داره چی کار می‌کنه؟
کومال!
داری چی کار می‌کنی؟
بهت چی گفته بودم؟
فقط بذارش خشک بشه!
بیا دیگه، بیارش!
کومال!
هی!
اول برو خودتو بشور.
- ببخشید سنسی. - ببخشید سنسی.
توی کاراته، فقط شناختن خودت کافی نیست...
شناختن حریفتم خیلی مهمه.
امروز همه‌تون با هم مبارزه می‌کنین.
ولی نکته اینه...
که هدف شکست دادن حریف نیست، فهمیدنشه.
واضحه؟
- بله استاد. - عالیه.
همه دوتا دوتا جفت بشین.
یه کم بیاین جلوتر. بجنبین.
جایش نیومده؟
بازم امروز نیست.
- اوه اون که... - بیا، بیا اینجا.
اینجا وایسا.
امروز باید نقاط قوت و ضعف حریفتونو بشناسین.
- آماده‌این؟ - بله، سنسی.
آماده شین!
محشر بود استاد!
محشر بود!
کامل داری منو نادیده می‌گیری.
خیلی بی‌انصافیه استاد.
خیلی بی‌انصافیه.
تو؟
سر کلاس گوشی جواب نمی‌دم، واسه همینه...
خب، یعنی باید کلاسو کنسل کنیم؟
بیا بریم بیرون حرف بزنیم.
خواهش می‌کنم.
اینجا بچه‌ان. دعوا راه ننداز لطفاً.
باشه بریم. شیخ، اینجا بمون.
نیپون، ادامه بده.
بیا استاد.
بگو ببینم.
یه کم وقت بیشتر می‌خواستم.
سه ماه کافی نبود، استاد؟
قبلاً بهت گفته بودم قبل از گرو گذاشتن باشگاه خوب فکر کن.
دارم تمام تلاشم رو می‌کنم که هرچه زودتر پول جور کنم.
چقدر وقت؟
- دو ماه. - دو هفته.
سلام مامان. یه لحظه صبر کن.
لطفاً برای منم بلیت وایشنو دوی بگیر.
ولی این‌بار اگه پولمو پس نگیرم...
هیچ مشکلی نیست.
اون باشگاه کاراته‌ات... مال من می‌شه.
مامان، کدوم مسابقه؟
اگه باشگاهی در کار نباشه که...
بیاین از فرصت استفاده کنیم بریم زیارت.
و دفعه بعد گوشی‌مو جواب بده.
چون وقتی جواب نمی‌دی...
خیلی بدتره.
شیخ، بیا!
ادامه بده!
برو تو!
عمو ناندو...
بابا، ببین...
همه برین رو مت، جای خودتون وایسین.
با تو حرف می‌زنم. بیا.
برگرد سر جات!
و حالا، مدال طلای کاتای انفرادی...
می‌رسه به آجای کدام از هند!
بهترین آسیا، آجای کدام خودمونه.
آجای کدام افتخار بزرگی برای کشور آفرید
با بردن مدال طلا در مسابقات آسیایی کاراته.
و در اخبار دیگه،
مدال طلای کاتای انفرادی می‌رسه به آجای کدام از هند.
آجای؟
بفرمایید عمو.
بفروشش.
پسرم...
حتماً یه راه دیگه‌ای هم هست.
کلاس عصر رو کنسل کن، عمو ناندو.
من دیگه برم.
امروز کلاس کاراته چطور بود؟
منو نادیده می‌گیری؟
یه چیزی بگو دیگه.
کسی که اومدی ببینیش، دیدی.
حالا برو دیگه.
یعنی اینطوریه رفتارت؟
اونم امروز؟
تولدت مبارک.
حالا برو واسه عزیزدلت جشن بگیر.
داری میری؟
آره، پس برو. منم می‌رم.
دارم می‌رم!
آدم جوگیر!
یه چیزی مهمونم کن.
فقط برگر که کافی نیست.
می‌دونی این روزا دیگه توی بسته بچه ها اسباب‌بازی نمی‌دن؟
به‌جاش یه کتاب می‌دن. کتاب!
لعنتی، یکی پس از دیگری شکست می‌خورم.
باشه، امروز برات بستنی می‌گیرم.
بزن بریم.
یه چیزی بگو.
