اما...
شما کی هستید؟
قربان.
شوخی می‌کنید، مگه نه؟
منو نمی‌شناسید؟
نه.
واقعا؟
این رو می‌دونید؟
چی رو؟
وقتی لبخندتون رو می‌بینم،
نفس‌هام بند میاد.
حالتون خوب نیست؟
لبخند قشنگتون نفسم رو می‌بُره.
ممنونم.
ولی واقعا،
شما کی هستید؟
خب...
از آسمون پایین اومدم.
من یه پری‌ام.
چی؟
شوخی کردم.
حقیقتش اینه که از اون سر دریا شنا کردم.
من تنها دختر پادشاه اژدهای دریا هستم.
ولی الان موج‌ها خیلی خروشانن.
بسه دیگه.
خیلی حرف‌ها دارم که بهتون بزنم.
خب بگو.
خب...
بریم تو سایه بشینیم.
استاد یانگ گفت...
که برای استراحت اینجا اومدین.
وای خدای من.
باورم نمیشه شما رو به اینجا آوردن.
خب...
به هر حال، لابد پادزهر اثر کرده.
یه لحظه شک کردم...
که شاید پرنس گا رون به من دروغ گفته.
راستی، آک‌هی چی شد؟
خنجر رو از پشتش کشیدن؟
خب، لابد همین‌طوره،
که شما بیدار شدین.
پس دوباره شما و آک‌هی قراره با هم شریک باشین؟
منظورم توی یه بدن.
یه بدن؟
باید صبر کنم خود آک‌هی رو هم ببینم.
ببخشید، آک‌هی کیه؟
وای خدای من.
بسه دیگه.
اگه همینطور شوخی کنی، خسته‌کننده میشه.
اعلیحضرت!
بانو یون‌وول؟
- بانو یون‌وول! - خواجه نونگ.
خواجه نونگ شما رو می‌شناسه؟
وای خدای من.
اعلیحضرت.
چی؟ اعلیحضرت.
یادتون میاد بانو یون‌وول رو؟
خدای من! شکر خدا.
یادتون داره برمی‌گرده!
نمیدونم ایشون کی هست.
چی؟
ولی شما با محبت دستش رو گرفتید.
آه، خودش هیجان‌زده دستم رو گرفت.
فکر کردم قبلاً دیدمش،
و نخواستم با پس زدن دستش ناراحتش کنم.
اجازه هست دستتون رو ول کنم؟
اعلیحضرت.
واقعا منو یادتون نمیاد؟
چند بار پرسیدم، شما کی هستید؟
خواجه نونگ.
می‌دونستم این اتفاق میفته.
ببخشید که نشناختمتون.
حالم خوب نیست و حافظه‌ام هم ضعیف شده.
ولی دارم همه تلاشم رو می‌کنم تا حافظه‌ام برگرده.
خواجه نونگ، این بانو کیه؟
خب، راستش...
- اعلیحضرت، من... - من که ملکه دارم،
پس شما نمی‌تونید همسرم باشید.
شوخی بود.
چطور می‌تونم وقتی زن دارم، زن دیگه ای داشته باشم؟
اعلیحضرت، راستش...
یه چیزی هست که تا حالا فرصت نکردم بهتون بگم.
ماجرا اینه که...
اولین بار شما رو توی مغازه پارچه‌فروشی دیدم...
وقتی برای خرید لباس جدید رفته بودم.
می‌دونستم.
خواجه نونگ، حق با شما بود.
شما گفتین که قبلاً از لباس دوختن لذت می‌بردم.
بله.
به هر حال، چرا همچین لباس عجیبی پوشیدید؟
آه، این...
عجله‌ای اومدم اینجا، برای همین...
این قابل قبول نیست. با من بیاید.
خواجه نونگ، چی شده؟
خب، راستش...
همه‌چیز اینجا کامل پاک شده.
یعنی حافظه‌ش رو از دست داده؟
بله.
بله، قربان.
به هر حال، با ما بیاید.
