استاد...
استاد یانگ.
تکان نخور.
بانو یون وول.
ببخش که نتونستم طبق خواسته‌ت عمل کنم.
خواهش می‌کنم...
خواهش می‌کنم برای من ناراحت نباش.
خودتو سرزنش نکن.
فقط...
خوشحال باش.
استاد یانگ.
استاد یانگ!
استاد یانگ.
استاد یانگ!
آک هی منو فریب داد.
یون وول راست می‌گفت.
- برو کنار. - خطرناکه، اعلیحضرت.
ما همراهیتون می‌کنیم.
گفتم برو کنار.
حرکت کن.
یون وول!
یون وول.
اعلیحضرت.
همه برید بیرون!
هر کسی تیر رها کنه، گردنش زده میشه.
یون وول.
استاد یانگ.
برو بیرون.
یون وول.
من نمی‌دونستم. من...
اگه واقعا برات مهمه حالمو بفهمی،
اون مردها رو بردار و برو.
لطفا.
باید باهات حرف بزنم.
می‌فرستمشون برن که...
به هر حال،
سرنوشت ما این نبود که با هم باشیم.
خواهش می‌کنم...
مواظب خودت باش.
همه برید بیرون!
هیچ‌کس حق نداره به این زن آسیبی برسونه.
این فرمان شاهه!
(تاکتیک‌های نظامی گیِم‌هه)
من هرگز...
تو رو با چشم‌های بسته ندیدم.
باید خیلی خسته باشی.
همیشه مضطرب و گوش‌به‌زنگ بودی.
به خاطر من هیچ‌وقت...
نتونستی واقعا آروم باشی.
تاوانشونو میدم.
اون دسیسه‌های مشکوکی که دور و برمنه.
اونایی که جلو روم تعظیم می‌کنن،
ولی هویت واقعیشونو نمی‌دونم، همه رو رسوا می‌کنم.
و مجازاتشون می‌کنم.
یون وول قبلا با من رابطه داشت.
نباید به احساساتم...
فکر کنم.
باید خودمو کنترل کنم.
داری چیکار می‌کنی، ساژو هیون؟
از پسش برمیام.
افکارم، قلبم.
می‌تونم کنترلشون کنم.
باید بتونم.
هی. الان داشتی به چی فکر می‌کردی؟
چرا نمی‌تونم فکرتو بخونم؟
اعلیحضرت پادشاه!
اعلیحضرت، بازگشتتون رو تبریک می‌گم.
بازگشتتون رو تبریک می‌گم، اعلیحضرت.
- بازگشتتون رو تبریک می‌گم. - بازگشتتون رو تبریک می‌گم.
می‌خواستم با پای برهنه تا دم دروازه بدوم و ازتون استقبال کنم.
ولی جلسه اینجا طول کشید.
ببخشید، اعلیحضرت.
اشکالی نداره.
مملکت اولویته.
قدردان زحماتت برای اداره امور...
به جای من هستم.
بدهکار لطف شما هستم...
همگی خوب بودید؟
ممنون که اجازه دادید استراحت کنم.
کامل استراحت کردم.
بهبودیتون رو تبریک می‌گم، اعلیحضرت.
- تبریک می‌گم، اعلیحضرت. - تبریک می‌گم، اعلیحضرت.
صدر اعظم جین، خوب بودید؟
بله، اعلیحضرت.
خیلی خوشحالم که...
سالم برگشتید.
درباره چی صحبت می‌کردید؟
با جزئیات گزارش بدید.
- چشم، اعلیحضرت. - صدر اعظم.
بله، اعلیحضرت.
اول، گزارشی بود درباره "خنجرهای باد"،
گروه آدمکش‌هایی که در سراسر کشور قدرت می‌گیرن.
انگار حافظه‌ش داره برمی‌گرده، نه؟
با ما جوری رفتار می‌کنه که انگار ما رو می‌شناسه.
بله. منم همین حس رو داشتم.
حتما چون کامل خوب شده...
به کاخ برگشته.
فکر می‌کنم شاهزاده یونگ...
بازم به خواسته‌ش نمی‌رسه.
وزیر دادگستری.
- حواست به حرفت باشه. - چی شده؟
چی؟
ای داد.
(قسمت ۱۵)
شنیدم...
تو راه برگشت نزدیک بود اتفاقی بیفته.