مشکلت با آبها چیه آخه؟
حداقل یه فرصت بهش بده.
چه فرصتی؟
اون مثل ما نیست.
لازم نیست دو بار فکر کنه
که بستنی هم با غذای کودک بگیره.
چرا؟
تا حالا باهاش رفتی بیرون برگر بخوری؟
چی داری می‌گی آخه!
که دختر آمبانی نیستش!
تو آپارتمان شیولکش کنارمون زندگی می‌کنه.
باورم نمی‌شه.
چرا این‌قدر ازش دفاع می‌کنی؟
مگه دوست صمیمیته؟
- سلام ویکی. - سلام.
تولدت مبارک.
مرسی.
این...
پس... شما همدیگه رو می‌شناسین.
اومده بود کادوشو بده.
بیاین یه عکس بگیریم امروز، خوبه؟
آبها، تو می‌گیری؟
دوتا دستم...
من می‌گیرم.
- من می‌رم، خداحافظ. - بگو تولدمه...
عصر تمرین دارم.
قشنگه، نه؟
ها؟
بله، عمو.
آقا، کومال هنوز داره تمرین می‌کنه.
تا تمرینش تموم شه، قفل می‌کنم و می‌رم.
راستی، ده هزار روپیه که از فروش مدال اومد، گذاشتم تو کشو.
مرسی، عمو.
عزیزم، داره تاریک می‌شه.
برو خونه دیگه.
عمو، شما برو.
من یه کم دیگه تمرین می‌کنم.
باشه عزیزم. زود بیا.
مشکلت با من چیه؟
دیوونه‌ای یا چی؟
عصر بخیر، سنسی.
تمرین مسابقه چطور پیش می‌ره؟
وایسا، امشب صورتتو یه دستی می‌کشم!
همه‌ی شاگردا مرتب میان تمرین یا نه؟
فکر کنم می‌آن.
خیلی منضبطی تو.
وای!
بعد از این‌همه سال برگشتم اینجا...
ولی هنوز هیچ‌چی عوض نشده.
چی می‌خوای، جی‌دی؟
اگه تو سنسی من نبودی...
یه نوشیدنی می‌خواستم.
سایز بزرگ.
اینجا چی‌کار داری؟
اومدم یه چیزی پس بدم.
فدراسیون فرستادم دنبالت تا مدال مسابقه‌ها رو بسازم.
بعد ببین
چی پیدا کردم.
مدال قهرمانی خودته.
فکر کردم خودم بیارم تحویلت بدم.
هی!
یعنی جرمه که بهترین دوستتو بکنم دوست خودم؟
می‌دونم از دست دادن مدال چه دردی داره.
ولی تو سنسی منی.
نمی‌خوام این بلا سرت بیاد.
و لطفاً،
اگه دوباره پول لازم داشتی،
از خودم بخواه.
کمترین کاریه که می‌تونم برات بکنم.
ویکی امروز خیلی ناراحت شد.
می‌تونستی بیای مراسم برش کیک.
اون یه احمقه.
یه بازنده‌ست.
چرا انقدر محکم می‌زنی؟
باشگاه می‌ری؟
آره.
باشگاه خصوصی بابام.
واسه منم عضویت بگیر.
تو هم خوب دفاع می‌کنی.
حملاتت خیلی قویه.
ولی قابل دفاعن.
ازت نظر خواستم؟
امروز سنسی گفت
که باید از رقیبت یاد بگیری.
گوش کن. گوش کن. بشین لطفاً.
خواهش می‌کنم بشین.
حرف بزن.
تو می‌خوای مسابقه رو ببری
و من نمی‌خوام له بشم.
یاد بده چطوری حمله کنم.
منم دفاع یادت می‌دم.
نظرت چیه؟
تموم شد؟
تولدت مبارک!
تو یه احمقی، این یه واقعیته.
همه ازت بدشون میاد...
ولی بازم رفیق منی.
بابا یه کم شیک‌تر باش.
نگاه کن، ویکاس کامبله از شرا‌میک‌نگر شده آدم حسابی!
زود باش، کیکو ببر!
راستی، چی شد حالت خوب شد؟
عزیزدلت گفت قهر کردی.
اون گفت؟
آهان، یعنی شما دوتا...
