‫«ترجمه از محمد سید»
‫برو بریم. برو بریم. خیلی‌خب.
‫اینو محض اطلاع می‌گم...
‫- رفیقت می‌خواد از «جابز» هم معروف‌تر بشه. ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «گیتس». ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «پیم». ‫- صحیح!
‫- معروف‌تر از «استارک». ‫- آره.
‫همه‌شون روی هم به من نمی‌رسن!
‫خیلی‌خب، تو چی؟
‫اون چیه که بیشتر از هر چیزی می‌خوایش؟
‫چکّش ثور، یه روز دست من بمونه.
‫عجب! ببین چه کردی. ‫حالا باید ویدئو رو ویرایش کنم.
‫خیلی‌خب، بذار یه‌بار دیگه بگم.
‫نه، من فقط...
‫فقط دلم می‌خواد شاد باشم.
‫شاد؟
‫آره والا.
‫من اینجام، چون می‌تونم بزرگترین مخترع نسلم بشم،
‫که بدونِ منابع لازم برای تحقق ایده‌هام
‫چیز خاصی حساب نمی‌شه.
‫بعد از اینکه دورۀ کارآموزیِ خارج از کشورم، متوجه شدم که
‫به چیزی معادل یه کوهِ «ویبرانیوم» نیاز دارم تا معروف بشم.
‫پول لازم دارم. شیتیل!
‫فکر کردین «تونی استارک» اگه میلیاردر نبود، ‫تونی استارک می‌شد؟
‫قصد بی‌احترامی ندارم. ‫منظورم اینه که روال کار دنیا همینه.
‫و هوش‌مصنوعیِ نمونۀ اولیۀ من ‫همین‌جوریش میلیون‌ها دلار هزینه داره
‫که مسلماً این مبلغ رو ندارم.
‫پس آره، روش‌های من برای جذب سرمایه، ‫یه‌مقدار آزمایشی بودن و هستن.
‫خیلی‌خب رفیق، این معرکه‌ست.
‫امتحانم رو بیست می‌شم؟
‫حتی شاید بتونی با وجود اتلاف وقت، ‫بورسیۀ تحصیلی بگیری.
‫[الگوریتم گریوت]
‫ولی بدونِ پول درست‌وحسابی ‫باید خلاقیت به خرج بدم.
‫روش‌های من فراتر از قوانین و مقررات دست‌وپاگیر هستن. ‫دلم می‌خواد راه آقای استارک رو ادامه بدم
‫و امنیت رو متحول کنم.
‫زره‌های من، سرعت واکنش امدادگرها، آتش‌نشان‌ها،
‫تیم‌های جست‌وجو و نجات، و غیره رو کمتر می‌کنن.
‫کار کردن روی این سطح از نوآوری ‫بدون ریسک به جایی نمی‌رسه.
‫یه گندی زد! ‫همه برن بیرون! یالا!
‫با وجود تمام این موارد، گفتم شاید...
‫بتونید هیئت‌مدیره رو قانع کنید ‫تا بورسیه‌ام رو یه سال دیگه تمدید کنن.
‫اگه فقط بتونم ایده‌ام رو عملی کنم
‫هنوز برای کمک به جامعۀ بشری دیر نیست.
‫این می‌تونه دنیا رو متحول کنه.
‫ببخشید.
‫ریری، می‌فهمم چرا انقدر به این پروژه علاقه‌مند هستی
‫ولی الآن بیشتر از چهار ساله که اینجایی
‫با کلی جلسۀ انضباطیِ رسمی،
‫ولی هنوز درست و درمون توی دانشگاه ثبت‌نام نکردی ‫که به سمتِ گرفتنِ مدرک بری.
‫با کمال احترام، خانم مدیر «چوی»، ‫دانشگاه ثبت‌نام کنم که چی بشه؟
‫یه شغل توی «پالو آلتو» گیر بیارم ‫با اتاقی که یه پنجرۀ کوچیک داره؟
‫و یه‌سری آدم که باید وانمود کنم ازشون خوشم میاد؟
‫دلم می‌خواد یه چیزی بسازم که ‫هیچ‌کس نتونه نادیده بگیرتش.
‫دنبال دستاوردهای علمیِ واقعی‌ام.
‫شما ازم می‌خواید برم تکالیفی که ‫استادهای دانشگاه ازم می‌خوان رو انجام بدم.
‫می‌خواید من کوچیک باشم.
‫ولی قبول نمی‌کنم.
