ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫نمی‌تونی در برابرم برنده بشی.
‫شنیدم که همسرت هم توی شیخپوراست.
‫سلام این برادر شوهر بدنامش رو بهش برسون.
‫قربان! قربان، چی کار می‌کنین؟ ‫همه مسلسل دارن.
‫امروز نمیری دفتر؟
‫همه‌شون دست به یکی کردن.
‫کی؟
‫ساعت 9 صبح ـه. بلند شو و چای بخور.
‫- بابا، بیا بریم قایم باشک بازی کنیم ‫- بیا.
‫- بهم صبح‌بخیر نمیگی؟ ‫- صبح‌بخیر.
‫زود باش، بابا. ‫بیا بریم بازی کنیم.
‫بریم بازی کنیم.
‫اول تو قایم شو و بعد من میشم. لطفا!
‫زود باش. بریم بازی کنیم.
‫مامان، بابا کجاست؟ ‫هیچ جا پیدا نمیشه.
‫چی کار می‌کنی، مامان؟
‫پدرت نمی‌تونه بدون گوشیش ‫زندگی کنه، حتی شده برای دو دقیقه.
‫گیرت اوردم!
‫- گیرت اوردم! ‫- آره، گیرم اوردی.
‫- بردم. ‫- بله، بردی.
‫مامان بهت زنگ زد و کمکم ‫کرد تو رو بگیرم.
‫پسرم، می‌دونی چیه؟
‫مامانت یه نابغه‌س.
‫سفر تازه شروع شده و ‫داری از رسیدنم حرف می‌زنی!
‫هنوز سه تا اتوبوس باید عوض کنم.
‫برام کاری جک‌فروت درست کن.
‫یه بلیط به موکاما بده.
‫بیخیال، آقا.
‫چطور از شما پول بگیرم؟ ‫باید توی جاده تجارت کنیم.
‫نه! دارم پول میدم، ‫اما قبول نمی‌کنه. چی کار کنم؟
‫تعلیق شدم، برادر. ‫پول بگیر و بهم بلیط بده.
‫دوباره تو؟
‫لطفا چمدون‌هاشو بریز پایین.
‫قربان شما رو صدا می‌کنه برین داخل.
‫- داخل؟ ‫- بله، لطفا بفرمایین تو.
‫لطفا داخل منتظر بمونین. قربان میاد.
‫آمیت فهمید که سیستم محلی...
‫بیشتر برای چاندان ماتو ‫جواب میده تا برای اون.
‫اگه می‌خواست چاندان ماتو رو بگیره، ‫مجبور بود یه سیستم موازی بوجود بیاره.
‫برای همین یکی از اتاق‌های دفترش ‫رو به اتاق جنگ و سنگر تبدیل کرد.
‫- چطوری، رانجان؟ ‫- زنده باد هند، قربان!
‫قربان، اطلاعات درست بهتون دادم، ‫اما فکر کنم خدایان از دستم عصبانی هستن.
‫حتی اگه سعی کنم کار ‫درست رو انجام بدم بازم بد میشه.
‫رانجان، بیشتر از همه چی رو می‌خوای؟
‫مهمترین چیز.
‫قربان...
‫می‌خوان چاندان دستگیر و مجازات بشه.
‫می‌خوام پیوند کلیه‌ی زنم خوب پیش بره...
‫و تعلیقم پس گرفته بشه. همین.
‫نمی‌تونم تعلیق تو رو از بین ببرم.
‫اما می‌خوام کمک کنم ‫تا چاندان ماتو رو بگیری.
‫بعد از اون، یونیفورمت رو پس می‌گیری.
‫چی میگی؟
‫کلمات رو از دهن من بیرون کشیدین. ‫کاملا براش آماده‌م.
‫خوبه.
‫یه چیزو بهم بگو.
‫خیلی از ماهی‌ها در این ‫منطقه برگشتن، درسته؟
‫بله، قربان. چون حوضچه‌ها و ‫دریاچه‌های این منطقه زیادن.
‫تازه خیلی از روستاها ماهیگیری می‌کنن.
‫برای گرفتن ماهی قلاب لازم داری.
‫یه قلاب سر کج.
‫میشه اینجا گیرش بیاریم؟
‫قربان، شمایین!
‫بذارین بیاد تو.
