متأسفم.
اون ولیعهد نیست!
اون روح خبیثه‌ست!
به‌نظر ناراحت میای.
اگه همه‌چیز خوبه، خیالم راحت شد.
اعلی‌حضرت.
هر چی بفرمایین، همونه.
می‌مونم اینجا تا وقتی حافظه‌م برگرده.
ولیعهد تسخیر شده توسط یه روح خبیثه.
اینه مجازاتم؟
مجازات نابود کردن خانوادم؟
مجازات نصیب تو شد؟
پدر!
الان تو تنها وارث سلطنتی این کشوری.
باید زنده بمونی تا برای آینده آماده شی.
پدر.
مادر.
(قسمت چهارم)
چرا یه حسی بدی دارم؟
خیلی دل‌نگرانم.
مطمئنم که مراسم بستن خوب پیش رفت.
از همه‌ی الهه‌های شرق...
تا همه‌ی ارواح کوهستان‌ها...
(آک هی)
هی، هنوز تموم نشده؟
به دعا ادامه بده...
چی؟
باید با احترام دعا کنی.
ای ارواح و الهه‌ها، لطفاً...
نه.
مطمئنم همه‌چی خوب پیش رفته. آره.
چی؟ خواجه نئونگ؟
چونگ‌تا؟
اگه مراسم بستن موفق بوده باشه،
باید دوباره همون ساژو هیون، ولیعهد شده باشه.
خواجه نئونگ.
اعلی‌حضرت؟
شما برگشتین، اعلی‌حضرت!
تو باید رخت بشوری. چه‌طور جرأت کردی بیای اینجا؟
لطفاً، فقط...
فقط اومدم...
چند تا وسیله بردارم، همین.
لطفاً ببخشیدم، اعلی‌حضرت.
گی‌را.
خودتو جمع کن.
به هر قیمتی شده انتقام خانوادمو می‌گیرم.
گفتم نوشیدنی بیار...
تو...
زن یون پونگ هاکی.
خوشحالی؟
بعد از نابود کردن خانواده‌ی دوست قدیمیت،
داری مثل پادشاها زندگی می‌کنی،
با پول و خون دل مردم. لذت می‌بری؟
فکر می‌کنی دنیا تو مشتته،
در حالی که حتی یه قدم جلوترتو نمی‌بینی؟
کسی هست؟ هیچ‌کی نیست؟
یه حیوون بی‌ارزش شرافتش از تو بیشتره.
روح اون همه نفری که به‌خاطر تو مردن...
امشب جونتو می‌گیرن.
تو می‌ری جهنم،
ساژو سئونگ!
اعلی‌حضرت.
چطور جرأت می‌کنی! وایسا!
چرا دست از سرم برنمی‌داری؟ چرا همیشه میای سراغم؟
- اعلی‌حضرت... - چرا هنوزم...
تو دنیای زندگان سرگردونی؟
اعلی‌حضرت.
بازم کابوس دیدین اعلی‌حضرت؟
منم،
همسر رسمیتونم، اعلی‌حضرت!
اعلی‌حضرت!
زود طبیب سلطنتی رو خبر کنید.
فقط یه خواب بود اعلی‌حضرت.
همه‌ش یه خواب ساده بود، اعلی‌حضرت.
باید نوشیدنی بخورم.
برام نوشیدنی بیارین.
اعلی‌حضرت، الان خیلی دیره.
اعلی‌حضرت، بذارین براتون سوزن‌درمانی انجام بدم.
- لطفاً کمی استراحت کنین. - همین حالا نوشیدنی بیارین!
نوشیدنی! همین الان بیارینش اینجا!
- همین الان. - اعلی‌حضرت.
برام نوشیدنی بیارین!
- اعلی‌حضرت. - وای خدای من.
زود باشین، نوشیدنی و خوراکی بیارین! نشنیدین چی گفت؟
اعلی‌حضرت.
- خیلی درد دارم. - اعلی‌حضرت.
اعلی‌حضرت.
سفارش خوراکی و نوشیدنی دادیم.
یه کم تحمل کنین.
الان دیگه راحت می‌شین.
تندتر بجنبین، احمقا!
یونگ، تو بهترینی. تنها کسی هستی که دارم.
درسته اعلی‌حضرت؟
شاهزاده یونگ ما بهترینه، مگه نه؟
یونگ هر شب تو اتاق بغلی مراقبته،
که مبادا اتفاقی براتون بیفته.
اعلی‌حضرت.
شاهزاده، چی شده؟
چیزی نیست.
ها رانگ.
استاد یانگ.
این از قلم افتاده بود.
ماموریتو خراب کردم و حافظه‌م رو از دست دادم.
فعلاً نمی‌تونم برگردم.
خودم انجامش می‌دم.