خوشحالم که مخفیانه چند نفر رو فرستادم...
که احتیاطاً دنبالت بیان.
"احتیاطاً"؟
آدم‌ها پر از هیجان بودن.
انگار دنبال فرصت بودن،
نه اینکه فقط بیان حفاظت کنن.
چند باری خودم نزدیک بود تیر بخورم.
امکان نداره.
خبر رسید که یانگ جه یی،
رهبر خنجرهای باد مرده.
اون مردم رو تحریک می‌کرد،
تا خانواده یون رو دوباره برگردونه،
ولی آخرش مثل یه سگ کنار جاده مرد.
عجیبه.
ببخشید؟
یه زمانی تو از خنجرهای باد حمایت می‌کردی،
و با یانگ جه یی هم رفاقت داشتی.
چرا اینطوری حرف می‌زنی؟
اعلیحضرت. اون موقع...
من خبر نداشتم خنجرهای باد آدمکش هستن.
فکر می‌کردم دارم به بیچاره‌ها کمک می‌کنم...
چرا اینجوری نگام می‌کنید؟
اعلیحضرت.
حافظه‌تون برگشته؟
نظر تو چیه؟
گزارشی نگرفتم که حافظه‌تون برگشته باشه.
پس لابد همه‌ی آدمات بی‌عرضه‌ان.
این همه آدم منو زیر نظر داشتن.
ولی کارشونو درست انجام ندادن.
درسته.
حافظه‌م برگشته.
حافظه‌تون برگشته؟
چی؟ کی؟ چطور؟
فهمیدم.
خیالم راحت شد.
تبریک می‌گم، اعلیحضرت.
از صمیم قلب تبریک می‌گم.
انقدر تلاش نکن، شاهزاده یونگ.
اینطوری فقط بیچاره به نظر میای.
نه، هنوز زوده.
لعنتی. چیکار کنم؟
هنوز زوده.
ساژو هیون. باید با هم حرف بزنیم.
هی، ساژو هیون! باید حرف بزنیم!
ساژو هیون حافظه‌ش برگشته.
چطور ممکنه حافظه‌ش برگشته باشه؟
چطور همچین چیزی ممکنه؟
چطور ممکنه تو متوجه نشی...
نشونه‌های برگشت حافظه‌شو؟
پس این چشما به چه درد می‌خوره؟
نمیدونم چرا،
وقتی داشت به سربازها تو کوه دستور می‌داد،
به نظرم شبیه قبل از حافظه‌پریدگیش نبود.
این حس رو نداشتی؟
چه قدر احمقی.
باشه.
مشکل از توئه.
اون یه مسیر تاریک و خلوت تو کوه بود...
که کسی به ندرت میره.
چطور تونستی همچین فرصت آسمونی رو هدر بدی؟
کسی رو که باید مرده باشه، زنده گذاشتی.
چرا یکی مثل یانگ جه یی بی‌ارزش رو کشتی؟
مغزت پر از آشغاله یا چی؟
با همچین اشتباه بزرگی چطور هنوز میگی رئیسی؟
میخوای بزنی بکشی‌ش!
وای نه! حالا چیکار کنم؟
عجیب نیست؟
حتی اگه حافظه‌ش برگشته باشه،
چطور اینقدر آدم متفاوتی شده؟
چطور اینقدر جسور و بی‌باک شده؟
ممکنه آک هی باشه؟
اگه واقعا آک هی بود، باید می‌شناختیش.
تو توی شناختن آدم‌ها خیلی سریعی.
تا کی میخوای بذاری ساژو هیون همینجوری آزاد بچرخه؟
کی میخوای مراسم حبس رو انجام بدی؟
فکر کنم نوبت منه.
خب، اول باید با آک هی به توافق برسی.
میگفتی باهاش معامله کردی.
آک هی رو بی‌خیال شو. فقط انجامش بده.
الان همین مراسم حبس رو انجام بده!
اگه اینقدر ضروریه، خودت انجام بده!
چی گفتی؟
میخوای تو رو هم بکشم؟
- نه، به خدا. - آره همینو میخوای؟
هر کاری لازمه بکن تا ساژو هیون رو از بین ببری.
اگه دوباره خراب کنی،
همه‌ی طلسم‌ها رو می‌چسبونم به بدنت...
