‫[ساتون لازاروس: تولد ۱۹۸۰ - وفات ۱۹۹۸]
‫لاز؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- متاسفم.
‫لاز.
‫لاز نه، تو زیاد نوشیدنی خوردی.
‫لاز.
‫از سر راه برو کنار!
‫شیشه جلوی ماشینت رو میارم پایین.
‫ماشین رو خاموش کن.
‫برو کنار!
‫دارم جدی میگم. ‫امتحانم نکن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫این در شبی که ساتون مرد ‫توی اتاق خوابش بود،
‫و دست اون اولسن عوضی بود، ‫توی خونه‌اش بود.
‫چند روز پیش بهم داد.
‫آره. اینو می‌دونم.
‫یعنی یا خدا، من امشب کلا تمرکزم روی بیلی ‫و نجات دادن اولسن بود.
‫اون دقیقا کنار جسد مارگو بود.
‫صبر کن، فکر می‌کنی که اولسن ‫ساتون و مارگو رو کشته؟
‫نه، فکر نمی‌کنم کار اون بوده، ‫مطمئنم کار اون بوده.
‫کجا داشتی می‌رفتی؟
‫خب، می‌دونم اون کجاست.
‫توی بیمارستانه، ‫پس اینو نشونش میدم
‫و بهش میگم که می‌دونم چیکار کرده.
‫درسته. درسته، باشه. ‫خب، این جواب نمیده.
‫اون خواهرمون رو کشت، جن
‫و من امشب جونش رو نجات دادم. ‫نجاتش دادم.
‫هی، اگه قبلا از اینکه پلیس اونو بگیره ‫اینو نشون اولسن بدی،
‫فقط زودتر خبرش کردی.
‫درسته.
‫هی، ولی چیز مهمی کشف کردی،
‫پس بیا اینو به یکی که می‌دونه باهاش چیکار کنه بگیم.
‫هی، منم.
‫آره، اینجام.
‫این چه وضعشه؟
‫آخ.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- همیشه از دیدنت خوشحال می‌شم،
‫ولی گمون کنم ساعت 3:30 نصف شب ‫لابد چیزی شده.
‫- باید اینو ببینی. ‫- نه، نه.
‫- دوباره این کارو با من نکن، لاز. ‫- سث، سث، نه غولی درکاره نه روح،
‫قول میدم، این مدرک محکمیه.
‫فقط یه نگاهی به این بنداز.
‫اینجا. ‫اونو می‌بینی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، حالا ببین که چند روز پیش ‫اولسن چی بهم داد.
‫این در شبی که ساتون کشته شد ‫توی اتاقش بود.
‫و ما هم می‌دونیم اولسن کجاست.
‫خیلی‌خب، باید تا جایی که میشه ‫سریع و بی سر و صدا ببریمش توی راهرو.
‫این مسخره‌ست. ‫همینطوری اینجا نشستیم.
‫روندی باید طی بشه، لاز.
‫اوه، چه عجب.
‫ممنون و اون نوار فیلم رو هم می‌خوایم.
‫حتما. اولسن چی؟
‫گرفتینش؟
‫ما داریم قانونی عمل می‌کنیم، جول ‫باشه؟
‫قرار نیست که همینطوری بریم خونه‌اش ‫و یه چیزی سرهم کنیم.
‫داریم حکم می‌گیریم.
‫- اون دو ساعت پیش همینو گفت. ‫- خب، روندی باید طی بشه.
‫- خب، اینو هم گفت. ‫- چون همینطوره خب.
‫باشه.
‫خب، حالا که منتظریم، ‫باید بگم که قاتل ساتون...
‫کاساندرا، هری و مارگو رو هم کشته،
‫- پس یعنی... ‫- ببخشید، هری؟
‫هری کیه؟
‫هری نش.
‫یه کشیش به جرم کشتنش محکوم شد،
‫ولی فکر نمی‌کنم کار اون بوده.
‫جدا از اینه که کشیشه انکارش کرد،
‫چون ساتون، کاساندرا، این یارو هری و مارگو ‫همگی...
‫به بابام ارتباط داشتن، ‫پس اولسن اونو هم کشته.
