‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫پیش به سوی نبرد.
‫[قسمت دهم]
‫من برگشتم.
‫نیازی نیست که به جنگ برید.
‫سوگ‌یونگ تسلیم میشه.
‫معاون شهردار سوگ‌یونگ ‫این نامه‌ رو برای اعلیحضرت فرستادن.
‫چرا تنها اومدی؟
‫بقیه‌ی نماینده‌ها کجان؟
‫دارن برای استقبال از اعلیحضرت ‫در دژ سوگ‌یونگ آماده میشن.
‫خب؟
‫تو تنها بدون هیچ محافظی اومدی اینجا؟
‫چرا باید محافظ دنبال خودم راه بندازم؟ ‫دلیلی برای ترسیدن ندارم.
‫گوریو الانشم سلاح‌هاش رو زمین گذاشته،
‫و من دیگه خودمو جزو خادمین خیتان می‌دونم.
‫دلیلی برای ترس از تنها اومدن ندارم.
‫[یلو پنو]
‫[یلو دیلو]
‫لطفاً بذارید رد بشم...
‫تا بتونم این نامه رو به اعلیحضرت بدم.
‫این نامه‌ از طرف معاون شهردار سوگ‌یونگه.
‫ایشون از خواسته‌های شما ‫اطاعت می‌کنن و تسلیم میشن.
‫مقامات خیتان در سوگ‌یونگ...
‫الان درحال فراهم کردن ‫مقدمات ورود شما هستن.
‫توصیه می‌کنم به محض طلوع آفتاب ‫به دژ سوگ‌یونگ تشریف ببرید.
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫مدتیه که تو این زمین بایر موندین،
‫پس حالا باید در مکان راحت‌تری بمونین.
‫و وقتی که پادشاه گوریو برای ‫ادای چینجو با شما ملاقات می‌کنن،
‫اگه بیعتشون رو در سوگ‌یونگ قبول کنید...
‫خیلی بهتر از اینجاست.
‫که اینطور.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫ممنون بابت زحماتت.
‫برو یه کم استراحت کن.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫به سربازها بگو برگردن بخوابن.
‫- اعلیحضرت. ‫- زود باش.
‫اگه یه لحظه دیرتر می‌رسید،
‫به خاطر تو مرتکب اشتباه بزرگی می‌شدیم.
‫من پادشاه حقیری دیده می‌شدم...
‫که به کشوری که تسلیم شده حمله می‌کنه.
‫- اما از شرایط به نظر میاد... ‫- کافیه!
‫کی جرأت می‌کنه امپراتور ‫خیتان بزرگ رو فریب بده؟
‫کی تو دنیا جرأت داره منو فریب بده؟
‫فرمانده، با دقت به حرفم گوش کن.
‫هر اتفاقی که تو این جنگ می‌افته...
‫با جزئیات ثبت میشه و در تاریخ می‌مونه.
‫لطفاً...
‫حتی یه اشتباه هم نکن.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫بازم دیده‌بان بفرست.
‫باید بدونیم الان دقیقاً تو سوگ‌یونگ چه خبره.
‫باید بفهمیم.
‫اطاعت، فرمانده.
‫بهم قول بدین...
‫که حتماً...
‫بر می‌گردین.
‫چشم، اعلیحضرت.
‫قول میدم هرطور شده بر می‌گردم.
‫هی.
‫آسمون رو نگاه کن.
‫وای، همیشه اینهمه ستاره تو آسمون بوده؟
‫حالا که خورشید غروب کرده و ماه طلوع،
‫[جانگ یئون‌وو، معاون فرمانده‌ی جنگ]
‫اینجا مثل بهشت شده.
‫اون‌طرف کوه‌های سوکجو،
‫دارن سر سربازهای مُرده‌ی ‫گوریو رو قطع می‌کنن،
‫ولی من اینجا تو جنگل، ‫محو کهکشان راه شیری‌ام.
‫الان وقت شعر گفتن نیست.
‫حالا کجا بریم؟
‫مطمئن نیستم.
‫باید بریم سوگ‌یونگ.
‫اون آخرین دژ پابرجامونه.
‫اگه بریم اونجا،
‫و اگه سوگ‌یونگ هم به خاطر من ‫سقوط کنه، اونوقت چی‌کار کنم؟
‫- چی؟ ‫- وقتی من...
‫تو سامسوچی بودم،
‫سیصد هزار سرباز گوریو شکست خوردن.
‫وقتی رفتم یونگجو، دژ یونگجو سقوط کرد.
‫بعد رفتم سوکجو، و دژ سوکجو هم ‫به دست دشمن افتاد.
‫شرط می‌بندم اگه برم سوگ‌یونگ، ‫دژ سوگ‌یونگ سقوط می‌کنه.
‫پس حالا کجا بریم؟
‫کافیه. دیگه بلند شو.
‫باید بریم سوگ‌یونگ.
