‫آنچه گذشت...
‫- یکسره برام تکرار میشه. ‫- پیداش کن.
‫حق با تو بود. ‫بواسطه الهام به همدیگه متصلیم.
‫کمکت می‌کنم ماموریتت رو دنبال کنی.
‫تا اطلاع ثانوی تک تک مسافران بازداشت میشن.
‫نه. فقط پسرم رو دارم.
‫بهزیستی ازش مراقبت می‌کنه.
‫بابایی!
‫- بر می‌گردم، باشه؟ ‫- بابایی!
‫من خلبانم. کاری رو کردم که باید می‌کردم.
‫نمی‌خوام بمیرم، بیل.
‫کی از مُردن حرف زد؟ ‫سال 2024 می‌بینمت.
‫[سنت لوییز - میسوری]
‫میشه تقسیمش کنم؟
‫واسه منه؟ ممنون.
‫دستت چی شده؟
‫هیچی نشده. ‫راستش خیلی هم خوبه.
‫نشون میده برگزیده هستم.
‫یعنی خاص هستی؟
‫اوهوم.
‫اگه خیلی خاصی، چرا اینجایی؟
‫چون منتظرم برام یه نشونه بفرسته.
‫و دیروز، برای اولین بار ‫تو یه مدت طولانی فرستاد.
‫کاری کرد دستم بدرخشه.
‫خدا کمکم کرد.
‫واسه چی ؟
‫تا برای روز قیامت آماده بشم. ‫امتحان نهایی با آتیش.
‫کس دیگه‌ای هم مثل تو هست؟
‫آره. در واقع یکه نفر دیگه‌م هست.
‫بعد از اون همه ماه، ‫یهویی شروع کرد به درخشیدن.
‫آچار رو میدی؟
‫جای زخم اژدهای مرموز.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫بفرما درست شد.
‫و این طور نشتی کوچیک رو تعمیر می‌کنی.
‫فهمیدم. خیلی آسونه.
‫هی، میشه برات صبحانه درست کنم؟
‫اُلیو امروز تو مدرسه ایدن داوطلب شده، ‫پس وقت دارم.
‫کال، کاش می‌تونستم بمونم تنها نباشی،
‫ولی باید برم سر کار.
‫رئیس 22 ساله‌م که بهش میگن «پوتره »
‫می‌خواد منو بذاره مسئول بخش غذاهای منجمد.
‫خیلی بده که مجبور شدی به‌خاطر ما بری سر کار.
‫متنفرم که نمی‌تونم کار کنم.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫- می‌خوام برم بیرون... ‫- کال.
‫تو منحصربه‌فردی،
‫حتی بین مسافران 828.
‫باید مراقب باشی.
‫نمی‌تونم یه عضو دیگۀ ‫خانواده‌م رو تو اون خراب‌شده از دست بدم.
‫نور نجاتم داد.
‫زیک، از اینجا متنفرم.
‫نمیشه به جاش پیش تو بمونم؟
‫اونوقت می‌خوای دکور اینجا رو تغییر بدی.
‫و منم تو نور سفید کورکننده هستم.
‫از آگاهی بی‌نهایت گذشته و آینده هم هیچی نمیگی.
‫کاش می‌تونستم همه چیو برات بگم، میک.
‫- بگو. ‫- نمی‌تونم.
‫اگه از آینده بهت بگم، ‫تصمیماتت عوض میشه.
‫نمی‌تونم تو اراده آزادت دست ببرم.
‫می‌تونیم از گذشته حرف بزنیم.
‫خطری نداره، درسته؟
‫آره.
‫چقدر می‌خوای به عقب برگردی؟
‫لحظه‌ای که تو کلبه آشنا شدیم؟
‫یا قبل‌تر؟
‫منظورت از قبل‌تر چیه؟
‫یادته چطور آنجلینا و پیت تو یه عکس بودن؟
‫آره.
‫لحظات خیلی زیادی تو زندگی‌مون هست ‫که نزدیک بوده آشنا بشیم و خودمون نمی‌دونستیم.
‫مثلاً کِی؟
‫پیست‌ پاتیناژ راکفلر، 2007. ‫نزدیک بود به من بخوری،
‫ولی تو ثانیه آخر، خودتو جمع و جور کردی.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫روزی که اولین قوطی ‫رنگ موی بنفشت رو خریدی.
‫- من تو راهروی بغلی بودم، خمیردندون می‌خریدم. ‫- دیوونه‌کننده‌س.
