‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫تا جای ممکن نزدیک دیوارهای دژ بمونید.
‫پشت دیوارهای دژ پناه بگیرید.
‫چهارتا دیگه!
‫- چهارتا دیگه. ‫- چهارتا دیگه.
‫پُر کنین.
‫- آماده‌ی پرتاب. ‫- آماده‌ی پرتاب.
‫- پرتاب. ‫- پرتاب.
‫- وای، نه. ‫- خدای من.
‫- چی‌کار کنیم؟ ‫- ای داد بی‌داد.
‫- چی‌کار کنیم؟ ‫- حالا چی میشه؟
‫- برگرد اینجا. ‫- چی‌کار کنیم؟
‫- خدای من. ‫- چی‌کار کنیم؟
‫دارن میان این‌طرف.
‫دارن نزدیک‌تر و نزدیک‌تر میشن.
‫مطمئنم بعدی رو که پرتاب کنن می‌خوره به ما.
‫- الان؟ ‫- وای، نه.
‫قایم شدن تو دژ فکر بدی بود.
‫حالا همه‌مون می‌میریم.
‫چهارتا دیگه!
‫- چهارتا دیگه. ‫- چهارتا دیگه.
‫تنظیم فاصله...
‫انجام شد.
‫تنظیم فاصله انجام شد.
‫مستقیم دژ رو می‌زنیم.
‫هر تعداد که می‌تونید پرتاب کنید.
‫اطاعت، ژنرال.
‫آماده‌ی پرتاب.
‫- آماده‌ی پرتاب. ‫- آماده‌ی پرتاب.
‫- پرتاب. ‫- پرتاب.
‫- وای، نه. ‫- دارن میان.
‫- نه. ‫- فرار کنید.
‫- چی؟ ‫- عزیزم، حالت خوبه؟
‫- وای، نه. ‫- آتیش!
‫تیرهاتون رو آماده کنید. ‫باهم سوخت رو آتیش می‌زنیم.
‫[نفت آتش‌زا]
‫بالأخره معلوم شد.
‫اون نور و آتیش رو هدف بگیرید.
‫[حمله به یک هدف]
‫آتیش!
‫فرار کنید.
‫آرایش نظامی بگیرید.
‫فوراً به جایگاهتون برگردید.
‫آتیش رو خاموش کنید.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫به یه هدف شلیک کنید!
‫پیاده‌نظام‌ها رو بفرستید.
‫مطمئن بشید دشمن متوجه‌شون نشه.
‫اطاعت.
‫[هونگ‌هواجین]
‫[تونگجو، سامسوچی]
‫یک ارابه‌ی شمشیر و هزار سرباز داریم.
‫[قسمت ششم]
‫باید یه ارابه‌ی شمشیر ‫تو خط مقدم مستقر کنیم...
‫تا جلوی سواره‌نظام‌ها رو بگیریم.
‫پشت سرشون باید نیزه‌دارها، سربازها، ‫و دویست سواره‌نظام قرار بگیرن.
‫پیاده‌نظام‌هایی که به نیزه و سپر مجهزن،
‫باید اردوگاه رو محاصره، ‫و از اون محافظت کنن.
‫فرمانده.
‫سربازهای خیتان از رودخونه‌ی یالو رد شدن.
‫یگان پیشروی خیتان‌ها هم ‫به هونگ‌هواجین حمله کرده.
‫سربازهامون خوب می‌جنگن. ‫هونگ‌هواجین رو...
‫به افسر موقت دولت بسپرید.
‫اطاعت.
‫بیاین ادامه بدیم.
‫تو و ژنرال کیم هون باید...
‫آرایش جنگی رو به سربازها یاد بدین.
‫- اطاعت میشه. ‫- اطاعت میشه.
‫شما باید از دژ تونگجو محافظت کنید ‫و از ارتش اصلی پشتیبانی کنید.
‫اطاعت میشه.
‫همه‌ی منجنیق‌هامون داغون شدن.
‫همه‌ی منجین‌هامون داغون شدن.
‫این تازه شروع کار ماست.
‫بگید پیاده‌نظام‌ها فوراً پیشروی کنن.
‫از دیوار دژ بالا برید.
‫اون‌ها تله‌های جنگی هستن.
‫نزدیک‌تر از اونی کار گذاشته شدن ‫که بشه دورشون زد.
