‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه گذشت...
‫دوم ژوئن سال ۲۰۲۴.
‫- چطوری اینقدر سریع فهمیدی؟ ‫- از همون اول جلوی چشم همه‌مون بود.
‫ترسیده بودم.
‫یعنی میگی حس می‌‌کردی بورلی چه حسی داره؟
‫آره فکر کنم.
‫اینم می‌دونم گرفتن جون یکی چه حسی داره ‫چون اتفاقی این کارو کردم.
‫اریکا برنس. بعد از اینکه با نامزدش
‫رندال بار توی یه مغازه اسلحه‌کشی کردن، ‫گشت اومد دستگیرش کرد.
‫مدیر ونس بازم داره واسه خودش ماست‌مالی می‌کنه.
‫روحمون هم خبر نداره چه خلافی کرده.
‫کمک. ‫خواهش می‌کنم، آدریان.
‫مامانی، دلم درد میاد. ‫گرسنه‌ام.
‫مامان آنجلینا رو پرت کرد بیرون.
‫توی این خونه فقط تو می‌خواستی اون برگرده.
‫الهامات تو رو دارن. ‫ولی ایدن غیر از من کسی رو نداره.
‫هی، همین الان یه الهام...
‫ببخشید، نمی‌تونم. ‫یه سرنخ جدید از ایدن پیدا کردم.
‫عالیه. ‫از کجا گیرش آوردی؟
‫سوئیچم رو ندیدی؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید توی کاسه کلیدها باشه.
‫بن. ‫سرنخه چیه؟
‫ایگان. یادم نرفته اون کی بوده یا چیکار کرده.
‫- بن! چی... ‫- این واقعیه، میک.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫خواهشاً مراقب باش. ‫یه دلیلی داره که ایگان زندانه.
‫پس هر حرفی هم زد، ‫هر امیدی هم پیشنهاد داد،
‫خواهشاً یادت باشه با کی داری صحبت می‌کنی.
‫تو مدرک لازم داری، نه امید.
‫من فقط می‌خوام دخترم برگرده.
‫تو که... ‫همین الان هم جوابش رو داری.
‫الان زمین رو سوراخ می‌کنی.
‫خب فیونا که گفت همین الانش جواب یه چیزی رو دارم.
‫مثل چی؟ ‫هواپیما؟
‫نه، کل مدت درباره‌ش اشتباه می‌کردم.
‫گفت به همین سادگی نیست.
‫منظورش چیه؟
‫هنوز نمی‌دونم، ‫ولی نظرت چیه یه استراحتی بکنیم؟
‫می‌دونی، ‫فکر کنم بالاخره پنکیک‌های مامان رو یاد گرفتم.
‫بمونه واسه بعد.
‫من رو یاد باباش می‌اندازه. ‫و عمه‌ش. اشتباهش رو ول نمی‌کنه.
‫خب خیلی تحت فشاره.
‫و هنوز اون زخمه رو داره. ‫کسی نمی‌دونه جریانش چیه.
‫بابا باید کمکش کنه.
‫تماشای زجر کشیدن یه عزیز خیلی سخته.
‫مخصوصاً با شکم خالی. ‫بخور.
‫امروز صبح یه مقدار آب پرتقال بخور.
‫به نظرم دیدمت که داری از بطری می‌ریزی.
‫تا تهش ریختم.
‫می‌دونی، من...
‫تصورش رو هم نمی‌تونم بکنم ‫زندگی اینجا بدون تو چه شکلی میشه.
‫هی، تلاش تیمی. ‫تو هم اندازه من زحمت کشیدی.
‫جداً این رو باید به کال بگی.
‫من...
‫خیلی نگرانشم.
‫شاید هم‌سن تو باشه، ‫ولی در اصل هنوز بچه‌ست
‫و نیاز داره یکی کنارش باشه.
‫اگه این شخص نتونه بن باشه، ‫پس شاید بهتره تو باشی.
‫سلام. دریا میکامی هستم. ‫از اداره بازرسی ۸۲۸.
‫اومدم مسافری به اسم کایل بوید رو ببرم.
‫تصمیم گرفته هیچکدوم از بازرسی‌های اجباریش رو نیاد،
‫واسه همین براش حکم جلب صادر شده.
‫موقع ورود حتماً از جلوی یه تابلو رد شدی. ‫روش نوشته قلمرو قوم شینکاک.
‫آره، دیدمش.
‫یعنی اینجا یه سرزمین مستقله،
‫که یعنی اون تیکه کاغذ یه تیکه کاغذ الکیه.
‫ببین، من به حرفتون احترام می‌ذارم، ‫ولی اداره بازرسی خیلی درباره این موارد جدیه.