‫تا الان فقط فرار کردیم.
‫نباید یه بارم که شده درست بجنگیم؟
‫می‌ترسی؟
‫به من توهین نکن.
‫گفتم به خاطر نجات سوگ‌یونگه.
‫پس می‌تونی تنها اینجا بمونی.
‫بلند شید. می‌ریم سوگ‌یونگ.
‫- بلند شو. ‫- باشه.
‫- از خودت خجالت بکش. ‫- باید بریم سوگ‌یونگ.
‫من واقعاً نگران سوگ‌یونگم، خب؟
‫با سقوط سوگ‌یونگ مشکلی نداری؟ هان؟
‫از بین تمام مردم گوریو، به تعداد ستاره‌ها،
‫کی قدر صداقت منو می‌دونه؟
‫من، خادمی وفادار و تنها،
‫به آسمون نگاه می‌کنم.
‫- واقعاً نمیای؟ ‫- دارم میام.
‫ای خدا.
‫اون‌ها سربازهای گوریوئن. ‫دارن به طرف سوگ‌یونگ میرن.
‫بیاین سریع بریم.
‫معاون ژنرال.
‫ارتش اصلی بالأخره داره میاد.
‫[جی چائه‌مون، معاون ژنرال]
‫خوش اومدین، افسر موقت دولت.
‫شما اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫دستور داشتید داخل دژ آماده‌ی جنگ بشید.
‫دروازه‌ی دژ باز نمیشه.
‫معاون شهردار سوگ‌یونگ...
‫تسلیم خیتان‌ها شده.
‫- چی؟ ‫- اول بیاین بریم.
‫[اردوگاه ارتش خیتان]
‫به محض شناسایی هرگونه ‫حرکت مشکوکی در سوگ‌یونگ،
‫حمله می‌کنیم.
‫اینو یادتون باشه و براش آماده بشید.
‫- اطاعت، فرمانده. ‫- اطاعت، فرمانده.
‫فرمانده، سربازهای گوریو.
‫هزاران سرباز گوریو به دژ سوگ‌یونگ رسیدن.
‫دیدین؟ می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫فوراً به سوگ‌یونگ حمله کنید. برید.
‫- اطاعت، فرمانده. ‫- اطاعت، فرمانده.
‫خالیه.
‫فوراً پیداش کنید.
‫باید زنده برش گردونین.
‫اطاعت.
‫کجا میری؟
‫امپراتور دستور دادن به گاگ‌یونگ برگردم.
‫ولی چرا هیچکدوم از اخته‌ها همراهت نیستن؟
‫نمی‌دونم. حتماً سرشون شلوغه.
‫همینجا منتظر باش. ‫اجازه بده اول تأییدش کنیم.
‫اون مرد رو بگیرید.
‫برید دنبالش.
‫شلیک نکنید. باید دستگیرش کنیم.
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫چرا اینجایین؟
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫برگردیم شمال شرق؟
‫برگردیم؟
‫- نمی‌تونیم این کارو بکنیم. ‫- راست میگه.
‫اعلیحضرت به ما دستور دادن ‫که از سوگ‌یونگ محافظت کنیم.
‫درسته. ولی دروازه‌ی دژ باز نمیشه.
‫- بهمون دستور حمله بدین. ‫- چی؟
‫اگه این باعث باز شدن دروازه بشه، ‫باید انجامش بدیم.
‫وقتمون تموم شده.
‫کل شب همه‌جا به دیده‌بان‌های ‫ارتش خیتان برخورد کردیم.
‫اردوگاه خیتان‌ها تا الان خبردار شده.
‫با این اوصاف، ممکنه حتی ‫قبل از باز شدن دروازه...
‫توسط خیتان‌ها محاصره بشیم.
‫با این حال، نمی‌تونیم سربازهای ‫گوریو رو به جون هم بندازیم.
‫فرض کنیم بجنگیم.
‫گرفتن یه دژ خیلی سخته.
‫پس چی‌کار کنیم؟
‫ارباب چو. التماست می‌کنم. ‫لطفاً دروازه‌ی دژ رو باز کن.
‫بسه.
‫از اون خائن چه انتظاری داری؟
‫ارباب چو. خواهش می‌کنم.
‫زانو می‌زنم و التماست می‌کنم.
‫تو با معاون وون فرقی نداری؟
‫تو هنوز خادم گوریو هستی،
‫نه سگ خیتان‌ها!
‫تو خادم گوریو هستی!
‫ارباب چو.
‫ارتش خیتان به زودی می‌رسه.
‫و وقتی بیان، همه‌ی سربازهایی...
‫که از شمال شرق اومدن قلع و قمع میشن.
‫به دلیل نافرمانی از امپراتور خیتان بزرگ،
‫تک‌تکشون کُشته و گردن زده میشن.
‫واقعاً امیدوارم امپراتور خیتان...
‫قدر وفاداری ما رو بدونه.
