‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫[قسمت بیست و یکم]
‫- بلند شو. ‫- اعلیحضرت.
‫زود باش.
‫به خیالت داری چی‌کار می‌کنی؟
‫بدون دستور امپراتوری،
‫حق نداری کسی رو بکُشی. ‫حتی اگه یه برده‌ی بی نام و نشون باشه.
‫این قانون گوریوئه.
‫به چه حقی می‌خوای جون این مرد رو بگیری؟
‫بگو ببینم.
‫دلیل این که می‌خواستی ‫گردنش رو بزنی چیه؟
‫و چرا اینجا جمع شدین؟
‫چی باعث شده به اینجا بیاین؟
‫اومدم دنبال این مرد.
‫مأمورین صلحی که اعزام کرده بودم، ‫همه خونین و مالین برگشتن.
‫واسه همین می‌خواستم باهاش ‫مشورت کنم تا راه‌حلی پیدا کنیم.
‫گویا کار بعضی از خانواده‌های ‫اربابان منطقه‌ای بانفوذ بوده.
‫برای همین اومدم ازش مشورت بگیرم...
‫که باید باهاشون چی‌کار کنیم.
‫ولی تصادفاً...
‫در چنین لحظه‌ی تأسف‌باری رسیدم ‫که تمام اون خانواده‌ها اینجا جمع شدن.
‫کار شما بود؟
‫کار مردم عادی بود.
‫مردم عادی؟
‫وقتی چیزی برای از دست دادن ندارن، ‫چرا باید مأمورین رو رد کنن؟
‫از فراری دادن اون‌ها، ‫چی عاید مردم عادی میشه؟
‫این جنگ بین من و شما اربابان منطقه‌ایه.
‫از بازیچه قرار دادن مردمی که ‫هیچ گناهی ندارن دست بردارید.
‫رُک و راست بهم بگو.
‫خواسته‌ی شما چیه؟
‫خواسته‌ی ما صلحه.
‫گفتی صلح؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫بیشتر از این حقوق ما رو ازمون نگیرید.
‫دست از تعرض به قلمرومون بردارید.
‫اونوقت،
‫دوباره می‌تونیم در صلح باشیم.
‫ازتون نگیرم؟
‫چی رو گذاشتین ازتون بگیرم؟
‫من زمینتون رو تصرف کردم...
‫یا خدمتکارهاتون رو گرفتم؟
‫شما سعی دارید مردممون رو ازمون بگیرید.
‫اون‌ها رعیت‌های ما هستن.
‫اما شما سعی کردین اون‌ها رو ‫تحت کنترل خودتون بگیرید.
‫اون‌ها مردم گوریو هستن.
‫به شما اربابان منطقه‌ای تعلق ندارن.
‫به منِ امپراتور تعلق دارن.
‫این نظر شماست، اعلیحضرت.
‫حتی قبل از تأسیس گوریو،
‫ما به اون‌ها حکومت می‌کردیم.
‫تو سال‌های بد محصولی بهشون برنج دادیم...
‫و وقتی محصول خوبی داشتیم ‫بهشون نوشیدنی مجانی دادیم.
‫ما ازشون مراقبت کردیم.
‫شما بهشون برنج قرض دادین...
‫و به‌زور دَه برابرش رو پس گرفتین. ‫این کاریه که براشون کردین؟
‫وقتی عصبانی‌تون کردن، ‫نیست و نابودشون کردین.
‫اینطوری هواشون رو داشتین؟
‫ما هرگز چنین کاری نکردیم.
‫پس چرا مردم...
‫به مأمورین صلح سنگ پرت کردن؟
‫می‌دونن اگه از شما اربابان منطقه‌ای ‫نافرمانی کنن، بخشیده نمیشن.
‫برای همین جرأت کردن...
‫به مأمورین امپراتور سنگ پرت کنن.
‫چون از شما بیشتر از امپراتوری که ‫ساکن یه کاخ دورافتاده‌ست می‌ترسن.
‫ساده میگم.
‫حتی اگه به فراری دادنشون ادامه بدین،
‫دوباره و دوباره می‌فرستمشون.
‫مراقبت از مردم وظیفه‌ی شما نیست.
‫مردم گوریو متعلق به منِ امپراتورن.
‫هر اتفاقی هم بی‌افته، من حتماً...
‫با دست‌های خودم از مردمم مراقبت می‌کنم.
‫اگه بازم می‌خواین جلومو بگیرین،
‫می‌تونین گردنم رو بزنین.
‫- اعلیحضرت. ‫- زدن گردنم...
‫تنها راه متوقف کردنمه.
‫شما مرد شجاعی هستین.
‫فکر می‌کنین از پسش بر نمیایم؟
‫شما فقط ده بیست‌تا سرباز آوردین.
‫فکر می‌کردین می‌تونین ما رو بترسونین؟
‫اگه نترسیدین، گردنمو بزنین.
‫برای اجرای نقشه‌ی خیانت، ‫از مردم بی‌گناه استفاده نکنین.
‫زود باشین و همین الان گردنمو بزنین.
‫یالا. زود باشین.
‫زود باشین.
‫برو عقب، عضو آکادمی کانگ.
‫- اعلیحضرت. ‫- تو هم همینطور، ژنرال جی.
‫- اعلیحضرت... ‫- زود باشید.
‫این دستور امپراتوره!
‫انجامش بدین.
‫گردنم رو بزنین.
‫بعدش خودتون به گوریو حکومت کنید.
‫امپراتور بشید و خواسته‌های ‫الهه‌ی آسمان رو اجابت کنید.
‫به عنوان پادشاه این کشور،
‫دربار رو اداره کنید.
‫مثل پدر و مادرتون از مردم مراقبت کنید.