‫دارن سربازهامون رو می‌کُشن.
‫[تیری که صدایی به عنوان علامت تولید می‌کند]
‫تله‌های جنگی رو پُر کنید.
‫پُرشون کنید و به پیشروی ادامه بدین.
‫اطاعت.
‫عجله کنید.
‫از تله‌ها محافظت کنید.
‫عجله کنید.
‫کمان‌هاتون رو تیرگذاری کنید.
‫اطاعت، قربان.
‫[روز دوم نبرد هونگ‌هواجین]
‫دشمن همه‌ی تله‌ها رو از بین برده.
‫با این که همش کُشته می‌دادن،
‫بازم به پیشروی ادامه دادن ‫و همه‌ی تله‌ها رو پُر کردن.
‫تاحالا همچین سربازهای بی‌خیالی ندیده بودم.
‫تا حدی بی‌پروا هستن...
‫که منو می‌ترسونن.
‫سر عقل بیا. این تازه شروعشه.
‫سربازهایی که جلوی دیوار ‫دژ هستن رو برگردونید.
‫بذارید یه کم بخوابن.
‫از امشب دیگه هیچکدومشون نمی‌خوابن.
‫دیوار دژ بلند نبود،
‫اما تله‌های جنگی انبوه، ‫رسیدن بهش رو سخت کردن.
‫سربازهای دیوار دژ هم ‫به خوبی تعلیم دیده بودن.
‫[یلو لانگسو، ششمین امپراتور خیتان]
‫بدک نبود.
‫امشب حمله‌ی دیگه‌ای رو شروع می‌کنیم.
‫دیوار دژ به زودی به دست ما می‌افته.
‫نیازی به عجله نیست.
‫ما چهارصد هزار سرباز داریم.
‫دشمن نهایتاً یک صدم ما سرباز داره.
‫چه یه روز دووم بیارن ‫چه دو روز و بعد سقوط کنن،
‫آخرش سقوط می‌کنن، نه؟
‫اگه ما تو نبرد اول خیلی راحت پیروز بشیم،
‫به ضررمونه.
‫متوجه شدم، اعلیحضرت.
‫من دارم دورهام رو می‌زنم.
‫[حرکت به مناطق مختلف برای حکمرانی]
‫بذارید این فصل رو صرف ‫شکار تو سرزمین گوریو کنیم.
‫مفهومه؟
‫- بله، اعلیحضرت. ‫- بله، اعلیخضرت.
‫صرفاً چون اعلیحضرت اینو گفتن،
‫حمله رو به تأخیر نندازید.
‫این اولین فتح تحت فرمان اعلیحضرته.
‫باید پیروزی‌ای عالی و بی‌سابقه رو ‫به اعلیحضرت تقدیم کنیم.
‫بله. کاملاً متوجه‌ام.
‫محاصره...
‫نبردی برای چیره شدن بر ارتفاعه.
‫در مقایسه با جنگیدن روی زمین صاف،
‫انرژی خیلی بیشتری برای شکست دادن ‫دشمنی که روی دیوار دژ هست لازمه.
‫تازه هونگ‌هواجین...
‫دژیه که روی یه کوه ساخته شده.
‫قبل از این که چشممون به دیوار دژ بخوره،
‫باید مسافت خیلی زیادی رو ‫از سراشیبی کوه بالا بریم.
‫ارتفاع اون سراشیبی کوه جزو...
‫ارتقاع هونگ‌هواجین ـه.
‫پس چطوری فتحش کنیم؟
‫چون یه کوهه، نمیشه سربازها رو پخش کرد.
‫با سلاح‌های محاصره‌ای‌مون،
‫حتی نمی‌تونیم دروازه‌های ‫دژشون رو هم خراب کنیم.
‫ولی ما بیشتر از اون‌ها سرباز داریم.
‫می‌تونیم بذاریم سربازهامون ‫استراحت کنن و نوبتی حمله کنن،
‫اما ارتش گوریو نمی‌تونه این کارو بکنه.
‫تمام سربازهاشون باید برن روی ‫دیوارهای دژ تا جلومون رو بگیرن.
‫نذارید یه لحظه هم استراحت کنن.
‫پشت سر هم بهشون حمله کنید.
‫بهشون وقت خوردن و خوابیدن ندین.