‫نگران نباش.
‫امپراتور قدر خدمات ما رو می‌دونه...
‫و پاداش سخاوتمندانه‌ای به ما میده.
‫به تو هم جایگاه بالاتری داده میشه.
‫کمک شایانی کردی.
‫افسر، سربازهای خیتان دارن میان.
‫اون خیتان‌ها...
‫اینطوری جواب نمیده. ‫بیاید فعلاً قایم بشیم.
‫کجا می‌تونیم قایم بشیم؟
‫ما باید همینجا بجنگیم.
‫- چی؟ ‫- حق با اونه.
‫ما برای محافظت از سوگ‌یونگ اومدیم، نه؟
‫پس کجا بریم و با دشمن‌هایی ‫که دارن میان نجنگیم؟
‫احمق نباش.
‫ما اومدیم سوگ‌یونگ رو نجات بدیم، ‫نه که اینجا بمیریم.
‫تمام افراد، برگردین.
‫برای جنگ آماده بشین!
‫معاون ژنرال!
‫آرایش نظامی بگیرید!
‫آرایش نظامی!
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫برید داخل دژ! عجله کنید!
‫این چه وضعشه؟
‫کی دروازه رو باز کرد؟
‫فوراً جلوش رو بگیرید! ‫جلوش رو بگیرید!
‫معاون شهردار!
‫سربازان گوریو به سوگ‌یونگ رسیدن.
‫نماینده‌ی گوریو هم فرار کرده.
‫این...
‫- حقیقت داره؟ ‫- بله، اعلیحضرت.
‫اون‌ها فریبتون دادن.
‫اعلیحضرت؟
‫همین لحظه به سوگ‌یونگ حمله کنید.
‫حتماً...
‫تک‌تکشون رو بسوزونید.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫[خائنین]
‫سربازان شمال شرق جنگ رو هدایت می‌کنن.
‫دیگه هرگز حرف از تسلیم شدن نزنید.
‫سربازها، فوراً برای جنگیدن آماده بشین.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫افسر ناظر.
‫در امتداد دیوارهای دژ مستقرشون کن.
‫اطاعت، افسر.
‫- به دنبال من! ‫- اطاعت!
‫ارباب چو.
‫ممنون.
‫برو حیوون.
‫قربان، چک کردین؟
‫آره، همه‌چی خوب پیش رفته.
‫خیالم راحت شد.
‫من باید فوراً به گاگ‌یونگ برم ‫و اعلیحضرت رو ببینم.
‫شما حالا چی‌کار می‌کنید؟
‫من میرم سوگ‌یونگ.
‫سوگ‌یونگ آخرین دژ پابرجاست.
‫شاید کمک زیادی نباشم، ‫اما به تلاششون اضافه می‌کنم.
‫اگه الان راهی سوگ‌یونگ بشید، ‫با دشمن شاخ به شاخ می‌شید.
‫بیاید گاگ‌یونگ.
‫- گاگ‌یونگ؟ ‫- آره، من اول میرم اونجا.
‫برو حیوون.
‫فکر رفتن به گاگ‌یونگ رو نکن.
‫چرا اینو میگی؟
‫اگه گاگ‌یونگ سقوط کنه چی؟ ‫مسئولیتش رو گردن می‌گیری؟
‫بیخیال، پسر. نگران نباش.
‫تا وقتی که سوگ‌یونگ پابرجاست، ‫گاگ‌یونگ هرگز سقوط نمی‌کنه.
‫من دیگه کنار اعلیحضرت می‌مونم ‫و امنیتش رو حفظ می‌کنم.
‫بریم.
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫بله، اعلیحضرت.
‫من برگشتم.
‫آره.
‫برگشتین.
‫بله، اعلیحضرت.
‫سوگ‌یونگ چی شد؟
‫سربازهای شمال شرق رسیدن.
‫برای جنگیدن با دشمن آماده‌ان.
‫خیالم راحت شد.
‫واقعاً خیالم راحت شد.
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫راجع‌به چی حرف می‌زنید؟
‫ما تصمیم گرفتیم تسلیم بشیم ‫و خواستیم ادای چینجو کنیم.
‫چرا از رفتن به جنگ حرف می‌زنید؟
‫و منظورتون از این که سربازهای ‫شمال شرق به سوگ‌یونگ رفتن چیه؟
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫گوریو تسلیم نشده.
‫ما فقط درخواست ادای چینجو کردیم.
‫منظورتون چیه؟
‫درخواست ادای چینجو...
‫یعنی که ما تسلیم می‌شیم.
‫امپراتور خیتان هم همین فکر رو کرد ‫و جلوی پیشروی نیروهاش رو گرفت.
‫اما هیچ‌جای نامه‌ی دیپلماتیک ‫به تسلیم شدن اشاره نشده بود.
‫چی؟
‫گوریو تسلیم نمیشه.