(قسمت ۱۳)
رسیدیم.
در مقایسه با قصر، ساده‌ست، نه؟
وقت نکردیم اینجا یه کاخ موقت بسازیم.
اینجا اتاق خواب و محل کارمه.
نظرتون چیه؟
خوبه.
خواجه نونگ می‌گه این رو آورده اینجا...
چون برام خیلی باارزش بوده.
می‌گفت یکی این رو بهم هدیه داده.
چه رنگ قشنگی داره.
پس لطفا یه لحظه منو ببخشید
شما رو اینجا آوردم به خاطر این.
نمیتونم اجازه بدم...
کسی که می‌شناسمش،
لباس عجیب بپوشه.
می‌شه لطفاً برید بیرون؟
خسته‌م. می‌خوام استراحت کنم.
ببخشید.
اعلیحضرت، اینو بخورید.
یه چیزی هست که باید بهتون بگم.
بله.
من میرم. شما استراحت کنید.
صبر کنید.
شما اهل این روستا هستید؟
من اهل یه روستای دورم.
اومدم که به خواجه نونگ سر بزنم.
آها که اینطور.
پس برای مدتی اینجا می‌مونید؟
خب، منظور دیگه‌ای نداشتم.
فقط باید...
چند بار دیگه شما رو ببینم تا بتونم لباس رو اندازه کنم.
باید پارچه رو به اندازه ببرم،
و شما باید قبل از دوخت، لباس رو پرو کنید و...
داشتم فکر می‌کردم چند روز بمونم.
زود برگشتن خیلی خسته‌کننده‌ست.
واقعاً؟
پس هرچقدر خواستید بمونید.
خواجه نونگ، اتاقی هست که بتونه بمونه؟
بله، البته که هست.
اتاق اون سمت رو تمیز می‌کنم.
بعداً می‌بینمتون.
بانو یون وول.
حالتون خوبه؟
خواجه نونگ.
اون روز اعلیحضرت پادزهر رو خورد، درسته؟
خب...
بانو یون وول.
لطفاً بیدار شید، بانو یون وول.
خواجه نونگ.
ملکه اینجاست. باید فرار کنید.
یادت باشه اینو به اعلیحضرت بدی.
چی؟ بله، حتماً.
اعلیحضرت، من برمی‌گردم.
لطفاً خوب بشید.
- اعلیحضرت. - شما باید سریع برید.
فردای اون روز، ایشون رو برای استراحت اینجا فرستادن.
خدای من.
ملکه و شاهزاده یونگ،
هر دو این تصمیم رو گرفتن.
- ملکه هم؟ - بله.
همه کمی استراحت کنید.
حتی توی مسیر اینجا،
اعلیحضرت همیشه هوشیار بود.
نگران شما بود،
و فکر می‌کرد از یه جایی دارید نگاهش می‌کنید.
یه نگاه غمگین توی چشماش بود.
فقط تونستم...
همون شب بهش پادزهر بدم.
ملکه تا وقتی که از قصر نرفت،
کنارش رو ترک نکرد.
بعد از خوردن پادزهر، عمیق خوابید.
انقدر نگران بودم که نکنه جواب نده.
هی، تو اونجایی.
اعلیحضرت؟
اعلیحضرت!
بیدار شدید؟
اعلیحضرت.
می‌تونید حرکت کنید؟
خدای من.
پادزهر اثر کرده.
اعلیحضرت.
- «اعلیحضرت؟» - بله، اعلیحضرت.
چی؟
من پادشاه‌م؟
- بله. - پس...
شما دیگه کی هستی آقا؟
چی؟
اعلیحضرت.
حافظه‌ش رو به خاطر عوارض تیر «سوما» از دست داده.
مثل وقتی که من اینطور شدم.
انگار همینطوره.
الان دیگه می‌تونه حرکت کنه،
پس فکر کنم خوش‌شانسیه.
انگار یادش مونده که تو خواجه‌ای.