‫چشم، قربان.
‫قربان، ایشون رییس راویندر هستن.
‫لطفا بشین.
‫دو سه سال قبل یه رهبر ‫محبوب در این منطقه بود.
‫کلی طرفدار توی این منطقه داشت. ‫از همون محله چاندان اومده.
‫و تا جایی که می‌تونسته ‫با چاندان مقابله کرده.
‫راستش، چوتو ماندال رو گرفتیم ‫بعد از اینکه برادر زنش بهمون خبر داد.
‫- آقای رییس ‫- بله.
‫چاندان کاری که مجبور بود رو کرد.
‫حالا نوبت ماست.
‫شما رو بخشی از این عملیات می‌کنیم...
‫چون رانجان به شدت شما رو توصیه می‌کنه.
‫می‌خوای بخشی ازش بشی؟
‫البته که به شما کمک می‌کنم، قربان.
‫ببین، گرفتن چاندان ماتو ‫وظیفه و مسئولیت شماست...
‫اما برای من مسئله مرگ و زندگیه.
‫تمام زندگیم رو میدم تا بگیرینش.
‫خوبه.
‫شماره تلفن چاندان ‫و اعضای گروهش رو می‌خوام.
‫می‌تونی اونا رو بهم بدی؟
‫قربان، چاندان ماتو خیلی مرموزه.
‫شماره تلفن و آدرس همه رو داره.
‫اما خودش یه شماره تلفن دائمی نداره.
‫آدرس دائمی نداره.
‫چنان هاله‌ای دور خوردش ‫درست کرده که همه جا هست و هیچ جا نیست.
‫می‌تونم با هر کسی ‫دلش می‌خواد حرف بزنه.
‫از هر جایی.
‫اما اگه کسی دیگه بخواد ‫باهاش حرف بزنه یا اونو ببینه...
‫یا بهش دسترسی پیدا کنه، ‫تقریبا غیرممکنه.
‫باید مراقب باشین و آروم جلو برین.
‫و حتی بازم تضمینی ‫وجود نداره که بهش برسه.
‫فقط دو روز بهم وقت بدین، قربان.
‫بهتون شماره یکی از ‫افراد گروهش رو میدم.
‫اینو بهتون قول میدم.
‫♪ بهم قول دادی بیای سواری فیل و اسب ♪
‫♪ اما از پس خرید یه خر برنیومدی ♪
‫♪ چه خونواده شوهر داغونی گیرمون اومد ♪
‫♪ جلوی همه ما رو مضحکه خاص و عام کردن ♪
‫♪ چه خونواده شوهر داغونی گیرمون اومد ♪
‫♪ جلوی همه ما رو مضحکه خاص و عام کردن ♪
‫♪ برامون شیرینی گرفتن ♪
‫♪ مثل پشگل‌های بز ♪
‫♪ چه خونواده شوهر داغونی گیرمون اومد ♪
‫♪ اصلا خجالت نمی‌کشن ♪
‫♪ چه خونواده شوهر داغونی گیرمون اومد ♪
‫♪ اصلا خجالت نمی‌کشن ♪
‫خیلی خوشبختیم که شما ‫رو در خونه خودمون داریم، آقای چاندان.
‫تریبوان.
‫خدا خیرتون بده.
‫چرا آواز رو متوقف کردین؟
‫داشتن گوری می‌خوندن.
‫اما به محض اینکه شما رسیدین ‫همه به خودشون اومدن.
‫چاندان بایا، هر چی پول داری بده.
‫آواز نباید متوقف بشه.
‫هر کسی که به چاندان بایا فحش بده ‫هزار روپیه پاداش می‌گیره.
‫خود چاندان بایا پولش رو میده.
‫آواز رو شروع کنین.
‫♪ در مورد گرفتن لوستر حرف می‌زنن ♪
‫♪ اما حتی یه قوطی ♪ ‫♪ کبریت هم نگرفتن ♪
‫♪ خواهر چاندان خیلی رو اعصابه ♪
‫♪ جلوی همه ما رو مضحکه خاص و عام کردن ♪
‫♪ خواهر چاندان خیلی رو اعصابه ♪
‫♪ جلوی همه ما رو مضحکه خاص و عام کردن ♪
‫وقتی افسر پلیس بودم، ‫یه کامپیوتر خیلی بزرگ داشتم.
