‫[این سریال بر اساس وقایع تاریخی ساخته شده،]
‫[اما برخی جزئیات ممکن است ‫با حقایق تاریخی متفاوت باشند.]
‫[در زمان فیلمبرداری با حیوانات، ‫دستورالعمل‌های تولید اکیداً رعایت شده‌اند.]
‫در ابتدای قرن دهم در آسیای شرقی،
‫قوم خیتان مانند آتش شعله‌ور شد...
‫و شروع به فتح یک به یک نواحی اطراف کرد.
‫با سواره‌نظام‌های به شدت پویا و توانمندشان،
‫خیتان‌ها، بالهائه را نابود کردند...
‫و امپراتوری‌ای تشکیل دادند که از ‫لیائودونگ تا مغولستان را پوشش می‌داد،
‫و تبدیل به قدرت نظامی حاکم...
‫در آسیای شرقی با ارتشی ‫قوی‌تر از ارتش سونگ شدند.
‫و خیتان‌ها اکنون...
‫به گوریو به عنوان هدف بعدی‌ چشم دوخته‌اند.
‫[گوئیژو در سال 1019، ‫خط اول دفاعی ارتش گوریو.]
‫- بندازین! ‫- بندازین!
‫بندازین.
‫همینطوری هُل بدین!
‫- نمی‌تونیم. ‫- گیر کردیم.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫قلع و قمع‌شون کنید!
‫حمله!
‫- هُل بدین. ‫- هُل بدین.
‫هُل بدین.
‫حمله.
‫هُل بدین.
‫حمله.
‫- هُل بدین. ‫- قلع و قمع‌شون می‌کنیم.
‫هُل بدین.
‫- برید! ‫- همه‌شون رو از بین ببرید.
‫ارابه‌ی جنگی متوقف شده!
‫ارابه‌ی جنگی متوقف شده.
‫دشمن یگان سواره‌‌نظامش رو حرکت داده.
‫جنگ مهد فرصت‌هاست!
‫بیا همینطور که هُل می‌دیم فریاد بزنیم!
‫- به امید موفقیتمون. ‫- به امید موفقیتمون.
‫نه، برو پی کارت.
‫لعنتی.
‫شکمم...
‫بکُشینشون.
‫زود باشین! حرکت کنین!
‫شروع کنین. باید شروع کنیم.
‫هی، حرکت کنید!
‫نمی‌تونیم. الانشم اینجان.
‫با سلاح‌هاتون تیکه‌تیکه‌شون کنید!
‫تو هم همینطور. تبرت رو بردار!
‫- تیکه‌تیکه‌شون کنید. ‫- تیکه‌تیکه‌شون کنید.
‫- سلاح‌هاتون رو بردارید. ‫- تیکه‌تیکه‌شون کنید.
‫حمله!
‫- ارابه رو بچرخونید. ‫- حمله.
‫- حمله.
‫- از خط مقدم رد شدیم. ‫- آرایش مربعی.
‫آرایش مربعی.
‫- آرایش مربعی. ‫- آرایش مربعی.
‫آرایش مربعی.
‫- آرایش مربعی. ‫- آرایش مربعی.
‫آرایش مربعی.
‫ما چیزی...
‫واسه از دست دادن نداریم!
‫باید این کارو بکنیم تا زنده بمونیم.
‫- بیا. ‫- برو.
‫شبیه لاکپشت ترسویی هستن ‫که کله‌اش رو چپونده تو لاک.
‫دیگه کارشون تمومه.
‫رسته‌ی دوم پیاده‌نظام‌ها رو حرکت بدین.
‫از شکاف ایجاد شده تو خط مقدم...
‫برای حمله به نیروهای اصلی ‫گوریو استفاده می‌کنیم.
‫گوریو رو بکُشید!
‫- بکُشیدشون. ‫- بکُشیدشون.
‫خط اول دفاعی رو شکستن.
‫[خط دوم دفاعی گوریو]
‫به زودی می‌میریم.
‫نه!
‫به زودی خط دفاعی رو می‌شکنن.
‫فرار کنید.
‫- برگردین به موضعتون. ‫- فرار کنید.
‫برگردین به موضعتون.
‫فوراً برگردین به موضعتون.
‫خط اول دفاعی رو شکستن.
‫لعنتی.
‫شاید بهتره ما هم فرار کنیم.
‫خط اول دفاعی رو شکستن.
‫برگردین به موضعتون.
‫باید هرکی که فرار کرده رو بگیریم...
‫و گردنش رو بزنیم.
‫اگه این کارو نکنیم، ‫خط جبهه به کلی فرو می‌پاشه.
‫لطفاً سریع دستور گردن‌زنی رو صادر کنید.
‫لطفاً سریع دستور رو صادر کنید.
‫فرمانده، کجا می‌رید؟
‫فرمانده.
‫برو کنار، عوضی.
‫لعنت بهت.
‫- برو کنار. ‫- کجا میری؟
‫- دنبالم بیا. ‫- حالا چی‌کار کنیم؟
‫گوریو نمی‌میره.
‫گوریو پیروز میشه.