فقط چون از صبح زود کنارش نشستم
و کل صبح رو بی‌وقفه باهاش حرف زدم.
برای همینه.
هنوز اینجوری لباس پوشیدم...
شاید حافظه‌ش برگرده.
فهمیدم.
- خوب گوش کن و همونطور که می‌گم عمل کن. - باشه.
با این حال، اعلیحضرت خیلی باهوشه...
و زود همه‌چیز رو می‌فهمه.
بهش گفتم پادشاه آساتائه‌ست،
ولی چون مریض بوده،
اومده اینجا که استراحت کنه. همه‌چیز رو توضیح دادم.
آداب سلطنتی رو هم که باید بدونه، گفتم.
همه چیزهایی که باید به عنوان پادشاه بدونه رو گفتم.
کل روز حرف زدم تا صدام گرفت.
مثل وقتی که لباس توی بارون ریز خیس میشه...
کم‌کم جذب و درک کرد
همه چیزهایی که بهش گفتم.
پس تونست توی یک روز اطلاعات پایه رو یاد بگیره.
عجب.
بهش افتخار می‌کنم.
خب...
بهش گفتی درباره استاد اک‌هی و شاهزاده یونگ؟
خب...
راستش...
با آب دم کن و بخور، برات خوبه.
وای، این عالیه.
خواجه نونگ، کجا بودی؟
خواجه نونگ، خیلی سرت شلوغه.
بله بانو، سلام بانو.
خواجه نونگ، برادرم...
کلی هدیه آورده، مثل جینسینگ وحشی و داروهای گیاهی.
علاوه بر این، ملکه‌م اینجا...
پارچه‌ها و رنگ‌های زیبایی آورده.
ابزارهای زیادی هم آورده که بتونم باهاشون لباس بدوزم.
می‌دونستم دوست داری، پس همه رو برات آوردم.
باید مثل قبل برام کلی لباس بدوزی.
فهمیدم.
من برات لباس دوختم؟
البته.
همین لباسی که تنمه رو خودت برام دوختی.
شما دوتا واقعاً زوج خوشبختی بودید.
آدم‌ها می‌گفتن حتی به کبوتر عاشق‌ها هم حسودی میاد.
وای شاهزاده یونگ، خجالتم می‌دین.
به هر حال،
امیدوارم زودتر حافظه‌تون برگرده.
وقتی بیماری‌تون بدتر شد،
احتمالاً کم‌کم حافظه‌تون رو از دست دادید.
بانو، دیگه نباید گریه کنید.
لطفاً زودتر خوب بشید، اعلیحضرت.
ممنونم.
- ملکه و شاهزاده یونگ... - تمام تلاشم رو می‌کنم.
یه جوری فهمیدن که اعلیحضرت حافظه‌ش رو از دست داده.
بهش گفتن که...
همسر و برادر خوبی براش بودن.
بهش چیزی جز دروغ نگفتن.
و البته، پادشاه مهربون ما همه رو باور کرد.
اعلیحضرت فلج بودنش خوب شد ولی حافظه‌ش رو از دست داد.
چطور به ما گزارش ندادی؟
خب،
دیشب یک‌دفعه حالش بهتر شد.
وقت نکردم.
حتماً به خاطر اینه که گِی‌را براش پادزهر آورده.
چی؟ چطور...
اون احمق.
احتمالاً این کار رو کرده که جان اعلیحضرت رو نجات بده.
ولی نتیجه برعکس شد.
بهش درباره یون وول گفتی؟
نه، نگفتم.
خوبه.
هیچ‌وقت نباید بهش درباره یون وول بگی.
باشه، نمی‌گم.
باید بهش بگی که من و ملکه...
تنها کسایی بودیم که بهش اعتماد داشت و نزدیکش بودیم. فهمیدی؟
بله بانو.
اگه حرف چرتی بزنی،
خواهرت، شوهرش و بچه‌های کوچیکش...
به بدترین شکل ممکن می‌میرن.
نه.
خواهش می‌کنم بهشون آسیب نزنید، بانو.