‫می‌دونی چی واقعاً دیوونگیه؟
‫شبی که قرار بود پرواز 828 برگرده ‫تو فرودگاه جی‌اف‌کندی سوار تاکسیم بودم.
‫چطور اینو یادت نیست؟
‫هر روز تو خط فرودگاه کار می‌کردم.
‫زمانی که پرواز 828 تیتر اخبار شد،
‫نمی‌تونستم به خاطر بیارم دقیقاً کجا بودم.
‫ولی از اینجا به بعد،
‫همه چی برام مشخصه.
‫تمام اون «نزدیک‌بودن‌هایی» که داشتیم.
‫هر دومون صدات رو شنیدیم که ‌گفت...
‫پیداش کن.
‫- کردی. پیدام کردی. ‫- بالاخره معنیش رو فهمیدیم.
‫وای خدا، عاشقتم.
‫نمی‌دونی چقدر برام سخته در کنارت نباشم.
‫که نمی‌تونم ببینمت باشم.
‫کاش می‌شد .
‫فقط...
‫زیک.
‫میک، این وضع برات منصفانه نیست.
‫گفتنش خیلی دردناکه، ‫شاید به صلاحته...
‫نه، زیک، خواهش می‌کنم.
‫لطفاً برگرد.
‫آخ!
‫چه کوفتی بود؟
‫ببخشید، گفتن... ‫باید همراهم بیای.
‫سیستم‌ها نشون میدن امروز صبح ساعت ‫8:14 دقیقه بهت الهام شد.
‫تک تک جزئیاتش رو می‌خوایم بدونیم.
‫این چطوره؟
‫چطوره من تمام الهام‌های مسخره‌م رو بهتون بگم
‫بعد از اینکه کمکم کردید بچمو پیدا کنم؟
‫اونو یادتونه؟ چارلی؟
‫از وقتی منو زندونی کردید ‫پرورشگاه بوده.
‫چندین ماهه که ندیدمش.
‫ببین، درک می‌کنم مستاصل شدی.
‫خیال می‌کنی درکم می‌کنی.
‫بچه داری؟
‫هنوز نه. یه روزی.
‫پس نه، درک نمی‌کنی.
‫هر شب بیدارم ‫به این فکر می‌کنم کجاست.
‫اگه بدون روشنایی خوابش می‌بره،
‫کابوس می‌بینه.
‫اون هیچ وقت نمیگه، ولی...
‫فقط تو آغوش من آرامش پیدا می‌کنه.
‫بهش میگم، «چیزی نیست، چارلی. ‫گاهی همه از تاریکی می‌ترسیم.»
‫نمی‌دونم شبا لامپ رو براش روشن می‌ذارن یا نه.
‫ببین، هر کاری از دستمون بر میاد ‫واسه پیدا کردنش می‌کنیم، خب؟
‫این چطوره، آقای باتلر؟
‫اگه الهامت رو حل کنیم،
‫اونوقت ستوان وسکز اجازه داره ‫از جانب شما با چندتا تماس بگیره.
‫اگه الهام منو حل کنید؟
‫تیم این یکی رو حل می‌کنه.
‫میک، بهت الهام شده؟ ‫جریان چیه؟
‫نه. نمی‌دونم.
‫آقای باتلر؟
‫الهام.
‫دستور کار سرکشیِ مغازه‌های تجاری رو دیدم.
‫برای تعمیر و نگهداری بود.
‫قبل از همه‌ی این اتفاقات، ‫پیمانکار ماهری بودم.
‫- همیشه‌ی خدا این فرم‌ها رو می‌دیدم. ‫- برای چی بود؟
‫نمی‌دونم. ‫یه چیزی روش ریخته بود.
‫شاید جوهر؟
‫ناخوانا و مبهم بود.
‫ولی تونستم چند تا عدد ببینم.
‫چیزی حس نکردی یا نشنیدی؟
‫موسیقی.
‫ویولن؟
‫موسیقی کلاسیک.
‫همینو یادمه.
‫لطفاً اینو حل کنید.
‫من باید پسرم رو پیدا کنم.
‫ببخشید، چرا من اینجام؟
‫رئیس زیمر موافقت کرده
‫به طور آزمایشی...
‫تو و وسکز تو حل کردن ‫جدیدترین الهام همکاری کنید.
‫ببخشید، چرا من؟ ‫درا یا ویکس چی شدن؟
‫قبلاً اعزام شدن و جز مسافرین پرواز نیستن.