‫و اعلیحضرت...
‫هرگز ادای چینجو نمی‌کنن.
‫پس منظورت اینه که...
‫تو از فریب امپراتور خیتان برگشتی؟
‫بله، درسته.
‫خدای من.
‫اعلیحضرت، شما قبلاً...
‫اجازه‌ی همه‌ی این‌ها رو دادین؟
‫- درسته. ‫- اعلیحضرت.
‫مسئله‌ی فوری‌ای بود،
‫منم نمی‌تونستم با همه‌تون درمیون بذارم.
‫برای همین،
‫مایلم عذرخواهی کنم.
‫هرچند،
‫مهم نیست نظر من درموردش چی باشه،
‫درست نیست که الان تسلیم خیتان‌ها بشیم.
‫به محض سر خم کردن جلوی دشمن،
‫دیگه هرگز نمیشه باهاش برابر شد.
‫وقتی تسلیم میشی، هرگز چیزی که ‫دادی رو هم نمی‌تونی پس بگیری.
‫می‌گید باید این کشور رو حفظ کنم، ‫حتی اگه به این قیمت تموم بشه.
‫اما نوادگان ما که در کشوری که به زور ‫اسمش رو یدک می‌کشه به دنیا میان،
‫بی‌شک...
‫از ما متنفر میشن.
‫الان، ما این جنگ رو از طرف ‫نوادگانمون بر پا می‌کنیم.
‫سرزمینی که به فکر تقدیم کردنش به دشمنیم...
‫سرزمینیه که نوادگانمون توش ‫خونه می‌سازن و کشاورزی می‌کنن.
‫خراج سالیانه‌ای که به فکر ‫پرداخت کردنش به دشمنیم...
‫بدهی‌ایه که نوادگانمون باید ‫با خون و عرق ریختن پرداخت کنن.
‫لطفاً اینو به خاطر داشته باشین.
‫ما...
‫حق تسلیم شدن نداریم.
‫چطور تونستی این کارو ‫باهام بکنی، ارباب کانگ؟
‫متأسفم.
‫تو باعث شدی همه‌ی وُزرا ‫به درد نخور به نظر بیان.
‫نه تنها امپراتور خیتان، ‫بلکه همه‌مون رو فریب دادی.
‫همه‌ی پُل‌های پشت سرمون رو خراب کردیم.
‫دیگه حتی اگه بخوایم تسلیم بشیم هم، ‫اون‌ها بهمون اجازه نمیدن.
‫چطور مسئولیتش رو به عهده می‌گیری؟
‫حتی اگه به این دلیل باشه، ‫فقط باید به پیروز شدن فکر کنیم.
‫ارباب کانگ.
‫کشور بالهائه همینطوری ویران شد.
‫سعی داشتیم از چنین تباهی‌ای جلوگیری کنیم.
‫حتی اگه بعد از تسلیم شدن مجبور باشیم ‫تو کشوری حقیر زندگی کنیم،
‫زندگی کردن و از بین رفتن ‫دوتا نتیجه‌ی خیلی متفاوت هستن.
‫واقعاً اینو نمی‌دونید؟
‫فکر می‌کنید ما قصد داشتیم ‫هرچی خواستن بهشون بدیم؟
‫نه.
‫می‌خواستیم جونمون رو به خطر بندازیم ‫و مثل یوم‌ یون مذاکره کنیم.
‫می‌خواستیم ضرر گوریو رو به حداقل برسونیم...
‫و هرطور شده از ملتمون محافظت کنیم.
‫اما شما، ارباب کانگ،
‫اون فرصت رو از ما گرفتین.
‫و ما رو تو این جنگ به لبه‌ی...
‫یه پرتگاه هُل دادین.
‫مطمئن نیستم نوادگانمون از کی متنفر میشن.
‫من استعفا میدم.
‫مدیر ارشد اجرایی چپ.
‫لطفاً اجازه‌ی این کارو بهم بدین.
‫از بابت این مسئله خیلی متأسفم.
‫لطفاً منو ببخشید...
‫اگه ناراحتتون کردم.
‫اعلیحضرت.
‫این حرفم تحت تأثیر احساساتم نیست.
‫متوجه‌ام که چطور ممکن بود ‫در شرایط فوری چنین تصمیمی بگیرید.
‫درضمن، حرفی که زدین هم منطقی بود.
‫اما،
‫نظرات من فرقی نکردن.
‫از اونجایی که نظرات من ‫با نظرات شما فرق دارن،
‫صلاح اینه که من کنار بکشم...
‫و راه رو برای شما باز کنم.
‫- مدیر ارشد اجرایی چپ. ‫- اعلیحضرت.
‫اگه تصمیم گرفتین مقاومت کنین،
‫باید دربار رو از مقاماتی پُر کنین ‫که با شما هم‌عقیده باشن...
‫و بحث‌های خسته‌کننده رو کاهش بدین.
