‫- اون خواهر من نیست! ‫- خیلی‌خب. اگه تو بودی چی‌کار می‌کردی؟
‫حذفش کن!
‫[آنچه گذشت] ‫به فروشگاه استنتون خوش اومدید. ما شیرینی‌جات داریم. ‫فال‌گیری می‌کنیم. تضمینی به آرزوهاتون می‌رسونیم‌تون!
‫- یا خدا! ‫- اینو از کجا آوردی؟
‫از یه یارو که یه شنل قرمز جادویی داره
‫و فکر کنم داره کل بدنش رو زخم می‌کنه.
‫همون‌طور که نقشه کشیدیم انجامش بده.
‫اون‌وقت ما می‌شیم اونایی که مثل پادشاه‌ها ‫توی یه عمارت شیک‌و‌پیک، اتلاف وقت می‌کنن.
‫ عمارت‌ شیک‌و‌پیکِ اون.
‫تکون نخور! ‫بی‌خیال، بچه‌جون.
‫- قول بده که دودش تو چشم من نمی‌ره. ‫- قول می‌دم.
‫استین با چندین فقره جرم روبه‌رو شده
‫از جمله؛ مالکیتِ غیرقانونیِ تکنولوژی بیونیک
‫و تروریسم داخلی.
‫من و تو یه آدم مشترک داریم. ‫ریری ویلیامز.
‫پیشنهاد منو قبول کن
‫تا با این زمینه‌ای که بهش علاقه‌مندی ‫یه زندگی کاملاً جدید بسازی.
‫به‌عنوان زیک استین!
‫پارکر، کاری هم برای من داری؟
‫آره، برات برنامه دارم.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫خیلی‌خب، بیا یه‌بار هم که شده تکلیف رو مشخص کنیم.
‫باید برای اینستاگرام ضبط کنیم، ‫برای اینستا، خب؟
‫اینو محض اطلاع می‌گم...
‫- رفیقت می‌خواد از «جابز» هم معروف‌تر بشه. ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «گیتس». ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «پیم». ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «استارک». ‫- آره.
‫- معروف‌تر از همه‌شون روی هم! ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. ولی یه سؤال دیگه دارم. ‫- باشه.
‫چطور می‌خوای از شیکاگو به این هدفت برسی؟
‫مگه نباید بری «بِی» یا «سیاتل» یا همچین جاهایی؟
‫نه، لازم نیست. خب؟
‫کل صنایع، کوچ میکنن میان شیکاگو ‫تا با رفقیت کار کنن
‫- چون من هیچ‌وقت از این شهر نمی‌رم. ‫- دقیقا.
‫- هیچ‌وقت! ‫- ختم کلام.
‫اوهوم. ختم کلام. ‫خیلی‌خب، تو چی؟
‫اون چیه که بیشتر از هر چیزی می‌خوایش؟
‫چکّش ثور، یه روز دست من بمونه.
‫عجب! کارهات رو ببین! ‫حالا باید ویدئو رو ویرایش کنم.
‫- چرا اینو میگی؟ ‫- خیلی‌خب، بذار از اول شروع کنم. نه، من فقط...
‫فقط دلم می‌خواد شاد باشم.
‫[هشدار]
‫این چه کوفتیه؟
‫منو بیارید بیرون! منو بیارید بیرون!
‫لباس زرهی رو گرفتم ‫و الان دارم میام سمت شماها.
‫هر چی بهت می‌گفتم گوش نمی‌کردی. ‫مشکلات جادویی‌ات رو با علم نمی‌شه حل کرد.
‫این فراتر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫«دورمامو، فاتح کیهانی».
‫اصلاً این چرت‌و‌پرت‌ها یعنی چی.
‫ببخشید.
‫«دورمامو»‌ـه. ‫که یعنی رسماً می‌شه گفت...
‫- لقمۀ بزرگتر از دهنت برداشتی. ‫- نه، دهن من خیلی بزرگه.
‫در جریانم.
‫یعنی می‌گی این ابر پُف‌دارِ چشم‌دار ‫قدرت آخرالزمانی داره؟
‫کبوترهایی توی «ساوت ساید» دیدم که از این ترسناک‌تر بودن.
‫مسئله جدیه، ریری.
‫ممکنه با یکی از قوی‌ترین موجودات جهان طرف باشی.
‫چقدر از این اطلاعات مطمئنی؟
‫یه چیزی در حدود... پنجاه درصد.
‫خیلی‌خب، حالا حاکم یه بُعدِ دیگه ‫چرا باید لباسش رو...
‫به انسان‌ها تقدیم کنه؟
‫حدسم می‌زنم برای این بوده که بیاد روی زمین.
‫- به چه دلیل؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- تا سیاره‌مون رو بخوره؟ ‫- جادو به جایی نرسید.
‫ببین، وقتی به اون زخم‌های جادوییِ عجیب اشاره کردی
‫که روی بدن این یارو پارکر هست، یه‌کم تحقیق کردم.
‫سال‌ها پیش، یه جادوگر خودسر بوده به اسم «کاسیلیوس»
‫و اون طرفدار دو آتیشۀ دورمامو و جادوی سیاهش بوده.