‫باشه، بن چی؟ ‫می‌تونیم دوتایی...
‫بین از انفرادی آزاد میشه،
‫ولی تو تنها مسافری هستی ‫که قبلاً مامور قانون بودی.
‫یعنی می‌ذارید از اینجا برم...
‫تو بدنم ردیاب گذاشتید، نه؟
‫- خیلی وحشیانه‌س. ‫- واقعاً؟
‫برای تضمین.
‫اگه تا پنج عصر برنگشته باشی تو این اتاق، ‫چه الهام حل شده باشه یا نه،
‫دیگه هرگز اون طرف دیوار رو نمی‌بینی.
‫باشه.
‫خیلی وقته دارم تلاش می‌کنم
‫یکی از مسافرها رو بذارم تو واحد الهامات،
‫و به بُرد نیاز داریم، ‫پس ناامیدم نکنید.
‫نور کم، ویولن، جوهر ریخته، ‫و چند تا عدد.
‫باشه، کمتر از اینو حل کردیم.
‫کار شهرداری بوده، درسته؟
‫اینو می‌دونیم، ‫یعنی شاید یه میانبر احتمالی داشته باشیم.
‫خیلی‌خب. وقت تمومه.
‫بن، باید بیشتر مواظب باشی.
‫بن، چی کار می‌کنی؟
‫بن؟
‫هی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ده تا انگشت دست و ده تا انگشت پا.
‫سی و دو هفتته.
‫اوهوم.
‫نمی‌دونم تا کِی می‌تونم مخفیش کنم. ‫فقط...
‫- هنوز وقتش نیست. ‫- نه، می‌فهمم.
‫اینجا فرق می‌کنه.
‫ولی، تا الان تونستیم مخفیش کنیم.
‫وقتی اداره بازرسی بفهمه من باردارم ‫چی کارم می‌کنن؟
‫یا بدتر، چه بلایی سر بچه‌م میارن؟
‫نه، درک می‌کنم ترسیدی.
‫و جواب تمام سوالاتت رو ندارم، ‫ولی یه چیز رو بهت قول میدم.
‫مجبور نیستی تنهایی باهاشون روبرو بشی.
‫و تا وقتی آمادگی نداری به هیچ کی نمیگم.
‫ببخشیدا. مریض دارم.
‫دنبالم بیا. مسئله بن ـه.
‫باشه. هر چقدر لازم داری اینجا بمون، خب؟
‫سعی کردم باهاش حرف بزنم، ‫ولی انگار تو حالت خلسه‌س.
‫تا حالا همچین الهامی مثل این ندیدم.
‫نوشته، «بیدارش کن». ‫چیزی نداری بهش بدی از این حالت بیاد بیرون؟
‫فکر کنم بهتره مانعش نشیم. ‫به گمونم باید اینو تموم کنه.
‫به نظرت تا دو دقیقه دیگه تمومش می‌کنه؟
‫باید به واحد الهامات نظارت کنم.
‫زیمر تک تک حرکاتم رو زیر نظر داره.
‫ظاهراً اینم به واحد الهامات مربوط میشه.
‫حواسم بهش هست. ‫مطمئن میشم وقتی تموم کرد حالش خوب باشه.
‫تو منطقه ممنوعه تنهات می‌ذارم
‫و بهت اعتماد می‌کنم ببریش تو اتاقش. ‫یه کار نکن از کارم پشیمون بشم.
‫امروز کلی کار رو سرم ریخته.
‫خیلی وقته که... نمی‌دونم چقدر گذشته.
‫می‌خواستم به جشن شکرگزاری ‫وسکز دعوتت کنم ولی جرد...
‫باشه، آره. نه.
‫وایسید ببینم.
‫- شما دوتا... ‫- بیخیال بابا. نه.
‫تعطیلات مثل قدیما نیست.
‫باشه، باشه. چه خبرا؟
‫اولاً، پشت این میز عجیب به نظر میای، ‫داداش کوچیکه.
‫اگه ادامه بدی قیافه خودت عجیب میشه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫این همه راه اومدید برانکس ‫منو مسخره کنید؟
‫امیدوار بودیم بتونی کمک‌مون کنید ‫مکان یه کاری رو پیدا کنیم،
‫هر چند یه گیری داره.
‫فقط چند تا عدد می‌دونیم.
‫پس امیدواریم پایگاه داده‌هات ‫گوگل رو شکست بده.
‫بسپریدش به من.
‫به لطف عمو جرد، ‫بچه‌هام عملاً تو این زندگی می‌کنن.
