‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫[قسمت بیست و دوم]
‫تو نماینده‌ی گوریو هستی؟
‫درسته. کجا می‌رید؟
‫الان داریم می‌ریم گوریو.
‫گوریو؟ دلیل رفتنتون چیه؟
‫به تو ربطی نداره.
‫حالا به راهت ادامه بده.
‫اعلیحضرت...
‫با نفس حبس‌شده در سینه منتظرت هستن.
‫بریم.
‫- راه بی‌افتین. ‫- بریم.
‫برو حیوون.
‫اشکالی نداره که بلافاصله ‫به دیدن اعلیحضرت برم؟
‫تشریفات مرسومی وجود دارن که ‫باید بعد از رسیدن نماینده انجام بشن.
‫فقط دنبالم بیا.
‫اعلیحضرت به ما دستور دادن ‫تشریفات‌ رو کنار بذاریم.
‫[کاخ سلطنتی خیتان در شانگ‌جینگ]
‫[ها گونگ‌جین]
‫مایلم از این فرصت استفاده کنم ‫و تولدتون رو صمیمانه تبریک بگم.
‫اعلیحضرت کادوهای زیادی براتون فرستادن...
‫و براتون آرزوی سلامتی و عمر طولانی کردن.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتور خیتان]
‫ایشون به زودی شخصاً برای ‫ادای چینجو خدمتتون می‌رسن.
‫شما هم منتظر همین بودین.
‫الان دارن برای ترک گاگ‌یونگ آماده میشن.
‫حداکثر تا دو هفته‌ی دیگه ‫از رودخونه‌ی یالو رد میشن.
‫داری اینو بهم میگی...
‫تا یه بار دیگه زمان بخری؟
‫تا ما...
‫فرصتمون رو برای حمله ‫به گوریو از دست بدیم؟
‫اعلیحضرت، بهتون اطمینان میدم ‫که دارم حقیقت رو میگم.
‫به جونم قسم می‌خورم که حقیقت داره.
‫لطفاً فقط یک ماه صبر کنید،
‫اونوقت حاکم گوریو رو می‌بینید...
‫که به شانگ‌جینگ نزدیک میشه.
‫- ساکت شو! ‫- اعلیحضرت.
‫نماینده‌ی ما الان تو راه گوریوئه.
‫از طرف من به گوریو اعلام جنگ می‌کنه.
‫اعلیحضرت.
‫گوریو سر قول ادای چینجو به خیتان می‌مونه.
‫اعلیحضرت یه کم دیگه گاگ‌یونگ رو ترک می‌کنن.
‫اعلام جنگ به کشوری که با ادای چینجو...
‫به شما قول پیوند دوستانه داده، ‫به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست.
‫رئیس فرمانداری لانلینگ.
‫بله، اعلیحضرت.
‫فوراً ببرش بیرون و گردنش رو بزن.
‫چشم، اعلیحضرت.
‫تمومش کنید.
‫چه توجیهی برای کُشتن من دارید؟
‫به خاطر اشتباه نمایندگان گوریوئه ‫که تا این لحظه به صورت مکرر...
‫امپراتور ما رو فریب دادن.
‫ما هرگز همچین کاری نکردیم.
‫اعلیحضرت...
‫به امپراتورتون ادای چینجو می‌کنن.
‫بکُشینش.
‫تمومش کنید.
‫چی شده، سرورم؟
‫چی باعث شده به اینجا بیاین؟
‫بعد از شنیدن خبر این که ‫یه نماینده از گوریو رسیده،
‫اومدیم ازش استقبال کنیم.
‫ولی اینجا چه خبره؟
‫به نظر میاد برای تبریک ‫تولد امپراتور به اینجا اومده.
‫چطور می‌تونید مهمون جشن رو بکُشید؟
‫بعدش چی؟ گذاشتی زنده بمونه؟
‫نمایندگان خارجی از حضور ‫نماینده‌ی گوریو مطلع شدن.
‫اگه الان بکُشیمش،
‫به شأن شما لطمه وارد میشه.
‫تازه اون پدرزن پادشاه گوریوئه.
‫حتی اگه دشمن باشیم،
‫موقع کُشتن یه عضو خاندان سلطنتی...
‫باید جانب احتیاط رو رعایت کنیم.
‫پس...
‫این یعنی اصلاً نمی‌تونیم اون مرد رو بکُشیم؟
‫به محض تموم شدن جشن تولد...
‫و رفتن نمایندگان خارجی،
‫می‌کُشیمش.
‫اما اونوقت مشخص میشه ‫که پادشاه گوریو درمورد...
‫ادای چینجو به شما دروغ می‌گفت.
‫از اون به عنوان دلیل کُشتنش استفاده کنید.
‫الان زنده نگه داشتنش...
‫به نفع ما هم هست.
‫اگه گروگان نگهش داریم،
‫پادشاه گوریو فشار رو احساس می‌کنه.
‫اعلیحضرت. برای این که ‫نایب‌وزیر کیم زنده برگرده،
‫باید به نظر برسه...
‫که شما واقعاً قراره...
‫به امپراتور خیتان ادای چینجو کنید.
‫وزارت مناسک یه هدیه برای ‫امپراتور خیتان آماده کرده.
‫و وزارت دفاع...
‫آماده‌ست شما رو تا سوگ‌یونگ همراهی کنه.
‫گذاشتیم جورچن‌هایی که زیاد ‫به گوریو رفت و آمد دارن...
‫فکر کنن شما به زودی ادای چینجو می‌کنید.
‫اخبار به زودی به دربار خیتان می‌رسه.
‫اعلیحضرت. مردم جلوی کاخ جمع شدن.
‫چرا این کارو کردن؟
‫گویا شایعه شده که شما ‫قراره ادای چینجو کنید.
‫اعلیحضرت اومد.
‫اعلیحضرت.
‫حقیقت داره که قراره راهی خیتان بشید؟
‫اینو از کجا شنیدین؟
‫حرف‌های مقامات دولت رو شنیدیم.