‫ببین، آخرش یه عالمه زخم و کبودی روی بدنش ظاهر شده
‫و یه‌سری الهام‌های عجیب بهش می‌شده.
‫آشنا به‌نظر نمیاد؟ درسته!
‫این یارو کاسیلیوس می‌خواسته دورمامو رو ‫روی زمین آزاد کنه
‫- و در عوض، جاودانگی بگیره. ‫- این اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫چرا دورمامو باید به پارکر قدرت بده؟
‫پارکر که یه جادوگر شرور نیست. ‫صرفاً‌ آدمیه که می‌خواد اون‌قدر حساب بانکی‌اش...
‫موجودیِ درشتی داشته باشه ‫که حس کنه حقشه دیگران بهش احترام بذارن.
‫اینو مطمئنی؟
‫موجوداتی مثل دورمامو براشون مهم نیست ‫که پارکر کیه یا چی می‌خواد
‫اونا فقط یه عروسک خیمه‌شب‌بازی لازم دارن
‫تا نقشه‌های شرارت‌آمیزی که ‫به ذهن‌شون می‌رسه رو براشون اجرا کنن
‫و راستش پارکر، که جاه طلبی کورش کرده،
‫راحت فریب می‌خوره.
‫حالا چطور ترتیب پارکر رو بدم؟
‫احتمالاً باید شرّش رو کم کنی.
‫یعنی...
‫برای همیشه!
‫باید یه راه دیگه هم وجود داشته باشه.
‫الان با جادو سر و کار داری ‫و جادو همیشه یه بهایی داره
‫و بعضی وقتا بهاش سنگینه.
‫بیا... بیا بعداً در موردش صحبت کنیم، باشه؟
‫- چی شده؟ ‫- شب خوش، دوستان.
‫متأسفانه این رستوران دیگه تعطیله.
‫به دلیل تخلفات بهداشتی! ‫یه مار کُشنده توی ساختمون هست.
‫گفت تعطیله!
‫[آیرون‌هارت]
‫آهای، مغازه رو ببند، رفیق. من که رفتم.
‫خیلی‌خب، اگه می‌تونی خودتو با جادوجنبل ‫بفرستی توی یه رستوران دیگه که هیچی،
‫وگرنه پیشنهاد می‌کنم همین الان بری.
‫نمی‌گفتی هم می‌رفتم. ‫مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫- بسپرش به خودم. ‫- باشه.
‫یالا ناتالی، جواب بده.
‫این همه جای خوب هست ‫که می‌شه آخر شب‌ها توشون غذا خورد،
‫اون‌وقت میای اینجا؟
‫چیه؟ من «وایت کستل» رو دوست دارم.
‫- بیا همین‌جا بزنیم دخلش رو بیاریم. ‫- باشه.
‫بگیرش، راز!
‫- بگیرش! ‫- بیا اینجا ببینم.
‫بیا ببینم.
‫عه، خوشت اومد؟
‫ناموساً؟
‫تیتر روزنامه‌های فردا، دیدن داره!
‫«دخترک نابغه، مُرد.»
‫مرگ من خبرساز نمی‌شه.
‫عجب! چه جملۀ غم‌انگیزی گفتی.
‫- آره، من که یه‌جورایی باهاش همدردی می‌کنم. ‫- آره، من که خیلی زیاد.
‫می‌شه یه لطفی بکنید؟ فقط...
‫فقط سریع تمومش کنید.
‫یه گلولۀ مستقیم.
‫- عه! ‫- سلام ریری.
‫سلام!
‫آخی!
‫واقعاً فکر کردی اگه دَر رو قفل کنی ‫من دیگه نمی‌تونم بیام تو؟
‫خیلی‌خب.
‫باشه!
‫ببین، بیا سریع تمومش کنیم.
‫من باید سرِ قرار.
‫بی‌خیال، دلقک.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی، من...
‫فکر می‌کردم با هم خوبیم.
‫اون...
‫مال قبل از این بود که جان رو بکُشی.
‫اون‌طورها هم نیست. ‫قصدم این نبود.
‫دلقک، حالت خوبه؟ ‫دلقک!
‫دارم سعی می‌کنم...
‫دلقک!
‫ببین، منم از اون یارو خوشم نمی‌اومد ‫ولی داشتیم کدورت‌ها رو برطرف می‌کردیم.
‫خلاصه؛ اون جزوی از تیم بود.
‫چه تیمی؟
‫همۀ اعضای گروه پارکر، یکبار مصرف‌ان. ‫اون زده «جنون» رو کُشته.
‫حالیت نیست چی می‌گی.
‫بی‌خیال، دلقک.
‫از خودش بپرس.
‫گوش کن، ریری...
‫من دیگه از حرف‌زدن خسته شدم. خب؟
‫بیا بیرون تا با هم بجنگیم.
‫این وصله؟
‫لعنتی.
‫آهای، داره فرار می‌کنه.
‫دارم می‌بینمش.
‫اوه.
‫نه.
‫دل و روده‌ات رو بالا آوردی.
‫ببینم، لباس زرهی‌ام چی شد؟
‫رفیق عزیزت اومد سراغم.