‫یه هفته‌ای ساختش. کمالگرا بود.
‫از هر انگشتش یه هنر می‌باره.
‫برادرش هم یه استعدادهایی داره.
‫و...
‫بفرمایید.
‫اینم شماره قطعه زمینه.
‫کوچه‌ها رو مشخص می‌کنن،
‫و تو هر کوچه 15 تا مغازه هست.
‫چون شماره‌ش کامل نیست، ‫نمی‌تونم از این بیشتر محدودش کنم.
‫15 تا. باشه، باید عجله کنیم. ‫زیاد وقت نداریم. ممنون.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- منم.
‫هی. مراقب خودت باش.
‫دیشب، اسکن مغز هانا نشون داد ‫که الهامش بالاخره متوقف شد.
‫و من...
‫نگرانم یه الهام دیگه بود ‫که از دست رفت چون حل نشد.
‫کی می‌دونه برای قایق نجات
‫چه معنایی داره.
‫از اونجایی که صدامو نمی‌شنوی ‫به گمونم بالاخره می‌تونم بهت بگم
‫پالی بارداره، بن.
‫زندگی تو اینجا خیلی بیرحمانه و سخته...
‫خیلی خوشحالم که برگشتی.
‫بن؟ هی، بن؟ هی، بیا اینجا.
‫هی، خوبی؟
‫- سانوی. ‫- آره.
‫اینا چه کوفتیه؟
‫خیلی‌خب. تا الان که هیچی سرنخ نداریم.
‫اون چی بود؟ مغازه نهم؟
‫فقط نصفشون منو شناختن، ‫پس خوبه.
‫نیمه پر لیوان رو ببینی، ‫وقتی نمونده.
‫چرته.
‫شاید چون جو پیمانکار بوده
‫واسه همین به اون الهام شده؟
‫اگه همراهمون اومده بود اینجا
‫راحت‌ می‌تونست کمک‌مون کنه.
‫نمی‌فهمم چرا زیمر فکر می‌کنه ‫من می‌تونم الهام یه نفر دیگه رو حل کنم.
‫دیدم هزار بار این کار رو کردی. ‫خدایی افسانه‌ای هستی.
‫می‌بینی؟ می‌بینی؟ ‫همینه. چی کار... الان چی؟
‫نه، خیابونش آشنا به نظر می‌رسه.
‫چند تا کوچه اونورتر ‫کافه «اروند د ورلد» نیست؟
‫بعد از شیفت کاری سنگین می‌رفتیم اونجا.
‫لعنتی، آره، درسته. ‫با منوی اروند د ورلد.
‫نوشیدنی‌های مختلف از سراسر دنیا. ‫وای خدا. نوشیدنی لیتوانیایی.
‫جای خفنی بود.
‫راستش در مورد ماه‌عسل تو لیتوانی سرچ کردم.
‫آره.
‫هی، اگه الهام جو رو حل کردیم، ‫شاید بتونیم یه سر بریم اونجا ببینیم بازه.
‫20 دقیقه دیگه
‫نوکر مو قرمزی زیمر میاد سر وقتمون.
‫پس همش ده دقیقه وقت داریم.
‫جلوی آخرالزمان رو گرفتن و ‫پیدا کردن پسر جو
‫اهداف اولیه‌م تو حل کردن الهام جو بودن،
‫ولی نوشیدنی لیتوانیایی هم زیاد بد نیست.
‫«بیدارش کن. بیدارش کن.» ‫کی رو بیدار کنیم؟ تو رو؟
‫نمی‌دونم.
‫معلومه یه چیز مهم بوده. ‫چرا اینطور فاصله گذاشتم؟
‫فاصله‌ها
‫یه جور مسیر هستن.
‫هدایتمون می‌کنن به...
‫این.
‫وایسا. وایسا، وایسا.
‫دفاتر.
‫سالن غذاخوری.
‫اتاق ضبط.
‫بیماران اعصاب این پایین هستن.
‫آزمایشگاه. بن، نقشۀ بازداشتگاهه.
‫منتظر واحد الهامات نمی‌مونیم حلش کنه، نه؟
‫نه، نمی‌مونیم.
‫همونطور که بچه‌هام میگن، ‫قراره بریم دنبال گنج.
‫- مغازه بغلی؟ ‫- امیدوارم همین جا باشه.
‫صدای ویولن. شروع امیدوارکننده‌اییه.
‫منتظرتون بودم.
