‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫[قسمت بیست و سوم]
‫[نائه‌ووندانگ]
‫منو ببخش.
‫نیازی به معذرت‌خواهی نیست.
‫مطمئنم پدرم...
‫شما رو درک می‌کنه.
‫منم...
‫درک می‌کنم.
‫عزیزم.
‫بودا ازش مراقبت می‌کنه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫لطفاً خودتون رو سرزنش نکنید.
‫کاریش نمیشد کرد.
‫شما تصمیم درست رو گرفتین.
‫درسته.
‫اما تحمل باری که روی قلبم ‫سنگینی می‌کنه برام سخته.
‫به خاطر تصمیم من،
‫افراد بی‌شماری تو گوریو با مرگ روبرو میشن.
‫حاکم کسیه که تصمیم به جنگ می‌گیره،
‫اما این مردمش هستن که ‫توی میدون جنگ کُشته میشن.
‫سهم رنج و عذاب مردم...
‫از دست دادن والدین و فرزندانشونه.
‫هیچ عذری براشون ندارم.
‫اعلیحضرت. حتماً...
‫روزی می‌رسه که بابت همه‌ی این‌ها...
‫ازشون تقاص پس می‌گیریم.
‫قطعاً روزی می‌رسه...
‫که دشمنانمون رو نابود می‌کنیم ‫و کاری می‌کنیم دیگه فکر...
‫حمله به گوریو به سرشون نزنه.
‫و اون‌روز، شما صلح واقعی رو...
‫برای این مردم به ارمغان میارین.
‫لطفاً دِینتون رو به مردم اینطوری ادا کنید.
‫واقعاً اون روز می‌رسه؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫هرطور شده می‌رسه.
‫شما دارید گوریو رو...
‫برای همون روز اصلاح می‌کنید، نه؟
‫ثمره‌ی اون اصلاحات...
‫تمام سختی‌هایی که گوریو ‫الان می‌کشه رو از بین می‌بره.
‫و این گوریو رو...
‫به امپراتوری‌ای قدرتمند تبدیل می‌کنه.
‫پس تا اون‌موقع،
‫لطفاً متزلزل نشید.
‫- تو کی هستی؟ ‫- من از وزارتخونه‌ی مناسکم.
‫اعلیحضرت دستور دادن ‫نماینده‌ی گوریو رو ببرم.
‫اعلیحضرت نماینده‌ی گوریو رو ‫به ضیافت دعوت کردن.
‫می‌تونی باهام روراست باشی.
‫راحت بگو امروز می‌میرم.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫من ها گونگ‌جین هستم.
‫اومدم کمک کنم فرار کنید.
‫منظورت چیه؟
‫این‌ها کی هستن؟
‫این‌ها نوادگان بالهائه هستن ‫که تو شانگ‌جینگ زندگی می‌کنن.
‫دارن به گوریو کمک می‌کنن.
‫بریم. باید عجله کنیم.
‫منتظر چی هستی؟ ‫فوراً برو بیارش.
‫اعلیحضرت نمایندگان تمام کشورها رو...
‫به ضیافت دعوت کردن.
‫ولی شما قبلاً اونو بردین.
‫کی اونو برده؟
‫یکی از مقامات وزارتخونه‌ی مناسک.
‫کی از وزارتخونه‌ی مناسک؟
‫اسمش چی بود؟ ‫مقامش چی بود؟
‫خدای بزرگ. فوراً برید دنبالش!
‫اطاعت.
‫اینو با خودتون ببرید.
‫اسب‌ها رو هم ببرید.
‫وقتی یه اسب خسته شد، ‫از یکی دیگه استفاده کنید.
‫پس تو چی؟
‫من از اینجا جلوی فشارها رو می‌گیرم.
‫ارباب ها!
‫برید.
‫همه‌چی رو به دربار گوریو اطلاع بدید.
‫برید.
‫عجله کنید.
‫باشه. فهمیدم.
‫ممنونم.
‫لطفاً...
‫حرف‌های منو به اعلیحضرت منتقل کنین.
‫به ایشون بگین...
‫من هرگز فراموش نکردم که...
‫خادم گوریو هستم.
‫بیاین برای گوریو...
‫بجنگیم!
‫فرار کرده؟
‫بله، اعلیحضرت. معذرت می‌خوام.
‫شخصاً میرم دنبالش.
‫به خودت زحمت نده.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتور خیتان]
‫برای همچین مسئله‌ای راهی نشو.
‫به هر حال، اون قبل از عبور ‫از رودخونه‌ی یالو دستگیر میشه.
‫این اشتباه من بود.
‫اجازه بدین سرش رو براتون بیارم.
‫و اجازه بدین به رودخونه‌ی یالو برم...
‫و خودم رو به نگهبانی گوریو نشون بدم.
‫خودت رو نشون بدی؟
‫منظورت چیه؟
‫با این کار،
‫گوریو فکر می‌کنه ارتش اصلی رسیده.
‫اگه مذاکره همچنان برقرار باشه،
‫این قطعاً کمک شایانی می‌کنه.
‫آخرش، مرتکب حماقت بزرگی شدی.