‫خیلی واضح شنیدیم که یه هدیه...
‫برای امپراتور خیتان آماده شده.
‫اعلیحضرت. نباید این کارو بکنید.
‫امپراتور گوریو چطور می‌تونه...
‫جلوی پای امپراتور خیتان تعظیم کنه؟
‫اعلیحضرت. پسرم...
‫تو جنگ قبلی مُرد.
‫اگه این خبر رو می‌شنید،
‫تو عالم اموات اشک جگرسوز می‌ریخت.
‫اگه می‌خواید به خیتان برید،
‫سر راهتون از روی ما رد بشید.
‫اصلاً بهتر،
‫قبل از این که برید ما رو بکُشید.
‫- ما رو بکُشید. ‫- ما رو بکُشید.
‫اول ما رو بکُشید.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫- اول ما رو بکُشید. ‫- نباید این کارو بکنید.
‫- ما رو بکُشید. ‫- اعلیحضرت.
‫- اعلیحضرت.
‫- اول ما رو بکُشید. ‫- نرید.
‫اونجا رو. نماینده‌ی خیتان داره میاد.
‫- اول ما رو بکُشید. ‫- نماینده‌ی خیتان داره میاد اینجا.
‫چی؟
‫- اون خیتانی عوضی. ‫- کجاست؟
‫- بیا اینجا! ‫- بیاین بکُشیمش!
‫- بس کنید. بس کنید. ‫- زود باشید.
‫- آشغال عوضی. ‫- بیا پایین.
‫بس کنید.
‫- ژنرال جی. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫فوراً جلوشون رو بگیرید.
‫- چه روز خوش‌یمنی. ‫- بگیر که اومد.
‫-بیا اینجا. ‫- ولم کنید.
‫ولم کنید.
‫چطور جرأت می‌کنید...
‫کافیه!
‫برید عقب.
‫یالا!
‫معذرت می‌خوام.
‫مردمم بی‌احترامی کردن.
‫اشکالی نداره.
‫من نماینده‌ی کشوری‌ام که ‫گوریو دو بار باهاش جنگیده.
‫منطقیه.
‫اینطور برداشت می‌کنم...
‫که مردم گوریو کمی از کوره در رفتن.
‫امپراتور ما هم ناراحتن که ‫جنگ بین خیتان و گوریو...
‫هنوز تموم نشده.
‫ناراحتن که به عنوان امپراتور کشور بزرگتر...
‫نتونستن با صلح و آرامش از امپراتور...
‫و مردم کشور بیعت‌گذار مراقبت کنن.
‫اما از اونجایی که شما...
‫به قول ادای چینجو عمل نکردین،
‫ارتش خیتان یه بار دیگه...
‫به طرف گوریو پیشروی می‌کنه.
‫و ما به وضوح اعلام می‌کنیم...
‫که این جنگ به خاطر عهدشکنی ‫گوریو نسبت به خیتان بوده.
‫[جی چائه‌مون، ژنرال درجه چهارم]
‫[چویی هانگ، ادیب اعظم]
‫[کیم هون، رئیس ارتش مرکزی]
‫[چویی ساوه، افسر ارشد درجه دوم]
‫گوریو عهدشکنی نکرده.
‫ما فقط در شرایط اجتناب‌ناپذیری بودیم.
‫و...
‫من به زودی ادای چینجو می‌کنم.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫ارتش بزرگ خیتان...
‫الان داره به طرف رودخونه‌ی یالو میاد.
‫پس فوراً برگرد و بگو توقف کنن.
‫[یو بانگ، وزیر دفاع]
‫من یه کم دیگه از گاگ‌یونگ...
‫راهی خیتان میشم.
‫اما مردم گوریو جاده رو بستن.
‫چطوری می‌خواین از رودخونه‌ی یالو رد بشین؟
‫همونطور که درخواست کردن،
‫می‌خواین هرکی سر راهتون بود رو بکُشین؟
‫اعلیحضرت. حتی امپراتور ما هم...
‫آنچنان تمایلی به جنگیدن ‫با کشوران بیعت‌گذار ندارن.
‫اما امپراتور ما هم وظایف و اهدافی دارن...
‫که باید به عنوان امپراتور ‫یک کشور بزرگ انجام بدن.
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارن.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫به عبارت دیگه، اگه شما ‫در شرایط ادای چینجو نیستید،
‫خشم خیتان بزرگ رو...
‫با یه چیز دیگه آروم کنید.
‫یه چیز دیگه؟
‫شش ناحیه‌ی شرقی رودخونه رو واگذار کنید.
‫چی گفتی؟
‫اونوقت می‌تونید از این جنگ اجتناب کنید.
‫این پیشنهادیه که امپراتورمون...
‫به خاطر گوریو دادن.
‫مطیعانه شش ناحیه‌ی شرقی ‫رودخونه رو واگذار کنید.
‫با این کار، ارتش خیتان فوراً ‫پیشروی رو متوقف می‌کنه...
‫و به خونه بر می‌گرده.
‫من دیگه مرخص میشم...
‫و منتظر پاسختون هستم.
‫اعلیحضرت.
‫هرگز نباید خاکمون رو واگذار کنیم.
‫فوراً گردن نماینده‌ی خیتان رو بزنید،
‫و برای جنگ آماده بشید.
‫گوریو دو بار حمله‌ی خیتان رو دفع کرده.
‫دیگه لازم نیست ازشون بترسیم.
‫لطفاً آروم باش.
‫نمی‌دونی تو همچین موقعیتی ‫باید واقع‌گرایانه فکر کنیم؟
‫اعلیحضرت، لطفاً آرامشتون رو حفظ کنید.
‫اون‌ها فقط یه پیشنهاد دادن.
‫قبول کردن یا نکردن این پیشنهاد...
‫چیزیه که باید براش تصمیم بگیریم.
‫حق با ایشونه، اعلیحضرت.
‫این که حرفشون رو عوض کردن مهمه.
‫اون‌ها...
