‫روز انتخاب
‫می‌تونین اسمش رو انتخاب داروینی بذارین... ‫یا یه انتخاب بر پایه ریاضیات.
‫هر دوی شما روی سطحی ایستادین... ‫که از آهن ساخته شده.
‫که خیلی زود، شروع می‌کنه به گرم شدن.
‫حرارتی که ازش ساطع می‌شه، ‫فراتر از چیزیه که یک انسان بتونه تحملش کنه.
‫اما، یه راه هست.
‫اون سنگی که در دست دارین...
‫اگه بندازیش به این ماندالای آیاست،
‫سطح آهنی سرد می‌شه.
‫آخرین کسی که سر پا بمونه، ‫به‌عنوان جنگجوی نهایی برگزیده خواهد شد.
‫آیاست آسیب‌پذیر نیست.
‫تصمیم بگیر.
‫واکنش نشون بده.
‫تصمیم بگیر.
‫نتیجه بگیر.
‫[قسمت هشتم]
‫تصمیم بگیر.
‫واکنش نشون بده.
‫نتیجه بگیر.
‫امروز روز داوری‌ست.
‫آخرین مرحله از ساختِ یاست.
‫خونِ پسرِ معجزه‌گر.
‫و شروع یه دنیای جدیده.
‫اوه، اینجایی. بیا داخل.
‫همه‌چیزو جمع کردم.
‫تو هم باید وسایلت رو جمع کنی، پسرم.
‫داریم به دهلی برمی‌گردیم.
‫زود باش، عجله کن. ‫قطار برای ما صبر نمی‌کنه.
‫دارم دنبال مامان می‌گردم.
‫فقط چند روز مونده، ‫لطفاً سعی کن درک کنی.
‫پسرم، من همیشه کسی بودم ‫که بقیه رو درک می‌کرد.
‫الان نوبت توئه.
‫همیشه یه ترس تو دلمه، ‫که نکنه پسر جوونم رو تو این سن و سال از دست بدم.
‫لطفاً سعی کن درک کنی. ‫با من بیا...
‫بابا.
‫مجبورم نکن.
‫- پسرم... ‫- من نمیام.
‫پسرم، مجبورت نمی‌کنم. ‫نمی‌دونی چقدر سخته که...
‫بابا، این دیگه از کنترل درمی‌ره... ‫نکن این کارو.
‫خب، بذار از کنترل در بره، پسرم.
‫بذار همه چی از کنترل در بره، عیبی نداره.
‫نه، واقعا، بهم بگو.
‫داری دنبال مادرت می‌گردی... ‫خب فرض کنیم پیداش هم کردی،
‫فکر می‌کنی حالا برمی‌گرده پیشمون؟
‫اگه بیشتر دنبالش می‌گشتی، ‫اون ۲۲ سال پیش برمی‌گشت!
‫ویکرام، این تویی که مسئولی...
‫مسئول مرگ مادرت و داداش کوچیکت.
‫اگه دوست داری این نمایشِ ‫دنبال‌شون‌ گشتن رو ادامه بدی،
‫باشه پسرم… به تظاهر کردن ادامه بده.
‫به گشتن ادامه بده.
‫ولی اینا گناه تو رو پاک نمی‌کنه.
‫یادت باشه چی گفتم.
‫ویکرام.
‫هی، ویکرام.
‫ویکرام.
‫ویک...
‫بردار.
‫[فورا زنگ بزن.]
‫خانم، توی این کتاب چیه؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫ویکرام، کجایی؟
‫ریا، منم آنانیا.
‫یه مشکلی داریم.
‫قاتل چطوری این‌جوری راحت پسرم رو برد؟
‫دقیقاً اداره‌تون داره چیکار می‌کنه؟
‫- عمو... ‫- اونم قبلا پلیس بود.
‫عمو، حالش خوب می‌شه. لطفاً آروم باش.
‫ازت خواستم که بفرستیش بره. ‫التماست کردم.
‫عمو، لطفا برو داخل.
‫لطفا برو داخل. حالت خوب نیست. ‫ریا پیداش می‌کنه، عمو.
‫- ولی چطوری؟ ‫- بهم اعتماد کن.
‫هر اتفاقی ممکنه واسش افتاده باشه.
‫پرادیوت، من به پشتیبانی نیاز دارم.
‫ریا، مایتیلی چی؟ ‫پیداش کردی؟
‫این ضروریه، پرادیوت.
‫برای تو ضروریه ریا، نه برای من.
‫متاسفم، ولی نمی‌تونم کمکت کنم.
‫ولی، گوش کن...
‫پرادیوت...
‫پرادیوت!
‫تو حمایت پلیس محلی رو داری.
‫این حداقل کاریه که می‌تونم بکنم.
‫فوراً دو تا مأمور می‌فرستم کمکت کنن.
‫ریا، اون روز توی کنفرانس خبری ‫یه سیاستمدار بودم…
‫ولی امروز، یه دوستم.
‫دوست ویکرام و تو.
