‫با خودت چیکار کردی؟
‫یکی از رفقای مشترک‌مون برام وثیقه گذاشت؛
‫پارکر رابینز.
‫در عوض چی می‌خواد؟
‫تو رو.
‫- مامان، کمکم کن. ‫- چی شده؟
‫و شنلی که این پارچه ازش میاد ‫احتمالاً هر کی که می‌پوشتش رو تسخیر می‌کنه.
‫نه، این موجودیت تسخیر نمی‌کنه. ‫تحت تأثیر قرار می‌ده.
‫این موجودیت اسم هم داره؟
‫دورماموئه.
‫ممکنه با یکی از قوی‌ترین ‫موجودات جهان طرف باشی.
‫ می‌دونی، من کل عمرم ‫داشتم تلاش می‌کردم...
‫که مثل اوبادیا استین نشم...
‫ و یه خُل و چِل آهنی رو نابود نکنم!
‫باید همین الان از شیکاگو بری.
‫اگه پارکر بفهمه زنده‌ای، ‫مثل من بهت رحم نمی‌کنه.
‫تموم شد.
‫کدوم پدری، پسر دوازده ساله‌ش رو ‫از خونه میندازه بیرون؟
‫با جوهر امضاش کن، ‫وگرنه با خون امضاش می‌کنی.
‫هیچ‌وقت سیر نمی‌شی.
‫دیر یا زود پارکر می‌فهمه...
‫که من هنوز زنده‌ام.
‫یه لباس زرهی می‌خوام ‫ولی هیچی ندارم که باهاش بسازمش.
‫باید با جادو، جلوی جادو بجنگم.
‫جادو یه معامله دوطرفه‌ است.
‫همیشه بهایی داره.
‫ریری؟
‫- زلما، خاموشش کن. ‫- چه خبره؟
‫فکر نکنم راکتور بتونه ‫ هم جادو رو حفظ کنه، هم ناتالی رو.
‫کمکم کن! ریری، خواهش می‌کنم!
‫- طاقت بیار. ‫- یه کاری بکن.
‫خیلی برام عزیزی، ری.
‫[هوش مصنوعی پیدا نشد]
‫نه، وایستین!
‫- باید بریم، زود باش. ‫- جان، چطوری پیدات کنم؟
‫هیچ‌وقت ازت دور نمی‌شم.
‫نزدیکت می‌مونم.
‫- اتاق اصلی خالیه. ‫- باید بریم.
‫برو. برو.
‫- برو روی کانال دوم. ‫- همون‌جا.
‫حدوده رو ایمن کنین.
‫گندش بزنن.
‫دیدمش.
‫- بی‌شرف. ‫- داره می‌ره.
‫پخش بشید.
‫از این طرف رفت.
‫- اینجاست. ‫- داره می‌ره.
‫آهای پسر، دارم می‌بینمت!
‫نمی‌تونی فرار کنی.
‫محاصره شدی.
‫اوضاعت خوب نیست.
‫نیازی به این کار نیست.
‫تو از کجا پیدات شد؟
‫خب، می‌تونم جواب سوالت رو بدم، ‫یا برات دری باز کنم.
‫در کجا بود؟ ‫چی داری می‌گی پسر؟
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫برو تو. برو تو.
‫آهای، نمیای؟
‫به حسابش می‌رسیم.
‫قدم بردار. قدم بردار.
‫همون‌جا وایستا.
‫ایست!
‫- رفت. ‫- کجا رفت؟
‫قبول دارم. ‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫آره، دقیقا.
‫یارو، تو دیگه کی هستی؟
‫ن؟ صرفا طرفدارتم،
‫یه طرفدار که می‌خواد وارد ‫کسب‌وکار پارکر رابینز بشه.
‫می‌شه یه سوال ازت بپرسم؟
‫اشکالی نداره بهت خیره بشم؟
‫فوق‌العاده است. ‫عجب چهره‌ای.
‫- من رو از کجا می‌شناسی؟ ‫- پسر، تو اسطوره‌ای.
‫البته در حال حاضر که نه، ‫ولی لیاقتته اسطوره باشی.
‫اگه با همدیگه کار کنیم، ‫تو رو تبدیل می‌کنم...
‫به بزرگترین انسان نسل خودت.