‫اگه حداقل یه قسمت از دیوار دژ فرو بریزه،
‫اونوقت تمومه.
‫اطاعت، فرمانده.
‫جاسوس‌ها رو بفرستید...
‫و بفهمید پادشاه کجای کاخ اقامت داره.
‫چپاول رو هم شروع کنید.
‫چپاول؟
‫یعنی چی؟
‫یعنی هرچی تو یه شهر هست رو می‌برن.
‫از جمله تمام علوفه‌ها و بذرها.
‫در اصل معنی غارت رو میده.
‫ارتش خیتان‌ همیشه جنگ رو ‫با حداقل تدارکات شروع می‌کنه.
‫بقیه‌ی مایحتاجشون رو...
‫از طریق غارت تو میدون جنگ به دست میارن.
‫غذای سربازها و اسب‌هاشون رو ‫با چیزهایی که غارت می‌کنن میدن.
‫و وقتی چیز گرانبهایی پیدا کنن،
‫به عنوان غنیمت جنگی برش می‌دارن.
‫ساده بگم،
‫دلیل جنگ راه انداختن خیتان‌ها...
‫غارت کردنه.
‫و باارزش‌ترین چیزی که ‫از غارت نصیبشون میشه...
‫مردم هستن.
‫مردم؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫این چیزیه که منو بیشتر از همه ‫در جنگ با خیتان‌ها می‌ترسونه.
‫چیزی که بیشتر از همه به عنوان ‫غنیمت جنگی بهش اهمیت میدن...
‫مردم هستن.
‫[کیم سوک‌هیونگ، افسر درجه‌ی هفتم گویجو]
‫راه بی‌افتید.
‫بزنیدشون.
‫برید.
‫به راه رفتن ادامه بدین.
‫- برید. ‫- چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫سربازان گوریو!
‫- جلوشون رو بگیرید. ‫- اطاعت.
‫برید.
‫وسایل رو بذارید.
‫بارها رو بذارید و فقط اسیرها رو بیارید.
‫بلند شو.
‫واینستا.
‫بریم دنبالشون.
‫- اطاعت، قربان. ‫- اطاعت، قربان.
‫اون‌ها چی هستن؟
‫اون‌ها سربازان خیتان هستن.
‫حتماً هونگ‌هواجینه.
‫هونگ‌هواجین در خطره. ‫باید بریم و کمکشون کنیم.
‫با کمتر از سه هزار سرباز، ‫چطور می‌تونیم کمکشون کنیم؟
‫اگه بخوایم یواشکی از پشت بریم پیششون،
‫فقط توسط دشمن محاصره و نابود می‌شیم.
‫فعلاً باید مردم رو بیاریم داخل دیوارهای دژ.
‫واسه همین گفتم باید عجله کنیم ‫و مردم و تدارکات رو بیاریم داخل.
‫الانشم ده بیست‌تا دهکده از بین رفتن.
‫صدها نفر از مردم گوریو اسیر شدن.
‫فکر نکنم خیلی سریع به اینجا برسن.
‫تازه یه روزه که خبر رسیده...
‫سربازهای خیتان از رودخونه عبور کردن.
‫تازه اینجا...
‫با اون قسمت رودخونه که ازش ‫رد شدن 1200 کیلومتر فاصله داره.
‫اصلاً به این فکر نکردی که ‫خیتان‌ها خیلی سریع حرکت می‌کنن؟
‫اونوقت اسم خودت رو می‌ذاری ‫فرمانده‌ی اردوگاه و سرهنگ ارشد؟
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫اگه می‌خوای حین جنگیدن ‫با سربازهای خیتان بمیری،
‫بهتره مراقب حرف زدنت باشی.
‫اگه مراقب نباشی، با شمشیر من می‌میری.
‫فعلاً، محافظت از دژهای خودمون...
‫بهترین راه برای کمک به همدیگه‌ست.
‫مقاومت در برابر دشمن بهترین کاریه ‫که به عنوان هم‌پیمان از ما بر میاد.
‫متوجه‌ای؟
‫از حالا به بعد، دیدن همدیگه سخت میشه.
‫همه‌ی تله‌های جنگی از بین رفتن.
‫پس از امشب، دشمن بالا رفتن ‫از دیوارها رو شروع می‌کنه.