‫[سرویس بهداشتی]
‫[اطلاعیه ‫درخواست همکاری از طرف سی‌آی‌بی]
‫[زن گمشده‌ای به نام مایتیلی ‫در ارتباط با قتل‌های چارانداسپور]
‫خاله، پنج روپیه دیگه بده.
‫هی، خاله!
‫چه زن عجیبیه! ‫واسه چی داره می‌ره تو جنگل؟
‫بله، سانتوش.
‫قربان، یه راننده‌ی تاکسی اومده.
‫- می‌گه اون زن رو دیده. ‫- کجا؟
‫جنگل وارونا.
‫قربان، مادر ویانکات رو پیدا کردیم... ‫جای مایتیلی هم مشخص شده.
‫عالیه!
‫صاحب مغازه‌ی دوربین‌های مداربسته اینجاست؟
‫بله، خانم، همین الان دیگه میاد.
‫بزن جلو.
‫بیشتر.
‫صبر کن. بزن عقب.
‫یه‌کم بیشتر.
‫زوم کن.
‫خودشه.
‫یه عکس از این وَن بگیر ‫و به همه‌ی ایست‌های بازرسی اطلاع بده.
‫بله، خانم.
‫توجه همه‌ی مأمورا! ‫قاتل لباس مشکی تنشه
‫و داره با یه تمپو به سمت «جَل وِهار» می‌ره.
‫به‌محض دیدن، گزارش بدید.
‫هوشیار باشید!
‫سلام، اتاق کنترل؟
‫دارم از پست ایست‌ ‌بازرسی ‫جَل وِهار تماس می‌گیرم.
‫قاتل همین الان دو تا مأمور رو کشت ‫و از اینجا فرار کرد.
‫وایسا!
‫برگرد عقب!
‫قربان. قربان. قربان.
‫از اون طرف رفت.
‫هیچی.
‫کیه این؟ مالک، می‌دونی کیه؟
‫نه.
‫ولی یکیو می‌شناسم که می‌دونه.
‫این‌ها تسبیح‌های ویکرامه.
‫راجش، سریع دنبال کمک بفرست.
‫بله، خانم.
‫ساندیا، اینجا آنتن نیست.
‫برو بیرون و به اتاق کنترل خبر بده. الان!
‫بله، قربان.
‫خانم، به کمک نیاز دارین؟
‫راجش!
‫راجش، در رو باز کن!
‫راجش!
‫انجام شد.
‫وایسا! صبر کن! صبر کن!
‫صبر کن! لعنت بهش! وایسا!
‫جناب جیمی، این کیه؟
‫می‌شناسیش؟
‫اون... روکمینی بارادواجه.
‫روکمینی بارادواج؟
‫مادر بزرگ آنانیا بارادواج.
‫آنانیا
‫خودتی؟
‫گوش بده. آنانیا، بهم گوش بده!
‫تو درک نمی‌کنی، ویکرام.
‫مسئولیت بزرگی روی دوشمه.
‫آدمای زیادی جونشون رو برای امروز فدا کردن.
‫و اگه عقب‌نشینی کرده بودم،
‫رویای ساختن این یاست،
‫رویای خلق یه دنیای جدید ‫متلاشی می‌شد.
‫- تو کاویتا رو کشتی؟ ‫- من که نکشتمش.
‫من قربانیش کردم.
‫و تو قربانی آخر هستی.
‫آخرین مرحلهٔ ساختن یاست.
‫خونِ پسرِ معجزه‌گر...
‫کسی که یک بار مرگ رو شکست داده.
‫خونِ تو.
‫یادته؟
‫تیر خوردی، ولی زنده موندی.
‫گذشته، حال، و آینده،
‫همگی مقدر شدن.
‫همه‌ی ما ناتوانیم...
‫روبروی آیاست گرانت.
‫تو واقعاً همه‌مون رو فریب دادی.
‫ولی چرا، آنانیا؟
‫برای این دیوانگی؟
‫همون‌طور که گفتم...
‫تو درک نمی‌کنی.
‫قبلاً عشقم رو درک نکردی،
‫حالا هم فداکاری‌م رو نمی‌فهمی.
‫هر کاری که کردم، برای ساختن یاست بود.
‫برای ساختن یاست؟
‫چرا، آنانیا؟
‫چرا، آنانیا، چرا؟
‫چرا؟
‫جوابی که دنبالشی، ویکرام،
‫از درکت فراتره.
‫اما یه سؤال رو جواب می‌دم
‫ که باعث شد بیای چارانداسپور.
‫آما،
‫لطفا بیا اینجا.
‫مامان.
‫یاد بگیر عصبانیتت رو کنترل کنی. ‫امیدوارم این ماساژ حالت رو آروم کنه.
‫امروز بامیه درست کردم. ‫می‌خوای یه کمی بخوری، نه؟
‫مامان.
‫تو... منو شناختی؟
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫مامان، منم، ویکرام.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫منم ویکرامم.
‫آنانیا، چرا اون منو نمی‌شناسه؟
‫مامان، منم... مامان، من ویکرام توام.