‫خدایا خودت به دادمون برس، لاز.
‫هیچکس پدرت رو نکشته. ‫اون خودکشی کرد و این ثابت شده.
‫اون خودکشی نکرد!
‫- خب، میشه... ‫- باشه. خیلی‌خب، کافیه.
‫ممنون.
‫به نظرم مدرکی که اینجا در رابطه با ‫اولسن و ساتون داری،
‫متقاعد کننده‌ست، ولی قاطعانه نیست.
‫- آخه چطور این عکس... ‫- هی، هی، هی.
‫بذار حرفش رو تموم کنه.
‫به عنوان مثال،
‫تو میگی که این توی خونه اولسن بوده.
‫- اوهوم. ‫- بله، بود.
‫و وقتی اولسن بگه که ‫"نه، نبوده. تا حالا اصلا ندیدمش" چی؟
‫آزمایش دی‌ان‌ای بگیرین. ‫حتما دی‌ان‌ای اون روی عروسک هست.
‫اونوقت تیم حقوقیش میگن که ‫"از کجا معلوم که این عروسک
‫- همونیه که توی عکسه"؟ ‫- آه...
‫ولی ساتون از بچگی اینو داشته.
‫ساتون دوتا عروسک سگ داشته.
‫بخاطر همین هم یکیش رو بهش داده.
‫- چی؟ آخه اون... ‫- ولی این مسخره‌ست.
‫- چرا باید دوتا عروسک سگ داشته باشه؟ ‫- چی؟ نداشت.
‫اونا همینو میگن.
‫این... وای خدا.
‫حکم رسید.
‫برو بیارش.
‫پلیس مسلح! پلیس مسلح! ‫از جات تکون نخور!
‫باشه. ‫دست بجنبونین تا چیزی رو از بین نبرده.
‫- پلیس مسلح. خودت رو نشون بده. ‫- از جات تکون نخور. بی‌حرکت.
‫- پلیس مسلح! ‫- پلیس مسلح!
‫پلیس مسلح!
‫- سمت راست. ‫- انتها.
‫پلیس مسلح!
‫امنه.
‫- امنه. ‫- پلیس مسلح!
‫از جات تکون نخور!
‫امنه.
‫کسی نیست.
‫پلیس مسلح. ‫خودت رو نشون بده.
‫امنه.
‫کسی نیست!
‫هیچی؟
‫اینجا که نه.
‫خیلی‌خب، می‌خوام اینجا رو کامل بگردین. ‫هیچی رو از قلم نندازین.
‫چیه؟
‫چیه، رفته؟
‫آره، اثری ازش نیست.
‫اوه، عالیه. ‫عالیه، قانونی کار کنین
‫و اونقدر بهش وقت بدین که فرار کنه ‫و هرجا که می‌خواد بره.
‫لاز، معذرت می‌خوام.
‫خب، حالا که عذرخواهی کردی ‫دیگه اشکالی نداره.
‫می‌گیریمش، باشه؟
‫و شرمنده‌ام.
‫می‌دونم.
‫من میرم دنبالش.
‫هی.
‫اوه عجب،
‫میشه طوری رفتار نکنی که انگار این جریانات ‫فقط روی تو تاثیر داره؟
‫- قضیه این نیست جن. ‫- جدی نیست؟
‫نه، مگه این آدم‌ها
‫جلوی تو ظاهر می‌شن؟
‫- نه. ‫- دوباره داری همین کارو می‌کنی.
‫- جلوی تو که ظاهر نمی‌شن. ‫- خب، تو از این بابت مطمئنی؟
‫یعنی...
‫یعنی اگه اینطور نباشه چی؟
‫فکر کردی کل این مدت ‫این احتمال به ذهن خودم خطور نکرده؟
‫فکر کردی نمی‌دونم ‫دوباره دارم عقلم رو از دست میدم؟
‫بیا بغلم.
‫تد متوجه این شده، گروهبان.
‫اینا دیگه چی‌ان؟
‫لباس؟ ‫لباس دخترانه؟
‫باشه. باریکلا. ‫بذاریشون توی کیسه مدرک.
‫بقیه عکس‌ها رو بررسی کنین.
‫چشم، قربان.
