‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫ممکنه نتونم برگردم.
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫تو که به هر حال می‌میری،
‫پس حداقل این دَم آخری ‫یه کمک ارزشمند بکن.
‫فقط اینطوری...
‫شاید بعد از مرگت عنوان وزارت رو بگیری.
‫زود باش برو دیگه. ‫چرا همینطوری اونجا وایستادی؟
‫پس دیگه میرم.
‫[هیون‌جونگ، هشتمین امپراتور گوریو]
‫اعلیحضرت.
‫بله. هنوز پیک رو بدرقه نکردین؟
‫ایشون همین الان به سمت ‫شمال شرق حرکت کردن.
‫نایب‌ویز مناسک.
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫احمق‌ها.
‫می‌دونم دستو پاتون رو گم کرده بودین،
‫ولی چطور تونستین سلاح‌هاتون رو ‫جا بذارین و فرار کنین؟
‫فوراً برید اسلحه‌خونه.
‫همین الان برید و دوباره سلاح بردارید.
‫- اطاعت. ‫- راه بی‌افتین.
‫ای خدا. از دست این‌ احمق‌های گیج.
‫اکثر سربازهایی که به سوگ‌یونگ آوردیم...
‫آموزش‌ندیده هستن.
‫مهم‌تر از اون، ‫اراده‌ی جنگیدن رو از دست دادن.
‫مطمئن نیستم...
‫که بتونیم با اون‌ها نبرد رو پیروز بشیم.
‫[چویی ساوه، فرمانده‌ی ناظر]
‫باید از اون‌هایی که تو شمال شرقن ‫بخوایم برامون نیروی کمکی بفرستن.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫منظورتون چیه؟
‫دژ سوکجو قراره سقوط کنه.
‫احتمالاً تا صبح دووم نمیارن.
‫بعد ارتش خیتان‌ دژ سوگ‌یونگ رو ‫تا همین فردا محاصره می‌کنه.
‫که یعنی...
‫ما باید به تنهایی از سوگ‌یونگ محافظت کنیم.
‫باید هر کاری لازمه انجام بدیم...
‫تا به اون سربازهای وحشت‌زده انگیزه بدیم...
‫و بتونیم از این دژ محافظت کنیم.
‫در حال حاضر،
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫این جنگیه که نمی‌تونیم پیروز بشیم.
‫اگه سوکجو امشب سقوط کنه،
‫سوگ‌یونگ تنها دژ پابرجا میشه.
‫دژ سوگ‌یونگ...
‫نمی‌تونه به تنهایی جلوی ‫ارتش خیتان‌ ایستادگی کنه.
‫ولی باید نهایت تلاشمون رو ‫برای جنگیدن با اون‌ها بکنیم.
‫به محض این که سوگ‌یونگ سقوط کنه،
‫طولی نمی‌کشه که گاگ‌یونگ هم سقوط می‌کنه.
‫بین سوگ‌یونگ و گاگ‌یونگ،
‫حتی یه پایگاه نظامی هم نیست ‫که بتونه جلوی دشمن رو بگیره.
‫دقیقاً به همین خاطر میگم محاله پیروز بشیم.
‫با دونستن اهمیت نظامی‌اش،
‫دشمن می‌خواد به هر قیمتی دژ رو بگیره.
‫اونوقت دژ سوگ‌یونگ می‌سوزه...
‫و مردم بی‌گناه جونشون رو از دست میدن.
‫پس پیشنهاد می‌دین چی‌کار کنیم؟
‫ارباب وون، نایب‌وزیر مناسک ‫از گاگ‌یونگ به اینجا اومدن.
‫نایب‌وزیر مناسک؟
‫ایشون دارن به عنوان نماینده ‫به اردوگاه خیتان‌ها میرن.
‫به عنوان نماینده؟
‫چرا تو این موقعیت نماینده می‌فرستن؟
‫[سون‌هوامون، سون‌هوادانگ]
‫منظورتون اینه که می‌خواین ‫امپراتور خیتان رو فریب بدین؟
‫[کانگ گام‌چان، نایب‌وزیر مناسک]
‫بله، درسته.
‫سربازان شمال شرق به زودی ‫عازم سوگ‌یونگ میشن.
‫سعی داریم تا رسیدنشون زمان بخریم.
‫اعلیحضرت...
‫می‌خوان به هر قیمتی...
‫از سوگ‌یونگ محافظت کنن.
‫نقشه‌ی خطرناکیه.
‫اگه امپراتور خیتان به نیّت ‫پشت ملاقاتتون شک کنه چی؟
‫اگه یه نماینده به سوگ‌یونگ بفرستن...
‫که بفهمن گوریو واقعاً قصد داره ‫تسلیم بشه یا نه، اونوقت چی‌کار می‌کنید؟
‫مطمئنم اگه همچین اتفاقی بیوفته ‫شما به خوبی مدیریتش می‌کنین.
‫اگه خیتان...
‫واقعاً نماینده‌ای برای فهمیدن ‫وضعیت فعلی سوگ‌یونگ فرستاد،
‫لطفاً با نزاکت برخورد کنید.
‫به خوبی ازش پذیرایی کنید، ‫و تشویقش کنید هرچقدر ممکنه بمونه.
‫اگه لازم شد، بهش بگید...
‫که از الان دستور گرفتید ‫برای تسلیم شدن آماده بشید.