همونطور که می‌گید عمل می‌کنم.
خوبه. راستی، در مورد مادرت،
بدون که اون داره ازش مراقبت می‌کنه.
چی؟
نه، مامان.
نه، مامان!
پس وقتی من رسیدم اینجا، حتماً داشتن نگاه می‌کردن.
احتمالاً.
گفتن به اعلیحضرت توضیح بدم...
که تو ندیمه بودی...
اگه اینجا پیدات شد. این تنها چیزیه که می‌تونم بهش بگم.
ولی تو آماده بودی حقیقت رو بهش بگی.
وقتی دیدمت کنارش، دلم شکست.
تو اون لحظه تصمیم گرفتم حقیقت رو بگم.
حقیقت رو نگو.
باید به خانواده‌ت بیرون از قصر فکر کنی.
هیچ‌وقت پیش اومده که استاد اک‌هی کنترل بدن رو بگیره؟
خیلی عجیب بود.
حتی یک بار هم این اتفاق نیفتاد.
افسر جی کجاست؟
وای.
اجازه دادن کنار اعلیحضرت بمونم...
چون راحت می‌تونن کنترل‌م کنن.
ولی جی جون رو انداختن توی زندان.
همه‌چیز توی چند روز عوض شده.
بانو یون وول.
چی فکر می‌کنی اگه مخفیانه حقیقت رو به اعلیحضرت بگیم؟
نمی‌شه فقط با اعلیحضرت هماهنگ کنیم؟
به...
قولت عمل کن.
قول میدم...
اگه اعلیحضرت بیدار بشه.
به هر حال باید از پیشش برم.
بهتره که ندونه من کی هستم.
نگران من نباش.
نه. خطرناکه. حقیقت رو بهش نگو.
وقتی لبخندت رو می‌بینم،
نفس‌م بند میاد.
لبخند شیرینت نفسم رو می‌گیره.
این برام آشناست.
من...
باید این لباس رو دوخته باشم.
(یک چوک، سه چی)
صبر کن.
چطور اندازه‌هاشون یکیه؟
امکان نداره...
این لباس مال اون زن ژولیده باشه.
وای.
من با ملکه‌م ازدواج کردم.
چطور...
احمق، به خودت بیا.
حتی اسمش رو هم نپرسیدم.
اینم حرز!
ترسوندمت!
این چیه؟ به‌جای حرز، آبنبات میدی؟
یه ذره هم وفاداری نداری.
چی؟
من بودم که بهت گفتم باید خنجر رو دربیاری.
فکر کردم...
این لطف بزرگیه که کردم.
ساژو هیون بیدار شد.
ولی در عوض، حافظه‌ش رو از دست داد.
این که بهای زیادی نیست.
چطور استاد اک‌هی هنوز بیرون نیومده؟
نیومده؟
مرده؟
حتی با بیرون کشیدن خنجر هم ممکنه بمیره.
وای نه.
- چونگ تا. - نه! حرف نزن.
- ولی... - نه، هیچی نگو.
ازم نخواه به ساژو هیون کمک کنم حافظه‌ش رو برگردونه...
یا بفهمم استاد اک‌هی زنده‌ست یا نه.
دیگه ازم چنین درخواست‌هایی نکن.
نمیتونم. خارج از توانمه که کمکت کنم.
لطفاً به شاهزاده یونگ بگو...
که به زودی میرم.
بهش بگو چند روزی تا وقتی رفتم کاری بهم نداشته باشه.
کجا میری؟
خودت گفتی...
یه مرد دیگه پیدا کنم و خوشبخت باشم.
وای خدای من.
داری با یکی دیگه آشنا میشی؟
اوه، چه توانایی‌ای داری.
تو حتی یه لحظه هم بدون قرار عاشقانه نمیمونی.
به هر حال، حتماً به شاهزاده یونگ بگو.
تبریک میگم که شدی کاهن اعظم.
هی!
این حرفه‌ایه در عشق.