و پرتت می‌کنم تو کوره آتیش!
چونگ تا!
قربان.
وقتشه که...
یه پست مثل وزیر دفاع رو بگیری، نه؟
لطف دارید.
چطور جرئت کنم همچین مقامی بخوام؟
چه متواضع.
تا حالا به همچین...
سردار شجاع و متواضعی مثل تو برنخوردم.
خبر داشتی...
که شاهزاده ساژو یونگ...
یه حلقه جدید از آدم‌های نزدیکش رو تشکیل داده؟
نه، خبر نداشتم.
فهمیدم.
وقتی توی کوزه‌ی تازه نوشیدنی تازه میریزن،
تفاله‌های نوشیدنی قدیمی...
ناچار میره تو فاضلاب و اثری ازش نمیمونه.
تو برای این که دور ریخته بشی، زیادی سردار خوبی هستی.
باید همزمان به دو چیز فکر کنم.
خاطره دردناک آک هی.
بعد باید همزمان برم سراغ خاطره آک هی
که تو ذهنشه.
چرا این مدام اتفاق میفته؟
این مگه...
یه معامله عالی نیست؟
چرا این همیشه سر من میاد؟
اعلیحضرت.
شما...
واقعا حافظه‌تون برگشته؟
بله.
وای.
خیلی خیالم راحت شد، اعلیحضرت.
کشورمون بالاخره تو مسیر درست میفته.
خبر خیلی خوبیه.
خیلی خوب از پس این بحران بر اومدید.
بهتون افتخار می‌کنم.
این...
واقعا نظرته؟
البته.
نمیدونی با چه التماسی...
از خدایان خواستم حافظه‌تون برگرده.
بچه‌مون حتما برامون خوش‌یمنه.
بچه‌مون حتما خوش‌شانسه.
وقتی مجبور بودم ببینم ساژو یونگ با تکبر رفتار می‌کنه...
انگار که تخت پادشاهی رو گرفته، وقتی شما نبودید،
دلم می‌خواست خون بالا بیارم...
و به زندگیم پایان بدم.
منم همین حس رو داشتم.
وای نه.
می‌خواستید خون بالا بیارید و خودکشی کنید؟
نمی‌تونم اجازه بدم.
ممنونیم، اعلیحضرت.
وقتی ملکه بچه رو به دنیا بیاره،
و بچه ولیعهد بشه،
باید بچه رو کنترل کنید که به‌عنوان نایب‌السلطنه عمل کنه،
تا بتونید هرطور می‌خواید حکومت کنید. اشتباه می‌کنم؟
برای این کار باید عمر طولانی و سالمی داشته باشید.
اعلیحضرت، چطور می‌تونید منو به این کارا متهم کنید؟
سوءتفاهمه.
اصلا به ذهنم هم نرسیده.
ملکه من.
حقیقت رو بگو.
کیه؟
چی می‌گید؟
منظورتون رو نمی‌فهمم.
ماجرای این بچه.
من و تو...
هیچ‌وقت با هم صمیمی نبودیم.
امکان نداره.
امکان نداره، اعلیحضرت.
چون مدت‌ها بیمار بودید،
شاید اونقدر دور رو یادتون نمیاد.
من با آک هی مونده بودم.
قربان.
اولش،
منم فکر کردم شما هستید.
ولی صبح که فهمیدم آک هی بوده، شوکه شدم.
نمیدونی چند بار به این فکر افتادم که...
به این زندگی نکبتی پایان بدم.
بعد...
فهمیدم که بچه‌دار شدم.
برای همین نتونستم.
اعلیحضرت، آک هی توی بدن شما زندگی می‌کنه.
پس این بچه خون شما رو داره.
لطفا نگو که...
میخوای ما رو ول کنی. این بی‌رحمیه.
اگه ما رو ول کنی،
قلبم...
برای این بچه...
خواهد شکست.
وای.
حریف سختیه.
خیلی مصممه.
باشه، بنداز گردن من.
بگو تقصیر منه.
وقتی دروغ‌هات باعث نابودیت بشه...
می‌فهمی چه درسی گرفتی.
الان واقعا گیر افتادم.
اعلیحضرت...
از آک هی می‌پرسه.
آک هی هم انکارش نمی‌کنه.
شکست دادن اعلیحضرت براش اولویته.
