‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫به قلب گوریو حمله کنید.
‫راه بی‌افتید.
‫حمله!
‫[تونگ‌دئوکمون]
‫[گوندوکجون]
‫فوراً پادشاه گوریو رو پیدا کنید.
‫اطاعت، فرمانده.
‫[قسمت دوازدهم]
‫- تمام سوراخ سنبه‌ها رو بگردین! ‫- اطاعت.
‫پادشاه کجاست؟
‫نمی‌دونم. واقعاً هیچی نمی‌دونم.
‫برو حیوون.
‫اوناهاش!
‫سوار بر اسب به سمت شمال رفت.
‫- برو حیوون. ‫- برو.
‫- برو حیوون. ‫- برو حیوون.
‫برو. سریع‌تر.
‫- ای بی‌شرف. ‫- هی!
‫برو حیوون. برو.
‫- سریع‌تر. ‫- برو حیوون.
‫نماینده‌ی گوریو. بازم تو بودی؟
‫با دست‌های خودم می‌گیرمت.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم...
‫تا بابت این کارت تقاص پس بدی.
‫بیاین.
‫- برو حیوون. ‫- بریم.
‫زود باشید.
‫ولش کن، موش کثیف!
‫- رد کن بیاد. ‫- نه.
‫- نه، بچه‌ام! ‫- توروخدا.
‫برید عقب.
‫بابا.
‫نه. بابا.
‫تکون نخورید.
‫ساکت باشید.
‫- نه ‫- نه.
‫یه خونه‌ی پُر و پیمون پیدا کردم!
‫- زود باشید همه‌چی رو بردارید. ‫- هی، اون نه.
‫بریم.
‫لعنت بهت.
‫- وای. ‫- هی، اونم بردار.
‫هرچی می‌بینید بردارید.
‫اون اتاقم بگرد.
‫اینم می‌بریم. این‌ها رو هم همینطور.
‫هی، این‌ها رو یادت نره.
‫ایول!
‫هرچی که اینجاست رو می‌بریم.
‫هی، زود باشید.
‫[همسر کانگ گام‌چان]
‫وای خدا.
‫- یالا ببینم. ‫- برو.
‫هی.
‫شرط می‌بندم رفته جنوب.
‫فوراً برو دنبالش.
‫باید به هر قیمتی دستگیرش کنی. مفهومه؟
‫اطاعت، فرمانده.
‫نه. خواهش می‌کنم.
‫برو.
‫برو حیوون.
‫این یعنی اون عمداً تو گاگ‌یونگ موند؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫نایب‌وزیر کانگ گفت سعی می‌کنه زمان بخره.
‫وقتی برای فرارتون از کاخ نقشه می‌کشیدیم،
‫قرار شد این کارو بکنه.
‫ولی به زودی میان دنبالتون.
‫باید به حرکت ادامه بدین.
‫شما دیگه باید سرپناه پیدا کنید.
‫نه، اعلیحضرت.
‫ما دنبال شما میایم.
‫امپراتور و وُزرا رو نباید باهم بگیرن.
‫اعلیحضرت.
‫از یه مسیر دیگه برید و سرپناه پیدا کنید.
‫برید.
‫[چویی هانگ، ادیب اعظم]
‫ارباب چائه، خوب از اعلیحضرت مراقبت کن.
‫اعلیحضرت.
‫لطفاً مراقب خودتون باشید.
‫به زودی به دژ گواکجو می‌رسیم. ‫مشعل‌ها رو خاموش کنید.
‫اطاعت.
‫- مشعل‌ها رو خاموش کنید. ‫- مشعل‌ها رو خاموش کنید.
‫ماه رو تو آسمون نمی‌بینم.
‫درسته، به نظر میاد آسمون ‫داره به ما کمک می‌کنه.
‫تو همچین شبی، حتی نمی‌فهمن...
‫ما بیرون دیوارهای دژ هستیم.
‫[خانه‌ی بیگاری زندانیان دژ گواکجو]
‫هی. اینم یه کم آب.
‫- آب. ‫- بخورید.