‫حتماً منطقه‌ای که بهتون اختصاص ‫داده شده رو از نفوذ محافظت کنید.
‫اطاعت.
‫قربان.
‫شما باید اینجا تو اردوگاه بمونید.
‫اگه روی دیوار بمونید و صدمه ببینید،
‫کی هونگ‌هواجین رو فرماندهی کنه؟
‫می‌تونم به تو تکیه کنم، فرمانده. ‫چرا باید نگران باشم؟
‫چی؟
‫اگه حتی به یه قسمت از دیوار ‫نفوذ کنن، کار همه‌مون ساخته‌ست.
‫مهم نیست من کجا باشم.
‫شلیک کنید.
‫چهارصد هزار سرباز خیتان...
‫از رودخانه‌ی یالو عبور کردن...
‫و تو مورودا اردو زدن.
‫و الان درحال حمله به هونگ‌هواجین هستن.
‫هونگ‌هواجین می‌تونه دووم بیاره؟
‫افسر یانگ از جون مایه می‌ذاره ‫و با شجاعت تمام می‌جنگه.
‫اما...
‫[یو جین، مدیر ارشد اجرایی چپ امور دولتی]
‫بالأخره سقوط می‌کنه.
‫این دژ کوچیک...
‫چطور می‌تونه در برابر یه ارتش ‫بزرگ چهارصد هزار نفره دووم بیاره؟
‫فقط امیدوارم که حتی شده ‫یه روز بیشتر دووم بیارن...
‫تا ارتش اصلی سامسوچی...
‫وقت بیشتری برای آماده شدن ‫برای جنگ داشته باشه.
‫پس...
‫چه اتفاقی برای مردم...
‫هونگ‌هواجین می‌افته؟
‫اعلیحضرت، باید قوی باشید.
‫ارتش اصلی گوریو به رهبری فرمانده کانگ...
‫قطعاً برامون پیروزی میاره.
‫شب بلند است و قلندر بیدار.
‫اجازه بدین با روند جنگ پیش بریم.
‫باید برگردین به کاخ و برید به عمارتتون.
‫لطفاً این کارو بکنید، اعلیحضرت.
‫باید مراقب سلامتی‌تون باشید.
‫فکر نکنم بتونم بخوابم.
‫نه.
‫می‌ترسم خوابم ببره.
‫اگه حتی یه لحظه خوابم ببره،
‫احساس می‌کنم تو خواب یه نامه برام میاد...
‫و خبر شکست ارتش گوریو رو میده.
‫اگه اینقدر پریشون‌حال هستین،
‫باید به یه معبد سر بزنید.
‫چراغ همه‌ی معابد گوریو روشنه.
‫مردمی که مثل شما خوابشون نمی‌بره،
‫تمام شب به درگاه بودا دعا می‌کنن.
‫می‌ترسم جلوی مردم ظاهر بشم.
‫خودم نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫چی بگم که باعث تسلی...
‫و دلداری‌شون بشم؟
‫فقط با سهیم شدن در ترسشون،
‫حمایت بزرگی براشون خواهید بود.
‫وقتی کشور با یه بحران روبرو میشه، ‫مردم مثل بچه‌های کوچیک میشن.
‫مثل بچه‌های کوچیک که به آغوش ‫پدر و مادرشون پناه می‌برن،
‫مردم هم به کسی جز پادشاهشون تکیه نمی‌کنن.
‫به یه معبد سر بزنید.
‫برید و کنار مردمتون باشید.
‫[عمارت اصلی]
‫لوح‌های اجدادی زیادی...
‫از جنگجویانی که به جنگ ‫کمک کردن تو این معبد هست.
‫پس خانواده‌های جنگجویان زیادی ‫که در گاگ‌یونگ اقامت دارن...
‫برای دعا به اینجا میان.
‫که اینطور.
‫از ما محافظت کن، بودا.
‫اعلیحضرت.
‫ببخشید که مزاحمتون شدم.
‫اومدم با شما دعا کنم.
‫اشکالی نداره؟
‫اصلاً، اعلیضرت.
‫لطفاً تشریف بیارید داخل.
‫این‌طرف، لطفاً.
‫ممنونم.
‫شنیدم که شما اعضای خانواده‌های ‫ژنرال‌هایی که رفتن جنگ هستید.