درسته.
مطمئنم داری آماده میشی شاهزاده یونگ رو به دام بندازی.
نگران نباش.
آخرش،
ما این نبرد رو می‌بریم.
آره، باید ببریم.
راستی، نو ری سا رو هیچ جا ندیدم.
حالا، راستشو بگو.
سرگذشت بچه ی ملکه چیه؟
خب معلومه، اعلیحضرت...
هنوز درس عبرت نگرفتی؟
هی، می‌دونم اون اعلیحضرت نیست.
داستانش چیه؟
امکان نداره.
واقعا هیچی در این مورد نمی‌دونم...
احمق.
اگه هیچی نمی‌دونی، حداقل وانمود کن می‌دونی.
فقط اینطوری از مرگ نجات پیدا می‌کنی.
شرط می‌بندم کار اعلیحضرت نیست. درسته؟
محاله کار اون باشه.
کار اون نیست، نه؟
خوبه. آفرین.
کی می‌دونه؟
وقتی شاهزاده یونگ پادشاه بشه،
شاید تو رو برای سوگلی شدن انتخاب کنم.
پس باید این حرف‌هارو به خاطر بسپری...
و جلوی اعلیحضرت هم عین همینو بگی.
فهمیدی؟
بهتره قولتو نشکنی.
وگرنه با یه تیر زهرآلود...
تو کله‌ی خوشگلت می‌میری...
چی بود اون؟
کارشو ساختی؟
آره، همون‌جا مرد.
آفرین.
نباید به هیچ‌کس چیزی بگی.
چشم، بانو.
چطور شدم؟
ساژو هیون، بیا حرف بزنیم.
هی مدام منو نادیده می‌گیری.
جاهایی رو علامت گذاشتم که باید مواظب باشی...
وقتی داری کوه و روستا رو می‌گردی.
همیشه باید حواست جمع باشه و مراقب باشی.
شنیدم دنبال من فرستادید، اعلیحضرت.
الان استراحت کردید؟
ببخشید.
الان حالم خوبه،
پس کنارتون ازتون محافظت می‌کنم، اعلیحضرت.
اون خواجه نئونگ چی شد؟
اعلیحضرت، منو بکشید.
نگو که...
اتفاق بدی براش افتاده؟
من کجام؟
ببخشید، خواجه نئونگ.
جی جون، اون نامرد.
به‌جای جبران لطفم چطور جرات کرد به من خیانت کنه؟
عوضی.
باورم نمیشه منو اینطوری بسته.
بی‌حس شدم. وای، دستام بی‌حس شدن.
عالی شد، جواب داد. تونستم.
عالی شد.
تونستم.
کسی بیرونه؟
کمک!
وای خدای من.
وای! خداروشکر. الان حالم خوبه.
ای داد.
وای، اومدم بیرون.
بالاخره تونستم فرار کنم!
وای.
یعنی جی جون...
اینجا نشون میده مخفیگاه خنجرهای باد کجاست.
امیدوارم هیچ‌وقت روزی نیاد که این نقشه لازم بشه.
البته، یانگ جه یی اینو از قبل آماده کرده بود،
چون مرد تیزبینی بود که همه‌چیز رو می‌دید.
ساژو هیون، اون احمق.
الان فقط هر کاری دلش می‌خواد می‌کنه.
ما...
رهبرمون رو یهویی و غیرمنتظره از دست دادیم.
نمیتونم با کلمات بگم چقدر الان دلم پره.
ولی اگه به خاطر این اتفاق ناامید بشیم...
به استاد یانگ بی‌احترامی کردیم.
برای همین پیشنهاد می‌کنم...
از امروز گی‌را رو به‌عنوان رهبرمون انتخاب کنیم...
و تمام تلاشمونو بکنیم...
که دوباره خودمونو جمع کنیم.
مطمئنم این همون چیزیه که استاد یانگ می‌خواست.
باشه. بیاید همه با هم...
برای رهبر جدیدمون هورا بکشیم.
گی‌را!
- گی‌را! - گی‌را!
حس و حال سان مائه و همه‌تونو می‌فهمم.
ولی نمی‌خوام رهبر خنجرهای باد باشم.
استاد یانگ...
خودش هم نمی‌خواست من رهبر بشم.
گی‌را.