‫- عجیبه. ‫- یه تیکه پیتزا می‌خوری؟
‫بیا، امتحان کن. ‫اگه خوب نبود پسش می‌دیم.
‫می‌گم انقدر بیارن تا بی‌نقص بشه.
‫امتحان کن.
‫آفرین.
‫بگذریم، پارکر،
‫تو به پتانسیل اصلی خودت نرسیدی،
‫می‌دونم چقدر ناراحتت می‌کنه، ‫من هم خیلی ناراحت می‌کنه.
‫شرمنده داداش...
‫ای وای.
‫این چرت‌وپرت‌ها ‫در مورد پتانسیل واقعیم...
‫یعنی من از کجا...
‫کار تو بود؟
‫خوشت اومد؟ ‫می‌خوای با یکی دیگه این کار رو بکنم؟
‫کل شهر رو اینطوری کنم؟
‫خب، سوالم ازت اینه: ‫آرزوی قلبیت چیه؟
‫عه...
‫- نمی‌دونم. ‫- می‌دونی چیه؟
‫دارم وقتت رو می‌گیرم. ‫خیلی‌خب. عزت زیاد.
‫وایستا، وایستا... ‫نگاه کن، آم...
‫- ها؟ ‫- گمونم...
‫عه...
‫می‌خوام قدرتمند باشم و...
‫بهم احترام بذارن. ‫- انقدر...
‫خزعبل تحویلم نده.
‫بهم بگو واقعا چی می‌خوای.
‫می‌خوام...
‫پولدار بشم.
‫خیلی‌خب. چقدر پولدار؟
‫مثلا...
‫بی‌حد و مرز، چندش‌آور و ثروتمند.
‫باشه، فهمیدم.
‫مثل اون؟
‫نه، از اون هم پولدارتر.
‫- می‌خوای آرزوم رو برآورده کنی؟ ‫- نه، انسان فوق‌العاده زیبا،
‫معلومه که این کار رو نمی‌کنم.
‫من بهت ابزاری می‌دم...
‫تا بتونی خودت رو به اونچه ‫که لایقش هستی، برسونی.
‫باشه.
‫می‌خوام پادشاه بشم.
‫پس بشو.
‫- به تو چی می‌ماسه؟ ‫- یه چیزی که برات مهم نیست.
‫هر چی باشه...
‫من پایه‌ام.
‫می‌دونستم باهوشی.
‫عالی شد.
‫باید برم.
‫خوشحال شدم.
‫وایستا، نگاه کن. ‫این چیزت جا موند.
‫عه. نه، مال خودته.
‫- به نظر گرون میاد. ‫- نه، نه، نه.
‫برای شما که گرون ‫محسوب نمی‌شه اعلی‌حضرت.
‫چطور شدم؟
‫الان که زیاد مالی نیستی،
‫ولی به زودی شبیه پادشاهی می‌شی ‫که از بدو تولد بودی.
‫صحبت می‌کنیم.
‫یک شرکت سرمایه‌گذاری ‫خطرپذیر مستقر در شیکاگو...
‫مدیرعامل شرکت آرت‌ورکس ‫شبانه شرکت رو ترک کرده،
‫و حالا فضا فراهم شده ‫برای یک «شریک نامرئی»،
‫تا کنترل رو به دست بگیره.
‫تعارف نکن. ‫از خاویارمون خوردی؟
‫وقتی آدم رو به زور نگه می‌دارن، ‫اشتهاش کور می‌شه.
‫تازه، خوردن نوزاد حیوانات غیراخلاقیه.
‫گفتم... بخور.
‫واسه چی من رو آوردی اینجا؟
‫خب، باید یه جا می‌موندی.
‫از اونجا که دست‌هات رو کثیف کردی.
‫با ریری رو می‌گم.
‫- کشتیش دیگه؟ ‫- آره، کشتمش.
‫می‌دونی...
‫چون بنا به دلایلی...
‫راستش رو بهم نگفته باشی...
‫می‌دونی به مشکل می‌خوریم دیگه؟
‫اگه می‌تونستم، ‫دوباره می‌کشتمش.
‫باشه.
‫- بخور. ‫- حوصله ندارم.
‫تو طوری برنامه‌ریزی شدی ‫که نذاری کسی بهم آسیب بزنه.
‫حتی خودت.
‫آزادی.
‫عجب. واقعا کثافتی بیش نیستی.