الان با هم دوستین؟
- فیلمو خوب گرفتی؟ - کاملاً حرفه‌ای.
راستی اون خانم بهیم، کومال، می‌دونه که ازش فیلم گرفتیم؟
بهت گفته شده فیلم بگیری.
نه که سوال بپرسی.
حواست باشه، ممکنه دردسر شه.
دارم بهت هشدار می‌دم، بفهم.
ببین...
بابا؟
سلام.
امشب غذا از بیرون سفارش بدیم.
چرا سفارش بدیم؟ خودم درست می‌کنم.
بابا، داشتم فکر می‌کردم
واسه دوجو تبلیغ تصویری بریم بگیریم.
یه پیج توی پیکتوگرام هم می‌زنیم.
همه با دوجومون آشنا می‌شن
و میان ثبت‌نام می‌کنن.
الان همه، از کلاس رقص گرفته تا باشگاه و شنا، پیج دارن.
واسه خودت هم یه پروفایل‌شات می‌گیریم.
همه‌ی مدالا و جام‌هاتو هم می‌ذاریم جلو.
نظرت چیه بابا؟
بابا؟
داری گوش می‌دی؟
سلام داداش.
«بابا چند لحظه پیش زنگ زد.»
- «همه چیز خوبه؟» - آره، همه چیز خوبه.
«باشه.»
خودت چطوری؟
«نه، آخه بابا معمولاً بهم زنگ نمی‌زنه، واسه همین پرسیدم.»
نه، حتماً اشتباهی شده.
«باشه، اگه چیزی شد خبر بده.»
بیا.
می خوای بری تو کار ویکی؟
واقعاً ناراحت نیستی؟
بیا دیگه.
محکم بزن!
هی! من آماده نبودم.
قانون اول دفاع.
همیشه باید حواست جمع باشه.
جدی؟
صبر کن، نشونت می‌دم.
این دست باید صاف بمونه.
صبر کن. یه کم آب بخورم.
هی! کومال!
کاراته چطوره؟
اینجا چی‌کار داری؟
آبا رو بفرست بیاد بیرون.
- خواهش می‌کنم... - سنسی می‌بینه‌ها.
آبا رو بفرست بیرون، خواهش می‌کنم.
صبر کن. یه فکری می‌کنم.
احمق.
خوبه.
هی، کومال.
چی شد؟
درد گرفت؟
پام پیچ خورد.
بلند شو.
وای خدا.
یخ بیار. از بیرون یخ بیار.
نه سنسی.
چیزی نیست. یه کم درد داره فقط.
بیا آبا، تمرین کنیم.
نه، نه. گوش کن.
نمی‌تونی ادامه بدی.
باید...
امروز بری خونه.
- نه سنسی، می‌مونم... - بدتر می‌شه کومال.
برو خونه!
- فردا بیا. - مواظب باش.
زود باش، زود باش، برگردید سرجاتون.
منتظر چی هستین؟
اسکات‌زدن رو ادامه بدید.
سنسی...
خیلی درد می‌کنه.
می‌شه آبا منو برسونه خونه؟
آره، برسونش.
ولی زود برگرد.
- باشه بابا. - بیا.
خیلی درد داره؟
بریم دکتر.
بیا یه اسکات بزن.
خب. با کاتا شروع می‌کنیم.
همه برید بیرون.
مواظب باش. مراقب باش.
در رو ببند، زود باش.
اون‌جا رو ببین.
- ویکی! - این‌یکی رو هم نگاه کن.
چرا کاراته یاد می‌گیری؟
برو بازیگر شو.
با دوست جدیدت برو.
مرسی.
- سلام. - سلام.
- بریم؟ - بریم.
چیکار می‌کنی؟
برو کنار، برو کنار.
چی شده؟
زود باش، زود باش.
نمی‌خوام بیام.
- نه، نمی‌خوام بیام. - بیا دیگه.
کجا دارین می‌رید همه‌تون؟
- اونم داره میاد؟ - آره.
- بیا دیگه ویکی. - فقط بشین دیگه.
بریم دیگه.
آبا...
می‌دونی ویکی قبل از تو چندتا دوست‌صمیمی داشته؟
چندتا؟
هیچی!
تو اولین نفری.
واقعاً؟
- این‌و امتحان کن. - راستی...