من که تو عشق یه احمقم.
اعلیحضرت.
داری چیکار می‌کنی؟
از این پتو استفاده می‌کنید.
مهمه که اینجوری زیر آفتاب خشک بشه.
اینطوری نرم و لطیف میشه.
به هر حال، کجا بودید؟
رفتم کوه گیاه دارویی جمع کنم.
همه جا پر از گیاهای مورد علاقه‌تون بود.
بوش خوبه، نه؟
می‌دونی من چه گیاه‌هایی دوست دارم؟
مگه تو آشپزخانه سلطنتی کار می‌کردی؟
میخوای یه آبنبات بخوری؟
یه زن توی روستا اینو بهم داد.
وای، چه بزرگه.
خیلی قوی‌ای.
باید قوی باشی که تو آشپزخونه سلطنتی کار کنی.
بچش.
خوبه، نه؟
آهان، راستی.
خب... اسمت چیه؟
حتی اسمم رو هم فراموش کردی.
من یون وول هستم.
یون وول.
چه اسم قشنگی. یون وول.
گِی‌را گفته می‌خواد زود بره؟
بله.
به نظر نمی‌رسید که داره دروغ میگه.
می‌دونه که فقط خطر بیشتری برای اعلیحضرت میاره،
پس قابل درکه.
هیچ احتمالی هست که ساژو هیون...
حافظه‌ش برگرده؟
احتمالش کمه.
من فقط...
از انجمن شمن‌ها اخراج شدم،
پس نمی‌تونم کمکی کنم.
علاوه بر اون، اک‌هی دیگه نیست.
اک‌هی نیست؟
یعنی مرده؟
احتمالاً مرده...
چون با اون خنجر زده شده بود.
ساژو هیون حافظه‌ش رو از دست داده،
و اک‌هی مرده.
بالاخره زمان من رسیده.
خیالم راحت شد که بیماری واگیردار...
کنترل شده.
دارویی که کاهن اعظم چونگ تا داد...
موثر بود.
مرز رو هم تونستیم سر و سامان بدیم،
پس مردم خیلی نفس راحتی کشیدن.
تو...
بسه دیگه.
پال چون.
کاری رو که میگم انجام میدی؟
انجام میدی هر چی بگم؟
اما...
اگه این کار رو کنم، اعلیحضرت شاهزاده یونگ...
به خاطر من آسیب می‌بینه.
بعد از همه چیزایی که دیدی هنوز توهم داری؟
فکر می‌کنی ساژو یونگ تو رو به عنوان پدرش می‌بینه؟
الان با چشمای خون گرفته داره دنبالت می‌گرده.
همین که گیر بیفتی،
یه مرگ وحشیانه در انتظارت هست.
همه اینا رو مدیون...
تصمیم عاقلانه‌ی اعلیحضرتیم.
- وزیر دادگستری. - بله.
از نحوه گفتنت خوشم نیومد.
نباید می‌گفتی «فکر می‌کنم».
کاملاً مشخصه که همه‌اش به خاطر اعلیحضرت بوده.
به لطف اعلیحضرت،
آساتائه وارد عصر جدیدی از صلح شده.
صدراعظم جین.
همیشه اینقدر سرحالی.
ایشون فرزانه‌ی واقعی آساتائه هستن.
ممنونم، اعلیحضرت.
خوب گوش کن.
من نمی‌تونم کمکت کنم.
اما،
باید هر طور شده زنده بمونی.
من...
باردار‌م.
پس باید زنده بمونی.
بمون...
و از این بچه محافظت کن.
عالیجناب.
یعنی...
زنده بمون،
به هر قیمتی.
- کی چول. - بله، اعلیحضرت.
باید جی جان سئو رو آزاد کنیم.
به دردمون می‌خوره.
اعلیحضرت گفتن تختتون رو با این‌ها آماده کنم.
این پتو با پارچه‌ای درست شده...
که خود اعلیحضرت سال‌ها پیش رنگ کرده بودن.