‫به نظرم فرمانده‌ی ناظر...
‫باید مسئول این کار بشن، نه من.
‫در حال حاضر، ایشون بالاترین درجه‌ی ‫فرماندهی رو در سوگ‌یونگ دارن.
‫فرمانده‌ی ناظر الان به گاگ‌یونگ میرن.
‫گاگ‌یونگ؟
‫بله، این دستور اعلیحضرته.
‫اعلیحضرت گفتن مأموریت دیگه‌ای براتون دارن.
‫که اینطور. باشه.
‫مطمئنم همگی کارتون رو خوب انجام می‌دین.
‫من دیگه راهی اردوگاه خیتان‌ها میشم.
‫مراقب خودتون باشید.
‫لطفاً صحیح و سالم برگردید.
‫چشم.
‫[اردوگاه ارتش گوریو در شمال شرق]
‫این دستور اعلیحضرته.
‫باید فوراً با سربازهاتون به سوگ‌یونگ برید...
‫و جلوی پیشروی نیروهای خیتان ‫به سمت جنوب رو بگیرید.
‫اعلیحضرت گفتن که...
‫باید به هر قیمتی از سوگ‌یونگ محافظت کنید.
‫فهمیدیم. می‌تونی بری.
‫اطاعت.
‫افسر تاک.
‫[تاک ساجونگ، افسر موقت دولت شمال شرق]
‫بالأخره این اتفاق داره می‌افته.
‫وقت نداریم. منتظر دستورتونم، قربان.
‫[دائه دوسو، ژنرال شمال شرق]
‫باید فوراً با سواره‌نظام‌های پیشرفته...
‫عازم دژ سوگ‌یونگ بشی.
‫اطاعت، قربان.
‫ژنرال، باقی سربازها رو بردار ‫و برای رفتن به جنگ آماده شو.
‫از اونجایی که واحد پیاده‌ رو هم می‌بری،
‫حداقل سه روز طول می‌کشه به سوگ‌یونگ برسی.
‫لطفاً عجله کن.
‫اطاعت، قربان.
‫اون دژ سوکجوئه؟
‫بله، اون دژ سوکجوئه.
‫به نظر میاد سوکجو سقوط کرده.
‫به زودی، ارتش خیتان وارد سوگ‌یونگ میشه.
‫باید عجله کنیم.
‫برو حیوون.
‫نایب‌وزیر، چی‌کار کنیم؟
‫باید عقب بمونیم.
‫الان نباید وارد عمل بشیم.
‫ارتش گوریو!
‫صبر کنید.
‫پرچم سفید می‌بینم.
‫بده‌اش به من.
‫تو کی هستی؟
‫من نماینده‌ای از طرف گوریوئم.
‫دارم میرم ملاقات امپراتور خیتان.
‫دژ سوکجو نابود شده.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتور خیتان]
‫کارتون عالی بود.
‫به محض طلوع آفتاب،
‫به طرف سوگ‌یونگ پیشروی می‌کنیم.
‫همین کارو بکنید.
‫به دشمن وقت نفس کشیدن ندین.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫اعلیحضرت، نماینده‌ای از طرف گوریو اومده.
‫نماینده؟
‫- بیارش داخل. ‫- اطاعت، اعلیحضرت.
‫نوشیدنی تموم شده!
‫- بسه. ‫- خدای بزرگ.
‫فرمانده کانگ.
‫برید داخل.
‫اسمت چیه؟
‫من کانگ گام‌چان، نایب‌وزیر مناسک ‫دربار سلطنتی گوریو هستم.
‫چیزی که تو نامه‌ی دیپلماتیک ‫نوشته شده حقیقت داره؟
‫بله، اعلیحضرت. حقیقت داره.
‫امپراتور من مایلن به شما ‫و امپراتوری‌تون ادای چینجو کنن.
‫اگه چینجوی امپراتور من رو قبول ‌کنید،
‫ایشون به زودی به دیدنتون میان.
‫و به عنوان خادمتون،
‫جلوی شما زانو می‌زنن.
‫لطفاً به عنوان امپراتور خیتان بزرگ ‫رحم نشون بدین...
‫و ادای چینجوی امپراتور من رو قبول کنید.
‫اعلیحضرت.
‫گوریو بالأخره تسلیم شما شده.
‫تبریک میگم، اعلیحضرت.
‫شما پیروز شدین.
‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور. ‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫فعلاً زوده.
‫یه سوال ازت دارم، نماینده‌ی گوریو.
‫چرا بعد از اینهمه جنگیدن با ما...
‫یهو تصمیم گرفته تسلیم بشه؟
‫چرا از اول خواسته‌ی منو اجابت نکرد؟
‫چرا الان باید زانو بزنه؟
‫همش...
‫به خاطر کانگ‌جوی خائن بود.
‫چون کانگ‌جوی خائن امپراتور جوان گوریو رو...
‫با چاقو تهدید کرده بود،
‫امپراتور نمی‌تونست از خواست شما پیروی کنه.
‫اما شما ارتش بزرگی رو رهبری کردین...
‫و کانگ‌جوی خائن رو مجازات کردین.
‫به این ترتیب، امپراتور ما...
‫حالا می‌تونن بدون نگرانی ‫خواسته‌ی شما رو اجابت کنن.
‫واقعاً حقیقت داره؟
‫اعلیحضرت.