‫و راستش از من بهتر نصیبتون نمیشه
‫چون پلیس بعدی که می‌فرستن ‫اندازه من آروم نیست.
‫یه مشت کله خرابن. ‫پس بیاید دو طرفه ساده بریم جلو، باشه؟
‫نظرت چیه
‫سوار ماشینت بشی و بزنی به دل جاده؟
‫از این ساده‌تر نمیشه.
‫هی. ‫چطور بود؟
‫اه... خوب بود.
‫جدی چطور بود؟
‫رفتم قبرستون. ‫و آره، یه الهام بهم دست داد.
‫فکرش رو می‌کردم. ‫از قیافه‌ت معلومه داری وانمود می‌کنی.
‫هنوز دارم سعی می‌کنم ته و توش رو دربیارم. ‫یا چیز گنده...
‫- سلام. ‫- سلام دختر.
‫زنگ زدم ببینم چیکارا می‌کنی.
‫تو هم؟ ‫من خوبم.
‫- من خوبم بابا. ‫- باشه.
‫می‌دونم که روز سختیه.
‫چندساله؟
‫بعد از ایوی؟
‫واسه من حداقل چهار ساله. ‫بگذریم، چطوری؟
‫من؟
‫محشر.
‫دارم لیست مسافرهایی رو چک می‌کنم
‫که هنوز نرفتن بررسی‌های اداره بازرسی رو انجام ندادن.
‫حالا هم به یه یارویی خوردم
‫که یدونه بررسی رو هم انجام نداده. ‫تو بگو یکی.
‫آفرین، کایل. ‫حالا یه حکم جلب تمام عیار داری.
‫و از همه بهترش اینه که نمی‌تونم دستگیرش کنم، ‫چون توی سرزمین مستقله.
‫بذار حدس بزنم. ‫سرزمین قوم شینکوک؟
‫چی؟ ‫از کجا می‌دونستی؟
‫هی، بیشتر از اونی که فکرشو بکنی بهم کمک کردی. ‫ممنون.
‫استاد.
‫- دیدنت مایه دلگرمیه. ‫- اون کجاست؟
‫آروم باش.
‫می‌دونم استاد فیزیک نیستی،
‫ولی به گمونم با مفهوم اهرم فشار آشنایی داری دیگه؟
‫دخترم کدوم گوریه؟
‫ساده‌ش می‌کنم.
‫اگه هنوز متوجهش نشدی،
‫توی این وضعیت اهرم فشار دست منه.
‫ولی ما یه گذشته‌ای با هم داریم، ‫پس یه پیشنهاد عادلانه بهت میدم.
‫هروقت اونی که می‌خواستمو بهم دادی، ‫منم هرچی خواستی بهت میدم.
‫اونوقت چیه؟
‫بنجامین، با رنگ سیاه و آبی روی صورتم خالکوبی شده.
‫می‌خوام برم بیرون.
‫می‌خوای از زندان ببرمت بیرون؟
‫می‌خوای چطوری همچین غلطی بکنم، ایگان؟
‫تو آدم باهوشی هستی. ‫یه راهی پیدا می‌کنی.
‫وگرنه من اینجا می‌میرم و مکان ایدن رو هم با خودم می‌برم.
‫تو هیچی نمی‌دونی. میک درست می‌گفت. ‫باید همون اول می‌فهمیدم.
‫- نگهبان! ‫- یه الهام داشتم.
‫به همین وضوحی که تو رو می‌بینم، ‫اونم دیدم.
‫داشت نقاشی می‌کشید. ‫استعداد خوبی داره.
‫همه دختر بچه‌ها عاشق نقاشی‌ان.
‫اه، ولی این دختره اهل کشیدن گل و رنگین کمون نیست.
‫عاشق کشیدن عنکبوته.
‫بگو کجاست.
‫خیلی خب رفیق، ‫هروقت در صحت و سلامت آزادم کردی، چشم.
‫بهت نمیاد آدم کله خرابی باشی.
‫پلیس اولیه یه جوری گفت ‫انگار نفر بعدی قراره ترمیناتور رو بفرستن.
‫آره، من پلیس نیستم،
‫و نیومدم کسی رو دستگیر کنم.
‫اسمم میکلا استونه.
‫من و کایل توی پرواز ۸۲۸ با هم بودیم.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫خوبی؟
‫خیلی خب، ببین، ‫می‌دونم دلیلی نداره که بهم اعتماد کنی،
‫ولی می‌خوام به حرفم گوش بدی.
‫نمی‌تونم توضیح بدمش ولی کشیده شدم اینجا ‫و می‌تونم بهت بگم که کایل اونجا زندگی می‌کنه،
‫شایدم به نظرت عجیب باشه.