‫ریری...‌
‫این اراجیف رو تحویل من نده.
‫چرت می‌گی، خودتم می‌دونی.
‫کی ازت خواست کوچیک باشی؟
‫استفهام انکاری نبود، جواب بده.
‫من آوردمت اینجا، چون توی این صنعت...
‫یه بچۀ پونزده ساله مثل تو رو درستی قورت می‌دن.
‫برای همین یه دورۀ تحصیلی ‫مطابق با نیازهای تو آماده کردیم.
‫و من خیلی تلاش می‌کنم ‫تا آدمای صلاحیت‌داری مثل خودم و خودت رو بیارم اینجا.
‫ولی تو داری دست و بالم رو می‌بندی.
‫گذاشتم یه‌کم راحت باشی، حتی شاید بیش‌ازحد،
‫چون وضعیتت رو می‌دونم، ولی...
‫تکالیف دانشجوهای تمام دانشگاه‌های این منطقه رو ‫براشون انجام می‌دادی و ازشون پول می‌گرفتی.
‫کمبریج، پراویدنس، نیوهیون.
‫بذار رُک بهت بگم، ‫اصلاً و ابداً نتونستی راه استارک رو ادامه بدی.
‫ام‌آی‌تی خیلی روی سرقت ادبی حساسه. ‫(مؤسسه فناوری ماساچوست)
‫پس همین‌جا تمومش می‌کنیم.
‫حق با شماست.
‫من با شرمندگی، مسئولیتش رو می‌پذیرم
‫و فوراً برمی‌گردم سراغ درس و تحصیل‌ام.
‫اینجا دیگه سابقه‌ات خراب شده، ‫و حادثۀ دیروز هم...
‫خسارت مالی برامون داشته، پس دیگه دیره.
‫- دارید اخراجم می‌کنید؟ ‫- از همین لحظه لازم‌الاجراست.
‫حرف دیگه‌ای مونده که بخوای بزنی؟
‫[خروجی به سمت حیاط]
‫وسایلت رو جمع کن. ‫ما کنار خروجی منتظرت می‌مونیم.
‫چرا دارید با ریری این‌جوری می‌کنید؟
‫ما فقط اومدیم مطمئن بشیم ‫که چیزی برنداره که مال خودش نیست.
‫من و این کارها؟
‫اون لباس زرهی رو با پول بورسیۀ خودش ساخته.
‫کاملاً درسته.
‫یوهو!
‫آره!
‫آهای، تراور! صدام رو داری؟
‫چطوری؟ من تراور هستم،
‫ربات آموزشیِ ام‌آی‌تی و منبع عملیات مجازی
‫و دستیار هوش‌مصنوعیِ شخصی‌ات.
‫لطفاً شناسۀ دانشجویی‌ات رو بگو یا وارد کن ‫تا ادامه بدیم.
‫بی‌خیال داداش. ‫صدام رو تشخیص نمی‌دی؟
‫- چطوری؟ من تراور هستم، ربات آمـ... ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫«ر-و ۳۰۲۱۶»
‫دسترسی داده شد. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫بریم خونه،‌ تراور.
‫- «خونه» یه نشانیِ تعریف‌شده نیست. ‫- شیکاگو.
‫شیکاگو یه گروه موسیقی راکِ آمریکایی‌ـه...
‫هوش‌مصنوعیِ مسخره! ‫یه مسیر به مقصد شیکاگویِ ایلینوی مشخص کن.
‫به روی چشم، ری‌ری. ‫الآن یه مسیر به مقصد شیکاگویِ ایلینوی مشخص می‌کنم.
‫ممنون.
‫آهای.
‫شماها توی موقعیت‌اید یا نه؟
‫سیستم غیرفعال شد. ‫می‌تونیم وارد عمل شیم، بچه‌ها. بزنید بریم.
‫از خواهرانِ «بلاد» به «جان»، ما آماده‌ایم.
‫نوبت توئه، «دلقک».
‫[آنلاین]
‫گندش بزنن! سیستم دوباره فعال شد.
‫یه لحظه صبر کنید.
‫نگران نباشید، بچه‌ها. ‫بسپریدش به من. هول نکنید. دارم درستش می‌کنم.
‫یالا!
‫هنگ نکن!
‫بجنب، استو!
‫«جنون» هستم. استو نیستم. ‫استوارت هم نیست. جنون!
‫نه، ما با اون لقب صدات نمی‌زنیم.