‫از وقتی که امپراتور ما جلوس کردن،
‫منتظر بودن شما تأییدشون کنید.
‫همونطور که خودتون می‌دونید،
‫تأیید شدن توسط شما...
‫به این معناست که قول می‌دین ‫از گوریو محافظت کنین.
‫اگه امپراتور ما...
‫قول محافظت امپراتور بزرگ ‫خیتان رو دریافت می‌کردن،
‫از کانگ‌جوی خائن نمی‌ترسیدن.
‫اما چون امپراتورمون نتونستن ‫تأیید شما رو دریافت کنن،
‫شجاعتش رو پیدا نکردن...
‫و مجبور شدن زیر سایه‌ی...
‫کانگ‌جوی خائن نفسشون رو حبس کنن.
‫اعلیحضرت.
‫[شیائو پایا]
‫شما نباید حرف‌هاش رو باور کنید.
‫گوریو کشور قابل اعتمادی نیست.
‫ارتش گوریو هنوز در خیلی جاها مستقره.
‫با این حال، امپراتورش مایله تسلیم بشه.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫حتماً نیّت پنهانی داره.
‫اون سربازها...
‫توسط کانگ‌جوی خائن به جنگ احضار شدن.
‫اون‌ها بی‌گناهن.
‫اگه اجازه بدین امپراتور ما ‫به شما ادای چینجو کنن،
‫اون سربازها فوراً به خونه فرستاده میشن.
‫اعلیحضرت.
‫گوریو فقط درخواست ادای چینجو کرده.
‫امپراتور گوریو...
‫هنوز جلوی شما زانو نزده.
‫تا وقتی که امپراتور گوریو نیومده،
‫باید به پیشروی ادامه بدیم.
‫اعلیحضرت. ادای چینجو به شما...
‫به معنی زانو زدن...
‫و تقاضای رحم از شماست.
‫اگه به پیشروی و کُشتن ‫سربازان گوریو ادامه بدین،
‫دیگه هیچ کشوری جلوی شما زانو نمی‌زنه.
‫رعیت‌های تمام کشورهایی که فتح می‌کنید...
‫جونشون رو به خطر می‌اندازن...
‫که تا آخرین نفس با شما بجنگن.
‫شما به سرزمین گوریو اومدین...
‫که کانگ‌جوی خائن رو مجازات کنین.
‫و بالأخره اون خائن رو مجازات کردین.
‫پس به چه دلیل...
‫به پیشروی ادامه می‌دین؟
‫اعلیحضرت.
‫شما امپراتور کشور بزرگی هستین.
‫پادشاه خوب و عاقلی هستین...
‫که با مجازات کانگ‌جوی خائن ‫به هدف بزرگی دست پیدا کردین.
‫پس لطفاً به امپراتور جوان ‫و بیچاره‌ی گوریو رحم کنید.
‫تمام رعیت‌های گوریو...
‫تا ابد با محبت شما تو قلبشون زندگی می‌کنن.
‫و پادشاهان و مردم تمام امپراتوری‌ها هم...
‫سخاوتمندی شما رو تحسین می‌کنن...
‫و خیلی بیشتر از الان بهتون احترام می‌ذارن.
‫لطفاً درخواست این نماینده‌ی ‫پیر گوریو رو اجابت کنید.
‫باشه.
‫من امپراتور خیتان بزرگم.
‫به کسانی که التماس بخشش می‌کنن،
‫رحم نشون میدم.
‫اعلیحضرت.
‫برو و به پادشاهت بگو.
‫چینجوش رو قبول می‌کنم،
‫پس بگو فوراً بیاد.
‫پیشروی رو متوقف می‌کنم ‫و همینجا منتظر می‌مونم.
‫اعلیحضرت.
‫لطفاً دست از غارت مردم گوریو بردارید.
‫اون‌ها هم حالا رعیت‌های شما هستن.
‫باشه. این کارو می‌کنم.
‫از الان تمام غارت‌ها ممنوع میشن.
‫به زندانی‌ها هم غذای گرم داده میشه.
‫از لطفتون سپاسگزارم.
‫پس من بر می‌گردم...
‫و فوراً این خبر عالی رو به امپراتورمون میدم.
‫خیلی‌خب. برو.
‫اعلیحضرت.
‫فکر بدی به نظر میاد.
‫این‌دفعه چیه، فرمانده؟
‫این نماینده با درخواست ‫ادای چینجوی پادشاه گوریو اومده.
‫حالا که با رسوندن خبر پیروزی‌مون ‫خدمت برجسته‌ای انجام داده،
‫اجازه بدین چند روز اینجا بمونه...
‫و مهمون‌نوازی گرمی ازش بکنید.
‫مطمئنم این انتخاب بهتریه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫نیازی نیست، اعلیحضرت.
‫از لطفتون ممنونم،
‫اما امپراتور ما مشتاقانه منتظر این خبرن.
‫خبر رو...
‫میشه با یه پیک رسوند.
‫آره. همین کارو بکن.
‫منم مایلم از زحماتت تشکر کنم.
‫چشم، اعلیحضرت.
‫پس اطاعت امر می‌کنم.
‫همه‌تون شادی و خوشحالی کنید.
‫ما خیتان‌ها،
‫پیروز شدیم.
‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور. ‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور. ‫- هورا برای اعلیحضرت امپراتور.
