‫صبح بخیر. لوگان کراوفورد هستم. ‫خبر جدیدی درمورد گزارش تاپ‌مون داریم.
‫تقریبا هشت ماه از مرگ بیش از 700 نفر
‫در حادثه شکاف زمین در سه ایالت می‌گذرد ‫و اجساد بسیاری هنوز پیدا نشده است.
‫درحالیکه جامعه علمی درمورد علت ‫این شکاف همچنان مطالعه می‌کند
‫مردم بیش از پیش به این باور می‌رسند که ‫این حادثه مرتبط با مسافرین پرواز 828 است.
‫اوه خداروشکر. چقدر زود رسیدین اینجا...
‫911، موقعیت اضطراری‌تون چیه؟
‫الو؟ پشت خط هستید؟
‫911، موقعیت اضطراری‌تون چیه؟
‫هی، واسه اون پنیر زیاده‌روی نکن، خب؟
‫باید تا سر ماه با اینا سر کنیم.
‫می‌دونم. بچه نیستم.
‫اوه بسیارخب. خب می‌دونستی که ‫پنیر باعث میشه باد ول بدی؟
‫قیافه غمگین نگیر، خب؟
‫سه‌شنبه‌ها روز شادیه.
‫نه واسه گابریل.
‫خیلی‌خب، می‌دونم این هشت ماه اخیر ‫واقعا واست سخت بوده
‫ولی زنده و سالمی
‫و هیچکس نمی‌دونه که تو یه مسافری، ‫و نمی‌دونم بدون تو چکار می‌کردم.
‫برو یه لباس انتخاب کن، باشه؟ خیلی‌خب.
‫خب چی شده؟
‫وقتی بیدار شدم، قلبم داشت تندتند میزد.
‫عرق کرده بودم.
‫کابوس دیدم ولی یادم نمیاد چی بود.
‫بسیارخب.
‫و جای زخمم درخشید.
‫جدی؟
‫جای زخمت ندرخشیده بود از موقع...
‫از وقتی که یاقوت کبود امگا رو نابود کردم. ‫و بعدش دوباره، وقتی زیک...
‫- ولی آره، توی این 8 ماه اولین باره. ‫- آره، باید یه معنایی داشته باشه.
‫از لباسم خوشت میاد؟
‫عاشقشم. حسابی خوشکل میشی.
‫بیا واسه بابایی حسابی خوشکل کنیم، باشه؟
‫تمام ملاقات‌کنندگان باید یک صف منظم تشکیل دهند.
‫وقتی برگشتی موبایلت رو پس بگیر.
‫- بفرما. ‫- بعدی.
‫تمام مدت همراهتون باشه.
‫بعدی.
‫[بازداشتگاه 828] ‫[آژانس امنیت ملی]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ملاقات اکنون برای گروه 1 باز است.
‫لطفا یک صف منظم تشکیل دهید.
‫گروه 2 تا 6 منتظر بمانند.
‫هی، میای؟
‫این دفعه نه. بن میاد.
‫ممنون بتانی.
‫خوبه؟ نمی‌خوام شل بشن و بخوری زمین.
‫به مرحله پیشاهنگی عقاب رسیدی.
‫خب، هیچوقت آزمون ورودی رو قبول نشدم، راس.
‫تو پسر خوبی هستی، بن. ممنون.
‫یه روز دیگه، یه اسکن دیگه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اسکن‌های مغزی نشون میدن که مسافر ‫دیگه الهام نداره.
‫یه الهام حل‌نشده‌ی دیگه.
‫بسیارخب، از اتاقک بیارشون بیرون
‫و میشه نتایج رو قبل از اینکه ‫برگردن به زندان وارد سیستم کنی؟
‫به نظرت با داده‌ها چکار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم. هرچی کمتر بپرسم ‫بیشتر می‌تونم توی آزمایشگاه بمونم
‫و به مسافرین کمک کنم. لطفا.
‫اگه خواستی می‌تونی دستمو بگیری.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، تو خوبی؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫دخترای من اینجان.
‫اوه خیلی دلم واست تنگ شده.
‫نمی‌دونم باید چکار کنم.
یه سال از دوستیمون گذشت
قرار بود بریم پاریس. نه زندان
‫هرجایی و هرزمانی که بشه میریم
مراقب خودت باش
توام مراقب خودت باش
‫هووم.
‫این بهترین ساندویچ مربا و کره بادام زمینیه.
‫این ساندویچ گوشت و پنیره!
‫اوه، ساندویچ مربا و کره بادام زمینی ‫و گوشت و پنیر. موردعلاقمه.
‫خب عمه میک چطوره؟
‫خوبه، همه‌چیز درنظر گرفته شده.
‫و تی‌جی؟
‫یه مدتی میشد که با گروه 6 ‫غذا نخورده بودیم
‫ولی توی حیاط دیدمش.