‫- چرا آخه؟ ‫- بقیه اسم رمز دارن.
‫آره، ولی مال تو احمقانه‌ست.
‫می‌دونید چیه؟ برید گُم شید.
‫استوارت، رفیق، چرا انقدر طولش دادی؟
‫آممم...
‫خیلی‌خب. سیستم غیرفعال شد. ‫دوباره می‌تونید وارد عمل شید.
‫اسمش رو گذاشتم «نفس اژدها».
‫وارد شدیم.
‫خیلی‌خب. شروع می‌کنیم.
‫برید سمت راست.
‫راهروی سوم از چپ.
‫مورد دقیقاً پشت اون دَر‌ـه.
‫چرا دزدگیر صدا داد؟
‫نه، نه، نه.
‫مگه نگفتی مشکل برطرف شده، استو؟
‫گندش بزنن!
‫دیگه دیره. خواهران بلاد، مهمون دارید.
‫- تصویر ندارم. ‫- می‌تونم درستش کنم. می‌تونم درستش کنم.
‫احتمالاً دزدگیر، جَمِر سیگنال رو فعال کرده.
‫گندش بزنن! آهای گوش کنید.
‫به‌لطف رفیق‌مون استویی (استو)، ‫پلیس‌ها الآن می‌ریزن اینجا.
‫لیسه الآن مختصات جدید می‌ده که کجا بیاید سوار شید.
‫آهای، «شنل‌پوش».
‫وَن رو پاکسازی کردیم.
‫کار دیگه‌ای باهامون نداری؟
‫نه، نه، می‌تونید برید.
‫برید خونه، یه‌کم استراحت کنید.
‫چیه؟
‫هوی! تقصیر من نبود!
‫حالا استوارت رو باید چی‌کار کنیم؟
‫اخراجش می‌کنیم.
‫ولی قبلش یه جایگزین براش پیدا کن.
‫- نه، کار بعدی رو لیسه می‌تونه انجام بده. ‫- چطور؟
‫اونا متخصص نرم‌افزارن. ‫برای این مورد، متخصص سخت‌افزار می‌خوایم.
‫توی دو سه روز بعدی ‫از کجا همچین کسی پیدا کنیم؟
‫هنوز مأموریت‌های «تانل» و «هرلوم» رو داریم. ‫اون دزدیِ بزرگ از...
‫- صحنه رو داشتی؟ ‫- یا خدا.
‫علائم حیاتی‌ات، اضافه‌بار جسمانی رو نشون می‌دن. ‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫خیلی‌خب، ری‌ری. ‫کمک دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫- آره. به «اگزاویر» پیامک بده. ‫- چشم.
‫- بگو بیاد خونۀ مامانم، کارش دارم. ‫- دارم به اگزاویر پیامک می‌دم.
‫یه نقشۀ فرار لازم دارم.
‫تراور، فشار اتاقک رو متعادل کن.
‫- اکسیژن بیشتری نیاز دارم. ‫- باشه، ری‌ری.
‫- الآن فشار اتاقک رو متعادل می‌کنم. ‫- نه.
‫نه، الآن ولم نکن، رفیق. ‫داریم می‌رسیم!
‫«تانوس» تازه شروع ماجرا بود!
‫الو؟ تراور، کجایی؟ ‫[دسترسی قطع شد؛ این دانشجو اخراج شده است]
‫نه! صبر کن ببینم. وایستا!
‫صبر کن، صبر کن!
‫تونی (استارک) دیگه این‌بار نمی‌تونه نجات‌مون بده!
‫این دیگه چی بود؟
‫برو روی حالت کنترل دستی.
‫اوه!
‫تراور!
‫[آیرون‌هارت]
‫آهای، از وسط خیابون بلند شو!
‫[تعمیرات] ‫[صاحب این مغازه سیاه‌پوست است]
‫آهای! یوهو! آیرون‌گرل! ‫(به معنی: دختر آهنین)
‫ایول، ایول، ایول.
‫اینجا رو داشته باش، رفیق.
‫‌- عجب! اونی که الآن خورد زمین تو بودی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫چسب‌زخم یا کمپرس سرد یا همچین چیزی لازم داری؟
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی! ‫ببخشید. لقبت «آیرون‌ما»‌ـست؟ (خانم آهنین)
‫- آهای، آیرون‌چیک! (زن آهنین) ‫- صبر کن.
‫من می‌تونم وسایلت رو کمکت بیارم.