‫حتماً همه‌تون خیلی نگرانید.
‫کدوم ژنرال عضو خانواده‌ی شماست؟
‫من همسر یانگ ‌کیو هستم.
‫افسر موقت دولت شمال غرب.
‫که اینطور.
‫این پسرشه.
‫- من یانگ دائه‌چون هستم. ‫- که اینطور.
‫بچه‌ی زرنگی به نظر میای.
‫خیلی ممنونم.
‫همسر فرمانده کانگ هم اینجاست.
‫خیلی ممنون که اومدین اینجا.
‫نه، لازم نیست ازم تشکر کنید.
‫خوشحالم که اینجام.
‫وقتی افسر کانگ به میدون جنگ می‌رفت...
‫حرف‌های شما عمیقاً روی قلبش حک شده بود.
‫مطمئنم حتماً پیروز میشه ‫تا لطف شما رو جبران کنه.
‫بله. منم مطمئنم پیروز میشه.
‫لازم نیست خودتون رو نگران چیزی بکنید.
‫جنگجویان ما شجاعانه می‌جنگن.
‫به زودی می‌شنوید...
‫که اون‌ها دشمنمون رو شکست دادن.
‫بله، قطعاً همینطوره.
‫مطمئن نبودم چطور می‌تونم به شما دلداری بدم،
‫اما به جاش...
‫شما دارین به من دلداری می‌دین.
‫- خیلی ممنونیم. ‫- خیلی ممنونیم.
‫پس اعلیحضرت این وقت شب تنهایی رفتن معبد؟
‫آره، همینطوره.
‫اعلیحضرت.
‫واسه همین مافوق‌هات ازت خوششون نمیاد.
‫فقط بچسب به خودت و کارتو بکن.
‫آخه تو که یه نایب‌وزیر ساده‌ای، ‫به چه جرأت واسه امپراتور نطق می‌کنی؟
‫وُزرایی هستن که اعلیحضرت ‫به عنوان مربی ازشون الگو می‌گیره.
‫تو کی هستی که دخالت می‌کنی؟
‫من فقط به عنوان یه خادم وفادار مشاوره دادم.
‫چه ربطی به مقامم داره؟
‫مشاوره که نشد نون و آب!
‫اجدادت به اتحاد سه امپراتوری کمک کردن،
‫که باعث میشه خانواده‌ات...
‫یکی از پنج خانواده‌ی بانفوذ گوریو باشن.
‫اگه بلد بودی جلوی زبونت رو بگیری، ‫تا الان یه وزیر شده بودی.
‫بگذریم، اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫داری بحث رو عوض می‌کنی.
‫شنیدم جنگ شده، گفتم بهتره بیام ببینمت.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد،
‫ما باید باهم بمیریم.
‫چی؟ چرا باید بمیریم؟
‫ما می‌دونیم خیتان‌های عوضی ‫چه‌ آدم‌های وحشی‌ای هستن.
‫تو دوران سلطنت پادشاه سون‌جونگ ‫که همش با صد هزارتا سرباز...
‫بهمون حمله کردن با بدبختی جنگیدیم.
‫با چهارصد هزار سرباز چطوری بجنگیم؟
‫گوریو هم سیصد هزارتا سرباز داره.
‫بی‌خیال. این حتی شامل کشاورزهایی ‫که به زور بردنشون جنگ هم میشه.
‫پس این عدد ارزشی نداره.
‫ارتش خیتان از چهارصد هزار سرباز...
‫که کل عمرشون جنگیدن تشکیل شده.
‫ما دوتا که عمرمون رو کردیم،
‫ولی وقتی به جوون‌های گوریو ‫فکر می‌کنم جیگرم آتیش می‌گیره.
‫غذات رو تموم کن.
‫- به اندازه‌ی کافی خوردم. ‫- الکی نگو. زود باش غذاتو تموم کن.
‫وگرنه شب دوباره گرسنه‌ات میشه ‫و میری سراغ گنجه‌ی غذا.
‫بخور.
‫واقعاً که شکمویی.
‫اگه بقیه الان می‌دیدنت، ‫می‌گفتن مثل یه ژنرال غذا می‌خوری.
‫خب؟ از هونگ‌هواجین خبری نرسیده؟
‫نه، پیک جدیدی نفرستادن.
‫حتماً الان کاملاً محاصره شدن.