‫به نظر خوبه.
‫می‌دونم دلش واست تنگ میشه.
‫گابریل چطوره؟
‫می‌دونم این هفته یه جلسه معاینه ‫با دکتر بیتس داشت، درسته؟
‫اون کاملا سالمه.
‫درواقع اون...
‫حتی داره می‌درخشه.
‫ملاقات اکنون بسته شده است. ‫لطفا به سمت خروجی بروید.
‫نه! من بابام رو می‌خوام!
‫دوستت دارم.
‫خیلی متأسفم. وقت رفتنه.
‫- چند دقیقه دیگه. ‫- کاری از دستم برنمیاد.
‫چیزی نیست.
‫زود می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫ممنونم.
‫الیو داره تمام تلاشش رو می‌کنه ‫که بخاطر ایدن قوی بمونه.
‫نمی‌دونم. شاید با ملاقات من در اینجا ‫بیشتر از اینکه بهشون کمک کنم، آسیب‌ می‌زنم.
‫منظورم اینه، اون منم که باید برم پیششون.
‫از ندیدن کال متنفرم.
‫الیو میگه حالش بهتره.
‫هنوز درحال بهبودیه.
‫حتی می‌درخشه.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫شرمنده، فقط امروز خسته‌ام.
‫امروز؟
‫بگو هر روز.
‫بیدار میشم، غذا می‌خورم.
‫دوش می‌گیرم، می‌خوابم، ‫دست و صورتمو می‌شورم، تکرار.
‫- بن، چی ازم می‌خوای؟ ‫- هیچوقت درمورد زیک حرف نمی‌زنی.
‫اونقدر به غم و غصه‌ات چسبیدی که...
‫- نمی‌دونم، عوارض داره، میک. ‫- من خوبم.
‫از پا درمیای.
‫باور کن. می‌دونم چطوریه.
‫تک تک ثانیه‌های هر روز دلم واسش تنگه.
‫نمی‌تونم منتظر بمونم که شبا برم توی تختم
‫که فقط دیگه درد نکشم.
‫و وقتی از خواب بیدار میشم و اون کنارم نیست،
‫قلبم دوباره از اول میشکنه.
‫من اینجا پیشتم.
‫و فقط می‌خوام بدونم که ‫توام اینجا پیش منی. پیش همه‌مون.
‫تا همیشه.
‫ممنون.
‫چون 9 ماه زمان داریم تا مسافرین رو نجات بدیم.
‫و دنیا رو.
‫حالا که نور اژدهای کال برگشته،
‫گمونم وقتشه که گورمون رو ‫از اینجا گم کنیم بیرون.
‫گفتنش یکم آسون‌تر از انجام دادنشه.
‫غم و ناراحتی‌های تو منو می‌کشن.
‫زیک.
‫خدای من، چقدر خوشکلی.
‫دارم عقلم رو از دست میدم یا الان مُردم؟
‫هیچکدوم.
‫دلم واسه دیدن لبخندت موقع بیدارشدن تنگ شده.
‫من دلم واسه همه چیزت تنگ شده.
‫حتی حوله‌های خیسم کف زمین؟
‫آره. همه چیز.
‫خب اینجا دیگه مجبور نیستی نگران ‫حوله‌های خیس یا ظرف‌های کثیف باشی.
‫اینجا کجاست؟
‫این یه الهام نیست، ولی حسش آشناست.
‫قبلا توی نور بودی.
‫توی نور هستی.
‫درسته.
‫آگاهی الهی فضا و زمان بیکرانی داره
‫ولی کاری رو انجام میدیم که توش ماهریم،
‫برقراری ارتباط با همدیگه.
‫بی کم و کاست دوستت دارم.
‫"لذت‌های بیشماری وجود دارد ‫اما همگی به یک لذت ختم می‌شوند."
‫"لذت دوست داشته شدن."
‫داستان بی‌پایان.
‫وقتی کلویی 12 سالش بود واسش خوندمش.
‫گردنبند کلویی.
‫تو... سالها پیش گذاشتیش روی یادبودش.
‫آره.
‫هنوز اونکارو نکردم.
‫لباس‌هات.
‫همون لباسیه که توی غار پوشیده بودی.
‫من فقط یک‌بار توی نور بودم، میک.
‫اوه خدای من.
‫تو از غار خارج نشدی.
‫هنوز توی 2018 هستی.
‫گیج‌کننده‌ست، می‌دونم.
‫ولی اون موقع هنوز با همدیگه آشنا ‫نشده بودیم. همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫ها.
‫این فقط یه نکته فنی‌ـه.
‫زیک!
‫کمک!
‫کمکم کنید، خواهش می‌کنم!
‫کمک!
‫کمکم کنید! کمکم کنید!