‫یه لحظه گوش کن، یه لحظه گوش کن.
‫نمی‌خوام بدجنس‌بازی در بیارم ‫ولی سر و وضعت داغونه.
‫ضمن اینکه داری جلب‌توجه می‌کنی.
‫خب، حالا باید چی صدات بزنم؟
‫می‌تونی خانم ریری صدام بزنی.
‫چون من بزرگم و تو بچه‌ای.
‫مامانت چی صدات می‌زنه؟
‫ریری ویلیامز، دختر شیطون و نابغه.
‫هی! اوه!
‫واقعاً افتضاح بود.
‫این‌جوری خودتو معرفی می‌کنی؟
‫- من لندن هستم. ‫- خوشحالم از آشنایی‌ات، لندن.
‫ببین، رسیدیم.
‫تا دم دَر می‌شه بیست دلار. ‫پنج دلار دیگه می‌گیرم می‌برمش بالا.
‫- بیست دلار؟ ‫- آره.
‫مگه سرِ گردنه‌ست؟
‫این دیگه مشکل خودته.
‫خیلی از بچه‌ها بعد از واقعه‌هایی که آسیب روانی می‌زنن ‫تا چند سال شیطنت می‌کنن.
‫هوم.
‫ولی ریری همیشه همین‌طوری بوده.
‫نمی‌دونم چه مقدارش برای شیطنت‌هاشه
‫و چه مقدارش برای اینه که داره ریری‌بازی در میاره. ‫می‌گیری منظورم رو؟
‫آره، ولی حس می‌کنم هنوز بعد از پنج سال
‫اون قضیه داره اذیتش می‌کنه.
‫نتونست با ناتالی یا ناپدری‌اش خداحافظی کنه.
‫چه فاجعه‌ای.
‫یه‌موقع ریری رو بیار فروشگاه‌مون...
‫تا با دخترم آشنا بشه.
‫می‌تونن با همدیگه زمین و زمان رو به هم بریزن.
‫اوه اوه.
‫اگه یه سرِ سوزن شبیه خودمون باشن ‫بهتره از الآن وثیقه رو آماده کنیم.
‫ریری؟
‫بله، مامان؟
‫تو کِی...
‫عزیزم، بیا ببینم!
‫سلام، خانم استنتون.
‫خدا رو شکر که خانم ریری رو می‌بینم!
‫بیا بغلم، عزیزم.
‫خوشحالم از دیدنت.
‫معلوم هست چه بلایی سرت اومده؟
‫باید می‌دونستم! ‫دوباره اون زره کوفتی!
‫چرا اصرار داری عامل هلاکت خودت رو بسازی؟
‫چون می‌تونم!
‫الآن منظورت چی بود؟
‫فقط دارم هالۀ بوگندویی که با خودت آوردی رو پاک می‌کنم. ‫بهم توجه نکنید.
‫نکنه بعدش می‌خواید گوی بلورین بدید دستم ‫که احساساتم رو بروز بدم؟
‫مدی؟
‫کدوم گوی برای زبل‌خان‌هاییه که از دانشگاه اخراج می‌شن؟
‫«ابسیدینِ سیاه».
‫می‌دونید که درست می‌گم.
‫خبر داشتی؟
‫همون هفتۀ اول به یه سرایدار رشوه دادم ‫تا حواسش بهت باشه.
‫با هم در ارتباطیم. ‫اون زنگ زد!
‫می‌دونی که تو هم می‌تونی هر وقت خواستی زنگ بزنی؟
‫می‌دونی، ریری،
‫ابسیدین سیاه برای دوران عزاداری هم خیلی خوبه.
‫من کجا عزادارم؟
‫خانم استنتون، حالم خوبه.
‫لطفاً بهم بگو: «برو توی اتاقت و به کارهات فکر کن.»
‫- نه، مهمون داریم. آبروم رو نبر. ‫- بی‌خیال.
‫بشین یه لیوان چایی بخور و...
‫سلام بر سیاه‌پوست‌ها.
‫سلام.
‫ببین، می‌دونم تازه برگشتی.
‫- فردا وقت خالی داری؟ ‫- فردا؟
‫نه، نظرت با الآن چیه؟
‫آره. الآن هم خوبه.
‫عه، عه، صبر کن، صبر کن.
‫- دیروقت برمی‌گردیم. ‫- نمی‌شه که همین‌جوری ول کنی بـ...
‫جمعه‌شب‌‌ـه. تقریباً ساعت هشت شده.