‫- هورا. ‫- هورا.
‫اشتباه نمی‌کنم.
‫می‌خواد برای سربازهای ‫شمال شرق زمان بخره...
‫که به سوگ‌یونگ نقل مکان کنن.
‫به تک‌تک قسمت‌های مسیر...
‫شمال شرق تا سوگ‌یونگ دیده‌بان بفرست.
‫اطاعت، فرمانده.
‫سریع برگرد و این خبر رو به دربار بده.
‫واقعاً اشکالی نداره تنها برگردیم؟
‫نه، برید.
‫باشه پس.
‫بیا، یه کم بخور.
‫راستی، مطمئنم کلی زیردست تو گوریو هست.
‫چرا زیردست پیری مثل تو...
‫به عنوان نماینده به اینجا اومده؟
‫مطمئنم خیتان کلی جنگجو داره.
‫چرا ژنرال پیری مثل تو...
‫اینهمه راه تا گوریو اومده؟
‫مطمئناً تو کل‌کل با تو برنده نمیشم.
‫برادرم شیائو شونینگ،
‫حدود دَه سال پیش به گوریو اومد.
‫و با مردی به اسم سو هویی مذاکره کرد.
‫آره، اطلاع دارم.
‫اون‌زمان، برادرم...
‫یه چیزی بهم گفت.
‫«همه‌ی مقامات دربار گوریو حقه‌بازن.»
‫«حتی یه کلمه از...»
‫«حرف‌هاشون رو باور نکن.»
‫فردا،
‫باید با نمایندگان خیتان به سوگ‌یونگ بری.
‫برو و سوگ‌یونگ رو تسلیم کن.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫چون شخصاً درخواست ادای چینجو کردین،
‫از قبل تصمیم به تسلیم شدن گرفتین.
‫پس سوگ‌یونگ هم هیچ دلیلی ‫برای ادامه‌ی جنگیدن نداره.
‫پادشاه از قبل تصمیم گرفته تسلیم بشه.
‫چرا باید به مقاومت ادامه بدن؟
‫باید تسلیم بشن.
‫کاملاً متوجه منظورت هستم.
‫اما هر چیزی یه روندی داره.
‫روند خالی...
‫مسئله‌ی خاصی نیست.
‫البته به شرطی که قصد گوریو...
‫برای تسلیم شدن صادقانه باشه.
‫آهان.
‫سوگ‌یونگ رو تا فرداشب تسلیم کن...
‫و دروازه‌های دژ رو بازِ باز بذار.
‫وگرنه ارتش خیتان...
‫به هر قیمتی به سوگ‌یونگ حمله می‌کنه.
‫[دژ سوگ‌یونگ]
‫نایب‌وزیر مناسک مأموریت ‫خیلی مهمی رو به عهده گرفته.
‫آره.
‫باید امپراتور خیتان رو حضوراً فریب بده.
‫اگه کوچک‌ترین مشکلی پیش بیاد، ‫نمی‌تونه زنده برگرده.
‫ولم کنید.
‫برو داخل.
‫بازرس. چی‌کار می‌کنی؟
‫متأسفم. از معاون شهردار دستور دارم.
‫بازرس!
‫همونطور که دستور داده بودین، ‫افراد فرمانده‌ی ناظر رو زندانی کردیم.
‫می‌تونیم این کارو بکنیم؟
‫- اگه اوضاع خراب بشه چی؟ ‫- خراب نمیشه.
‫گوریو همین الانشم شکست خورده.
‫ولی نایب‌وزیر مناسک...
‫اصلاً حرفشم نزن.
‫تسلیم الکی؟
‫اونوقت اگه امپراتور خیتان عصبانی بشه چی؟
‫به نظرت کی با خشمش روبرو میشه؟
‫پس قصد دارید چی‌کار کنید؟
‫باید فردا بلافاصله تسلیم بشیم.
‫دژ سوگ‌یونگ واقعاً تسلیم میشه.
‫ولی سربازان شمال شرق تو راهن.
‫واسه همین باید عجله کنیم.
‫باید قبل از این که برسن،
‫ارتش خیتان رو تو این دژ راه بدیم.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره، ‫می‌تونیم مقامات خیتان بشیم...
‫و همچنان...
‫به رهبری سوگ‌یونگ ادامه بدیم.
‫ببخشید.
‫یه منقل آوردم.
‫شب‌ها هوا سرد میشه.
‫باشه. ممنون.
‫شب‌بخیر.
‫اسمت چیه؟
‫اسمم دئوک ـه.
‫دئوک.
‫میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫آره.
‫شنیدم گوریو تسلیم شده.
‫حقیقت داره؟
‫سرباز‌های خیتان داشتن شادی می‌کردن.
‫اون...
‫این واقعاً حقیقت داره؟
‫آره.
‫ما تسلیم شدیم.
‫چی گفت؟
‫ما واقعاً تسلیم شدیم؟
‫آره. گفت ما تسلیم شدیم.
‫- خدای من. ‫- خدای من.
‫حالا ما رو تا خیتان می‌کشونن؟
‫خدای بزرگ.
‫ای داد.
‫اعلیحضرت.
‫ملکه.
‫دیگه باید برید به استراحتگاهتون.
‫اینطوری ممکنه تا صبح اینجا بمونید.
‫خوابم نمی‌بره.