‫حال منم خوبه. ممنون که پرسیدی.
‫منو بی‌دفاع ول کردی. ‫ممکن بود بکُشنم.
‫ببخشید. لازم بود یه‌کم خلوت کنم.
‫وقتی اگزاویر منو دید...
‫انتظار نداشتم اون‌طوری واکنش نشون بده.
‫دلم... دلم شکست.
‫- دلت شکست؟ ‫- خیلی‌خب.
‫تو یه‌سری کُد کامپیوتری هستی، خب؟
‫اعداد و نماد!
‫برای همین وقتی توی اسقاطی، اگزاویر ازت خواست...
‫که منو حذف کنی، داشتی بهش فکر می‌کردی؟
‫مشکل من نیستم، ری.
‫تویی!
‫می‌دونی چیه؟
‫حوصلۀ این بحث‌ها رو ندارم. ول‌مون کن.
‫می‌رم بخوابم. آره.
‫- بخوابی؟ ‫- خداحافظ.
‫خوب بخوابی. خواب‌های خوب‌خوب ببینی.
‫نات، بیدار شو. ‫نات، بهت احتیاج دارم!
‫ببین، شرمنده.
‫می‌شه لطفاً... نات!
‫آهای، ریری.
‫سلام.
‫با خودت چی‌کار کردی؟
‫خیلی خفنه، نه؟
‫یکی از رفقای مشترک‌مون برام وثیقه گذاشت؛ پارکر رابینز.
‫خوب بلده آدم رو قانع کنه. ‫وسایلم رو هم برام آورد.
‫در عوض چی می‌خواد؟
‫تو رو.
‫می‌دونی، تا قبل از این، نمی‌فهمیدم بابام چرا انقدر...
‫مجذوب قدرت بوده.
‫بی‌خیال، جو.
‫تو همچین آدمی نیستی.
‫من همینم! بهتر از اون آدم سابق!
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم پات به این ماجراها باز بشه.
‫خب؟ هنوزم می‌تونم درستش کنم.
‫- البته اگه بذاری کارم رو بکنم. ‫- دیگه دیر شده.
‫حداقل خوانندۀ محبوبم هنوز زنده‌ست.
‫اوه اوه.
‫می‌دونی، من کل عمرم...
‫داشتم تلاش می‌کردم...
‫که مثل «اوبادیا استین» نشم...
‫ولی تا به خودم اومدم دیدم که ‫دارم راه اون رو ادامه می‌دم...
‫و یه خُل و چِل آهنی رو...
‫نابود می‌کنم!
‫لطفاً این کار رو نکن.
‫خواهش می‌کنم!
‫باید همین الان از شیکاگو بری.
‫اگه پارکر بفهمه زنده‌ای، مثل من بهت رحم نمی‌کنه.
‫ناتالی.
‫کلاً عقلت رو از دست دادی، ریری ویلیامز.
‫هیچ انتظاری هم ندارم که سرِ عقل بیای!
‫با اون چیزِ خطرناک که مال یه بُعد دیگه‌ست ‫پرواز می‌کنی می‌ری...
‫و حتی جواب پیامک رو هم نمی‌دی؟
‫چی شده؟
‫مامان، به کمکت نیاز دارم.
‫خیلی‌خب. وای...
‫چی شده؟ بذار ببینم.
‫وای عزیزم.
‫کاش زودتر اومده بودی سراغم.
‫فکر می‌کردم اوضاع تحت کنترلمه.
‫ببخشید که تو رو بی‌خبر می‌ذاشتم.
‫- عصبانی‌ای؟ ‫- آره.
‫ولی بیشتر از هر چیزی، خدا رو شکر می‌کنم ‫که عزیز دلم هنوز جلوم نِشسته
‫و اینکه در امانه.
‫مامان، گفتم یه مُشت دک‌ودیوونه ‫توی خیابونا دارن دنبالم می‌گردن.
‫الان حتی نباید نِشسته باشیم!
‫باید مشغولِ بستنِ چمدون‌مون باشیم.
‫ریری، نمی‌شه که مدام فرار کنی.
‫شیکاگو برامون امن نیست.
‫منظور من شیکاگو نیست، ریری. ‫دارم خودت رو می‌گم.
‫نمی‌تونی مدام از دست خودت فرار کنی ‫چون هر جا که بری...
‫چه اینجا باشه چه کمبریج، این باهات میاد.
‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫علاقۀ شدیدت به این زره، ‫تنها دلیلِ اخراجت از ام‌ای‌تی بود.
‫باعث شد با یه رئیس باند خلافکاری و یه روانی...
‫که خودشو تبدیل به ربات کرده، نِشست و برخاست کنی. ‫واسه همینه که رفیق نداری.
‫هیچ‌کس حاضر نیست درگیر این داستان‌هات بشه.
‫- زره من برام خاصه. ‫- چرا؟ هان؟
‫این همه چیز می‌تونستی با اون مغز بزرگت بسازی
‫- چرا یه لباس آهنی ساختی؟ ‫- چون‌که دلم می‌خواست!
‫می‌خوای جواب سربالا بدی؟
‫فقط می‌خوام درک کنم.