‫عجیب‌تر از اینم شنیدم.
‫می‌برمت باهاش صحبت کنی.
‫ولی اگه خودش نخواست باهات صحبت کنه،
‫مثل اون یکی خانمه راهت رو می‌کشی و میری.
‫- کار داری؟ ‫- فکر می‌کردم کار داری.
‫مرخصی گرفتم.
‫چرا؟
‫اه، گفتم شاید یه جفت گوش شنوا بخوای.
‫شاید به جای توپ بازی
‫یه سری ایده جدید بدیم.
‫ممنون.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- زیک پیتزا سفارش داد.
‫میرم درو باز کنم.
‫و چطوری می‌خوای این کارو بکنی گابریل؟
‫اونم وقتی کسی نباید ببیندت؟ ‫یادت رفته؟ تو وجود خارجی نداری.
‫شاید اصلاً بهتر بود برنمی‌گشتم. ‫اونطوری دیگه واقعاً وجود نداشتم.
‫آره، شاید بهتر بود برنمی‌گشتی.
‫خیلی خب، از اول بگو.
‫الان در چه وضعیم؟
‫همونی که فیونا گفت.
‫«همین الانش جواب رو داری.»
‫حس می‌کنم اون موقع با عقل جور درمی‌اومد. ‫ولی یه عالمه فکر کردم،
‫ولی نمی‌تونم حلش کنم. ‫مثل چی گیر کردم.
‫خب از شانس خوبت،
‫از قضا خواهرت توی این مسائل کارش حرف نداره.
‫می‌دونی، شاید از اول اشتباه می‌کردی.
‫شاید جواب اون بالا نیست،
‫که اینجاست.
‫بیا قدم به قدم جلو بریم. ‫خودم اینطوری تاریخ مرگ رو متوجه شدم.
‫فکر نکنم بابا دلش بخواد ما با...
‫بابا دیگه به این تخته‌ها نگاه نمی‌کنه. ‫خب؟ تازه اینجا هم که نیست.
‫پس به روش خودمون انجامش میدیم.
‫قدرت دوقلوها.
‫هی.
‫ممنون، ال.
‫می‌دونی، حق با توئه.
‫کارت حرف نداره.
‫کمکم می‌کنی؟
‫تو می‌تونی درستش کنی. ‫اون که حبسش رو کشیده.
‫بذار ببینم متوجه شدم یا نه.
‫تو می‌خوای مسافری رو که
‫یه مجرم محکوم بوده رو در عوض
‫اطلاعات مربوط به کسی که دولت مُرده اعلامش کرده، ‫از زندان آزاد کنم.
‫درست متوجه شدم؟
‫هر ثانیه‌ای که دارم واسه توضیح میدم ‫وقت داره تلف میشه.
‫تنها چیزی که مانع بین من و دخترمه، تویی!
‫می‌شنوی چی میگه؟ ‫نزدیک یه ساعته اون داخله. خیلی حس بدی دارم.
‫ولی کالوین رضایت نمیده.
‫خوشحال میشم بیام اونجا باهاش صحبت کنم.
‫نه، خیر سرت نباید تو کارهای اداره بازرسی دخالت کنی. ‫یادت رفته؟
‫من آرومش می‌کنم.
‫- امشب میای؟ ‫- شک دارم بتونم سروقت از اینجا بزنم بیرون.
‫یه لیست از مسافرهای مجرم دارم ‫که همینطوری داره زیاد میشه،
‫یه قضیه حقوق سرزمین خودمختار دارم،
‫و حالا هم یه تماس مسخره درباره یه مسافر مشکوم داشتم.
‫این سری قضیه «خرید مشکوک کود دهنده‌ست».
‫کود دهنده؟
‫- کی گزارشش داد؟ ‫- یه آدم کینه‌ای.
‫یه فروشنده از یگار گاردن سنتر؟
‫وایسا، یعنی توی بی‌ساید؟ ‫میرم باهاش صحبت می‌کنم.
‫اگه قضیه به گوش اداره بازرسی برسه...
‫- کی قراره بهشون بگه؟ ‫- نمی‌دونم. شاید همکارت؟
‫بیخیال. ‫دیاز رو بذار بسپر به من.
‫سر مسیر میرم. این کینه‌ایه دوست داره حس کنه ‫یکی دنبال کارو گرفته.
‫شاید اینطوری دیگه هی به مردم نگه
‫اون بیرون یه مسافری هست که داره بمب درست می‌کنه.
‫عالیه. ‫جزئیاتش رو واسم بفرست.
‫یالا خانم.
‫سلام، تلا.
‫خانم مو طلایی میگه از قدیم همدیگه رو می‎شناسید. ‫میگه باید باهات صحبت کنه.