‫خب؟
‫خب، دخترهای جذاب ‫این‌موقع می‌رن توی کلوپ‌ها.
‫سعی می‌کنن پسرها رو سرکیسه کنن.
‫هوم.
‫ولی تو، ریری ویلیامز، داری یه زره آهنی می‌سازی.
‫چرا ملت گیر دادن بهش؟
‫من می‌تونم هزارتا چیز دیگه بسازم...‌
‫و هیچ‌کس عین خیالش نیست.
‫ولی اگه بتونم یکی از اون زره‌ها بسازم...
‫بهتر از موردهای مشابهی که ساخته شده،
‫اون‌وقت مردم چاره‌ای ندارن جز اینکه بهم احترام بذارن.
‫هوش‌مصنوعیِ هوشمندتر، زره محکم‌تر.
‫این یعنی می‌خوای توی شیکاگو بمونی تا بسازی‌اش؟
‫یه شغل لازم دارم که پول خوبی توش باشه.
‫یه آزمایشگاه که اگه هر از گاهی ‫منابعش رو کِش برم، کسی نفهمه.
‫تو فکر «دُبی» بودم.
‫می‌خوای سرتاسر دنیا رو بگردی ‫تا خودت رو ثابت کنی.
‫حس می‌کنم اینجا همه‌چی...
‫نمی‌دونم، انگار خیلی کوچیکه.
‫امیدوارم از نظرت ایرادی نداشته باشه.
‫می‌خواستم نقاشی دیواری‌ای که وقتی نبودی...
‫با کمک ناپدریِ تو و خواهر من زدن رو ببینی.
‫بدک نیست، مگه نه؟
‫دلم برای جفت‌شون تنگ شده.
‫ریری؟
‫فقط دلم می‌خواد شاد باشم.
‫اون‌بار رو یادته که ناپدری‌ات زیرِ ماشین گیر کرد؟
‫فکر کنم جک باز شده بود. ‫چند ساعت زیر ماشین بود...
‫ولی حاضر نبود قبول کنه.
‫می‌گفت: «ماشین یه لیوان آب آلکالاین نیاز داشته...
‫چون تشنه‌ش بوده.»
‫با همۀ آهنگ‌های رادیو، هم‌خوانی می‌کرد.
‫♪ اون‌طرفِ رنگین‌کمان... ♪
‫کلمه به کلمه، نُت به نُت.
‫یه زمان هر روز صبح که بلند می‌شدین ‫می‌رفتین روی اون ماشین باراکودای ابوقراضه کار می‌کردین.
‫آخرش چی شد راستی؟
‫دست من نیست.
‫دیگه دست من نیست.
‫فروختمش تا با پولش، لباس زرهی‌ام رو بسازم.
‫ببخشید که اون شب اونجا نبودم.
‫وقتی که اون اتفاق‌ها افتاد.
‫می‌رسونمت خونه.
‫یه چیزی برات درست کردم. خب...
‫یعنی یه چیزی برای خودم درست کردم. ‫یه نوار میکس‌ـه که گفتم شاید خوشت بیاد
‫و برات یه کپی ازش گرفتم.
‫اینا هم لازمت می‌شه.
‫بیا. بعداً گوش بده.
‫حله.
‫فردا می‌بینمت.
‫باید حتماً همون مبدلِ به‌خصوص باشه؟
‫خب، می‌تونم بگم نه، ولی آره.
‫باید همون باشه.
‫این کمک می‌کنه سخت‌افزارش رو بسازم ‫ولی بازم باید یه فکری برای هوش‌مصنوعی بکنم.
‫حداقل برای شروع خوبه.
‫خب پس، برو با «جیم» صحبت کن. ‫منم هر چی لازمه برمی‌دارم.
‫باشه.
‫[قوانین جیم: ] ‫[فقط پول نقد] ‫[ورود خانم‌ها ممنوع]
‫باشه، خیلی‌خب، صبر کن.
‫آهای جیم، تونی پشت خطِ یک‌ـه. ‫یه تخفیف دیگه می‌خواد.
‫هی! گفتم این یارو باید کل پول رو یکجا بده!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. حله.
‫می‌گم، گوش کن، پشت خطی؟ یه‌جوری می‌گی که...
‫جیم، بذار برم سر اصل مطلب، خب؟
‫ریری ویلیامز!
‫افتخار دادی!