‫- هی! هی! هی! هی! ‫- کمکم کنید!
‫باید از اینجا برم بیرون. ‫باید برم. من صدای دوستم رو می‎شناسم.
‫خب؟ اون توی خطره.
‫باشه بتانی، الهام داشتی؟
‫جورجیا توی دردسره، خب؟
‫باید همین الان برم پیشش. خواهش می‌کنم.
‫- باید یه کاری بکنیم. ‫- بتانی، چیزی نیست.
‫دقیقا می‌خوای چکار کنی؟
‫- کمک! ‫- بتانی.
‫- از در فاصله بگیر! ‫- کمک!
‫- دستت رو بکش! ‫- صبر کن! اجازه بده!
‫بسیارخب، ولش کن.
‫- حالا فرصت داریم. ‫- نمی‌تونیم بتانی رو ول کنیم. به کمک نیاز داره.
‫دقیقا واسه همین باید بریم.
‫ما ناخداهای قایق نجات هستیم ‫ولی اینجا کاری از دستمون برنمیاد.
‫بس کن! بسیارخب، فقط ولش کنید.
‫- یا الان یا هیچوقت. ‫- باشه، گمونم الان.
‫چیزی نیست، بتانی.
‫- لعنتی، حالا چی؟ ‫- یه پله کنار آزمایشگاه هست.
‫اونم قفله.
‫می‌دونید، از اینجا شوت میشید بیرون ‫و فرستاده میشید به زندان.
‫اگه شانسی واسه نجات قایق نجات ‫و زنده موندن از تاریخ مرگ داشته باشیم
‫باید همین الان از اینجا بریم.
‫نور کال دوباره برگشته، ونس.
‫وقتشه.
‫سالن غذاخوری رو خالی کردم. ‫ورودی خدماتی هنوز بازه.
‫- ممنون. ‫- یکی طلبت.
‫از دستم در رفته که چقدر ازت طلب دارم.
‫یادتون باشه، هرگز منو ندیدین.
‫بسته تحویل داده شد. ‫فکر کردم بخواید بدونید.
‫خوبه، مطمئن شو که در اسرع وقت ‫به دکتر گوپتا اطلاع میدی.
‫خب حداقلش بدشگون نبود.
‫منتظر چه بسته‌ای بودیم؟
‫این اطلاعات رو نیاز نیست بدونی.
‫نمی‌تونیم توی حل الهام بتانی کمک کنیم ‫اگه ندونیم که چیه.
‫درمورد بتانی کالینز به کجا رسیدیم؟
‫زیمر، همونطور که به واحد الهاماتت گفتم، ‫بتانی بیش از حد بهش آرام‌بخش زده شده بود.
‫تنها کاری که الان می‌تونیم انجام بدیم صبر کردنه.
‫این تنها کار نیست. بتانی داشت خودشو به آب‌وآتش ‫میزد که جون دوستش جورجیا دیویس رو نجات بده.
‫دفتر ثبت ملاقاتی‌ها نشون میده که ‫جورجیا دیروز اینجا بوده.
‫آره اطلاعات تماسش رو از ‫پرونده بتانی درآوردیم.
‫دست به کار شید. یه سر بهش بزنید.
‫گند نزنید بهش.
‫آژانس امنیت ملی تحمل اینو نداره که ‫واحد الهامات اشتباه دیگه‌ای مرتکب شه.
‫باورتون بشه یا نه، ولی هدف ما شکست نیست.
‫اگه واقعا به کمک به مسافرین اهمیت میدید...
‫نمیدم. اولویت مطالعه‌ی اوناست.
‫وظیفه شما اینه که داده‌هارو جمع کنید ‫تا بفهمید الهامات چطوری منتقل میشن.
‫فقط همینه که واسم مهمه.
‫فهمیدی؟
‫حالا که شما دوتارو تنها گیر آوردم، ‫یه سری نگرانی‌ها دارم.
‫مثل اتاقک ایزوله.
‫- چشه؟ ‫- وحشیانه‌ست.
‫تجربه کردن یه الهام به اندازه کافی اضطراب‌آوره،
‫ولی قراردادن مسافرین توی دستگاه‌های ‫اف‌ام‌آرآی واسه مدت زمان نامشخص...
‫یعنی تعجبی نداره که بتانی ‫تمایلی به همکاری نداشته.
‫زمانش نامشخص نیست. ‫تا وقتیه که الهام برطرف بشه.
‫ما اونقدر از الهامات بهبود پیدا نمی‌کنیم ‫که از تاریخ مرگ جون سالم به‌در ببریم.
‫و خوشتون بیاد یا نه، شامل بقیه دنیا هم میشه.
‫چرا در پیشنهاد من برای دریافت ‫مجوز روزانه مسافرین تجدید نظر نمی‌کنی،
‫تحت نظارت میدانی مامورینت قرارشون بدیم ‫تا وقتی که الهامات کامل بشن؟
‫به هیچ وجه.