‫گوریو نمی‌میره.
‫گوریو پیروز میشه.
‫گوریو نمی‌میره.
‫گوریو پیروز میشه.
‫گوریو نمی‌میره.
‫گوریو پیروز میشه.
‫گوریو نمی‌میره.
‫فرمانده.
‫یگان زره‌پوش رسید!
‫یگان زره‌پوش!
‫یگان زره‌پوش، حمله!
‫همه‌ی ارابه‌ها.
‫حمله!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫[دَه سال قبل]
‫[سال 1009 پس از میلاد، ‫دوازدهمین سال حکومت موکجونگ، گاگ‌یونگ]
‫[قسمت اول]
‫- بدو بدو حراجه! ‫- ببخشید.
‫بیاید یه نگاه بندازید.
‫- همه‌چی حراجه. ‫- بیاید داخل.
‫اینو هیچ‌ جای دیگه‌ای پیدا نمی‌کنید.
‫وای، بی‌خیال.
‫- یه نگاه بندازید. ‫- آقا.
‫این چیه؟
‫لطفاً بیاید داخل.
‫یه نگاه به جنس‌هامون بندازید.
‫هی. چرا اینقدر لفتش دادی؟
‫- زود باش. ‫- چیه؟
‫آخجون گوکباپ..
‫[موکجونگ، هفتمین امپراتور گوریو]
‫[یو هانگ‌گان]
‫سرورم. اونجا رو ببینید.
‫صدراعظم‌ اومدن که دوباره ‫ضیافت ما رو خراب کنن.
‫اعلیحضرت، اومدیم موضوع فوری‌ای رو...
‫به اطلاعتون برسونیم.
‫در شمال غرب...
‫[یوجین، وزیر ارشد دوم]
‫بله؟
‫آهان. متوجه شدم.
‫عجله برای چیه؟
‫اگه به یه ضیافت اومدی، ‫اول باید نوشیدنی بخوری.
‫بله، اعلیحضرت.
‫[چائه چونگ‌سون، وزیر دفاع]
‫[چویی ساوه، ارشد چهارم امور مالی]
‫خیلی‌خب. چی شده؟
‫اعلیحضرت.
‫افسر دولت موقت شمال غرب...
‫یه گزارش دیگه فرستاده.
‫نوشته باید سریعاً برای جنگ آماده بشیم.
‫پس براش آماده بشید.
‫اعلیحضرت.
‫لطفاً یه جغرافی‌دان برای اردوگاه ‫پایگاه نظامی‌مون منصوب کنید.
‫و فرماندهی نظامی...
‫اینجا رو ببین.
‫ما تو گوریو سرباز نداریم؟
‫چرا، داریم.
‫ژنرال چی؟
‫داریم.
‫پس این هیاهو برای چیه؟
‫اگه خیتان‌ها به ما حمله کنن،
‫راحت می‌ریم و شکستشون می‌دیم.
‫انتصاب افراد در جایگاه‌های مختلف...
‫وظیفه‌ی توئه، صدراعظم.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫اعلیحضرت. قبل از اون باید ‫یه نماینده به کاخ بفرستیم...
‫و راهی برای جلوگیری از جنگ پیدا کنیم.
‫اونم وظیفه‌ی شماست، صدراعظم.
‫شاید من تو هیچ کاری خوب نباشم،
‫ولی تو اعتماد به شما بهترینم، نه؟
‫برید و خودتون...
‫بهش رسیدگی کنید.
‫فوراً.
‫اطاعت، اعلیحضرت.
‫بازم جوابی نمی‌گیرید.
‫جوابی در کار نیست. کاخ سلطنتی ‫تبدیل به محل خوش‌گذرونی شده.
‫با این اوصاف، شک دارم ‫بتونیم به درستی بجنگیم.
‫به جای نگرانی از بابت دشمن،
‫فرماندهان خط مقدم فقط نگران ‫خانواده‌ی سلطنتی در گا‌گ‌یونگ هستن.
‫[کانگ‌جو، افسر دولت موقت شمال غرب]
‫قربان.
‫یه پیغام فوری از هونگ‌هواجین دارم.
‫چه پیغامی؟
‫پیشاهنگ‌های خیتان...
‫امروز به مرز هجوم آوردن.
‫چی؟
‫[هونگ‌هواجین]
‫[رودخانه‌ی یالو]
‫افسر هونگ‌هواجین، خیتان‌ها رو ‫درحال جاسوسی از گوریو دیده...
‫و باهاشون درگیر شده.
‫وایستین. دستگیرش کنید.
‫وایستا. اونجا خاک خیتان ـه.
‫برگرد. این یه دستوره.
‫خب؟ چه بلایی سر اونی که ‫از رودخونه‌ی یالو رد شد اومد؟
‫زندانی خیتان‌ها شد.
‫افسر هونگ‌هواجین خواستن اجازه بدین...
‫با خیتان‌ها مذاکره کنن.
‫لعنتی.
‫اومدن.
‫بفرستشون برن.
‫من روح خیتانم!
‫- فرار کنید. ‫- نه.