‫شش ناحیه‌ی شرقی رودخونه رو می‌خوان، ‫نه ادای چینجوی شما رو.
‫اعلیحضرت. اون‌ها درخواست مذاکره کردن.
‫باید با خیتان‌ها پشت میز بشینیم ‫و به مقاصدشون پی ببریم.
‫اعلیحضرت.
‫شما نباید رو در روی اون‌ها بشینید.
‫نشستن پای میز مذاکره با اون‌هایی که...
‫خاک گوریو رو می‌خوان...
‫توهین به گوریوئه.
‫خدای بزرگ. کافیه، ارباب.
‫همه‌مون خشمگین هستیم.
‫به هر حال باید جلوی جنگ رو بگیریم، نه؟
‫آره.
‫اگه بشه باید از جنگ جلوگیری کنیم.
‫همه تجربه‌اش کردیم و می‌دونیم. ‫درست نمیگم؟
‫چرا شما چیزی نمی‌گید، عضو آکادمی کانگ؟
‫هرچقدر فکر می‌کنم، بازم برام عجیبه.
‫اگه خیتان واقعاً تصمیم به جنگ گرفته،
‫می‌تونن راحت اعلام جنگ کنن و برگردن.
‫ولی یهو شش ناحیه‌ی شرقی ‫رودخونه رو تقاضا کردن...
‫و سعی دارن مذاکره کنن.
‫- خب؟ ‫- به نظرم...
‫خیتان بی‌شک یه مشکلی پیدا کرده.
‫مشکل پیدا کرده؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫ممکنه الان در شرایط شروع جنگ نباشن.
‫حتی اگه اینطور باشه، ‫هیچ‌جوره نمیشه بررسی کرد.
‫افرادی رو به هونگ‌هواجین می‌فرستیم...
‫و درمورد اتفاقات اون‌طرف ‫رودخونه‌ی یالو جاسوسی می‌کنیم.
‫اگه خیتان واقعاً آماده‌ی جنگ باشه،
‫یگان‌های پیشرو دیگه باید رسیده باشن.
‫به نظرم باید اول اینو تأیید کنیم.
‫درسته. پس عجله کنید ‫و چند نفر رو بفرستید.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫درضمن امشب،
‫برای نماینده‌ها یه ضیافت برپا می‌کنم.
‫باید ازشون پذیرایی کنید...
‫و سریع بفهمید نقشه‌ی خیتان‌ها چیه.
‫- اطاعت، اعلیحضرت. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫همه اینو یادشون باشه.
‫ما هرگز خاکمون رو واگذار نمی‌کنیم.
‫- بله، اعلیحضرت. ‫- بله، اعلیحضرت.
‫- یادمون می‌مونه. ‫- یادمون می‌مونه.
‫زیاد نگران نایب‌وزیر تعزیرات نباش.
‫مسلماً تو همسر اعلیحضرت هستی.
‫و نایب‌وزیر پدرزن اعلیحضرته.
‫علیاحضرت.
‫با این که خیتان‌ها مردم وحشی‌ای هستن،
‫به دنیای بیرون ادعا می‌کنن ‫که امپراتوری متمدنی هستن.
‫اون یه نماینده‌ی معمولی نیست.
‫اون بی‌شک پدرزن حاکم گوریوئه.
‫نمی‌تونن عجولانه بکُشنش.
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنید؟
‫آره.
‫نایب‌وزیر صحیح و سالم بر می‌گرده.
‫پس زیاد نگران نباش. فهمیدی؟
‫بله، علیاحضرت.
‫خیلی ممنونم که اینطوری دلداریم می‌دین.
‫اعلیحضرت.
‫شما دوتا چرا باهم اینجایین؟
‫علیاحضرت نگرانم بودن و اومدن دیدنم.
‫حتماً شما هم اومدین که دلداریش بدین.
‫پس میرم که راحت حرف بزنید.
‫با اجازه‌تون.
‫نه، علیاحضرت.
‫دلداری شما کاملاً کافی بود.
‫من میرم که شما راحت حرف بزنید.
‫من زودتر میرم.
‫وقت نامناسبی اومدم.
‫مطمئنم...
‫حرف‌های شما برای بانو کیم ‫تسلی‌بخش‌تر از حرف‌های منن.
‫نه، ممنون که مراقبش هستی.
‫فکر نمی‌کردم اینقدر بهش اهمیت بدی.
‫به هر حال من ملکه‌ام.
‫ملکه هم وظیفه داره...
‫که مراقب تمام همسرانتون باشه.
‫ممنونم.
‫و...
‫متأسفم.
‫بابت چی؟
‫بابت این که آوردمش به کاخ.
‫دلیلش مهم نیست،
‫این کار باعث اذیتت شد.
‫با این حال،
‫اینطوری قبولش کردی. ممنونم.
‫راحت نبود.
‫کدوم زنی بعد از دادن شوهرش...
‫به زن دیگه احساس آرامش می‌کنه؟
‫اما من ملکه‌ام.
‫نمی‌تونم مثل یه زن ساده زندگی کنم.
‫من کسی‌ هستم که باید شأن ‫منزل سلطنتی رو حفظ کنم...
‫و نگرانی‌ها رو از روی دوش شما بردارم.
‫ملکه.
‫به این کارم ادامه میدم، پس نگران نباشید.
‫از اونم مراقبت می‌کنم.
‫شما می‌تونید فقط روی ‫مسئله‌ی خیتان تمرکز کنید.
‫پس دیگه از حضورتون مرخص میشم.
‫کارت خوب بود.
‫باید این کارو بکنی تا دوباره ‫دل اعلیحضرت رو به دست بیاری.
‫آره. باید انجامش بدم.
‫با این که قلباً از اون دختر متنفرم،
‫باید به ظاهر تحویلش بگیرم.
‫ولی هرچی بیشتر این کارو می‌کنم،
‫خودم رو رقت‌انگیزتر می‌بینم. ‫باید چی‌کارش کنم؟
‫خواهر.
‫باورم نمیشه که تنها راه ‫به دست آوردن دل اعلیحضرت...