‫چی؟
‫حرف داری؟ بزن.
‫خودت رو تو آیینه دیدی؟
‫این‌همه قدرت داری، ‫بعد باهاش چیکار می‌کنی؟
‫من رو گروگان گرفتی با لباس‌هات ‫داری خاله‌بازی می‌کنی؟
‫جای تو اینجا نیست. ‫همه هم به زودی می‌فهمن.
‫کاملا درست می‌گی.
‫چی؟
‫نباید اینجا باشم.
‫- بلند شو. ‫- من هیچ‌جا با تو...
‫من بهت ابزاری می‌دم...
‫تا بتونی خودت رو به اونچه ‫که لایقش هستی، برسونی.
‫- از پسش بر میای. ‫- دوستت دارم.
‫نه، امکان نداره.
‫آره.
‫متوجه نمی‌شم. ‫هیچی که عوض نشده.
‫چرا نات رو پیدا نمی‌کنم؟
‫تو که می‌دونی ناتالی واقعی نیست، نه؟
‫نات رو پیدا کن.
‫دوستم رو برگردون...
‫دستگاه مسخره.
‫خدایا!
‫چیه؟
‫متاسفم که از دستش دادین خانم ریری.
‫من هم همینطور.
‫- شرایط بدیه ری. ‫- از دستش که ندادم.
‫جادو ازم گرفتش، ‫با جادو هم برمی‌گرده.
‫بعد از گرفتن اون شنل درستش می‌کنم.
‫وای، ری. باید لباست رو آزمایش کنیم ‫ببینیم جادو چه تاثیری روش گذاشته.
‫ما که هنوز حتی نمی‌دونیم چرا ‫اضافه کردن جادو ناتالی رو حذف کرد!
‫- عزیزم، به نظرم عجله نکن. ‫- خوبم مامان.
‫نمی‌تونم بذارم همه ‫این تلاش‌ها بی‌نتیجه بشه.
‫ازتون ممنونم. از همه‌تون.
‫می‌دونم بلد نیستم ‫سپاسگزاریم رو نشون بدم،
‫ولی واقعا خیلی برام ارزشمنده.
‫تنهایی از پسش بر نمی‌اومدم.
‫مواظب باش.
‫حتما.
‫آهای. صدام رو می‌شنوی؟
‫جواب بده لعنتی.
‫صحبت کن.
‫از لحنت خوشم نمیاد.
‫خودتی؟
‫این لهجه رو از کجا آوردی؟
‫تو کی انقدر شاخ شدی؟
‫این‌همه مدت کجا بودی؟
‫عه، یه‌مقدار سرم شلوغ بود. ‫چون تو تنها مشتریم نیستی.
‫پیام‌هام بهت نرسید؟
‫منظورت این زخم‌های و الهاماتیه ‫که هر موقع دلت بخواد می‌فرستی؟
‫قطعا راه بهتری ‫واسه ارتباط وجود داره.
‫الان که پیشتم.
‫- کاری از دستم بر نمیاد؟ ‫- چرا، می‌خوام بیای اینجا.
‫بهم قول قدرت و ثروت دادی،
‫نگقته بودی قراره اینطوری بشم. ‫بهم دروغ گفتی.
‫گفتم مواظب حرف زدنت باش!
‫من به تک‌تک مفاد قراردادمون عمل کردم،
‫تمام ابزاری که لازم داشتی تا باهاش ‫زندگیت رو درست کنی، بهت دادم.
‫از جمله این شنل فوق‌العاده ‫که خیلی، خیلی برات عزیزه.
‫- سلام ریری. ‫- سلام زیک.
‫چه زره قشنگی. ‫قبلیه چیزیش شد؟
‫عجیبه. انگار یه برنامه ‫فرمان صوتی شناسایی کردم.
‫ببین، فکر کنم هک شدی.
‫عه.
‫می‌خواستی پولدار بشی.
‫یا طبق گفته خودت...
‫می‌خواستی به طرز ‫بی‌حد و مرز و چندش‌آوری ثروتمند بشی.
‫مثل شکسپیر عصر مدرن. ‫اون هم کثافتی پیش نبود.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم. ‫هر کاری قرار بود بکنم رو کردم.
‫ولی انگار خالیه. ‫نمی‌شه بیشتر در اختیارم بذاری؟
‫داری می‌خندی؟
‫واقعا خنده‌داری.