‫- اون روح خیتان ـه! ‫- صبر کنید منم بیام!
‫هی.
‫[هونگ‌هواجین]
‫[شمالی‌ترین دژ گوریو در مرز رودخانه‌ی یالو]
‫باید می‌ذاشتم اون خیتان زنده بمونه؟
‫دهنت رو ببند!
‫ساکت باش. یه کلمه هم نگو...
‫تا سرت رو به عنوان یه دستور نظامی نزدم.
‫فهمیدی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫ما حتماً ادبش می‌کنیم تا دیگه ‫از دستورات نظامی سرپیچی نکنه.
‫بهش سخت نگیرید.
‫آدم باید چنین خصومتی داشته باشه...
‫تا بتونه با خیتان‌ها بجنگه.
‫خیلی‌خب. حرکات خیتان‌ها چطوره؟
‫از الان یه پایگاه مرزی ‫پشت رودخونه‌ی یالو زدن.
‫به نظر میاد در شرف جنگ هستیم.
‫مطمئنم که تا چند ماه دیگه،
‫خیتان‌ها به خاک گوریو هجوم میارن.
‫نمی‌تونی همچین نتیجه‌ای بگیری.
‫گشت‌زنی در امتداد مرزها...
‫در هر کشوری رایجه.
‫چیزی که مهمه دو قرن رابطه‌ست.
‫به هر حال، گوریو به خیتان‌ها...
‫وفادار بوده و خدمت‌رسانی کرده.
‫پس با چه بهونه‌ای دوباره ‫به گوریو هجوم میارن؟
‫منظورت اینه که توجیهی ندارن؟
‫درسته.
‫خیتان‌ها ادعا می‌کنن میراث الهی هستن.
‫نمی‌تونن الکی به یه کشور...
‫خراجگزار و وفادار هجوم بیارن.
‫پس بقیه‌ی کشورهایی...
‫که به خیتان‌ها خراج میدن ‫چه فکری درموردشون می‌کنن؟
‫می‌تونن دنبال یه توجیه بگردن.
‫- چی؟ ‫- در زمان سلطنت پادشاه سونگ‌جونگ،
‫وقتی خیتان‌ها‌ برای اولین بار ‫به گوریو حمله کردن هم همینطور بود.
‫خیتان‌ها گفتن...
‫که مالکین جدید سرزمین کهن گوگوریو شدن.
‫برای همین تقاضا کردن...
‫که گوریو از کل سرزمین گوگوریو دست بکشه.
‫توجیه...
‫از قدرت نشأت می‌گیره.
‫اگه کسی قدرت داشته باشه، ‫می‌تونه از هر بهونه‌ای استفاده کنه...
‫و اونو تبدیل به توجیه کنه.
‫اگه کسی قدرت نداشته باشه،
‫حتی اگه دلیل خوبی داشته باشه،
‫چیزی جز استدلال مخالف نیست.
‫خب اگه باید بجنگیم، پس می‌جنگیم.
‫چه دلیلی داره ازشون بترسیم؟
‫آره. اگه دوباره بهمون حمله کنن،
‫از فرصت استفاده می‌کنیم...
‫تا کینه‌ای که از زمان حمله‌ی ‫دَه سال پیششون داریم رو تلافی کنیم.
‫به فکر مردم باشید!
‫بیش از دَه هزار نفر اون‌زمان ‫به اسارت گرفته شدن.
‫می‌دونید چند نفرشون زنده برگشتن؟
‫فقط چند هزارتاشون.
‫برای همین سربازها رو در اختیار ‫جنگجویانی مثل شما قرار می‌دیم...
‫و نه مردم عادی رو!
‫اینجا رو ببین!
‫الان چی گفتی؟
‫بس کنید. کافیه.
‫به نظر میاد خیلی انرژی دارید.
‫اون انرژی رو نگه دارید...
‫و وقتی گردن سربازهای ‫خیتان رو می‌برید ازش استفاده کنید.
‫قربان.
‫حتماً هر 10 روز یکبار ‫بهشون سوپ گوشت بدین.
‫معمولاً تو این فصل بیماری واگیردار زیاده،
‫پس به بهداشت اردوگاه ‫توجه ویژه‌ داشته باشین.
‫اطاعت، قربان.
‫هونگ‌هواجین مهمه.
‫وقتی که ارتش خیتان‌ها ‫از رودخونه‌ی یالو عبور کنه،
‫اینجا یعنی هونگ‌هواجین، ‫اولین محل رویارویی با اون‌هاست.
‫مهم نیست چه اتفاقی می‌افته، ‫باید امنیت اینجا رو حفظ کنیم.
‫نگران نباشید. داریم خودمون رو ‫با نهایت ظرفیت آماده می‌کنیم.
‫می‌سپرمش به خودت.
‫چی؟ حقیقت داره؟
‫بله، سرورم.
‫در قصر چونچو،
‫پسر کیم چی‌یانگ رو ولیعهد خطاب می‌کنن.
‫خب، چی باعث شده بیای اینجا؟
‫از قیافه‌ات معلومه می‌خوای یه چیزی بگی.
‫آره.