‫ملاقاتی داری.
‫عجب سوپرایزی.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫مسئله ایدنه.
‫آخرین باری که دیدمت... ‫یه سال پیش بود، نه؟
‫بهت گفتم هرکاری ازم برمی‌اومد ‫واسه پیدا کردن ایدن کردم.
‫بعدش دیگه جواب تماس‌ها، پیام‌ها و ایمیل‌هام رو ندادی.
‫من
‫خیلی درگیر بودم.
‫منم.
‫سعی می‌کردم از مسافرین محافظت کنم.
‫قدیما اهمیت این مسئله رو درک می‌کردی.
‫اصلاً با همدیگه این کارو می‌کردیم.
‫حالا بعد از این همه وقت پیدات شده،
‫بهم میگی کارهام رو بذارم زمین ‫و دوباره بهت کمک کنم.
‫- این سری فرق داره. ‫- اوه...
‫ایگان خبر داره اون کجاست.
‫می‌دونم. ‫می‌دونم خواسته بزرگیه.
‫ولی همه چی دست ایگانه.
‫تا بهش تضمین ندم هیچی نمیگه.
‫فقط ازت می‌خوام با چندتا آشنا تماس بگیری.
‫یه قرار مصونیت. ‫یه تخفیف توی حکمش.
‫- یه چیزی، یه کاری... ‫- بن!
‫زیادی روی نفوذ من حساب کردی. ‫ببین الان چه وضعی داری.
‫ببین چی در اختیار دارم.
‫به نظرت هیچکدومشون شبیه چیزیه که بتونه ‫جواز دولتی صادر کنه؟
‫سانوی رفته زور آخرش رو بزنه که
‫یه اف‌ام‌آرآی گیر بیاره چون پول خریدنش ‫رو نداریم.
‫سانوی اینجا کار می‌کنه؟
‫این واسه سانویه؟
‫دو سال مدت طولانیه، بن. آدم‌ها ‫عوض میشن. سانوی. تو.
‫من.
‫ببین، من دیگه مثل قبل به روز نیستم.
‫دست بردار، ونس. ‫تو دو سال همراه ناسا بودی.
‫باید یه جور قدرت سیاسی داشته باشی.
‫حرف ما مردیه که دزدکی وارد ‫خونه من شد،
‫پسرم رو گروگان گرفت. ‫میگی به اون آشغال کمک کنم؟
‫نمیگم به ایگان کمک کنی، ونس.
‫ازت می‌خوام به من کمک کنی.
‫کمک کن دخترم رو پیدا کنم. ‫خانواده‌م رو دور هم جمع کنم.
‫بذار ببینم چیکار میشه کرد.
‫ممنون.
‫پس اگه مِه رو دیدی،
‫حتماً مرغ تندر رو دیدی؟
‫چی رو؟
‫مرغ تندر که رو مهره شینکوکه. نیست؟
‫تو بگو. من شینکوکی نیستم. ‫هوپی هستم. مامانم هوپیه.
‫بیشتر بابام بزرگم کرده. ‫یه سفیدپوست اهل فلگ‌استف.
‫معلومه باید با هم کار کنیم.
‫سوال اینه که چیکار؟
‫می‌دونی، الهامات به هم مربوطن.
‫موضوع اینه که چطوری.
‫چی گفتی؟
‫همه‌ش به هم مربوطه. ‫چطور؟ برادرزاده‌م زیاد می‌گفت.
‫فکر کنم می‌دونم چرا دور هم جمع شدیم.
‫بابام خوشش نمیومد برم دیدن سرخ‌پوست‌ها.
‫واسه همین مامان سعی می‌کرد اون آخر هفته‌ها ‫یه عالمه وسیله جمع کنه.
‫می‌گفت هوپی یعنی طبق ارزش‌هامون ‫زندگی کردن،
‫به زبونمون صحبت کردن، ‫تمرین آیین‌هامون.
‫هوپی تموم اون چیزهاست.
‫همیشه می‌گفت همه اینا به هم مربوطن.
‫الان کجاست؟
‫مریض شد.
‫باید پیوند مغز استخوان میشد،
‫و تموم بیمارستان‌های آریزونا گفتن ‫دیگه دیر شده.
‫نتونستم قبول کنم، ‫واسه همین رفتم نیویورک یه متخصص پیدا کردم.
‫داره می‌میره.
‫توی یه بیمارستان داخل نیویورک.
‫تنهایی.
‫ولی تو رو پیش خودش داره دیگه، نه؟
‫بدترین بخشش همینه.
‫نمی‌تونم برم ملاقاتش.
‫به اداره بازرسی خبر میدن، ‫و دستگیر میشی.
‫فکر کنم یه راهی واسه وارد کردنت دارم.