‫این چه وضعشه؟ ‫اصلاً بهمون غذا نمیدن؟
‫[کیم سوک‌هیونگ، افسر درجه هفتم کویجو]
‫از پریروز که آوردنم اینجا فقط آب خوردم.
‫فردا یه کاسه پوره بهت میدن.
‫هر سه روز یه بار بهمون غذا میدن.
‫لعنتی.
‫حتی اگه زندانی باشیم هم،
‫هر سه روز یه وعده مسخره‌ست.
‫فقط اینطوری مطیع می‌شیم.
‫حتی اگه به زنم تعرض کنن،
‫جونشو ندارم جلوشون وایستم.
‫وقتی پوره دادن، تا می‌تونی بخور.
‫مردهای اینجا اینقدر مریضن ‫که دیگه اشتهایی براشون نمونده.
‫نوزاد تازه‌متولدم رو انداختن تو چاه.
‫مادر پیرم رو هم تیکه پاره کردن.
‫چی از این گلوم پایین میره؟
‫اون یارو که اونجاست از همه بی‌رحم‌تره.
‫واسه سرگرمی آدم می‌کشه.
‫زندانی‌های پیر بی‌فایده رو آزاد می‌کنه،
‫و بعد با تیر دخلشون رو میاره.
‫[دروازه‌ی غربی دژ گواکجو]
‫هیچکدومشون رو از قلم نندازید.
‫[یانگ کیو، افسر موقت دولت شمال غرب]
‫خیتان‌ها باید بدونن که...
‫فقط 1700 سرباز گوریو...
‫دارن به این دژ حمله می‌کنن.
‫هرطور شده نابودشون کنید.
‫فقط در این صورت می‌تونیم ‫کینه‌ی مردم رو آروم کنیم...
‫و کاری کنیم سربازهای خیتان ‫از سربازهای گوریو بترسن.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫- بیا شروع کنیم. ‫- اطاعت.
‫دنبالم بیاین.
‫تیر علامت بود.
‫[تیری که صدایی به عنوان علامت تولید می‌کند]
‫[دروازه‌ی شرقی دژ گواکجو]
‫همه سرتون رو بدزدین!
‫کجان؟ کدوم طرفن؟
‫هیچی نمی‌بینیم.
‫شلیک کنید.
‫تیرهای آتشین رو شلیک کنید!
‫به شلیک ادامه بدین تا نتونن ‫اون تیرهای آتشین رو پرت کنن.
‫شلیک کنید.
‫برامون کمین کردن. ‫به دروازه‌ی شرقی حمله شده.
‫حتی دارن به دروازه‌های جنوبی ‫و شمالی هم تیراندازی می‌کنن.
‫تعداد دشمن چند نفره؟
‫نمی‌دونیم.
‫با توجه به این که حمله از ‫جهت‌های زیادی صورت گرفته،
‫تعدادشون باید خیلی زیاد باشه.
‫باید بیش از ده‌ها هزار نفر باشن.
‫برای حمله به چنین دژی، ‫ده‌ها هزار نفر سرباز لازمه.
‫از دیوارهای دژ محافظت کنید.
‫همه‌ی سربازها رو بفرستید بالای دیوارها.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫دشمن!
‫خودتون رو بالای دیوارها مستقر کنید.
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫بریم.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط دارن از سایه‌ها تیراندازی می‌کنن.
‫برای هر سه دروازه همینطوره.
‫هیچکدوم از سربازهای دشمن ‫به دیوارهای دژ حمله نکردن.
‫چه نقشه‌ای زیر سرشونه؟
‫چرا دارن به دروازه‌ی غربی حمله می‌کنن؟
‫چندتا سرباز جلوی دروازه‌ی غربی‌ان؟
‫زیاد نیستن.
‫بیشترشون جاهایی هستن که حملات بیشترن.
‫بریم.
‫[داخل دروازه‌ی غربی دژ گواکجو]
‫برید پایین و جلوشون رو بگیرید.
‫نذارید دروازه‌ی دژ رو باز کنن.
‫بجنبید دخلشون رو بیارید!
‫- اون‌ها سربازهای گوریو هستن. ‫- گوریو...
‫- سربازهای گوریو.
‫گوریو...
‫دروازه‌ی دژ رو باز کنید.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫بریم.
‫حمله.
‫تک‌تکشون رو بکُشید.
‫- چی؟ ‫- کیه؟
‫- من می‌برمشون. ‫- برید.
‫عجله کنید. زود باشید.
‫ژنرال.
‫تمام دروازه‌ها باز شدن.
‫سربازهای گوریو به داخل دژ هجوم آوردن.
‫بیا ببینم.
‫افسر یانگ. اونجا!
‫گمشون کردین؟
‫- خدای من. ‫- اون مُرده.
‫بفرمایید!
‫- هورا برای افسر یانگ. ‫- هورا برای افسر یانگ.
‫- هورا برای سربازان گوریو! ‫- هورا برای سربازان گوریو!
‫- هورا. ‫- هورا.
‫- هورا برای افسر یانگ. ‫- هورا.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتون خیتان]
‫پادشاه گوریو کجاست؟
‫چرا کسی جواب نمیده؟
‫اون الان کجاست؟
‫پادشاه گوریو فرار کرده.
‫فرار کرده؟
‫اون پادشاه یه کشوره.
‫با این حال، مردمش رو ول کرده و فرار کرده؟
‫این چطور ممکنه؟
‫وقتی داشت فرار می‌کرد،
‫تو چی‌کار می‌کردی، فرمانده؟
‫معذرت می‌خوام.
‫افرادمون رو فرستادیم دنبالش.
‫به زودی میارنش.
‫خبر فوری دارم، اعلیحضرت.
‫دژ گواکجو به دست ارتش دشمن افتاده.
‫دژ گواکجو؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫شبونه دژ رو تصرف کردن،
‫و تمام سربازهای اونجا قلع و قمع شدن.
‫سربازها رو ببر و مردم رو ‫به دژ تونگجو منتقل کن.
‫اطاعت، افسر یانگ.
‫برو و دروازه‌های دژ رو بشکن ‫و تمام خونه‌ها رو آتیش بزن.
‫حتی اگه سربازهای خیتان برگردن، ‫نباید چیزی باقی مونده باشه.
‫ولی ما سخت تلاش کردیم ‫کنترل دژ رو به دست بگیریم.
‫حالا باید آتیشش بزنیم؟
‫ما نیومدیم اینجا که کنترل ‫دژ رو به دست بگیریم.
‫اومدیم که از شر پایگاه دشمن خلاص بشیم.
‫- ولی... ‫- الان...
‫وقت دل خوش کردن به اینجا نیست.
‫از حالا به بعد، باید نیروهای ‫باقی‌مونده‌مون رو جمع کنیم...
‫و برای ضدحمله آماده بشیم.
‫حالا،
‫نوبت ارتش گوریوئه.
‫اعلیحضرت، موقعیت بحرانی‌ایه.
‫گواکجو تنها پایگاه ارتشمونه.
‫این حقیقت که گواکجو رو از دست دادیم...
‫یعنی مسیر برگشتمون قطع شده.
‫سربازها جا خوردن.
‫باید تا دیر نشده برگردیم...
‫و دوباره سوگ‌یونگ رو بگیریم.
‫چرا از الان نگران راه برگشت هستین؟
‫سربازها جا خوردن...
‫چون مقامات دربار به این چیزها فکر می‌کنن.
‫چی گفتین؟
‫فرمانده‌ی سردمدار، ‫مقامات دربار رو گمراه نکن.
‫عقب‌نشینی خیلی مهم‌تر از پیشروی ـه.
‫فقط اینو میگم چون الان ‫وقت عقب‌نشینی نیست.
‫این اولین باره که اعلیحضرت شخصاً ‫رهبری جنگ رو به عهده گرفتن.
‫دودمان سونگ هم مثل بقیه‌ی ‫کشورهای ملوک‌الطوایفی،
‫چشمش به این جنگه.
‫با این حال، حرف از عقب‌نشینی می‌زنید؟
‫قبل از این که اعلیحضرت ‫گوریو رو به زانو در بیارن،
‫اصلاً نباید عقب‌نشینی کنن. درست نمیگم؟
‫خب،
‫چه فکری داری، فرمانده‌ی سردمدار؟
‫باید کل ارتش رو برداریم...