‫کمکم کن درک کنم.
‫چون تنها کاری بود ‫که می‌تونستم برای حفاظت از خودمون بکنم.
‫بعد از مرگ گری و ناتالی...
‫اون شب من سرِ جام خشکم زد. ‫نتونستم کمک‌شون کنم.
‫همین‌جوری وایستادم نگاه کردم چطور ازشون خون می‌ره
‫تا اینکه تکنسین‌های اورژانس، یک دقیقه دیر رسیدن!
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫اگه تو رو هم از دست بدم...
‫نه، نه.
‫وظیفۀ منه که شرایطی مهیّا کنم که احساس امنیت کنی.
‫نه برعکس.
‫می‌شنوی؟
‫شنیدم، مامان.
‫ولی این قضیه خیلی فراتر از توئه.
‫بدون اون لباس، نمی‌تونم ازمون محافظت کنم ‫و واسه همینه که باید همین الان بریم.
‫می‌دونی آدما وقتی احساس خطر می‌کنن
‫یا می‌جنگن، یا فرار می‌کنن یا خشکشون می‌زنه؟
‫عزیزم، تو تاحالا فرار کردی، ‫تاحالا سرِ جات خشکت زده،
‫- ولی تاحالا جنگیدن رو امتحان نکردی. ‫- جنگ‌های من باعث می‌شه آدما آسیب ببینن.
‫ریری، یه‌سری چیزها هستن که مثل بختک می‌افتن به جون آدم
‫ولی لازم نیست تنهایی بجنگی. ‫من اینجام تا کمکت کنم.
‫دوشادوشت باهاشون می‌جنگم.
‫منم همین‌طور.
‫ببخشید، اشتباه از من بود. ‫اشتباه از من بود.
‫اصلاً چطور باید بجنگم؟
‫[مکانیکیِ گری]
‫خیلی‌خب، می‌تونی اون چیزی که گفتی رو نشونم بدی ‫تا زودتر بریم؟
‫اون چیزه همینه.
‫تعمیرگاه بابا!
‫حله. متوجه شدم. بیا بریم.
‫- ریری... ‫- چطور می‌تونی بیای اینجا؟
‫مخصوصاً توی همچین شرایطی.
‫- باید بریم. ‫- ریری، گوش کن چی می‌گم.
‫تو چیزهایی توی این تعمیرگاه ساختی ‫که خیلی‌ها به خواب هم نمی‌تونن ببینن.
‫متوجه نیستی؟
‫تمام توجه‌ام...
‫به جاییه که ناتالی قبلاً می‌شِست.
‫بعدش می‌گم ای‌کاش هنوز اینجا بود...
‫تا موهام رو ببافه و متلک بندازه ‫ولی بعدش عصبانی می‌شم که دیگه نیستش!
‫- این مغازه خیلی چیزها رو ازمون گرفته. ‫- آره.
‫ولی خیلی چیزها هم بهمون داده.
‫فقط... یه لحظه صبر کن.
‫اینو یادته؟ ‫نوشته «اموال شخصیِ کله‌آهنی»؟
‫نمی‌دونم چیه.
‫مطمئنی؟
‫بی‌خیال! پس کجاست؟
‫بابا! بابا! بابا!
‫عینک جوشکاری‌ام رو ندیدی؟
‫باید دستگاه تعدیل‌کنندۀ هیدرولیک‌ام رو تکمیل کنم.
‫خیلی‌خب، کجا می‌تونه باشه؟ کجا می‌تونه باشه؟
‫آها!
‫یه استراحتی به خودت بده.
‫فکر می‌کنی «مِی جمیسون» استراحت می‌کرده؟ ‫(اولین زن سیاه‌پوستی که رفته فضا)
‫بعید می‌دونم! ‫سرگرمِ حل مسائل و مشکلاتش بوده.
‫تو هشت سالِته!
‫باید بری بیرون دوچرخه‌سواری کنی. ‫هوای تازه بخوری.
‫اختراع‌هات رو بذار برای بعد.
‫عینکم رو می‌خوام.
‫بیا با هم یه آهنگ گوش کنیم. ‫بعدش عینک رو بهت پس می‌دم.
‫باشه.
‫چرا قطعش کردی؟
‫نشون‌دادنِ اون خاطره، چه فایده‌ای داشت؟
‫می‌خواستم نشونت بدم وقتی سعی می‌کنی...
‫که تمام خاطراتی که ناراحتت می‌کنن رو فراموش کنی، آخرش...
‫خاطراتی رو فراموش می‌کنی که ارزش یادآوری دارن.
‫اوهوم.
‫♪ دختر برنزه ♪
‫♪ اون‌طرفِ جاده وایستاده ♪
‫آره.
‫♪ دختر برنزه زُل زده ♪
‫بچرخ.
‫♪ با چشم‌های قهوه‌ایش ♪
‫اون چرخ معروفت رو برام بزن. ‫حاضری؟
‫♪ عزیزم ♪
‫- همین‌جوری. ‫- ♪ مگه نمی‌دونی که تو... ♪
‫- ♪ خیلی ناز و قشنگی؟ ♪ ‫- ♪ خیلی ناز و قشنگی؟ ♪
‫بیا، بیا، بیا.