حتماً ناراحت شد که نخواستم زیباش کنم.
متعجب میشه.
داشت به اتاقم نگاه می‌کرد؟
اعلیحضرت.
برمی‌گردم.
لطفاً خوب بشید.
چرا؟
اعلیحضرت.
شما کی هستید؟
ببخشید؟
شما یه ندیمه معمولی نبودید.
درسته؟
شما...
همسر من بودید؟
جواب بدید.
چرا این فکر رو کردید؟
چون هی حس غمگینی دارم.
چون قلبم هی درد می‌گیره.
بین ما چی شده؟
الان بهم بگید.
ما همچین رابطه‌ای نداشتیم.
دروغ میگی.
حتماً همدیگه رو دوست داشتیم.
ولی چون...
نمی‌خواستم به ملکه مهربون و شیرینم خیانت کنم،
از هم جدا شدیم.
ولی با این حال،
از روی علاقه و نگرانی،
اومدی اینجا تا منو ببینی.
اینکه گفتی بینمون چیزی نبوده درست نیست.
اشتباه می‌کنم؟
الان جوابمو بده.
اگه میخوای بدونی درسته یا نه،
سعی کن حافظه‌تو برگردونی.
نمیتونی اینجا بمونی وقتی شاهزاده یونگ...
داره کشور رو اداره می‌کنه.
چطور جرات می‌کنی؟
به برادرم اعتماد نداری؟
اون آدم مهربونیه.
میخوام همین که آفتاب زد بری.
نمیخوام...
فریب نقشه‌هات رو بخورم.
چرا این حرفو زدم؟
چقدر شیرینه.
شاهزاده ساژو یونگ اینجاست.
شاهزاده‌م اومده مادرش رو ببینه.
بشین.
بیا دیگه.
پال چون کجاست؟
نمیدونم.
قسم می‌خورم.
بهش گفتم جلوی پاتو نگیره...
و بره یه جای دور مثل جینه‌هو.
انگشتشو گاز گرفت تا نامه قسم رو بنویسه.
مطمئن باش دیگه این طرف پیداش نشه.
نگران نباش. پدرت...
خوب صلاح پسرشو میدونه.
کی گفته ما با هم نسبتی داریم؟
اگه دوباره اینو بگی،
زهرت میدم...
باشه باشه.
یه هلو بخور.
خیلی شیرینه.
نه، ممنون.
یه عالمه هلو خریدم که دل ملکه رو به دست بیارم.
جلوی من تظاهر می‌کرد می‌خوره،
ولی بعدش همه رو دور می‌ریخت.
سال پیش، بی‌وقفه هلو می‌خورد.
الان چی شده که نمی‌خوره؟
چرا الان اینو میگی؟
چی؟
میدونم چقدر سرت شلوغه.
چطور می‌تونستم فقط واسه هلو دعوتت کنم؟
شاهزاده.
گوم هوا، چه حیله‌گری.
گی‌را.
ها رانگ، تو هم اومدی؟
دلم برات تنگ شده بود.
شمال و شرق رو بررسی کردیم.
چند تا تله پیدا شد.
قاتلا هم تو کمین بودن.
خوبه که کوه‌ها خیلی سنگلاخی نیستن.
این نقشه رو خودم علامت زدم که کجاها خطرناکه.
خودم علامت‌گذاری کردم.
ممنون.
ممنونم استاد یانگ.
فقط چون شما گفتید کمک کردم،
ولی نمی‌تونید همیشه اینجا بمونید.
متاسفم.
میخوام هر کاری از دستم برمیاد بکنم.
اعلیحضرت، گفتید میخواید مطالعه کنید.
گیاه جمع کردم که باهاش رنگ درست کنم.
قشنگه.
گل داوودی؟
رفتی دره‌ی غربی؟
یعنی کل کوه رو گشتی؟
رفته بودم سبزی و گیاه دارویی بیارم.
دیروز یه کم تند حرف زدم.
ببخشید.
اتاقت خالی بود، فکر کردم رفتی.