‫راستش شایعات توهین‌آمیزی پخش شدن.
‫اومدم از خودت بپرسم.
‫چه شایعاتی اینقدر توهین‌آمیز بودن؟
‫نکنه ناشکری من...
‫بودا رو عصبانی‌ای چیزی کرده؟
‫همچین چیزی نیست.
‫شنیدم که تو قصر چونچو،
‫بعضی‌ها هستن...
‫که پسر کارگزار ارشد رو ‫ولیعهد دربار خطاب می‌کنن.
‫اعلیحضرت.
‫بله، مادر.
‫چرا برادرت رو...
‫پسر کارگزار ارشد خطاب می‌کنی؟
‫اونم مثل تو از شکم من متولد شده.
‫اون برات چیزی جز پسر کارگزار ارشد نیست؟
‫لطفاً منو ببخش.
‫حرف اشتباهی زدم.
‫حالا که حرفش شد، بذار اینو ازت بپرسم.
‫از وقتی جوون‌تر بودی،
‫علاقه‌ای به زن گرفتن نداشتی.
‫واسه همین تا الان هیچ وارثی نداری.
‫پس می‌خوای بعد از تو ‫کی وارث تاج و تخت بشه؟
‫لازم نیست وارث مستقیمم باشه.
‫فقط کافیه از نسل پادشاه ته‌جو باشه.
‫و از اون نسل کی باقی مونده؟
‫طبق رسوم سلطنتی، حاکم گوریو...
‫باید هم پدر و هم مادرش ‫از نسل پادشاه ته‌جون باشن.
‫هرچند تو...
‫- آخرین امپراتور این‌چنینی هستی. ‫- مادر.
‫امپراتور بعدی گوریو برادرت خواهد بود.
‫اونم درست مثل تو برای ‫امپراتور بودن تربیت می‌کنم.
‫مادر.
‫اینو به خاطر بسپر و برگرد اتاقت.
‫برو.
‫همونطور که گفتی،
‫واقعاً پیدا کردن وارث مناسب سخت شده.
‫هرچند، اینطور نیست که ‫کس دیگه‌ای باقی نمونده باشه.
‫الان داری به کی اشاره می‌کنی؟
‫همونی که از کاخ انداختیش بیرون.
‫منظورم شاهزاده داریانگ‌وون ـه.
‫منظورم پسریه که خواهرت به دنیا آورد.
‫اعلیحضرت.
‫من هنوز جوونم.
‫پس مسئله‌ی انتخاب وارث تاج و تخت...
‫نباید عجولانه پیگیری بشه.
‫اگه اینقدر عجله داری،
‫منم عجله می‌کنم...
‫و شاهزاده داریانگ‌وون رو ‫به کاخ سلطنتی فرا می‌خونم.
‫اعلیحضرت!
‫راهب، اینقدر نوشیدنی نخور.
‫مردم زل زدن بهت.
‫- باب‌گونگ. ‫- بله؟
‫چرا بازم راهب صدام می‌کنی؟
‫من راهب نیستم.
‫هیچوقت هم خیال راهب شدن نداشتم.
‫ولی فکر نمی‌کنی بقیه تو رو ‫به چشم یه راهب می‌بینن؟
‫لطفاً اینقدر نوشیدنی نخور.
‫راهب!
‫- بازم گفت. ‫- پس...
‫باید چی صدات کنم؟
‫اعلیحضرت ولیعهد صدام کنم.
‫- چی؟ ‫- من عضو خاندان سلطنتی‌ام.
‫یه روز، حاکم این مملکت میشم.
‫پس باید اینطوری صدام کنی.
‫یه احمقی لباس راهب پوشیده ‫و داره نوشیدنی می‌خوره.
‫اون راهب حتماً خیلی دغدغه داره.
‫شک دارم یه راهب واقعی باشه.
‫حتماً یه فراریه...
‫که لباس یه راهب رو پیدا کرده پوشیده.
‫هی. مراقب حرف زدنتون باشید.
‫اون مرد شاهزاده داریانگ‌وون ـه.
‫اون عضو خاندان سلطنتیه.
‫خاندان سلطنتی.
‫امان از دست شما ساده‌لوح‌ها.
‫واقعاً اینو باور می‌کنید؟
‫اگه اون عضو خاندان سلطنتیه، ‫باید ساکن کاخ گاگ‌یونگ باشه.
‫تو کوهستان سامگاک چی‌کار می‌کنه؟
‫معلومه اون احمق پررو...
‫یه دروغ شاخدار بهتون گفته.
‫اگه اون احمق از خاندان سلطنتیه، ‫پس منم پادشاه ته‌جو هستم.
‫- پادشاه ته‌جو. ‫- وای خدا.
‫الان چی زر زدین؟
‫راهب.
‫الان به من توهین کردین؟
‫چطور جرأت می‌کنید ‫به خاندان سلطنتی گوریو توهین کنید؟
‫وای، خیلی ترسیدم.
‫کارمون ساخته‌ست.
‫خیلی‌خب، شنیدیم چی گفتی. ‫پس برگرد نوشیدنی‌ات رو تموم کن.