‫و به طرف جنوب پیشروی کنیم.
‫باید کل کشور گوریو رو بگردیم...
‫و پادشاهشون رو اسیر کنیم.
‫اعلیحضرت، این ممکن نیست.
‫بیشتر از این پیشروی کردن خطرناکه.
‫الانشم زیادی تو خاک گوریو پیشروی کردیم.
‫درسته، اعلیحضرت.
‫تازه ارتش ما...
‫هیچ اطلاعی نداره که جنوب گاگ‌یونگ چه خبره.
‫حتی نمی‌دونیم قلمروی گوریو...
‫از جنوب تا چه حد وسعت داره.
‫اعلیحضرت، چقدر دیگه ‫می‌تونه وسعت داشته باشه؟
‫اگه به سواره‌نظام‌های ما بسپرید،
‫ظرف چند روز به انتهای ‫قلمروی گوریو می‌رسن.
‫لطفاً همین الان دستور پیشروی بدین.
‫اعلیحضرت، این یه نظر عجولانه‌ست ‫که اصلاً نباید بهش توجه کنید.
‫پیشروی ساده و بدون تدبیر...
‫مطمئناً به نابودی ختم میشه.
‫حتی اگه ارتش رو به یه ‫پسربچه‌ی 15 ساله بسپرید،
‫با سربازها اینطوری پیشروی نمی‌کنه.
‫فرمانده.
‫الان چی گفتی؟
‫کافیه.
‫در حضور کی صداتون رو بالا می‌برید؟
‫المشنگه به پا نکنید.
‫ما فقط یه دژ کوچیک رو از دست دادیم.
‫وقتی پادشاه گوریو رو بگیریم تموم میشه.
‫اونوقت،
‫راه برگشتمون به خونه، ‫خود به خود باز میشه.
‫مفهومه؟
‫- بله، اعلیحضرت. ‫- بله، اعلیحضرت.
‫چطور همچین اتفاقی افتاد؟
‫شش هزار نفر از دژ نگهبانی می‌دادن.
‫چطور ارتش گوریو یک‌شبه تصرفش کرد؟
‫برای تصرف دژی که توسط ‫شش هزار نفر محافظت میشه،
‫حداقل شصت هزار نفر لازمه.
‫پس این یعنی ارتش گوریو ‫اونقدری قوی هست که...
‫شصت هزار سرباز رو شبونه حرکت بده؟
‫باید بررسی کنیم چندتا سرباز رو بسیج کردن.
‫هرچند،
‫به نظرم این حقیقت داره که ‫ارتش گوریو قوی وایستاده.
‫ما ارتش گوریو رو خیلی دست کم گرفته بودیم.
‫از حالا به بعد باید بیشتر احتیاط کنید.
‫شما الان به عمق خاک دشمن نفوذ کردین.
‫افراد بیشتری رو...
‫به دنبال پادشاه گوریو می‌فرستیم ‫و دستگیرش می‌کنیم.
‫حتماً دستگیرش کنید.
‫اگه نهایتاً نتونیم دستگیرش کنیم،
‫به سمت جنوب پیشروی می‌کنیم.
‫- اعلیحضرت. ‫- همونطور که فرمانده‌ی سردمدار گفت،
‫من اصلاً...
‫نباید گوریو رو اینطوری ترک کنم.
‫این نوع تحقیر...
‫هرگز قابل قبول نیست.
‫باید خودت بری.
‫هر طور که شده،
‫باید پادشاه گوریو رو دستگیر کنی.
‫اطاعت، فرمانده.
‫[لی هیون‌وون]
‫ببخشید، فرمانده. ‫می‌خوام یه چیزی بهتون بگم.
‫حتی اگه نتونیم پادشاه گوریو رو بگیریم،
‫یه راهی...
‫برای به زانو درآوردن ارتش گوریو هست.
‫به نظرت این جواب میده؟
‫گاگ‌یونگ سقوط کرده.
‫هیچ سرباز گوریویی نیست که ‫از شنیدن این خبر متزلزل نشه.
‫اما پادشاه گوریو هنوز زنده‌ست.
‫فرماندهان شمال از کجا می‌فهمن...