‫مراقبت از زنیه که دوست داره.
‫خیلی‌خب. بیاین نوشیدنی بخوریم.
‫این ضیافت توسط اعلیحضرت آماده شده.
‫بله، ازش لذت می‌برم.
‫لطفاً به شاهزاده داریانگ‌وون بگید...
‫که تشکرم رو ابراز کردم.
‫باشه، میگم.
‫اما...
‫تا کِی می‌خواین پادشاهمون رو...
‫شاهزاده داریانگ‌وون صدا کنین؟
‫الان بیش از دو ساله که ایشون ‫صاحب تاج و تخت شدن.
‫پس امپراتور خیتان دیگه باید...
‫این عنوان رو بپذیرن.
‫دوباره شروع کردین.
‫این رفتار همیشگی گوریوئه.
‫اگه خیتان به ماه اشاره کنه،
‫گوریو همیشه ایراد می‌گیره...
‫که انگشت اشتباهه.
‫حتماً به عنوان اشاره می‌کنید...
‫تا ازم حرف بکشید.
‫ولی باید دست بردارید.
‫ما فقط...
‫به صحبت‌های در رابطه با شش ‫ناحیه‌ی شرقی رودخانه پاسخ می‌دیم.
‫اگه می‌خواید از جنگ اجتناب کنید،
‫باید هرطور شده اون منطقه رو به ما بدین.
‫خیتان چه حقی داره که ‫اون منطقه رو تقاضا کنه؟
‫- ارباب چویی. ‫- شش ناحیه‌ی شرقی رودخانه...
‫بی‌شک جزو خاک گوریوئه.
‫این منطقه‌ایه که ما...
‫با بیرون کردن جورچن‌ها ‫با سربازهامون به دست آوردیم.
‫ارباب چویی.
‫ولی...
‫توجیه پشت اون فتح...
‫این بود که با خیتان محترمانه ‫به عنوان محافظتون رفتار کنید.
‫درست نمیگم؟
‫اگه خیتان می‌خواد درمورد ‫خاستگاه قلمروها صحبت کنه،
‫ما هم یه چیزی رو می‌پرسیم.
‫از بین قلمروهایی که الان ‫توسط خیتان‌ها اشغال شدن،
‫چندتاشون از اول مال خیتان‌ بودن؟
‫- چی؟ ‫- اگه قرار باشه به خاستگاه...
‫هرکدوم از اون سرزمین‌ها فکر کنیم...
‫و ازتون بخوایم قیدشون رو بزنید،
‫خیتان این کارو می‌کنه؟
‫بهتره...
‫برای امروز تمومش کنیم.
‫منظورتون چیه؟
‫منظورتون اینه که باید همینطوری ‫مذاکرات رو متوقف کنیم؟
‫مذاکرات...
‫فقط مال وقتی هستن یک طرف ‫مایل به قبول تقاضای طرف دیگه‌ست.
‫اگه شرایطی که انتظار دارید نامعقول باشن،
‫چه نیازی هست که رو در رو اینجا بشینیم؟
‫پس از باقی ضیافتتون لذت ببرید.
‫چرا اون‌ها...
‫شاید برخوردمون زیادی خشن بود.
‫آره. اینطوری شاید هیچی گیرمون نیاد.
‫نگران نباشید.
‫تا کِی می‌تونن مقاومت کنن؟
‫به زودی...
‫دوباره میان سراغمون.
‫بابت دیروز ممنونم.
‫شما جونم رو نجات دادین.
‫نه بابا، خیلی عجیب بود.
‫کُشتن یه نماینده؟
‫اینجا حتی میدون جنگ هم نیست. ‫چطور می‌تونستن همچین کاری بکنن؟
‫ولی چطور درست سر وقت رسیدین؟
‫یه مقام خیتان با عجله اومد و بهم گفت.
‫که یه نماینده از گوریو تو خطر بزرگی افتاده.
‫اون کی بود؟
‫ما هم زیاد نمی‌شناختیمش.
‫بگذریم، از آشنایی‌تون خیلی خوشحالیم.
‫تصادفاً داشتیم راجع‌به ‫گوریو هم حرف می‌زدیم.
‫درمورد چی حرف می‌زدین؟
‫خب، درمورد جنگ قبلی بود.
‫درمورد این که گوریو چطور...
‫چهارصد هزار سرباز خیتان رو شکست داد.
‫تمام کشورهای مجاور...
‫عمیقاً از شجاعت گوریو ‫تحت تأثیر قرار گرفتن.
‫ما فقط با تمام قدرتمون جنگیدیم.
‫به مزرهامون تعرض شده بود.
‫معلومه که باید می‌جنگیدیم.
‫اما...
‫خیلی‌ها به خاطر جنگ جونشون رو از دست دادن.
‫خیتان هم خسارت بزرگی رو متحمل شد.
‫خیلی از سربازهای خیتان مُردن.
‫اما مهم‌تر از اون، خیلی از مقامات دربار...
‫که تو میدون جنگ امپراتور رو ‫همراهی می‌کردن هم مُردن.
‫برای همین یه دستور سلطنتی صادر کرد...
‫که هرکی که خوندن و نوشتن ‫بلده رو به یه مقامی منصوب کنه.
‫که اینطور.
‫اما نماینده‌ی خیتان...
‫هر دفعه که به گوریو میاد، ‫حرف از یه جنگ دیگه می‌زنه.
‫شرط می‌بندم الان نمی‌تونن حتی ‫صد هزارتا سرباز هم جمع کنن.
‫و حتی اگه قرار باشه به گوریو حمله کنن،
‫امسال از این خبرها نیست.
‫میشه لطفاً دقیق‌تر توضیح بدین؟
‫تو راه شانگ‌جینگ،
‫سربازهای خیتان رو درحال حرکت دیدم. ‫موضوع اینه که اون‌ها به طرف ‫مرزهای گوریو حرکت نمی‌کردن.
‫به طرف شمال غرب حرکت می‌کردن.