‫زود باش. زود باش. ‫زود باش.
‫بابا؟
‫ببخشید، بابا.
‫ببخشید، یه لحظه وقت داری؟
‫وای، خدای من.
‫سرت رو بالا بگیر.
‫نه، نه، من تو چشمش نگاه کردم.
‫ببخشید، بابا.
‫ببخشید، یه لحظه وقت داری؟
‫یه لحظه وقت دارم؟
‫یه لحظه که خیلی زودگذره.
‫بفرما. تموم شد.
‫یه لحظه وقت دارم؟
‫یه لحظه که خیلی زودگذره.
‫بفرما.
‫تموم شد.
‫ببخشید، بله.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫معلومه که میشه.
‫نمی‌تونم از فکر ساتون در بیام.
‫نمی‌تونم از این فکر در بیام ‫که می‌تونستم و باید...
‫اونجا می‌بودم ‫تا جلوی اتفاقی که افتاد رو بگیرم.
‫که مردنش،
‫که کشته شدنش تقصیر منه.
‫چرا تقصیر توئه؟
‫من دیدم که از مراسم رفت ‫و...
‫دیدم که ناراحت بود، ولی...
‫من موندم.
‫اونوقت می‌خوای من چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫به گمونم می‌خوام بهم اطمینان خاطر بدی.
‫چی، که مرگ ساتون تقصیر تو بوده؟
‫نه.
‫تو دنبال آمرزش هستی.
‫"منو ببخش، پدر".
‫متاسفانه من از اون پدر روحانی‌ها نیستم.
‫بهترین کمکی که در خصوص مسائل وجدانی ‫از دستم برمیاد،
‫بهت بگم که به عنوان مثال، ‫وقتی تو قول دادی خواهرت رو تا خونه همراهی کنی،
‫تنها کسی که می‌تونه تو رو ببخشه خودتی،
‫چون فقط خودت
‫می‌تونی...
‫انتخاب‌هایی که حالا دارن اذیتت می‌کنن ‫رو توجیه کنی.
‫دلم براش تنگ شده.
‫- ما همیشه کنار هم بودیم. ‫- بله.
‫بله، چون اون خواهر دوقلوی توئه،
‫و چون شما باهم آفریده و پرورش پیدا کردین.
‫و الان انگار نصف زندگیت از بین رفته ‫ولی...
‫تو هنوزم اینجایی.
‫و این دردناکه.
‫و من و تو باید یاد بگیریم باهاش کنار بیایم.
‫حالت خوبه، پسرم؟
‫چرا اجازه دادی اون اتفاق بی‌افته؟
‫چرا کمکم نکردی؟
‫چرا...
‫اونم وقتی که فقط باید می‌گفتی، ‫"تقصیر تو نیست"؟
‫تو فکر می‌کردی که من مقصر بودم.
‫نه، هرگز.
‫پس چرا اجازه دادی پسری که شنا بلد نیست، ‫غرق بشه؟
‫چون همین کارو کردی.
‫تو، پدرم،
‫کسی که بیشتر از همه برام اهمیت داشت، ‫منو مسئول
‫مرگ خواهرم می‌دونست!
‫- نه. ‫- بله!
‫ولی این چیزیه که تو احساس کرده بودی.
‫و هنوزم چنین حسی دارم!
‫- ولی من هرگز چنین حسی نداشتم. ‫- پس چرا...
‫نجاتم ندادی؟
‫- جول. ‫- تو دیدی که من...
‫- توی چه وضعیتی بودم. ‫- جول.
‫با تمام وجودم،
‫میگم که واقعا پشیمانم، ‫ولی...
‫ولی وقتی بچه داشته باشی ‫و بچه‌ات بمیره،
‫خلائی در زندگیت ایجاد میشه،
‫چون بچه‌هات، بچه‌هات هستن خب.
‫اونا نباید قبل از تو بمیرن.
‫و ساتون هم بود.
‫ولی منم بچه‌ات بودم.
‫می‌دونم.
‫تو و جنا.
‫هر دوتون رو ناامید کردم.
‫ولی مخصوصا تو،
‫چون می‌دیدم که تو هم به اندازه من ‫احساس مسئولیت می‌کردی.