‫دربار باید با عالی‌ترین هماهنگی کار کنه...
‫تا بتونه به هر موفقیتی دست پیدا کنه.
‫این درخواست من به عنوان خادم پیرتونه.
‫لطفاً...
‫استعفام رو قبول کنید.
‫خب، چه تصمیمی گرفتین؟
‫آخرش اجازه دادم.
‫حرفی به ذهنم نرسید که متقاعدش کنم.
‫سخته.
‫حین تلاش برای محافظت از گوریو،
‫وُزرام رو از دست دادم.
‫وقتی یه چیزی به دست بیاری،
‫باید یه چیزی رو هم از دست بدی.
‫اون به زودی به دربار بر می‌گرده.
‫مدیر ارشد اجرایی چپ خادمیه که ‫بیش از هر کسی به گوریو اهمیت میده.
‫لطفاً یه کم بهش وقت بدین.
‫باشه، همین کارو می‌کنم.
‫حالا،
‫واقعاً راهی جز پیروزی باقی نمونده.
‫بله، درسته.
‫هرگز متزلزل نشید.
‫اونوقت نه فقط یه چیز، ‫بلکه همه‌چیز رو از دست می‌دین.
‫درسته.
‫اینو یادم می‌مونه.
‫و...
‫ممنون...
‫که صحیح و سالم برگشتین.
‫ممنون از لطف بی‌کرانتون.
‫من برگشتم.
‫غذا نداریم؟ خیلی گرسنمه.
‫اون خیتان‌های خیر ندیده ‫هیچی بهت ندادن بخوری؟
‫چرا بابا.
‫چون به عنوان نماینده‌ی گوریو رفتم، ‫خیلی خوب ازم پذیرایی کردن.
‫پس باید همونجا می‌موندی که ‫از پذیرایی خوب لذت ببری.
‫چرا برگشتی؟
‫هیچی خوشمزه‌تر از غذاهای خونگی تو نمیشه.
‫هی خدا. گاو تربیت کردم.
‫این کار گاو و گوسفندهاست.
‫حتی اگه یه جای دور ولشون کنی،
‫یه جوری بر می‌گردن ‫و طویله‌شون رو پیدا می‌کنن.
‫برای این. برای خوردن علوفه‌شون.
‫ای خدا.
‫خدای من.
‫از اینجا همونطور که خواستید...
‫می‌تونید دژ سوگ‌یونگ رو واضح ببینید.
‫اون دژ سوگ‌یونگ ـه.
‫فرمانده‌ی سردمدار الان درحال ‫حمله به دروازه‌ی شمالی ـه.
‫دروازه‌ها رو باز می‌کنیم و می‌جنگیم.
‫باید تا کاملاً محاصره نشدیم، ‫ضدحمله‌مون رو اجرا کنیم.
‫اون جواب نمیده.
‫دشمن کلی سرباز آورده.
‫اگه کاری جز قایم شدن تو دژ نکنیم،
‫چشم به هم نزده کاملاً محاصره می‌شیم.
‫باید تا کاملاً اینجا گیر نیوفتادیم بجنگیم.
‫آره، موافقم.
‫بسپریدش به اون.
‫اون ژنرال جی چائه‌مونِ شجاعه.
‫افسر تاک.
‫دروازه رو باز کنید.
‫حمله.
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫[هونگ‌هواجین]
‫[جونگ‌سونگ، فرمانده‌ی هونگ‌هواجین]
‫حتی یه سرباز خیتان هم نمی‌بینم.
‫[یانگ کیو، افسر موقت دولت شمال غرب]
‫بیاین به راهمون ادامه بدیم.
‫- فکر کنم ما رو دیدن. ‫- کمانت رو در بیار.
‫اون‌ها سربازهای گوریو هستن. ‫کمان‌هاتون رو بیارید پایین.
‫کیم سوک‌هونگ.
‫[کیم سوک‌هونگ، افسر درجه هفتم کویجو]
‫افسر یانگ.
‫چرا مثل یه گربه‌ی دزد رفتار می‌کنی؟
‫داری میری ماهی‌ای چیزی بدزدی؟
‫به نظر می‌رسید محاصره رو برداشتن.
‫واسه همین داشتیم محدوده‌ی ‫بیرون دژ رو گشت می‌زدیم.
‫نیروهای اصلی خیتان الان کجا هستن؟
‫همه‌ رفتن جنوب.
‫جنوب؟ سمت سامسوچی؟
‫نه.
‫سامسوچی قبلاً سقوط کرده.
‫شنیدم فرمانده‌ی سامسوچی اسیر شده...
‫و به دست خیتان‌ها کُشته شده.
‫چی؟
‫فرمانده مُرده؟
‫آره.
‫فرمانده...
‫پس دژ تونگجو چی؟
‫خوشبختانه هنوز پابرجاست.
‫هرچند،
‫گواکجو و یونگجو و سوکجو همه سقوط کردن.