‫یه عضو ارزشمند خاندان سلطنتی ‫می‌خواد به بودا بی‌احترامی کنه.
‫کسی جلوت رو نمی‌گیره.
‫چی گفتی؟
‫از جونت سیر شدی، مگه نه؟
‫پس آرزوت رو برآورده می‌کنم و می‌کُشمت.
‫راهب، زود باش فرار کن.
‫اون موش کثیف رو بگیرید.
‫هی.
‫بیاید اینور بازار!
‫بگیریدش.
‫لعنت بهت.
‫موش کثیف. همونجا وایستا.
‫- همونجا وایستا. ‫- موش کثیف.
‫- هی. ‫- بگیریدش.
‫هی، لعنت بهت!
‫- بگیریدش. ‫- لعنتی.
‫- عوضی. ‫- هی، از اون‌طرف برو.
‫لعنتی.
‫برید عقب.
‫من عضو خاندان سلطنتی‌ام.
‫دارم حقیقت رو بهت میگم.
‫- می‌دونیم. ‫- چی؟
‫واسه همین این المشنگه رو راه انداختیم.
‫همه فکر می‌کنن تو یه دعوا...
‫از چندتا لات چاقو خوردی و مُردی.
‫خب. روحت شاد.
‫خنجرهاتون رو بندازید.
‫یالا!
‫سرورم، حالتون خوبه؟
‫آره.
‫سرورم، لطفاً بهم بگین.
‫کجا بودین؟
‫همه‌جا رو دنبالتون گشتم ‫ولی نتونستم پیداتون کنم.
‫واسه همین با نهایت سرعت اومدم دهکده.
‫ممنونم.
‫جونم رو نجات دادی.
‫چرا یواشکی از معبد خارج شدین؟
‫بهتون گفته بودم چندتا مرد مشکوک...
‫اخیراً تو منطقه دیده شدن.
‫لطفاً از حالا به بعد معبد رو ترک نکنید.
‫سرورم.
‫حتی گربه‌ی باغ عمارت اصلی هم...
‫هروقت می‌خواد میره بیرون.
‫من چه کار اشتباهی کردم...
‫که اجازه ندارم معبد رو ترک کنم؟
‫اعلیحضرت شاهزاده داریانگ‌وون.
‫من مطمئنم که می‌تونید حدس بزنید...
‫کی اون قاتل‌ها رو فرستاده بود.
‫اون‌ها هیچوقت دست‌بردار نیستن.
‫فقط می‌تونید همیشه مراقب باشید.
‫- سرورم. ‫- کافیه.
‫من از خودم مراقبت می‌کنم. برو حیوون!
‫[معبد سین‌هیول]
‫[عمارت اصلی]
‫خاله.
‫حاضری منو بکُشی؟
‫انداختن من تو این جای دور افتاده...
‫برات کافی نبود؟
‫تو قبلاً برام اهمیت قائل بودی.
‫هروقت که منو می‌دیدی، ‫چشم‌هات پُر از اشک میشد.
‫و همیشه دلت برام می‌سوخت.
‫پس چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫چرا این کارو با من می‌کنی؟
‫چرا؟
‫مادر، پس از حالا به بعد ‫من باید «وانگ‌هیون» باشم؟
‫نباید «کیم‌هیون» باشم؟
‫تو از نسل سلطنتی هستی.
‫تو نواده‌ی پادشاه ته‌جویی.
‫پس فامیلی‌ات باید وانگ باشه. ‫متوجه شدی؟
‫آره، مادر.
‫خیلی‌خب. امروز چی خوندی؟
‫صبح "ادبیات تقوای فرزند" رو خوندم.
‫بعدازظهر هم یکسری متون بودایی خوندم.
‫جدی؟ خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫وقتی بزرگ بشی حاکم بی‌نظیری میشی.
‫آره، مادر. من پادشاه خردمندی میشم...
‫و تو رو خوشحال می‌کنم.
‫وای. ولیعهد دوست‌داشتنی من.
‫پسر دوست‌داشتنی من.
‫گفتم حواست باشه اصلاً از معبد خارج نشه.
‫چرا از دستورم سرپیچی کردی؟
‫بهش گفتم نباید این کارو بکنه.
‫ولی به حرفم گوش نکرد.
‫پس باید بلافاصله می‌اومدی ‫پیش من و بهم می‌گفتی.
‫لطفاً منو ببخشید.
‫دیگه نمی‌ذارم بره.
‫من عضو خاندان سلطنتی‌ام.
‫راهب ارشد رو فراموش کن. ‫حتی آموزگار پادشاه هم...
‫نمی‌تونه روی عضو خاندان ‫سلطنتی دست بلند کنه.
‫فقط اعضای خانواده‌ی سلطنتی...
‫می‌تونن منو مجازات و سرزنش کنن.
‫واسه همین تو به جای من شلاق خوردی.
‫پس غمگین نباش.
‫فهمیدی؟
‫چرا ساکتی؟
‫فهمیدی؟
‫اگه متأسفی،
‫فقط بگو.