‫برام سواله که مشکلی برای ‫نایب‌وزیر مناسک پیش میاد یا نه.
‫مشکلی برای سوگ‌یونگ پیش میاد یا نه.
‫مدام دلواپسم.
‫واقعاً باعث افسوسه.
‫بعضی‌ها جونشون رو به خطر می‌اندازن ‫و وارد قلمرو دشمن میشن،
‫درحالی که بقیه...
‫به این زودی حرف از تسلیم شدن می‌زنن.
‫همه‌شون خادمین گوریو هستن.
‫چطور می‌تونن اینقدر متفاوت باشن؟
‫اعلیحضرت.
‫خادمینی که وفادارن و اون‌هایی که نیستن...
‫همه خادمینی هستن که میان و میرن.
‫نباید برای هرکدومشون زیاد ‫غصه بخورین یا ناامید بشین.
‫فعلاً فقط باید به امنیت ‫دربار سلطنتی فکر کنید.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫اگه قرار باشه سوگ‌یونگ سقوط کنه،
‫باید همونطور که وُزرا می‌خوان تسلیم بشید.
‫حتی اگه به معنی دادن بخشی ‫از سرزمینمون به اون‌ها باشه،
‫باید امنیت دربار سلطنتی رو حفظ کنید.
‫ملکه.
‫اگه بخت به کشور رو بیاره...
‫و قدرت کشور زیاد بشه،
‫اونوقت می‌تونیم خاکمون رو پس بگیریم.
‫اما اول باید امنیت دربار رو حفظ کنید.
‫الان این مهم‌ترین چیزه.
‫مردم دارن جونشون رو برای ‫حفظ امنیت دژ به خطر می‌اندازن.
‫اما من فقط باید امنیت دربار رو حفظ کنم؟
‫امپراتور باید وجود داشته باشه ‫تا مردمش هم وجود داشته باشن.
‫کافیه.
‫چرا مدام از من دور میشی؟
‫چرا مسیری که...
‫قصد دارم پیش بگیرم رو درک نمی‌کنی؟
‫- اعلیحضرت. ‫- دیگه بهتره بری بخوابی.
‫[گونگجو]
‫[بانو کیم، ملکه وونسئونگ آینده]
‫برادر.
‫سلام.
‫- مشتاق دیدار. ‫- آره، واقعاً.
‫مطمئن نبودم، ولی واقعاً خودتی.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کردم تو هم به ارتش ‫ملحق شدی و رفتی جنگ.
‫واسه همین غافلگیر شدم تو دهکده دیدمت.
‫چون مریض بودم، نتونستم به ارتش ملحق بشم.
‫ولی تو که کاملاً سالم به نظر میای.
‫شاید اینطور به نظر بیام، ‫ولی به شدت مریض‌احوالم.
‫دکترم گفت پرهیز کنم، ‫منم به حرفش گوش کردم
‫چه مریضی‌ای داری...
‫که از اعزام به جنگ معاف شدی؟
‫با اجازه‌ی استاندار بود.
‫اینقدر سوال‌جوابم نکن و برو دنبال کارت.
‫بقیه‌ی مردها جونشون رو ‫به خطر می‌اندازن و میرن جنگ.
‫چطور تونسته فقط چون پسر ‫یه رئیسه موذیانه معافیت بگیره؟
‫پدر، واقعاً نمی‌دونستین که ‫اون وانمود می‌کنه مریضه؟
‫چون نمی‌دونستین گذاشتین قسر در بره؟
‫پدر.
‫می‌دونستم.
‫پس چرا ازش چشم‌پوشی کردین؟
‫باید بابت نافرمانی از دستور نظامی ‫مجازات سختی بهش می‌دادین.
‫اگه چنین رفتار خاصمانه‌ای ‫نسبت به رُئسا نشون می‌دادم،
‫حتی نمی‌تونستم دَه‌تا سرباز هم بفرستم.
‫چون از چندتا معافیت...
‫که به پسرهای چندتا رئیس ‫داده شد چشم‌پوشی کردم،
‫تونستم 1500تا سرباز جمع کنم.
‫برای رفتن به جنگ...
‫باید انجام میشد.
‫اینجا گاگ‌یونگ نیست.
‫اینجا اربابان منطقه‌ای مثل ‫امپراتورها و وُزراشون هستن.
‫چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟ ‫واقعیت همینه.
‫اینقدر خشکم زده که نمی‌دونم چی بگم.
‫دارید می‌گید که شما تمام این مدت ‫عروسک خیمه‌شب‌بازی اون‌ها بودین؟
‫شما استاندار هستین،
‫ولی جلوی اون رُئسا سر خم کردین؟
‫کافیه.
‫اینطور نیست که خواست خودم باشه.
‫فکر می‌کنی من می‌خواستم ازش چشم‌پوشی کنم؟
‫پدر!
‫یه خبرهایی از میدون جنگ دریافت کردیم.
‫ارتشمون شکست خورده.
‫- چی؟ ‫- سیصد هزار سرباز گوریو شکست خوردن،
‫و تعدادی از دژها...
‫به دست دشمن افتادن.
‫احساس می‌کنم...
‫همش تقصیر منه، ‫و این فکر وحشت‌زده‌ام می‌کنه.
‫«اگه می‌تونستم فقط یه سرباز بیشتر بفرستم،»
‫«شاید نتیجه متفاوت میشد.»