حتی اگه جنازه‌م برگرده، این‌بار...
ساژو سئونگ رو می‌کشم.
خانم دوم.
امروز از مراسم اعطای لقب هم زیباتر شدین.
حتماً ولیعهد حسابی بهتون محبت می‌کنه.
آره. صورتش مثل گل بنفشه درختی قشنگه.
مرسی از لطفتون.
اون پسر ناتنی پادشاه بود.
چرا پسر پادشاه باید حامی یه گروه قاتل باشه؟
به‌خاطر نژاد پایینش؟
دیشب اصلاً پیدات نبود.
معلومه برات مهم نیست بابات زنده‌ست یا نه.
- من معذ... - اعلی‌حضرت.
ولیعهد دیشب حال جسمیش مساعد نبود.
بی‌خیال.
مرد ضعیف به چه دردی می‌خوره؟
اگه احوال‌پرسی کردین، دیگه برین.
بله اعلی‌حضرت.
اعلی‌حضرت.
اینجا اذیتتون می‌کنه؟
از اینجا تا این قسمت،
انگار یه چیزی داره فرو می‌ره تو تنم.
پس شاید بهتر باشه...
اونجایی که بیشتر درد داره، فشار بدین اینطوری.
چطور جرأت می‌کنی، خانم دوم؟
جایگاهتو فراموش نکن.
اعلی‌حضرت.
میشه لطفاً کمک کنین؟
خودت انجام بده.
نشنیدی چی گفتم؟
بیا اینجا و خودت انجامش بده.
من واقعاً از بچگی به پزشکی علاقه داشتم؟
نمی‌دونم.
حافظه‌تو از دست دادی.
مجبور شدم یه چیزی بگم.
فهمیدم.
- مرسی. - من باید ازت تشکر کنم.
به‌خاطر تو، پیش شاه محبوب شدم.
هرچند ولیعهد بانو احتمالاً ناراحت شده باشه.
این الان ولیعهده یا اون روح پلید؟
به چی این‌قدر عمیق فکر می‌کنی؟
از دیشب تا حالا.
داری فکر می‌کنی من روح پلیدم یا نه؟
آره.
اونک نوئِنگ گفت هر بار که می‌خوابی،
شخصیتت عوض می‌شه.
خب...
فکر می‌کنی اون کسی که الان جلوته،
کیه؟
نمی‌دونم.
نمی‌تونم تشخیص بدم کی روح پلیده،
ولی فهمیدم دمای بدنتون فرق داره.
دمای بدنم...
گاهی مثل یخ سرده.
و بعضی وقتا داغه.
پس...
الان چطوره؟
الان...
نه گرمی، نه سرد.
واقعاً؟
چه جالب.
هر کی که باشی، نمی‌تونم ببخشمت.
اگه روح پلیدی، باید تاوان پاک کردن حافظه‌مو بدی.
اگه ولیعهدی،
باید تاوان پسر دشمنم بودن رو بدی.
برو حیوون!
هونگ گون، حالت خوبه؟ وای نه، پاشو ببینم.
می‌تونی بلند شی؟
چی بود اون حرکت؟
ببخشید اعلی‌حضرت.
عجله داشتم.
اشکالی نداره. مهم نیست.
شاهزاده.
بله اعلی‌حضرت.
بی‌خیال.
گی‌را. چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
پس خداحافظ.
برو حیوون!
برو حیوون.
اعلی‌حضرت؟
ساژو یونگ... می‌خواست منو بکشه.
چرا می‌خواست منو بکشه؟
که مبادا آسیبی به "خنجرهای باد" بزنم؟
مواظب باش. یکی میاد تا تو رو بکشه.
استاد یانگ هم باهاش موافق بود؟
یا بی‌خبر از استاد یانگ این کارو کرد؟
یا اینکه...
استاد یانگ به ما خیانت کرده؟
خانم جونگ وُل!
من باید به کی اعتماد کنم؟
کیه؟
چرا این‌قدر طولش دادی؟
بهت گفته بودم زود جواب می‌خوام.
بگو چی شده.
مراسم اتصال جواب داد، نه؟
خوب پیش رفت، درسته؟
نه؟
لعنتی!
باید فرار کنم.
بهش نگو منو دیدی.
وای خدای من! استاد آک‌هی!
تبریک می‌گم.
مراسم اتصال موفق شد!
تبریک می‌گم!
چرا در حالی که می‌ترسی داری تبریک می‌گی؟
خب، از خوشحالی و ذوق‌زدگیه که شما رو...
سالم و سرحال می‌بینم.
این لحظه‌ی تأثیرگذار باعث شده این‌طوری...
اجرا کنم.
راستی، شما که استاد آک‌هی نیستین، نه؟
شما اون نیستین.