‫ولی با این درک که تنها راه رسیدن به آرامش واقعی
‫روبرو شدن با خودت و بخشیدن خودته،
‫همونقدر که به خودم سخت می‌گرفتم ‫به تو هم سخت گرفته بودم،
‫و این مسیری نیست که یه مرد جوان رو ‫به تنهایی توش قرار داد.
‫طوری بود که انگار اصلا اهمیت نمی‌دادی.
‫من خودم تنها بودم.
‫نمی‌تونستم با شرایط کنار بیام.
‫اهمیت می‌دادم.
‫آره، ولی هیچوقت بهم نشونش ندادی!
‫همیشه دلم می‌خواست فکر کنم که تو...
‫آخرش روبراه شدی.
‫خدایا.
‫ولی من روبراه نیستم.
‫جن؟ اینجایی؟
‫لازم، ایدن رو ندیدی؟
‫- ندیدمش... ‫- آره.
‫منظورت کِی هستش؟
‫دیشب نرفته خونه ‫و جواب گوشیش رو هم نمیده.
‫ندیدیش؟
‫- آره. خیلی‌خب... ‫- دیدی؟
‫آره. ‫جن، میشه یه دقیقه تنهامون بذاری؟
‫- آره. باشه. ‫- ببخشید، جریان چیه؟
‫دیدیش؟ ‫جن، نمی‌خواد جایی بری،
‫و تو هم بهتره که همین الان دهن باز کنی.
‫اون دیشب اومد دیدنم.
‫منظورت چیه که دیشب اومده دیدن تو؟
‫و بعد رسوندمش در خونه‌ات.
‫- تو نیاوردیش خونه من... ‫- بله، بله.
‫- نه... ‫- وقتی حرکت کردم رفتم...
‫اونجا دم پنجره وایساده بودی.
‫همین الان بهت گفتم که اون نیومده خونه!
‫و ببخشید، اصلا چرا اومده بود دیدن تو؟
‫بهش گفته بودم که کاری بهت نداشته باشه.
‫اون یه آزمایش تعیین هویت پدر داده بود.
‫ایده خودش بود، خب؟ ‫من...
‫من هیچ ارتباطی باهاش نداشتم.
‫اون...
‫مسواکم رو برداشته بود، ‫چیزی که ازش نیاز داشت رو گرفته بود
‫و فرستاده بودش و...
‫دیروز جواب آزمایش اومده بود ‫که من پدرشم،
‫- نه پاول. ‫- چی؟
‫الان وقتش نیست، جن.
‫ببین شرمنده، من...
‫نرفتم که پیگر این قضیه بشم.
‫ولی ما...
‫بعد از اینکه من و پاول باهم آشنا شده بودیم ‫ما فقط یه بار همدیگه رو دیده بودیم.
‫آره.
‫ایدن پسر پاولـه.
‫پسر اونه.
‫پاول بزرگش کرد.
‫ببین، من اصلا قصد ندارم که جای اونو بگیرم.
‫- واقعا؟ ‫- بلا...
‫- بچه‌ها؟ ‫- ببخشید.
‫ببخشید، من فقط...
‫فکر کردم بخواین بدونین، ‫فیلم دوربین امنیتی گیر آوردیم.
‫ماشین اولسن دیشب دیروقت ‫به سمت شمال از شهر خارج شده.
‫چی؟ کجا می‌رفته؟ ‫می‌دونی؟
‫از شهر که خارج بشه، دیگه دیدی روش نداریم.
‫- خب، می‌تونی نشونم بدی؟ ‫- آره.
‫چیزی دیده نمیشه، ولی...
‫صبر کنین، یکی همراهشه.
‫آره، ولی کیفیتش اونقدر افتضاحه
‫- که هیچی دیده نمیشه. ‫- لعنتی.
‫چیه؟
‫این همون کاپشنیـه که ایدن دیشب تنش بود.
‫بده ببینم؟
‫ولی چرا...
‫ببخشید، یعنی میگی که فکر می‌کنی اون ایدنه؟
‫اون دیشب نیومد خونه.
‫باشه. ‫سریع پیگیرش می‌شیم.