‫این فکر...
‫به شدت ناامیدم می‌کنه.
‫پدر.
‫سریع برو خونه.
‫فعلاً از خونه بیرون نیا.
‫خیتان‌ داره میاد سمت جنوب، ‫و نمی‌دونیم تا کجا پیش میرن.
‫[چونگجو]
‫با این عجله کجا میرن؟
‫از وقتی که همه‌ی سربازها ‫رفتن و به ارتش ملحق شدن،
‫سر و کله‌ی دزدها همه‌جا پیدا شده.
‫واسه همین هر روز اینطوری می‌دوئن،
‫ولی هنوز یه دونه دزد هم نگرفتن.
‫امپراتور گوریو حتی نمی‌تونه ‫چندتا دزد رو دستگیر کنه،
‫اونوقت پسرهای ما رو کشونده تو میدون جنگ.
‫وقتی جنگ بشه پسرهامون رو می‌برن.
‫وقتی می‌خوان یه کاخ جدید بسازن، ‫همه‌ی روستایی‌ها رو می‌برن.
‫تازه هر سال مالیات هم می‌گیرن.
‫امپراتور گوریو فقط می‌گیره و می‌گیره...
‫درحالی که هیچ کاری برامون نمی‌کنه.
‫بزرگترین دزد گوریو کسی نیست جز...
‫خود امپراتور.
‫- ارباب. ‫- تو...
‫بله، من همونم که ارباب جوان رو ‫تا میدون جنگ همراهی کرد.
‫چرا برگشتی؟
‫جنگ به این زودی تموم شده؟
‫پسرم، سئوک.
‫سئوک الان کجاست؟
‫جواب بده.
‫خدای من.
‫چی‌کار کنیم؟ خدای من.
‫ای داد بی‌داد.
‫سئوک.
‫جسد...
‫دست‌نخورده نمونده.
‫وحشی‌های خیتان سرش رو بریدن.
‫ارتش خیتان...
‫سالمندان رو تا حد مرگ کتک می‌زنه ‫و نوزادها رو زنده می‌اندازه تو چاه.
‫ارتش خیتان با 400 هزار ‫سرباز به ما حمله کرده.
‫خب، چطوری می‌تونیم شکستشون بدیم؟
‫اگه تصمیم بگیریم باهاشون بجنگیم،
‫همه‌مون همراه این دژ سوزونده می‌شیم.
‫اون‌هایی که هنوز می‌خوان بجنگن، ‫همین الان بیان جلو.
‫فوراً دروازه رو براتون باز می‌کنیم...
‫تا بتونید برید بیرون و شجاعانه بجنگید.
‫سوگ‌یونگ...
‫تسلیم میشه.
‫از حالا به بعد، سر هرکی رو که...
‫از جنگیدن با اون‌ها حرف بزنه قطع می‌کنم.
‫مفهومه؟
‫- بله، قربان. ‫- بله، قربان.
‫ارباب وون، نماینده‌ی خیتان رسیده.
‫عالیه. چه به موقع.
‫- بریم. ‫- اطاعت.
‫اعلیحضرت توصیه کردن تسلیم بشید.
‫پادشاه گوریو پشنهاد چینجو داده...
‫و گفته تمایل به تسلیم شدن داره.
‫بنابراین...
‫[هان کی، افسر درجه پنجم ‫اداره‌ی مراسمات خیتان]
‫توصیه می‌کنم فوراً تسلیم بشید.
‫بله، تسلیم می‌شیم.
‫در اسرع وقت یه اعلامیه ‫از تسلیم شدنمون می‌نویسم.
‫لطفاً یه کم بهم وقت بدین.
‫قبلش یه درخواستی هم داشتم.
‫چه درخواستی؟
‫اول، یه پیک به اردوگاه خیتان‌ها بفرستید.
‫پیک؟ چرا؟
‫لطفاً سربازهای خیتان رو ‫فوراً بیارید اینجا و حتماً...
‫تو این دژ مستقرشون کنید.
‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫ما باید روند مناسب رو ‫برای تسلیم شدن دنبال کنیم.
‫قبل از این که درخواست کنیم اعلیحضرت...
‫سربازهاشون رو بفرستن اینجا، ‫باید صبر کنیم همه‌چی نهایی بشه.
‫وقت نداریم.
‫سربازهای شمال شرق گوریو...
‫تو راه اینجان.
‫چی؟ دوباره بگو؟
‫ارباب وون، راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫مشخص نیست؟
‫ما اهالی سوگ‌یونگ...
‫می‌خوایم وفاداری‌مون رو ‫به امپراتور خیتان ثابت کنیم.
‫مثل اون‌هایی که تو گاگ‌یونگ هستن، ‫امپراتور خیتان رو فریب نمی‌دیم.
‫باید وفاداری‌مون رو ثابت کنیم.
‫- ارباب وون. ‫- تو قبر خودت رو کندی.
‫تقصیر خودته که فکر می‌کردی...
‫می‌تونی امپراتور خیتان رو ‫با چنین حقه‌ی ضعیفی فریب بدی.
‫شما دوتا دارید راجع‌به چی حرف می‌زنید؟
‫تصمیم پادشاه برای ادای چینجو...
‫الکی بود.
‫چی گفتی؟
‫این مرد امپراتور خیتان رو فریب داده.