‫که اون زنده‌ست یا مُرده؟
‫حتی اگه شایعه‌ی مرگش رو بشنون،
‫باور می‌کنن.
‫- برو حیوون. ‫- برو حیوون.
‫فرمانده یانگ، خبر فوری دارم.
‫- چی شده؟ ‫- گاگ‌یونگ...
‫- سقوط کرده. ‫- چی؟
‫ارتش خیتان سوگ‌یونگ رو محاصره کرده بود...
‫و یهو به سمت گاگ‌یونگ پیشروی کرد.
‫و ظاهراً دیشب گاگ‌یونگ رو گرفتن.
‫پس اعلیحضرت چی؟
‫قطعی نیست،
‫اما شایعه شده که فوت کردن.
‫فوراً به تمام دژهای شمال غرب خبر بده.
‫به فرماندهان مدافع هر دژ ‫بگو توی سوگ‌یونگ جمع بشن.
‫اطاعت.
‫برو حیوون.
‫افسر یانگ.
‫بریم. برو حیوون.
‫خب، مقامات دربار چی شدن؟
‫همه‌شون شبونه با اعلیحضرت فرار کردن.
‫خدای من.
‫تو چرا هنوز اینجایی؟
‫نایب‌وزیر مناسک کانگ حتی ‫بهت نگفت از گاگ‌یونگ بری؟
‫پس تنهایی فرار کرده؟
‫اگه فرار کرده باشه خیالم راحت میشه.
‫چی؟
‫از کجا معلوم خودسرانه کاری نکرده...
‫و یه جایی سرش رو به باد نداده؟
‫خدای من.
‫متأسفم.
‫پیش خودم می‌گفتم این کیه. ‫شما بودین، ارباب کانگ.
‫و شما؟
‫من ها گونگ‌جین هستم. ‫مدیر چپ سابق امور مملکتی.
‫تبعید شده بودم، ولی بهم خبر رسید ‫که اعلیحضرت جرایمم رو می‌بخشن.
‫منم بلافاصله برگشتم.
‫آهان، که اینطور.
‫حقیقت داره...
‫که گاگ‌یونگ سقوط کرده؟
‫تو راه اینجا شنیدم.
‫این خیلی بده.
‫پس من الان باید کجا برم؟
‫الان چی گفتی؟
‫گفتم هر کاری می‌خواین انجام بدین.
‫ما در حد توانمون کار انجام دادیم.
‫دیگه پسری نداریم که قربانی کنیم.
‫پس اگه بازم سرباز می‌خواین،
‫هر کاری صلاح می‌دونین انجام بدین.
‫باید دهکده به دهکده برید...
‫و هرطور می‌خواین ببرینشون.
‫اگه تدارکات نظامی لازم دارین،
‫باید وارد تک‌تک خونه‌ها بشین،
‫انبارشون رو باز کنین و برنجشون رو بردارین.
‫این‌ها دستور اعلیحضرت هستن.
‫فوراً سربازهای بیشتری رو احضار کن.
‫گفتم خودتون انجامش بدین.
‫گاگ‌یونگ این جنگ رو شروع کرده.
‫پس چرا ما باید جونمون رو فدا کنیم؟
‫به چشم مقامات دربار،
‫مردم جنوب شبیه سپر انسانی هستن؟
‫تو...
‫اعلیحضرت باعث این جنگ بوده.
‫اگه می‌خواین کسی براتون بجنگه،
‫بگین خود اعلیحضرت بره و بجنگه!
‫چی گفتی؟
‫فرمانده.
‫فرمانده چویی، یه مشکلی پیش اومده.
‫چی شده؟
‫[کیم جونگ‌هیون، دستیار استاندار چونگجو]
‫حقیقت داره؟
‫نایب‌وزیر مناسک یه پیک فرستاده ‫که به ما اطاع بده.
‫اعلیحضرت الان تو راه اینجا هستن.
‫ما دستور داریم اعلیحضرت ‫و سربازهاشون رو همراهی کنیم.
‫الان چندتا سرباز برامون مونده؟
‫با خودم، پونزده‌تا.
‫- همه‌شون رو جمع کن. ‫- اطاعت.