‫♪ پرنسس، جیگرطلا، با اون لباس خال‌خالی‌ات... ♪
‫منو ببین، تقلید کن.
‫♪ خانم لب‌سرخ که اسمش رو نمی‌دونم ♪
‫♪ خوشگل‌خانم ♪
‫همینه. آره.
‫اوه. اوه. اوه.
‫♪ اوه، اوه، اوه، اوه ♪
‫دختر برنزه...
‫- اوه! ‫- آخ!
‫بذار ببینم، بذار ببینم، بذار ببینم.
‫- دستت رو بردار. ‫- واسه همینه که استراحت نمی‌کنم.
‫حتی خراش هم برنداشت.
‫عجب کله‌آهنی‌ای هستی تو!
‫بیا ببینم.
‫ممنون.
‫ببخشید...
‫که اون‌موقع گفتم مشکل تویی.
‫- و... ‫- نه، نه، نه، هیچ عیبی نداره.
‫نه، عیب داره.
‫منظوری نداشتم.
‫‌از هیچ‌کدوم از حرفام. تو...
‫تو یه نقص فنّی هستی ‫ولی نقص فنّیِ منی.
‫ممنون.
‫حق با شماست.
‫شیکاگو شهر منه. ‫همیشه بوده.
‫یه زمان حتی نمی‌تونستم تصور کنم ‫که برم یه جای دیگه زندگی کنم.
‫دلم می‌خواد دوباره برای اون حس و حال بجنگم.
‫دیر یا زود پارکر می‌فهمه که من هنوز زنده‌ام.
‫یه لباس زرهی می‌خوام ‫ولی هیچی ندارم که باهاش بسازمش.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم...
‫شاید این به کارِت بیاد.
‫- بفرما! ‫- چطور؟
‫وقتی فهمیدم دیگه نمی‌ری خوابگاه و میای خونه می‌مونی، ‫دوباره خریدمش.
‫وای!
‫وقتی بابا این ماشین رو بهم داد ‫گفت همیشه در امان نگه‌م می‌داره.
‫توی سختی‌ها و راحتی‌ها.
‫بریم کار رو شروع کنیم.
‫تموم شد.
‫بقیۀ زره‌اش کجاست؟
‫آسیب ناخواسته دید.
‫چطور از شرّش خلاص شدی؟
‫- با کُشتنش. ‫- از همین الان، عاشق این داستان شدم.
‫- تعریف کن. ‫- چیز خاصی برای تعریف‌کردن نیست.
‫فقط اینکه، می‌دونی...
‫یه‌جورایی بیهوشش کردم. ‫افتاد روی زمین. بوووم! مُرد.
‫می‌دونی این داستان، چی کم داره؟
‫هیجان.
‫اون‌وقت ببین، داستانی که هیجان نداشته باشه،
‫احساسات نداشته باشه، جزئیات نداشته باشه...
‫باورپذیری رو کم میکنه.
‫داره راستش رو می‌گه؟
‫نه.
‫حداقل کل حقیقت رو نگفت.
‫ریری زد همه‌مون رو نفله کرد.
‫در حالت عادی فرار می‌کرد،
‫ولی زیک جلوش رو گرفت.
‫و فقط یه‌جور می‌شد جلوش رو گرفت: ‫اینکه زره‌ش نابود می‌شد.
‫برای همین، زره‌ش رو تیکه‌تیکه کرد
‫و اون کثافتِ آهنی رو ‫لای یه خروار خاک، چال کرد.
‫داستان رو باید این‌طوری تعریف کنی.
‫حالا که ریری مُرده
‫بیاید برگردیم سراغ کارمون. باشه؟
‫بالأخره برای سرقت بعدی آماده‌ایم.
‫فردا رو یه کار مثل کارهای دیگه ندونید.
‫فردا ما پیروز می‌شیم!
‫یه‌کم استراحت کنید.
‫سر و وضع‌تون داغونه.
‫بذار تا بیرون همراهی‌ات کنم.
‫ببین.
‫می‌شه یه لطفی در حقم بکنی؟
‫به شرط اینکه قبلش بتونم چُرت بزنم.
‫ازت می‌خوام برام یه‌سری گزارش کالبدشکافی رو هک کنی.
‫می‌دونی، ریری مُرده، پس...
‫یه جای خالی توی گروه هست.
‫تمایلی ندارم.
‫اگه من نبودم، هنوز پشت میله‌های زندان بودی.
‫مشکلی که با ریری داشتید رو حل کردم. ‫قرارمون همین بود.
‫حق داری. قرار گذاشتیم دیگه.
‫حالا فکرهات رو بکن.
‫ریری هم پیشنهادم رو رد کرد، می‌دونی؟
‫بعدش نظرش عوض شد.
‫یه حسی بهم میگه تو هم همین کار رو می‌کنی.
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫ریری چقدر نابغه‌ای!
‫ریری چقدر احمقی!
‫خب، برمی‌گردیم سراغ تختۀ طراحی، ری.
‫خیلی‌خب. تمام موارد فهرست ‫که توی اسقاطی پیدا می‌شد، اینا بودن.