‫چطور می‌تونن پیک بفرستن؟
‫تا وقتی که تک‌تک چهارصدتا ‫سرباز رو قلع و قمع نکنن،
‫هیچکس نمی‌تونه بیاد بیرون.
‫شما اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫گپ زدن بسه.
‫گشت بزنید و سربازها رو چک کنید.
‫- اطاعت. ‫- اطاعت.
‫تو.
‫تو اینجا بمون.
‫اطاعت، فرمانده.
‫همیشه بغل دست من بمون.
‫حتی یه لحظه هم تنهام نذار.
‫- چی؟ ‫- ما باید همیشه کنار هم بمونیم.
‫درست مثل وقتی که تو وزارت دفاع بودیم.
‫باهم زندگی می‌کنیم و می‌میریم.
‫فهمیدی؟
‫می‌ترسید؟
‫اوه، لطفاً حرفمو فراموش کنید.
‫معذرت می‌خوام. همینطوری پرسیدم.
‫این اولین باره که تو همچین جنگی هستم.
‫ولی این دومین جنگ شماست، فرمانده.
‫وقتی بار دومته،
‫دو برابر می‌ترسی. ‫جنگ این کارو باهات می‌کنه.
‫خب، نمیگم می‌ترسم.
‫بجنبید. زود باشید.
‫[روز چهارم نبرد هونگ‌هواجین]
‫بجنبید.
‫- نباید اینطوری بمیری. ‫- حالا چی‌کار کنم؟
‫بچه‌ی عزیزم، چطوری بدون تو زندگی کنم؟
‫سریع برو پایین.
‫آب. آب می‌خوام.
‫- بجنبید. ‫- بدوئید.
‫هی، سریع‌تر!
‫یالا. راه برید.
‫چندتا بچه دیدم. بگیریدشون.
‫وایستید. همونجا وایستید.
‫لعنت بهتون، موش‌های فسقلی.
‫وایستید. بگیریدشون.
‫گیرتون انداختم.
‫شنیدم قیمت‌ها سرسام‌آور بالا رفتن.
‫بله، اعلیحضرت.
‫مخصوصاً قیمت برنج. ‫همه دارن بدبختی می‌کشن.
‫می‌گردم ببینم کسی از وزیرهام ‫انبار پُر از غلات داره یا نه.
‫می‌گردم ببینم تو کاخ...
‫و معابد هم برنج اضافی دارن یا نه.
‫ممنون.
‫- ممنون، اعلیحضرت. ‫- ممنون.
‫کار دیگه‌ای از دستم بر میاد ‫که شرایطتون رو بهتر کنم؟
‫خب...
‫ببخشید که حرف می‌زنم، ‫ولی ما ساکنین مزرعه...
‫باید علاوه بر تأمین نیازهای ‫دربار سلطنتی و کاخ سلطنتی،
‫مالیات هم بپردازیم.
‫لطفاً ما رو معاف کنید.
‫حتی اگه شده فقط تا پایان جنگ.
‫باشه.
‫عادلانه نیست که خانواده‌ی سلطنتی ‫تو چنین شرایطی غنی زندگی کنه.
‫ممنون، علیحضرت.
‫- خیلی ممنونیم. ‫- خیلی ممنونیم.
‫چیز دیگه‌ای هست که بخواین بهم بگین؟
‫اعلیحضرت.
‫جنگ چی میشه؟
‫بعضی‌ها میگن باید فوراً از گاگ‌یونگ بریم.
‫واقعاً باید این کارو بکنیم؟
‫نه. همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫سربازان گوریوی ما سخت می‌جنگن ‫و جلوی خیتان‌ها رو می‌گیرن.
‫دشمن هنوز حتی یکی از ‫دژهامون رو هم خراب نکرده.
‫گوریو...
‫این جنگ رو پیروز خواهد شد.
‫- خیلی ممنونیم. ‫- خیلی ممنونیم.
‫چرا همچین حرفی زدین؟
‫اگه جریان جنگ علیه ما بشه چی؟
‫مردم از شما متنفر میشن.
‫اگه ترس مردم رو آروم می‌کرد، ‫چاره‌ای جز گفتنش نداشتم.
‫منم...
‫با شنیدن چنین حرف‌هایی ‫از خانواده‌های سربازها آروم شدم.