‫باورم نمیشه.
‫گاگ‌یونگ هم سقوط کرده؟ ‫گاگ‌یونگ‌ هم؟
‫حقیقت داره؟
‫آره، حقیقت داره.
‫زنم رفته بود گاگ‌یونگ...
‫ولی به سرعت برگشت.
‫مردمی که گاگ‌یونگ رو ترک کردن، ‫همه راهی جنوب شدن.
‫شایعه شده که حتی امپراتور هم...
‫فرار کرده و گاگ‌یونگ رو ترک کرده.
‫پس الان کجاست؟
‫[گاگ‌یونگ، رودخانه‌ی ایمجین]
‫[هیونجونگ و همراهانش، جوکسونگ‌هیون]
‫[جوکسونگ‌هیون]
‫همینجاست؟
‫- سلام، خوش اومدین. ‫- خوش اومدین.
‫- وای پسر. ‫- بیا، یه کم آب بخور. تو هم بخور.
‫یه کم آب بخور. آره.
‫- هی خدا. ‫- بیا، من نگهش می‌دارم.
‫خودمونو رسوندیم‌.
‫مقامات دولتی کجا رفتن؟
‫چند روزی میشه...
‫که همه‌شون فرار کردن.
‫الان فقط ما خدمتکارها تو دهکده موندیم.
‫غذا واسه خوردن دارید؟
‫برنج داریم،
‫ولی فقط همین.
‫معذرت می‌خوام، اعلیحضرت. ‫لطفاً ما رو ببخشید.
‫لازم نیست نگران باشی.
‫زود برو و واسه خودتونم یه کم برنج بپز.
‫چشم، علیاحضرت.
‫[ملکه وونسئونگ]
‫اعلیحضرت.
‫باید غذا بخورید.
‫نمی‌تونم غذا بخورم.
‫من مردمم رو ناامید کردم.
‫چطور می‌تونم اینو بخورم؟
‫باید غذا بخورید.
‫باید تحمل کنید و دووم بیارید.
‫فقط در اون صورت فرصت ‫جبرانش رو به دست میارید.
‫می‌بینم که غافلگیر شدین ‫دیدین من از مردم حرف زدم.
‫شما تصمیم گرفتین جونتون رو...
‫برای نجات مردمتون بگیرین،
‫برای همین دیگه بهتون نمیگم...
‫که فقط به فکر امنیت خودتون باشید.
‫ملکه.
‫یه کم غذا بخورید که قوّت بگیرید.
‫و دیگه...
‫به رفتن و تنها گذاشتن من...
‫فکر نکنید.
‫متأسفم.
‫و ممنونم.
‫زود باشید یه کم غذا بخورید.
‫منم می‌خورم.
‫باید بگم، کی فکرشو می‌کرد؟
‫ارباب چائه، کی می‌دونست قراره...
‫روبروی هم بشینیم و برنج و سوپ ترب بخوریم؟
‫آره واقعاً.
‫جنگ برای همه‌مون تجربه‌ی فروتنانه‌ای بوده.
‫معاون ژنرال، چرا نمی‌خورید؟
‫هیچی از گلوم پایین نمیره.
‫مشکل چیه؟ ‫گلو درد داری؟
‫نوش جونتون.
‫ای بابا. حیفه.
‫بیاین.
‫به زور هم که شده یه کم بخورید.
‫من لیاقت غذا خوردن رو ندارم.
‫اگه می‌تونستم تو جولیونگ شکستشون بدم،
‫اعلیحضرت هم مجبور نمی‌شدن ‫اینطوری فرار کنن.
‫- تعدادشون خیلی از ما بیشتر بود. ‫- نه.
‫می‌دونم اگه با تمام قدرتم باهاشون ‫می‌جنگیدم می‌تونستم شکستشون بدم.
‫همش تقصیر منه.
‫دلیلش این بود که ژنرال جی چائه‌مونِ بزرگ،
‫جون خودش رو تو اولویت گذاشت.
‫[هوانگبو یویی، دستیار قانون‌گذار جنگ]
‫اگه اونجا می‌مُردین،
‫نمی‌تونستین اینطوری اعلیحضرت رو همراهی کنین.