‫به نظرم واسه همین الهامات ما رو ‫پیش هم آوردن.
‫باشه.
‫ولی مامانم زیاد درباره توازن حرف میزد،
‫توازن تو دنیا و طبیعت.
‫ما به هم رسیدیم، شاید من هم باید ‫یه جوری کمکت کنم.
‫آره، شاید.
‫بعداً می‌تونیم به اونجاش فکر کنیم. ‫هر وقت بتونم برمی‌گردم، خب؟
‫خیلی خب. اولین چیزی که ‫بابا دید طاووس بود،
‫که نماد رستاخیزه.
‫توی الهام هم دیده بودش.
‫طاووس پیغام رسون افسانه‌ای
‫برای الهه رومی یعنی جونوئه.
‫ماه ژوئن هم از اینجا میاد.
‫بعدش زیک و میک هم سنگ نوشته‌ای ‫که روش دو پیکر بود رو دیدن،
‫که رسیدیم به شماره دو...
‫بعدش تو یه الهامی دیدی که یه ‫اژدهای چوبی بسازی.
‫سال اژدهای چوبی دو هزار و بیست و چهاره. ‫یعنی دوم ژوئن سال دو هزار و بیست و چهار.
‫تاریخ مرگ.
‫صحبت... فصل دوم داستانمون شد.
‫لوگان استریک‌لند.
‫خیلی خب، اون بود که به عمه میک ‫این قطب‌نما رو داد.
‫فکر می‌کرد به نجات جون مسافرها ‫کمک می‌کنه.
‫ولی پشتش،
‫یه طاووسه،
‫که من و تی‌جی رو رسوند به خاطرات ‫الزوراس.
‫بعدش هم ما رو رسوند به اژدهای نقره‌ای.
‫ملقب به هواپیما.
‫خب رسیدیم خونه اولمون که.
‫چند ساعته داریم به همه چی نگاه می‌کنیم، ‫ولی شدنی نیست.
‫چطوری قراره اینا من رو به جواب برسونن؟
‫وایسا.
‫این همه‌ش نیست.
‫این رو بگیر.
‫دیدی؟ اگه چیزی رو نمی‌ذاشتیم رو میز،
‫یادم نمیومد این کارت اینجا بود.
‫الان همه چی جور شد.
‫خیلی خب، یعنی یه کارت کم داشتیم؟
‫یه کارت عادی نیست.
‫کارت ستاره‌ست.
‫خیلی خب، یه ستار پنج گوشه نیست.
‫قطب نما، دفترچه خاطرات، ‫این کارت.
‫همه‌شون یه مدل ستاره روشونه.
‫جای اینکه بذاریش رو تخته اینجا
‫نگه داشتیش چون برات خاصه.
‫به خاطر مامان.
‫آره.
‫ولی به یه دلیلی یادم مونده بودش.
‫فقط باید بفهمیم دلیلم چیه.
‫نه، وقتی حتی نمی‌تونی بگی راننده گماشته ‫که عمراً نیستی.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫نه، نه، نه، وایسا.
‫ایوی، وایسا! ایوی، بسه! بسه!
‫چیکار می‌کنیم؟
‫هی، رفیق، خیلی گشنمه. ‫شنیدم اینجا غذاهای توپی داره.
‫بهتره یه غذای ترکیبی نباشه. ‫اصلاً دلم مرغ و نودل نمی‌خواد.
‫ببین، برو تو صف. من برم یه چیز واسه ‫آپارتمان میارم.
‫یه چندتا پنیر سوخاری کیمچی هم ‫برام بگیر، خب؟
‫چی چی؟
‫عذر می‌خوام.
‫شما همون لوییسی هستین که به خط فوری ‫۸۲۸ اداره بازرسی زنگ زدی؟
‫بله.
‫درباره خرید مشکوک کود دهنده چی می‌دونی؟
‫خب، نمی‌خوام فضولی کنم.
‫حس ششمم میگه خریدش قانونی نبود.
‫چرا؟
‫خب، یه خانمه رو دیدم داره کود دهنده ‫رو پر می‌کنه.
‫وقتی سعی کردم بگم زمان بندیش غلطه،
‫چون زمستون باعث شده بود زمین ‫چند ماه یخ ببنده،
‫گاریش رو هی پر می‌کرد.
‫من رو رد کرد.
‫این کود دهنده یه جور نیترات آمونیاکیه؟
‫بله. تقریباً.
‫نمی‌خوام فضولی کنم، واسه همین ‫گوشی رو قطع کردم.
‫ولی بعداً دوباره بهش زنگ زدی.
‫آره. بعد رفتنش، یکی از همکارهام شناختش.