‫همین‌الآن داشتم برای آیریس تعریف می‌کردم ‫که چه بورسیۀ تحصیلیِ بزرگی از طرف تونی استارک
‫برای دانشگاه ام‌آی‌تی گرفتی.
‫آره، آره، واقعاً نعمت بود.
‫وقتی بچه بودی، نُه ساله یا ده ساله،
‫می‌اومدی اینجا و باهام چونه می‌زدی.
‫همیشه با اون دوست صمیمی‌ات می‌اومدی...
‫اسمش چی بود؟
‫- ناتالی. ‫- آره. ناتالی.
‫ولی می‌دونستم. ‫می‌دونستم برای خودت کسی می‌شی
‫و برمی‌گردی اینجا و ‫کل پول‌هات رو با خرید از من خرج می‌کنی.
‫جیم، راستش...
‫این‌بار امیدوار بودم که، فقط همین یه‌بار،
‫که بذاری چیز کنم...
‫که بذاری با اسکناس درشت پرداخت کنه.
‫خیلی‌خب.
‫آخه می‌دونی...
‫روش نمی‌شه که پولش رو به رُخ کسی بکشه، خب؟
‫بیا.
‫بقیۀ پولت رو برمی‌داری، خانم ویلیامز؟
‫همین دختر خانم، دو سه سال پیش،
‫امکان نداشت بخش اخبار محلیِ روزنامۀ «تریب» رو باز کنی ‫و یه خبر ازش نبینی.
‫توی یازده سالگی، کلاس نهم رو تموم کرد.
‫توی پونزده سالگی دانشگاه رو شروع کرد ‫و الآن اینجاست، توی مغازۀ تو،
‫ببین چقدر بزرگ شده. عجب!
‫اوضاع تحت کنترلم بود.
‫آره می‌دونم.
‫ولی در کل ممنون.
‫نه، شکی توش نیست.
‫می‌دونی که تو استثنایی‌تر از اونی هستی ‫که بخوای برای آشغال چونه بزنی؟
‫جدی می‌گم.
‫چطوریه که جای بزرگی مشغول به کار نیستی؟ مثلاً...
‫صنایع استارک یا همچین جایی؟
‫حداقل به اندازۀ اون یارو «تونی» باهوشی دیگه، نه؟
‫کلاً دو دقیقه‌ست باهات آشنا شدم. ‫ضمناً اون خیلی به حوزۀ تخصصی من کمک کرده
‫پس به این زودی نمیام شخصیت تونی استارک رو تخریب کنم.
‫ولی...‌
‫یه میلیارد پول ندارم ‫و بدونِ منابع هم نمی‌تونم باهاش رقابت کنم.
‫می‌فهمم.
‫می‌دونی، شرکت‌های سنّتی برای من هم جواب نبودن.
‫اونم برای آزاداندیش‌هایی مثل من و تو.
‫واسه همین، من برای یه کارفرمای بهتر...
‫کار می‌کنم.
‫فردا بیا یه سر بهش بزن. ‫[پیتزافروشی دسپریتو]
‫وقتی اومدی، ‫با آسانسور آشپزخونه بیا طبقۀ دوم.
‫مجبور هم نیستی.
‫صبح؟ شب؟
‫رئیس ترجیح می‌ده در اسرع وقت باشه، پس...
‫سحرخیز باش!
‫از آشنایی‌ات خوشحال شدم، خانم ویلیامز.
‫[پیتزافروشی دسپریتو]
‫[تعطیل است]
‫این چه کوفتیه؟
‫[فقط مخصوص ورود کارکنان]
‫خداییش؟
‫[دوربین آسانسور]
‫آهای؟
‫یه نفر بیاد این دَر رو باز کنه.
‫[روحت شاد]
‫خوش اومدی، ریری.
‫در عرض کمتر از سه دقیقۀ دیگه
‫هوای این آسانسور دیگه قابل تنفس نخواهد بود.
‫این دیگه چیه؟
‫مصاحبۀ شغلی‌ات!
‫خفه می‌شی و می‌میری، مگر اینکه...
‫آهای! این کارِتون غیرقانونیه!
‫برو سراغ اون وسیله‌ای که روی زمین‌‌ـه
‫و توش یه ماسک اکسیژن پیدا می‌کنی.
‫موفق باشی.
‫- نوار چسب. ‫- صد درصد!
‫حس می‌کنم از ایناست که فقط آخر هفته‌ها کار می‌‌کنن.
‫مثل بعضی‌ها!