چون خودم گفتم بری.
چطور میتونم برم وقتی تو برام لباس دوختی؟
باید اول پولشو بهت بدم.
خوبه اندازه‌ت شده.
خوشت اومده؟
آره. یه چیز خیلی کاربردی برام دوختی.
راحت می‌تونم شونه‌هامو حرکت بدم.
ولی هر بار که تکون می‌خورم، پاره میشه.
زیر‌دامنی باید خیلی گشاد باشه.
نگران نباش.
حتی اگه مجبورم کنی هم نمیرم.
ممنون.
بیا، ناهارت آماده‌ست.
باشه خواجه نونگ، ظرفارو هم میشورم.
شاید این لباس‌ها خیلی کاربردی نباشن،
ولی خیلی قشنگن.
اگه منو بخشیدی، بپوششون.
من توی قصر فرعی کوه سئوانگ منتظرتم.
یادت نرفته که قول داده بودی؟
منتظرت می‌مونم.
شاهزاده گا ران برگشته...
به قصر فرعی کوه سئوانگ.
هوانگ گا ران؟
برای چی؟
اومده گی‌را رو ببره.
برای ازدواج.
برای ازدواج؟ اون نامرد، تان یا...
تان یا؟
یعنی اون جادوگر جینه‌هو؟
داستان چیه؟
ازت سوال پرسیدم.
آره. تان یا همون شاهزاده گا رانه.
پادشاه جینه‌هو به فرزندخواندگی قبولش کرده.
پس اون نامرد هم عاشق یون وول شده؟
نامردِ تان یا. چطور جرات کرد منو بازی بده؟
حتماً پادزهر رو داده بهش...
در عوض اینکه باهاش ازدواج کنه.
پس...
شاید تان یا بتونه حافظه ساژو هیون رو برگردونه.
نه؟
تان یا نمی‌تونه این کار رو بکنه.
اون فقط توی طلسم تخصص داره.
تو هم اون طلسم‌هایی که ازش خریدی رو...
گذاشتی روی پیشونیم. یادت هست؟
گی‌را به زودی دست به کار میشه.
اون وقت می‌فهمم که...
حافظه ساژو هیون برگشته یا نه...
یا آک هی واقعاً از بین رفته.
ای وای، این چیه؟
چی شده؟ چی هست؟
به این نگاه کن.
اعلیحضرت.
ببخشید که حضوری خداحافظی نکردم.
این لباس قشنگو براتون میذارم.
من لیاقت...
پوشیدن همچین لباس قشنگی رو ندارم.
یه چیز دیگه.
جاهایی که باید حواستون باشه رو...
توی کوه و روستا علامت گذاشتم.
باید همیشه حواستون جمع باشه و مراقب باشید.
اگه خواجه نونگ همیشه همراهتون باشه عالیه.
اون کلی...
تو کوه گشته تا سبزی و گیاه جمع کنه.
ولی همه‌ش برای کشیدن این نقشه بوده. وای خدای من.
- خواجه نونگ. - بله، اعلیحضرت.
الان جونم در خطره؟
کسایی هستن که بخوان منو بکشن؟
خواجه نونگ.
من سزاوار مرگم، اعلیحضرت.
می‌دونی چرا یون وول رفت؟
نه، نمی‌دونم.
قبل رفتن چیزی به من نگفت.
شاید،
به خاطر این باشه.
این چیه؟
کسی از یون وول خبر داره؟
اگه هست، بیاد بیرون. باید حرف بزنیم.
من دیدم که با یون وول ملاقات کردی!
شمال و شرق رو بررسی کردیم.
چندتا تله بود.
می‌تونم به اون زن اعتماد کنم؟
مطمئن نیستم. ولی...
می‌خوام بهش اعتماد کنم. پس می‌کنم.
بیاید بیرون.
عالیجناب.
واقعاً اومدی.
قول داده بودم بیام، نه؟
واقعاً زن خفنی هستی.
پس اول بذار فضا رو آماده کنیم.