تو که از نسل خانواده یون هستی چطور همچین حرفی می‌زنی؟
برای چی تا حالا اینقدر به خطر افتادیم؟
ما جونمونو به خطر انداختیم...
تا مردم رو از ظلم ساژو سونگ آزاد کنیم.
نه برای پس گرفتن تخت.
تو تنها امید مایی.
چطور می‌تونی همچین حرف بی‌ربطی بزنی؟
- هی! - استاد یانگ مرده...
به خاطر تو!
خواهش می‌کنم!
این کارو نکنید.
استاد یانگ به خاطر من مرد.
بزنید منو.
اگه با مرگم می‌تونم جبران کنم،
با کمال میل این کارو می‌کنم.
بزنید! بجنبید!
آروم باش!
کسی که همچین فکر گندیده‌ای داره...
باید یه ضرب کشته بشه.
ولی باید به تنها وارث خانواده یون احترام بذاریم.
بی‌معرفت.
اگه این نظرته،
دیگه نمی‌تونیم تو رو قبول کنیم.
به محض اینکه هوا روشن شد،
از اینجا برو.
سان مائه!
چطور تونستی؟
بعد از همه‌ی چیزایی که گی‌را کشیده!
باشه، این کارو می‌کنم.
باید همین الان برم،
ولی می‌خوام بهتون وقت بدم.
اگه کسی از خشمش نمی‌تونه بگذره،
امشب بیاد پیشم.
منو بکشه.
منتظر می‌مونم.
امیدوارم اون روز برسه.
روزی که خوشحال باشی.
- ممنونم. - بیا.
- خنجرهای باد! - هورا!
هورا برای خنجرهای باد!
استاد یانگ.
ناامید شدی؟
ببخشید.
به خاطر من،
داری اینقدر عذاب می‌کشی، پس چیکار کنم؟
استاد یانگ اینجا رو بهت گفته بود.
یون وول.
تو دفترچه‌ای که بهم دادی،
یه نقشه قایم کرده بود.
می‌دونستم این کارو می‌کنه.
همیشه بهم غر می‌زد،
ولی اینقدر با دقت همه‌چیز رو آماده کرده بود.
الان بیشتر دلم گرفته.
یون وول.
برو.
نمیذارم مرگ استاد یانگ بیهوده باشه.
قولی که دادیم.
بهش عمل می‌کنم.
حافظه‌ت...
برگشته؟
اعلیحضرت.
خوشحالم شنیدم.
گی‌را خیلی خوشحاله.
حالا که حافظه‌ت برگشته،
فقط روی درست کردن اوضاع کشور تمرکز کن.
به سلامت.
صبر کن.
به من فرصت میدی؟
فقط یه مدت کوتاه.
باید فکر کنم.
باید به آک هیِ در حال درد کشیدن فکر کنم.
باید ادامه بدم.
اعلیحضرت.
یه نقشه‌ای داره.
حافظه‌ش برنگشته.
داره آک هی رو گول می‌زنه.
هر کاری از دستم بر بیاد می‌کنم.
که ازم خجالت نکشی.
لطفا...
مواظب خودت باش.
اعلیحضرت.
برای همه‌چی متاسفم.
حسی که داشتم درست بود؟
اگه درست باشه،
اعلیحضرت یه راه پیدا کرده.
بیشتر تلاش کن.
تا وقتی سرت عرق کنه.
روی همین نقطه تمرکز کن.
هی تلاش می‌کرد. همون کاری که گفتم رو انجام داد.
اعلیحضرت.
نه.
دیگه هیچ ربطی به من نداره.
من الان دیگه...
باردار شدم.
باید راهی جدا از من بره.
واقعا اینطور فکر می‌کنی؟
استاد یانگ.
تو همیشه می‌خواستی...
از کنارش برم.
هیچ‌وقت حرفمو گوش نکردی.
الان گوش می‌دی؟
چون من عاشق اعلیحضرت بودم...
و همین باعث شد تو رو از دست بدم.
به خاطر من، تو...
حرفمو یادت رفته؟
خودتو سرزنش نکن.
کاری رو بکن که خوشحالت می‌کنه.
دنبال دلت برو.
اون مسیر درستیه.
ولی همیشه می‌گفتی...
من کار خودمو کردم.
آره، کردی.
اما...