اون استاد آک‌هی نیست.
هورا!
جواب داد!
موفق شدم!
عالیه!
چطور جرأت کردی به من دروغ بگی؟
چطور جرأت کردی با آک‌هی هم‌دستی کنی...
که روحم رو زندانی کنین؟
نه...
اصلاً اون‌طور که فکر می‌کنی نیست.
نگاه کن، خودت برگشتی، مگه نه؟
من همه انرژیمو صرف کردم...
تا تو بتونی برگردی.
خب، باهام حرف بزن.
نباید اینو ازم قایم می‌کردی.
من چیزی نمی‌دونستم.
انقدر نگران مراسم اتصال بودم...
که نه خواب داشتم...
نه اشتها برای غذا.
تمام فکرم به تو بود اعلی‌حضرت.
راستش، اولش خودمم خیلی ترسیده بودم.
اعلی‌حضرت؟
واقعاً خودت هستی، درسته؟
وای اعلی‌حضرت، شما همیشه منو دست می‌ندازین!
از این کاراتون بدم میاد.
بهش گفته بودم بهت نگه.
از اونجایی که آزادم کردی،
ممکن بود هر وقت دلت خواست دوباره زندونی‌م کنی.
واسه همین یه مدت فقط تماشات می‌کردم.
وای، دوباره زندونیت کنم؟
من هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم.
راجع‌به مراسم اتصال هم، وقتی روح زندونی می‌شه،
دیگه نمی‌تونه فرار کنه.
- چونگ‌تا. - بله.
چرا آک‌هی حافظه‌ی خانم دوم منو پاک کرد؟
خب، من جوابشو نمی‌دونم.
اون عطر سوما رو از تو گرفت و باهاش حافظه‌شو پاک کرد،
درسته؟
وای، اجازه بدین یه چیزی بگم.
استاد آک‌هی...
یه‌طرفه عاشق خانم دوم شما شده بود.
حافظه‌شو پاک کرد...
تا وانمود کنه عاشق هم بودن.
هنوز چیزای دیگه‌ای هم هست که نگفتی. بگو ببینم.
همین‌قدرشو می‌دونم.
با این حال،
چطور تونستی حافظه‌ی اون زن رو پاک کنی؟
چرا این کارو کردی، استاد آک‌هی؟
چه انتخاب دیگه‌ای داشتم؟
اگه حافظه‌شو داشت،
هیچ شانسی برای با هم بودنمون نمی‌موند.
خودت فکر کن.
چطور ممکنه عاشق پسر دشمن خونی خانوادش بشه؟
ولی بازم! نمی‌تونی سرنوشتو دستکاری کنی.
این کار اصلاً درست نیست.
هرچی که هست، چاره‌ای نداشتم.
به‌هرحال فقط من و تو از این راز باخبریم.
پس حواست باشه اینو هیچ‌جا برای کسی نگی.
اگه بگی، فاتحه‌ی شغلت به‌عنوان شمن خونده‌ست. اخطار دادم!
نمی‌تونم بگم.
تو بیشتر می‌دونی. بگو چی می‌دونی.
نمی‌تونم.
چی؟ حرفتو بزن.
- حرف بزن دیگه! - نمی‌تونم بگم!
چی؟
این دیگه چیه؟
چونگ‌تا دیگه حسابی دست به حقه شده.
هی! خودتی!
داری پُز می‌دی چون یه شمن معروفی؟
هی! بسه دیگه.
چی؟
چونگ‌تا؟
اعلی‌حضرت.
از خانم دوم‌ت فاصله بگیر.
بذار بره.
اگه نذاری،
سرنوشتت به خطر می‌افته.
خواهش می‌کنم اینو به خاطر بسپار.
این حرفا دیگه چه معنی‌ای داره؟ نکنه راست می‌گه؟
وای خدای من.
اعلی‌حضرت.
چرا چونگ‌تا بهتون گفت از خانم دوم‌تون بگذرید؟
فهمیدم.
یعنی چون اون قبلاً با اون ابله آک‌هی خیلی صمیمی شده؟
به نظرتون صمیمی بودن؟
خب،
آک‌هی واقعاً باهاش مهربون بود.
از نگاهش معلوم بود که چقدر دوستش داره.
خب...
اونم عاشقش بود؟
احتمالاً.
وقتی اون احمق آک‌هی وانمود می‌کرد...
که شماست،
احتمالاً همون لحظه‌ی اول عاشقش شد.
احتمالاً از قیافه‌ی شما سوءاستفاده کرد...
تا دلبری کنه.
اون احمق پلید آک‌هی.
- خواجه نئونگ. - بله اعلی‌حضرت.
درسته که آک‌هی یه روح شیطانیه.
ولی یه زمانی توی بدن من بود.