‫راستی، یه آقا پسری هم هست که می‌خواد عضو تیم بشه.
‫اشتباه نکنید. ‫من فقط اومدم اینجا تا گاری‌ام رو پس بگیرم.
‫و تا الان حدود ۶۰۰ دلاری بهم بدهکاری.
‫اون آقا پسری نیست که انتظارش رو داشتم.
‫گندش بزنن.
‫همیشه باید یه مشکلی پیش بیاد.
‫همیشه باید یه مشکل حل‌نشده باقی بمونه.
‫یعنی اصلاً نمی‌فهمم ‫چرا دارم سعی می‌کنم قهرمانِ این و اون بشم...
‫- ولی بازم دارم ادامه می‌دم. ‫- ریری.
‫- یعنی چه بهتر که... ‫- ریری.
‫- خوبی؟ ‫- نه.
‫نه، خوب نیستم. خب؟ ‫هر چی که به ذهنم می‌رسید رو...
‫اضافه کردم تا برم جلوی کسی وایستم
‫که یه اهریمنِ ماورایی ازش حمایت می‌کنه. خب؟
‫ولی من نمی‌تونم یه منبع انرژی پایدار پیدا کنم
‫تا این افزونه‌ها رو پشتیبانی کنه.
‫دارن باتری رو می‌خورن.
‫من به یه چیزی نیاز دارم ‫که با شنل پارکر، قابل قیاس باشه.
‫یه چیزی نیاز دارم که منو ‫به یه منبع انرژی بی‌نهایت متصل کنه که...
‫من یه رابط دارم ‫که دوتا سیم سیار داره.
‫فقط کافیه لب تر کنی.
‫با اینکه اصلا دوست ندارم اینو بگم...
‫ولی فکر کنم باید با جادو، جلوی جادو بجنگم.
‫همه باید در بهترین حالت خودشون باشن.
‫مأموریت بعدی‌مون به تمرکز تک‌تک‌تون نیاز داره.
‫برقراریِ ارتباط باید بی نقص باشه.
‫یه حرکت اشتباه بزنید، همه چی به فنا می‌ره. ‫سؤالی هست؟
‫من یه سؤال دارم.
‫تو استوارت رو کُشتی؟
‫جانم؟
‫بفرما. نگاه‌ش کن.
‫اونجا نوشته که استوارت اوردوز کرده ‫ولی همه‌مون می‌دونیم که «جنون»، مواد نمی‌زد.
‫- صدات رو برام نیار بالا. ‫- بیارم چی می‌شه؟
‫می‌زنی منم می‌کُشی؟
‫من چیزی برای قایم‌کردن ندارم.
‫وقتی پیدات کردم هیچی نبودی.
‫بهت هدف دادم.
‫خونه دادم.
‫ببینید، شاید بهتر باشه یه دقیقه آنتراکت بدیم، ‫بعدش دوباره جمع شیم.
‫یه کار بزرگ در پیش داریم.
‫موافقم. ‫شاید کلاً سوءتفاهم باشه.
‫اون دنبال خون و خونریزی‌ـه.
‫حق با ریری بود. ‫تو شیادی!
‫ببین، یه لحظه...
‫- دست بهش نزن! ‫- بس کن! بس کن!
‫پارکر! تو که اینجوری نبودی.
‫- اون شنل، عقلت رو تعطیل کرده! ‫- نه.
‫نه، اتفاقاً عقلم رو راه انداخته. ‫برای اولین بار توی زندگی‌ام!
‫- ما نیومده بودیم که همچین گندکاری‌هایی ببینیم. ‫- پس برید!
‫- چی؟ ‫- وقتی این‌جوری بهم پشت می‌کنید
‫فکر می‌کنید می‌ذارم بازم اینجا کار کنید؟ ‫اخراج‌اید!
‫همه‌تون!
‫چرا هنوز وایستادین؟
‫برید بیرون!
‫باشه. بیا بریم، جری.
‫این همه خانواده‌خانواده می‌کردی...
‫می‌خوای از «پادشاه تاریکی»، منبع انرژی بدزدی؟
‫دورمامو بیشتر یه‌جور ارباب‌ـه.
‫نه نه. به‌نظر من که فکر خوبی نیست.
‫آره، نمی‌خوام در اون حد ‫به «بُعد تاریک» متصل بشم.
‫اگه مثل پارکر بشم چی؟
‫حالا چقدر مطمئنی که جادوی پارکر ‫اصلاً از اونجا میاد؟
‫- ۴۷ درصد. ‫- ۴۷ درصد؟
‫- ولی دفعۀ پیش گفتی ۵۰. ‫- گِردش کردم.
‫خب، چه ضدحالی شد!
‫سلام به همۀ سیاه‌پوست‌ها.
‫گفتم شاید تقویتی لازم داشته باشید.
‫ایول! قهوه!
‫تو جوگیر نشو، لندن. ‫برای تو آب‌سیب گرفتم.
‫چقدر وقیح!
‫برای خدمت حاضرم، فرمانده.
‫امیدوارم خیلی دیر نکرده باشم.
‫به موقع اومدی.
‫نامه‌ات رو خوندم.