راستشو بخوای،
بیشتر از هرکسی خودم اون رو می‌خواستم.
که تو خوشحال باشی.
که لبخند بزنی.
بانو یون وول.
خواهش می‌کنم...
اون مسیر رو برو.
استاد یانگ.
افسر جی. به نظر میاد حالت خیلی بهتره.
داروی اعلیحضرت و ظرف شب‌ماندش رو آوردم.
اعلیحضرت.
وای.
یا خدا. اعلیحضرت.
- آسیبی دیدید؟ - نه.
حالم خوبه.
فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت شما رو نبینم، اعلیحضرت.
منم می‌ترسیدم همینطور بشه.
خیلی نگران بودم.
تونستم خانوادتونو توی یه جای امن مخفی کنم.
مادرتون هم خوبه.
نگران نباشید.
اعلیحضرت.
خیلی ممنونم، اعلیحضرت.
عوضی، جی جون!
- تو! - وای.
- نذارید برم سمتش، اعلیحضرت. - خواجه نئونگ.
اعلیحضرت، می‌دونید این عوضی با من چیکار کرد؟
دستشو اینجوری گذاشت رو دهنم.
جی جون سو! شمشیرتو بکش!
خواجه نئونگ، من مستحق مرگم.
با همه‌ی اینا، با کمک افسر جی تونستیم...
خانوادتونو به یه جای امن منتقل کنیم.
تو.
فقط این یه بار می‌بخشم.
آدم باش!
راستی...
حالا باید چیکار کنیم؟
وقتی شاهزاده یونگ بفهمه، میفته دنبالم.
به خاطر من به این راحتی نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.
ولی برای احتیاط باید اینجا پیش من بمونی.
اینجا؟
باید درست کنار من باشی.
چشم، اعلیحضرت.
بالاخره دیدمتون.
انگار امروز خیلی سرتون شلوغ بوده.
می‌خوام استراحت کنم.
داری فیلم بازی می‌کنی، نه؟ که حافظه‌ت برگشته.
کاش منم داشتم فیلم بازی می‌کردم.
حالا که همه‌چیو می‌دونم، حالم بده.
معلومه که بده.
احتمالا فهمیدی که تو و گی‌را قسمتتون نبود...
که با هم باشید.
چرا به من دروغ گفتی که تو و گی‌را...
عاشق همید؟
خب، اگه حقیقتو می‌فهمیدی فقط حالت بدتر می‌شد.
علاوه بر این، خود گی‌را هم گفت بهت نگم.
یون وول ازت خواست...
به من نگی.
راستی،
چطور حافظه‌ت برگشت؟
چونگ تا کمکت کرد؟
خود به خود برگشت.
شوک دیدن مرگ یانگ جه یی...
شاید روی حافظه‌م تاثیر گذاشته.
عجیبه.
من از معامله‌ای که با ساژو یونگ کردی خبر دارم.
چی؟ چی هست؟
آک هی.
با ملکه صمیمی بودی؟
من با آک هی صمیمی بودم.
خب، یه جورایی همینطور شد.
آک هی هم با ملکه صمیمی نبوده.
نمیخوای عصبانی بشی؟
"تو از یه حیونم بدتری. احمق، آک هی."
"چطور تونستی همچین کاری بکنی؟"
نمیخوای اینجوری دعوام کنی؟
الان دعوا کردن چه فایده‌ای داره؟
یه زندگی الان داره شکل می‌گیره.
نمیخوام در موردش بد بگم.
چه مهربونی.
پس استراحت کن.
آک هی، یعنی دیگه نمی‌تونی...
تو این اتاق افکار منو بخونی؟
چرا نتونستم افکار ساژو هیون رو توی اتاق بخونم؟
دارم ضعیف‌تر میشم.
پس محو میشم.
ترسیدم؟
چرا به خواجه نئونگ گفت اینجا بمونه؟
خواجه نئونگ.
باشه، به خوابت ادامه بده.
اگه امروز آک هی توی بدن اعلیحضرت بیدار شده بود،
حتما میومد پیش من.
آک هی...
مطمئنم یه نقشه‌ای داره.
آروم. هی، واقعا اسب خوبی هستی، می‌دونی؟
وقتی خوب نمی‌دیدم هم سالم منو رسوندی اینجا.
اینجا بمون.
فکر می‌کنه این عشقه.