‫با دشمنان بیگانه‌ای که از مرز ‫عبور می‌کنن مقابله کنین.
‫اگه می‌تونین انجامش بدین،
‫من با کمال میل...
‫جونم رو تقدیم می‌کنم.
‫زود باش.
‫زود باش!
‫پس دیگه...
‫از من اطاعت کنید.
‫بریم، عضو آکادمی.
‫ممنون که زنده‌ای.
‫اعلیحضرت.
‫دیگه از کنارم جُم نخور.
‫بهت احتیاج دارم.
‫بیا عجله کنیم.
‫چرا دست همه‌تون لرزید؟
‫نمی‌تونیم...
‫بدون فکر اعلیحضرت رو بکُشیم.
‫راست میگه. حتی اگه بکُشیمش، ‫اول باید فکر همه‌جاشو بکنیم.
‫خیانت عجولانه فقط دردسرسازه.
‫تازه هویت همه‌مون فاش شد، نه؟
‫پس...
‫از حالا به بعد باید چی‌کار کنیم؟
‫فعلاً باید ازش اطاعت کنیم.
‫با این که شأنمون پایین میاد، ‫باید منتظر زمان مناسب بمونیم.
‫یعنی وقتی که امپراتور ضعیف میشه.
‫این یعنی اعلیحضرت به خونه‌ی ‫اون ارباب منطقه‌ای رفتن؟
‫آره.
‫[بانو کیم، ملکه وونسئونگ آینده]
‫چرا جلوشون رو نگرفتی؟
‫خوب می‌دونی اربابان منطقه‌ای ‫چقدر کله‌شق و بی‌ملاحظه هستن.
‫حتی مأمورین صلح رو هم ‫خونین و مالین بیرون کردن.
‫اما رفتن به خونه‌شون...
‫با فقط ده‌تا سرواره‌نظام تو این شرایط؟
‫جلوشون رو گرفتم، ولی گوش نکردن.
‫عجله داشتن که هرچه زودتر...
‫عضو آکادمی کانگ رو برگردونن.
‫[ملکه وونجئونگ]
‫خبر بدی دارم، خواهر.
‫اعلیحضرت به گومجو رفتن.
‫گومجو؟
‫مگه گومجو...
‫محل گردهمایی اربابان منطقه‌ای نبود؟
‫آره، درسته.
‫اعلیحضرت به منزل خانواده‌ی کانگ رفتن.
‫اونم فقط با ده‌تا سواره‌نظام.
‫خدای بزرگ.
‫خواهر. حالا چی‌کار کنیم؟
‫صدها سرباز تو گومجو هستن.
‫مطمئناً احتمالش هست که ‫اعلیحضرت تو خطر بی‌افتن.
‫- اعلیحضرت. ‫- ملکه.
‫حالتون خوبه؟
‫خیالم راحت شد.
‫نمی‌تونید تصور کنید چقدر نگران بودم.
‫چرا اونطوری نگام می‌کنید؟
‫صرفاً چون با خواسته‌تون مخالفم،
‫فکر می‌کنید می‌خوام تو خطر بی‌افتین؟
‫اعلیحضرت، بدون شما،
‫دربار سلطنتی از بین میره.
‫چرا وقتی به خونه‌ی اون ‫ارباب منطقه‌ای می‌رفتین...
‫فقط چندتا سواره‌نظام بردین؟
‫اگه اتفاقی می‌افتاد چی؟
‫حرف‌هات رو باور کردم، ملکه.
‫یادته چند وقت پیش بهم چی گفتی؟
‫گفتی درون عنوان امپراتور...
‫صدها سرباز پنهان شده.
‫اعلیحضرت.
‫از قبل می‌دونستی اربابان منطقه‌ای...
‫تو منزل خانواده‌ی کانگ جمع شدن؟
‫- بله. ‫- پس،
‫اینم می‌دونستی که مأمورین صلح...
‫قراره فراری داده بشن؟
‫بله.
‫فکرشو می‌کردم این اتفاق بی‌افته.
‫اعلیحضرت.
‫حتی با این که مسیرمون فرق می‌کنه،
‫تو یه قایق هستیم.
‫علیرغم قرار گرفتن سر راه همدیگه...
‫و پشت سر گذاشتن یه دوران سخت،
‫وقتی این دوران تموم بشه،
‫قطعاً باهم روبرو می‌شیم ‫و در مسیر یکسان حرکت می‌کنیم.
‫خب...
‫زیاد در این باره مطمئن نیستم.
‫درک نمی‌کنم که چرا نمی‌تونی...
‫تو مسیر من بمونی.
‫- اعلیحضرت. ‫- دیگه می‌تونی بری.
‫خسته‌ام و می‌خوام استراحت کنم.
‫چشم. لطفاً استراحت کنید.
‫واقعاً حالشون خوبه؟
‫صدمه ندیدن؟
‫نه. شنیدم اعلیحضرت بدون مشکل رسیدن.
‫اگه نگرانید، لطفاً بهشون سر بزنید.
‫دلیلی نداره که نتونید ‫این کارو بکنید، بانوی من.
‫بانوی من؟
‫می‌تونی بری.
‫چشم، بانوی من.
‫این چند وقته کاخ خیلی گرد و خاک گرفته.
‫متأسفم...
‫که دوباره نگرانت کردم.
‫معذرت‌خواهی نکن.
‫اون چیزی رو عوض نمی‌کنه، مگه نه؟
‫بیا دیگه راهمون رو از هم جدا کنیم.
‫دیگه نمی‌تونم با ترس زندگی کنم.
‫نه تنها تو گاگ‌یونگ تا پای مرگ رفتی، ‫بلکه تو گومجو هم همینطور.
‫به قدر کافی کشیدم.