‫باید بذاریم مسافرین 828 بهمون کمک کنیم.
‫اگه حق با سانوی باشه، ‫همه چیزمون رو از دست میدیم.
‫و اگه اشتباه کنه، اونوقت ‫کمک کردیم که خیابون‌ها کمی امن‌تر بشن.
‫داریم وضعیت رو کنترل می‌کنیم.
‫حالا که بحثش شد، نقشه داریم ‫که 13 مسافر فراری رو پیدا کنیم.
‫سازمان امنیت ملی و وزارت امنیت میهن ‫به نیروها ملحق شدن.
‫یه پاداش 50 هزار دلاری واسه ‫هر مسافر تحت تعقیب 828 تصویب کرده.
‫اون مُرده یا زنده؟
‫باعث شدید هر روانی جویای نام ‫تبدیل به یه جایزه‌بگیر بشه.
‫بی‌احترامی کردنت داره طاقت منو سر می‌بره.
‫درمورد این وضعیت همدردی زیادی نشون نمیدی.
‫و تو خوش‌شانسی که اینجایی.
‫خبری از دکتر گوپتا شنیدی؟
‫نه، نه از وقتی که از پشت بهمون خنجر زد.
‫- چرا؟ ‫- دلیلی نداره.
‫خب، ممنون واسه وقتت، دکتر بال.
‫بهشون کمک کردی.
‫به پایگاه داده و زمانبندی‌هاشون دسترسی داری.
‫تا جایی که می‌تونی غیبت‌شون رو مخفی نگه دار.
‫امکان نداره.
‫چرا گذاشتن آزاد شید؟
‫- بابایی! ‫- عزیزم، بیا اینجا.
‫سلام کال.
‫- بذار نگاهت کنم. ‫- چی؟ من خوبم، بابا. جدی میگم.
‫بازم درخشیدی، ها؟ ‫الهام هم همراهش بود؟
‫نه، چیزی نبوده از وقتی... ‫از وقتی زیک جونم رو نجات داد.
‫قطعا یه چیزی امروز تغییر کرده.
‫باید عجله کنیم. باید یه الهام رو حل کنیم.
‫- مسافرین... ‫- صبر کن!
‫شما اصلا جواب سوالمو ندادید.
‫چرا اداره بازرسی گذاشت برید؟
‫ایدن، میری یه عکس از بابا بکشی؟
‫ممنون.
‫اونا نذاشتن ما بیایم. ‫خودمون زدیم بیرون.
‫- چکار کردین؟ ‫- واسه بحث درموردش وقت نداریم.
‫دوست بتانی توی دردسره
‫که واسه همین باید تا جایی که می‌تونیم ‫اطلاعات جمع کنیم.
‫ممکنه دلیل درخشش دوباره‌ات همین باشه.
‫پس خواهش می‌کنم... لطفا بگو که ‫تحقیقات منو ادامه دادی.
‫ایمانت کمه.
‫هیچوقت بیخیالت نشدیم، بابا.
‫تصمیم گرفتیم که آسون‌تر میشه ‫اگه همه‌چیزو بیاریم اینجا
‫و حواسمون به ایدن باشه.
‫حسابی به خودم رفتین.
‫هی، شماره جورجیا رو پیدا کردم.
‫متأسفیم. شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید...
‫قطع شده.
‫شاید یه شماره قدیمیه. ‫می‌دونم همین نزدیکیاست.
‫دیروز دیدم اومد ملاقات بتانی.
‫بسیارخب، آدرس رو داریم. ‫ماشین بنزین داره؟
‫ام...
‫- ماشین رو فروختیم. ‫- لعنتی.
‫- چی؟ ‫- مجبور شدیم.
‫یا باید پول برق و غذا رو می‌دادیم یا ماشین.
‫چرا چیزی نگفتید؟
‫و استرس شمارو از این بیشتر کنیم؟
‫بابابزرگ استیو از حقوق بازنشستگیش ‫واسه استخدام وکیل هزینه کرد
‫که شمارو از اونجا بیاره بیرون.
‫ما دوتامون شغل داریم.
‫و من مراقب ایدن هستم. ‫چرخ زندگی رو داریم می‌چرخونیم.
‫خیلی متأسفیم. واستون جبران می‌کنیم.
‫وقت خودخوری نیست. ‫شما باید جورجیا رو پیدا کنید.
‫گوشی منو بگیرید. بهش نیاز پیدا می‌کنید.
‫ممنون. خب بازم نیاز به یه ماشین داریم.
‫گمونم بتونم یکی جور کنم. بریم.
‫بابا، نرو.
‫اوه عزیزم.
‫بابا برمی‌گرده. باشه؟
‫بهت قول میدم.
‫خب...