‫ببریدش پیش اعلیحضرت.
‫اعلیحضرت مجازاتش می‌کنن.
‫- اطاعت، سرورم. ‫- اطاعت، سرورم.
‫بلند شو.
‫به پایتخت جنوبی برگرد.
‫می‌تونی تا روز مرگت ‫با آرامش اونجا زندگی کنی.
‫از اون شجاعتت خوشم اومد.
‫و جسارتت تو آوردن اون ‫نامه‌ی دیپلماتیک برای من.
‫همینطور شجاعتت در کمک ‫به فرار نماینده‌ی گوریو.
‫از همه‌شون خوشم اومد.
‫اعلیحضرت؟
‫بابت در دل نگه داشتن علاقه‌ات ‫به گوریو سرزنشت نمی‌کنم.
‫اما از حالا به بعد،
‫به عنوان خادم واقعی من زندگی کن.
‫مفهومه؟
‫جواب بده.
‫اعلیحضرت.
‫من خادم گوریوئم.
‫لطف شما...
‫در بخشی از قلبم حک میشه.
‫اما تمام قلبم...
‫فقط متعلق به گوریوئه.
‫چرا شما مردم هیچوقت کوتاه نمیاید؟
‫چرا هیچوقت رحم منو قبول نمی‌کنید؟
‫بگو ببینم.
‫دلیلش رو بهم بگو.
‫بگو!
‫اعلیحضرت.
‫رحم تصرف‌گر چیزی جز ریا نیست.
‫این یه ریاکاری‌ جهت تلاش ‫برای پوشوندن عمل تعرضه.
‫چی گفتی؟
‫کتک زدن سالمندان تا سرحد مرگ...
‫و انداختن نوزادان تازه‌متولد تو چاه، ‫کاریه که خیتان‌ها می‌کنن.
‫چطور میشه این اعمال پلید رو...
‫فقط با رحم نشون دادن ‫به مردی مثل من پوشوند؟
‫حتی با مرگ هم، هرگز نمی‌تونم...
‫خادم یه حیوون وحشی بشم.
‫شکمش رو باز کنید.
‫جگرش به اعلیحضرت تقدیم میشه.
‫من...
‫خادم گوریو هستم.
‫من...
‫خادم گوریو هستم.
‫حالا فقط یه راه برامون باقی مونده.
‫اونم شکست دشمن در اسرع وقت...
‫جهت محافظت از سرزمین گوریو و مردمشه.
‫پس همه‌تون باید جمع بشید...
‫و برای جنگ آماده بشید.
‫- اطاعت، اعلیحضرت. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫افسر ارشد درجه دوم.
‫بله، اعلیحضرت.
‫شما رو به مقام قانون‌گذار جنگ ‫شمال غرب منصوب می‌کنم.
‫فوراً به شمال غرب برید ‫و برای جنگ آماده بشید.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫نایب‌وزیر دبیرخانه‌.
‫بله، اعلیحضرت.
‫به تمام افسران منطقه‌ای ‫و مأمورین صلح اطلاع بده...
‫که دستور بسیج رو اجرا کنن.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫نمایندگان خیتان در چه حالن؟
‫هنوز هیچ علامتی از رفتن نشون ندادن.
‫اعلیحضرت. لطفاً یه بار دیگه ‫مسائل رو سبک سنگین کنید.
‫این...
‫آخرین فرصت گوریو برای اجتناب از جنگه.
‫اون بحث قبلاً تموم شده.
‫دیگه مطرحش نکنید.
‫اعلیحضرت.
‫پس فوراً ادای چینجو کنید.
‫اگه نمی‌خواید هونگ‌هواجین رو واگذار کنید،
‫حداقل باید سر قولتون بمونید ‫و حضوراً ادای چینجو کنید.
‫ادای چینجو...
‫فقط در صورتی قابل انجامه که ‫بین دو کشور اعتماد وجود داشته باشه.
‫اما خیتان از قبل اعلام کرده...
‫که اگه گوریو خاکش رو واگذار نکنه،
‫جنگ رو شروع می‌کنه.
‫اعتماد بین ملت‌های ما آسیب دیده.
‫چطور ممکنه بتونم ادای چینجو کنم؟
‫الان منظورم رو واضح میگم.
‫گوریو دیگه...
‫ادای چینجو نمی‌کنه.
‫بهتره برید.
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫- اعلیحضرت. ‫- رئیس بازرسی ارشد.
‫بله، اعلیحضرت.
‫مردم گاگ‌یونگ ممکنه دوباره ‫به نمایندگان خیتان حمله کنن.
‫باید به سلامت تا بیرون از ‫گاگ‌یونگ همراهی‌شون کنید.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫اعلیحضرت.
‫قطعاً از این بابت پشیمون می‌شید.
‫تمام گوریو بابت امروز پشیمون میشه.
‫همین الان برو بیرون!
‫[تونگ‌دئوکمون]
‫پیش به سوی نبرد!
‫- پیش به سوی نبرد! ‫- پیش به سوی نبرد!
‫برو حیوون.
‫[جی چائه‌مون، ژنرال درجه چهارم]
‫پس یه جنگ دیگه در می‌گیره.