‫و...
‫این بهم قوّت زیادی داد.
‫نیّت شما رو درک می‌کنم.
‫اما باید از مردم فاصله بگیرید.
‫رفتن به بازار و گوش دادن به مشکلات مردم...
‫وظیفه‌ی مقامات دولته.
‫و اگه حرفی هست که می‌خواین ‫به مردم منتقل کنین،
‫باید یه پیام سلطنتی صادر کنید.
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫به خاطر این میگم که ممکنه ‫شأن و منزلتتون رو از دست بدین.
‫قلب آدم خیلی حیله‌گره.
‫اگه کسی خیلی صمیمانه رفتار کنه،
‫به دید حقیرانه‌ نگاهش می‌کنن.
‫فردی که به راحتی در دسترسه، ‫احمق و بی‌ارزش پنداشته میشه.
‫شأنتون رو به عنوان امپراتور حفظ کنید.
‫امپراتور سخت‌گیری که یه خوبی بکنه ‫به عنوان امپراتوری خوب و عاقل...
‫مورد تحسین قرار می‌گیره.
‫اما امپراتور خوش‌قلبی که ‫یه عمل سختگیرانه انجام بده...
‫برچسب ستمگر بودن می‌خوره. ‫مردم اینطوری هستن.
‫مردم اینقدر نادان نیستن.
‫همه می‌تونن صداقت یه آدم رو تشخیص بدن.
‫این که بتونن صداقت شما رو ‫به راحتی تشخیص بدن...
‫فقط اختیارتون رو پایین میاره.
‫امپراتور هدیه‌ای از طرف آسمونه.
‫کسی نباید بتونه ذهن امپراتور رو ‫بخونه یا حدس بزنه.
‫امپراتور باید غیر قابل دسترس باشه.
‫وگرنه چرا باید مردم ازش اطاعت کنن؟
‫اگه امپراتور فرقی با مردم نداشته باشه،
‫چرا باید ازش پیروی کنن؟
‫لطفاً خودتون رو دست بالا بگیرید.
‫شما امپراتور گوریو هستید.
‫غبطه و ترس مردم، قدرت شماست.
‫اگه این از بین بره،
‫این خانواده‌ی سلطنتی هم ‫نمی‌تونه وجود داشته باشه.
‫[ارتش چپ، ارتش مرکزی، ارتش راست]
‫هونگ‌هواجین هفت روزه ‫که مورد حمله قرار گرفته.
‫درسته.
‫دارن ناامیدانه می‌جنگن.
‫به نظرتون هونگ‌هواجین طاقت میاره؟
‫من به افسر یانگ اعتماد دارم.
‫اگه...
‫دژ به دست دشمن بی‌افته چی میشه؟
‫اونوقت خیتان‌ها سرکش‌تر میشن.
‫سواره‌نظام‌های خیتان، با روحیه‌ی قوی،
‫از شمال غرب میان...
‫و تمام زمین‌هاش رو غارت می‌کنن.
‫می‌تونیم با ارابه‌های شمشیرمون ‫جلوشون رو بگیریم؟
‫راستشو بخواین، شک دارم.
‫بهتر نیست...
‫که همین الان به دژ بریم ‫و برای دفاع ازش آماده بشیم؟
‫اونوقت نمی‌تونیم دشمنمون رو نابود کنیم.
‫اگه همش تو دژ قایم بشیم،
‫خیتان‌ها کل قلمروی گوریو رو...
‫ویران می‌کنن.
‫من از ارابه‌های شمشیر مطمئنم.
‫این ارابه‌های شمشیر..
‫سلاح‌های قدرتمند گوریو هستن ‫که سال‌ها مشغول آماده‌سازی‌شون بودیم.
‫پس...
‫بهتون اعتماد می‌کنم، فرمانده.
‫به ارابه‌های شمشیر اعتماد کنید.
‫این ارابه‌های شمشیر...
‫تمام سواره‌نظام‌های زرهی...
‫خیتان‌ها رو می‌کُشن.
‫[روز هفتم نبرد هونگ‌هواجین]
‫چرا امروز اینقدر ساکته؟
‫حتی نمی‌تونم حدس بزنم ‫دارن چه نقشه‌ای می‌کشن.