‫بیا جدا بشیم.
‫این خونه رو به من بده.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫چی گفتی؟
‫نمی‌خوام تنها زندگی کنم.
‫ولی من می‌خوام تنها زندگی کنم، خب؟
‫می‌خوام از مردی که با کارهاش ‫فقط جونش رو به خطر می‌اندازه...
‫جدا زندگی کنم!
‫جدا بودن از نگرانی درت نمیاره.
‫به جای این که دورادور ‫نگرانم باشی، کنارم بمون.
‫چی؟؟ واقعاً که پررویی!
‫شاید متوجه نباشی،
‫ولی من همه‌ی دار و ندارتم.
‫حتماً خُل شدی.
‫- خانوم. ‫- وای.
‫[هواپیونگ‌جئون]
‫اومدی دیدنم.
‫چه غیرمنتظره.
‫تمام خانواده‌هایی که تو گومجو ‫دور هم جمع شدن بودن...
‫این نامه رو امضاء کردن.
‫اعلیحضرت.
‫درخواست داریم که یه بار دیگه ‫مأمورین صلح رو اعزام کنید.
‫پس تصمیم گرفتین که کلاً ‫دست از جنگیدن با من بردارین؟
‫یا...
‫فقط یه قدم به عقب برداشتین ‫و منتظر فرصت مناسب هستین؟
‫قطعاً.
‫گمونم آخرش همینه.
‫قبیله‌ی کانگ همچین قصدی نداره.
‫قبیله‌ی ما دیگه مطیع دستورات شماست.
‫حق با شماست.
‫حتی خانواده‌های اربابان منطقه‌ای بانفوذ هم...
‫نمی‌تونن جای امپراتور رو بگیرن.
‫همونطور که برادرزاده‌ام گفت،
‫کشور باید وجود داشته باشه...
‫تا قبایل هم بتونن وجود داشته باشن.
‫دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫لطفاً هوای عضو آکادمی کانگ رو داشته باشین.
‫متأسفم که باعث دردسرتون شدم.
‫از حالا به بعد، دیگه کسی ‫به شما صدمه نمی‌رسونه.
‫اربابان منطقه‌ایی که طردتون کردن...
‫درخواست مأمورین صلح دادن.
‫پس،
‫می‌تونید راحت باشید و به سمت ‫پُست‌های تعیین‌شده‌تون حرکت کنید.
‫- اطاعت، اعلیحضرت. ‫- اطاعت، اعلیضحرت.
‫اعزام مأمورین صلح بالأخره تموم شد.
‫برداشتن یه قدم کوچیک به جلو خیلی سخته.
‫برای همین اصلاحات همیشه سخته.
‫دشمنان بیگانه رو می‌تونیم ‫راحت با شمشیر از پا در بیاریم،
‫اما با دشمنان داخلی باید...
‫تا آخر عمر بجنگیم.
‫درسته.
‫بگذریم، بازگشتت رو به پُستت تبریک میگم.
‫بالأخره من و تو قراره باهم ‫به اعلیحضرت خدمت کنیم.
‫آره. بیا باهم کار کنیم.
‫بله، سرورم.
‫سرورم. یه نماینده‌ از خیتان تو راهه.
‫- خدای من. ‫- نگاش کن.
‫- خدای من. ‫- اینجا چی‌کار می‌کنن؟
‫اعلیحضرت امپراتور،
‫به شاهزاده داریانگ‌وون سلام می‌رسونن.
‫بله، ممنونم.
‫ایشون سلامت هستن؟
‫بله، ایشون سلامت هستن.
‫سلامتی شما در چه وضعه؟
‫من خوبم، به مرحمت شما.
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫پس کِی قصد دارید به خیتان بیاید...
‫و حضوراً به اعلیحضرت ادای چینجو کنید؟
‫فعلاً از جنگ قبلی بهبود پیدا نکردیم.
‫لطفاً درخواستم رو...
‫به اعلیحضرت برسونید که ‫تا اتمام بهبودی‌مون صبر کنن.
‫یعنی کِی؟
‫تا به اون نقطه نرسیم نمی‌دونیم.
‫اینقدر مبهم حرف نزنید. ‫لطفاً یه تاریخ دقیق بدین.
‫فقط در این صورت مدیران خیتان...
‫برای استقبال از شما آماده میشن.
‫نمایندگانی رو می‌فرستم که بهتون اطلاع بدن.
‫من که الان اینجام.
‫چرا می‌خواین خودتون رو تو زحمت بندازین؟
‫لطفاً به شخصِ بنده بگین.
‫بعد از شنیدن جوابتون بر می‌گردم.
‫چه جسارت‌ها!
‫چطور جرأت می‌کنی به اعلیحضرت فشار بیاری؟
‫همه‌چی باید طبق روال انجام بشه.
‫حتی اینم نمی‌دونی؟
‫با چنین رفتار گستاخانه‌ای،
‫روز اومدن اعلیحضرت به کشورتون...
‫فقط به تأخیر می‌افته.
‫اگه مدیران خیتان به اذیت کردن ‫حاکمین کشورهای دیگه ادامه بدن،
‫حاکم کدوم کشور بیعت‌گذاری ‫اونقدر احساس راحتی می‌کنه...
‫که پا تو خاک خیتان بذاره؟
‫- چی؟ ‫- الان،
‫تو اینجایی که سلام امپراتور خیتان رو...
‫به حاکم گوریو برسونی.
‫درمورد جزئیات دیگه، ‫اجازه بده بریم یه جای دیگه...
‫و با مدیران گوریو مطرحشون کنیم.
‫مدیران گوریو همه استاد ‫سوار کردن دوز و کلک هستن.
‫اعلیحضرت به من دستور دادن ‫که اصلاً روبروی شما نشنیم.
‫مخصوصاً با یکی مثل تو...
‫که به خودش جرأت داد ‫اعلیحضرت رو فریب بده.
‫محاله حتی یه کلمه باهات حرف بزنم.
‫به کی میگی امپراتور خیتان رو فریب داده؟
‫ما هرگز چنین کاری نکردیم.
‫میگی هرگز چنین کاری نکردین؟
‫این آقای کانگ گام‌چان...
‫به دیدن امپراتور ما اومد ‫و به دروغ درخواست ادای چینجو کرد.
‫هدفش جلوگیری از پیشروی ‫ارتش ما در سوگ‌یونگ بود.
‫ما هرگز به دروغ درخواست ادای چینجو نکردیم.
‫اعلیحضرت واقعاً قصد داشتن...
‫به اردوگاه خیتان‌ها سر بزنن.
‫اما ارتش خیتان یهو به سوگ‌یونگ حمله کرد،
‫و ایشون مجبور به دفاع شدن.
‫ارتش گوریو مخفیانه در دژ ‫سوگ‌یونگ جمع شده بود...
‫تا به ما حمله کنه. ‫معلومه که باید اول حمله می‌کردیم.
‫تعدادی سرباز خارج از ‫دیوارهای دژ سرگردون بودن.
‫ما فقط اون‌ها رو آوردیم داخل دژ سوگ‌یونگ.
‫اما ارتش خیتان بی‌دلیل ترسید...
‫و به ما حمله کرد.
‫کافیه!
‫این تویی که باید مؤدب باشی.
‫چطور جرأت می‌کنی صدات رو ‫جلوی اعلیحضرت بالا ببری؟
‫همه‌تون بس کنید.
‫حتماً بعد از سفر طولانی‌ات خسته‌ای.
‫بهتره بری و امروز رو استراحت کنی.
‫برات ضیافتی برپا می‌کنم.
‫ممنون بابت پیشنهادتون،
‫اما رد می‌کنم.
‫اگه جواب ندین که...
‫کِی ادای چینجو می‌کنین،
‫من...
‫دلیلی ندارم که حتی یه روزم تو گوریو بمونم.
‫اعلیحضرت،
‫ارتش خیتان ما...
‫سربازهاش رو برگردوند چون ‫قصد ادای چینجوی شما رو باور کرد.
‫اما اگه شما...
‫سر قولتون نمونین،
‫قطعاً به چشم کشوران بیعت‌گذار دیگه...
‫عملی فریبکارانه دیده میشه.
‫اعلیحضرت...
‫هرگز اینو نخواهند بخشید.
‫بالأخره...
‫این لحظه رسید.
‫حالا باید چی‌کار کنیم؟
‫هرگز نباید ادای چینجو کنیم.
‫اون‌ها خیلی خوب می‌دونن...
‫که گوریو قصد ادای چینجو نداره.
‫اما یه نماینده فرستادن و دوباره ‫بحثش رو پیش کشیدن...
‫تا ازش به عنوان بهونه استفاده کنن.
‫پس...
‫این یعنی خیتان تصمیم گرفته ‫دوباره به ما حمله کنه.
‫به نظرتون این‌دفعه چند نفر حمله می‌کنن؟
‫خیتان هم یک سال برای ‫جمع‌آوری ارتش وقت داشته.
‫پس نمی‌تونن با ارتشی به بزرگی ‫ارتش پارسال بهمون حمله کنن.
‫حداقل 70 تا 80 هزار نفرن،
‫اما از 150 هزار نفر بیشتر نمیشن.
‫پس نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم؟
‫امکانش نیست.
‫ارتش ما هم تو جنگ قبلی نیمی از ‫سربازان ممتازش رو از دست داده.
‫سخته که مثل قبل باهاشون بجنگیم.
‫اگه سازمان ارتش مرکزی رو...
‫با سربازان ممتاز تکمیل کنیم...
‫برای تعلیم یه سرباز ممتاز،
‫حداقل سه سال زمان لازمه.
‫حتی اگه با عجله تکمیلشون کنیم،
‫با نیروهای سلطنتی در مناطق دور فرقی ندارن.
‫اول باید یه نماینده بفرستین.
‫اگه لازم باشه، باید تاریخ مشخصی...
‫برای ادای چینجو اعلام کنین.
‫و اون روز که رسید،
‫باید دلیل دیگه‌ای پیدا کنین.
‫اگه بگیم شما مریض شدین،
‫نمی‌تونن ثابت کنن دروغه.
‫این جواب میده؟
‫حتی اگه جواب نده هم باید انجامش بدیم.
‫از اونجایی که اون‌ها سعی دارن ‫از چینجو به عنوان بهونه استفاده کنن،
‫باید با قول ادای چینجو...
‫بهونه‌شون رو خنثی کنیم.
‫بسیارخب.
‫بیاین فعلاً یه نماینده بفرستیم...
‫و بگیم دو ماه دیگه ادای چینجو می‌کنیم.
‫عضو آکادمی کانگ، ‫فوراً یه نامه‌ی دیپلماتیک بنویسین.
‫افسر ارشد درجه دوم و عضو شورای خصوصی،
‫هیئتی از نمایندگان آماده کنید.
‫و وزیر یو،
‫یه سند رسمی به مأمورین صلحی...
‫که در هر منطقه مستقرن بفرستین...
‫و بگین برای فراخوان نظامی ‫نیروهای سلطنتی آماده بشن.
‫- اطاعت، اعلیحضرت. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫اعلیحضرت...
‫دو ماه دیگه ادای چینجو می‌کنن.
‫تاریخ وعده داده شده گذشته.
‫اعلیحضرت امپراتور در این مورد خشمگینن.
‫اعلیحضرت یهو مریض شدن که برای همین...
‫نتونستن سر قولشون بمونن ‫و حضوراً ادای چینجو کنن.
‫[کاخ موقتی امپراتور خیتان]
‫اما اعلیحضرت به محض بهبودی کامل...
‫حضوراً ادای چینجو می‌کنن.
‫[شیائو پایا]
‫پس لطفاً کمی دیگه صبر کنید.
‫این که مدام به تعویقش می‌اندازه...
‫بهم میگه قصد عمل به قولش رو نداره.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتور خیتان]
‫شما و پادشاهتون از اول هم ‫قصد عمل به قولتون رو نداشتین.
‫مطمئن باشید اینطور نیست.
‫اعلیحضرت...
‫حتماً برای ادای چینجو می‌رسن خدمتتون.
‫برای این که به شما نشون بدن ‫مصمم هستن سر قولشون بمونن،
‫اینطوری یه نماینده‌ی دیگه فرستادن.
‫برگرد گوریو...
‫و به پادشاهت بگو...
‫دیگه نماینده‌ای نفرسته.
‫تو و پادشاهت فریبم دادین.
‫حالا تقاصش رو پس می‌دین.
‫اعلیحضرت.
‫بهتون اطمینان میدم گوریو سر قولش می‌مونه.
‫اما امپراتور ما هم آدمن.
‫مریضی‌شون غیرمنتظره بود ‫و اصلاً دست خودشون نبود.
‫اگه حتی قادر به درک چنین ‫شرایط پیش‌بینی‌نشده‌ای نیستین...
‫نماینده کِی از خیتان بر می‌گرده؟
‫به زودی بر می‌گرده.
‫خب، دفعه‌ی بعد کی به خیتان فرستاده میشه؟
‫احتمالاً...
‫بعد از این دیگه...
‫نماینده‌ای به خیتان فرستاده نمیشه.
‫الانشم خیلی از تاریخی که ‫وعده داده بودیم گذشته،
‫پس مطمئنم خیتان حالا ‫آماده‌ی یه جنگ دیگه‌ست.
‫اگه نمایند‌ه‌ی دیگه‌ای بفرستیم،
‫ممکنه زنده برنگرده.
‫با این حال، باید یکی رو بفرستیم...
‫تا جلوی جنگ قریب‌الوقوع رو بگیریم.
‫همه می‌دونن که به محض رسیدن می‌میرن.
‫کی برای این کار داوطلب میشه؟
‫اگه کسی نخواد انجامش بده،
‫باید یکی رو از منزل سلطنتی بفرستیم.
‫منظورتون چیه؟
‫مرسومه که در شرایط بحران دیپلماتیک...
‫برای حل مشکل، کسی رو می‌فرستن...
‫که نماینده‌ی امپراتور باشه.
‫به عنوان مثال، ولیعهد.
‫هنوز ولیعهدی تو گوریو وجود نداره،
‫پس فقط یه نفر هست که می‌تونیم بفرستیم.
‫منظورتون اینه که...
‫نایب‌وزیر تعزیرات رو بفرستیم؟
‫درسته.
‫غیر از پدرزن امپراتور، ‫چه کسی رو میشه مسئولش کرد؟
‫علیاحضرت.
‫وقتی که حمله‌ی دشمن نزدیکه،
‫باید اختلافات داخلی رو کنار بذاریم.
‫قصد کنار گذاشتن ندارم.
‫شما هم نباید کنار بذارید.
‫خبر دارید...
‫که تمام اربابان منطقه‌ای بانفوذ ‫یه قدم به عقب برداشتن؟
‫اون‌ها مأمورین صلح رو پذیرفتن...
‫و دست و پای خودشون رو بستن.
‫حالا فقط ما دوتا هستیم که می‌تونیم بجنگیم.
‫لازم نیست عذاب‌وجدان بگیرید ‫و فکر کنید دارید از جنگ...
‫برای گرفتن دستِ بالا ‫در نزاع سیاسی استفاده می‌کنید.
‫گوریو قویه.
‫دوباره خیتان رو شکست می‌دیم. ‫از این بابت مطمئنم.
‫و به یک پیروزی...
‫داخلی هم می‌رسیم. همین.
‫علیاحضرت.
‫هرگز اینو فراموش نکنید.
‫هیچ حاکمی قوی‌تر از...
‫اونی نیست که مهاجمین رو شکست داده.
‫اگه اعلیحضرت بتونن ‫جنگ دیگه‌ای رو پیروز بشن،
‫دیگه هیچی جلودارشون نیست.
‫قدرت سیاسی وُزرا که شما ‫می‌خواید ازش محافظت کنید...
‫و نظم دربار که من می‌خوام حفظش کنم...
‫همه از بین میرن.
‫تعلیم نظامی رو تسریع کنید.
‫وظیفه‌ی ما محافظت از گوریوئه.
‫[چویی جیل، ژنرال]
‫نباید دوباره اشتباه کنیم و بذاریم گوریو...
‫به دست دشمن بی‌افته.
‫مفهومه؟
‫- بله، ژنرال ارشد. ‫- بله، ژنرال ارشد.
‫بسیارخب. مرخصین.
‫- بله، قربان. ‫- بله، قربان.
‫تمام تلاش‌هامون بیهوده میشن.
‫منظورت چیه؟
‫مهم نیست چقدر سرسختانه بجنگیم،
‫اعتبارش نصیب مقامات غیرنظامی میشه...
‫که کاری جز خط خطی کردن ‫با قلم‌موهاشون بلد نیستن.
‫با این حال،
‫نمی‌تونیم از جنگیدن اجتناب کنیم.
‫حق با توئه. نباید ازش اجتناب کنیم.
‫ما ژنرال‌ها باید بجنگیم.
‫واسه همین خیلی در این مورد عصبانی‌ام.
‫این ما هستیم که مجبوریم ‫جونمون رو به خطر بندازیم،
‫ولی همیشه در حقمون کم‌لطفی میشه.
‫ژنرال ارشد، منم، مدیر دفاع.
‫می‌تونی بیای داخل.
‫بگو ببینم، چی شده؟
‫افسر درجه هفتم مهندسی عمران...
‫برای سربازها کیک برنج و گوشت فرستادن.
‫چی؟ یه افسر درجه هفتم ساده...
‫چطور تونسته اینهمه غذا آماده کنه؟
‫اون کیه؟
‫از آشنایی‌تون خوشحالم.
‫من پارک جین هستم.
‫ایشون تمام دار و ندارشون رو فروختن...
‫و اومدن اینجا که کمک کنن ‫گاگ‌یونگ رو بازسازی کنیم.
‫که اینطور. خوشوقتم.
‫به لطف شما، سربازهامون دلی از عزا در آوردن.
‫- ممنونم. ‫- باعث افتخارمه.
‫ممنون از شما...
‫بابت قبول چیزهایی که فرستادم.
‫چی باعث شد چنین تصمیمی بگیرین؟
‫حتماً خیلی براتون خرج برداشته.
‫امثال من می‌تونن ثروت به هم بزنن...
‫چون ژنرال‌هایی مثل شما ‫جونشون رو کف دستشون می‌گیرن...
‫و برای گوریو و ما می‌جنگن.
‫من فقط می‌خواستم...
‫هر کاری که می‌تونم برای ‫جبران زحماتتون انجام بدم.
‫ممنون که اینو می‌گین.
‫آره، جای شکرش باقیه...
‫که فهمیدم یکی قدر زحماتمون رو می‌دونه.
‫لازم نیست از من تشکر کنین.
‫لطفاً اجازه بدین یه لیوان براتون بریزم.
‫حتماً، یه لیوان برام بریزین.
‫راستشو بخواین، من با کمال میل ‫حاضرم دوباره جونم رو...
‫برای کشورم به خطر بندازم.
‫ولی ما هیچوقت بابت زحماتمون پاداش نگرفتیم.
‫این چیزیه که عصبانی‌ام می‌کنه.
‫هی.
‫راست میگم.
‫مثلاً وزیرها.
‫اصلاً موقع جنگ چی‌کار کردن؟
‫همه‌شون رفتن شهرشون که قایم بشن.
‫کافیه.
‫باید حداقل...
‫یکی از ما ژنرال‌ها رو به عنوان ‫وزیر دفاع منصوب می‌کردن.
‫حتی اون پُست هم به ارباب یو ‫که یه مقام غیرنظامیه رسید.
‫بهم گفتن که قراره به زودی...
‫یه قانون‌گذار جنگ جدید منصوب کنن.
‫اون پُست هم به یه مقام ‫غیرنظامی دیگه می‌رسه؟
‫آره، احتمالاً.
‫نمی‌فهمم.
‫قانون‌گذار جنگ درواقع نقش ‫یه فرمانده‌ی جنگ رو ایفا می‌کنه.
‫چرا این پُست‌ها همش نصیب ‫مقامات غیرنظامی میشن؟
‫فقط به خاطر اینه که ‫تو آزمون دولتی قبول شدن.
‫این تنها دلیلیه که مقامات غیرنظامی...
‫می‌تونن پُست‌های نظامی بگیرن...
‫درحالی که ما اجازه نداریم ‫به امور غیرنظامی رسیدگی کنیم.
‫ژنرال‌های جاهلی مثل ما فقط ‫باید سربازهاشون رو مدیریت کنن.
‫فکر می‌کنن ما در رهبری مردم ناتوانیم.
‫پس چطوره درخواست بدین...
‫این‌دفعه یه مقام نظامی...
‫برای این پُست منصوب بشه؟
‫چنین درخواستی پذیرفته نمیشه.
‫همش بی‌فایده‌ست.
‫همش در حقتون کم‌لطفی می‌کنن...
‫چون این وضعیت رو تحمل می‌کنید.
‫بیشتر از این تحمل نکنید. ‫توصیه می‌کنم اقدام کنید.
‫اعلیحضرت باید بدونن...
‫شما ژنرال‌ها چه حسی دارید.
‫خب، ملاقاتتون چطور پیش رفت؟
‫به نظر میاد که باید برای جنگ آماده بشیم.
‫این...
‫تنها راه‌حله؟
‫بله، اعلیحضرت. ‫خیتان‌ها برای جنگیدن مصمم هستن.
‫در خیلی از قسمت‌های خیتان...
‫سربازهایی رو دیدم که به محل ‫اجتماع نیروهای ارتش می‌رفتن.
‫امپراتور خیتان هم دیگه نمی‌خواد...
‫نماینده بفرستیم.
‫که اینطور.
‫فهمیدم.
‫اعلیحضرت.
‫با این حال، نباید تسلیم بشید.
‫یه نماینده‌ی دیگه بفرستید.
‫بگید این پیغام رو برسونه که شما ‫به هر قیمتی که شده ادای چینجو می‌کنید.
‫و شما باید هیئتی رو برای ‫ادای چینجو آماده کنید...
‫و گاگ‌یونگ رو ترک کنید.
‫گاگ‌یونگ رو ترک کنم؟
‫درسته.
‫هیئت چینجو رو رهبری کنید...
‫و به آرومی به طرف جنوب ‫و سوگ‌یونگ رهسپار بشید.
‫جورچن‌هایی که خیلی زیاد ‫به گوریو رفت و آمد می‌کنن...
‫اینو می‌بینن و خبرش رو خیتان‌ها می‌رسونن.
‫با این کار، دربار خیتان...
‫باور می‌کنه که شما حتماً ‫قصد ادای چینجو رو دارید.
‫نظر بقیه‌ چیه؟
‫به نظرم ارزش یه بار امتحان رو داره.
‫خیتان‌ها فقط می‌تونن...
‫تو زمان مشخص شده عازم جنگ بشن.
‫برای حمله به گوریو،
‫باید سربازهای جمع‌شده رو...
‫فوراً به مرز گوریو منتقل کنن.
‫اما اگه گوریو به امپراتور خیتان...
‫ادای چینجو کنه،
‫خیتان‌ها دیگه دلیلی برای ‫مستقر کردن سربازهاشون ندارن.
‫یا منتظر می‌مونن شما...
‫از مرز رد بشین...
‫یا بهونه‌ی دیگه‌ای پیدا می‌کنن.
‫اگه بتونیم حتی یه ماه هم ‫کارشون رو به تأخیر بندازیم،
‫خیتان‌ها نهایتاً فرصت...
‫شروع جنگ رو از دست میدن.
‫به نظرم این نقشه‌ی خطرناکیه.
‫یقینی وجود نداره که این کار ‫باعث سردرگمی خیتان‌ها بشه.
‫و آخرش،
‫شما از مرز رد نمی‌شید، مگه نه؟
‫اونوقت نماینده‌ی گوریو تو خیتان...
‫باید تنهایی با خشم امپراتورشون روبرو بشه.
‫کی رو می‌تونین بفرستین که ‫چنین وظیفه‌ای رو انجام بده؟
‫اگه کسی برای فرستادن نیست، من میرم.
‫حرفشم نزنید.
‫به محض این که از مرز رد بشید می‌میرید.
‫اینو نمی‌دونید؟
‫اعلیحضرت.
‫حتی اگه این بتونه ذره‌ای ‫حمله‌ی خیتان رو به تاخیر بندازه،
‫انجامش میدم.
‫عضو آکادمی.
‫چرا برای مُردن پافشاری می‌کنید؟
‫اصلاً به فکر زنده موندن ‫و کمک کردن به من نیستید؟
‫اعلیحضرت.
‫من باید خیلی وقت پیش می‌مُردم.
‫اما خادمین بسیار گوریو...
‫در جنگ قبلی نجاتم دادن.
‫و همین یه کم پیش، شما نجاتم دادین.
‫کافیه.
‫- اعلیحضرت... ‫- پس،
‫نایب‌وزیر کیم رو بفرستید.
‫چند روز دیگه...
‫در جشنواره‌ی کینگمین تولد ‫امپراتور خیتان رو جشن می‌گیرن.
‫نایب‌وزیر کیم رو به عنوان نماینده ‫برای تبریک جشنواره‌ی کینگمین بفرستید.
‫حتی امپراتور خیتان هم...
‫نمی‌تونه به راحتی نماینده‌ای که...
‫برای تبریک تولدش اومده رو بکُشه.
‫بعلاوه، نایب‌وزیر کیم...
‫پدرزن شماست.
‫مهم نیست خیتان‌ها چقدر بی‌رحم باشن،
‫بی‌فکرانه به پدرزن...
‫امپراتور یه کشور صدمه نمی‌زنن.
‫وزیر یو.
‫بله، اعلیحضرت.
‫دفعه‌ی پیش سعی نکردی ‫به نایب‌وزیر کیم صدمه بزنی؟
‫بازم می‌خوای تو موقعیت خطرناک قرارش بدی؟
‫بقیه‌ی خادمین به فکر جنگ هستن.
‫اما تو فقط...
‫به بیرون انداختن نایب‌وزیر کیم فکر می‌کنی؟
‫اعلیحضرت.
‫تا الان بارها اینو از خودم پرسیدم.
‫«نظرم رو برای این میگم که...»
‫«نایب‌وزیر کیم و من موضع متفاوتی داریم؟»
‫بارها و بارها از خودم پرسیدم.
‫اما همچین چیزی نبود.
‫مهم نیست چقدر عقلانی بهش فکر کنم،
‫تنها مقام دولتی که احتمالش زیاده...
‫زنده برگرده...
‫نایب‌وزیر کیم ـه.
‫اگه نمی‌خواین ایشون رو بفرستین،
‫منو بفرستین.
‫من نه تنها یک وزیر گوریوئم...
‫بلکه پیرترین خادم هم هستم.
‫غیر از نایب‌وزیر کیم،
‫افسری که احتمال زنده برگشتنش زیاده...
‫منم.
‫من میرم.
‫لطفاً اجازه بدین برم.
‫مأمورین صلح با موفقیت مستقر شدن.
‫آرزویی که داشتم برآورده شده.
‫حالا نوبت منه که لطف شما رو جبران کنم.
‫نمی‌فرستمتون.
‫اعلیحضرت.
‫من الانشم...
‫مجرمین بی‌شماری رو بخشیدم.
‫حتی اگه مرتکب جرایم بزرگی شده بودن،
‫جونشون رو نگرفتم.
‫اونوقت حالا شما رو با وجود بی‌گناه بودن...
‫به کام خطر بفرستم؟
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫اعلیحضرت.
‫الان مهم‌ترین زمان در گوریوئه.
‫برای این که اصلاحاتتون به سرانجام برسن...
‫و قدرت کشور رو بیشتر کنید،
‫زمان لازمه.
‫اگه فداکاری یه مرد...
‫بتونه جلوی جنگ رو بگیره،
‫پس این کار واجبه.
‫حتی اگه برید هم تضمینی وجود نداره ‫که بتونیم جلوی جنگ رو بگیریم.
‫با این حال، باید تلاشمون رو بکنیم.
‫تا همین امروز، خادمین زیادی...
‫در دیپلماسی با خیتان...
‫جونشون رو به خطر انداختن.
‫عضو آکادمی کانگ هم موقعیت‌های ‫خطرناک زیادی رو پشت سر گذاشته.
‫گوریو...
‫همچین کشوریه.
‫و منم خادم همون گوریوئم.
‫پس...
‫لطفاً یه فرصت بهم بدین.
‫واقعاً مایۀ دلشکستگی ـه.
‫چرا باید چنین دردی رو تحمل کنیم؟
‫چرا خادمین گوریو باید...
‫با چنین امید کمی...
‫جونشون رو به خطر بندازن؟
‫اعلیحضرت.
‫روزی می‌رسه که انتقام ‫همه‌ی این‌ها رو می‌گیریم.
‫و به خاطر اون‌روز،
‫لطفاً منو به عنوان نماینده بفرستید.
‫لطفاً این درخواستم رو اجابت کنید.
‫بانوی من، خوابیدین؟
‫نه.
‫بیا داخل.
‫بانوی من، اعلیحضرت دارن میان اینجا.
‫- اعلیحضرت؟ ‫- آره.
‫- لطفاً همراهی‌شون کن داخل. ‫- چشم، بانوی من.
‫اعلیحضرت.
‫نخوابیده بودی؟
‫نه.
‫چی باعث شده به اینجا بیاین، اعلیحضرت؟
‫اومدم یه قولی بهت بدم.
‫در چه مورد؟
‫نماینده؟
‫درسته.
‫خطرناک نیست که الان به عنوان نماینده بره؟
‫هست.
‫اعلیحضرت.
‫برای همین اصرار کردم نره،
‫ولی نایب‌وزیر تا آخرش پافشاری کرد.
‫متأسفم که چنین خبر بدی رو برات آوردم.
‫برای منم تصمیم سختی بود.
‫خب، کِی راه می‌افتن؟
‫تا چند روز دیگه راه‌ می‌افتن.
‫متأسفم.
‫کارتون خیلی خوب بود.
‫ممنونم.
‫به خاطر شما نبود، علیاحضرت.
‫این فقط تصمیمی بود که من ‫به عنوان وزیر دربار گرفتم.
‫یعنی چی؟
‫نظر من تغییر نکرده.
‫اگه دشمن بیگانه پیداش بشه،
‫نزاع‌های داخلی باید متوقف بشن.
‫وزیر یو.
‫متأسفم،
‫ولی دیگه منو احضار نکنید، علیاحضرت.
‫- چی؟ ‫- به محض پایان این جنگ،
‫دوباره میام دیدنتون.
‫پس دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫[کاخ موقتی امپراتور خیتان]
‫چی؟ حقیقت داره؟
‫بله، اعلیحضرت. مطمئنم.
‫وزیر شمال غرب خبر فرستاده.
‫عجله کنید. سریع همه‌چی رو جمع کنید.
‫چه خبر شده؟
‫منم نمی‌دونم.
‫ولی اعلیحضرت همین الان ‫داره به شانگ‌جینگ بر می‌گرده.
‫[ها گونگ‌جین]
‫تو هم باید عجله کنی. ‫باید دنبال اعلیحضرت بریم.
‫خب، اجازه‌اش رو دادین؟
‫باید یه نامه‌ی دیپلماتیک بنویسی.
‫اعلیحضرت.
‫- شما باید به جاش منو... ‫- تو نمی‌تونی بری.
‫هیچ امیدی به زنده موندنت نیست.
‫همونطور که وزیر یو گفت، نایب‌وزیر کیم...
‫می‌تونه زنده برگرده.
‫داشتن هردوتون کنارم...
‫اینقدر سخته.
‫اگه یکی رو به دست بیارم،
‫اون‌یکی رو از دست میدم.
‫بر می‌گردم.
‫نگران نباش.
‫زنده بر می‌گردم.
‫خب.
‫پدر.
‫مشکلی نیست. از اینجا به بعد رو خودم میرم.
‫منظورتون چیه؟
‫یه نماینده هیچوقت تنها سفر نمی‌کنه.
‫ما هم باهاتون میایم.
‫برگردین.
‫لازم نیست شما هم بمیرید.
‫ولی سرورم...
‫پس دیگه میرم.
‫واقعاً تنها می‌رید؟
‫چه بمیرم چه زنده بمونم، تنها راحت‌ترم.
‫یه نماینده؟
‫یه نامه از دژ نائه‌وون دریافت کردیم.
‫نماینده‌ی گوریو از رودخونه‌ی یالو رد شده...
‫و داره به شانگ‌جینگ میاد.
‫من خیلی واضح گفتم که ‫دیگه نماینده قبول نمی‌کنم.
‫چرا دارن یه نماینده‌ی دیگه می‌فرستن؟
‫رئیس فرماندهی لانلینگ.
‫نماینده رو به محض رسیدن بکُش.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫شش ناحیه‌ی شرق رودخونه رو واگذار کنید.
‫هرگز نباید قید خاکمون رو بزنیم.
‫شما وُزرایی هستین که هیچوقت ‫حتی یه سرباز دشمنم نکُشتین.
‫چه حقی دارید که با خیتان مذاکره کنید؟
‫سربازهای دشمن تو راهن، اونوقت شما ‫هنوز درگیر چند دستگی هستین؟
‫باید هرطور شده به گوریو خبر بفرستیم.
‫اگه اوضاع خراب بشه، دربار گوریو...
‫گول نقشه‌ی خیتان رو می‌خوره.
‫- بکُشینش. ‫- تمومش کنین.
‫لطفاً اجازه بده سالم برگرده.
‫هدف اصلی این مذاکره، هونگ‌هواجینه.