‫ولی نباید قید هونگ‌هواجین رو بزنیم.
‫[پارک جین، افسر درجه هفتم مهندسی عمران]
‫اعلیحضرت تصمیم درستی گرفتن.
‫خب، کی به مقام...
‫قانون‌گذار جنگ منصوب شد؟
‫افسر ارشد درجه دوم.
‫اونم یه مقام غیرنظامی دیگه‌ست.
‫آره، درسته.
‫چرا باید یه مقام غیرنظامی ‫اون پُست رو بگیره؟
‫این خواسته‌ی اعلیحضرته. ‫چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟
‫تازه افسر ارشد درجه دوم مردیه که...
‫از قبل صلاحیتش رو ثابت کرده.
‫اولین بار که خیتان حمله کرد،
‫این افسر ارشد درجه دوم بود ‫که اون‌ها رو فراری داد.
‫کی گفته این افتخار برای اونه؟
‫این افتخار برای افسران ارتشیه ‫که تحت فرمان اون جنگیدن.
‫با این حال، نمی‌تونیم مخالفت کنیم.
‫پس تو هم دیگه بهتره تمومش کنی.
‫[جونگ سونگ، فرمانده‌ی هونگ‌هواجین]
‫اون نماینده‌ی گوریوئه. ‫کمان‌هاتون رو بیارید بالا.
‫هدف بگیرید.
‫برو حیوون.
‫عجله کنین...
‫و این پیغام رو به اعلیحضرت بدین.
‫خیتان داره...
‫باید نایب‌وزیر تعزیرات رو نجات بدیم.
‫خودتون رو کنترل کنید.
‫اگه الان رد بشیم،
‫هزاران سرباز نیزه‌دار خیتان ‫بلافاصله بهمون حمله‌ور میشن.
‫بریم.
‫اگه اینطوری دست‌خالی برگردیم،
‫صد درصد توبیخ می‌شیم.
‫آخه چرا گوریو اینقدر جسورانه رفتار می‌کنه؟
‫اون‌ها که هنوز نمی‌دونن تو خیتان چه خبره.
‫منم نمی‌دونم.
‫برو حیوون.
‫اون پیک ارتش گوریو نیست؟
‫آره.
‫حتماً یه خبر فوری آورده.
‫بیاین عجله کنیم. ‫به نظر میاد اوضاع خراب شده.
‫- چی؟ ‫- زود باشید.
‫اگه عجله نکنیم،
‫ممکنه نتونیم از گوریو خارج بشیم.
‫برو حیوون.
‫- برو حیوون. ‫- چی‌کار می‌کنید؟
‫وایستید.
‫[هونگ‌هواجین]
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫اعلیحضرت.
‫این‌ها چی هستن؟
‫این‌ها بایگانی‌های...
‫نبردهای بین ارتش گوریو و خیتانن.
‫چرا داری این‌ها رو بررسی می‌کنی؟
‫فقط داشتم با خودم فکر می‌کردم ‫که این‌دفعه باید چطوری بجنگیم.
‫تو هیچوقت عوض نمیشی.
‫از اولین باری که دیدمت،
‫حتی یه بارم ندیدم...
‫به چیزی جز جنگ فکر کنی.
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت این‌دفعه باید چطوری بجنگیم؟
‫مهم نیست چطوری بهش نگاه کنم، ‫ما هرگز نمی‌تونیم دشمن رو...
‫با جنگ رو در رو شکست بدیم.
‫تنها راه از بین بردن ارتش خیتان...
‫از طریق نبردهای حساب‌شده‌ست.
‫به محض این که دشمن از یالو رد بشه،
‫باید تو یه نبرد حساب‌شده باهاش بجنگیم.
‫تو هونگ‌هواجین یا دشت‌های کویجو.
‫ولی تمام ارابه‌های شمشیرمون سوزونده شدن.
‫می‌تونیم ارابه‌ها رو بازسازی کنیم.
‫اما برای کاهش سرعت سواره‌نظام‌های خیتان،
‫گوریو هم باید سواره‌نظام‌هایی ‫به همون قدرتمندی داشته باشه.
‫اگه خط مقدم رو با ارابه‌های شمشیر ببندیم...
‫و سواره‌نظام‌ها از پشت حمله کنن،
‫می‌تونیم دشمن رو به کلی قلع و قمع کنیم.
‫سواره‌نظام‌های خیتان به شدت قوی هستن.
‫منظورت اینه که با سواره‌نظام‌های ‫خودمون قلع و قمعشون کنیم؟
‫بله، درسته.
‫ما هنوز آمادگی اجرای این ایده رو نداریم.
‫اما بالأخره در یک مقطعی ‫باید از این ایده استفاده کنیم.
‫فقط در این صورت می‌تونیم ‫دشمن رو برای همیشه نابود کنیم.
‫اعلیحضرت، پیغام فوری‌ای ‫از هونگ‌هواجین دریافت کردیم.
‫نایب‌وزیر تعزیرات...
‫حین عبور از مرز توسط ‫سربازهای خیتان دستگیر شده.
‫درست قبل از دستگیر شدن، ‫موفق شدن این نامه رو...