‫رفت دنبال اون ۸۲۸، ‫می‌دونی، وبسایت اینا رو میگم.
‫گفت باید زنگ بزنم پلیس خبر بدم. ‫میگنا، که اگه چیزی دیدی خبر بده؟
‫به تموم ویدئوها و رسیدهای اون ‫موقع نیاز دارم، جناب.
‫نقدی حساب کرد، ‫ولی هر فیلمی داشته باشیم رو میارم.
‫ممنون.
‫رابرت ونس معروف.
‫می‌دونستم بن بدو بدو میره پیش ‫بابای حکومتیش.
‫فقط می‌خوایم بشنویم دختر من کجاست.
‫آدم باش، بن. اهرم فشاری که گفتیم ‫رو یادته که؟
‫این اختیار مشروط تعلیق حکم
‫و آزادی فوریه.
‫اگه اطلاعاتی که میدی باعث میشه برسیم ‫به ایدن استون صحیح و سالم،
‫آزاد میشی، آقای تهرانی.
‫مثل اینکه اهرم فشار دیگه دست ماست.
‫حرف بزن.
‫محض اطلاعت، اون روز من درست گفتم.
‫مطبوعات، پلیس، دولت همه‌شون ‫با ما مخالفن.
‫یه اسلحه رو به سر یه پسر ‫پونزده ساله نشونه رفتی.
‫کجای کارت درسته.
‫فکر می‌کردم شما اداره‌ای‌ها با خسارت‌های ‫غیرعمدی مشکلی ندارین.
‫پسر من چند ماه کابوس میدید.
‫هنوز شب‌ها نمی‌تونه بخوابه. ‫زنم من رو مقصر دونست.
‫به لطف تو دیگه زن ندارم.
‫این خسارت غیرعمد نیست.
‫زدی یه خانواده رو نابود کردی. ‫خانواده من رو.
‫ونس،
‫من خبر نداشتم.
‫از کجا باید می‌دونستی؟ ‫کل فکر و ذکر تو یه چیزه.
‫خوشحالم یکیمون می‌تونه خانواده‌ش ‫رو درست کنه.
‫شنیدی که چی گفت.
‫فرصت داری خانواده‌ت رو دوباره به ‫هم برگردونی، بن.
‫ولی به شرط اینکه از اون در خارج نشی.
‫وسایلت رو بردار. ‫بریم بیمارستان.
‫- چی شده؟ ‫- تو ماشین توضیح میدم. بریم.
‫من نمی‌فهمم.
‫کایل،
‫نمی‌دونیم چقدر با عزیزانمون وقت داریم.
‫فقط زمان حال برامون مونده. ‫بهم اعتماد کن.
‫من می‌دونم چون یه اشتباهاتی کردم.
‫فقط می‌تونم جلوت رو بگیرم که ‫اشتباه من رو مرتکب نشی.
‫خیلی خب، ژاکتم رو برمی‌دارم.
‫ونس باید این کارش رو بس کنه.
‫همه ما مشکل داریم،
‫ولی تو فرصت حل مشکلت رو داری.
‫بدون اطلاعات من، هیچی دستت نیست.
‫برمی‌گردی به بی‌خودی داد و هوار کشیدن.
‫بهش نیاز داری، بن.
‫به من نیاز داری.
‫امضاش کن و محلش رو بگو.
‫قرارمون سر جاشه.
‫بیرون می‌بینمت، استاد.
‫اه!
‫گیرش آوردی؟
‫آره.
‫پس کاغذبازی‌هاش رو ثبت می‌کنم،
‫ولی تا وقتی ثابت نشه اطلاعاتی ‫که میده معتبر هستن
‫نمیشه چیزی رو قطعی کرد.
‫ممنون، رفقا.
‫محض شفاف سازی میگم، ‫کل کوپن‌هات رو سوزوندی.
‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشه.
‫- ونس... ‫- نه، بیخیال.
‫نه، نه.
‫من اینقدر درگیر کابوس خودم شدم،
‫که نتونستم متوجه درگیری تو بشم. ‫متاسفم.
‫فعلاً بیا رو دخترت تمرکز کنیم. کجا قراره بریم؟
‫آره. برات پیامک میزنم.
‫ولی ونس،
‫می‌خوام بدونی
‫هیچوقت لطفت رو فراموش نمی‌کنم.
‫مثل اینکه ملاقه زنی که می‌خواستم ‫رو نداشتن.
‫منظورت بیلچه دستیه؟
‫آره.
‫فکر کردی من احمقم؟
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم. فکر کردی من احمقم؟
‫یا خوشت میاد پشت سر هم برام ‫دروغ ردیف کنی؟
‫ما همکاریم،
‫و این تحقیقات کوچولوت،
‫باعث میشه نه تنها خودت، بلکه منم ‫بیکار بشم.