‫وقتی تا اینجا رو انقدر خرابکاری کردی ‫چرا باید ابزار بیشتری...
‫در اختیارت بذارم؟
‫یه فکر بهتر دارم.
‫چطوره جای تو رو با یکی ‫که قدرشناس‌تره عوض کنم؟
‫آره، اینطوری... عالی می‌شه.
‫می‌دونم باید حرف بزنیم، ‫ولی الان با پارکر کار دارم.
‫می‌شه... می‌شه بری کنار؟
‫متوجه درخواستت هستم. ‫ولی یه مشکل کوچولو و ریز داریم.
‫اگه پارکر بفهمه زنده‌ای،
‫- من می‌میرم. ‫- پس باید دخل تو رو هم بیارم؟
‫گوش کن،
‫اگه بتونی با ابزارهای فعلیت ‫گلیمت رو بیرون بکشی،
‫شاید بهت قدرت‌های بیشتری دادم.
‫خب؟
‫یعنی اگه از شنل استفاده کنم، ‫برام قوی‌ترش می‌کنی، آره؟
‫جدی می‌گم، ‫بذار کمکت کنم.
‫یا پارکر تا آخر عمر ‫قراره کنترلت کنه؟
‫- چطوری می‌خوای کمکم کنی؟ ‫- باید با زانو بزنم تو پهلوت.
‫- چی؟ ‫- شرمنده‌ام.
‫ولی شاید اونجا بیونیک نداشته باشه.
‫بدنت تو حالت بحران قرار می‌گیره.
‫و اون‌قدری از کار میفته که بتونی ‫با پردازنده‌ی زیر گره‌ی پشت گردنم...
‫بتونی کنترلم رو دست بگیری.
‫هوشمندانه است.
‫خب، قبول می‌کنی؟
‫باشه ریری. ‫امتحان می‌کنیم. فقط...
‫مطمئن نیستم بتونم ‫جلوی خودم رو بگیرم.
‫مواظب باش.
‫ببخشید. این کارم عمدی نیست.
‫گندش بزنن.
‫مواظب باش.
‫ثابت وایستا. ‫سعی کن جلوش رو بگیری، خب؟
‫حداقل به فکر عزت و احترام ‫خانواده استین باش.
‫باشه.
‫آره، خوب زدی.
‫واقعا قشنگ زدی.
‫گام آخر اینه که کنترل پارکر رو بشکنیم.
‫راه‌حل سریع و خشن اینه ‫که یه ویروس خودکار بسازیم،
‫که تو و ایمپلنت‌ها رو خاموش کنه.
‫ریست کامل می‌شی ‫و از نو شروع می‌کنی. خوبه؟
‫چاره دیگه‌ای دارم؟
‫نمی‌خوام همین‌جا تنها بذارمت.
‫ولی گفتم که،
‫باید اون مرتیکه شنل‌پوش رو ‫سر جاش بنشونم.
‫کار سختی نیست.
‫جو، پس دوباره دوست شدیم؟
‫جو؟ جو دیگه رفته.
‫من...
‫میلیون‌ها دلار تسلیحات تو بدنم دارم...
‫ولی نمی‌دونم با این همه خشم چی‌کار کنم.
‫تو به حساب پارکر برس.
‫فقط بدون... ‫کار من و تو تموم نشده.
‫ریری.
‫می‌دونستم اگه بخوام بمیری ‫باید خودم دست به کار بشم.
‫پارکر، واسه بازی کردن نیومدم.
‫پس اومدی چیکار کنی؟ ‫باهام بجنگی؟
‫می‌خوام شنلت رو بهم بدی.
‫آره.
‫ببخشید، ببخشید. ‫نباید می‌خندیدم، آخه...
‫آخه مطمئن بودی خیلی کارت درسته،
‫ولی حالا خودت رو ببین.
‫این زره باکلاس رو داری، ‫ولی با استفاده ازش نمی‌ری...
‫جلوی قطار ترمز بریده ‫یا شهابی که داره به شهر می‌خوره رو بگیری.
‫نه، کل این قدرت رو ‫واسه خودت تنها می‌خوای.
‫من برای این نیومدم. ‫ارزشش رو نداره.
‫با حقیقت روبه‌رو شو ریری.
‫تو جنایتکاری.
‫عین من.