‫با یه تیر سمت ما بفرستن.
‫چی نوشته؟
‫خیتان فریبمون داده.
‫در حال حاضر قادر به جنگیدن نیستن.
‫به خاطر نشونه‌های شورش قریب‌الوقوع...
‫نیروهای اصلی‌شون رو ‫به مرز شمال غرب فرستادن.
‫که اینطور.
‫پس نایب‌وزیر تعزیرات...
‫در تلاش برای رسوندن ‫این خبر به ما دستگیر شد.
‫باید به هر قیمتی که شده نجاتش بدیم.
‫پس اجازه بدین من به هونگ‌هواجین برم.
‫- میری هونگ‌هواجین؟ ‫- بله.
‫نمایندگان خیتان حتماً هنوز ‫از رودخونه‌ی یالو رد نشدن.
‫اگه اون‌ها نماینده‌مون رو دزدیدن،
‫ما هم باید نماینده‌های اون‌ها رو ‫نگه داریم و گروگان بگیریم.
‫من دیگه میرم.
‫- اعلیحضرت. ‫- آره، ممنون که اومدین.
‫چرا این وقت شب احضارمون کردین؟
‫پس خیتان بهمون دروغ گفته بود؟
‫درسته.
‫و نایب‌وزیر تعزیرات حین ‫تلاش برای عبور از مرز...
‫توسط سربازهاشون دزدیده شد.
‫چطور تونستن همچین کاری بکنن؟
‫عضو آکادمی کانگ الان داره ‫به طرف رودخونه‌ی یالو میره.
‫ما هم نماینده‌ی خیتان رو می‌گیریم...
‫و زندانی‌اش می‌کنیم.
‫نماینده‌ی خیتان رو زندانی می‌کنیم؟
‫درسته. این تنها راه...
‫برای نجات دادن نایب‌وزیر تعزیراته.
‫من از صمیم قلب موافقم.
‫اگه حقیقت داره که خیتان ‫نماینده‌ی ما رو دزدیده،
‫ما هم باید همین کارو بکنیم.
‫منم موافقم.
‫در تلاش‌های عاجزانه‌مون ‫برای برقرار کردن صلح،
‫حتی به واگذاری هونگ‌هواجین فکر کردیم...
‫چون فکر می‌کردیم تحت تهدید ‫حمله‌ی قریب‌الوقوع دشمنیم.
‫اما اگه چنین تهدیدی از بین رفته،
‫دیگه لازم نیست خودمون رو کوچیک کنیم.
‫آره، کاملاً حق با ایشونه.
‫اون‌ها به دروغ گفتن با ما می‌جنگن...
‫تا ما رو بترسونن و بازی‌مون بدن.
‫دیگه چی از این بدتر که ‫جرأت کردن نماینده‌مون رو بدزدن؟
‫این غیر قابل قبوله.
‫آره، غیر قابل قبوله.
‫مهم نیست چه اتفاقی بی‌افته،
‫من مطمئن میشم نماینده‌مون رو ‫صحیح و سالم به گوریو بفرستن.
‫اما واقعاً فکر می‌کنید عضو آکادمی کانگ...
‫می‌تونه نماینده‌های خیتان رو بگیره؟
‫اون‌ها باید در اختیارمون باشن...
‫تا بتونیم با خیتان مذاکره کنیم.
‫تو کی هستی؟
‫اسبم خیلی خسته شده. ‫فوراً یه اسب دیگه بیار.
‫چشم. الان میارم.
‫خیلی‌خب.
‫چرا یهو اسبم کند شد؟
‫کل شب حرکت کردن، ‫پس حتماً خسته شدن.
‫ای بابا.
‫رودخونه‌ی یالو با اینجا چقدر فاصله داره؟
‫چیزی نمونده بهش برسیم.
‫- پس از جنگ خبری نیست؟ ‫- درسته.
‫این چیزیه که تو نامه نوشته بود.
‫موش‌های خیتان فریبمون دادن.
‫در این باره مطمئنی؟
‫[یو بانگ، قانون‌گذار جنگ شمال غرب]
‫اگه نایب‌وزیر تعزیرات اشتباه کرده باشه چی؟
‫سربازهای خیتان...
‫شتابزده دهنش رو پوشوندن و بردنش.
‫پس در این مورد مطمئنم.
‫قربان.
‫نماینده‌های خیتان همین الان ‫به رودخونه‌ی یالو رسیدن.
‫بذاریم از رودخونه رد بشن؟
‫قربان، نباید اجازه بدیم گوریو رو ترک کنن.
‫موش‌های خیتان نماینده‌مون رو دزدیدن.
‫نباید بذاریم صحیح و سالم برن.
‫ولی اعلیحضرت دستوری برای ‫دستگیری‌شون صادر نکردن.
‫ممکنه دیشب صادر کرده باشن.
‫باید دستگیرشون کنیم.
‫قربان.
‫افسر!
‫نماینده‌های خیتان کجان؟
‫از رودخونه رد شدن؟
‫[دژ نائه‌وون: دژ مرزی خیتان ‫در جزیره‌ی گومدونگ، رودخانه‌ی یالو]
‫چرا چای‌ات رو نمی‌خوری؟
‫زود باش و منو بکُش.