‫- خیلی لوس بود؟ ‫- آره.
‫ولی اون جملۀ «کاپیتان کرک» روم تأثیر گذاشت. ‫(کاراکتری از «پیشتازان فضا»)
‫«در مورد دوستم، فقط می‌تونم اینو بگم:
‫اون انسان‌تر از تمام انسان‌هایی بود ‫که توی سفرهام باهاشون روبه‌رو شدم»
‫- خب، «اون» اشاره داشت به... ‫- ناتالی.
‫آره می‌دونم.
‫حرفم اینه که کاش به منم خبر داده بودی. همین!
‫از این بابت عذر میخوام.
‫لطفاً اینو بدون که هیچ‌وقت ‫قصد نداشتم یه هوش‌مصنوعی با چهرۀ نات درست کنم.
‫و اگه بخوای از نظر فنّی وارد قضیه بشی
‫اون در واقع، صرفا یه تجلیِ هولوگرامی از مغز منه.
‫وقتی نات رو کنارم دارم ‫حس می‌کنم دوباره همونی شدم که باید باشم.
‫جوری که انگار باید همینجا باشه.
‫و راستش رو بخوای ‫خیلی دلم نمی‌خواد برگردم به زندگیِ بدونِ اون.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫من با این موضوع موافق نیستم
‫ولی می‌تونم سعی کنم ‫که ارزشی که برات داره رو درک کنم.
‫پس داریم یه زره جدید می‌سازیم، آره؟
‫برای چی؟
‫ری؟
‫- هان؟ ‫- چی‌کار کردی؟
‫همزمان با کار، برات توضیح می‌دم.
‫[مکانیکیِ گری]
‫آهای، نات.
‫ببخشید.
‫آهای! آهای!
‫الان زنگ می‌زنم پلیس.
‫لطفاً نزن، «هدر». ‫دیگه هیچ‌وقت منو نمی‌بینی.
‫می‌دونستم چیزی جز دردسر نیستی.
‫در مورد این چیزها حس ششم دارم.
‫خوش به حالت! خداحافظ.
‫پدر بیچاره‌ات احتمالاً داره توی گور به خودش می‌لرزه
‫چون فهمیده با آبروش چی‌کار کردی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫خسته شدم از بس دری‌وری بارم کردی، هدر!
‫ها؟ نه، نه.
‫- هی، برو عقب. ‫- عه؟ برم؟
‫- آره. ‫- واقعاً؟
‫اون گل‌ها خیلی قشنگ‌ان.
‫جک! جک! پلیس رو خبر کن!
‫زیک! چه خبر؟
‫اوه اوه. از ارتقایی که برات دادم خوشت نمیاد؟
‫باهام چی‌کار کردی؟
‫خب، برای قدردانی بابت برگردوندنِ تمام وسایلت...
‫الان من کنترل همۀ قابلیت‌های عجیبی که...
‫توی بدنت وجود داره رو در اختیار دارم.
‫پس الان وقتی می‌گم بپر...
‫تو می‌پری.
‫وقتی می‌گم هر کسی که سر راه من قرار می‌گیره رو بکُش...
‫ما همچین قراری نداشتیم، شنل.
‫من عروسک خیمه‌شب‌بازی‌ات نیستم.
‫هوم.
‫بیشتر می‌شه گفت رباتِ مشت‌زنِ من هستی.
‫حالا بیا بریم. ‫باید خودمون رو برسونیم یه جایی.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫اینجا کجاست؟
‫دَر رو برامون باز کن.
‫به هیچ وجه!
‫از منطقۀ یک به منطقۀ دو، ‫می‌رم دزدگیرِ دَر اصلی رو چک کنم.
‫دریافت شد.
‫آهای، باید برید بیرون!
‫ببخشید.
‫کار من نبود، قسم می‌خورم!
‫هی!
‫خداییش؟
‫این دیوونگی‌ـه! می‌دونی دیگه؟
‫نذار کسی بیاد داخل.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫خوشحال شدم دوباره دیدمت.
‫گندش بزنن.
‫عجب!
‫اون نوشیدنی، ریخت روی اون شلوار؟
‫یه قطره برات هزار دلار آب خورد، «آرت»!
‫قضیه چیه؟
‫یه لیوان دیگه برات بریزم؟
‫می‌بینم که هنوز همون برندِ سابق رو می‌خوری.
‫تو هم هنوز دزدکی می‌ری جاهایی که نمی‌خوانت.
‫نگهبانی که به اون دکمه واکنش نشون می‌ده ‫الان درگیر‌ـه.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫نسبت به دفعۀ پیش، ‫ نیروهای امنیتیِ بیشتری استخدام کردی.
‫از آثار کاریه که تو و دوستت کردین.
‫- برای همین اومدی؟ ‫- نه، نه.
‫دیگه دنبال گاوصندوق نیستم.
‫یه چیز مهم‌تر می‌خوام.
‫همه‌ش اونجا نوشته شده. ‫متن حقوقیِ آماده.
‫من هیچ کوفتی رو امضا نمی‌کنم.
‫بذار جزئیاتش رو برات بگم.
‫من همین الانش هم بخش عمده‌ای ‫از سهامِ شرکت‌های پُرسودی که...