چرا سنسی نمی‌خواد تو مسابقه شرکت کنه؟
چند سال پیش، یه مسابقه مثل همین برگزار شد.
بابام خیلی هیجان‌زده بود.
فکر می‌کرد شاگرد ستاره‌ش قراره مدال طلا بگیره.
ولی اون شاگرد اصلاً نیومد.
چرا؟
از کاراته خسته شد.
دیگه نمی‌خواست ادامه بده.
خب پس چرا اصلاً اومده بود کلاس؟
راستی، این بازنده کی بود؟
انکیت دادا...
داداش بزرگمه.
من می‌رم حساب کنم.
باشه.
جادو می‌خوای ببینی؟
هوم؟
جادو.
می‌خوای ببینی؟
چطوری این کارو کردی؟
چطور؟ دو ساعته این‌جا قایمش کردم.
هی! عاشقای ناشیک!
مامان من منو برای دیدن این چیزا به دنیا نیاورده.
من از یه خانواده محترمم.
واقعاً؟
اوهو! از یه خانواده خیلی محترم!
هر چقدر هم فیلتر بذاری...
این‌جا قشنگ نمی‌شه.
بعضی چیزا بدون فیلتر قشنگ‌ترن.
لبخند بزن!
چرا با عکس گرفتن مشکل داری؟
عکس فقط واسه کسایی قشنگه که خودشون قشنگ باشن.
اونم یه هنره، مثل کاراته.
اونم تمرین می‌خواد.
هی! مواظب باش.
من تو زندگی روزمره‌م خیلی تمرین می‌کنم.
نمی‌خوام بیشتر تمرین کنم.
نگران نباش، یه تغییر اساسی بهت می‌دم.
اگه هی دماغتو تو همه چی فرو کنی...
یه روزی یکی می‌شکنتش.
بیا دیگه.
آبا...
ویکی، تو برو.
من تا حالا اصلاً دوستی نداشتم.
و اصلاً اهل این چیزا نیستم.
از قیافه‌ت هم معلومه.
یه دقیقه صبر کن.
بگیر.
این چیه؟
فرض کن یه گل رزِ، نگهش دار.
تموم شد؟
برو دیگه، منتظرته.
خدافظ.
- بابا؟ - اومدی خونه.
شام خوردی؟
نه.
برو یه دوشی بگیر.
من می‌رم پایین، ده دقیقه دیگه میام شامو می‌کشم.
- باشه بابا. - الان برمی‌گردم.
خیلی زود رنگ عوض کردی.
واسه همینه که این‌همه وقت پیدات نبود.
فهمیدی؟
آره، یعنی همه فهمیدن.
مشتات خیلی خوبن.
ذاتاً یه مبارزی.
و تو ذاتاً یه ترسویی، بویلر.
چهارسال تو ناوودایا موندم
که شاید یه روز بهم فرصت بدن تو مسابقه شرکت کنم.
دیگه نمی‌خوام وقت تلف کنم.
تو هم نباید بکنی.
آجی سر تو بروکراسی گیر کرده.
ولی سنسی جی‌دی تمرکزش روی اصلِ ماجرائه.
تو تمرکزتو بذار، من حواسم هست.
می‌خوای بری ژاپن؟
پس بیا فایربولت.
به من اعتماد کن.
دعوا تو هدر نده.
جی‌دی سنسی ازت خوشش اومده.
خامه‌شو بردار.
کی جی‌دی منو دیده؟
خیلی خوبه.
چی شده؟
سنسی خیلی عصبانیه.
نشونش بده به دوستت.
نگه‌دارش!
اینه تمرینتون؟
همیشه یه بهونه درسی...
یا یه مصدومیت الکی.
الانم که این.
کاراته یاد می‌گیری که بذاریش تو اینترنت بفروشی؟
از اون یکی که اصلاً توقعی نداشتم.
ولی تو، کومال...
تو چی... یعنی...
فکر می‌کنی کاراته شوخیه؟
واست شده یه بازی؟
- بابا... - ساکت شو.
با تو حرف نمی‌زنم!
عمو ناندو...
اینجا جا واسه وقت‌تلف‌کنا ندارم.
- سنسی، من... - از فردا دیگه نیا.
هردوتاتون.
سنسی...