‫می‌دونم دقیقاً دنبال چی می‌گردید.
‫- آره. ‫- نه!
‫نه، ببخشید، آقا. ‫نیومدیم حلقه بخریم.
‫طلا، برش گِرد،
‫خیلی ساده، و خوش‌سلیقه.
‫قشنگه.
‫راستش یکی مثل این بهش دادم.
‫آره. مشکل اینه که پسم داد.
‫- عه. ‫- آره.
‫ای وای.
‫اینو نگفت یه انگشتر با برش مربعی انتخاب کرد.
‫- درست میگم؟ ‫- اوهوم.
‫آره. و بر حسب اتفاق به جاش ‫رفت تو انگشت بهترین دوستم.
‫- واقعاً می‌خوای بازی کنی؟ ‫- آره.
‫آره.
‫نیومدید حلقه بخرید.
‫فهمیدم.
‫من گراهام کارپنتر هستم.
‫خب... چه فرمایشی دارید؟
‫گزارش دادن یه سری مشکلات خدماتی وجود داره.
‫داریم کل کوچه رو بررسی می‌کنیم.
‫لولۀ اصلی گاز مغازه ماه قبل عوض شد.
‫سیستم‌ برق درست کار می‌کنه.
‫تا جایی که می‌دونم، کنتور آب هم درسته.
‫ولی خودتون هم می‌تونید چک کنید.
‫ممنون.
‫یه دوربین پایین راهروئه.
‫تا دوباره بچرخه، ‫هشت ثانیه وقت داریم برسیم ته راهرو.
‫صبر کن، از کجا می‌دونی...
‫وقتی تو مشغول پیدا کردن راه فرار بودی،
‫منم چم و خم اینجا رو یاد گرفتم.
‫به ترتیب برید تو اتاق.
‫باشه، بریم.
‫- دارم میام سمت تو. ‫- آره. باشه، دریافت شد.
‫یکی داره میاد.
‫وایسا! وایسا.
‫برو تو.
‫هیس.
‫اگه اینجا پیدامون کنن، ‫دیگه روشنایی روز رو نمی‌بینیم.
‫دلیل نداره مسافرها اینجا باشن.
‫- فکر کردیم سگ‌های زیمر هستن. ‫- هر کار می‌کنید، تمومش کنید.
‫قراره بی‌خبر سرشماری کنن.
‫اگه تا اون موقع تو اتاقاتون نباشید، ‫هر جفتتون زندانی می‌شید.
‫ونس، هر چی زودتر حواس نگهبانا رو پرت کنی،
‫زودتر می‌تونیم مشکل رو حل کنیم ‫و بریم تو اتاقامون.
‫هی، فکر کنم اسکنر اینجا شکسته. ‫می‌تونی تایید کنی؟
‫بله، قربان.
‫به تمام نگهبان‌ها. قرنطینه ساعت هفت شب.
‫خب...
‫لامپای اینجا تا حالا کم نور نشدن؟
‫بازم میگم نه.
‫کنتور برق، آب و گاز رو چک کردید.
‫حتی جوهر پرینتر رو،
‫که بعید می‌دونم جز قوانین شهری باشه.
‫از صبوریتون ممنونم.
‫باشه، به نظرت مغازه رو اشتباه اومدیم؟
‫نه، باید همین جا باشه. ‫تنها جاییه که آهنگ کلاسیک گذاشته.
‫حالا بماند که حلقه دلخواهت رو پیدا کرد.
‫یا چیزی که فکر کردم حلقه‌ی دلخواهته.
‫عالی بود.
‫چی کارش کردی؟
‫حلقه‌ت رو؟
‫هنوز دارمش.
‫اگه فکر می‌کنی همین جاست، ‫باید به اُلیو زنگ بزنیم، درسته؟
‫مقایسه تطبیقی انجام بده.
‫اینجا رو ببین، آقای واحد الهامات. ‫بفرما.
‫- جرد؟ ‫- سلام.
‫به اُلیو زنگ زدم، جواب نداد.
‫بابا گوشیش رو زد شکوند. کارشه.
‫خب، یه صدای آشنا اینجا هست. گوشی.
‫سلام، منم.
‫سلام، دوباره آزاد شدی؟
‫دقیقاً نه.
‫داستانش مفصله.
‫می‌خوام هر چی اطلاعات ‫از مسافر 29 سی هست، جو باتلر پیدا کنی.
‫باشه. بذار ببینم.
‫اصالتاً اهل کالیفرنیا جنوبیه.
‫یه بچه داره.