‫همچین اتفاقی نمیفته، دیاز.
‫همین الانش هم اتفاق افتاده. ‫وقتی ستوان بودی یادته؟
‫دیگه نمی‌خوام همراه تو به خاک سیاه ‫بشینم. فهمیدی؟
‫آره.
‫خوبه. شانس آوردی.
‫پنیر سوخاری کیمچیش حرف نداره.
‫- زیک لندون. اومدم دیدن یه بیمار. ‫- اسمش؟
‫هاسکینز. اتاق هفتصد و دوازده.
‫مامان؟
‫چیزی نیست.
‫حق با تو بود، مامان.
‫باید زودتر میومدیم.
‫همه‌ش تقصیر منه. متاسفم.
‫من رو ببخش، مامان.
‫اگه خودت بخوای، شاید بتونم کمکت کنم.
‫چطوری؟
‫توضیحش سخته.
‫اگه نشونت بدم بهتره.
‫کایل.
‫مامانت از ته دل دوستت داره.
‫عشق و قدردانی.
‫تو رو مقصر نمی‌دونه. احساس گناه و ‫خشم نداره.
‫تموم دردش از بین رفت.
‫خونه.
‫باید توی سرزمینت باشی.
‫همراه من.
‫بیا بریم خونه.
‫ممنون. ولی من نمی‌فهمم. ‫چطوری اون کار رو کردی؟
‫خودمم نمی‌دونم. ‫یه روز فهمیدم همچین کاری بلدم.
‫الان وقتش نیست، زیک.
‫می‌دونم.
‫خب چی می‌خوای؟
‫نمی‌‌تونم تصور کنم چه حسی داره
‫تو سن تو مامان و بابات رو ازت بگیرن.
‫پس چرا داری حرف میزنی؟
‫چون می‌دونم از دست دادن خواهر برادر ‫چه حسی داره.
‫می‌دونم چقدر راحت میشه بعد همچین ‫حادثه‌ی عمیقی گمراه شد.
‫کل زندگیم نابود شده.
‫من باید بچه دانشگاهی باشم، ‫دیر برسم سر کلاسم
‫و با دوستام برم مهمونی.
‫جاش اینجام.
‫نقش پدر و مادر رو برای برادری بازی می‌کنم ‫که زندگیم رو به گند کشیده.
‫چون نمی‌دونم بابام کی قراره خوب بشه!
‫واقعاً اینا رو می‌دونی؟
‫این رو می‌دونم.
‫هنوز کسایی رو داری که دوستت دارن.
‫کسایی که توی واقعی رو یادشونه.
‫صمیمی، گرم، دلسوز.
‫شاید باید دوباره خودمون رو ‫معرفی کنیم.
‫بیا. من زیک لندون هستم.
‫تو... حسش کردی؟
‫آره.
‫حس متفاوتی دارم.
‫چیکار کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫اولین باری بود که همچین حسی ‫بهم دست داد.
‫خب، هر چی که شد،
‫ممنون.
‫پروتکل برام مهم نیست.
‫من وکالتنامه دارم، ‫و می‌خوام همین الان ببرمش خونه.
‫باید زنگ بزنم به دکتر.
‫و شاید مجبور بشیم به اداره کل ‫خبر بدیم.
‫اسمتون؟
‫کایل بوید.
‫کایل، اگه قبول کنی، ‫اسمت میره تو سیستم.
‫اداره بازرسی رو خبر می‌کنن.
‫براشون مهم نیست زندانی کردنت یعنی...
‫مامانم نباید اینجا بمیره.
‫دیگه ناامیدش نمی‌کنم.
‫هی.
‫داریم بار میزنیم. آدرس کو؟
‫باشه، پیامش می‌کنم.
‫باشه. می‌بینمت.
‫هی، ونس؟
‫بله؟
‫ممنون.
‫ماجرا که تموم شد تشکر کن.
‫زیک، بهتره عجله کنی. ‫نمی‌دونم چقدر وقت داریم.
‫- میک، هنوز پشت خطی؟ ‫- عذر می‌خوام. ویرجینیا بوید کجاست؟
‫میک؟
‫راهرو و راه‌پله رو چک کنین. ‫امکان نداره دور شده باشن. پیداشون کنین.
‫و تو، بیا داخل.
‫زنگ زدم حال دوستم رو بپرسم،
‫و یه دفعه رسیدم به یه موقعیت ناجور.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫امیدوارم کافی بوده باشه.
‫باید باشه. انگار قبل اومدنتون زیک ‫تاکسی گرفته،
‫پس... ممنون.