‫افسر یانگ در چه حالن؟
‫خودشون بیدارن و سربازها رو فرستادن بخوابن.
‫خدای بزرگ.
‫تو هم باید یه کم بخوابی.
‫هفت روزه چشم روی هم نذاشتی.
‫ولی شما هم اصلاً نخوابیدین.
‫من خوبم. حالا برو یه کم بخواب.
‫کی می‌دونه کِی دوباره حمله می‌کنن؟
‫اطاعت.
‫قربان.
‫حالتون خوبه؟
‫آره. ممنون.
‫باید یه کم بخوابید.
‫می‌تونم بیشتر تحمل کنم.
‫تو باید بخوابی.
‫من خوبم.
‫با کسی اومدی دژ؟
‫با زنم اومده بودم.
‫ولی دیروز تیر خورد و مُرد.
‫پس برو پیش بچه‌هات.
‫نیا بالای دیوار دژ.
‫بچه نداری؟
‫اون‌ها بیرونن.
‫چی؟
‫می‌خواستیم حداقل اون‌ها زنده بمونن.
‫نمی‌دونستم...
‫اینقدر دووم میاریم.
‫الان کجان؟
‫گفتم تو کوهستان پشت روستا قایم بشن.
‫با قایم شدن تو کوهستان...
‫چطور از دشمن فرار می‌کنن؟
‫حتماً به خوبی قایم شدن.
‫بچه‌های من باهوشن.
‫چطور بعد از هفت روز حمله...
‫نتونستید اون دژ کوچیک رو خراب کنید؟
‫اعلیحضرت، تقصیر فرمانده‌ی سردمدار نیست.
‫سربازان گوریو به دلیلی که ‫معلوم نیست، خیلی خوب جنگیدن.
‫ازش دفاع نکن!
‫ما چهارصد هزار سرباز داریم.
‫این یعنی می‌تونیم به جاهایی ‫بلندتر از دیوار اون دژ برسیم.
‫حتی اگه روی اجساد پا بذاریم.
‫فرمانده‌ی سردمدار.
‫همین امروز هونگ‌هواجین رو خراب کن.
‫اگه موفق نشی،
‫سرت رو قطع می‌کنم و می‌اندازم ‫جلوی دروازه‌های هونگ‌هواجین.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫دشمن بیرون دیوار شمالیه.
‫دشمن!
‫بیدار شید!
‫دشمن! برو حیوون!
‫بیدار شید! دشمن!
‫سریع‌تر.
‫یالا. زود باشید.
‫تکون بخورید.
‫زود باش.
‫سریع‌تر.
‫- برید. ‫- واینستید.
‫هدف بگیرید.
‫سرتون رو بدزدین!
‫شلیک نکنید.
‫- شلیک نکنید. ‫- شلیک نکنید.
‫شلیک نکنید.
‫- شلیک نکنید. ‫- شلیک نکنید.
‫ما مردم گوریو هستیم.
‫شلیک نکنید.
‫لطفاً کمکمون کنید.
‫یونگ.
‫یونگ. خدای من.
‫- شلیک نکنید. ‫- شلیک نکنید.
‫ما مردم گوریو هستیم.
‫شلیک نکنید.
‫افسر یانگ.
‫شلیک نکنید.
‫اون بچه‌ی منه.
‫اون پسرمه.
‫بابا.
‫شلیک نکنید.
‫برید.
‫- یالا. ‫- برید.
‫برید.
‫زود باشید.
‫- برید. ‫- به دادمون برسید.
‫افسر یانگ، لطفاً بهمون دستور بدین.
‫بذارید برم بیارمش.
‫بذارید پسرم رو بیارم اینجا.
‫هدف بگیرید.
‫افسر یانگ.
‫یونگ.
‫افسر یانگ!
‫یونگ.
‫بابا.
‫شلیک کنید.
‫بابا.
‫یونگ.
‫شلیک کنید!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫هونگ‌هواجین واقعاً سقوط کرده؟
‫ارتش خیتان اینجاست.
‫بلافاصله حمله می‌کنن.
‫باید خبر بفرستیم که هنوز ‫سرپاییم و مقاومت می‌کنیم.
‫آتیش‌های علامت رو روشن کنید. همین الان!
‫تحت هر شرایطی، پیروز می‌شیم.
‫ارتش خیتان رو قلع و قمع می‌کنیم.