‫الان دژ سوگ‌یونگ...
‫تنها دژ پابرجا در مسیر گاگ‌یونگه.
‫ارتش خیتان هم تمام قدرت ‫نظامی‌اش رو به کار گرفته...
‫تا سوگ‌یونگ رو تصرف کنه.
‫وضعیت تو دژهایی که سقوط کردن چطوره؟
‫یونگجو و سوکجو رو...
‫وحشی‌های خیتان آتیش زدن.
‫تو گواکجو هم الان 6 هزار ‫سرباز خیتان مستقر هستن.
‫حدود 7 هزار زندانی گوریو هم ‫اونجا اسیر نگه داشته شدن.
‫سوگ‌یونگ می‌تونه به مقاومت ادامه بده؟ ‫نگرانم.
‫شما از روی تجربه می‌دونید...
‫که اون خیتان‌های پست‌فطرت...
‫چقدر وحشی و بی‌باک هستن.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫- هورا برای ارتش پیروز.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫آفرین.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫هورا.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫هورا.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫نیروهامون در سوگ‌یونگ ‫مدام درحال پیروز شدن هستن.
‫معاون ژنرال جی چائه‌مون ‫و ژنرال دائه دوسو...
‫دارن به نوبت دشمن رو شکست میدن.
‫راهب بوپون هم...
‫با راهبین جنگجوی شمال غرب بهشون ملحق شده...
‫و تا الان چندین نبرد رو پیروز شدن.
‫حقیقت داره؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫افسر تاک در شمال شرق گفته...
‫که به زودی می‌تونیم...
‫اون‌ها رو تا شمال رود چونگ‌چون عقب برونیم.
‫دیدین؟
‫ارتشمون موفق شد.
‫ما فقط بهشون فرصت جنگیدن دادیم،
‫و اون‌ها با اخبار پیروزی ‫ما رو خوشحال می‌کنن.
‫ژنرال شجاع شمال شرق مشغول ‫از بین بردن سواره‌نظام‌هاست...
‫درحالی که نوادگان بالهائه دارن ‫انتقام سرزمین مادری‌شون رو می‌گیرن.
‫حتی راهبین معابد هم...
‫شمشیر و نیزه برداشتن...
‫تا مردم بی‌گناه گوریو رو نجات بدن.
‫اگه تسلیم شده بودیم،
‫همه‌شون به سینه‌هاشون می‌کوبیدن ‫و شیون و زاری می‌کردن.
‫دیگه هرگز کلمه‌ی «تسلیم» رو به زبون نیارید.
‫خیتان...
‫هرگز نمی‌تونه گوریو رو فتح کنه.
‫گوریو...
‫هرطور شده، پیروز این جنگ میشه.
‫- بله، اعلیحضرت. ‫- بله، اعلیحضرت.
‫می‌خوام گواکجو رو پس بگیرم.
‫- چی؟ ‫- الان گواکجو...
‫تنها پایگاه نظامی‌ایه که ارتش خیتان داره.
‫پس به محض این که پسش بگیریم،
‫برای ارتش خیتان پناهگاهی نمی‌مونه ‫که در بدترین حالت ممکن...
‫بتونن دوباره توش جمع بشن.
‫و تنها جایی که می‌تونن ملزومات ‫و تدارکات نظامی‌شون رو...
‫ذخیره کنن رو هم از دست میدن.
‫- افسر یانگ. ‫- ارتش خیتان...
‫خیلی تو خاک ما پیشروی کرده.
‫اگه تو شرایط فعلی‌شون ‫تنها پایگاهشون رو از دست بدن،
‫کاملاً تو قلمروی ما گیر می‌افتن.
‫مجبور میشن عقب‌نشینی کنن ‫تا از نابودی اجتناب کنن.
‫حداقل تعداد سرباز لازم رو اینجا می‌ذاریم.
‫فوراً برای حمله به گواکجو آماده شو.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫ژنرال جونگ.
‫افسر یانگ.
‫ما به قدر کافی زحمت کشیدیم.
‫ما هفت روز از دژ در مقابل 400 هزار ‫سرباز خیتان محافظت کردیم.
‫وقتی این کارو می‌کردیم،
‫بیشتر از نصف سربازهای هونگ‌هواجین مُردن.
‫می‌دونم. منم اینو می‌دونم.
‫ولی این فرصت ما برای ‫خاتمه دادن به این جنگه.
‫این در صورتیه که پیروز بشیم.
‫خودتون خوب می‌دونید که ‫گرفتن یه دژ چقدر سخته.
‫یه ارتش 400 هزار نفره ‫از 4 هزار نفر شکست خورد.
‫این جنگ محاصره‌ایه.
‫اما پس گرفتن گواکجو؟
‫من نمی‌خوام...
‫سربازهای هونگ‌هواجین رو ‫با چنین حمله‌ی بیهوده‌ای به کُشتن بدم.