‫می‌دونین، منم چندین بار فرار کردم.
‫و بابتش خیلی شرمنده شدم.
‫اما بهش فکر کردم...
‫و فهمیدم که چون زنده موندم، ‫بعدش دوباره تونستم بجنگم.
‫شما هم باید اینطوری بهش نگاه کنید.
‫ژنرال جی چائه‌مونِ بزرگ ‫نباید بعد از یه نبرد ساده بمیره.
‫شما باید تا آخرش زنده بمونین.
‫حتی بعد از نبردهای بی‌شمار.
‫بیاین، یه کم برنج بخورین.
‫معاون ژنرال.
‫ارتش خیتان اینجاست.
‫- کجان؟ ‫- دارن وارد دهکده میشن.
‫الان از گذرگاه رد شدن.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫کجا می‌رید؟
‫فوراً برگردید!
‫باید به حرکت ادامه بدیم.
‫اعلیحضرت، اینطوری بهمون می‌رسن.
‫باید از این جاده‌ی اصلی خارج بشیم.
‫لطفاً عجله کنید.
‫اعلیحضرت، باید عجله کنیم. از این‌طرف.
‫سریع‌تر!
‫اونجان.
‫حالت خوبه؟
‫- بیاین به حرکت ادامه بدیم. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫اون‌ها دیده‌بان نیستن.
‫یکی‌شون پرچم سفید دستشه.
‫پس باید نماینده‌های خیتان باشن.
‫- نماینده؟ ‫- آره.
‫به نظر میاد دارن میرن سوگ‌یونگ.
‫کجا هستیم؟
‫یه کم پیش اینجا نبودیم؟
‫اینجا برای ما جدیده.
‫تشخیص منطقه سخته.
‫سربازها کجان؟
‫حتماً این اطراف پراکنده شدن.
‫گفتم باید مخفی بمونیم.
‫بدون این مرد تعقیب و گریز سخت‌تر میشه.
‫به هر حال، اگه افراد دون‌پایه‌ ‫ژنرالشون رو از دست بدن فرار می‌کنن.
‫بریم. باید اعلیحضرت رو پیدا کنیم.
‫چرا هیچوقت حرف مافوقش رو گوش نمی‌کنه؟ ‫خدای بزرگ.
‫معاون ژنرال کجاست؟
‫منم نمی‌دونم.
‫بیاید فعلاً به راه رفتن ادامه بدیم.
‫باید تا جای ممکن دور بشیم.
‫کجا می‌ریم؟
‫باید اول به کوه سامگاک تو یانگجو بریم،
‫بعد به چونگجو می‌ریم که استاندار اونجاست.
‫معاون فرمانده اینو می‌دونه.
‫اواسط راه می‌بینیمش.
‫اوه، نه.
‫حالت خوبه؟
‫می‌تونی به راه رفتن ادامه بدی؟
‫آره. نگران نباشید.
‫من قوی‌تر از اونی‌ام که به نظر میام.
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫اعلیحضرت.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫نذارید شایعه روتون تأثیر بذاره.
‫مطمئن نیستیم اعلیحضرت فوت کرده باشن.
‫سربازهای خیتان تو خاک ما گیر افتادن.
‫وقتشه که یه ضدحمله اجرا کنیم.
‫متزلزل نشید. برای جنگ آماده بشید.
‫باید به دستور کی بجنگیم؟
‫ما نمی‌دونیم فرمانده‌مون، ‫امپراتور، زنده‌ست یا مُرده.
‫سربازها از هیچ دستوری اطاعت نمی‌کنن.
‫روحیه‌ی جنگی‌شون رو از دست دادن.
‫[چویی جیل، معاون ژنرال]
‫علیرغم شنیدن خبر این که ‫ما گواکجو رو پس گرفتیم،
‫بازم خوشحال نشدن.
‫مردم فکر می‌کنن...
‫گوریو سقوط کرده.
‫[کانگ مین‌چوم، فرمانده‌ی آسوجین]
‫نمی‌دونم چطوری روحیه‌شون بالا ببرم.
‫افسر یانگ.
‫یه نماینده از طرف خیتان‌ها اومده.