‫گوش کن به حرف‌هام! ‫مامان، منو می‌شناسی؟
‫با مادرم چه کار کردی؟
‫ما که حسابی مراقبش بودیم.
‫اولش مامانم، و بعدش من.
‫مگه نه، آما؟
‫مامان... مامان!
‫معجزه.
‫معجزه بهایی داره.
‫من می‌خوام جون پسرم رو نجات بدم. ‫می‌خوام ببینمش بهتر بشه.
‫پاوان! پاوان، چشماتو باز کن! ‫عزیزم، منم، مامانت.
‫پاوان! بابا...
‫چرا حرف نمی‌زنه؟
‫پاوان... پسرم.
‫پاوان!
‫پاوان.
‫بابا!
‫اون تا اینجا دنبالم کرد.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫- مُدام اینو می‌گفت. ‫- جون پسرم رو نجات بده.
‫انگار توی شوک عمیقی بود.
‫جون پسرم رو نجات بده. ‫جون پسرم رو نجات بده.
‫پسرش مُرد، ‫قبل از اینکه بتونه معجزه رو طلب کنه.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫یعنی تیر رها شد،
‫ولی به هدف نخورد.
‫باهاش چیکار کنیم، ماهامانی؟
‫باید بُکشیمش؟
‫نه.
‫اون به معجزه‌‌ا‌ش نرسیده.
‫تا وقتی نرسیده، نمی‌تونیم بکشیمش.
‫نگهش دار اینجا.
‫پیش خودت.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫من پسرتم، مامان. من ویکرام توام.
‫مامان، من سونوام.
‫سونو.
‫آما، ما باید به یاست خون تزریق کنیم.
‫نه! نه.
‫مامان. این کار رو نکن، مامان.
‫مامان، منم، سونو، پسر بزرگت.
‫مامان!
‫مامان، من سونوی توام...
‫چیزی که ۷۵ سال پیش ناتموم موند...
‫امروز کامل می‌شه.
‫خونِ پسرِ معجزه‌گر.
‫آخرین مرحله‌ی ساختن یاست.
‫این بار هیچ اشتباهی در کار نیست.
‫تا چند دقیقه دیگه، ‫یـاست زنده می‌شه.
‫و به‌محض اینکه یاست زنده بشه،
‫کار اصلی ما شروع می‌شه.
‫هیچی دیگه مهم نیست...
‫فقط انتقاممون می‌مونه!
‫ریا.
‫ریا...
‫بیدار شو، ریا.
‫جلوی خلق یاست رو بگیر!
‫ریا.
‫ریا، بیدار شو!
‫آنانیا بارادواج.
‫موکشا.
‫این بار نباید ببازیم.
‫یاست باید این بار زنده بشه.
‫یه‌کم بیشتر جلوش رو بگیر، موکشا.
‫معجزه‌ی یه نفر داره اتفاق می‌افته.
‫یاست خون ویکرام رو قبول نمی‌کنه.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫معجزه‌ی ناتموم واسودها...
‫امروز، بعد از ۲۰ سال، داره بهش داده می‌شه.
‫جون پسرم رو نجات بده.
‫نه.
‫این زن، سال‌ها زحمت‌مون رو نابود کرد.
‫می‌خواستی پسرتو نجات بدی، مگه نه؟
‫بذار ببینم چجوری می‌خوای این کار رو بکنی!
‫ماندالا.
‫یه نماد... ‫که نشون‌دهنده‌ی یه دنیا توی خودشه.
‫و توی این دنیا، ‫همه‌چیز به هم وصله.
‫همون‌طور که این قتل‌ها هم ‫به «ماندالای آیاست» ربط داشتن،
‫جایی که حلقه‌های بیرونی، ‫نشون‌دهنده‌ی قربانی‌ها هستن.
‫هرکدوم با یه عضوِ بریده‌شده.
‫و درست در مرکز، یاست قرار داره،
‫اون هیولای فرانکشتاین،
‫که داره توسط این فرقه ساخته می‌شه.
‫و اون حلقه‌ی داخلی ماندالا، ‫نشون‌دهنده‌ی اون‌هاییه که توی دل ماجرا هستن.
‫جیمی، کسی که اون‌قدر درگیر ‫حل رمز و رازهای ماندالای آیاست شد،
‫که تنها خانواده‌ای رو ‫که براش مونده بود، از دست داد.
‫ویکرام،
‫کسی که به جواب سؤال‌هاش رسید،
‫اما با بهایی خیلی سنگین.
‫و در آخر، من.
‫نمی‌دونم ناندینی منو تا اینجا کشوند، ‫یا سرنوشت.
‫ولی هرچی که بوده،
‫تا وقتی راز این ماندالا رو حل نکنم،
‫دست نمی‌کشم.
‫اما یه چیز رو خوب می‌دونم...
‫هرچی تا حالا درباره‌ی این دستگاه، ‫یاست، انرژی و معجزه فهمیدیم...
‫کافی نیست.
‫چیزهای خیلی بیشتری هست، ‫که فراتر از درک
‫و تصور ماست.