و این که بهش می‌گی "آک‌هی احمق" اذیتم می‌کنه.
وای اعلی‌حضرت، تقصیر من بود.
بریم.
زبانم لال بشه.
باید حواست به حرف زدنت باشه.
- اعلی‌حضرت! - برو.
جی جون!
هی، جی جون!
باشه باشه، وای.
می‌دونی که خودم نمی‌تونم سوارش بشم.
واقعاً زن آک‌هی بودی؟
دوباره برگشتی به همون حالت احمقانه‌ت؟
اون موقع که دیوونگیت گل کرده بود و مردونه رفتار می‌کردی، واقعی بود؟
من تغییر می‌کنم.
از اون احمق آک‌هی هم بهتر می‌شم.
اعلی‌حضرت.
ما امنیت رو بیشتر کردیم،
اما فقرا همچنان دست به دزدی و آتیش‌سوزی می‌زنن...
و تمومی نداره.
افزایش امنیت فقط یه راهکار موقته.
توزیع بیشتر برنج حمایتی...
بین این فقیرهای بی‌سر و سامون...
به نظرم راه‌حل عاقلانه‌تریه.
اونم یه راه‌حل موقته
اعلی‌حضرت.
مردم شورش کردن...
چون از فقر دیگه نمی‌تونستن تحمل کنن.
با برنج حمایتی نمی‌شه آرومشون کرد.
به‌جای یه کاسه برنج،
باید یادشون داد چطور غذا درست کنن.
این کار یه پادشاه داناست.
پس به‌جای شلاق زدن مجرما،
مجازاتشون این باشه که زمین‌های بایر رو آباد کنن.
و هر محصولی که از اون زمین‌ها دراومد،
هر چی که باشه،
اگه اجازه بدین ۸۰ درصد محصول مال خودشون باشه،
دیگه حتی اگه بهشون بگی هم دزدی یا آتیش‌سوزی نمی‌کنن.
چه برسه به خودشون بخوان.
اعلی‌حضرت، آباد کردن زمین بایر یعنی...
نخست‌وزیر.
بله اعلی‌حضرت.
همون‌طور که ولیعهد گفت، عمل می‌کنیم.
جلسه‌ی امروز تمومه.
اعلی‌حضرت.
چی شده که این‌جوری شدین؟
من هیچ ایرادی نمی‌بینم...
که ولیعهد در جلسه‌ی شورای سلطنتی حضور داشته باشه.
قبلاً که اصلاً به این جلسات نمی‌اومدین.
یعنی قراره از این به بعد همیشه توی جلسات باشین؟
اگه این‌طوره،
حتماً یه جا براتون کنار می‌ذارم.
شما سوال اشتباهی پرسیدین، شاهزاده‌ی یونگ.
وظیفه‌ی منه که به اعلیحضرت کمک کنم...
وقتی که جلسه‌ی شورا رو اداره می‌کنن.
واسه انجام وظیفه‌م باید از شما اجازه بگیرم؟
سا‌جو هیون.
تو یه نادون بی‌خبری.
چطور جرأت می‌کنی تحقیرم کنی؟
نه!
نه.
باید یه راهی باشه.
حتماً یه راهی هست.
اینجاست که باید بریم، ولی مسیر خیلی ناهمواره.
برای همین ما...
ساجو یونگ یه ارتش مخفی تشکیل داده؟
از خانم دوم‌ت فاصله بگیر.
بذار بره.
اگه نذاری،
سرنوشتت به خطر می‌افته.
رفته بودی قدم بزنی؟
آره، حس می‌کردم خفه شدم.
طبیعیه که این حسو داشته باشی.
عملاً تو این قصر حبس شدی.
دیگه لازم نیست حس خفگی داشته باشی.
قصر رو ترک کن.
گفتم که نمی‌خوام برم.
چرا؟
چون می‌خوام پیش شما بمونم.
ولی شاید من همون روح شیطانی باشم.
اگه شما اون روح بودین،
سعی می‌کردین نگهم دارین.
چرا؟
چون اون روح دروغیه.
طمعش نمی‌ذاره کار درستو بکنه.
می‌گی «طمع»؟
منظورت از طمع، اینه که بخواد کنارت نگهت داره؟
فکر نمی‌کنی اون اشتیاق باشه، نه طمع؟
نکنه اشتیاق اون روح گولت زده؟
انقدر تشنه‌ی محبتی؟
زیادی پا رو خط قرمز گذاشتین، اعلی‌حضرت.
برو.
دیگه نمی‌خوام ببینمت.
نمی‌تونم برم.
رسماً به‌عنوان خانم دوم‌ شما منصوب شدم.
اگه واقعاً می‌خواین برم،
ازتون می‌خوام...