‫نه فقط واسه اینکه گذاشتی کایل مامانش ‫رو ببره خونه، بلکه واسه تموم زحماتی که برامون کشیدی.
‫کار درست همینه.
‫فکر کن خوش شانسی که دستگیرت نمی‌کنم.
‫خبری نشد؟
‫می‌دونم. می‌دونم استرس داشتن دردی ‫رو دوا نمی‌کنه،
‫ولی اینجوری نمیشه.
‫هی، به من نگاه کن.
‫جواب پیدا میشه.
‫ولی اگه عصبی باشی جوابی هم پیدا نمیشه.
‫حالا بعد من تکرار کن. ‫حلش می‌کنیم.
‫من بهترین خواهر دنیا رو دارم.
‫می‌دونی، گاهی اوقات سخت میشه ‫ذات واقعی چیزها رو دید.
‫شاید باید زاویه دیدمون رو عوض کنیم.
‫موش دیدین؟
‫خب، حداقل موش دیدن یه جور اکتشافه. ‫رفتین خرید؟
‫نه بابا. هدیه از طرف کسیه که کمک کرد ‫یه الهام رو حل کنم.
‫چی شد؟ ‫به جواب پیدا کردن نزدیک نشدین؟
‫حلش می‌کنیم. ‫فقط شاید یه مقدار طول بکشه.
‫خب، انگار این ماجراجویی باید بمونه واسه بعد. ‫من میرم بخوابم.
‫چیه؟
‫خوشحالم می‌بینم با هم همکاری می‌کنین.
‫سه کیلومتر.
‫کدوم گوری هستی؟
‫سلام، بن استون هستم. ‫الان نمی‌تونم گوشیم رو جواب بدم...
‫اون...
‫یه ستاره‌ست...
‫با چهارتا نوک کوچیک و بزرگ.
‫مثل یه ستاره هدایتی روی قطب‌نما.
‫اون چیه روش؟ ‫شبیه...
‫دکمه می‌مونه.
‫دیوینا کانسنسیا؟
‫لاتین من زیاد خوب نیست.
‫هوشیاری الهی.
‫طبق گفته تاروت،
‫کارت ستاره، نشون دهنده روشن فکریه،
‫یعنی اگه همچین کارتی داشته باشی،
‫مستقیم متصل هستی به هوشیاری الهی.
‫جواب دستته.
‫چیه؟ کال، چی داری می‌بینی؟
‫درخشش.
‫درخشش بیرون هواپیما. ‫درخشش جلو روم.
‫همه‌ش یکیه. ‫همه‌ش به هم ربط داره.
‫ما داخل اون درخشش بودیم.
‫یعنی چی؟ ‫یعنی تو و دیلی و فیونا؟
‫نه. بیشتر از اون. همه‌ ماها.
‫می‌دونم هواپیما پنج سال و نیم ‫کجا بود.
‫ما توی هوشیاری الهی بودیم.
‫مطمئنی همینه؟
‫- بن؟ ‫- گوش بده.
‫محل کجاست؟ ‫تو کجایی؟ چه خبر شده؟
‫- کسی رو اونجا پیدا نمی‌کنین. ‫- چه غلطی کردی، بن؟
‫- می‌دونستم نمی‌ذاری تنها برم. ‫- تنها؟ نه، وایسا.
‫بابت همه زحماتت ممنونم،
‫ولی یه الهام دیدم.
‫یه اتفاق بد قراره بیفته.
‫و نمی‌تونم تو و عزیزانم رو تو خطر بندازم.
‫کجایی؟
‫همین الانش هم خیلی برای من و ‫خانواده‌م فداکاری کردی.
‫- خدا لعنتت کنه، بن! ‫- چی شد؟
‫تنها داره میره.
‫کجایی؟
‫متصدی فروشگاه چندتا عکس برام فرستاد.
‫فکر کردم می‌خوای بیخیالش بشی،
‫نه اینکه روش کارآگاه بازی دربیاری.
‫واسه خفن بودن دنبال سرنخ نبودم که.
‫دیدی گاهی یه حسی به آدم دست میده. ‫ایناهاش.
‫اوه، صد در صد خوب کردی رفتی اونجا.
‫من می‌شناسمش.
‫چی؟ کیه؟
‫اریکا برنس.
‫بعد اینکه با نامزدش از اسلحه فروشی ‫دزدی کرد ازش بازجویی کردم،
‫نزدیک بود پسر ونس رو بکشه.
‫- تف توش. ‫- صاحبخونه آدریان شنون.
‫جالبه، دردسر همیشه این یارو رو ‫پیدا می‌کنه.
‫پس اریکا داره باهاش زندگی می‌کنه؟ ‫می‌خوان چیکار کنن؟
‫می‌فهمیم.
‫ایناهاش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»