گوش کن. کمی خوردنی و نوشیدنی می‌خوام.
صبر کن.
این شرط قول من بود.
قول دادم باهات ازدواج کنم...
اگه اعلیحضرت کامل خوب بشن.
ولی چون هنوز کامل خوب نشدن،
باید دوباره راجع به قولمون حرف بزنیم.
کامل خوب نشدن؟
دیگه فلج نیست،
ولی یه مشکل دیگه پیدا کرده.
پس،
نمیتونم باهات ازدواج کنم.
فکر می‌کنی راحت ولت می‌کنم بری؟
هرطور راحتی. من آماده اومدم.
پس...
با همین خنجری که دادی بهم،
میتونم بکشمِت؟
بکش.
ترجیح میدی بمیری تا با من ازدواج کنی؟
این توهینه به من.
دلم نمیخواد دستمو به خون آلوده کنم.
می‌برمت جینه‌هو...
و تا ابد عذابت میدم.
نگهبانا!
بندازینش تو انبار.
اعلیحضرت.
بازم همدیگه رو دیدیم، شاهزاده گا ران.
بله.
دیگه رنگ و روت پریده نیست.
حتماً از بیماری کامل خوب شدی.
خوشحالم که بدونم...
زحمات پزشکای سلطنتی نتیجه داده.
ممنونم.
شنیدم میخوای با این بانو ازدواج کنی؟
در ازای این درمان.
ولی،
این درمان روی من اثر نکرد.
ولی دیگه فلج نیستی.
میخوای بگی که خودبه‌خود و بدون کاری خوب شدی؟
ما خنجر رو بیرون کشیدیم.
تو تان‌یا، اون شمن هستی.
پس باید همه چیز رو درباره‌ی خنجر بدونی.
چونگ تا، موش مکار.
بریم.
ولش...
به من بسپر.
چه با دارو خوب شده باشی یا نه،
ما یه قولی به هم دادیم.
شاهزاده گا ران، خودت خوب می‌دونی...
که همچین قولی از اول هم درست نبوده.
اون زن منه. شاهزاده‌ی جینه‌هو...
جرأت کرده چشم طمع بهش داشته باشه؟
اعلیحضرت، بس کنید!
اعلیحضرت، حافظه‌تون برگشته؟
واقعا حافظه‌تون برگشته؟
چرا همچین قول بی‌فکری دادی؟
چطور جرأت کردی بیای اینجا؟ نمی‌ترسی؟
چرا بی‌خبر منو ترک کردی؟
چه فایده‌ای داره...
که حافظه‌مو به دست بیارم وقتی تو نباشی؟
هیچ معنایی نداره...
که کل دنیا رو از تخت سلطنت اداره کنم،
وقتی تو نباشی.
احساسش می‌کنم.
اینکه چقدر دوستت داشتم...
و چقدر برام باارزش بودی.
اعلیحضرت.
برای همین خودم اومدم نجاتت بدم...
و قول دادم یه کاری انجام بدم.
چه کاری؟
گفتن که قبلاً این رو دیدی.
پس...
تعجب نکن.
آماده‌م.
نگو که... اعلیحضرت.
اعلیحضرت.
گی‌را.
دلم برات تنگ شده بود، گی‌را.
استاد آک‌هی؟
حالا که تا مرز مرگ رفتم،
یه چیز رو مطمئنم.
نمی‌خوام ولت کنم بری.
گی‌را!
- می‌تونی مال خودت کنیش. - روزی که تاج و تخت رو بدی،
چونگ تا مراسم حبس کردن رو روی ساجو هیون انجام میده.
واقعاً...
اون بچه، بچه‌ی اعلیحضرت هست؟
چطور جرأت می‌کنی.
ببخشید.
که اینقدر دوستت دارم با اینکه همسر ملکه‌م.
اعلیحضرت فقط بانو یون وول رو دوست داشت.
نذار ملکه و ساجو یونگ فریبت بدن.
استاد یانگ!