‫نیازی به عجله نیست.
‫برای یه فنجون چای وقت داریم.
‫عمل گرفتن جونت توسط من.
‫به نظرت عمل پلیدیه؟
‫چه نظر دیگه‌ای باید داشته باشم؟
‫تو با تصمیماتی که گرفتی...
‫این بلا رو سر خودت آوردی.
‫لحظه‌ای که داوطلب شدی به عنوان ‫نماینده‌ی گوریو به خیتان بیای،
‫سرنوشتت مقدر شد.
‫دلیل این حرف‌هایی که می‌زنی چیه؟
‫می‌ترسی ازت متنفر بشم؟
‫اینو میگم که قبل مرگ از جهل در بیای.
‫این چیزیه که همیشه‌ می‌خواستم ‫به مردم احمق گوریو...
‫که داوطلب شدن از جونشون بگذرن بگم.
‫حالا بلند شو. وقت مرگت رسیده.
‫سرورم.
‫- سرورم. ‫- چی شده؟
‫سربازان گوریو نماینده‌های خیتان رو گرفتن.
‫چی؟
‫وقتی داشتن از مرز رد می‌شدن، ‫نماینده‌ها رو از اسب پایین کشیدن.
‫بعد کشون‌کشون به سمت هونگ‌هواجین بردن.
‫- ولمون کنید. ‫- ول کنید.
‫- ولمون کنید، پست‌فطرت‌ها. ‫- به نفعتونه بذارید بریم.
‫- لعنت بهتون. ‫- گفتم ولمون کنید.
‫- ول کنید. ‫- چرا...
‫- عوضی. ‫- چی‌کار می‌کنید؟
‫من یه نماینده‌ی خیتانم.
‫به خیالتون دارید چی‌کار می‌کنید؟ ‫خدای من.
‫ممنونم. واقعاً بابت کاری ‫که کردین تحسینتون می‌کنم.
‫لازم نیست ازم تشکر کنید.
‫پس اجازه‌ی اعلیحضرت رو ‫برای زندانی کردن نماینده‌ها داریم؟
‫آره.
‫تا مطمئن نشیم نماینده‌مون...
‫صحیح و سالم بر می‌گرده، ‫اعلیحضرت آزادشون نمی‌کنن.
‫ولی این برای آوردن موش‌های خیتان...
‫پای میز مذاکره کافیه؟
‫اگه تصمیم بگیرن نماینده‌هاشون رو رها کنن...
‫نمی‌تونن این کارو بکنن.
‫هیچ کشوری تاحالا نماینده‌های ‫خیتان رو زندانی نکرده.
‫برای حفظ وجهه‌ی امپراتور خیتان هم که شده،
‫نمی‌تونن این مسئله رو نادیده بگیرن.
‫قربان، یکی از خیتان اومده.
‫کی؟
‫- یه مقام رسمی از دژ نائه‌وون؟ ‫- نه.
‫یکی از فرماندهانی که ارتش خیتان رو ‫توی جنگ رهبری می‌کرد اومده.
‫مشتاق دیدار.
‫آره. واقعاً مشتاق دیدار.
‫بیا این‌طرف.
‫بیا حرف بزنیم.
‫اگه حرفی داری، خودت بیا این‌طرف.
‫سرورم؟
‫کمان‌هاتون رو آماده کنید.
‫آماده‌ی تیراندازی.
‫غافلگیر شدم که از اون آتیش ‫جون سالم به در بردی.
‫تو کمکم کردی جون سالم به در ببرم. ممنونم.
‫تو هم کمک کردی عقب‌نشینی کنیم.
‫من دِینم رو ادا کردم.
‫نماینده‌هامون رو آزاد کنید.
‫در عوض، نماینده‌ی گوریو رو آزاد کنید.
‫اعلیحضرت...
‫سر اون مرد رو می‌خوان.
‫پس ما هم...
‫سر نماینده‌های خیتان رو قطع می‌کنیم.
‫مهمون من باشید.
‫مرگشون هیچ تأثیری روی ما نداره.
‫با این حال، اون‌ها نماینده‌های خیتانن.
‫اگه خبرش پخش بشه که گوریو ‫گردن نماینده‌های خیتان رو زده،
‫شأن خیتان بدجور لطمه می‌بینه.
‫اگه این اتفاق بی‌افته، ‫گوریو تقاص سنگینی پس میده.
‫و چطوری این کارو می‌کنید؟
‫خیتان فعلاً باید خودش رو...
‫وقف جلوگیری از شورش‌های داخلی کنه.
‫صحیح. اگه اینقدر مطمئنی راحت باش.
‫فقط با زدن گردنشون تموم نمیشه.
‫بعد از زدن گردن نماینده‌ها،
‫ارتش گوریو از مرز رد میشه و پیشروی می‌کنه.
‫اینطوری خیتان درگیر دوتا جنگ میشه.
‫و اگه تبار سونگ هم حمله کنه،
‫به خیتان از سه طرف حمله میشه.
‫گوریو...
‫جسارت این کارو نداره.