‫چند سال قبل همسرش فوت کرده.
‫- دوران سختی داشتن. ‫- جوهر یا لامپ یادت نره.
‫چیزی در مورد جوهر یا قیر یا لجن رو تخته نیست؟
‫یا افسانۀ لامپ‌های کم نور؟
‫پیمانکار؟ فرم؟
‫وای خدا، هر چی بیشتر میگم، ‫سخت‌تر میشه.
‫آره. شرمنده هیچی رو تخته نمی‌بینم.
‫- الهامت مشخصه دیگه‌ای نداشت؟ ‫- الهام من نیست. مال جو ـه.
‫ازمون می‌خواد حلش کنیم ‫تا بتونه پسرش رو پیدا کنه.
‫عجب.
‫کاش می شد وارد سرش بشیم.
‫کمکم کنید! کمک!
‫عمه میک، یادته در مورد ‫دیدن الهام بتانی چی بهت گفتم؟
‫- آره. ‫- چی میشه اگه بتونم دوباره انجامش بدم؟
‫عمداً وارد الهام کس دیگه‌ای بشی؟ ‫یعنی می‌تونی؟
‫نمی‌دونم ولی می‌تونم امتحان کنم.
‫چیز جدیدی ندیدی؟
‫حس الهام رو داشتم، ‫ولی کاملاً خالی بود.
‫خب، این جدیده.
‫فعالیت مغزش نشون میده بهش الهام شده.
‫از اسکنش پرینت بگیر، باشه؟ ‫می‌برم برای دکتر بال.
‫- هی، هنوز هستید؟ ‫- آره.
‫موفق شدم. رفتم تو الهام جو.
‫کال، فوق‌العاده‌س. چطوری؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم، ‫ولی گوش کن، خیلی ضروری بود.
‫جوهر و یه تیکه کاغذ و نور کم دیدم ‫ولی نور چراغ کم‌نور باقی نموند.
‫منظورت چیه؟
‫یه لوستر قدیمی بالای میز پذیرش بود.
‫لامپاش اینقدر نورانی شدن که شکستن.
‫باشه، بسپریش به ما. ممنون. ‫تو محشری.، ایول، اژدها!
‫بعدِ از دست دادن پنج سال ‫از زندگیم سر نگهبانا و جون به لب شدن...
‫ایکس باید اینجا باشه.
‫یه نگهبان دیگه رو باید رد کنیم.
‫چطور بریم تو؟ ‫قفل چهار رقمه 9999 تا احتمال براش هست.
‫واقعاً ده هزارتا.
‫- بهت الهام شد؟ ‫- نه، از گوشام استفاده کردم.
‫هر روز کد وارد می‌کنم میرم آزمایشگاه. ‫به صدای کلیداش عادت کردم.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫وای خدای من.
‫دیلی.
‫عالی شد. برگشتید.
‫اونجا لوستر بوده؟
‫اگه بوده، واسه چند قرن پیش بوده.
‫کل سیستم منسوخ شده.
‫ای بابا. شهر دهه 1930 سیستمش رو از کار انداخت.
‫امکان نداره بتونه برقی چیزی تولید کنه.
‫نه، راست میگه.
‫گوش کنید، بچه‌ها، چند ساعته ‫که دارم به ساز شما می‌رقصم، ولی دیگه بسه.
‫وقتشه برید.
‫امکان نداره بتونه چیزی رو روشن کنه.
‫معنی الهامات تلویحی نیست.
‫باید به کنتور برق دقت کنیم،
‫که یعنی، آقای «هشت ماه عضو تیم الهاماتم»
‫که ما...
‫سیم‌ها رو دنبال کنیم.
‫من میرم پایین.
‫چیه؟ حتماً شوخیتون گرفته؟
‫هیچی اون پایین نیست.
‫بیل، خوبی؟
‫- چِش شده؟ چطور اومده اینجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باشه، اینو می‌دونیم وقتی که ‫کال به باله پشت هواپیما دست زد،
‫دیلی رو تو نور دید.
‫و دیلی خواست کال اونجا بمونه.
‫بعدش واسه چند ثانیه با هواپیما رفت یوریکا.
‫بعد باز ناپدید شد. ‫به گمونم برگشت تو نور.
‫اینطور بر می‌گردیم سر سوال اصلی‌مون.
‫چطور اومده اینجا؟
‫علایم حیاتیش کاملاً طبیعیه.