‫اینقدر سخته؟
‫باشه. متأسفم.
‫به نظرت یه معذرت‌خواهی خالی...
‫جبرانش می‌کنه؟
‫چی؟
‫لطفاً با ملایمت انجام بده.
‫دارم با ملایمت انجام میدم.
‫نمی‌دونی چقدر درد داره، نه؟
‫تاحالا ترکه نخوردی، نه؟
‫خوردی؟
‫آره. یه بار خوردم.
‫- وقتی همسن تو بودم. ‫- جدی؟
‫کی جرأت کرد کتکت بزنه؟
‫ملکه دواگر زد.
‫چی؟
‫بهم دستور داد سرم رو بتراشم ‫و به معبد بودا ملحق بشم.
‫اما از دستورش سرپیچی کردم.
‫حتی وقتی پاهام خونین و مالین شدن،
‫از رفتن امتناع کردم.
‫به حرفش گوش کن.
‫اعلیحضرت.
‫من یه کاری می‌کنم برگردی.
‫هیچوقت فراموشت نمی‌کنم.
‫قول میدم.
‫خدا جونم.
‫چقدر ترحم‌انگیز.
‫- دلم شکست. ‫- بریم.
‫ولی حتماً فراموشم کرده.
‫سرورم، کارگزار ارشد دارن میان اینجا.
‫اعلیحضرت.
‫این وقت شب...
‫چی باعث شده به چونچوجون بیاین؟
‫ملکه دواگر می‌خواستن منو ببینن.
‫شما هم داشتین می‌رفتین چونچوجون؟
‫داشتم می‌رفتم که با ایشون ‫احوالپرسی شبانه کنم. ولی...
‫بهتره فردا بیام.
‫خب پس.
‫بفرمایید.
‫چشم.
‫کارگزار ارشد.
‫بله، سرورم.
‫ممنونم.
‫به واسطه‌ی شما،
‫ملکه دواگر به آرامش زیادی رسیدن.
‫خیلی ممنونم.
‫هرچند...
‫به خاطر لطفی که نصیبت شده...
‫زیادی حریص نشو.
‫حتی اگه تو خوابت هم...
‫به تبدیل گوریو از کشور خانواده‌ی وانگ...
‫به خانواده‌ی کیم امیدوار باشی،
‫نمی‌بخشمت.
‫همیشه...
‫اینو به خاطر داشته باش.
‫کِی قراره بشنوم اون بچه ‫دیگه جایی دیده نمیشه؟
‫مگه قول نداده بودی امروز خبر خوب بیاری؟
‫معذرت می‌خوام.
‫پیدا کردن راهی برای دیده نشدن...
‫و برانگیخته نکردن شک پادشاه...
‫خیلی سخت بود.
‫این یعنی موفق نشدی؟
‫نگران نباشید.
‫به زودی خبرهای خوبی می‌شنوید.
‫لطفاً وانمود کنید...
‫هیچی نمی‌دونید، بانوی من.
‫من به تنهایی خشم بودا رو به جون می‌خرم.
‫و من به تنهایی...
‫وارد چاه آتش میشم.
‫اینطوری می‌تونید خوشحالم کنید.
‫اگه داخل چاه آتش بی‌افتی،
‫من دنبالت میام.
‫حتی اگه لازم باشه قدرت بودا رو نابود کنم،
‫تو رو از چاه آتش نجات میدم.
‫بانوی من.
‫اگه لازم شد، می‌تونی از ‫قدرت من استفاده کنی.
‫می‌خوام هیون عزیزمون فوراً ولیعهد بشه.
‫و با این اتفاق،
‫می‌خوام هرچه زودتر خوشحالت کنم.
‫بانوی من.
‫منظورتون چیه...
‫که شاهزاده داریانگ‌وون رو ‫به کاخ سلطنتی بر می‌گردونین؟
‫به نظرم این کار به صلاحه.
‫اعلیحضرت.
‫شاید امپراتور احمقی باشم،
‫اما برای انجام دو کار مصمم هستم.
‫اولی محافظت از صدراعظم وفادارمه...
‫تا دربار دچار فروپاشی نشه.
‫و دومی به ارث گذاشتن تاج و تخت...
‫برای نواده‌ی شایسته‌ی پادشاه ته‌جوئه.
‫و اون نواده، شاهزاده داریانگ‌وون ـه.
‫امیدوارم خواسته‌ام رو اجابت کنید.
‫سرورم، ترجیح میدم منو بکُشید.
‫- چی؟ ‫- اگه شاهزاده داریانگ‌وون رو...
‫به عنوان ولیعهد منصوب کنید،
‫خراجگزارها از همون روز ‫طرف ایشون رو می‌گیرن.
‫اونوقت شما پادشاه بی‌قدرتی می‌شید.
‫ترجیح میدم همین الان بمیرم ‫و شاهد این اتفاق نباشم.
‫لطفاً منو بکُشید.
‫بس کن.
‫چرا درکم نمی‌کنی؟
‫سرورم، دارم حقیقت رو میگم.
‫لطفاً منو بکُشید.
‫خیلی‌خب.
‫صبر می‌کنم.