‫زیر نظرت هستن رو در اختیار دارم.
‫منو به دیدِ یه شریک نامرئی در نظر بگیر...
‫با حق تصمیم‌گیری!
‫تانل، گنون، پروکوین، ‫و این لیست ادامه داره.
‫ولی الان... الان گل سرسبدش رو می‌خوام.
‫آرت‌ورکس و این عمارت ‫و هر چیزی که بهم قول داده شده بود رو...
‫به اسم من می‌زنی.
‫چندتا شرکت نوپا رو تحت فشار گذاشتی ‫اون‌وقت فکر کردی مدیرعامل شدی؟
‫تو نهایتاً یه خلافکار دوزاری هستی با یه لباس مسخره!
‫مگه از روی نعش من رد شی.
‫ترتیب اونم می‌شه داد.
‫اون چیه روی صورتت؟
‫با خودت چی‌کار کردی؟
‫چی می‌خوای پارکر؟
‫اگه شرکتم رو می‌خواستی، ‫می‌تونستی این تصاحبِ به‌زور رو از راه دور بکنی.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫می‌خواستم باهات چشم‌تو‌چشم بشم و بپرسم...
‫کدوم پدری، بچۀ دوازده ساله‌ش رو از خونه میندازه بیرون؟
‫سعی کردم باهات کنار بیام. جدی می‌گم.
‫ولی فقط سربار بودی.
‫«سربار»؟
‫من بچه بودم!
‫بعد از فوت مامان، تنها راهی که می‌تونستم توجه‌ات رو جلب کنم
‫این بود که توی دردسر می افتادم.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌خواستمت.
‫برای همین پیش خودم گفتم برای جفت‌مون بهتره ‫که جلوی ضرر رو بگیریم و به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫خصومت شخصی باهات نداشتم.
‫خصومت شخصی باهاش نداشتم. ‫خصومت شخصی باهات ندارم.
‫آره.
‫با جوهر امضاش کن
‫وگرنه با خون امضاش می‌کنی.
‫فکر می‌کنی لایق این همه مال و منالی ‫ولی حاضرم شرط ببندم،
‫حاضرم یه پول درشت شرط ببندم
‫که برای رسیدن به اینجا و این لحظه، ‫حداقل به چند نفر نارو زدی.
‫احتمالاً یه‌سری‌هاشون عزیزانت بودن.
‫توی کسب‌وکار، این چیزها عادیه.
‫ولی نکته‌ش اینجاست که...
‫هیچ‌وقت سیر نمی‌شی.
‫توی این شهر بمونی...
‫می‌کُشمت.
‫با پلیس‌ها صحبت کنی...
‫میام سروقتت.
‫حالا گورت رو از خونه‌ام گم کن.
‫- به‌نظرتون بهتر نیست چیز هم اضافه کنیم، مثلاً... ‫- نه!
‫- نه. ‫- دختر، آماده‌ست.
‫یالا بپوشش.
‫باشه.
‫خب، بریم ببینیم چی می‌شه.
‫هوم.
‫به‌به! خانم ریری!
‫حالا ببینیم کار می‌کنه یا نه.
‫بهم سوخت برسون.
‫بیاید جادو رو با جادو شکست بدیم.
‫به گمونم نوبت منه.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫یادت نره...
‫جادو یه معاملۀ دو طرفه‌ست.
‫همیشه یه بهایی داره.
‫مطمئنم.
‫ببین، نگران نباش.
‫تو می‌تونی.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫وای!
‫دیدی بهت گفتم؟
‫ریری؟
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گندش بزنن!
‫ریری.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫- زلما، خاموشش کن. ‫- می‌تونی درستش کنی؟
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم.
‫- چه خبره؟ ‫- چی شده؟ ماجرا چیه؟
‫- زلما! ‫- فکر نمی‌کنم راکتور بتونه...
‫هم جادو رو حفظ کنه، هم ناتالی رو.
‫- ری؟ ‫- دخترها، فرار کنید!
‫- ناتالی، طاقت بیار، خب؟ ‫- ریری!
‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- چرا داره قطع و وصل می‌شه؟
‫- درست می‌شم؟ ‫- چیزی نیست.
‫- این مشکل رو حل می‌کنم. ‫- دارم می‌میرم؟
‫دَووم بیار. الان وصلت می‌کنم به لپ‌تاپ.
‫- کمکم کن! ریری، خواهش می‌کنم! ‫- فقط دَووم بیار. باشه؟
‫- ری، نمی‌تونم... نمی‌تونم جلوش رو بگیرم! ‫- خواهش می‌کنم، نه!
‫- ری، می‌ترسم! ‫- طاقت بیار! چیزی نمونده.
‫- یه کاری بکن، زلما! ‫- خیلی برام عزیزی.
‫- ناتالی! نات! ‫- ریری؟
‫- یه کاری بکن! ‫- خیلی برام عزیزی، ری.
‫- نه. ‫- کجاست؟
‫[هوش‌مصنوعی یافت نشد]
‫- وای خدا. ‫- کجا رفت؟
‫ناتالی؟
‫«ترجمه از محمد سید»