‫خب، یکی کم شد.
‫اوه، چیکن آلفردوئه. بسیارخب.
‫پرسنل نگهبانی به ورودی.
‫خیلی متأسفم که اینجور سرزده اومدیم.
‫اینجایید. چطور...
‫- چطوری... چی؟ ‫- ممنون.
‫هرچی کمتر بدونی بهتره.
‫ولی... یه خواهش داریم.
‫باید ماشینت رو قرض بگیریم.
‫فقط واسه چند ساعت. واسه کار ناجور نیست.
‫حالا که به خودم گوش میدم، به نظر ناجور میاد.
‫ولی اگه نیاز مبرم نداشتیم ازت نمی‌خواستیم.
‫وقتی با زیک ازدواج کردی، ‫بخشی از خونواده ما شدی.
‫این عوض نشده.
‫بذارید کلیدهارو بیارم.
‫اوه دوتاشون خیلی جوون بودن.
‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫اوه خدای من.
‫ممنون.
‫- نه. ‫- نه، واسه بچه‌هاست.
‫این واقعا سخاوت شما رو می‌رسونه. ممنون.
‫زیک و کلویی خیلی با هم کتاب می‌خوندن
‫و تمام کتاب‌های قدیمی‌شون رو نگه داشتم.
‫گمونم به نظر احمقانه میرسه.
‫اینو داخلش پیدا کردم.
‫گل سوسن گل موردعلاقه‌مون بود.
‫تمام این مدت، حتی نمی‌دونستم این وجود داره.
‫خیلی ممنونم.
‫نمی‌دونی این چقدر ارزشمنده.
‫ممنون بابت ماشین.
‫به سلامت.
‫- چی شده؟ ‫- بررسی امنیتی.
‫میکلا استون باید توی حیاط باشه.
‫آخرین بار اینجا اسکن شده.
‫اگه توام مجبور بودی توی اون سالن ‫غذا بخوری، الان اینجا بودی.
‫مطمئنم زیمر با این حرفم موافقه. ‫این نقض حریم خصوصیه.
‫داری وارد یه قلمروی به شدت ناشایست میشی...
‫تخلف سطح 5. زندانی فرار کرده.
‫تکرار می‌کنم. تخلف سطح 5. ‫زندانی فرار کرده.
‫- خب بعدا چکار‌ه‌ای؟ ‫- می‌دونم با کی نیستم.
‫بسیارخب، فکر کردم داریم خوش می‌گذرونیم.
‫- ضمنا یادم نمیاد شکایتی شنیده باشم. ‫- بسیارخب، چند هفته پیش درموردش حرف زدیم.
‫کار کردن ما با هم، رابطه‌مون... ‫خیلی هم‌وابستگیه. بدون تعهد.
‫- درسته. گرگ تنها. ‫- دقیقا. آره.
‫جورجیا؟
‫- پلیس! ‫- دستا بالا عوضی!
‫ویکس، چه خبره پسر؟ ‫فکر کردیم جورجیا جونش در خطره.
‫چرا به دوست صمیمی یه مسافر اعتماد کنیم؟ ‫اون ممکنه توی خطر باشه.
‫تو معنی واقعی یه پلیس بد هستی. ‫شماها حتی مجوز هم ندارید.
‫ما اداره بازرسی هستیم. ‫کسی ما رو سوال و جواب نمی‌کنه.
‫- دنبال چی می‌گردین؟ ‫- وقتی ببینمش می‌فهمم.
‫عالیه. پس همینجور اینجا رو بریزید به‌هم.
‫هیچوقت نمی‌فهمی. ‫اینجا ممکنه یه تله باشه.
‫آره، اینجا دقیقا شبیه یه تله‌ست.
‫یه خونه پر از تله.
‫چیه؟ بازم خبر هیجان‌انگیز؟
‫دو مسافر از بازداشتگاه فرار کردن.
‫میکلا و بن استون.
‫برگرد. من با این دو نفر میام.
‫گمونم یکی دو چیز درمورد اینکه ‫فراری‌های ما دارن کجا میرن می‌دونن.
‫کمکم کنید! کمک!
‫کمکم کنید!
‫بتانی!
‫بتانی، کمک!
‫بتانی!
‫- چی شده؟ ‫- هشدار دریافت کردیم که یه الهام داره بهش میشه.
‫نه، بتانی داره نشونه‌های یه الهام رو نشون میده
‫ولی هنوز به لطف مسکن سنگین، ناتوانه
‫پس نمی‌تونه چیزی رو که می‌بینه ‫باهامون به اشتراک بذاره.
‫وقتی بیدار شد خبرم کنید.
‫ممکنه با پلیس اداره بازرسی روبرو شیم.
‫پس امروز روز خوبی این بیرون میشه.
‫کاش یه توقف دم رستوران گریز پاپایا می‌کردیم.