بی‌رحمانه بیرونم کنین.
منتظر می‌مونم و می‌بینم.
خیلی زود می‌فهمی...
اون روح شیطانی که عاشقش شدی، موجودی کاملاً بی‌دفاعه.
حتماً اون لحظه‌ای رو می‌بینم که اینو بفهمی.
کوه‌ها؟
آره.
می‌گن تو کوه‌ها پرسه می‌زنه.
وقتی آفتاب غروب می‌کنه، برمی‌گرده...
درحالی‌که صورتش پر از خاکه.
واسه چی این کارو می‌کنه؟
اون دیگه نمی‌دونم.
اعلی‌حضرت دیگه اصلاً به اتاقش سر نمی‌زنن.
شاید همین باعث شده از دستش ناراحت بشه؟
واسه همین می‌ره تا آروم شه و خودش رو جمع‌وجور کنه.
اعلی‌حضرت، برگشتم.
وای نه! گفتم خودم درستش می‌کنم.
دیگه تقریباً تمومه.
اوه، ولی خانم ولیعهد چرا دنبالت فرستاد؟
راستش...
خانم ولیعهد گفت...
از فردا دیگه نباید بیرون برید.
نگرانن که نکنه براتون اتفاقی بیفته.
واقعاً؟
- قراره جوشونده درست کنین؟ - آره.
- بذار من... - نه، خودم انجامش می‌دم.
- چی می‌گی آخه؟ وای. - عیبی نداره. خودم انجامش می‌دم.
دستاتون پر از خاکه اعلی‌حضرت.
باید بادش بزنم تا نسوزه.
بوی دارو از اتاق خانم دوم میاد.
حتماً داره برای اعلی‌حضرت جوشونده درست می‌کنه.
واسه همین این چند وقت تو کوه‌ها پرسه می‌زده.
وای نه!
یا خدا!
وای چی شده؟
اعلی‌حضرت.
یه مشکلی پیش اومده.
اون جوشونده...
چی شده؟ ریختیش یا چی؟
از کجا فهمیدین؟
دیگه نمی‌شه درستش کرد.
یعنی چی؟
اعلی‌حضرت کلی زحمت کشیدین تا این گیاه‌ها رو پیدا کنین.
این‌ها همون گیاه‌ها هستن.
تا صبح بیدار موندم تا اینو آماده کنم.
اعلی‌حضرت، یعنی شما می‌دونستین...
که همچین اتفاقی ممکنه بیفته؟
هونگ گون.
می‌شه مطمئن شی اینو به اعلی‌حضرت برسونی؟
- از طرف خانم دومه؟ - بله اعلی‌حضرت.
اعلی‌حضرت، جلو اتاق پادشاه منتظرتون می‌مونم.
اومدی.
کی قراره بری؟
کی منو بیرون می‌کنین؟
واسه پادشاه یه جوشونده درست کردم.
خواستم با هم ببریم براش، واسه همین صداتون کردم.
می‌خوای با این جوشونده کمکم کنی دل پادشاه رو به‌دست بیارم؟
واقعاً داری تمام تلاشتو می‌کنی که توجه منو جلب کنی.
یعنی دارم کم‌کم براتون جذاب می‌شم؟
خوشحالم اینو می‌شنوم.
متأسفم.
باورم نمی‌شه که اون پسر، تو باشی.
پادشاه، این دارو...
کمک می‌کنه بدنتون و ذهنتون آروم بشه.
فقط قراره آرومم کنه؟
یا می‌فرستم تو تابوت؟ چون معلوم نیست چی توشه.
منو ببخشین. پس اجازه بدین اول خودم امتحانش کنم...
اون توی جنگل پرسه می‌زده...
تا این گیاه‌های دارویی رو برای شما پیدا کنه.
اگه نمی‌خواینش، اجازه بدین خودم بخورمش.
عاشق‌پیشه‌ی بدبخت.
می‌بینم که تا خرخره عاشقشی.
فکر کنم به‌زودی پدربزرگ می‌شم.
خوشحال شدی؟
قراره پدربزرگ بشه؟
اعلی‌حضرت، ناراحتی یا دردی دارین؟
نه، کاملاً راحت و آرومم.
شاید از اثر گیاهاییه که بهم دادین، سردردم هم خوب شده.
خوشحالم که اینو می‌شنوم.
ولیعهد.
بله، اعلی‌حضرت.
می‌تونم گاهی اوقات خانم دوم‌ت رو ببینم؟
به‌عنوان پزشک مخصوص خودم.
نظرت چیه؟ مشکلی نداری؟
اصلاً. هر وقت خواستین صدام کنین، اعلیحضرت.
انگار شما رئیس خاندان سلطنتی هستین.
من از ولیعهد اجازه گرفتم،
ولیعهد هم از شما اجازه گرفت.