آخرش هر کاری می‌کنه...
تا حرص و طمعشو برآورده کنه.
اعلیحضرت در خطره.
استاد آک هی.
گی‌را.
اومدی منو ببینی؟
آره. نگران بودم.
بعد از مرگ استاد یانگ باید خیلی سخت گذشته باشه.
چشات باید بدتر شده باشه.
دارویی که برات درست کردم رو خوردی؟
چی؟
آره، معلومه. با دقت مصرفش کردم.
وای، چه منظره‌ی شفافی. نگاه کن اونجا.
کاملا واضح می‌بینم.
خوشحالم که دیدمت.
داشتم می‌رفتم.
چی؟ کجا؟
هرجا.
می‌خوام برم جایی که بتونم مفید باشم.
ساژو هیون می‌دونه که داری میری؟
به نظر نمی‌رسید بدونه.
دلیلی نمی‌بینم بهش بگم.
یعنی فقط به من گفتی؟
ساژو هیون دیروز هم اینجا اومده بود، نه؟
اون بهت گفت؟
وای، حدس زدن حرکاتش راحته.
همونطور که می‌بینی، من می‌تونم همه‌ی افکار ساژو هیون رو بخونم.
علاوه بر اون، می‌تونم بفهمم چه نقشه‌ای داره،
ولی اون نمی‌تونه.
آره، درسته.
پس می‌دونی که اعلیحضرت حافظه‌ش برگشته؟
آره.
خیلی عجیبه.
چطور حافظه‌ش برگشت؟
اعلیحضرت حالا که حافظه‌ش برگشته،
منو دشمنش می‌دونه.
آره.
علاوه بر اون،
ملکه بارداره.
ولی دیروز خیلی هیجان‌زده بود.
آک هی نمی‌دونه...
که اعلیحضرت حالا می‌تونه احساساتشو کنترل کنه.
چی شده؟
هنوز به ساژو هیون علاقه داری؟
می‌خوام فراموشش کنم.
چی؟ جدی؟
پس من چی؟
خب، شاید بتونیم دوست باشیم؟
راستی، واقعا به خاطر نگرانی اومدی پیشم؟
مطمئنی اتفاقی نیفتاده؟
چی؟ خب...
اگه اتفاقی نیفتاده که خیالم راحت شد.
باید برم.
می‌دونی این بهت آسیب می‌زنه.
گی‌را، با من بیا. بریم یه جای دور.
چطور؟
وقتی بیدار بشی، دوباره تبدیل به اعلیحضرت میشی.
واقعا نمی‌خوام دوباره اعلیحضرت رو ببینم.
با این وضعیت، به زودی نابود میشم.
می‌خوام زنده بمونم.
واقعا می‌خوام زنده بمونم.
برای همیشه، کنارت.
می‌دونم چطور می‌تونم از تبدیل شدن به ساژو هیون جلوگیری کنم.
می‌تونم از اون روش...
قبل از اینکه با هم بریم استفاده کنم.
اون روش چیه؟
چی؟
چیه اون؟
بعدا بهت میگم.
ولی اگه اینطور بشه،
یعنی اعلیحضرت به جای تو از بین میره، نه؟
خودت گفتی می‌خوای فراموشش کنی.
پس چه فرقی می‌کنه که باشه یا نه؟
بحث علاقه‌م به اون نیست.
پس تکلیف این کشور چی؟
اگه اعلیحضرت نباشه، ساژو یونگ شاه میشه.
نه.
همین الانشم داره پنهونی مردم رو به بدبختی میندازه.
پس...
من چی؟ مهم نیست اگه من نباشم؟
میخوای من نابود بشم؟
حسادت و اضطرابش...
- به اعلیحضرت آسیب می‌زنه. - خودت گفتی.
- اشتباه می‌کنم؟ - باید آروم باشم.
همه‌ش دروغ بود؟
آک هی.
وقتی اینجام نمی‌تونه ذهنمو بخونه.
تا وقتی اینجام،
همه خاطرات آک هی رو می‌خونم.
ساژو هیون!
اگه بتونم همه خاطرات آک هی رو بخونم...
خودتو معرفی کن.
می‌رم.
این یعنی همون برگشتن حافظه‌مه.
پدر!
- چطور تونستی این کارو بکنی؟ - اعلیحضرت وارد میشن!