‫[پلیس بیهار]
‫حالا رییس شدم چنین ‫کامپیوتر کوچیکی بهم میدی.
‫ترفیع گرفتم یا تنزل؟
‫قربان، به این میگن لپ‌تاپ.
‫از یه کامپیوتر رومیزی خیلی قوی‌تره.
‫500 مگابایت رم و 2 گیگابایت فضا داره. ‫می‌تونین همه جا با خودتون ببرینش.
‫می‌تونین به جلسات ببرینش.
‫چطور دستگاهی به این کوچیکی ‫می‌تونه چیزی به این بزرگی رو شکست بده؟
‫تمام قطعات لازم رو داره؟
‫هیچی کم نداره، درسته؟
‫نه، قربان، هیچی کم نداره.
‫راستش بیشتر از یه ‫کامپیوتر رومیزی قابلیت داره.
‫بقیه افسرهای امور داخلی ‫هم یکی مثل این دارن.
‫می‌تونن باهاش کار کنن؟
‫بله، قربان. البته.
‫زنده باد هند، قربان.
‫عمر درازی داشته باشی.
‫داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫اما یه چیزو بهم بگو.
‫کلی زحمت کشیدم تا ‫با آقای ساروش حرف بزنم...
‫و تبعید شما رو تموم کنم ‫و دوباره افسر پلیس بشین...
‫اما ادب ابتدایی رو فراموش کردین.
‫حتی از من تشکر نکردی.
‫خیلی ممنونم، قربان.
‫خواهش می‌کنم.
‫حالا بگو چرا بهم زنگ زدی؟
‫قربان، برای گرفتن چاندان ماتو زیر فشاریم.
‫درخواست شنود تلفن...
‫و اجازه شنود محل رو به ‫مرکز فرماندهی فرستادیم.
‫قربان، اگه به دولت ‫تکیه کنیم ماه‌ها زمان می‌بره.
‫اگه شما یه تماس بگیرین، ‫کار در عرض چند دقیقه انجام میشه.
‫با آقای پاسوان خودت حرف بزن، ‫اون انجامش میده.
‫قربان، هیچکس به اندازه شما ‫در تمام اداره نفوذ نداره.
‫خب، راست میگی.
‫اما اول بهم بگو این شنود تلفن ‫و محل اصلا برای چی هست.
‫نه، می‌دونم در مورد چیه.
‫اما خوب یادم نمیاد.
‫مسئله اینه که باید همه چیزو ‫درست و حسابی به بالا دستی‌ها گزارش بدم.
‫قربان، اگه دولت اجازه‌شو بده...
‫به تماس‌های همه می‌تونیم گوش بدیم ‫اگه شرکت مخابرات کمک کنه.
‫از چی حرف می‌‌زنن. ‫با کی حرف می‌زنن.
‫دقیقا نقشه‌شون چیه. ‫می‌تونیم حتی جای دقیق‌شونو پیدا کنیم.
‫نه. حتی اگه بهت مجوز ‫بدم تا تماس‌هاشونو شنود کنی...
‫چه سودی بهت میرسه؟
‫تا وقتی که نوار بدستت برسه، ‫کارش رو تموم کرده و رفته.
‫شنود عادی تلفن نیست، قربان. ‫شنود موازی تلفن ـه.
‫در کل به محض اینکه ‫تلفن زنگ بخوره...
‫تلفن منم زنگ می‌خوره.
‫اون با تلفن خودش حرف می‌زنه...
‫و همزمان منم می‌تونم ‫به مکالماتش گوش کنم.
‫اما قربان، شرکت مخابرات ‫تنها در صورتی این اجازه رو بهمون میده...
‫که از دولت مجوز داشته باشیم.
‫یه چیزو بهم بگو.
‫زیاد پشت تلفن حرف می‌زنم.
‫و حرفهام از ته قلبه.
‫این یعنی یکی دیگه هم ‫می‌تونه حرفهای منو بشنوه؟
‫نه، قربان. شما سربازرس هستین.
‫کی باید اجازه شنود تلفن شما رو بده؟
‫باشه. درخواستت رو بلافاصله ‫به سازمان امنیت فکس کن.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫و گوش کن، عزیزم...