‫- شمال غرب؟ ‫- درسته.
‫حتماً یه اتفاقی...
‫نزدیک مرز شمال غربی خیتان افتاده.
‫این یعنی...
‫خیتان الان نمی‌تونه به گوریو حمله کنه؟
‫درسته. طبق چیزهایی که دیدم، ‫از این بابت مطمئنم.
‫الان سربازها کجان؟
‫تا سه روز دیگه،
‫به منطقه‌ی مرزی شمال غرب می‌رسن.
‫خبر شورش قریب‌الوقوع قبایل اونجا...
‫قابل اعتماده؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫وزیر شمال غرب همه‌چی رو ‫بررسی و تأیید کرده.
‫در چند ماه اخیر، مشغول خرید...
‫اسب و گوشت خشک‌شده بودن...
‫و آلونک‌هاشون رو با تیر پُر می‌کردن.
‫در حال حاضر، دارن در نقاط مختلف...
‫تمرینات جنگی انجام میدن ‫و وانمود می‌کنن مشغول شکارن.
‫این علامت واضح شورش قریب‌الوقوعه.
‫ما باید فوراً ارتشمون رو ‫در اون منطقه مستقر کنیم.
‫وگرنه به زودی شورش می‌کنن.
‫با اون سربازها باید گوریو رو تصرف کنیم.
‫فرصت دیگه‌ای پیش میاد.
‫آروم کردن آشوب داخلی ‫باید مهم‌ترین اولویتمون باشه.
‫اگه تمام قبایل شمال غرب ‫متحد بشن و شورش کنن،
‫خیتان ممکنه آسیب خیلی جدی ببینه.
‫خوشبختانه این خبر هنوز به گوریو نرسیده.
‫حتماً سر میز مذاکره هستن...
‫تا از یه جنگ دیگه با ما اجتناب کنن.
‫گوریویی‌ها حقه‌بازن.
‫گول زدنشون کار راحتی نیست.
‫ما سه هزار سرباز...
‫به رودخونه‌ی یالو اعزام کردیم.
‫وقتی گوریو اینو ببینه، ‫مطمئناً فکر می‌کنن...
‫که یگان‌های پیشرومون رسیدن.
‫دارن میان. عجله کنید.
‫عجله کنید.
‫کمان‌هاتون رو بردارید.
‫هدف بگیرید.
‫بریم.
‫[چویی چونگ، عضو دبیرخانه]
‫[جونگ سونگ، فرمانده‌ی هونگ‌هواجین]
‫- بررسی کردی؟ ‫- بله، قربان.
‫یگان‌های پیشروی خیتان رسیدن.
‫هزاران سرباز دارن چادر می‌زنن.
‫پس رسیدن.
‫با نهایت سرعت این خبر رو می‌رسونم.
‫باشه، عجله کن.
‫اطاعت، فرمانده.
‫پس دوباره شروع شد.
‫کارتون خوب بود. مرخصین.
‫من ها گونگ‌جین هستم.
‫من نامه‌ی دیپلماتیک رو...
‫در جنگ قبلی به امپراتور خیتان دادم.
‫ارتش خیتان تمام سربازها رو...
‫به خاطر نشانه‌های شورش نزدیک، ‫به شمال غرب منتقل کرده.
‫گوریو از این قضیه بی‌خبره، ‫برای همین خیتان خواسته...
‫که گوریو شش ناحیه‌ی شرقی ‫رودخونه رو واگذار کنه.
‫شش ناحیه‌ی شرقی رودخونه؟
‫ای پست‌فطرت‌ها.
‫باید به هر قیمتی که شده ‫این رو به گوریو اطلاع بدیم.
‫اگه الان اقدام نکنیم،
‫گوریو گول حقه‌ی کثیف خیتان رو می‌خوره.
‫حین تعویض شیفت نگهبان‌ها، ‫باید بتونید یواشکی بیاید بیرون.
‫از دیوار غربی بپرید اونور ‫و به دویدن ادامه بدین.
‫بعدش یه اسب می‌بینین.
‫سرورم.
‫اوه، تو رو زیاد می‌بینم.
‫بله.
‫خب، اقامت در خیتان چطوره؟
‫به لطف سخاوتمندی اعلیحضرت،
‫هرچی که لازم دارم در اختیارمه.
‫راستی،
‫چرا هنوز تو شانگ‌جینگ هستی؟
‫تا جایی که می‌دونم،
‫اعلیحضرت تو پایتخت جنوبی یه خونه بهت دادن.
‫درسته.
‫ایشون خونه‌ی بزرگی بهم دادن.
‫و همینطور یه همسر.
‫واقعاً خودم رو مدیون لطف ایشون می‌دونم.
‫برای همین می‌خوام از ایشون ‫تشکر کنم و تولدشون رو تبریک بگم.
‫برای همین هنوز اینجام.
‫درمورد چیز دیگه‌ای هم ‫می‌خواستین صحبت کنین؟
‫نه، می‌تونی بری.
‫چشم، سرورم.
‫یگان‌های پیشروی خیتان ‫به رودخونه‌ی یالو رسیدن.
‫حقیقت داره؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫دیده‌بان‌های هونگ‌هواجین تأییدش کردن.
‫که اینطور. فهمیدم.
‫ممنون بابت رسوندن پیغام.
‫پس اون یه امید واهی بود.
‫فکر نکنم خیتان با مشکلات داخلی مواجه باشه.
‫خیتان الانشم...
‫برای یه جنگ دیگه آماده‌ست.
‫ولی بازم با عقل جور در نمیاد.
‫اگه واقعاً برای شروع ‫جنگ دیگه‌ای با ما آماده‌ان،
‫دلیلی ندارن که چنین پیشنهادی بدن.
‫به نظرم...
‫اون‌ها هم باید انتخاب کنن.
‫سرباز جمع کردن و برای ‫یه جنگ دیگه آماده شدن،
‫ولی مطمئن نیستن پیروز بشن.