‫نگو که این با جادو بود.
‫فکر کردم فقط اهل فناوری باشی.
‫حالا شد مبارزه حسابی.
‫یا خدا!
‫پارکر، ببین داره باهات چیکار می‌کنه!
‫پارکر، شنل رو بهم بده!
‫باید از رو نعش من رد بشی!
‫بس کن! ‫جفتمون رو به کشتن می‌دی!
‫ولم کن!
‫پروتکل اضطراری رو فعال کن.
‫لطفا نکن.
‫وقتی با صدای بلند می‌گم ‫احمقانه به نظر می‌رسه،
‫ولی بهت اعتماد داشتم.
‫همه بهت اعتماد داشتن.
‫این تقاص جانه.
‫چی شد؟
‫هولوگرام قشنگیه، نه؟
‫پسش بده! پسش بده!
‫تموم شد؟
‫تو نمی‌دونی بدون اون چه حسی داره.
‫درد داره.
‫ی‌دونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫درد دارم. درد دارم.
‫هوم.
‫عجب.
‫شما کی باشی؟
‫یکی از مشتری‌های اینجام ‫که زیادی سفارش داده.
‫گرسنه‌ای؟
‫مثل همیشه.
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫یه سری دوست مشترک داریم. ‫ولی خب، می‌رسیم بهش.
‫تا اون موقع بشین، یه چیزی بخور. ‫بعد این‌همه سر و صدا...
‫حتما حسابی گرسنه شدی، نه؟
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- آره.
‫خب، حالا می‌خوای بشینی و...
‫این لباس عجیب ‫تبدیل‌شوندگان رو در بیاری؟
‫بذار کمکت کنم.
‫عالی شد، ‫یه جادوگر لعنتی دیگه.
‫- بی‌ادب. ‫- وسایلم رو پس بده.
‫وقتی حرفمون تموم شد پس می‌دم.
‫قول دادم.
‫خیلی‌خب.
‫پس تو بودی که شنل رو بهش دادی.
‫دقیقا خودم بودم.
‫چه دختر باهوشی هستی.
‫ریری ویلیامز معروفی.
‫عجب.
‫خب، دقیقا جریان چیه؟
‫خب، من به آدم‌ها کمک می‌کنم ‫به آرزوهای دوردستشون برسن.
‫آدم‌های مثل تو.
‫مثل من؟
‫هوم، من تو رو زیر نظر داشتم،
‫برات آرزوی موفقیت می‌کردم،
‫مدت‌ها بود می‌خواستم ببینمت،
‫چون عاشق آدم‌های استثنائی‌ام.
‫آدم‌های خارق‌العاده.
‫آدم‌های سرسخت. ‫کسایی که پرسشگر و کنجکاون.
‫کسایی که با اینکه هیچ گناهی ندارن،
‫ولی بنا به دلایلی ‫همیشه ته صف می‌مونن.
‫واسه همین اومدم. ‫می‌خوام به آدم‌های بی‌نوا و بی‌توان...
‫کمک کنم.
‫البته، گاهی مجبورم با آدمای خودخواه ‫و خسیس سر و کار داشته باشم.
‫کسایی که فکر می‌کنن ‫به واسطه زورشون...
‫افراد بهتر و مفیدتری ‫از بقیه آدم‌های دنیا هستن.
‫مثلاً، از فهرست صد ثروتمند فوربز،
‫با هر صد نفرشون معامله کردم، ‫به علاون چهارده شاه، سه تا پاپ،
‫و یکی از اعضای گروه بیتلز.
‫رینگو رو می‌گم.
‫من عاشق کارمم.
‫می‌دونی، یه جور رسالته.
‫هر روز یه پاداش داره. ‫ولی زیاد حرف زدم.
‫فقط خواستم بگم عاشق کارمم. ‫جدی می‌گم.
‫اگه بتونیم با هم کار کنیم، ‫اگه ذهن منحصر به فرد تو...
‫بتونه با، آم...
‫توانایی‌های من ترکیب بشه، ‫می‌تونیم با هم یه چیز...
‫- ماندگار. ‫- ماندگار بسازیم.
‫عجب.
‫بسیارخب آقای دورمامو...
‫دورمامو؟
‫گفتی دورمامو؟
‫اون موجود زشت و کریه ‫حتی به گرد پای من هم نمی‌رسه.