- یون وول! - به خاطر من، جون‌های باارزش...
مطمئنی پسر پادشاه قبلی هستی؟
خودم خاطرات از دست رفته‌مو برمی‌گردونم.
گی‌را.
گی‌را منو دوست نداره، ساژو هیونه که دوستشه.
- هیچ‌وقت به من علاقه نداشتی... - متاسفم.
همه‌چیز مال من میشه.
ساژو هیون، الان ناپدید میشی.
- اعلیحضرت. - به ساژو هیون حسودیم میشه.
با آیین بستن، ساژو هیون رو مهار می‌کنم.
بدنش رو تصاحب می‌کنم.
روزی که تاج و تخت رو بدی،
چونگ تا آیین بستن رو روی ساژو هیون اجرا می‌کنه.
«آیین بستن»؟
یعنی با خنجر از پشت به ساژو هیون بزنه؟
این...
معامله‌ی عالی‌ای نیست، اعلیحضرت؟
«آیین بستن».
می‌خواستم بیام به خوابگاهت...
ولی فکر کردم یه جایی مثل این بهتره...
برای حرف زدن محرمانه.
همه‌چی برای آیین بستن آماده‌ست؟
کی تاج و تخت رو میدی؟
فقط کافیه مهر سلطنتی رو اینجا بزنی.
چطور بهت اعتماد کنم؟
باید مطمئن شم ساژو هیون برای همیشه رفته...
بعد مهر رو بزنم.
امشب توی پاویون ارواح انجام میشه.
خیلی خب.
این دوتا دارن چه نقشه‌ای می‌کشن؟
نمی‌دونم.
چرا نمی‌دونی؟
مگه یه خائن نباید بدونه؟
می‌خواد از سلطنت کناره‌گیری کنه؟
کی قراره این اتفاق بیفته؟
فکر کنم فردا انجام میشه.
اینطوره؟
وزیر دفاع، این از امروز محل اقامتت میشه.
از خونه‌ی جدیدت خوشت میاد.
وزیر دفاع؟
به محض اینکه از شر ساژو یونگ خلاص بشی،
به عنوان وزیر دفاع منصوب میشی.
می‌دونم چطور می‌تونم از تبدیل شدن به ساژو هیون جلوگیری کنم.
می‌تونم از اون روش...
قبل از اینکه با هم بریم استفاده کنم.
آک هی.
متاسفم،
ساژو هیون.
چی؟ نمی‌تونی آیین بستن رو انجام بدی؟
ولی ساژو یونگ گفت امروز انجام میشه.
خب، موضوع اینه که...
همونطور که می‌دونی، ما رو از انجمن شمن‌ها انداختن بیرون.
از انجمن شمن‌ها اخراج شدیم.
پس...
چونگ تای مرد نمی‌تونه خنجر رو بسازه.
لعنتی.
نه! نرو!
اگه ساژو یونگ بفهمه، دیوونه میشه.
منو می‌کشه! نه!
ولم کن.
یه راه هست.
استاد آک‌هی.
هنوز اون خنجری که باهاش زخمی شدی رو داری، نه؟
- اون خنجر؟ - بیارش پیشم.
اون وقت می‌تونیم آیین رو اجرا کنیم.
جدی؟
باشه، پس...
اینجا منتظر بمون.
«خنجر»؟
ولی اگه اینطور بشه،
یعنی اعلیحضرت به جای تو از بین میره، نه؟
خودت گفتی می‌خوای فراموشش کنی.
پس چه فرقی می‌کنه که باشه یا نه؟
می‌تونم برم بیرون؟
وای، ترسوندیم.
صبر کن. یه چیزی رو اینجا جا گذاشتم.
اینطوره؟
کجا گذاشتمش؟
وای.
داری دنبال این می‌گردی؟
- استاد آک‌هی! - نه!
آخ، کمرم...
استاد آک‌هی، بیدار شو.
نمی‌تونی این کارو بکنی. گفتیم با هم دنبال راه می‌گردیم.
استاد آک‌هی، بیدار شو!
بیدار شو. چشاتو باز کن!
استاد آک‌هی، لطفا بیدار شو.
بیدار شو!
آک هی.
با اعلیحضرت چی کار کردی؟
چی کار کردی؟
متاسفم،
گی‌را.
نه...