‫اون دیروز اومد و واضح همینو گفت.
‫ارباب وون!
‫منتظر چی هستید؟
‫فوراً ببریدش بیرون!
‫ارباب وون. چی‌کار داری می‌کنی؟
‫چطور تونستی این کارو بکنی؟
‫چطور تونستی قید سوگ‌یونگ رو بزنی؟
‫دارم نجاتش میدم، قیدش رو نمی‌زنم.
‫چرا باید ما مردم بی‌گناه...
‫به خاطر اشتباهات گاگ‌یونگ بمیریم؟
‫ارباب وون!
‫ببریدش.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫مردک وقیح.
‫نایب‌وزیر کانگ.
‫حالتون خوبه؟
‫صبر کن. شما...
‫آره.
‫ما هم اینجا زندانی شدیم.
‫معاون شهردار وون عملاً داره ‫دژ سوگ‌یونگ رو دو دستی...
‫تقدیم موش‌های خیتان می‌کنه.
‫اعلیحضرت.
‫حتی اگه سربازان شمال شرق ‫به سلامت به سوگ‌یونگ برسن،
‫جنگ با خیتان آسون نخواهد بود.
‫بله، اعلیحضرت.
‫خیتان‌ها تعداد خیلی زیادی سرباز دارن.
‫سوگ‌یونگ هم دژی روی زمین صافه.
‫بر خلاف هونگ‌هواجین که یه دژ کوهستانیه،
‫دفع حمله‌ی دشمن خیلی سخت‌تره.
‫خب، یه کم بهش فکر کردم.
‫باید سربازهای بیشتری جمع کنیم ‫و به سوگ‌یونگ کمک بفرستیم.
‫برید جنوب...
‫و شخصاً سربازان بیشتری جمع کنید.
‫چنین مأموریتی...
‫توسط وُزرای کاخ قابل انجامه.
‫اون‌ها...
‫از الان پیشنهاد تسلیم شدن دادن.
‫چی؟
‫من و نایب‌وزیر کانگ...
‫تنها مخالفین این تصمیم هستیم.
‫برای همین خواستم شما بیاین.
‫اعلیحضرت.
‫دیگه برید.
‫فقط وقتی که از سوگ‌یونگ محافظت کنیم...
‫می‌تونیم این نبرد رو پیروز بشیم.
‫اطاعت، اعلیحضرت. ‫فوراً راه می‌افتم.
‫سربازانی که نایب‌وزیر ‫کانگ رو همراهی می‌کردن...
‫پاسخ امپراتور خیتان رو آوردن.
‫امپراتور...
‫درخواست ادای چینجوی شما رو پذیرفتن.
‫پس چرا نایب‌وزیر کانگ بر نگشتن؟
‫ایشون تو اردوگاه خیتان‌ها موندن...
‫و به گرمی ازشون پذیرایی میشه.
‫اعلیحضزت.
‫حالا باید آماده‌ی مذاکره با اون‌ها بشیم.
‫چطوری باید براش آماده بشیم؟
‫باید اول به درخواست‌هاشون گوش کنیم.
‫هرچند به راحتی عقب نمی‌کشن.
‫شاید مجبور بشیم یه خراج ‫بزرگ سالیانه پیشنهاد بدیم...
‫یا بخشی از خاک شمال غرب رو بهشون بدیم.
‫تکلیف مردمی که به عنوان زندانی ‫نگه داشته شدن چی میشه؟
‫متأسفانه، راهی برای نجاتشون نیست.
‫احتمالاً می‌برنشون خیتان...
‫و به عنوان برده می‌فروشن.
‫به محض این که با مقامات ‫دولت خیتان مذاکره کنیم،
‫شما باید خدمت امپراتور خیتان برسید.
‫و...
‫باید به رسم ادب و احترام ‫مثل تبعه‌اش رفتار کنید.
‫چطور؟
‫معذرت می‌خوام، اعلیحضرت.
‫اما باید جلوی امپراتور خیتان زانو بزنید.
‫اونوقت از تسلیم شدن چی عایدمون میشه؟
‫تحقیر من تا ابد در تاریخ می‌مونه.
‫و مردم فقط به برده‌هایی تبدیل میشن...
‫که برای خیتان‌ها خراج سالیانه ‫جمع می‌کنن. چی نصیبمون میشه؟
‫حتی اگه لازم باشه تسلیم بشیم ‫و سختی رو تحمل کنیم،
‫گوریو باید اول نجات پیدا کنه.
‫فقط در این صورت...
‫ما هم مثل بالهائه نابود نمی‌شیم.
‫معذرت می‌خوام.
‫به خاطر ضعف من در مهارت نوشتن ‫یه کم بیشتر طول کشید.
‫خوبه.
‫حتماً اینو به امپراتور تحویل می‌دیم.
‫بله. می‌سپریمش به شما.
‫نایب‌وزیر کانگ رو می‌بریم.
‫امپراتورمون شخصاً مجازاتش می‌کنن.
‫معذرت می‌خوام.
‫من فقط دارم به دستورم عمل می‌کنم.
‫جدی میگی؟
‫پس اگه معاون شهردار دستور بده ‫بمیری هم می‌میری؟
‫آخرش تصمیم خودت بود.
‫خودت تو این خیانت شریک شدی.