‫عجب.
‫اگه اسمت دورمامو نیست، پس چیه؟
‫معذرت می‌خوام. ‫باید خودم رو معرفی می‌کردم، آم...
‫خب، خیلی اسامی متفاوتی دارم.
‫بعضی‌هاشون یه‎مقدار ‫روحیاتم رو جریحه‌دار می‌کنم،
‫ولی از تو خوشم میاد ریری، پس...
‫می‌تونی من رو...
‫مفیستو صدا کنی.
‫- مفیستو؟ ‫- سلام.
‫آها.
‫یعنی این اسم قراره ‫برام مفهومی داشته باشه؟
‫می‌بینم که درد داری.
‫ببینم، چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫نه، نه، تو... واقعی نیستی.
‫رفقای جون‌جونی که قانون می‌شکنن.
‫تو نقص فنی‌ای. ‫ولی نقص فنی خودمی.
‫هوم.
‫که اینطور.
‫رک و پوست‌کنده بگم،
‫با وجود زندگی‌ای ‫که می‌تونم بهت بدم...
‫باید قبول کنی.
‫به تو چی می‌رسه؟
‫چیزی نیست که برات ‫مهم باشه ریری.
‫خب، نظرت چیه؟
‫ری.
‫ری، خودتی؟
‫باورم نمی‌شه. جواب داد؟
‫ناتالی. وای.
‫هوش مصنوعی فوق‌پیشرفته من، ‫واقعا غافلگیرم کردی.
‫همه این مدت داشتم ‫توی جادو نفوذ می‌کردم.
‫می‌خواستم رمزگشاییش کنم، ‫اصلا باورت نمی‌شه...
‫که چقدر منتظر بودم ‫این‌ها رو بهت بگم.
‫خب.
‫عیب‌یابی رو شروع کن.
‫چیزی که من می‌خوام امکان‌پذیر نیست.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫مرگ مسئله سختیه.
‫می‌گن زمان همه زخم‌ها رو خوب می‌کنه،
‫ولی چرنده.
‫اون درد هیچ‌وقت التیام پیدا نمی‌کنه.
‫می‌مونه. سخت‌تر می‌شه.
‫می‌تونم درستش کنم.
‫چرا مثل شخصیت‌های ‫پیشتازان فضا حرف می‌زنی؟
‫من... گری کجاست؟
‫می‌شه یه کوچولو بری عقب؟
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫کدوم کار؟
‫لمسم کردی.
‫اگه قبول کنم...
‫فقط خودم رو تحت سلطه در میاری، درسته؟
‫نه کس دیگه.
‫درسته.
‫خب، قبول می‌کنی؟
‫پیشنهادم رو می‌پذیری؟
‫خواهش کردم. ‫قبول کن ریری.
‫یه عمرم رو شاد کن.
‫گمونم همینطوری دستم رو ‫آوردم جلو و صورتت رو هل دادم.
‫حا... حالت خوبه؟
‫خوشحالم برگشتی خونه.
‫به مغازه استنتون خوش اومدین.
‫شیرینی داریم، کتاب داریم، ‫همه آرزوهات برآورده می‌شه.
‫چه قشنگ.
‫تو زلمایی، نه؟
‫آره، کمکی ازم بر میاد؟
‫فقط...
‫می‌خوام... ‫یعنی باید جادوی سنگین اجرا کنم...
‫و با هر کسی که حرف زدم ‫گفتن بیام اینجا، ولی...
‫دروغ نگم به این مغازه نمیاد ‫چیز غیرمعمولی توش باشه.
‫آقا، این یه مغازه معمولی نیست.
‫ولی اگه دنبال جادو می‌گردی...
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫نه، یعنی...
‫کمک بزرگی می‌خوام.
‫یعنی در حد کمک اعظم...
‫دنبال شعبده‌بازی نیستم. ‫جسارت نباشه‌ها.
‫امیدوار بودم یکی رو ببینم ‫که تجربه بیشتری داشته باشه...
‫تا چیزهای پشت مغازه رو نشونم بده.
‫از کجا در موردش می‌دونی؟
‫می‌دونم من رو نمی‌شناسی...
‫حداقل فعلا نمی‌شناسی، ‫ولی اگه دوست داری...
‫نظرت چیه یه‌خرده اجی‌مجی کنیم؟