‫درست مثل ابرها که آب رو از ‫اقیانوس می‌گیرن و بهش برمی‌گردونن...
‫وقتی چاندان ماتو رو بگیری، ‫تمام اعتبارش رو مال خودت نکن.
‫برای منم یکم بذار.
‫البته، قربان. ‫خیلی ممنونم، قربان. متشکرم.
‫حرفشم نزن.
‫[حقیقت پیروز خواهد شد]
‫مال زمانی بود که نوارهای ‫صوتی هنوز وجود داشت.
‫و لوح‌های فشرده زیاد رایج نبودن.
‫اینترنت داشتیم...
‫اما سرعتش فقط 32 کیلوبایت بر ثانیه بود.
‫گوشی وجود داشت ‫اما هنوز مردم باهاشون بیگانه بودن.
‫مردم باور نداشتن که از ‫گوشی میشه استفاده‌های دیگه‌ای کرد...
‫به غیر از تماس با بقیه.
‫شنود گوشی یه نفر به اندازه ‫دزدیدن ستاره‌ها در اون زمان سخت بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آمیت لودا هستم از منطقه ‫شیخپورا، بیهار تماس می‌گیرم.
‫براتون یه فکس فرستادم ‫که درخواست شنود داشت.
‫هر چی زودتر بهش نیاز دارم.
‫یکم زمان می‌بره، آقای لودا.
‫اول باید بررسیش کنیم ‫و بعد بهتون جواب میدیم.
‫چقدر زمان می‌بره؟
‫لباسشویی که نیست...
‫که صبح بهشون لباس بدین ‫و عصر برین تحویل بگیرین.
‫یه روند درست سیستماتیک وجود داره...
‫که برای یه شماره مجوز شنود بگیرین.
‫خانم، فوریه.
‫هر کسی بهم زنگ می‌زنه ‫همینو میگه، آقای لودا.
‫که فوری ـه.
‫جدی بودن درخواست شما رو ‫بررسی می‌کنم. باشه؟
‫خانم، صبر کنین، وایستین. ‫لطفا گوشی رو نگه دارین.
‫چند روز پیش، 25 روستایی ‫بی‌گناه وحشیانه کشته شدن...
‫توسط مردی به اسم ‫چاندان ماتو در شیخپورا.
‫شماره‌ای که براش شنود می‌خوام...
‫مال همون چاندان ـه.
‫الان آزاده و نقشه می‌کشه ‫تا قتل عام‌های بیشتری رو انجام بده.
‫اگه چنین اتفاقی بیافته ‫اونوقت من مسئول همه چیز میشم.
‫اگه با این اطلاعات ‫شروع کرده بودین، آقای لودا...
‫این همه وقت تلف نمی‌کردیم.
‫درخواست شما رو ‫در اولویت میذاریم. روز خوش.
‫مرسی، خانم.
‫و سومیا مخرجه تمام روند ‫رو سرعت بخشید و بهمون...
‫درخواست شما رو به سرعت بررسی کردم.
‫پس تا ده دقیقه دیگه ‫شنود رو روی تلفنت دریافت می‌کنی.
‫همین بود، در عرض ده دقیقه ‫وارد گروه چاندان شدم.
‫پول اخاذی بعد از ‫مانیکپورا از بین میره، آقا.
‫رییس‌پلیس تمام تجار رو تهدید کرده.
‫نگران نباشین، در عرض یکی دو ‫ماه همه چی به حالت عادی برمی‌گرده.
‫سلام.
‫خانم سومیا یکی چند دقیقه ‫پیش به اون شماره زنگ زد.
‫تاریخچه و موقعیت تماس رو می‌خوام.
‫الان در مونگر ـه.
‫به لطف خانم سومیا، این شماره ‫مال هر کسی که هست...
‫مدام در حال حرکته. و منطقه حرکتش...
‫به مناطق زیادی در ‫بیهار و جهارکند گسترش پیدا می‌کنه.
‫پول اخاذی بعد از مانیکپورا ‫از بین میره، آقا.
‫رییس پلیس تمام تجار رو تهدید کرده.
‫نگران نباشین، در عرض یکی ‫دو ماه همه چی به حالت عادی برمی‌گرده.
‫چایوانبراش شاهو ـه، قربان!
‫تانو، لطفا ببین کی زنگ می‌زنه.