‫فقط می‌تونه دشمن‌ها رو دفع کنه.
‫اگه واقعاً اینطور فکر می‌کنی،
‫پس هرطور راحتی.
‫اگه...
‫ذره‌ای از گوریو نمی‌ترسی،
‫گردن نماینده‌ی گوریو رو بزن.
‫باشه. بیاین ببینیم چی تو چنته دارین.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫پیشروی کنیم؟
‫اعلیحضرت اجازه‌اش رو دادن؟
‫پس اصلاً چرا اینو گفتین؟
‫من فقط مقابله به مثل کردم.
‫خیتان از ترس گوریو...
‫برای مذاکره استفاده کرد.
‫ما هم داریم همین کارو می‌کنیم.
‫این جواب میده؟
‫خیتان از ما نمی‌ترسه، مگه نه؟
‫از ما می‌ترسن.
‫اگه نمی‌ترسیدن، بهمون حمله نمی‌کردن.
‫پس باید بیشتر بترسونیمشون.
‫تمام سربازهای هونگ‌هواجین رو ‫جلوی رودخونه‌ی یالو مستقر کنید.
‫و یه پل درست کنید که انگار ‫می‌خوایم از رودخونه رد بشیم.
‫اطاعت.
‫ارتش گوریو چادر زده ‫و داره پل درست می‌کنه.
‫سرورم، فوراً دستور حمله بدین.
‫باید تا بیرون دژ هستن دخلشون رو بیاریم.
‫منم موافقم. وقتی ارتش اصلی برسه،
‫ما از رودخونه‌ی یالو رد می‌شیم، مگه نه؟
‫ارتش پیشرومون اول حرکت می‌کنه.
‫ارتش اصلی‌ای...
‫در کار نیست.
‫- چرا؟ ‫- زوبو در مرز شمال غرب...
‫داره برای شورش آماده میشه.
‫تمام سربازان در اختیار....
‫به مرز فرستاده شدن.
‫این یعنی فقط همین 3 هزار نفری ‫که اینجا هستن رو داریم؟
‫درسته.
‫اگه گوریو بهمون حمله کنه،
‫کار دژ نائه‌وون تمومه.
‫و اگه به پیشروی ادامه بدن،
‫حتی مجبور می‌شیم قید دونگ‌جونگم بزنیم.
‫گوریو هرگز چنین کاری نمی‌کنه.
‫به خاطر نگرانی از عواقبش،
‫گوریو هرگز شهامت این کارو پیدا نمی‌کنه.
‫احتمالش نزدیک به صفره که گوریو...
‫اول جنگ رو شروع کنه.
‫سرورم، فوراً گردن نماینده‌ی گوریو رو بزنید.
‫یه خبر فوری دارم، اعلیحضرت.
‫پیک همین الان رسید.
‫تمام نمایندگان خیتان دستگیر شدن.
‫مطمئنی؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫و به گفته‌ی عضو آکادمی کانگ،
‫نایب‌وزیر کیم باید هنوز زنده باشن.
‫با توجه به این که خیتان‌ها ‫سعی کردن مذاکره کنن.
‫حقیقت داره؟
‫اون واقعاً زنده‌ست؟
‫آره.
‫عضو آکادمی کانگ داره ‫با خیتان‌ها مذاکره می‌کنه.
‫بهش دستور دادم هر کاری ‫که لازم بود انجام بده.
‫نایب‌وزیر کیم...
‫به هر قیمتی نجات پیدا می‌کنه.
‫اعلیحضرت.
‫[ملکه وونجئونگ]
‫[هونگ‌هواجین]
‫ارتش رو چی‌کار کردین؟
‫چون شب بود، دستور دادیم برگردن به دژ.
‫نگاه کردن به هونگ‌هواجین، ‫منو همیشه یاد یئوم یون می‌اندازه.
‫[نام فرزند سو هوی]
‫اون‌زمان خیلی‌ها می‌خواستن تسلیم بشن.
‫اما یئوم یون بر خلاف بقیه ‫راهی اردوگاه دشمن شد.
‫و بعد از انجام مذاکره برگشت.
‫در عوض خدمت به خیتان ‫به عنوان یه کشور بزرگتر،
‫گوریو تونست...
‫شش منطقه‌ی شرق رودخونه رو تصاحب کنه.
‫آره. مذاکره‌ی جالبی بود.
‫اگه این مناطق مال ما نبودن،
‫محافظت از گوریو خیلی سخت‌تر میشد.
‫اونطور که می‌بینم، شما هم ‫به اندازه‌ی یئوم یون عالی هستین.
‫تو جنگ قبلی دستاوردهای زیادی داشتین، نه؟
‫دشمن فقط یه مدت دچار سردرگمی شد.
‫آخرش دستاوردی حاصل نشد.
‫جنگ...
‫بدون مذاکرات پایان‌پذیر نیست.
‫فقط...
‫وقتی که یک‌طرف پیروز بشه به پایان می‌رسه.
‫یه پیک از طرف خیتان اومده!
‫می‌خواد این‌دفعه شما برید اون‌طرف.
‫برو حیوون.
‫بشین.