یعنی شما شدین رئیس اصلی، درسته؟
تعریف می‌کنین، اعلیحضرت.
خانم دوم.
چهره‌تون برام آشناست.
واقعاً؟
خیلی شبیه یه نفر هستین.
کسی که خوب می‌شناسمش.
آره.
منظورم همونه.
اون احمق ساده‌دل خودم.
پسرم!
می‌گن زن و شوهر به هم شبیه می‌شن.
اعلیحضرت، شاهزاده سا‌جو یونگ اومده.
بیارینش داخل.
اعلیحضرت.
مبادا یه دورهمی خانوادگی رو قطع کرده باشم؟
برمی‌گردم بعداً.
نه، همون الان حرفتو بزن و برو.
همین الان گزارشی از شکارچی‌ها رسید.
گرگ‌های قرمز و گرازهای وحشی شمالی...
دارن به سمت پایتخت میان.
ولی هنوز وقتش نیست.
آتش‌سوزی کوه بکهوا باعث شده زودتر از موعد حرکت کنن.
احتمالاً سحرگاه فردا از پایتخت عبور می‌کنن.
واقعاً؟
پس باید بریم شکار.
حتماً. همه چی رو آماده می‌کنم، اعلیحضرت.
می‌خوای شما هم باهامون بیاین، اعلی‌حضرت؟
تو شکار قبلی واقعاً عالی بودین.
ولش کنین، ولیعهد
تو اون حال و هوا نیست الان.
- بله، فکر کنم بهتر باشه. - منم میام.
زیاد به خودت فشار نیار، اعلی‌حضرت.
ممنونم که انقدر به فکر من هستین.
اون برادر ساده‌لوحم...
تو شکار فردا زیادی به خودش فشار میاره.
یه لطفی بهم بکن.
آخ! درد داشت.
ببخشید.
نه، اشکالی نداره.
گفتم همه رو ممنوع‌الورود کنن.
فقط توی سالن تمرین می‌کنی؟
فقط چون پادشاه تحسینت کرد،
می‌خوای دیگه منو نادیده بگیری؟
ببخشید.
از صدای تیر بدم میاد.
وقتی بیرون تمرین می‌کنم،
صدای تیر خیلی واضح و تیزه.
صدای پاره شدن هوا با تیر.
فردا تو شکار می‌خوای چیکار کنی؟
نمی‌دونم. شاید اون روح خبیث کمکم کنه.
باد...
فقط یه باده. همین.
هر جا که هستی، سعی کن تمرکز کنی رو خودت.
مستقیم نگاه کن جلو. دو دل نباش.
اون صدای پاره شدن هوا خودش محو می‌شه.
الان خیالت راحت‌تر شد؟
کی میری؟
تا وقتی این‌جایی،
من نمی‌تونم آروم باشم.
خیلی وقته با پسرم نرفتم شکار.
خیلی خوشحالم.
منم همینطور، اعلیحضرت.
روی تپه غربی یه گراز وحشی دیده شده!
خیلی خب. حرکت می‌کنیم!
هی! یالا!
باد...
فقط یه باده. همین.
هر جا که هستی، سعی کن روی خودت تمرکز کنی.
مستقیم نگاه کن جلو. دو دل نباش.
اون صدای پاره شدن هوا خودش محو می‌شه.
وایسا!
افتاد.
ولیعهد یه گراز رو شکار کرد!
این کارو نکن، شاهزاده یونگ!
بالاخره ولیعهد موفق شد!
کجاست؟
اعلیحضرت، انگار شوکه شده ولیعهد.
اون شاهزاده یونگ بود که گرازو زد.
من نبودم.
اعلیحضرت.
نزدیک بود ولیعهد بزنتش.
من فقط یه کم کمکش کردم.
اعلیحضرت.
دفعه بعد، هدفم پیشونیت می‌‎شه.
اگه دوباره به پسرم توهین کنی.
ببخشید، اعلیحضرت.
تو که چیزی حالیت نیست.
ازت خجالت می‌کشم...
همون‌طور که خودت از خودت خجالت می‌کشی.
تو باید پا جای پای من بذاری...
و رهبری آساتائه رو به‌دست بگیری.
این مزخرفا چیه؟
نه. این مال مادرمه.
می‌خواستم اینو بدم به مادرم.
سه ماه از مرگش گذشته.
هنوز به خودت نیومدی؟
می‌خواستم اون هدیه رو بهش بدم.
اون هدیه‌ی تولدش بود!
ولم کن!
می‌دونم چرا بهش دستور دادی سم بخوره.
نه، این...
به خاطر حسادتش به مادر یونگ نبود.
- چی گفتی؟ - به خاطر این بود که...
حقیقتو بهت گفت.