‫خب که چی؟ ‫مثل بازداشتیا رفته تو اغما؟
‫نه. نه، بر طبق چارتش نه.
‫بهش آرامبخش زدن
‫تا راحت‌تر بتونن فعالیت مغزی ‫و علایم حیاتیش رو بررسی کنن.
‫- سانوی. ‫- چیه؟
‫الهامم.
‫«بیدارش کن.» ‫باید بیدارش کنیم.
‫ممکنه درباره نور اطلاعات داشته باشه. ‫بیل!
‫کلی کتوفول بهش دادن.
‫باید به هوشش بیاریم.
‫هر لحظه ممکنه یکی بیاد. ‫بیل، صدامو می‌شنوی؟
‫تا حالا بهت گفتم فیلم مورد علاقه‌م چیه؟
‫رستگاری در شاوشنگ؟ ورود؟
‫نه، پالپ فیکشن.
‫وای، خوبه یه آدم آشنا می‌بینم. سلام.
‫آنجلینا، تو زنده‌ای؟
‫من آوردمت اینجا؟
‫به نظر میاد همیشه همدیگه رو پیدا می‌کنیم. ‫به هم متصلیم، کال.
‫نه، نمی‌خوام بهت نزدیک بشم.
‫بیل؟ بیل. بیل.
‫می‌تونی منو ببینی؟ ‫منو می‌بینی؟
‫خدا رو شکر.
‫خیلی‌خب. خوب میشی، باشه؟
‫چیزی در مورد نور ‫یا اینکه چطور اومدی اینجا
‫و کِی اومدی می‌دونی؟
‫باشه، می‌خواد یه چیزی بگه. ‫عیب نداره. عجله نکن.
‫گندش بزنن.
‫تمام مسافران باید اسکن شده ‫و به خوابگاه خود بازگردند...
‫ونس می‌خواست همینو بهمون هشدار بده.
‫- نمی‌تونم اینجا ولش کنم. ‫- نه، نه.
‫اگه بگیرنمون، فقط خدا می‌دونه ‫تا چند وقت میندازنمون انفرادی.
‫- اونطور دیگه برای دیل یا بقیه نمی‌تونیم کاری کنیم. ‫- الهامم. باید بیدارش کنیم.
‫قبلاً کردیم. و برای اینکه ‫کار بیشتری پیش ببریم، مجبوریم بریم.
‫- درسته. ‫- بن. زود باش.
‫باز بر می‌گردیم، خب؟ ‫بهت قول میدم.
‫- بن. بیا بریم. ‫- قول میدم.
‫ببین، دیگه اجازه نمیدم برگردی اینجا،
‫پس بهتره حسابی بگردی.
‫- همیشه اینجا دیوار بوده؟ ‫- شنیدی چی گفتم؟
‫باید با حکم تفتیش برگردید!
‫شرط می‌بندم یه پیمانکار ‫دیوار کاذب رو زود تشخیص میده.
‫میک، مراقب باش.
‫بلند شو!
‫وای خدای من، این حلقۀ قاچاق کودکانه.
‫همه خوبید؟ ‫باشه، بچه‌ها الان در امانید، خب؟
‫- بابایی! ‫- چارلی؟
‫فکر کنم الهام جو پسرش رو نجات داد.
‫براشون هویت جدید درست کرده.
‫مدارک فرزندخوندگی جعلی. ‫شناسنامه جعلی.
‫به موقع گیرش انداختید.
‫آره، می‌دونم.
‫بچه‌ها فکر می‌کردن قراره برن اردو.
‫نمی‌دونستن قراره چه اتفاقی براشون بیفته.
‫حدود یه ساله که دنبال این حلقه می‌گردیم.
‫الان دستشون کاملاً رو شده. ‫آفرین. از اینجا به بعدش با ما.
‫ببین. بهزیستی یه خانواده براش پیدا کرده. ‫متوجه نیستی؟
‫پیش چندتا خانواده بوده.
‫ولی وقتی فهمیدن پدرش مسافر پرواز...
‫قول میدم خودم شخصاً ‫یه خانواده مناسب براش پیدا کنم.
‫میشه پیش بابام زندگی کنم؟ ‫جای مناسب پیش بابامه.
‫بابات خیلی دوستت داره.
‫اینو می‌دونم چون عکست همیشه کنار قلبشه.
‫راست میگی؟
‫می‌دونی بابات بهم چی گفت؟
‫گفت هر بار از تاریکی می‌ترسه ‫تو کمکش می‌کنی. تو کمکش می‌کنی.