‫یکراست میرم سر اصل مطلب ‫و باهات روراست حرف می‌زنم.
‫تمام ژنرال‌های خیتان می‌خوان...
‫که فوراً گردن نماینده‌ی گوریو زده بشه.
‫ادعا می‌کنن یک درصد احتمال داره گوریو...
‫جرأت حمله به خیتان رو پیدا کنه.
‫اما کمترین احتمال هم...
‫اذیتم می‌کنه.
‫یک درصد.
‫یک صدم درصد.
‫یک هزارم درصد.
‫کوچک‌ترین...
‫درصد ممکن،
‫می‌تونه کشور رو تو خطر بندازه.
‫پس تصمیم گرفتی چی‌کار کنی؟
‫نمایندگان خیتان رو برگردونید.
‫اگه این کارو بکنید، ‫ما هم نماینده‌ی گوریو رو بر می‌گردونیم.
‫اما...
‫چند ماه دیگه می‌فرستیمش.
‫چرا می‌خواین این کارو بکنین؟
‫تبادل نمایندگان دو کشور در آنِ واحد...
‫به شأن خیتان آسیب می‌رسونه.
‫گوریو باید اول نماینده‌هامون رو بفرسته،
‫و ما چند ماه بعد نماینده‌تون رو می‌فرستیم.
‫فقط در این صورت می‌تونم ‫اعلیحضرت رو متقاعد کنم.
‫در عوض، تو دژ نائه‌وون نگهش می‌دارم.
‫می‌تونین هر وقت خواستین ‫یه نماینده به دژ بفرستین...
‫و سلامتی‌اش رو بررسی کنین.
‫این بهترین نتیجه‌ایه که به ذهنم می‌رسه.
‫قبول کردن یا نکردنش...
‫دیگه تصمیم خودته.
‫قبول می‌کنم.
‫اما نمی‌ذارم تو دژ نائه‌وون بمونه.
‫براش یه جایی تو قلمروی ‫جورچن‌ها در نظر می‌گیرم...
‫و ارتش گوریو شخصاً ازش محافظت می‌کنه.
‫اما موقع برگشتن،
‫از راه دژ نائه‌وون بر می‌گردیم.
‫و قبلش،
‫هویتش رو از همه پنهان می‌کنیم.
‫می‌خوای...
‫دوباره اعلیحضرت رو فریب بدم؟
‫درست مثل جنگ قبلی؟
‫درسته.
‫یه بار دیگه مخفیانه با دشمن در ارتباط باش.
‫به خاطر خیتان.
‫متأسفم که نتونستم فوراً برگردونمش.
‫نه.
‫اگه این کارو کردی، ‫مطمئنم به صلاح بوده.
‫خب، باید بری شمال شرق.
‫من به عنوان فرمانده‌ی جنگ ‫شمال شرق منصوبت می‌کنم.
‫باید شخصاً مراقب نایب‌وزیر تعزیرات باشی.
‫منو می‌گید، اعلیحضرت؟
‫درسته.
‫و مادامی که اونجایی،
‫سعی کن سربازها رو رهبری کنی.
‫اعلیحضرت.
‫مطمئنم استراتژی‌‌ات درسته.
‫پس برای آینده،
‫تجربه‌ات رو بالا ببر.
‫عضو آکادمی کانگ؟ ‫این اصلاً منطقی نیست!
‫حتی بین تمام مقامات غیرنظامی، ‫اون کمترین تجربه‌ی نظامی رو داره.
‫حتی یه بارم سربازی رو رهبری نکرده.
‫پس چطور مردی مثل اون...
‫می‌تونه به مقام فرمانده‌ی جنگ ‫که چنین پُست مهمیه منصوب بشه؟
‫- این خواست اعلیحضرته. ‫- اما قربان.
‫کافیه.
‫منم شوکه شدم.
‫نباید همینطوری اینجا بشینید.
‫تا کِی باید...
‫چنین تحقیرهایی رو به عنوان ‫افسران نظامی تحمل کنیم؟
‫تا کِی؟
‫ژنرال چویی راست میگن.
‫چرا مقامات غیرنظامی...
‫مدام رهبران جنگ میشن؟
‫باید این‌دفعه یه درخواست به اعلیحضرت بدین.
‫درخواست؟
‫حتی اگه از حالا به بعد باشه،
‫باید اجازه بدن افسران نظامی ‫رهبران میدون جنگ باشن.
‫چون افسران نظامی صداشون در نمیاد...
‫مدام بیشتر در حقشون اجحاف میشه.
‫بهش اطلاع بدین.
‫اعلیحضرت باید بدونه...
‫که نظر جنگجوهاش چیه.
‫یه بار امتحانش کنید.
‫اعلیحضرت به حرفتون گوش می‌کنه.
‫قربان.
‫باشه.
‫سعی می‌کنم برم دیدنشون.
‫اگه فقط شما دوتا برید...
‫جواب نمیده.
‫پس باید با کی بریم؟
‫اینجا چه خبره؟
‫یه درخواستی ازتون داریم.
‫برای همین اومدیم.
‫تمام جنگجوهای گاگ‌یونگ...