‫- چیاوانپراش کیه؟ ‫- دست راست چاندان.
‫- چایوانپراش کیه؟ ‫- غذا داری.
‫نمی‌خوام بخورم.
‫- سلام. ‫- سلام، داداش.
‫سلام. بله.
‫یه مرکز پلیس جدید افتتاح شده. ‫می‌خواستم بپرسم...
‫اینقدر دنبال پول نباش ‫تا زندگیت تموم نشه.
‫مثل مار که توی زمستون می‌خوابه، ‫چند روز قایم شو، احمق.
‫تلفن رو قطع کن.
‫- داداش، یه چیز دیگه. ‫- بله، بگو.
‫یه پسر از بومیهار توی روستاست.
‫نمی‌دونیم چطوری اما ‫تونسته پسر برادرمو گیر بندازه.
‫مراقبش نبودی؟ ‫چطور تونسته گیرش بندازه؟
‫حواسم بهش بود، اما چی کار کنیم؟
‫چیزی به اسم گوشی ‫خونه رو حسابی بهم ریخته.
‫چقدر مراقبش باشیم؟ ‫حاضر نیست به کسی گوش کنه.
‫و بعد روستا پر شده از ‫مردم بومیهار.
‫- اونا... ‫- باشه، باشه.
‫بهش هشدار میدم. اگه ‫گوش نکنه، کارشو می‌سازم.
‫اما برای این باید ‫دویست هزار روپیه بدی، فهمیدی؟
‫و باید پسر برادرت یا ‫دختره رو سر عقل بیاری.
‫کاری کن بفهمه.
‫برای شهرت طبقه‌مون ‫داریم جون میدیم...
‫و عاشق یه مرد از ‫یه طبقه دیگه شده. عجب!
‫یه جلسه مهم دارم. بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، داداش.
‫[اتحاد قدرت است]
‫خب...
‫چی داشتم می‌گفتم؟
‫- ارتشی از یه طبقه... ‫- بله، ارتش.
‫وقتی یه ارتش رانویر ‫یا ارتش سانلایت ممکنه...
‫یا ارتش کانوار وجود داره...
‫و وقتی هر طبقه‌ای ارتش داره، ‫چرا طبقه ما نداشته باشه؟
‫آمیت؟
‫خیلی ببخشید. بگیر بخواب.
‫سلام. بله، منم چیاوانپراشم.
‫بله، شماره‌تو ذخیره کردم.
‫صداتو هم می‌شناسم. حالت خوبه؟
‫بله، خوبم.
‫بیهار جهارکند بارمن پیش میره.
‫حالا که این کار بزرگ رو ‫قبول کردی، مجبوری انجامش بدی.
‫بچه‌ها کجان؟
‫دابلو حتما توی اتاقش خوابیده. ‫و سوربی هم حتما داره بازی می‌کنه.
‫- می‌خوای باهاشون حرف بزنی؟ ‫- نه، ولش کن.
‫مشترک روزنامه انگلیسی شدی؟
‫انگلیسی دابلو به شرطی ‫قوی میشه که بتونه انگلیسی بخونه.
‫بله، مشترک تایمز ایندیا شدم.
‫خیلی خوبه.
‫هر روز بفرستش مدرسه.
‫- باشه پس. الان قطع می‌کنم ‫- باشه.
‫کجایی، ملکه من؟ چطوری؟
‫ول کن بابا!
‫اگه من ملکه بودم، ‫کنار شاهم بودم.
‫مثل اون.
‫الان من پیش اون نیستم، ملکه من.
‫پس کجایی؟
‫باید بهت بگم؟
‫لطفا بهم بگو.
‫پس گوش کن.
‫اگه اینقدر دوست داری ‫گوش کنی، پس دوباره گوش کن.
‫بهم میگی یا همینطوری ‫می‌خوای طفره بری؟
‫من...
‫در قلب توام.
‫و اگه حرفمو باور نمی‌کنی...
‫اونوقت پایین رو ببین و ‫دقت کن که چی میبینی.
‫- من همونجام. ‫- خفه شو.
‫- چرا اینطوری حرف می‌زنی؟ ‫- خجالت کشیدی؟
‫بهم گوش کن. می‌تونی یچی بهم بگی؟
‫فراموشش کن.