‫آره، میگم «چیزی نیست، بابایی. ‫گاهی همه از تاریکی می‌ترسیم.»
‫و حالش بهتر میشه.
‫مطمئن می‌شیم پیش خانواده‌ای بمونه ‫که با مسافران 828 همدردی می‌کنن.
‫منم باید خاطرجمع بشم.
‫هی، چیزیت نمیشه. باشه، چارلی؟ ‫بهت قول میدم.
‫بیا اینجا، رفیق.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫خوبید؟
‫باردارم. یوقتایی سرم گیج میره.
‫- صدمه ندیدی؟ چیزیت... ‫- نه، خوبم.
‫ممنون.
‫عالی به نظر میای.
‫ممنون.
‫شماها به ضرب‌الاجل نرسیدید،
‫ولی امیدوارم تو دنیای بیرون ‫بهتون خوش گذشته باشه.
‫آره.
‫الهام رو حل کردیم.
‫یعنی به پسرم زنگ می‌زنید؟
‫بهتر از اون.
‫دنبالمون بیا. ‫هر چی می‌دونیم بهت می‌گیم.
‫یه کم گیج شده بود،
‫ولی نمی‌دونست تو چه خطر بزرگی افتاده.
‫الهامت زندگیش رو نجات داد.
‫چارلی.
‫چارلی. وای خدا جون. پسرم.
‫دلم برات یه ذره شده.
‫منم همینطور، باباجون. ‫ببین، دندونم لق شده.
‫بگو چی؟ ‫دیگه می‌تونم بیام دیدنت.
‫خانواده جدیدم گفتن هر وقت بخوام ‫میارنم ملاقاتیت،
‫تا اینکه بالاخره پیش خودت زندگی کنم.
‫یه زمین بازی هیولایی دارن.
‫و کیلب هم بچه پرورشگاهی بوده.
‫میگه بهم یه چراغ خواب میده.
‫یوقتایی از تاریکی می‌ترسه، ‫مثل من و تو.
‫رفیق، امروز یه روز خاطره‌انگیزه.
‫تاریکی هیچ وقت باقی نمی‌مونه.
‫عجب روزی داشتی.
‫آره، دوباره باید کاراگاه بشم. ‫در واقع تاثیرگذار بودم.
‫آره، همینطوره.
‫زیک، حس خوبی داشت.
‫اینکه برگشتم اون بیرون کارمو انجام دادم.
‫فقط اینکه باز این بالا زندانی شدم.
‫خیلی ضدحاله، هان؟
‫به چیزایی فکر نکن که اثر منفی روت میذارن.
‫به جنبۀ مثبتش فکر کن.
‫واسه همین دوستت دارم.
‫همیشه می‌دونی دقیقاً چی بگی.
‫ولی گاهی کلمات افاقه نمی‌کنن.
‫الان واقعاً لازم دارم پیشم باشی.
‫اگه می‌شد بغلت می‌کردم.
‫حداقل میشه بگی همه چی درست میشه؟
‫میک؟
‫چی بگم. وقتی با همدیگه همکاری کردیم، ‫یاد قدیما افتادم.
‫یه چیز کوچیک از گذشته واست آوردم.
‫آره، حلقه نیست.
‫باشه. خوبه.
‫آره.
‫وای!
‫خوبه.
‫سلام، لیتوانی.
‫هی!
‫دیدم چراغت روشنه. خوبی؟
‫آره. راستش امروز دیدمش.
‫- کی رو؟ ‫- اون یکی برگزیده رو.
‫از دیدنت خوشحال شد؟
‫راستش نه.
‫درک نمی‌کنه.
‫ولی مُقر میاد.
‫آره.
‫فکر می‌کنم باغ همینجاست. ممنون.
‫تو.
‫آره.
‫عه.
‫لعنتی.
‫خوشحالم طرف همیم.
‫امروز کار تیمی خوبی داشتیم.
‫به نظرت دیلی چه درسی با خودش آورده؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه چیزی یاد گرفته باشیم، ‫اینه که می‌دونیم هیچ کی دست‌خالی بر نمی‌گرده.
‫- فکر می‌کردم دیگه سخت نمی‌گیری. ‫- نمی‌تونم.
‫تو زیادی خوبی.
‫بذار ببینم. ‫حرکت بعدیت چیه؟ کنجکاوم.
‫درمونده شدم.
‫میشه بگی چرا اینقدر زود به هوش اومد؟
‫چی شده؟
‫زود باش. بریز بیرون.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»