‫این نامه‌ به دربار رو امضاء کردن.
‫لطفاً...
‫در انتصاب عضو آکادمی کانگ...
‫به عنوان فرمانده‌ی جنگ تجدید نظر کنید.
‫ایشون تاحالا سربازی رو رهبری نکردن.
‫من خیلی خوب می‌دونم که عضو آکادمی...
‫تاحالا سربازی رو رهبری نکرده.
‫اما با این وجود به اون پُست منصوبش کردم...
‫چون قصد دیگه‌ای دارم.
‫یه روز دلایلم رو به وضوح میگم،
‫پس لطفاً حالا برگردین.
‫اعلیحضرت.
‫فرمانده‌ی جنگ، رهبر میدون جنگه.
‫چنین پُستی نباید به یه ‫مقام غیرنظامی داده بشه.
‫حتی اگه از حالا به بعد باشه، ‫لطفاً یکی از ما افسران نظامی رو...
‫به عنوان فرمانده‌ی جنگ منصوب کنید.
‫برای همین اومدین دیدن من؟
‫دفعه‌ی قبل بابت...
‫سپردن مسائل خارجی به مقامات ‫غیرنظامی اعتراض کردین.
‫این‌دفعه راجع‌به...
‫انتصاب مقامات غیرنظامی ‫به عنوان فرماندهان جنگ بحث می‌کنید؟
‫اعلیحضرت، فرمانده‌ی جنگ شمال شرق...
‫مسئول تمام سربازان شمال شرقه.
‫پس چطور میشه چنین پُستی رو ‫به یه مقام غیرنظامی سپرد؟
‫فرمانده‌ی جنگ فقط کسی نیست ‫که سربازها رو رهبری می‌کنه.
‫باید مراقب مردم شمال شرق هم باشه.
‫اعلیحضرت، ما جنگجویان شما،
‫می‌تونیم با مهارت تمام مراقب مردم باشیم.
‫این که مردم رو به شما نمی‌سپارم...
‫به خاطر این نیست که به ‫افسران نظامی اعتماد ندارم.
‫سعی دارم بار روی دوشتون رو سبک‌تر کنم...
‫تا بتونین فقط روی جنگیدن تمرکز کنین.
‫اگه حتی اینم نمی‌فهمید دیگه چی‌کار کنم؟
‫حالا که می‌دونید، سریع از اینجا برید.
‫هر فرصتی که گیرتون میاد، ‫درمورد نظم نظامی اعتراض می‌کنید.
‫این چه رفتاریه؟
‫حتی اگه بی سر و صدا یه نامه می‌دادین،
‫نظرتون رو کاملاً مورد ملاحظه قرار می‌دادم.
‫اما...
‫به چه دلیل با این عجله اومدین اینجا...
‫و اختیارتون رو به رخ می‌کشید؟
‫می‌خواید منو تهدید کنید؟
‫اگه نه،
‫همین الان برگردین.
‫زود باشید.
‫بله، متوجه‌ام.
‫لطفاً این گستاخی ما رو ببخشید.
‫چطور پیش رفت؟
‫کاری که نباید رو انجام دادیم.
‫نزدیک بود مجازات سنگینی دریافت کنیم.
‫خدای من.
‫چون همیشه زیاد غذا می‌خوردی، ‫به تمسخر ژنرال صدات می‌کردم.
‫ولی واقعاً یه ژنرال شدی؟
‫قراره یه مدت برم.
‫- متأسفم. ‫- متأسف نباش.
‫حداقل مجبور نیستم باهات زندگی کنم. ‫چرا متأسفی؟
‫ای خدا.
‫خوشحالم که تا هنوز زنده‌ام،
‫آرزوم بر آورده شده.
‫ای خدا.
‫پس دیگه میرم.
‫زبونم بند اومده.
‫خدای بزرگ. کی می‌دونست اینطوری میشه؟
‫صبر کن.
‫تو بلدی با شمشیر بجنگی؟
‫بلدی با تیرکمون تیراندازی کنی؟
‫نگران نباش.
‫صحیح و سالم بر می‌گردم.
‫وای خدا.
‫- بریم. ‫- اطاعت.
‫خدای من.
‫چقدر دلم واسه سرنوشتم می‌سوزه.
‫بیشتر از این نمی‌تونم تحمل کنم.
‫[تونگ‌دئوکمون]
‫دیگه اجازه نمیدم لگدمالمون کنن!
‫ژنرال چویی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫شنیدم یه افسر از گاگ‌یونگ که کارش...
‫خط خطی کردن با قلمش بوده ‫قراره فرمانده‌ی جنگمون باشه.
‫حتماً خودتی.
‫اگه یه بار دیگه همچین کاری بکنی،
‫بدون دستور اعلیحضرت گردنت رو می‌زنم.
‫تو همچین زمانی،
‫باید بیش از پیش قدردان زحمات ‫تک‌تک مقامات نظامی باشیم.
‫دیگه بحثش رو پیش نکشید.
‫اگه پا پیش نذاری، تمام مقامات نظامی...
‫همچنان تحت سلطه‌ی مقامات ‫غیرنظامی زجر و عذاب می‌کشن.