‫این یه دستوره. اطاعت کن.
‫پس گردنم رو بزنید.
‫من فرمانده‌ی هونگ‌هواجینم.
‫قبل از این که گردنم رو بزنید،
‫هیچکدوم از سربازهام مشارکت نمی‌کنن.
‫پس تنها میرم.
‫نمی‌تونم یه گوریویی دیگه رو ‫با دست‌های خودم بکُشم.
‫افسر یانگ.
‫اگه لازم باشه، سربازهای ‫پراکنده رو جمع می‌کنم...
‫و گواکجو رو پس می‌گیرم.
‫پس هونگ‌هواجین رو به تو می‌سپرم.
‫افسر یانگ.
‫هفتصدتا سرباز با خودتون ببرید.
‫اما نه بیشتر.
‫بقیه رو از دژ تونگجو تأمین کنید.
‫می‌تونن یه تعداد سرباز بهتون بدن.
‫- ممنونم. ‫- افسر یانگ.
‫لطفاً تجدید نظر کنید.
‫ما تنها سربازان گوریو نیستیم.
‫اما احتمالاً تنها سربازانی هستیم ‫که به فکر پس گرفتن گواکجوئیم.
‫مراقب خودتون باشید.
‫به سلامت.
‫بریم.
‫- نگران نباشید. ‫- برگردید.
‫- خدافظ، مادر. ‫- عزیزم.
‫به سلامت برگردی.
‫- پدر. ‫- پسرم.
‫اعلیحضرت. چی باعث شده ‫اینهمه را به اینجا بیاین؟
‫اومدم حالتون رو بپرسم.
‫خیلی ممنونم.
‫ولی حین جنگ خودتون رو ‫با چنین چیزی به زحمت نندازین.
‫لطفاً روی مسائل کشور تمرکز کنین.
‫اینم جزو مسائل کشوره.
‫- چی؟ ‫- شنیدین که ارتش گوریو...
‫داره جنگ‌ها رو پشت سر هم می‌بره؟
‫بله، شنیدم.
‫واقعاً باعث آرامش خاطره.
‫آره. خبر خوب و آرامش‌بخشیه.
‫امروز برای اولین بار بعد از مدت‌ها...
‫پیامی از طرف افسر موقت ‫دولت شمال غرب دریافت کردم.
‫منظورتون از هونگ‌هواجینه؟
‫درسته.
‫اون قراره سربازانی رو از دژهای ‫هونگ‌هواجین و تونگجو جمع کنه...
‫و به پایگاه خیتان‌ها حمله کنه.
‫ژنرال‌ها به مبارزه‌ی سخت ‫تو میدون جنگ ادامه میدن،
‫برای همین می‌خواد متزلزل نشیم.
‫چه...
‫چه پیغام مسرت‌بخشی.
‫من به خاطر همین اینجام.
‫لطفاً...
‫به دربار برگردین.
‫اعلیحضرت.
‫من مرد خیلی حریصی هستم.
‫نه می‌خوام وزیرم رو از دست بدم،
‫و نه پیروزی‌مون رو.
‫لطفاً به دربار بیاین.
‫شما زندگی‌تون رو وقف دربار کردین.
‫وقتی لحظه پیروزی‌مون در این جنگ فرا برسه،
‫شما باید...
‫اونجا باشید.
‫خواهش می‌کنم.
‫حرص و طمع منو برآورده کنید.
‫نجاتمون بده، بودا.
‫همه‌ی مردهای گوریو حقه‌بازن.
‫شماها...
‫از اون نوعی هستین که ‫نباید بهتون رحم نشون بدم.
‫کل گوریو رو به آتیش می‌کشم.
‫به تمام دنیا نشون میدم وقتی...
‫منو عصبانی کنید چی میشه.
‫اعلیحضرت.
‫چرا پیشرفت جنگ اینقدر کُند شده؟
‫سوگ‌یونگ کِی سقوط می‌کنه؟
‫تمام اون سربازهای وحشیِ ‫گوریو رو قلع و قمع کنید.
‫فوراً.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫برو حیوون.
‫- برو حیوون. ‫- بدوئین.
‫وایستین، معاون فرمانده.
‫خیلی جلو اومدیم.
‫تک‌تکشون رو بکُشید.
‫خدای من. بعدش چی؟
‫چه اتفاقی برای معاون ژنرال افتاد؟
‫بعد از از دست دادن سربازهاشون ‫و دنبال شدن توسط خیتان‌ها،
‫به طرف جنوب فرار کردن.
‫فهمیدم.
‫لعنتی. چطور این اتفاق افتاد؟
‫جی چائه‌مون چطور تونست شکست بخوره؟
‫[گوریو]
‫جی چائه‌مون.
‫افسر تاک.
‫اجازه بدین برم و معاون ژنرال رو نجات بدم.
‫- دژ رو ترک نکن. ‫- افسر تاک.