‫حالا چون اون همراه اولسن بوده ‫دلیل نمیشه که الانم پیشش باشه.
‫باشه؟
‫پیداش می‌کنیم.
‫من میرم به پاول کمک کنم ‫تا دنبالش بگردیم.
‫تو همینجا منتظر بمون ‫که وقتی برگرده خونه باشی.
‫اون پسر همه‌چیز منه.
‫تو هیچ صنمی باهاش نداری، ‫پدرش نیستی،
‫پس حق نداری الان بگی پدرشی.
‫- آره، من قصد نداشتم... ‫- چرا داشتی.
‫پلیس همیشه پیگیر من بود.
‫اگه گفتی هر وقت از یکی دزدی میشه،
‫اول از همه کی رو بازجویی می‌کنن؟
‫در تصورت می‌گنجه وقتی مردم...
‫مشکوکانه نگاهت کنن چه حسی داره؟
‫فیلم دوربین امنیتی گیر آوردیم.
‫ماشین اولسن دیشب دیروقت ‫به سمت شمال از شهر خارج شده.
‫داشتم می‌رفتم بیرون شهر.
‫داشتم می‌رفتم ماهی قزل‌آلای قطبی بگیرم.
‫[منطقه ماهیگیری ماهی قزل‌آلای قطبی]
‫[تالواتر]
‫[سریع‌ترین مسیر: ۲۳ دقیقه "۱۰ کیلومتر"]
‫سث.
‫اولسن غیبش زده.
‫آره، هیچ کدوم از دوربین‌های‌ تشخیص خودکار شماره پلاک ‫ماشینش رو شناسایی نکردن،
‫پس حتما یه جایی موندگار شده.
‫خیلی‌خب، پیگیرش باش. ‫اینا رو نگاه کن.
‫این عکس ویدئو هستش،
‫و اینا عکس‌هایی هستن که توی خونه اولسن پیدا کردین.
‫اتاق خواب ساتونـه.
‫آره.
‫[لاز: ماشین اولسن اینجاست] ‫[تالواتر]
‫خانم. ‫لاز ماشین اولسن رو پیدا کرده.
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه.
‫ببخشید.
‫صبر کن. ‫من می‌گیرمش.
‫نه، من می‌گیرمش. ‫بکِشش.
‫بِکشش بالا. آروم.
‫چه‌جوری بکشیمش؟
‫چیزی که نتونیم بخوریم رو نمی‌کشیم.
‫برگردونش تو آب.
‫رفت زیر آب.
‫ایدن؟
‫ایدن، برو تو ماشین منتظرم بمون.
‫سوار همون شو که باهاش اومدی.
‫می‌خوام اینجا بمونم. ‫همین‌جا راحتم.
‫ایدن، مامان و بابات خیلی نگرانتن.
‫بابای من تویی.
‫مامانت و پاول.
‫می‌خوام پیش سم بمونم.
‫- ایدن! ‫- نمی‌خوام برم خونه.
‫می‌خوای من رسیدگی کنم؟
‫جانم؟
‫ببین. چیزی نشده، خب؟
‫هیچی نشده.
‫بهش گفتم زنگ بزنه خونه ‫و بگه حالش خوبه،
‫ولی باید مدتی فاصله بگیره ‫و حق داره.
‫همه حق دارن.
‫این عکس شب قتل ساتون گرفته شده. ‫گوشه بالا سمت راست رو ببین.
‫بالای مانکن رو می‌بینی؟
‫پلیس‌ها این رو دیدن و دارن میان.
‫برو سوار ماشین شو.
‫گم شو!
‫من هیچ کاری نکردم...
‫تو کشتیش!
‫حق نداری انکار کنی!
‫من عاشقش بودم.
‫من عاشقش بودم!
‫عاشقش بودم ‫و ازش محافظت کردم.
‫هم تو زندگی، هم پس از مرگش.
‫به قبرش رسیدگی کردم. ‫هیچ کس دیگه‌ای نکرد.
‫تو از اینجا رفتی.
‫مجبور شدم بکشونمت اونجا ‫تا نشونت بدم براش چیکار کردم.
‫آهای!
‫[ساتون لازاروس]
‫کجایی؟!