‫نمی‌‌دونم چطور این ‫حرفای الکی راضیت می‌کنه.
‫هیچوقت ازت خسته نمیشم.
‫- چی کار کنم؟ ‫- نقشه بکش.
‫زمین‌ها خشکن، یکم بارون بیار.
‫آمیت، به یکم زمان لازم داریم ‫تا موقعیت کنونی رو پیدا کنیم...
‫اما موقعیت دیشب ‫در منطقه بانکا بوده.
‫و روز قبلش در جمالپور بوده.
‫[شرکت بهارات سنچار نیگام]
‫تماس قبلی به نارش دانتی ‫در دوگهار بوده.
‫و تماس دوم به دینش گوپتا ‫در روستاری دیناپور، شیخپورا بوده.
‫حتما با یه اسم جعلی سیمکارت گرفتن.
‫موقعیت قبلی دوگهار ـه، درسته؟
‫کاملا درست میگی، آمیت.
‫خیلی ممنونم، خانم سومیا.
‫دوباره مزاحمتون میدم. مرسی.
‫در روستای دیناپور ‫کسی به اسم دینش گوپتا هست؟
‫بله، هست. یه آدم عادیه.
‫چرا اتفاقی افتاده؟
‫دینش گوپتا خواهر یا دختر داره؟
‫روبی گوپتا، دخترشه.
‫از مرکز مربی‌گری با موتور میاد و میره.
‫چیاوانپراش یا میتا دوی ‫فامیلی در دوگهار دارن؟
‫نه، قربان.
‫اگه بچه‌هاشو می‌فرسته مدرسه، ‫پس توی هتل نیستن.
‫باید یه خونه اجاره کرده باشن.
‫رانجان، تو و آقای مدیر ‫امروز به طرف دوگهار برین.
‫چرا دوگهار قربان؟
‫میتا دوی اونجاست.
‫رانجان، الان در حالت تعلیقی ‫و مدیر هم عضو پلیس نیست.
‫یه کاری بکن، یه افسر ‫مورد اعتماد رو با خودت ببر.
‫می‌تونم پاسبان شیورام رو ‫با خودمون ببرم، قربان.
‫باشه. امروز راه بیافتین.
‫قربان، امروز شنبه‌س، ‫پس رفتن به غرب...
‫خیلی خوش‌شانسی، رانجان. باشه؟
‫سفر به سلامت.
‫چشم، قربان.
‫چطور بهش اجازه میدین اینطوری تنها بره؟
‫می‌دونین که چقدر خطرناکه، نه؟
‫خانم، قربان بهمون فرصت ‫کافی نداد تا فکر کنیم.
‫سوییچ موتورش رو برداشت و رفت.
‫زنده باد هند، قربان.
‫- چی شده، تانو؟ ‫- کجا رفتی؟
‫شما می‌تونین برین.
‫- چشم، قربان. ‫- چشم، قربان.
‫چی شده؟ حالم خوبه.
‫سعی نکن منو گول بزنی.
‫خوب می‌دونم این روزها با ‫چه خلافکارهایی سر و کار داری.
‫و چرا می‌خندی؟
‫اصلا نمی‌دونستم اینقدر نگرانم میشی.
‫- منظورم خودمه ‫- خفه شو، آمیت.
‫نمی‌دونم چطور یه مرد می‌تونه ‫همزمان اینقدر باهوش و اینقدر خنگ باشه؟
‫تانو، کاملا حالم خوبه.
‫هی، شیورام!
‫کجا میری؟
‫قربان، همسرم تصادف کرده.
‫بین مرگ و زندگی توی ‫بیمارستان منطقه گیر افتاده.
‫قربان، لطفا بذارین برم.
‫بریم.
‫[دوگهار]
‫- سلام. ‫- چطوری؟ بیداری؟
‫بله، ساعت 6 صبح بیدار شدم. ‫دابلو ساعت 8 مدرسه داره.
‫باشه. بذار با دابلو حرف بزنم.
‫صداش می‌زنم.
‫عزیزم، با پدرت حرف بزن.
‫- سلام، دابلو، چطوری؟ ‫- صبح‌بخیر، بابا.
‫عجب، خیلی خوب انگلیسی حرف می‌زنی!