‫پس اگه از این مذاکره چیزی عایدشون بشه،
‫قید جنگ رو می‌زنن.
‫پس...
‫اگه چیزی از مذاکره عایدشون نشه چی؟
‫اونوقت چاره‌ای جز جنگیدن با ما ندارن.
‫امپراتور ارتش رو بسیج کرده، ‫پس می‌خواد وجهه‌اش رو حفظ کنه.
‫نماینده بدون اعلام جنگ به ما بر نمی‌گرده.
‫اعلیحضرت.
‫ما یه بار دیگه به دیدن ‫نماینده‌ی خیتان می‌ریم.
‫اگه واقعاً روی این مذاکره حساب کردن،
‫باید ازش استفاده کنیم...
‫تا حداقل یه کم زمان بخریم.
‫درسته.
‫لطفاً نهایت تلاشتون رو بکنید.
‫- اطاعت، اعلیحضرت. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫بریم.
‫حالا که می‌بینم داوطلبانه اومدین ‫اینجا که باهام حرف بزنین،
‫گمونم آماده‌ی مذاکره با ما هستین.
‫شش ناحیه‌ی شرقی رودخونه...
‫متعلق به گوریو هستن.
‫به هیچ وجه نمی‌تونیم واگذارشون کنیم.
‫پس دیگه لازم نیست صحبت کنیم.
‫برید و برای جنگ آماده بشید.
‫ولی ما میل ادای چینجومون ‫به امپراتور خیتان رو ابراز کردیم.
‫درخواست اصلی خیتان این بود ‫که ما ادای چینجو کنیم.
‫حل اون مشکل به عهده‌ی گوریوئه.
‫به محض این که ارتش اصلی برسه،
‫ما از رودخونه‌ی یالو رد می‌شیم ‫و پیشروی می‌کنیم.
‫اگه گوریو می‌خواد ادای چینجو کنه،
‫پادشاه داریانگ‌وون...
‫باید قبلش به شانگ‌جینگ برسن.
‫بیاین باهم روراست باشیم.
‫گوریو قصد ادای چینجو نداره.
‫ما هم از خیلی وقت پیش ‫دیگه انتظارش رو نداریم.
‫پس ما هم صادقانه حرف می‌زنیم.
‫سوگ‌یونگ درست پایین شش ‫ناحیه‌ی شرقی رودخونه‌ست.
‫اگه خیتان اون شش ناحیه رو بگیره،
‫می‌تونید در هر زمان به سوگ‌یونگ حمله کنید.
‫و به محض این که سوگ‌یونگ سقوط کنه،
‫گاگ‌یونگ به خطر می‌افته.
‫متوجه‌این؟
‫این که خیتان شش ناحیه‌ی ‫شرق رودخونه رو بگیره...
‫هیچ فرقی با گرفتن کل گوریو نداره.
‫ما گول انگیزه‌ی پنهانتون رو نمی‌خوریم.
‫پس...
‫هونگ‌هواجین رو واگذار کنید.
‫بیاید...
‫یه پایگاه برای ارتش خیتان ‫در جنوب رودخونه‌ی یالو بسازیم.
‫با این کار،
‫مطمئن می‌شیم گوریو با تبار سونگ...
‫دست به یکی نمی‌کنه.
‫ما تا جای ممکن کوتاه اومدیم.
‫تصمیم بقیه‌اش...
‫با شماست.
‫هونگ‌هواجین؟
‫پس تمام مدت دنبال هونگ‌هواجین بودن؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫اگه هونگ‌هواجین رو واگذار کنیم،
‫قول دادن ارتش اعزامی رو...
‫به شهرهاشون بفرستن.
‫اعلیحضرت. ما نباید خاکمون رو ‫به اون‌ها واگذار کنیم.
‫ما تو جنگ‌ها جونمون رو به خطر می‌اندازیم...
‫تا از خاکمون محافظت کنیم.
‫و این برای محافظت از بنیاد مردمیه...
‫که با کشاورزی امرار معاش می‌کنن.
‫اعلیحضرت. اگه هونگ‌هواجین رو واگذار کنید،
‫کویجو و چولجو به خطر می‌افتن.
‫نباید از این مسئله چشم‌پوشی بشه.
‫این مسئله با اعزام سربازهای بیشتری...
‫به کویجو و چوجو قابل پیش‌گیریه.
‫ارباب چویی.
‫اعلیحضرت.
‫گوریو تو جنگ قبلی خیلی ضرر کرده.
‫تازه قحطی هم خیلی بدتر از پارسال شده.
‫گوریو الان هیچ قدرتی ‫برای رفتن به جنگ نداره.
‫تأسف‌باره، اما واقعیته.
‫نظر شما چیه، وزیر یو؟
‫به نظرم...
‫اگه بشه باید از جنگ اجتناب کنیم.
‫واگذاری بخشی از خاکمون...
‫قطعاً باعث خشمه.
‫اما اگه اینطوری وارد جنگ بشیم،
‫مردم زیادی قربانی میشن.
‫وُزرا...
‫تنها افرادی هستن که با خیتان مذاکره می‌کنن؟
‫مسائل مربوط به دیپلماسی ‫جزو وظایف وُزرا هستن.
‫[پارک جین، افسر درجه هفتم مهندسی عمران]
‫نمی‌تونم اینو درک کنم.
‫این سرنوشت کشور رو تغییر میده.
‫ولی چرا اربابانی مثل شما، رئیس ارتش مرکزی،
‫ازش مستنثی شدن؟
‫قبول چنین رفتاری بدون اعتراض...
‫دلیل تحقیر افسران نظامیه.
‫رئیس ارتش مرکزی، حق با افسر پارکه.
‫چرا باید مذاکره با خیتان‌ها رو...
‫به وُزرا بسپریم؟
‫اون‌ها هیچی از جنگ سرشون نمیشه.
‫پس...
‫باید چی‌کار کنیم؟
‫اعلیحضرت.
‫واگذاری شش ناحیه‌ی شرقی رودخونه...
‫حماقت محضه.