‫[سونگ‌هوامون]
‫برای ابلاغ دستور امپراتور اومدم.
‫[پیغام سلطنتی]
‫ژنرال‌ها و مردم گوریو، گوش کنید.
‫متأسفانه، پادشاهتون مُرده.
‫- وای، نه. ‫- اعلیحضرت.
‫شمشیرهاتون رو زمین بذارین و تسلیم بشید.
‫به تمام ژنرال‌ها لباس عزاداری داده میشه.
‫فوراً برای پادشاهتون مراسم بگیرید.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫- باور نمی‌کنم. ‫- اعلیحضرت.
‫- اعلیحضرت بیچاره‌مون. ‫- خدای بزرگ.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫- صبر کنید. ‫- چطور این اتفاق افتاد؟
‫- اعلیحضرت. ‫- گریه نکنید.
‫اعلیحضرت...
‫زنده‌ست.
‫- چی؟ ‫- زنده‌ست؟
‫- واقعاً زنده‌ست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- اعلیحضرت زنده‌ست. ‫- خدای بزرگ.
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫افسر یانگ.
‫اعلیحضرت زنده‌ هستن.
‫ایشون موقتاً برای دوری کردن از ‫سربازهای خیتان از کاخ فرار کردن.
‫معاون وزیر جی چائه‌مون با سربازهاش...
‫اعلیحضرت رو تا شمال همراهی کرده.
‫- چطور جرأت می‌کنید. ‫- دست نگه دار.
‫جریان چیه؟
‫این مرد داره دروغ میگه.
‫پادشاه گوریو قطعاً فوت شده.
‫پس...
‫فوراً برگرد...
‫و جسد اعلیحضرت رو به سوگ‌یونگ بفرست.
‫اونوقت حرفتون رو باور می‌کنیم.
‫وگرنه پیغامم رو به امپراتور خیتان برسون.
‫هیچکدوم از سربازهای خیتان...
‫زنده بر نمی‌گردن.
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫درست به موقع رسیدین.
‫واقعاً ممنونم.
‫از من تشکر نکن.
‫تو، افسر یانگ، به موفقیت بزرگی رسیدی.
‫گواکجو رو پس گرفتی.
‫عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫حرف‌هات خطاب به امپراتور خیتان.
‫از ته دل بود؟
‫بله. قطعاً از ته دل گفتم.
‫حتی یه سر باز هم...
‫زنده بر نمی‌گرده.
‫خودش بود.
‫نایب‌وزیر مناسک که...
‫به عنوان نماینده اومده بود. ‫همون کانگ گام‌چان.
‫طوری سر بزنگاه اومد...
‫که انگار می‌دونست همچین اتفاقی می‌افته.
‫آخرش، اون مرد...
‫همه‌چی رو خراب کرد.
‫کانگ گام‌چان.
‫بازم تو بودی.
‫حالا که می‌بینم اعلیحضرت ‫با پای خودش به اینجا اومده،
‫مطمئنم حتی الهه‌ی آسمونم ‫امپراتور رو کنار گذاشته.
‫لطفاً بس کنید.
‫رعیت‌هاتون دارن تماشامون می‌کنن.
‫انگار من ملکه‌ی مادرم، نه ملکه.
‫شک دارم حتی با ملکه‌ی مادر چونچوجون هم...
‫با این اهمیت رفتار میشد.
‫اون حتی یه بار هم...
‫چنین سختی‌‌ای رو تحمل نمی‌کرد.
‫متأسفم.
‫لطفاً یه کم دیگه تحمل کن.
‫- اعلیحضرت. ‫- اعلیحضرت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫کمک می‌کنی سربازها عقب‌نشینی کنن؟
‫این یعنی مخفیانه با دشمن ‫ارتباط برقرار می‌کنید؟
‫تنها سرباز خیتانی که می‌تونه ‫نظر امپراتور رو عوض کنه...
‫اون مرده.
‫حالا باید کجا برم؟
‫کجا برم که پذیرام باشن؟
‫از لحظه‌ای که فریبم دادی، ‫این جنگ رو به سراشیبی رفت.
‫اگه تو مانع نشده بودی...