‫جورجیا؟ جورجیا!
‫نه، نه، چیزی نیست. چیزی نیست. ‫ما دوستای بتانی از پرواز 828 هستیم.
‫جورجیا، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫اداره بازرسی اومده.
‫همینکه رسیدم خونه دیدم دارن میرن.
‫عوضی‌ها زندگیم رو ریختن به‌هم، ‫چون امروز همین رو نیاز داشتم.
‫می‌تونم ببینم؟
‫دوتاتون خوشکلید.
‫چطور توی بازداشت نیستید؟
‫جیم زدیم.
‫- بتانی نگرانت بود. ‫- منظورتون اینه که الهام بهش شد.
‫بارها و بارها بهمون کمک کرد. ‫باید واسش حلش می‌کردیم.
‫اون واسمون خیلی ارزش داره.
‫که معنیش اینه که توام واسمون خیلی ارزش داری.
‫الیو؟
‫یه الهام داشتم. ‫خب الهام من نبود. الهام بتانی بود.
‫چی دیدی؟
‫توی هواپیما بودم
‫و یه سیب روی صندلی بتانی دیدم، ‫و میدونستمکه باید روی صندلیش بشینم.
‫بعدش یه فضای باز دیدم.
‫صدای جیغ می‌شنیدم، ‫و انگار نزدیک انبار قدیمی بود.
‫حداقل من اینطور فکر می‌کنم.
‫و یه ماشین دیدم، یه ماشین قرمز با اسلحه.
‫یه عالمه اسلحه روی صندلی عقب.
‫جورجیا، چیه؟
‫آره، ویسیک‌ـه. بابای جوان ‫با همسر و دوتا بچه.
‫مسافرین 828.
‫- یکی از 13 فراریه. ‫- کمک خواست.
‫قرار بود توی یه انبار قدیمی توی کانکلین ببینمش.
‫خب پس اون توی خطره. باید همین الان برید.
‫خب چرا بهمون نمیگی اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
‫انسین کمک خواست.
‫این کارمه.
‫هرچی کمتر بدونید بهتره.
‫من اطراف رو چک می‌کنم. ‫شماها دنبال انسین بگردید.
‫انسین؟
‫انسین، جورجیا هستم.
‫انسین! باید از اینجا بزنی بیرون! امن نیست!
‫اون انسین نیست.
‫بیاید بیرون هرجا که هستید.
‫بیا اینجا پیشی پیشی.
‫از اون چیزی که باید باشه سخت‌ترش نکنید.
‫می‌بینمتون.
‫بازی تموم شد.
‫قطعا تموم شد عوضی. اسلحه رو بنداز.
‫اوه جدی؟ می‌خوای بهم شلیک کنی، پلیس؟
‫بیلی هستی، درسته؟
‫گوش کن بیلی.
‫فقط واسه اینکه حافظه‌ات رو رفرش کنم، ‫اونی که دزدیدیش و
‫اون همه سال پیش توی بار گروه ایکس ‫نزدیک بود بکشیش، شوهرم بود
‫که واسه همین عاشق اینم که
‫سر سوزنی دلیل قابل توجیه داشته باشم
‫تا دنیا رو از شر آشغالی مثل تو خلاص کنم.
‫اصلا دلت نمی‌خواد یه کله‌خراب مثل من ‫یه اسلحه پشت سرت نشونه بگیره.
‫بیخیال بچه‌ها.
‫الیو، بابات و عمه‌ات ممکنه توی خطر جدی باشن. ‫بهمون کمک کن ازشون مواظبت کنیم.
‫از دیروز بابام رو ندیدم، از پشت دیوار شیشه‌ای
‫مثل هفته قبلش.
‫گیب، تو چی؟
‫بابا و عمه‌ام رو از هشت ماه پیش ‫که حبس شدن ندیدم.
‫پارسال با اون دختر مسافر مُرده قاطی شده بودی.
‫وایولت؟
‫متوجهید که اگه چیزی رو مخفی کنید، متوجه میشیم.
‫خیلی‌خب، به نظرت میاد ‫ما وقت بازی کردن داشته باشیم؟
‫ما اینجا واسه سیرکردن شکممون بدبختی می‌کشیم.
‫هی، اونا بچه‌های باهوشی هستن. ‫به مامورین قانون دروغ نمیگن.
‫زود باشید. بریم.
‫خبر روزانه می‌خوایم.
‫بابات برگشته؟
‫- کدوم گوری هستن؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫می‌بریمشون.
‫چرا مجوز حالیت نمیشه؟
‫اونا به نوعی باهاشون در ارتباطن.
‫گوشی‌هاشون رو بگیر.
‫من گوشی ندارم.
‫فقط چیزای مهم زندگیم رو نگه میدارم.
‫یه دختر 20 ساله بدون گوشی.