‫تو به قتل رسوندیش.
‫نه. تو متوجه نیستی.
‫من همیشه خیلی به ساتون احترام می‌ذاشتم...
‫بگو ببینم...
‫بگو ببینم اون شب چی شد!
‫تو دزدکی وارد خونه‌اش شدی! ‫چه‌جوری؟
‫چه‌جوری؟!
‫قبلا زیر سنگه کلید می‌ذاشتین.
‫سال‌ها می‌رفتم تو خونه‌تون ‫و می‌اومدم بیرون.
‫وای!
‫ولی قصد بدی نداشتم.
‫فقط می‌رفتم تو اتاق ساتون می‌موندم...
‫تا خاطراتش زنده بشه.
‫اون سگ...
‫موقع اولین دیدارمون دستش بود.
‫می‌خواستم ازش یادگاری ‫داشته باشم،
‫آخه قرار بود به زودی بره دانشگاه.
‫واسه همین اونجا بودم!
‫ای دروغگو!
‫- تو رفته بودی اونجا بکشیش. ‫- این‌جوری نبود!
‫این‌جوری نبود، این‌جوری نبود. ‫این‌جوری نبود.
‫خواهش می‌کنم. ‫این‌جوری نبود.
‫ای خدا.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫پس چه‌جوری بود؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫ساتون زودتر...
‫از مراسم برگشت،
‫به جون خودت قسم می‌خورم...
‫همین که از اتاق بیرون اومدم،
‫یهو پیداش شد.
‫- وای! اولسن. ‫- فقط پیداش نشد.
‫دوید سمت من.
‫اومد سمت من،
‫بهم پناه برد،
‫خودش اومد.
‫خودش به من پناه برد.
‫من هم بهش ابراز علاقه کردم.
‫تو چشمش نگاه کردم...
‫و از صمیم قلب بهش ابراز علاقه کردم.
‫ای آشغال روانی!
‫خودش اومده بود.
‫خودش بهم پناه برد.
‫خودش می‌فهمید چیکار می‌کنه.
‫بعدش صدای خونه رسیدن تو رو شنیدم.
‫لاز! بابا!
‫چاره‌ای نداشتم.
‫خودش مجبورم کرد!
‫مجبورم کرد اون‌قدر بزنمش تا...
‫چرا گذاشتی از مراسم بره؟!
‫ولش کن!
‫ول کن!
‫آخ!
‫جول!
‫لاز!
‫ممنون.
‫ممنون پسرم.
‫تو خونه اولسن عکس‌هایی...
‫از اتاق ساتون...
‫و وسایلش پیدا کردیم...
‫که همگی مربوط به زمان قتلش بودن.
‫پس اولسن قاتلشه.
‫الان حرفم رو قبول داری؟
‫قبول دارم.
‫اگه ما به موقع نرسیده بودیم اینجا، ‫چیکار می‌کردی؟
‫پدرت می‌خواست من هوات رو داشته باشم.
‫شماره‌ام رو که داری. ‫هر وقت خواستی زنگ بزن.
‫قبولت داشت.
‫امیدوارم بدونی.
‫دلم براش تنگ شده.
‫ایدن خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫با ما حرف نمی‌زنه.
‫نه، ابراز تأسف نکن.
‫نمی‌خواستم ابراز تأسف کنم...
‫فقط می‌خوام بدونی...
‫من همیشه هواش رو دارم.
‫من نگران ایدنم.
‫از چه نظر نگرانی؟
‫خب...
‫نگرانم عین باقی بچه‌ها نشه ‫یا باقی بچه‌ها ازش خوششون نیاد...
‫یا چه بدونم، به نظرشون عجیب نباشه.
‫خیلی‌خب.
‫فقط می‌خوام بدونم ‫تو مدت کوتاهی که کنارش بودی،
‫خصوصیات خودت رو در این راستا...
‫تو شخصیتش ندیدی؟
‫می‌دونم به‌خاطر ساتون ‫دچار فروپاشی شده بودی...
‫و تا حالا چنین اتفاقی واسه ایدن نیفتاده، ‫ولی...
‫آها، یعنی قبل از مرگ ساتون ‫مشکلی داشتم؟
‫آره.