‫تا وقتی که تصمیم بگیری ‫از خواسته‌ی من پیروی کنی،
‫صبر می‌کنم.
‫خوش اومدین.
‫- اتفاقی نیوفتاده؟ ‫- خیر، اتفاقی نیوفتاده.
‫هنوز از گاگ‌یونگ خبری نرسیده؟
‫خیر، هیچ جوابی دریافت نکردیم.
‫امکان نداره جوابی دریافت کنیم.
‫اعلیحضرت به‌شدت با یو هانگ‌گان ‫مشغول وقت تلف کردن هستن.
‫ملکه دواگر هم که با کیم چی‌یانگ مشغولن.
‫فرمانده چو.
‫زیادی حرف زدی.
‫زیادی کجا بود؟ ‫حقیقت رو گفتم.
‫بازم باید مراقب حرف زدنت باشی.
‫کارگزار ارشد افراد زیادی رو ‫به خصوص اینجا تو سوگ‌یونگ داره.
‫باشه.
‫از حالا به بعد، منم مثل شما ‫عین یه احمق زندگی می‌کنم.
‫خدای بزرگ. همینطوری پیش بره ‫تو دردسر بزرگی می‌افته.
‫محض این که شاید دوباره اتفاقی بیوفته،
‫اینو درست کردم.
‫اگه لازم شد سریع قایم بشین،
‫از این اتاقک استفاده کنین.
‫داری بهم میگی برم اون پایین و قایم بشم؟
‫چرا نمیگی تو یه خمره قایم بشم؟
‫سرورم.
‫واقعاً می‌خوای بهم توهین کنی، مگه نه؟
‫اعلیحضرت.
‫خدای من.
‫نباید ناکام برگردی.
‫به هر قیمتی شده تمومش کن. مفهومه؟
‫بله. حرف‌هاتون یادم می‌مونه.
‫بریم.
‫زودباش. قشنگ تمیز کن.
‫اگه اینقدر سرسری کار کنی، ‫بعداً غُرش رو سر من می‌زنن.
‫اون گوشه هنوز گرد و خاک هست.
‫وای کمرم.
‫باشه. دیگه ولش کن.
‫وظیفه‌ی منه.
‫خودم انجامش میدم.
‫وای.
‫وای کمرم.
‫همه‌ی این‌ها تمرین اعمال نیکه.
‫از حالا به بعد، بودا به خوبی مراقبته.
‫خیلی وقت پیش دست از امید کشیدم.
‫- چی؟ ‫- همش بیهوده‌ست.
‫اگه پرستش بودا واقعاً برای ‫محقق کردن آرزوها کافی بود،
‫تا الان تو این وضعیت ولم نمی‌کرد.
‫سرورم.
‫همش یه توهمه.
‫این فقط یه توهمه...
‫که افراد ضعیف بهش چنگ می‌زنن.
‫بریم.
‫خوش اومدین.
‫از کجا تشریف میارین؟
‫من یکی از بانوهای دربار قصر چونچو هستم.
‫به دستور علیاحضرت، ملکه دواگر اومدم.
‫چه دلیلی باعث شده بیاین اینجا؟
‫ایشون نگران سلامتی ‫شاهزاده داریانگ‌وون هستن.
‫براشون کمی غذا فرستادن.
‫الان کجا هستن؟
‫- بیاین بیرون. ‫- زود باش.
‫- چه خبر شده؟ ‫- بیاین بیرون.
‫چرا این کارو می‌کنید؟
‫منظورتون چیه؟
‫نمی‌دونید ایشون کجان؟
‫بعضی وقت‌ها که میره بیرون هوا بخوره،
‫نصف‌شب بر می‌گرده...
‫یا یه وقت‌هایی هم چند روز بعد.
‫پس حداقل باید بفهمید کجا رفته.
‫با چنین فرد مهمی چطور رفتار کردید...
‫که حتی مقصدش رو نمی‌دونید؟
‫وقتی بهم نمیگه چی‌کار می‌تونم بکنم؟
‫اون کسی نیست که مجبور باشه...
‫هر دفعه بهم بگه کجا میره.
‫اگه امشب برگرده، میگم این غذا رو بخوره.
‫از اونجایی که باید اینهمه راه ‫تا گاگ‌یونگ برگردین،
‫باید تا هوا تاریک نشده راه بی‌افتین.
‫ملکه دواگر به من دستور دادن ‫که حال شاهزاده رو بررسی کنم.
‫به هر قیمتی.
‫حتی اگه چندین روز طول بکشه، ‫قبل از رفتن می‌بینمشون.
‫اعلیحضرت، یه مشکل بزرگ پیش اومده.
‫چی شده؟
‫علیاحضرت، ملکه دواگر، ‫گفتن تمام مقامات دربار...
‫تو قصر بزرگ جمع بشن.
‫فکر کنم می‌خوان یه کاری انجام بدن.
‫باید همین الان برید اونجا. عجله کنید.
‫روزهای نایب‌السلطنه بودن من گذشتن.
‫اما موضوع فوری‌ای بود که باید ‫درموردش با همه‌تون صحبت می‌کردم.