‫رد شماره رو بگیرید. مطمئنم به باباش می‌رسیم.
‫- سلام عزیزم. ما خوبیم. ‫- نه، خوب نیستید بابا.
‫جرد و درا با یه آدم ترسناک اومده بودن اینجا.
‫می‌دونن که گوشیم پیش توئه. خیلی متأسفم.
‫مشکلی پیش نمیاد. فقط همونجا بمونید.
‫- اینجا جامون امن نیست. وقت حقیقته. ‫- آه...
‫زود باش جورجیا. ما خودمون رو ثابت کردیم. ‫امروز اینجا چه اتفاقی افتاد؟
‫من بخشی از خونه امن هستم.
‫کدوم خونه امن؟
‫با 13 مسافر گمشده آشنایید.
‫خودم و یه شبکه از همدردان 828 ‫توی غذا، سرپناه و دارو بهشون کمک می‌کنیم.
‫همه‌شون پیش همدیگه‌ان؟
‫9 تاشون آره.
‫فکر کردم وقتی انسین تماس گرفت ‫می‌تونم بهش کمک کنم
‫بیارمش به خونه امن، ‫ولی گویا اون عضو گروه ایکس واسم تله گذاشت.
‫احتمالا فکر می‌کرده من می‌رسونمش به بقیه
‫که بتونه اون پول جایزه رو بگیره.
‫شرمنده، چه جایزه‌ای؟
‫دولت روی مسافرین قیمت گذاشته.
‫50 هزار دلار در ازای هر مسافری ‫که تحویل داده بشه. مُرده یا زنده.
‫اگه بیلی دنبال تو اومده، ‫خیلیای دیگه هم میان.
‫باید برگردی به خونه امن پیش بقیه ‫تا وقتی که آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫- می‌رسونمتون پیش ماشین‌تون. ‫- خیلی خطرناکه. ما خودمون میریم.
‫راه بیفت.
‫آه...
‫اگه بتونید اینو بدید به بتانی...
‫بهش بگید دوستش دارم.
‫و ممنون.
‫باید عجله کنیم.
‫این چه کوفتیه؟
‫گمونم یه چیزی اینجا سقوط کرده.
‫نباید مال خیلی وقت پیش بوده باشه. ‫زمین هنوز گرمه.
‫چیزای زیاد به ذهنم نمی‌رسن که ‫بتونن چنین گودی بزرگی به جا بذارن
‫یا شکلشون اینطوری باشه، به جز هواپیما.
‫ولی کدوم هواپیما؟
‫و کی بهتر از آژانس امنیت ملی ‫واسه ناپدید کردن یه هواپیما؟
‫باید ازش سردربیاریم.
‫کجا بریم؟
‫بازداشتگاه.
‫شوخیه؟ وقتی از اونجا فرار کردیم ‫توافق کردیم که برگشتی نباشه.
‫قبل از این بود که یه ردپای غول‌پیکر پیدا کنیم.
‫هواپیما برگشته جایی که ازش اومدیم. می‌دونم.
‫اگه برگردیم، تا ابد میفتیم توی انفرادی.
‫اگه واقعا ناخداهای قایق نجات باشیم، ‫باید برگردیم و از بقیه محافظت کنیم.
‫- بهمون نیاز دارن. ‫- حق با تو بود.
‫بهترین راه واسه محافظت از مسافرین ‫اینه که بیرون باشیم
‫که کاری که الان می‌کنیم رو انجام بدیم.
‫حق با من نبود.
‫تا حالا از خودت پرسیدی که چرا ‫ما ناخداهای قایق نجات هستیم؟
‫چرا خدا تو رو اون اول انتخاب کرد؟
‫شاید چون پلیس بهتری نیست.
‫شاید چون بیش از همه نیاز داشتی ‫از مارپیچ شرم خودت خارج شی.
‫چرا من؟
‫شاید چون من خیلی... سطحی‌نگر بودم.
‫چیزی جز نجات کال واسم اهمیت نداشت
‫درست همونطور که دوسال به هیچ چیز ‫جز پیدا کردن ایدن اهمیت نمی‌دادم.
‫گمونم تصادفی نبوده که ‫نصف الهامات هم به ما ختم شده.
‫تمامش به هم مربوطن.
‫میک، تو فداکاری زیادی کردی.
‫سر سوزنی بخاطر اینکه ‫دلت آزادی می‌خواد سرزنشت نمی‌کنم.
‫ولی نمی‌تونم مسافرین رو رها کنم، دوباره نه.
‫بیشتر از هرکسی درمورد الهامات ‫و مسافرین می‌دونم
‫و اگه یکی از مسافرین پرواز 828 باشه که ‫بخواد برگرده به اون بازداشتگاه
‫و به عنوان یه استراتژیست واسه ‫نجات پیداکردن از تاریخ مرگ رفتار کنه...