‫الآن از گاز انبر استفاده می‌کنه. نگاه کنید.
‫مهم نیست از چی استفاده کنه. ‫آخه ببین، قشنگ گُرخیده.
‫تقریباً به اندازۀ تو داره عرق می‌ریزه، استو.
‫- منو جنون صدا کن. ‫- نه.
‫- نمی‌شه. ‫- نه رفیق.
‫- ببخشید. ‫- منظورت چیه؟
‫گور باباش!
‫بوم بوم بوم!
‫- چی؟ ‫- این‌طور که معلومه...
‫- جایگزینت رو پیدا کردیم، استو. ‫- خیلی‌خب.
‫عجب!
‫وای خدا. یه‌جورایی هوشمندانه‌ست.
‫- منم بودم دقیقاً همین کار رو می‌کردم. ‫- اوهوم.
‫شنیده بودم ریری ویلیامز نابغه‌ست
‫ولی پیش خودم گفتم:
‫«پارکر، باید این بچه رو از نزدیک ببینی.»
‫چرا فکر کردین حق دارین منو گیر بندازید و...
‫ببخشید. باهات خصومت شخصی ندارم که.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫فرقی داره که چرا اون کار رو کردم؟
‫مهم کاریه که تو کردی!
‫رکورد استوارت رو زدی.
‫استوارت کیه؟
‫حاضر!
‫استوارت...
‫...کلارک؟
‫همون یارو «آئورا ایکس»؟ ‫«در جنون» توی کانال دیسکوردِ مخترعین؟
‫خوشوقتم.
‫- نه. نه. ‫- نه، رفیق.
‫- نه. ‫- دیدین گفتم؟
‫اینجا کجاست؟
‫می‌دونید چیه؟ اصلاً برام مهم نیست.
‫ریری، من درکت می‌کنم.
‫درک می‌کنم که خسته شدی از بس آدمای معمولی ‫اومدن جات رو گرفتن.
‫مؤسسه‌های معمولی، نبوغت رو نمی‌پذیرن.
‫به‌زودی حالت به هم می‌خوره ‫ از اینکه خودتو اون‌قدر کوچیک کردی
‫که توی چارچوب‌های زشتی جا بشی که اونا برات تعیین کردن.
‫وقتی به اون مرحله رسیدی،
‫وقتی آمادگیِ احترام و پولی که حقته رو داشتی،
‫بیا برای من کار کن.
‫نه.
‫من نیستم.
‫اونجا کمد‌ـه.
‫دوباره سوار اون آسانسور نمی‌شم.
‫بذار یه راه خروج دیگه نشونت بدم.
‫حالا چند می‌گیری؟
‫تا بتونم نظرت رو عوض کنم.
‫- اون‌قدر پول نداری. ‫- اینو شیرینیِ استخدامت در نظر بگیر.
‫و اگه قبول کنی توی سه‌تا کار بعدی باهامون باشی
‫خیلی بیشتر از اینا گیرت میاد.
‫لابد اون کارها، خیلی قانونی نیستن.
‫نه خیلی.
‫ببین، من نمی‌خوام به کسی آسیب بزنم.
‫اون‌طوری نیست.
‫خیلی‌خب، حالا چی‌کار می‌کنید؟
‫سرقت، اخاذی، ورود غیرقانونی.
‫چرا؟
‫چرا زره‌های آهنی درست می‌کنی؟
‫مطمئنم دلیل خوبی برای کاری که می‌کنی داری
‫منم دلایل خودمو دارم.
‫حالا می‌تونی اون بیرون هم همچین پولی در بیاری
‫ولی خودت می‌دونی به چه قیمتی برات تموم می‌شه.
‫مراحل قانونیِ استخدام، علاّف‌شدن‌ها، ‫تازه با کلی شرط و شروط.
‫به من ملحق شو...
‫تا امکاناتی در اختیارت بذارم که بتونی باهاشون رؤیاهات رو محقق کنی.
‫در اسرع وقت.
‫حالا هستی یا نیستی؟
‫بهتره ارزشش رو داشته باشه.
‫ارزش داره.
‫ولی اون زره آهنی رو برای فردا لازم داریم.
‫مشکلی نیست.
‫آفرین، اگز!
‫می‌گفت: «دارم روی یه چیز کوچولو کار می‌کنم.»
‫♪ اونا بهم نیاز دارن ♪
‫♪ تو بهم نیاز داری ♪
‫خوانندگی هم بلدی؟
‫سلام اگزاویر. منم نات (ناتالی).