‫دارم میگم دژ رو ترک نکن.
‫به دقت از دروازه‌های دژ محافظت کنید.
‫از الان دیگه کسی نباید حمله کنه.
‫تا وقتی که سربازهای خیتان عقب‌نشینی کنن،
‫ما فقط از دژ سوگ‌یونگ محافظت می‌کنیم.
‫مفهومه؟
‫- بله، قربان. ‫- بله، قربان.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫[تونگجو، گواکجو، سوگ‌یونگ]
‫[دژ تونگجو]
‫نمی‌تونیم سرباز زیادی بدیم.
‫بیشترین...
‫تعدادی که می‌تونیم بهتون بدیم هزارتاست.
‫بقیه باید از دژ در برابر ‫هر احتمالی محافظت کنن.
‫بیشتر از 6 هزارتا سرباز خیتان ‫فقط تو دژ گواکجو هستن.
‫با 1700تا سرباز، احتمال پیروزی خیلی کمه.
‫ما کِی فقط وارد جنگ‌هایی شدیم ‫که می‌تونستیم پیروز بشیم؟
‫خب، درسته.
‫باید هرطور شده گواکجو رو پس بگیریم.
‫فقط در این صورت، ‫می‌تونیم به جنگ خاتمه بدیم.
‫افسر موقت دولت واقعاً لازمت داره؟
‫بله. ازم خواستن شخصاً حمایتشون کنم.
‫اجازه بدین برم.
‫داشتن یکی مثل من فقط باعث ‫سردردتون میشه، مگه نه؟
‫سریع‌تر بدوئید!
‫بجنبید!
‫افسر موقت دولت!
‫وای خدا.
‫افسر تاک.
‫حالتون خوبه؟
‫آره.
‫معذرت می‌خوام، ژنرال.
‫یه کم پیش خیلی خشن برخورد کردم.
‫خواهش می‌کنم.
‫شما به معاون ژنرال خیلی ‫اعتماد داشتید، مگه نه؟
‫راستشو بخوای، آره.
‫هنوز باورم نمیشه.
‫اون سال‌ها با جورچن‌ها جنگید...
‫اما حتی تو یه جنگ هم شکست نخورد.
‫بگذریم.
‫سربازهای خیتان کجان؟
‫به زودی هجوم میارن.
‫همه باهم میان...
‫و از هر چهار طرف محاصره‌مون می‌کنن.
‫پس...
‫دیگه همه‌مون می‌میریم.
‫افسر تاک.
‫چطوره ما اول حمله کنیم؟
‫- چی؟ ‫- امپراتور خیتان...
‫تو یه معبد منزوی اقامت داره.
‫فقط باید از شرش خلاص بشیم، نه؟
‫خب، پس...
‫درسته. بیا خودمون این جنگ رو تموم کنیم.
‫تو باید از دروازه‌ی شرقی حمله کنی.
‫بعد من از دروازه‌ی غربی حمله می‌کنم.
‫بیا از دو طرف حمله کنیم ‫و امپراتور خیتان رو بکُشیم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- آره.
‫امیدوار بودم همین کارو بکنیم.
‫اگه بتونم امپراتور خیتان رو ‫با دست‌های خودم بکُشم،
‫هر کاری لازم باشه انجام میدم.
‫- پس بیا دست به کار شیم. ‫- اطاعت، افسر تاک.
‫ژنرال دائه دوسو الان ‫از دروازه‌ی شرقی خارج شد.
‫دروازه رو باز کنید.
‫به دنبال من!
‫- اطاعت، قربان. ‫- اطاعت، قربان.
‫صبر کن، ولی چرا داره از اون‌طرف میره؟
‫می‌دونم.
‫امپراتور خیتان تو مسیر مخالفه.
‫افسر تاک.
‫منظورت چیه؟
‫دوباره بگو.
‫افسر موقت شمال شرق...
‫دژ سوگ‌یونگ رو رها کرده و فرار کرده.
‫نه.
‫پس کی امنیت سوگ‌یونگ رو حفظ می‌کنه؟
‫کسی نیست.
‫معاون فرمانده جی چائه‌مون هم ‫تحت تعقیب سربازان خیتان قرار داره.
‫ژنرال دائه دوسو هم حین...
‫حمله به امپراتور خیتان اسیر شده.
‫اعلیحضرت، باید فوراً از اینجا برید.
‫سوگ‌یونگ به زودی سقوط می‌کنه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫تسلیم شید. این جنگ بیهوده‌ایه.
‫اگه یه کم دیگه تحمل کنیم، ‫می‌تونیم پیروز بشیم.
‫چطوری باید زمان بخریم؟
‫شما باید از کاخ فرار کنید.
‫ما شکست خوردیم.
‫ارتش خیتان‌ به زودی به گاگ‌یونگ می‌رسه.
‫من تو گاگ‌یونگ می‌مونم.