‫اما اگه میشه فقط با واگذاری ‫هونگ‌هواجین از جنگ اجتناب کرد،
‫چنین پیشنهادی باید در نظر گرفته بشه.
‫نمی‌تونید انجامش بدین.
‫چی باعث شده به اینجا بیاین؟
‫ما اومدیم که در جریان روند ‫مذاکره با خیتان‌ها قرار بگیریم.
‫اعلیحضرت، نباید هونگ‌هواجین رو بهشون بدیم.
‫حتماً خیلی خوب می‌دونید...
‫که ما چطوری از هونگ‌هواجین محافظت کردیم.
‫آره، خیلی خوب می‌دونم.
‫پس نگران نباشید و برید.
‫هنوز هیچ تصمیمی گرفته نشده.
‫زمانش که برسه، این مسئله رو ‫با تمام خادمین مطرح می‌کنم.
‫اعلیحضرت.
‫مسائل مربوط به جنگ رو ‫به ما افسران ارتش بسپرید.
‫وُزرایی که تاحالا حتی...
‫یه سرباز دشمن رو هم نکُشتن...
‫حق مذاکره با خیتان‌ها رو ندارن.
‫الان چی گفتی؟
‫چیه؟ اشتباه می‌کنم؟
‫شما در طول جنگ اخیر کجا بودین؟
‫تو شهرهاتون قایم نشده بودین؟
‫پس...
‫چه حقی دارید که با خیتان مذاکره کنید؟
‫- تو... ‫- ژنرال.
‫مراقب حرف زدنت باش.
‫هر وزیر درباری وظیفه‌ی خودش رو داره.
‫دیپلماسی با کشور دشمن هم...
‫به اندازه‌ی جنگیدن با شمشیر اهمیت داره.
‫به عبارتی،
‫تمام افراد اینجا همیشه برای ‫چنین دیپلماسی‌‌ای مسئول بودن.
‫و چه دست‌آوردی داشتین؟
‫ژنرال.
‫اعلیحضرت. این ما افسران ارتشیم که می‌جنگیم.
‫پس چطور می‌تونید دیپلماسی رو ‫فقط با مقامات غیرنظامی مطرح کنید؟
‫چون دیپلماسی رو به مقامات ‫غیرنظامی ضعیف می‌سپرید،
‫راحت از واگذاری دژ حرف می‌زنن.
‫داری پاتو از گلیمت درازتر می‌کنی!
‫متوجه نیستی چرا سعی داریم ‫این مذاکره رو انجام بدیم؟
‫برای حفظ جون افسران و سربازان ارتشه.
‫کافیه.
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫سربازان دشمن تو راهن، ‫اونوقت شما درگیر چند دستگی شدین؟
‫اون‌ها دنبال همینن.
‫می‌خوان گوریو تیکه پاره بشه.
‫ولی اگه گوریو این منطقه رو ‫واگذار کنه، به جنگ نمی‌ریم.
‫واقعاً هرچی تو ذهنت میاد رو میگی.
‫به نظرت این منطقیه؟
‫چی؟ دارم چرتو پرت میگم؟
‫- می‌خواین همه باهم بمیریم؟ ‫- خدای بزرگ.
‫واقعاً.
‫- گوش کن. ‫- خدای من.
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫هونگ‌هواجین رو واگذار کنیم؟
‫باید عذاب‌وجدان بگیری که ‫اینو به ژنرال یانگ کیو بگی!
‫- زنده‌ها باید زندگی کنن. ‫- عوضی.
‫فقط وقتی که گاگ‌یونگ ‫دوباره بسوزه راضی میشی؟
‫ما گاگ‌یونگ رو...
‫به خاطر امثال تو از دست دادیم.
‫به خاطر عوضی‌هایی که ‫فقط به فکر زنده موندنن!
‫عوضی؟
‫الان به من گفتی عوضی؟
‫هنوز سر عقل نیومدی؟
‫- بیا اینجا. ‫- عوضی.
‫جمع بشید. وقت تعویض شیفته.
‫برگردین.
‫زود باش.
‫اون نماینده‌ی گوریوئه.
‫نماینده‌ی گوریو داره فرار می‌کنه.
‫چی؟
‫بگیرینش.
‫- عجله کنید. ‫- از اونطرف رفت.
‫- اوناهاش. ‫- برید دنبالش.
‫وایستا.
‫بیارینش.
‫به سوال‌هایی که می‌خوام بپرسم...
‫صادقانه جواب بده.
‫[یو بانگ، وزیر دفاع]
‫چشم، اعلیحضرت.
‫اگه خیتان دوباره به ما حمله کنه،
‫ارتش گوریو...
‫می‌تونه جلوشون رو بگیره؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫اگه تعداد دشمن کمتر از 150 هزار نفر باشه،
‫تو دژ تونگجو می‌تونیم ‫کاملاً جلوشون رو بگیریم.
‫به نظرت چه تعداد از سربازهامون قربانی میشن؟
‫پیش‌بینی من بین 5 هزار تا 10 هزاره.
‫مردم چی؟
‫دو برابر این تعداد یا می‌میرن...
‫یا به اسارت گرفته میشن.
‫چرا اینقدر تعدادشون زیاده؟
‫می‌تونیم فوراً بفرستیمشون تو دژ.
‫خیلی‌ها هستن که...
‫از دستور تخلیه اطاعت نمی‌کنن. ‫تو جنگ قبلی، یونگجو و سوکجو و گواکجو...
‫همه شکست خوردن.
‫از نظر مردم،
‫تبدیل کردنش به دژ لزوماً ‫جونشون رو تضمین نمی‌کنه.
‫پس...
‫پیشنهاد میدی چی‌کار کنیم؟
‫صادقانه بهم بگو.
‫به نظرت باید چی‌کار کنیم؟
‫وقتی دشمن حمله کرد، باید دفاع کنیم.
‫اما اگه سه سال دیگه بجنگیم،
‫تلفات خیلی کمتر میشه.