‫اون منم.
‫حق با توئه.
‫پس باید از بچه‌ها خداحافظی کنم ‫و خودمو تحویل بدم.
‫چون تو نیستی، میشه بالش تو رو رو بردارم؟
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫بابا؟
‫تویی؟
‫هی، عمه میک کجاست؟
‫آه...
‫می‌خوام بری خونه جورجیا
‫و ماشین پریسیلا رو برداری ‫و بهش پس بدی، لطفا.
‫چرا؟
‫- چی شده؟ ‫- متأسفم.
‫- داری برمی‌گردی؟ ‫- به نفع همه‌ست.
‫به درک که هست. پس ما چی؟
‫پس خونواده چی میشه؟ تو قول دادی!
‫می‌دونم رفتارم مثل خونواده نیست
‫ولی بهتون قول میدم، ‫این کار رو بخاطر خونوادم می‌کنم.
‫شما سه تا...
‫شما سه تا مهمترین آدمای دنیا واسه من هستید.
‫و 9 ماه وقت داشتم که بفهمم چطوری ‫از تاریخ مرگ جون سالم به در ببریم.
‫و تنها راه واسه تضمین اینکه ‫آینده‌ای داشته باشیم...
‫اینه که الان برم.
‫تا همیشه دوستت دارم، بابا.
‫اوه، دوستت دارم.
‫همه‌تون رو.
‫اوه! ببین کیه.
‫بیلی. چه خبر رفیق؟
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫این کله‌خر رو می‌شناسید؟
‫دیدی؟ می‌دونستم روی یه چیزی توافق می‌کنیم.
‫ها.
‫"آدم بده رو واستون گرفتیم. قابلی نداشت."
‫از قرار معلوم مسافرین جلوی ‫یه حمام خون رو گرفتن.
‫باید بسپاریمش بهشون. مسافرین 828 ‫توی حل الهامات بهتر از ما هستن.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫قطعا می‌دونی چطوری وارد شی، ها؟
‫سعی می‌کنم خلاقیت داشته باشم.
‫ممنون که به مادرم کمک کردی.
‫خواهش.
‫لطفا فقط بهم بگو چطوری تموم میشه.
‫من به ذره ای امید نیاز دارم
‫که بدون تو بیشتر به قهقرا سقوط نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم.
‫ولی می‌دونم که چقدر دوستت دارم.
‫حتی می‌دونم چقدر باید دوستت داشته باشم، ‫که باید بگم...
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫هر کلمه، هر لبخند، هر لمس،
‫هر عشقی که به هم داشتیم
‫توی روحم حک میشه.
‫من مال توام، حالا و همیشه.
‫فقط می‌خوام طاقت بیاری.
‫گمون نکنم بتونم.
‫"هرگز تسلیم نشو، و شانس تو را پیدا می‌کند."
‫ها، این مال داستان بی‌پایانه؟
‫خط موردعلاقه‌امه.
‫گمونم بعد از کلویی این منو سرپا نگه داشت.
‫مشکل اینه که اعتقادی به شانس ندارم.
‫من به تو اعتقاد دارم.
‫اونا هم همینطور.
‫من بن استون هستم.
‫- غیرمسلحم. ‫- آتش به احتیاط! آتش به احتیاط!
‫- می‌خوام خودمو تحویل بدم. ‫- بشین!
‫دستاتو بذار روی سرت.
‫- بریم. ‫- زود باش. بریم.
‫زود باش.
‫امنه قربان.
‫توی بد دردسری افتادی جناب استون.
‫یه باغ سیب با یه انبار قدیمی ‫توی کانکلین هست.
‫یه اتفاقی افتاده. یه اتفاق بزرگ.
‫از اینجا ببریدش.
‫- آره، خودشه. ‫- درسته خود بن استون‌ـه.
‫- هویتش تایید میشه. ‫- داره وارد میشه.
‫راه بیفت. راه بیفت.
‫بیا. اینو بنوش. بهتر میشی.
‫جورجیا جاش امنه.
‫اوه خداروشکر.
‫ولی نمی‌تونه یه مدت بیاد به دیدنت.
‫چی؟ چرا؟
‫فقط بدون که جاش امنه.
‫اون یه محافظه، ها؟
‫از لحظه‌ای که دیدمش اینو می‌دونستم.
‫می‌تونه بره.
‫"هرگز تسلیم نشو، و شانس تو را پیدا می‌کند."
‫فکر کردم قرار نیست...
‫با همدیگه ناخدای قایق نجات بودیم.
‫یادته؟
‫ممنون.
‫چی نظرت رو عوض کرد؟
‫هیچی... همه‌چیز.
‫حق با تو بود. بهمون نیاز دارن.
‫این چه کوفتیه؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫بذارید برم!