‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫اعلیحضرت!
‫برو!
‫اعلیحضرت!
‫سواری با این سرعت خطرناکه!
‫اعلیحضرت!
‫- نه. ‫- مراقب باش.
‫- ای داد بی‌داد. ‫- این اعلیحضرته.
‫اعلیحضرت!
‫- آقایون. ‫- راه رو باز کنید.
‫- اعلیحضرت. ‫- اینجا.
‫اعلیحضرت.
‫اعلیحضرت. حالتون خوبه؟
‫اعلیحضرت، لطفاً چشم‌هاتون رو باز کنید.
‫منتظر چی هستین؟ ‫گاری رو از سر راه ببرید کنار. یالا!
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫- اعلیحضرت، لطفاً چشم‌هاتون رو باز کنید. ‫- گاری رو جابجا کنید.
‫- اعلیحضرت. ‫- کمکمون کنید.
‫- کمک! ‫- اعلیحضرت، لطفاً طاقت بیارید.
‫اعلیحضرت.
‫[قسمت نوزدهم]
‫حالشون چطوره؟
‫اعلیحضرت تو وضعیت بحرانی هستن.
‫- چقدر بحرانی؟ ‫- نبضشون خیلی ضعیفه.
‫تنفسشونم تند و سطحیه.
‫خون هم بالا میارن،
‫اما نمی‌دونم به خاطر دنده‌ی شکسته‌شونه...
‫که داره اندام‌هاشون رو سوراخ می‌کنه،
‫یا دارن خونی که قورت دادن رو بالا میارن.
‫در حال حاضر قابل‌تشخیص نیست.
‫به نظرتون اعلیحضرت زنده می‌مونن؟
‫متأسفانه فعلاً نمی‌تونم چیزی بگم.
‫فکر کنم چند ساعت آینده حیاتیه.
‫اعلیحضرت.
‫واقعاً داری میری؟
‫دستور اعلیحضرته.
‫گفت فوراً گاگ‌یونگ رو ترک کنم.
‫زود باش. باید راه بی‌افتیم.
‫ارباب کانگ!
‫ارباب کانگ، خبر بدی دارم.
‫اعلیحضرت از اسب افتادن.
‫منظورت چیه؟
‫تو راه برگشتن به کاخ ‫بعد از ملاقات با شما،
‫از اسبشون افتادن.
‫بهم گفتن که تو شرایط بحرانی هستن.
‫ایست!
‫دستور داریم اجازه ندیم کسی وارد بشه.
‫حال اعلیحضرت چطوره؟
‫باید اعلیحضرت رو ببینم.
‫لطفاً آروم باشید، ارباب کانگ.
‫- بذار وارد بشم. ‫- وایستا.
‫اگه اجازه می‌دادن وارد بشی ‫می‌خواستی چی‌کار کنی؟
‫این اتفاق تقصیر توئه.
‫این اتفاق به خاطر این افتاد که ‫نتونست خشمش از تو رو آروم کنه.
‫باید فوراً بری.
‫مگه دستور نداشتی از گاگ‌یونگ بری؟
‫این ممکنه...
‫آخرین دستور اعلیحضرت باشه...
‫که به تو دادن.
‫چطور همچین اتفاق وحشتناکی افتاد؟
‫نمی‌خواستیم اینطوری بشه.
‫[یو جین، افسر درجه دوم دبیرخانه‌]
‫تقصیر ماست...
‫که این اتفاق برای اعلیحضرت افتاد.
‫اعلیحضرت به هوش میان.
‫بودا از ایشون محافظت می‌کنه.
‫فعلاً...
‫این تنها چیزیه که می‌تونیم روش حساب کنیم.
‫به ما رحم کن، گوان‌یینِ بوداسف.
‫[ملکه وونهوا]
‫به ما رحم کن، گوان‌یینِ بوداسف.
‫حالت خوبه؟
‫یعنی حالشون چقدر بده؟
‫تو وضعیت بحرانی هستن.
‫در حدی که مطمئن نیستیم زنده بمونن.
‫اعلیحضرت.
‫بچه‌ها، ارباب داره میاد!
‫[گیومجو، گوانگ‌میونگِ امروزه]
‫[منطقه‌ی کامل گواناک‌گو و گیومچئون، سئول]
‫[منزل اصلی خانواده‌ی کانگ در گیومجو]
‫خیلی وقت بود.
‫آره.
‫حالتون خوبه؟
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدیم کِی بود؟
‫فکر کردم به خانواده‌مون پشت کردی.
‫اصلاً اینطور نیست.
‫ما هرگز همچین کاری نمی‌کنیم.
‫اون فقط درگیر مسائل کشوری بود...
‫و برای مناسبت‌های خانوادگی وقت نداشت.
‫پس تو باید بهش یادآوری می‌کردی.
‫خدای بزرگ.
‫شما دوتا عین هم هستین.
‫کافیه.
‫این که الان اومدن پیشمون مهمه، نه؟
‫خیلی‌خب.
‫کارت در چه وضعه؟
‫من دیگه تو دستگاه دولت نیستم.
‫چی؟ چرا؟
‫شنیدم که تو...
‫خیلی برای اعلیحضرت عزیز هستی.
‫و اونطور که شنیدم،
‫اعلیحضرت می‌خواست اربابان منطقه‌ای رو...
‫تحت کنترل خودش در بیاره.
‫به خاطر همین بود؟
‫بله.
‫من مانع خواسته‌ی اعلیحضرت شدم.
‫جدی؟ پس کارت عالی بود.
‫مهم نیست بقیه چی میگن،
‫تو قطعاً عضو خانواده‌ی کانگی.
‫و به عنوان یه ارباب منطقه‌ای ‫که گیومجو رو تحت اختیار داره،
‫باید طرف ما رو بگیری.
‫خوب استراحت کنید.
‫به خانواده‌مون خوش برگشتین.
‫علیاحضرت.
‫اعلیحضرت.
‫نگران نباشید.
‫خوشبختانه شرایطشون بهتر شده.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫هرچند هنوز برای این که ‫خیالمون راحت باشه زوده،
‫اما فعلاً خطر از سرشون رفع شده.
‫نه تنها خونریزی‌شون متوقف شده،
‫نبض و تنفسشون هم به حالت عادی برگشته.
‫اگه همینطوری بهتر بشن،
‫در نهایت به هوش میان.
‫اعلیحضرت.
‫خیالم راحت شد.
‫بودا مراقبشون بوده.
‫بله.
‫حالا فقط باید منتظر باشیم ‫اعلیحضرت به هوش بیان.
‫چی شد، علیاحضرت؟
‫یه موضوعی هست که قبلش ‫باید بهش رسیدگی کنیم.
‫قبل از این که اعلیحضرت به هوش بیان،
‫باید همه‌چی رو حل کنیم.
‫چرا خواستین همه جمع بشیم؟
‫از اونجایی که اعلیحضرت در شرایط ‫رسیدگی به امور مملکت نیستن،
‫ما وُزرا...
‫باید دربار رو اداره کنیم. ‫موافق نیستین؟
‫واسه همین خواستم جمع بشیم.
‫اول،
‫آمادگی برای هجوم خیتان‌ها ‫از بیشترین فوریت برخورداره.
‫بیاین اول راجع‌به اون حرف بزنیم.
‫به وزارت مناسک اطلاع بدین...
‫که مقدمات فرستادن یه نماینده رو فراهم کنه.
‫و یه فرمانده‌ی میدانی هم ‫به شمال غرب اعزام کنید...
‫تا هوای سربازها رو داشته باشه.
‫آره، باید همین کارو بکنیم.
‫علاوه بر این، یه مقام دولتی هم باید...
‫به جنوب گاگ‌یونگ اعزام بشه ‫تا درمورد احساسات عمومی تحقیق کنه.
‫باشه.
‫پس یه افسر مناسب پیدا می‌کنم.
‫علیاحضرت...
‫گفتن که بهتره...
‫یکی از وُزرا بره.
‫یکی از وُزرا؟
‫کی از بین ما وُزرا؟
‫می‌خوام شما برید.
‫چون در فرار سلطنتی اعلیحضرت ‫از کاخ به ایشون خدمت کردین،
‫با جنوب گاگ‌یونگ آشنایی دارید، نه؟
‫پس لطفاً احساسات بی‌قرار مردم ‫که از جنگ اخیر ایجاد شده رو...
‫آروم کنید.
‫چنین وظیفه‌ای رو میشه به استاندار سپرد.
‫به نظرم درست نیست وقتی اعلیحضرت...
‫هنوز به هوش نیومدن، ‫اندک وُزرای باقی‌مونده...
‫پُستشون رو ترک کنن.
‫نگران اونش نباشید.
‫بقیه‌ی وُزرا وظایف شما رو انجام میدن.
‫منم کمکشون می‌کنم.
‫شما، علیاحضرت؟
‫درسته.
‫وقتی اعلیحضرت در وضعیت بحرانی‌ هستن،
‫نباید جایگاهمون ما رو محدود کنه.
‫همه باید برای غلبه بر این بحران همکاری کنن.
‫لطفاً به این سفر برید.
‫مسائل گاگ‌یونگ رو...
‫به من و وُزرای دیگه بسپرید.
‫می‌خوایم به عنوان فرمانده‌ی میدانی...
‫به شمال غرب برید... ‫تا ژنرال‌ها رو تشویق کنید...
‫و به تمرین سربازها نظارت کنید.
‫اینم...
‫خواسته‌ی علیاحضرته؟
‫این خواسته‌ی منه.
‫البته علیاحضرت هم موافقت کردن.
‫دارن همه‌ی وُزرای پیرو اعلیحضرت رو...
‫مجبور به ترک گاگ‌یونگ می‌کنن.
‫نایب‌وزیر کیم هدف بعدی‌شونه.
‫از نایب‌وزیر کیم محافظت کن.
‫چی؟ من؟
‫آره.
‫فقط در صورتی که ازش محافظت کنی...
‫می‌تونیم دستور اعلیحضرت رو پیش ببریم.
‫پس...
‫ایشون رو به تو می‌سپریم.
‫چی؟ صبر کنید. ارباب چویی.
‫ارباب چائه.
‫من باید چی‌کار کنم؟
‫نایب‌وزیر تعزیرات کیم ایون‌بو...
‫فوراً بیان بیرون و دستور رو دریافت کنن!
‫وزیر تعزیرات دستور دادن ‫که مجرم رو دستگیر کنیم.
‫مجرم؟ به کی میگی مجرم؟
‫گزارشی هست که ایشون رو متهم می‌کنه.
‫یه گزارش ساده...
‫دلیل نمیشه اونو مجرم بدونین.
‫کافیه.
‫بریم.
‫ارباب.
‫- پدر. ‫- پدر.
‫- ارباب. ‫- پدر.
‫پدر.
‫اعلیحضرت حق دارن...
‫که نظرشون رو اعلام کنن.
‫و بدون دستور اعلیحضرت، ‫نمی‌تونیم از مجرم بازجویی کنیم.
‫پس...
‫چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟
‫این کار برای افشای...
‫تمام جرایم نایب‌وزیر تعزیرات ‫در برابر تمام خادمین درباره.
‫بنابراین،
‫باید اینو برای اعلیحضرت غیرممکن کنیم...
‫که حتی بعد از به هوش اومدن ‫بتونن اون جرایم رو ببخشن.
‫پس خودم ازش بازجویی می‌کنم.
‫این هیچوقت سابقه نداشته.
‫اگه وُزرا موافق باشن مشکلی پیش نمیاد.
‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫اعلیحضرت هنوز زنده هستن،
‫و سه اداره و شش وزارتخونه پابرجان.
‫پس علیاحضرت چطور می‌تونن ‫شخصاً به جونگ‌جئون پا بذارن؟
‫برای همین موافقت وُزرا رو می‌خوان.
‫نمی‌تونم موافقت کنم.
‫ارباب چویی.
‫تو هم باید تمومش کنی، وزیر یو.
‫گفتی از اختیار وُزرا دفاع می‌کنی،
‫چطور می‌تونی به عنوان ‫بازیچه‌ی علیاحضرت رفتار کنی؟
‫من فقط دارم نیروها رو جمع می‌کنم ‫و به مسائل کشور رسیدگی می‌کنم.
‫ارباب یو.
‫چرا اینطوری هدفت رو گم کردی؟
‫تو تاحالا حتی یه بار هم از ‫مسیر درست فاصله نگرفتی.
‫چه موافق بودی چه نبودی، ‫همیشه نظرت رو بی‌پرده...
‫جلوی اعلیحضرت می‌گفتی.
‫و به خاطرش به چی رسیدیم؟
‫تونستیم امپراتور نالایق که...
‫درگیر مسائل حاشیه‌ای بود رو سر عقل بیاریم؟
‫یا تونستیم جلوی امپراتور جوان رو...
‫که همش جنگ رو بزرگتر می‌کرد بگیریم؟
‫خادمی که همیشه روراسته...
‫راحت‌تر از همه کنترل میشه.
‫حالا اعلیحضرت هم باید بفهمن...
‫که خادمین چقدر می‌تونن ترسناک باشن.
‫باید یاد بگیرن که چطوری ‫با خادمینشون کنار بیان.
‫فقط در این صورت...
‫فقط در این صورت مسیر یک ‫امپراتور بزرگ رو طی می‌کنن.
‫پس اینطور برداشت می‌کنم که تو هم...
‫موافقت کردی.
‫ما کمک می‌کنیم.
‫همه تصمیم گرفتیم از خواسته‌های ‫اعلیحضرت و نایب‌وزیر پیروی کنیم.
‫دیگه کم‌کم به نایب‌وزیر انگ مجرمی می‌زنن.
‫تا حدی که وقتی اعلیحضرت به هوش بیان ‫نمی‌تونن هیچ کاری انجام بدن.
‫پس چطوری باید جلوش رو بگیریم؟
‫یه نفر رو لازم داریم که ‫برای پدرتون پا پیش بذاره.
‫یکی که بتونه از پدرتون دفاع کنه.
‫اگه کسی به ذهنت می‌رسه، لطفاً بگو.
‫آره. فوراً می‌ریم و میاریمش اینجا.
‫همچین آدمی وجود داره؟
‫آره، یه نفر هست.
‫قبلاً به عنوان کارمند بومی تو دفتر ‫استانداری گونگجو کار می‌کرد.
‫اگه کارمند بومی بوده، ‫حتماً از خانواده‌ی اربابان منطقه‌ایه.
‫آره، اما با کارمندهای بومی دیگه فرق داشت.
‫وقتی پدرم استاندار بود، ‫اون بهش احترام می‌ذاشت.
‫مطمئنم اون از پدرم دفاع می‌کنه.
‫برو حیوون.
‫زیاد نگران نباشید.
‫از قبل نقشه‌ی کاملی طرح کردیم.
‫قبلاً فکر همه‌جاش رو کردین؟
‫بله.
‫فکر می‌کنین بدون آماده کردن طعمه،
‫برای شکار تله می‌ذاشتیم؟
‫لازم نیست از من بترسید.
‫فقط سعی دارم کمکتون کنم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫دارم به مادرم فکر می‌کنم.
‫وقتی بچه بودم،
‫مادرم یه چیزی بهم گفت.
‫"شبی که به دنیا اومدی،"
‫"یه ستاره از آسمون افتاد".
‫"یه گلوله‌ی بزرگ و آتشین ‫به طرز مهیبی به زمین خورد،"
‫"و تو یه چشم به هم زدن ‫ناپدید شد و فقط گرماش موند".
‫مادرم همیشه بهم می‌گفت...
‫"تو یه روز مرد بزرگی میشی".
‫"مرد بزرگی میشی که کشور رو نجات میده".
‫اما هیچ ویژگی خاصی نداشتم.
‫وقتی سنم از 30 گذشته بود...
‫به زور آزمون کشوری رو قبول شدم.
‫و بعد،
‫همیشه تو پُست‌های دورافتاده بودم.
‫واسه همین اینقدر کج‌خلق شدی؟
‫چون رویای بزرگی تو دلت داشتی،
‫ولی واقعیت زندگی‌ات بزرگ نبود؟
‫درسته.
‫شرمنده‌ام، اما فکر می‌کنم درسته.
‫و همون موقع بود که اعلیحضرت رو دیدم.
‫حتی به خادم حقیری مثل من،
‫مایل بود مأموریت بزرگی رو بده.
‫اما...
‫آخرش یه خنجر تو قلب همچین مردی فرو کردم.
‫و حالا اعلیحضرت...
‫به این خاطر داره برای جونش می‌جنگه.
‫اگه اعلیحضرت...
‫همینطوری فوت کنه،
‫همش تقصیر منه.
‫این خادم حقیر...
‫اعلیحضرت رو به سمت مرگ هُل داد.
‫عاقبتش اینطوری نمیشه.
‫به هوش میاد.
‫مطمئنم حالش خوب میشه.
‫ارباب کانگ.
‫لطفاً با این از نایب‌وزیر تعزیرات دفاع کنید.
‫باشه.
‫متوجه شدم.
‫ولی از دیروز یه دل‌درد وحشتناکی دارم.
‫امروز نمی‌تونم برم جونگ‌جئون...
‫- ارباب جانگ. ‫- خدای بزرگ.
‫چرا همش سعی داری فرار کنی؟
‫تو سامسوچی فرار کردی ‫و تو یونگجو هم همینطور.
‫از فرار کردن خسته نشدی؟
‫ببین.
‫چرا باید ازش خسته بشم؟
‫تو از زنده موندن خسته شدی؟
‫که اینطور.
‫پس می‌تونی بری بمیری. بیا.
‫اینو بگیر و بدو برو جونگ‌جئون،
‫و هر کاری که باعث میشه ‫علیاحضرت ازت بدش بیاد رو انجام بده.
‫- ارباب کانگ. ‫- می‌دونی، یه مرد باید بدونه...
‫که کِی باید عقب بکشه.
‫حس ششمم میگه الان یکی از اون مواقعه.
‫پس سوگندی که جلوی اعلیحضرت خوردی چی؟
‫گفتی برای پیروی از خواسته‌های ‫اعلیحضرت جونت رو به خطر می‌اندازی.
‫اونو چی‌کار می‌کنی؟
‫باشه. پس من انجامش میدم.
‫آره. می‌تونی بری انجامش بدی. ‫چرا همش می‌اندازی رو دوش من؟
‫اونی که می‌خواد بمیره می‌تونه بره. ‫مگه نه؟
‫علیاحضرت وارد می‌شوند.
‫چرا ادیب اعظم تو جمعتون دیده نمیشه؟
‫فکر کنم حالشون خوب نیست.
‫شنیدم قراره درمورد درخواست...
‫محاکمه‌ی نایب‌وزیر کانگ صحبت کنید.
‫پس امروز تصمیم گرفتم که ‫با رضایت وُزرا بهتون ملحق بشم.
‫اعلیحضرت به خاطر اون درخواست...
‫الان در آستانه‌ی مرگ هستن.
‫بنابراین مایلم...
‫به طور کامل راجع‌به اتفاقی که افتاد ‫تحقیق کنم تا مشخص بشه تقصیر کیه.
‫امیدوارم...
‫همگی متوجه شده باشین.
‫- بله، علیاحضرت. ‫- بله، علیاحضرت.
‫پس بیاین شروع کنیم.
‫نایب‌وزیر تعزیرات می‌تونه وارد بشه.
‫با مقایسه‌ی دفاتر ثبت نظامی فهمیدیم...
‫که 31 مرد که همگی پسران ‫و اقوام رُئسای گونگجو بودن...
‫همه از خدمت اجباری معاف شدن.
‫طبق دفاتر ثبت، دلیل معافیتشون چی بوده؟
‫نوشته شده که همه‌شون...
‫به خاطر مریضی یا مصدومیت ‫در شرایط جنگیدن نبودن.
‫اما وزیر تعزیرات تعدادی ‫افسر رو به گونگجو فرستادن...
‫و این مورد رو بررسی کردن...
‫و فهمیدن هیچکدومش صحت نداشته.
‫خیلی‌ها اون مردها رو حتی وسط جنگ هم...
‫سالم و سرحال دیده بودن.
‫بنابراین، مطمئنیم نایب‌وزیر تعزیرات...
‫با رُئسای منطقه‌ای نقشه کشیدن ‫که به معافیت اون‌ها کمک کنن.
‫نایب‌وزیر تعزیرات.
‫این حقیقت داره؟
‫بله، حقیقت داره.
‫اما...
‫این کار لازم بود.
‫این کار لازم بود؟
‫میشه بیشتر توضیح بدین؟
‫من از یک چیز چشم‌پوشی کردم...
‫تا ده چیز رو به دست بیارم.
‫کی گفته بود می‌تونید چنین معامله‌ای بکنید؟
‫قانون کدوم کشور...
‫به یه استاندار ساده چنین حقی میده؟
‫ببخشید که دخالت می‌کنم.
‫قانون این اجازه رو نمیده،
‫اما با توجه به شرایط اربابان منطقه‌ای،
‫به نظرم ایشون چاره‌ی دیگه‌ای نداشتن.
‫خب...
‫منظورم اینه که...
‫اربابان منطقه‌ای به حدی قدرت دارن...
‫- که احتمالاً ایشون مجبور شدن... ‫- چی دارین می‌گین؟
‫رئیس جانگ، این وظیفه‌ی شماست ‫که مقامات بومی رو مدیریت کنید.
‫شما طرف کی هستین؟
‫فراموش کردین وظیفه‌تون چیه؟
‫نه، فراموش نکردم.
‫من به طور کامل درمورد ‫این مسئله تحقیق کردم...
‫و فقط دارم نتایج تحقیقاتم رو ‫با شما به اشتراک می‌ذارم.
‫بیاین، لطفاً یه نگاه بندازین.
‫از 12 استاندار،
‫اونی که بیشترین سرباز رو به خدمت گرفته...
‫کسی جز استاندار گونگجو نبوده.
‫ایشون بیش از 97 نفر رو...
‫از هر 100 نفر تو منطقه‌شون به خدمت گرفتن.
‫علیاحضرت، ایشون چاره‌ای...
‫جز معامله با اربابان‌ منطقه‌ای گونگجو...
‫برای گرفتن سربازان بیشتر نداشتن.
‫علیاحضرت، شما حتماً در جریان...
‫ظلم و ستم اربابان منطقه‌ای هستین ‫چون مستقیماً تجربه‌اش کردین.
‫نایب‌وزیر تعزیرات نهایت تلاششون رو ‫برای نجات گوریو کردن.
‫از کجا می‌دونید این معامله رو ‫برای گوریو انجام داده...
‫یا برای منافع شخصی خودش؟
‫چطور می‌تونید اینقدر مطمئن باشید؟
‫چی؟
‫علیاحضرت.
‫اربابان منطقه‌ای گونگجو الان اینجا هستن.
‫پیشنهاد می‌کنم مستقیماً از خودشون بپرسید.
‫بگید بیان داخل.
‫شما رُئسای گونگجو هستید؟
‫- بله، علیاحضرت. ‫- بله، علیاحضرت.
‫خوبه. زود باشید بهم بگید.
‫واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫لطفاً ما رو بابت گناه بزرگمون ببخشید.
‫اما مطمئن باشید ایده‌ی ما نبود.
‫استاندار کیم به این کار مجبورمون کرد.
‫پیشنهاد معافیت پسرهامون ‫از خدمت اجباری رو داد...
‫و مجبورمون کرد در ازاش بهش پاداش بدیم.
‫وای خدا.
‫اینجایی.
‫پیش مادرت بهت خوش می‌گذره؟
‫باید سریع بیای خونه.
‫ادیب اعظم اومده تو رو ببینه.
‫ارباب چویی.
‫مشتاق دیدار.
‫حال اعلیحضرت چطوره؟
‫خوشبختانه ایشون رو به بهبود هستن.
‫اما هنوز به هوش نیومدن.
‫راستش بیشتر نگران اتفاقی‌ام ‫که بعد از به هوش اومدنشون می‌افته.
‫منظورتون چیه؟
‫اتفاقی تو دربار افتاده؟
‫بله.
‫علیاحضرت می‌خوان با کمک وزیر یو...
‫دستو پای اعلیحضرت رو ببندن.
‫ایشون عضو شورای خصوصی رو به جنوب...
‫و افسر ارشد درجه دوم رو ‫به شمال غرب فرستادن.
‫در حال حاضر، ایشون دارن از ‫نایب‌وزیر تعزیرات بازجویی می‌کنن،
‫و میگن که باید درخواستی ‫که شما دادین رو بررسی کنن.
‫باورم نمیشه.
‫این کاریه که اعلیحضرت باید انجام بدن.
‫این وظیفه‌ی علیاحضرت نیست.
‫با این وجود دارن انجامش میدن.
‫می‌خوان همه بدونن نایب‌وزیر تعزیرات...
‫مرتکب جرم نابخشودنی‌ای شده.
‫علیاحضرت مدام...
‫نایب‌وزیر تعزیرات رو منزوی می‌کنن...
‫تا زمان مجازات مرگ برسه.
‫هرچی بیشتر سعی کنه خودشو نجات بده،
‫علیاحضرت فشار رو بیشتر می‌کنن.
‫رُئسا تهدیدش کرده بودن...
‫که با دستور خدمت اجباری همکاری نمی‌کنن،
‫برای همین استاندار کیم چاره‌ای ‫جز انجام کاری که کرد نداشت.
‫از روی طمع این کارو نکرد.
‫رُئسای منطقه‌ای...
‫در ازای هر بچه ده نیانگ نقره پیشنهاد دادن.
‫اینطور نیست.
‫استاندار کیم هیچ پولی قبول نکرد.
‫پیداش کردم.
‫من ازش بی‌اطلاعم.
‫اون تو خونه‌ی ما نبود.
‫لطفاً حرفمو باور کنید.
‫قسم می‌خورم ازش بی‌اطلاعم.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫دارم حقیقت رو بهتون میگم.
‫بابا. کمکم کن.
‫علیاحضرت به همه فشار میارن...
‫و همه رو تو تنگنا قرار میدن...
‫تا نایب‌وزیر کیم در هم بشکنه.
‫حقیقت داره که پدرت تو رو...
‫به خدمتکاری اعلیحضرت درآورده ‫تا لطف ایشون رو به دست بیاره؟
‫نه.
‫کل گوریو می‌دونن که استاندار گونگجو...
‫دخترش رو به خدمتکاری درآورده تا عضو دربار بشه.
‫با این حال، می‌خوای الکی ‫خودت رو به ندونستن بزنی؟
‫شبی که اعلیحضرت تو گونگجو موندن،
‫من پیششون رفتم
‫اما خودم این درخواست رو داشتم.
‫- خودت؟ ‫- بله، علیاحضرت.
‫این یه رسم قدیمیه که حسابی خدمتکاری مهمون ارزشمندشون رو بکنن
‫اما پدر من آدمی نیست که ‫به همچین چیزی فکر کنه.
‫واسه همین خودم درخواست کردم.
‫برای چی این کارو کردی؟
‫می‌خواستم...
‫با این کار درهای آینده رو ‫به روی پدرم باز کنم.
‫با جلب علاقه‌ی اعلیحضرت،
‫می‌خواستم به پدرم فرصت ‫رسیدن به رویاش رو بدم.
‫این یعنی خدمتکاری اعلیحضرت...
‫آینده‌ی روشنی رو برای ‫پدرت به ارمغان می‌آورد؟
‫منظورم این نبود.
‫پس اعلیحضرت شبیه مردی بودن ‫که تسلیم خواسته هاش میشه؟
‫به نظر می‌رسید اعلیحضرت ‫مقام بالایی رو ارزونی کنن...
‫چون خدمتکار خوبی بهشون پیشکش شده؟
‫اینطور نیست.
‫پس چرا رفتی پیش ایشون؟
‫داستانت جور در نمیاد.
‫تو ادعا کردی که برای دادن یه آینده ‫به پدرت خدمتکار اعلیحضرت شدی.
‫اما فکر نمی‌کردی اعلیحضرت ‫این خواسته رو اجابت کنن.
‫این منطقی نیست، مگه نه؟
‫الان داری به دید تحقیر نگاهم می‌کنی، نه؟
‫چطور جرأت می‌کنی جلوی من ‫با کلمات بازی کنی و مسخره‌ام کنی؟
‫اینطور نیست. همچین جسارتی نمی‌کنم.
‫پس چرا وارد اتاق ایشون شدی؟
‫برام یه دلیل قانع‌کننده بیار.
‫- علیاحضرت... ‫- حرف بزن!
‫اعلیحضرت. حالتون بهتره؟
‫بگو ببینم.
‫چرا وارد اتاق اعلیحضرت شدی؟
‫روراست باش.
‫به خاطر طمع خودت بود؟
‫می‌خواستی زن اعلیحضرت باشی؟
‫می‌خواستی با لذت این قدرت زندگی کنی؟
‫می‌خواستی هرجا که رفتی ‫اسم اعلیحضرت رو بیاری...
‫تا مثل یه زن باارزش باهات رفتار بشه؟
‫کافیه، علیاحضرت.
‫من بهش دستور دادم این کارو بکنه.
‫پدر.
‫من دخترمو به سختی انداختم
‫تا لطف اعلیحضرت شامل حالم بشه.
‫من از اربابان منطقه‌ای رشوه خواستم،
‫به طمعی که داشتم پاسخ دادم،
‫و قانون ملی رو شکستم.
‫پدر.
‫به تمام جرایمم اعتراف می‌کنم. پس...
‫لطفاً بس کنید، علیاحضرت.
‫دخترم...
‫هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫پدر.
‫وزیر یو.
‫بله، علیاحضرت.
‫مجرم به همه‌چی اعتراف کرد.
‫همه می‌تونید تشریف ببرید.
‫بله، علیاحضرت.
‫پدر.
‫اعلیحضرت.
‫ملکه.
‫الان داشتی چی‌کار می‌کردی؟
‫ملکه.
‫فوراً برو.
‫- اعلیحضرت، من فقط... ‫- زود باش!
‫چشم، اعلیحضرت.
‫می‌تونی بلند شی.
‫برگردید خونه‌تون.
‫پدر.
‫بریم.
‫چی‌کار کردین؟
‫وقتی که من بی‌هوش بودم،
‫وُزرایی که به خواسته‌های من ‫اعتنا می‌کردن رو بیرون کردین،
‫با ملکه توطئه کردین،
‫و نایب‌وزیر کیم رو متهم به جنایت کردین.
‫این خیانته.
‫ما فقط به امور سیاسی رسیدگی کردیم.
‫چی گفتی؟
‫برای رسیدگی به امور کشوری،
‫ما فقط با علیاحضرت همکاری کردیم.
‫- وزیر یو. ‫- اعلیحضرت.
‫مجرم به همه‌چیز اعتراف کرده.
‫لطفاً تصمیم‌گیری کنید.
‫فوراً بس کنید.
‫اعلیحضرت.
‫نایب‌وزیر کیم ایون‌بو...
‫اربابان منطقه‌ای رو تهدید کرده ‫و برای خودش ثروت جمع کرده.
‫در عوض به معافیت بچه‌هاشون کمک کرده.
‫قانون‌شکنی کرده...
‫و با ارتکاب جرمی بزرگ ‫نظم نظامی رو به هم زده.
‫لطفاً هرچه سریع‌تر به اعدام محکومش کنید.
‫کافیه.
‫اعلیحضرت. شهادت‌ها و مدارک زیادی وجود دارن.
‫اگه بازم مجازاتش نکنید،
‫چطور در آینده نظم دربار رو حفظ کنیم؟
‫لطفاً مجازاتی شدید اعمال کنید...
‫و آینده‌ی این دربار رو روشن کنید.
‫مگه نگفتم بس کنید؟
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫خوب گوش کنید.
‫من از قبل تصمیم گرفتم تمام جرایمی...
‫که در طول جنگ صورت گرفتن رو ببخشم.
‫نایب‌وزیر تعزیرات هم در طول جنگ ‫مرتکب جرایمی شده.
‫پس دیگه...
‫بحث جرایمش رو پیش نکشید.
‫اعلیحضرت، این مسئله فرق می‌کنه.
‫کیم ایون‌بو به خاطر ترس...
‫از دشمنی که تو میدون جنگ ‫باهاش روبرو شده بود فرار نکرد.
‫اون تو یه حومه‌ی شهر آروم بوده ‫و برای راضی کردن طمعش...
‫مرتکب جرم شده.
‫اگه همچین کسی رو هم ببخشید، ‫این نه به چشم بخشندگی...
‫بلکه به چشم خودنمایی کاذب دیده میشه.
‫اعلیحضرت.
‫اون یه مجرم خیلی جدیه که ‫نظم نظامی رو به هم زده.
‫لطفاً خیلی سریع...
‫مجازات شدیدی رو اعمال کنید.
‫لطفاً حتی همین یه بارم که شده،
‫به رفع خشم جنگجویان و مردم کمک کنید.
‫التماستون می‌کنم.
‫لطفاً درخواست‌ ما رو بشنوید.
‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید. ‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید.
‫لطفاً درخواست ما رو بشنوید.
‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید. ‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید.
‫لطفاً درخواست ما رو بشنوید.
‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید. ‫- لطفاً درخواست ما رو بشنوید.
‫اعلیحضرت.
‫لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید. ‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫اعلیحضرت، اگه تصمیم دارید ‫کیم ایون‌بو رو زنده بذارید،
‫لطفاً گردن همه‌مون رو بزنید.
‫- لطفاً گردن همه‌مون رو بزنید. ‫- لطفاً گردن همه‌مون رو بزنید.
‫لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید. ‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫این نتیجه‌ای بود که می‌خواستین؟
‫اگه نه، همه‌چی رو درست کنین.
‫منم راهش رو نمی‌دونم.
‫اما مطمئنم...
‫شما می‌تونید یه راهی پیدا کنید.
‫پس دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید. ‫- لطفاً کیم ایون‌بو رو مجازات کنید.
‫- اعلیحضرت.
‫الان دیگه نمی‌تونید اوضاع رو ‫به حالت قبل برگردونید.
‫تمام خادمین دربار...
‫زجه می‌زنن و از شما می‌خوان ‫نایب‌وزیر تعزیرات رو مجازات کنید.
‫باید هرچی سریع‌تر مجازاتش کنید.
‫اعلیحضرت.
‫اینو با نهایت صداقتی که ‫نسبت به شما دارم میگم.
‫اعلیحضرت.
‫افسر مناسک اینجان.
‫یه نامه از طرف...
‫عضو سابق آکادمی، کانگ گام‌چان دارم.
‫برگردونش.
‫نمی‌خوام ببینمش.
‫خواهش کردن که فوراً اینو بخونین.
‫میگن راهی برای نجات ‫نایب‌وزیر تعزیرات هست.
‫[برای اعلیحضرت، از طرف کانگ گام‌چان]
‫اعلیحضرت.
‫خوش اومدی.
‫این خواسته‌ی قلبی شماست؟
‫بله.
‫تو رو به عنوان همسر رسمی‌ام می‌پذیرم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫سعی کردم از شر نایب‌وزیر خلاص بشم،
‫ولی در عوض دخترشم وارد دربار شد.
‫عجولانه صحبت نکن.
‫تمام چیزهایی که تو الان ‫سعی داری ازشون محافظت کنی...
‫همون چیزهایی هستن که من ‫سعی دارم از بین ببرمشون.
‫راه من و تو دیگه از هم جدا شده.
‫چون مجبور بودین منو پذیرفتین؟
‫یا واقعاً منو می‌خواین؟
‫لطفاً راهی برای شکستن ‫اراده‌ی اعلیحضرت پیدا کن.
‫امیدوارم حالا شما دوتا بتونید متحد بشید.