‫زمان لازم داریم تا دوباره ‫سربازان ممتاز تربیت کنیم.
‫اگه بسپریدش به من،
‫سه سال دیگه هونگ‌هواجین رو پس می‌گیرم.
‫اعلیحضرت، تحت تأثیر قرار نگیرید.
‫صرفاً چون هونگ‌هواجین رو واگذار می‌کنید،
‫تضمین این نیست که خیتان هم در آینده‌...
‫به گوریو حمله نمی‌کنه.
‫صلح فقط از طریق...
‫قدرت خود آدم به دست میاد.
‫این چیزی نیست که بشه...
‫با تکیه به رحم کشور دشمن داشت.
‫اگه فقط هونگ‌هواجین رو به ما بدین،
‫دیگه هرگز جنگی در کار نخواهد بود.
‫می‌تونم اینو به شرافت ملت خیتان بهتون بگم.
‫و نماینده‌ی گوریویی که الان تو خیتانه...
‫می‌تونه صحیح و سالم برگرده.
‫شنیدم اون پدرزن شماست.
‫اگه می‌دونستیم چنین شخصیتیه، ‫اعلیحضرت امپراتور خیتان،
‫بهش آسیبی هم نمی‌رسوندن.
‫اگه مذاکره خوب پیش بره،
‫مطمئنم می‌تونه سالم برگرده.
‫لطفاً مراقبش باش.
‫لطفاً اجازه بده سالم برگرده.
‫به درگاهت دعا می‌کنم.
‫[هونگ‌هواجین]
‫چرا فرار کردی؟
‫حتماً یه جایی یه چیزی شنیدی.
‫چرا اونطوری نگام می‌کنی؟
‫این کاری نیست که گوریو ‫تا همین الان انجام داده؟
‫ما فقط داریم لطفتون رو جبران می‌کنیم.
‫هر چیزی یه علت ریشه‌ای داره.
‫اگه خیتان حمله نمی‌کرد،
‫ما هم خیتان‌ها رو فریب نمی‌دادیم.
‫اون علت ریشه‌ای رو فراموش نکن ‫که تمام شرها زیر سر خیتان بود.
‫شر؟
‫صرفاً چون یه ببر خرگوش رو ‫شکار می‌کنه و می‌خوره،
‫به اون ببر میگی شر؟
‫چی گفتی؟
‫هیچی از اول خیر یا شر نیست.
‫ما مردمی هستیم که باید ‫فتح کنیم تا زنده بمونیم.
‫ما فقط...
‫سرنوشمون رو دنبال می‌کنیم.
‫هدف اصلی این مذاکره...
‫هونگ‌هواجینه.
‫اگه گوریو هونگ‌هواجین رو واگذار کنه،
‫زنده بر می‌گردی خونه.
‫اگه واگذار نکنه،
‫تو در خیتان می‌میری.
‫تا اون‌موقع،
‫خوب استراحت کن.
‫اعلیحضرت، چرا تردید می‌کنید؟
‫الان که داریم حرف می‌زنیم، ‫ارتش بزرگ خیتان درحال حرکت...
‫به سمت رودخونه‌ی یالوئه.
‫لطفاً سریع تصمیمتون رو بگیرید.
‫اعلیحضرت.
‫لطفاً عجله کنید و مُهرتون رو ‫پای اون نامه‌ی دیپلماتیک بزنید.
‫و صلح و آرامش رو به مردم گوریو بدین.
‫شما پادشاهی هستین که بیشتر از هر کسی...
‫عاشق مردمشه.
‫اعلیحضرت.
خواجه یانگ.
‫بله، اعلیحضرت.
‫ببرش.
‫اینم ببر...
‫و بسوزونش.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫گوش کن چی میگم، نماینده‌ی خیتان.
‫من هرگز نمی‌تونم هونگ‌هواجین رو به شما بدم.
‫هونگ‌هواجین یه دژ ساده نیست.
‫برای گوریو، هونگ‌هواجین...
‫نماد مقاومتیه که 400 هزار ‫سرباز خیتان رو شکست داد.
‫و این روحیه‌ی مردم گوریوئه...
‫که هرگز تسلیم کسی نمیشن.
‫اعلیحضرت.
‫خواستنِ هونگ‌هواجین...
‫درواقع خواستنِ خود گوریوئه.
‫پس برگرد و واضح به امپراتورت بگو.
‫تا وقتی که ملت گوریو پابرجاست،
‫هونگ‌هواجین هرگز...
‫جزو قلمرو خیتان نمیشه.
‫اعلیحضرت.
‫ارتش بزرگ خیتان الان تو راهه.
‫به زودی از رودخونه‌ی یالو ‫رد میشن و به طرف گوریو میان.
‫مطمئنید از این نمی‌ترسید؟
‫می‌ترسم.
‫چطور ممکنه نترسم...
‫وقتی سربازان گوریو و مردمش ‫باید جونشون رو از دست بدن؟
‫اگه حاکمی از جنگ نترسه،
‫اونوقت حق حاکم بودن رو نداره.
‫اما...
‫اجازه نمیدم اون ترس بهم غالب بشه...
‫و بدون جنگیدن تسلیم بشم.
‫پس فوراً برگرد و پیغامم رو برسون.
‫اگه می‌خواین هونگ‌هواجین رو داشته باشین،
‫باید گوریو رو به زانو در بیارین.
‫[نائه‌ووندانگ]
‫متأسفم.
‫پس...
‫پدرم چی میشه؟
‫متأسفم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫من ها گونگ‌جین هستم. ‫اومدم کمکتون کنم فرار کنین.
‫بریم. باید عجله کنیم.
‫به اعلیحضرت بگین...
‫که خیتان داره...
‫سربازهای خیتان سراسیمه ‫دهنش رو پوشوندن و بردنش.
‫- برو حیوون. ‫- می‌خوام تو رو...
‫به مقام فرمانده‌ی جنگ ‫شمال شرق منصوب کنم.
‫به شمال شرق برو.
‫گوریو به خیتان ادای چینجو نمی‌کنه.