‫می‌خواستم یه لطفی در حق آبجی بزرگت بکنی.
‫آممم...
‫من اینجام...
‫- ناتالی؟ ‫- توی خونۀ ریری اینا، داریم دوباره وقت می‌گذرونیم.
‫یه‌جور برام لاپوشونی کن، باشه؟ ‫زود میام خونه.
‫فقط دلم می‌خواد شاد باشم.
‫شاد؟
‫ریری.
‫آهای ریری.
‫می‌شه اون سیم‌ها رو برام در بیاری لطفاً؟
‫خیلی‌خب، ولی بابا جون، گوش کن. ‫اگه دنبال توان بالاتری...
‫یه سیلندر ال‌اس‌وان می‌تونه ‫عملاً هر چقدر بخوای رو پوشش بده.
‫از ۱۰ تا ۵۰ اسب بخار، به‌صورت اضافی روی پورت و پولیش.
‫واقعاً هیچ فایده‌ای نداره که
‫یه موتور کامل از نو بسازی
‫وقتی‌که می‌تونی راحت عوضش کنی!
‫می‌دونم.
‫خیلی‌خب، پس چرا این کار رو می‌کنی؟
‫چون می‌تونم! ‫ناتالی، اون آچار رو بنداز.
‫دختر، منتظر اون روزی بمون ‫که با این ماشینه می‌ریم سفر جاده‌ای.
‫باد شَدید می‌خوره به موهامون.
‫یه بوستر موشک یا همچین چیزی هم بهش ببند.
‫نه، به سبک من نمی‌خوره.
‫خب، سبک منم این نیست که توی ترافیک گیر کنم ‫پس دست به کار شو، دختر نابغه.
‫می‌دونی چیه؟ یه کوله‌پشتیِ پرتابی برات درست می‌کنم، خب؟
‫چون حاضر نیستم بدنۀ این ماشین رو خراب کنم.
‫- دختر خودمی! ‫- بذار بهت بگم.
‫چی رو بهم بگی؟
‫بالا توی خونه‌ام!
‫هی، هی، هی!
‫دخترها، فرار کنید! فرار کنید!
‫بابا!
‫ناتالی!
‫روبه‌راهی؟ ‫ری، خوبی؟
‫- حس کردم صدای گریه‌ات میاد. ‫- گـ...
‫گریه نمی‌کردم. حالم خوبه.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- چرا نمی‌ری مغازه رو تروتمیز کنی؟
‫مکانیکیِ «گری»؟
‫رفتی اونجا؟
‫اگه زنده بود، ناراحت می‌شد که به اون وضع ولش کردی.
‫عزیزم، من حتی نمی‌دونستم تعمیرگاه برات مهمه.
‫هر چی بهت زنگ می‌زنم جواب نمی‌دی.
‫نمی‌خوای راجع‌به اون یا ناتالی صحبت کنی.
‫حالا تقصیر منه که گذاشتی آرزوی «گری» از بین بره؟
‫مدت زیادی نیست که اومدی خونه.
‫پس به خودت فرصت بده.
‫ولش کن. می‌رم توی اتاقم.
‫با بچه‌های تیم هماهنگ کردم.
‫برای فردا آماده‌ایم.
‫بیا تمرکزمون رو بذاریم روی «شیلا زاراته» از «تانل».
‫بعد از شیلا، دوتا سوژۀ دیگه داریم و بعدش...
‫نمایش اصلی شروع می‌شه.
‫آره! بیا پسر.
‫بگیر بشین.
‫زره روشن بشه.
‫داداش، دلم نمیاد باهات این کار رو بکنم، پسر.
‫عیبی نداره. مشکلی ندارم.
‫نه، عیب داره. ‫نظرت چیه یه ده دقیقه آنتراکت بدیم؟
‫پیشگیری!
‫اگه یه‌موقع افتادم...
‫نمک بودار... اگه یه‌موقع... خدا رو چه دیدی؟
‫و حالا!
‫چهار ساعت؟
‫فقط دلم می‌خواد شاد باشم.
‫شاد؟
‫[زمان باقی‌مانده: صفر ساعت]
‫ریری؟
‫مامان، بیداری؟
‫ریری، وقتشه بیدار شی، رفیق.
‫امکان نداره.
‫ناتالی؟
‫خب...
‫پس فکر کردی کدوم خری اومده؟
‫«ترجمه از محمد سید»