تو طاقت حرفای رک و راستشو نداشتی.
برای همین...
چیکار کردم؟
ادامه بده.
چیکار کردم؟
بگو ببینم.
چیکار کردم؟
بگو دیگه.
قبل اینکه دهنتو جر بدم جواب بده.
- بگو دیگه! - من...
ازت خجالت می‌کشم.
ادامه بده. خیلی خوبه!
نه، وایسا.
خب، بیا یه دور دیگه بخوریم.
بسه دیگه، انقدر نخور.
هی، من چی؟
- بیا دیگه. - وایسا.
اینجا چیکار می‌کنی؟
رد می‌شدم که...
دیدم گلای یاس خوشگل شکوفه دادن.
نمی‌دونستم اینجا هم درخت یاس هست.
پس شب‌به‌خیر.
می‌تونی بمونی...
یه کم دیگه.
امروز سالگرد مرگ مادرم بود.
نمی‌دونستم.
هیچ‌کس نمی‌دونه.
نباید کسی یادش بیاد.
نباید...
این کارو می‌کردی.
ژنرال یون پونگ هاک بهترین دوستت بود.
کل خانواده‌شو قتل‌عام کردی...
حتی دختر کوچیکشو هم.
خفه شو!
زن خبیث.
چرا وایستادین؟
بیشتر سم بریزین تو حلقش!
مادر...
مامان!
شکار امروز چطور بود؟
برگشتیم سر خونه‌ی اول.
همه‌چیز برگشت سر نقطه‌ی شروع.
یعنی روح شیطانی کمکت نکرد؟
دیگه خبری از اون روح نیست.
یه شمن به اسم چونگ‌تا روحشو مهار کرده.
لازم نیست باورم کنی.
می‌تونی ازم متنفر باشی.
در واقع،
من مقصرم که تو به اینجا رسیدی.
اون روح از بدن من خوشش اومده بود...
و باعث شد تو توی قصر بمونی.
اگه حرفات راست باشه،
چرا باید تقصیر تو باشه؟
اون روح از اول وارد بدن من شد چون...
من چیزی حالیم نبود.
یادته گفتم همیشه توی خونه تمرین می‌کردم؟
چون از صدای پاره شدن هوا با تیر خوشم نمی‌اومد.
هر وقت اون صدا رو می‌شنوم، یاد اون روز می‌افتم.
اون خونه رو وقتی بچه بودم دیدم.
صحنه‌ی قتل‌عام.
شمشیرا تو هوا می‌چرخیدن و هوا رو می‌شکافتن.
صدای جیغاشونو شنیدم...
و جنازه‌هاشونو دیدم.
یه دختر کوچولو هم اون روز تو خونه بود.
مطمئنم مرده.
نتونستم نجاتش بدم...
همون‌طور که مادرم رو هم نتونستم نجات بدم.
هنوز چشم‌هاش جلو چشام زنده‌س...
مخصوصاً وقتی صدای پاره شدن هوا رو می‌شنوم.
برای همین از طرف خدایان مجازات شدم.
برای همین اون روح شیطانی بدنمو تسخیر کرد.
اونم اون روزو یادشه.
اونم مثل من از اون اتفاق زخمی شده.
مواظب باشید، اعلیحضرت.
خدمتکارتونو صدا می‌زنم.
لازم نیست!
تو خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنی.
کسی دیگه‌ای لازم ندارم.
مرسی از لطفتون.
پس اجازه بده بهت رسیدگی کنم.
- یونگ. - بله، اعلیحضرت.
تو خیلی قابل اعتمادی.
ممنونم.
ولی تا همین‌جا کافیه.
ببخشید؟
می‌گم با پسرم دشمنی نکن.
- اعلیحضرت... - خوب می‌دونی...
که پسرای ناتنی زیادی توی این کشور دارم.
تو هم یکی از اون‌هایی. یه پسر ناتنی.
فقط ساجو هیونه که پسر رسمیه و پسر واقعیه منه.
"باید قضیه برعکس می‌بود."
این‌و نگفتین؟
که من باید پسرتون می‌بودم.
گفتین من باید ولیعهد می‌شدم.
واقعاً باورش کردی؟
نفهمیدی که اون حرفا رو زدم تا پسرمو بیدار کنم؟
خیلی بی‌رحمید، پدر.
دیگه باید چی‌کار کنم؟
چقدر باید بیشتر تلاش کنم...
تا منو به عنوان پسر خودتون قبول کنین؟
بیچاره بچه‌م.
چرا وانمود می‌کنی چیزی رو که هردومون می‌دونیم، یادت رفته؟
تو اصلاً پسر واقعی من نیستی.
فکر کردی نمی‌دونستم؟
با اینکه می‌دونستم پسر من نیستی، بازم گرفتمت...