‫برای همین به جای اعلیحضرت ‫روی این صندلی نشستم.
‫مطمئن نیستم قضیه چیه،
‫اما این بر خلاف رسوم درباره.
‫درسته.
‫این عمل به اختیار اعلیحضرت لطمه می‌زنه.
‫لطفاً سریع تمومش کنید.
‫این کارو کردم چون این مسئله مهم‌تر از...
‫محافظت از اختیار اعلیحضرته.
‫من پا پیش گذاشتم...
‫چون به نظر میاد سپردن این مسئله ‫به اعلیحضرت کاری از پیش نمی‌بره.
‫این مسئله‌ی فوری چی هست؟
‫مسئله‌ی تعیین وارث تاج و تخته.
‫همونطور که همه‌تون می‌دونین، ‫اعلیحضرت وارثی ندارن.
‫دوازده ساله که به تخت نشستن.
‫اما هنوز شاهزاده‌ای به دنیا نیاوردن.
‫اگه اعلیحضرت به طور ناگهانی ‫با حادثه‌ی غم‌انگیزی مواجه بشن،
‫اونوقت چی میشه؟
‫آینده‌ی گوریو خیلی در خطره.
‫و با این حال شما دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫من دیگه نتونستم بشینم و تماشا کنم، ‫برای همین پا پیش گذاشتم.
‫امروز، خاطرجمع میشم که ‫وارث تاج و تخت رو انتخاب کنیم...
‫و آینده‌ی گوریو رو...
‫از اعماق تاریکی‌ای که ‫توش گیر افتاده نجات بدیم.
‫اونوقت...
‫منظورتون اینه که باید کی رو ‫ولیعهد دربار خطاب کنیم؟
‫پسرم...
‫و برادر اعلیحضرت، وانگ‌هیون،
‫ولیعهد خواهد بود.
‫[یوبانگ، ژنرال چهارم]
‫مادر، لطفاً تمومش کنید.
‫نمی‌تونم تمومش کنم.
‫تو هم باید به حرفم گوش کنی.
‫به خاطر گوریو،
‫باید خواسته‌های مادرت رو قبول کنی.
‫اعلیحضرت.
‫اگه اینقدر اصرار دارید،
‫به حرفتون گوش می‌کنم.
‫اعلیحضرت.
‫اگه انتخاب وارث تاج و تخت...
‫اینقدر مسئله‌ی فوری‌ایه،
‫همین کارو می‌کنم. گرچه...
‫اون برادرم نخواهد بود.
‫فردی که امپراتور بعدی خواهد بود...
‫کسی نیست جز شاهزاده داریانگ‌وون.
‫اعلیحضرت.
‫شاهزاده داریانگ‌وون الانش هم ‫دنیای مادی رو ترک کرده و راهب شده.
‫خیلی وقت پیش به جایی دور رفته.
‫و حتی خبر نداریم...
‫که زنده‌ست یا مُرده.
‫اون زنده‌ست.
‫خبری نشنیدیم چون هنوز زنده‌ست.
‫اگه مُرده باشه چی؟
‫بگو ببینم.
‫واضح جلوی همه صحبت کن.
‫اگه شاهزاده داریانگ‌وون مُرده باشه،
‫اونوقت کی وارث برحق تاج و تخته؟
‫زود باشید بهمون بگید، اعلیحضرت.
‫اگه شاهزاده داریانگ‌وون نباشه،
‫کی می‌تونه روی تخت جلوس کنه؟
‫جز پسرم وانگ‌هیون، دیگه کی هست؟
‫بهمون بگید، اعلیحضرت.
‫کی حاکم بعدی گوریو خواهد بود؟
‫- باید چی‌کار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫[سئول‌سوندانگ]
‫غذا داره سرد میشه.
‫- منقل رو بیارید. ‫- چشم.
‫- ببینید، بانوی دربار. ‫- چیه؟
‫چرا اینقدر روی غذا حساس هستین؟
‫مگه تو این غذا چی هست؟
‫معلومه، عشق و محبت ملکه دواگر.
‫اعلیحضرت شاهزاده داریانگ‌وون ‫باید این غذا رو میل کنن.
‫بیارینش پیش من.
‫خودم غذا رو گرم می‌کنم.
‫چشم.
‫چرا کف اتاق اینقدر صدا میده؟
‫سریع بیاین داخل.
‫زیر تخته‌های کف اتاق رو نگاه کنید.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫این چه رفتاریه؟
‫فوراً تمومش کنید.
‫از اتاق برید بیرون.
‫- بانوی دربار. ‫- یالا!
‫چی‌کار می‌کنید؟ ‫بانوی دربار!
‫- سریع اینو بذارید کنار. ‫- اطاعت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد مـعـیـن پشامی «
‫وقتی زنده‌ست چرا فکر می‌کنیم مُرده؟
‫شاهزاده داریانگ‌وون زنده‌ست.
‫باید گوریو رو فتح کنیم.
‫خیتان‌ها دوباره به گوریو حمله می‌کنن. ‫از این بابت مطمئنم.