‫باشه، گوش کن توی مدرسه ‫خوب بهت درس میدن؟
‫معلمی که تو رو تنبیه و توبیخ نمی‌کنه؟
‫یه معلم هست که توبیخم می‌کنه.
‫بهش گفتم بابام بهت شلیک می‌کنه.
‫هی، دابلو، چنان بهت ‫سیلی می‌زنم که صورتت سرخ بشه.
‫کی اینا رو بهت یاد میده؟
‫باید سخت درس بخونی و یه افسر ‫بلند رتبه بشی، نه یه قلدر.
‫دیگه اینطوری حرف نزن.
‫قطع می‌کنم.
‫و گوش کن...
‫دوستت دارم.
‫شماره جدید؟
‫سلام.
‫- چطوری، داداش؟ ‫- چیاوانپراش.
‫تو چطوری؟ ‫همه چی اونجا مرتبه؟
‫در آمادگی کامل هستیم، چاندان.
‫خوب پیش میره.
‫حالت خوب هست؟
‫کاملا خوبم، داداش.
‫داداش، حدود...
‫چهل هزار روپیه از ناوادا، مونگر ‫و شیخپورا اخاذی کردیم.
‫داریم 15 هزار تا سلاح می‌خریم ‫و 25 هزار تای دیگه رو نگه میداریم.
‫نظرت چیه؟
‫همه چی مرتبه.
‫باید بیای و منو ببینی. ‫خیلی وقته گذشته.
‫بله، سر می‌زنیم، داداش.
‫هی، پسرها! بیاین پایین. ‫استخوونهاتون می‌شکنه.
‫سلام.
‫سلام، خانم سومیا، برای شماره ‫آخر که الان به چیاوانپراش زنگ زد...
‫شنود می‌خوام.
‫و موقعیت هر دو شماره رو هم می‌خوام.
‫- ده دقیقه بهم وقت بده. ‫- مرسی.
‫- دنبال سعادت هستی، برادر بزرگ. ‫- در سعادت باشی.
‫بله!
‫بعد از این همه روز منو یادته.
‫خداتو عوض کردی یا ترسیدی؟
‫وقتی شما هستین میشه خدامونو ‫عوض کنیم، برادر چاندان؟
‫شاید بعد از یه مدت طولانی بهتون زنگ بزنم، ‫اما هر روز صبح شما رو یاد می‌کنم.
‫رییس‌پلیست این روزها مشغول چیه، کانهایا؟
‫یه چیزی توی آستین داره، برادر چاندان.
‫حواست باشه.
‫دارم بهت میگم، قبل ‫از اینکه بلایی سرت بیاره...
‫باید یک مانیکپورا دیگه درست کنی.
‫قبلا خطش عوض شده، دوباره هم میشه.
‫باشه.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫بله، داداش.
‫چشم، قربان.
‫رانجان، کانهایا چه ارتباطی ‫با چاندان داره؟
‫چی بگم، قربان. ‫همکار و یکی از ماست.
‫اما راستشو بخواین، ‫همیشه طرف چاندان بوده.
‫باشه، گوش کن.
‫میتا دوی ممکنه یه جایی...
‫بین ناندان پاهار و ایستگاه ‫جاگادیشپورا در منطقه دوگهار باشه.
‫دوگهار شهر خیلی شلوغیه، قربان.
‫اما هر چی که هست، ‫یه جوری پیداش می‌کنیم.
‫مثل پیدا کردن ‫سوزن توی انبار کاه ـه، قربان.
‫قربان، این میتا دوی یه زن بسیار مذهبیه.
‫فردا دوشنبه‌س.
‫اگه فردا به معبد بایدیناس دام بیاد...
‫تا دعا بخونه، اونوقت در دوگهار ـه.
‫وگرنه اونجا نیست.
‫درود بر ارباب شیوا!
‫عمو! این تسبیح‌ها چنده؟
‫عزیزم، امروز برای شما مجانیه.
‫عمو؟ عمو؟
‫میتا دوی کجا رفت، قربان؟
‫پاتو بگیر پایین.
‫یه دقیقه. الان برمی‌گردم.
‫بله، رانجان؟
‫قربان، میتا دیوی رو گیر اوردیم اما ‫یهو از جلوی چشم ما دور شد.