و حتی بهت لقب شاهزاده دادم،
پس فکر می‌کنم وظیفمو در حقت انجام دادم.
موافق نیستی؟
باید کمی استراحت کنم.
همسر ولیعهد خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
از وقتی اون اینجاست، مثل بچه‌ها خوابم می‌بره...
و این روزا خیلی آرومم.
به اعلیحضرت گفتم یونگ پسرشه.
با اینکه می‌دونست زن توام، باهام صمیمی شد.
اون باورش شد.
آفرین. این به نفع همه‌مونه.
یه لحظه صبر کن.
باورم نمی‌شه.
اون زن آک‌هیه.
ولی آک‌هی دیگه نیست.
زن دوم سلطنتی، خیلی فکر کردم.
بی‌رحمانه بیرونت کردن
خلاف قوانین دربار داخله.
اگه بخوای، می‌تونی بمونی.
اگه بخوای، می تونی کنارم بمونی.
- تو می‌تونی... - اعلیحضرت.
شاهزادۀ ولیعهد وارد می‌شن.
ولیعهد بانو، اتفاقی افتاده؟
عالیجناب، واقعاً می‌دونید زن دوم سلطنتیتون کیه؟
یعنی چی؟
اون تنها دختر ژنرال یئون پونگ‌هاکه...
که ده سال پیش به جرم خیانت اعدام شد.
اسم واقعیش «یئون وول»ه.
چی؟ کی همچین مزخرفی گفته؟
به من گفتن که اون باید این خنجر رو داشته باشه.
باید محل اقامت زن دوم سلطنتی بازرسی بشه...
و فوراً بازجویی انجام بگیره.
آروم باشید، ولیعهد بانو.
من رسیدگی می‌کنم،
فقط فعلاً لطفاً چیزی به کسی نگید.
اما اگه اون به شما آسیبی بزنه چی؟
الان کجاست؟
از وقتی تو کنارمی، خواب راحتی دارم.
حتی یه کابوس هم ندیدم.
خوشحالم، اعلیحضرت.
خیلی کم پیش میاد کسی رو کامل باور کنم...
که بهم درمان بده، حتی پزشکای سلطنتی.
فقط آک‌هی می‌دونه که اون یه قاتله یا نه.
فقط آک‌هی می‌دونه اون روز تو حموم اعلیحضرت چی شد...
اون روز.
واسه همین آک‌هی...
حافظه‌شو پاک کرد؟
یعنی از اول همه‌چیو می‌دونست؟
متأسفم.
عالیجناب.
یه چیزی باید بهتون بگم.
من از دستوراتتون اطاعت می‌کنم.
می‌رم.
می‌ری؟
گفتی اینجا می‌مونی...
تا وقتی خودم بیرونت کنم.
آره، گفتم.
اما،
قبلش یه چیز دیگه هم گفته بودم.
گفتم وقتی حافظه‌م برگرده، می‌رم.
حافظه‌م...
برگشته.
حافظه‌ت؟ کی برگشت؟
همین تازگیا.
و ازم پنهون کردی؟
فهمیدی کی هستی،
ولی ازم مخفی کردی؟
یعنی...
اون روز، همش بازی بود؟
- اون روز... - اسمت...
یئون ووله؟
می‌خوای بگی اسم یئون وول رو نشنیدی؟
حتی با اینکه حافظه‌ت برگشته؟
پس از اول می‌دونستی من کی‌ام؟
تو واقعاً...
همون قاتلی هستی که برای کشتن اعلیحضرت اومد؟
بگو بهم.
الان بگو.
آره.
حتی بعد اینکه حافظه‌ت برگشت پنهونش کردی...
چون می‌خواستی به اعلیحضرت آسیب بزنی؟
انکارش کن. بگو این‌طوری نبوده.
تو منو فریب دادی.
من با احساسم صادق بودم.
چرا؟
اعلیحضرت!
اعلیحضرت، یه چیزی باید بگم.
اعلیحضرت...
اعلیحضرت.
پدر.
پدر!
پدر.
پدر!
پدر.
پدر!
تو.
چطور جرئت کردی...
چطور تونستی این کارو بکنی؟
کار من نبود.
نمی‌تونم ببخشمت.
کی پادشاه رو کشت؟
- از مرگ نمی‌ترسم. - اعلیحضرت!
فقط ناراحتم که شما بهم شک دارید، اعلیحضرت.
ساجو هیون، امشب با دستای خودت خودتو می‌کشی.
خودتو حلق‌آویز می‌کنی چون دردش غیرقابل تحمله.
ساجو هیون!
ولیعهد دستور داده قاتل گردن زده بشه.
پدر، مادر.
به‌زودی دوباره همو می‌بینیم.