‫این یه جنگ بی‌فایده‌ست، مگه نه؟
‫هیچ جنگی نتیجه‌ی مشخص نداره.
‫فقط اون‌هایی که...
‫مثل تو بهونه پیدا می‌کنن اینو میگن.
‫به این لحظه غلبه کن تا بتونیم پیروز بشیم.
‫برامون یه روز زمان بخر ‫تا بتونیم از سوگ‌یونگ محافظت کنیم.
‫ولی...
‫امثال تو این فرصت رو به باد میدن.
‫تو شمشیری رو به دست داری...
‫که بهت داده شده تا دشمن رو ‫داخل قلب گوریو از بین ببری.
‫اگه حتی یه بار چهره‌ی زندانی‌هایی که....
‫تو اردوگاه خیتان‌ها اسیرن رو می‌دیدی،
‫اگه حتی یه بار چشم‌های ناامیدشون رو می‌دیدی،
‫هرگز این کارو نمی‌کردی.
‫هرگز.
‫برو حیوون.
‫چطور جرأت می‌کنی بخوای ‫خیتان بزرگ رو فریب بدی؟
‫امپراتورمون تو رو نمی‌بخشن.
‫می‌دونی کانگ‌جو چطوری مُرد؟
‫به دستور اعلیحضرت، ‫با دست و پای قطع شده مُرد.
‫تو به مرگ هولناکی دچار میشی ‫و از اون درد خیلی بیشتری رو...
‫تجربه می‌کنی.
‫حالتون خوبه؟
‫شما سربازهای شمال شرق هستید؟
‫بله. من معاون ژنرال، جی چائه‌مون هستم.
‫شما کی هستید، قربان؟
‫متوجه نمیشم.
‫دوباره برید اردوگاه خیتان‌ها؟
‫به زحمت از دست دشمن خلاص شدین.
‫چرا دوباره وارد اردوگاه دشمن می‌شین؟
‫امپراتور دستور داده تا امشب ‫خبر تسلیم شدن سوگ‌یونگ رو بیارم.
‫اگه کسی برنگرده،
‫خیتان‌ها فوراً به سمت ‫سوگ‌یونگ پیشروی می‌کنن.
‫اونوقت سربازهای خیتان ‫قبل از این که ارتش شمال شرق...
‫برسه به اینجا میان.
‫من با نامه‌ی دیپلماتیک بر می‌گردم...
‫و چند ساعت بیشتر برامون زمان می‌خرم.
‫متوجه‌ام چی می‌گید. ‫ولی اگه مشکلی پیش بیاد، شما...
‫می‌میرید.
‫نه. من نمی‌میرم.
‫به اعلیحضرت قول دادم زنده برگردم.
‫- چی؟ ‫- عجله کن.
‫برو و هرطور شده دژ سوگ‌یونگ رو تصرف کن.
‫فقط در اون صورت ارتش اصلی ‫می‌تونه وقتی رسید وارد دژ بشه.
‫- قربان. ‫- وقت زیادی نداریم.
‫حالا برو.
‫اگه شرایط جنگ بدتر بشه، ‫سربازان شمال شرق...
‫سوگ‌یونگ رو نجات میدن.
‫ارتش پیشرو باید تا الان رسیده باشه.
‫ارتش اصلی هم تا فردا می‌رسه.
‫نماینده‌ای که به سوگ‌یونگ ‫فرستاده شد هنوز برنگشته.
‫ارتباطمون هم با دیده‌بان‌هامون قطع شده.
‫مطمئنم سربازان گوریو...
‫دارن نزدیک سوگ‌یونگ یه حرکتی می‌زنن.
‫باورنکردنیه.
‫اون نماینده‌ی پیر...
‫واقعاً منو جلوی روم فریب داد؟
‫اون امپراتور جوان گوریو...
‫واقعاً منو مسخره کرد؟
‫اعلیحضرت. بهمون دستور پیشروی بدین.
‫اعلیحضرت.
‫عازم جنگ می‌شیم.
‫بجنبید. عجله کنید.
‫منتظر چی هستین؟
‫به طرف سوگ‌یونگ پیشروی می‌کنیم.
‫عازم جنگ می‌شیم. بجنبین.
‫فوراً به خط شین.
‫پیش به سوی سوگ‌یونگ.
‫فوراً دروازه‌ی دژ رو باز کنید!
‫زود باشید!
‫ما با عجله و بدون استراحت برای ‫یه جرعه آب، اومدیم شما رو نجات بدیم.
‫خب، کی گفته می‌تونید تسلیم بشید؟
‫از روی الهاهگان و آسمون خجالت نمی‌کشید؟
‫از روی زن و بچه‌تون خجالت نمی‌کشید؟
‫دروازه‌ی دژ رو باز کنید!
‫همین الان!
‫پیش به سوی جنگ.
‫من برگشتم.
‫نیازی نیست به جنگ برید.
‫سوگ‌یونگ تسلیم شده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫برای جنگ آماده بشید!
‫درست نیست الان تسلیم خیتان بشیم.
‫حق تسلیم شدن نداریم.
‫اون حقه‌بازهای گوریو.
‫فوراً به سوگ‌یونگ حمله کنید.
‫در حال حاضر، گواکجو تنها ‫پایگاه نظامی‌ایه که دشمن داره.
‫هر طور شده گواکجو رو ‫با دست‌های خودم پس می‌گیرم.