‫ببخشید، باید بپرسم.
‫خب، جواب صادقانه اینه که نمی‌دونم.
‫آها.
‫بابات چند باری باهاش صحبت کرد. ‫چند جلسه داشتن.
‫ولی ایدن خوشش نیومد...
‫و به نظرم مجبور کردنش ‫بیشتر ضرر داشت.
‫آره، نه...
‫باید خودش بخواد صحبت کنه.
‫اِم...
‫می‌شه...
‫در این زمینه در ارتباط باشیم؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫ولی باید به پاول بگم، پس...
‫حتما.
‫من نمی‌فهمم...
‫ایدن در امانه، اولسن رو گرفتن،
‫ولی انگار هنوز خیالمون راحت نشده.
‫آره، می‌دونم.
‫آخه... هیچی ساتون رو برنمی‌گردونه.
‫آره.
‫گمون کنم منظور امثال ما همینه ‫که می‌گن...
‫«حالا می‌تونیم سوگواری کنیم.»
‫شاید الان به اونجا رسیدیم.
‫راستی،
‫تو می‌دونستی ایدن چند جلسه ‫پیش بابا رفته بود...
‫و مراجعه‌کننده‌اش بود؟
‫آره.
‫آره، مارگو بهم گفته بود.
‫گفت معلوم بود...
‫مشکلاتی داره و کمک نیاز داره.
‫ولی اون موقع هنوز نمی‌دونستیم...
‫لاز، نباید خیال کنی ‫مشکلات ایدن تقصیر توئه.
‫نیست. از کجا می‌خواد باشه؟
‫- شاید سهوا مقصر باشم. ‫- ببین.
‫جفتتون کلی مشکل داشتین.
‫شاید الان بتونین...
‫کم‌کم بهبود پیدا کنین.
‫با همدیگه.
‫لابد وقتی اونجا نشستی ‫یعنی من باید مهمون کنم؟
‫- آره. ‫- چی می‌خوری؟
‫خیلی چیزها.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫می‌شه دلداریم بدی؟
‫بیشتر.
‫- آره. ‫- هوم.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫سلام، منم، لاز.
‫می‌خواستم ببینم...
‫مرسی...
‫خیلی ممنونم.
‫جدی می‌گم.
‫خواهش لاز، می‌شه بگم...
‫ساعت کاری من معمولا عادیه؟
‫درسته.
‫خیلی‌خب، الان...
‫عادی نیست، مگه نه؟
‫الان خیلی دیروقته.
‫به نظر من خیلی دیره.
‫خیلی دیره.
‫هوم، واسه روان‌کاوی خیلی دیره.
‫قطعا واسه روان‌کاوی خیلی دیره.
‫خیلی‌خب، باشه...
‫چطوره گلویی تازه کنیم؟
‫همین‌جوری معاشرت کنیم؟
‫ای بابا، این کار اخلاقی نیست، مگه نه؟
‫نه، ولی خوبه.
‫خوبه؟
‫آره، آخه امشب،
‫قبل از تماس با تو، ‫یهو متوجه شدم...
‫می‌تونم روان‌کاو دیگه‌ای پیدا کنم.
‫ولی...
‫می‌تونم یکی دیگه عین تو پیدا کنم؟
‫هوم.
‫امروز اتفاقی افتاده؟
‫آره، کلی اتفاق افتاده.
‫خیلی زیاد.
‫امروز...
‫خیلی داغونم کرد.
‫خیلی‌خب، پس بذار دفترم رو بیارم ‫تا یه جلسه برات ثبت کنم...
‫نه، نه، دفترت رو نیار.
‫بیا فقط...
‫بیا خودمون بریم بیرون.
‫یا...
‫همین‌جا بمونیم.
‫یا چه بدونم، شاید حتی...
‫چه بدونم...
‫هر کاری تو خواستی بکنیم.
‫خیلی‌خب.
‫این کارت اصلا مناسب نیست.
‫ببخشید.
‫من دیگه روان‌کاوت نیستم، متوجه شدی؟
‫عصبانی شدی.
‫من می‌رم...
‫و شماره دو روان‌کاو دیگه رو...
‫- برات میارم. ‫- خیلی عصبانی شدی.