‫جایی که هستی خیابون به کجا میرسه؟
‫حدود 70 تا 80 متر دیگه تموم میشه، قربان.
‫دو تا ساختمون چهار طبقه شبیه ‫هم اینجا هست.
‫خوبه. حالا مجبور نیستی ‫تمام دوگهار رو بگردی.
‫فقط باید 40 تا 50 تا خونه رو ‫دنبال میتا دوی بگردین.
‫رانجان، یه کاری بکن.
‫تمام ولگردهای خیابونی رو پیدا کن...
‫ببین کی تازگی مشترک ‫تایمز ایندیا شده.
‫قربان، آدرس میتا دوی رو پیدا کردیم
‫آفرین بهت، رانجان.
‫حواستون باشه که چیاوانپراش ‫شاید هر ساعتی بیاد دیدن خونواده‌ش.
‫خب، حواست باشه و منو در جریان بذار.
‫خوشی پیدا کردن آدرس میتا دوی ‫خیلی زود به انتظار خسته‌کننده...
‫برای چیاوانپراش تبدیل شد.
‫شب و روز مراقب خونه‌ش بودیم.
‫چشم‌هامون با این نگهبانی ‫داشت خسته می‌شد.
‫اما حتی سایه چیاوانپراش رو هم ندیدیم.
‫خسته شدیم از بس ‫توی خیابونش نگهبانی دادیم.
‫و آمیت هم از گوش کردن به حرفهای ‫بیخود چیاوانپراش و روبی آشفته شد.
‫امید مردم داشت کمرنگ می‌شد.
‫صبر رسانه‌ها داشت لبریز می‌شد.
‫در حال حاضر، آمیت یه تماس ‫مربوط به چیاوانپراش دریافت کرد.
‫این بار بدون علاقه زیادی ‫تلفن رو برداشت.
‫کجایی ملکه من، روبی؟
‫خوابیدی؟
‫بله.
‫چی کار کنم؟
‫تو که اینجا نیستی.
‫راستی، امروز عشق من کجاست؟
‫کجا باید باشم؟ ‫جاییم که تو همیشه هستی.
‫اما انگار الان سوار قطاری.
‫خدای من.
‫عجب گوشهای تیزی داری.
‫هر چیزی رو می‌تونی بشنوی.
‫دلم می‌خواد گوش‌هاتو بکشم
بکش
‫نیاز به اجازه داری؟
‫مسئله اجازه نیست.
‫هی، گوش کن!
‫می‌دونی الان حس ‫و حال چی رو دارم؟
‫راحت حرف بزن.
‫خیلی دوست دارم که پیش تو...
‫در یه قطار در حال حرکت باشم.
‫محض رضای خدا!
‫مزخرف نگو!
‫نه، جدی میگم.
‫وقتی تو رو با خودم به بمبئی ببرم، ‫کوپه درجه یک می‌گیرم.
‫فقط تو و من هستیم.
‫قطار از یه طرف حرکت می‌کنه.
‫و از اونطرف ما جلو میریم.
‫نزدیک ایستگاهم.
‫تا دو یا سه روز نمی‌تونم بهت زنگ بزنم.
‫پس مراقب خودت باش، خب؟
‫میری دیدن همسرت، درسته؟ ‫فکر می‌کنی حالیم نمیشه؟
‫الو؟ روبی؟
‫- زنده باد هند، قربان. ‫- رانجان، وقت عمل رسیده.
‫چیاوانپراش داره میاد دیدن میتا دوی. ‫شما باید راه بیافتین.
‫بسیار خب، قربان.
‫اما چیاوانپراش همیشه ای‌کی 47 ‫و همه جور سلاح مرگبار داره.
‫رییس ایستگاه اینجا رفیق نگهبانی منه.
‫با هم آموزش دیدیم.
‫بذار بعد از حرف زدن باهاش ‫چند تا پاسبان رو بیاریم.
‫باشه، اما از چیاوانپراش حرفی نزن.
‫اصلا چیزی نمیگم، قربان.
‫بلافاصله می‌گیریمش.
‫باشه، من میام.
‫شیطونی نکنین، باشه؟
‫زود باشین.
‫خداحافظ، بچه‌ها!
‫خداحافظ، مامان!
‫بگیرش! بگیرش!
‫زود باش، گاز بده!
‫ولش کنین!
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.