‫خیلی‌خب، ببین، می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫اِم...
‫از صمیم قلب.
‫شرمنده‌ام.
‫قبوله.
‫جفتشون خیلی خوبن.
‫خیلی‌خب...
‫کجا می‌ریم گلویی تازه کنیم؟
‫چیه؟
‫اولسن روز مرگ بابات ۳۲۰ کیلومتر ‫با اونجا فاصله داشت.
‫عذرش کاملا موجهه.
‫شکی بهش وارد نیست.
‫مدرک کتبی داریم.
‫خونه‌اش رو تفتیش کنین.
‫یادگاری نگه می‌داره.
‫باقی نامه بابام دستشه.
‫ما یه صفحه بیشتر نداریم، ‫بیشتر نوشته بود!
‫تضمین می‌کنم تو خونه خودشه.
‫ما خونه‌اش رو...
‫زیر و رو کردیم.
‫هیچی مربوط به بابات اونجا نیست.
‫می‌دونم قبول کردنش سخته،
‫ولی قطعیه لاز.
‫پدرت خودکشی کرده بود.
‫شرمنده‌ام.
‫لاز، وایستا.
‫رفیق.
‫من خیلی دوستت دارم، خب؟ ‫پس بهم اعتماد کن.
‫اولسن بابات رو نکشته. ‫هیچ‌کس اون رو نکشته.
‫خودکشی کرده بود.
‫کاساندرا چی؟
‫هری و مارگو چی؟
‫آره، هنوز به قتلشون مظنونه، ولی...
‫فقط به قتل ساتون اعتراف کرده.
‫سث، سث.
‫چند وقته من مرده‌ها رو می‌بینم.
‫همین‌جوری که تو رو می‌بینم.
‫همه‌شون به قتل رسیده بودن.
‫بابام هم یکی از اون‌هاست ‫و بهم گفته به قتل رسیده.
‫اذیت نکن رفیق، اذیتم نکن، ‫حتما همه‌شون به هم مرتبطن.
‫من ساتون رو دیدم. ‫ساتون اومد پیشم.
‫خودمون می‌دونیم اولسن ‫اون رو به قتل رسونده.
‫اولسن بابات رو نکشته.
‫خیلی‌خب، بیا ببینم.
‫بیا.
‫زود باش، «باز شو کنجد.»
‫بابا، لازم نیست بهم چیزی بگی.
‫فقط یه‌کم راهنمایی می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫[نام قربانی: ایموجن کارزوود]
‫[محکوم به قتل ایموجن کارزوود]
‫آرلو جونز.
‫راز همه رو فاش کردی!
‫خب، من انتقام می‌گیرم...»
‫«خودم، آرلو جونز،»
‫«انتقام می‌گیرم.»
‫عه، ببین.
‫[بوته سرو کوهی]
‫همون مزخرفات عبرت‌آموز مسخره.
‫چطوره جلسه بعدی ‫کلا همین رو بخونیم؟
‫ببین،
‫خدا به من کمک کرد.
‫راستش، با احتساب وقایع اخیر،
خیلی همه چی شلوغه
من باید یکی رو مجازات کنم
و با کمال میل اینکارو میکنم
‫راستش،
‫ببینیم دکتر لازاروس می‌تونه ‫بهتر از هم‌نامش...
‫عمل کنه و خودش رو احیا کنه یا نه.
‫لازاروس!
‫من می‌دونم کی هستی!
‫بیا ببینم!
‫تموم نشده!
‫[تموم نشده]
‫[کار]
‫لازاروس!
‫- الو؟ ‫- من جول لازاروس هستم.
‫- سلام دکتر لازاروس. ‫- باشه، نه، ببین، ببین.
‫آرلو جونز...
‫خفه خون بگیر کثافت!
‫ببین، باید همین الان بری اتاق آرلو جونز...
‫و بهم بگی اونجاست یا نه؟
‫زنده است؟!
‫[بخش روانی امنیتی]
‫[تموم نشده]
‫انگار آخر جمله است، نه اول جمله.
‫پس اگه...
‫صفحه اولی باشه چی؟
‫[سلام جول و جنای عزیزم...]