صبح بخیر.
‫805 همه جای فرش قهوه ریخت.
‫می خوان چی کار کنن؟
‫کل فرش رو عوض می کنن. ‫9000 دلار آب می خوره.
‫واسه یه فرش؟ ‫لعنت.
‫قبل از اینکه بدیش خشکشویی ‫برچسب هاش رو بکن.
‫چرا یه پرادای نو رو ‫داده خشکشویی؟
‫این آسانسور فقط واسه کارمندهاست.
‫- سلام، چارلی. سلام، گیبی. خوبین؟ ‫- سلام، نف. خوبیم. عجب شبی بود.
‫همم. می تونم صبحانه براتون ‫بفرستم. همون همیشگی؟
‫عالی میشه. مرسی.
‫- اونا نباید این تو باشن. ‫- چارلی و گیبی روزن بودن.
‫مثل ایبی روزن.
‫وقتی بابات صاحب هتل باشه، ‫می تونی هر جا خواستی بری.
[.این داستان کاملاً حقیقت دارد] [.البته به جز بخش هایی که کلاً من در آوردی هستند]
[نف]
‫گمونم سه چهار ماه ‫اینجا موند.
‫چرا این همه مدت؟
‫چی می خواست؟
‫چیزی نمی خواست. ‫اینجا هتله دیگه.
‫- استراحت ناهار ده دقیقه پیش تموم شد. ‫- هنوز غذام تموم نشده.
‫طبق قوانین اتحادیه، نمی تونی ‫وقتی دارم ناهار می خورم باهام حرف بزنی.
‫من دارم استراحت می کنم. ‫هر وقت استراحتم تموم شد، خبرت می کنم.
‫- اگه لازمه، من می تونم برم... ‫- نه.
‫وقت دارم.
‫راحت باش.
‫بگو.
‫چیزی از گذشته ش برات نگفت؟ ‫مامان باباش؟ دوستاش تو اروپا؟
‫گفتی می خوای درباره وقتی ‫که آنا تو هتل بود حرف بزنیم.
‫پارامترهاش اینا بودن.
‫خیلی بهش وفاداری.
‫من رفیق نیمه راه نیستم. ‫همچین آدمیم.
‫حالش چطوره؟
‫نرفتی دیدنش؟
‫زندان یه کم... ‫با توجه به ساعت کاریم...
‫...رسیدن به اونجا ‫تو ساعت ملاقات سخته.
‫دوره.
‫حالش خوبه؟
‫خوبه. با اینکه زندانیه، خوبه.
‫می دونی، من نگرانشم.
‫بهش اهمیت میدی.
‫تو و آنا واقعاً دوستین!
‫اولش دوستی ای در کار نبود.
‫اوایل، پول لازم داشتم ‫که خرج فیلمم رو بدم...
‫...و آنا...آنا دوست داشت ‫سر کیسه رو شل کنه.
‫دوستان، ظرفیتمون تقریباً تکمیله.
‫امروز همه تون باید ‫بهترین عملکرد رو داشته باشین.
‫مهندسی، وضعمون چطوره؟
‫دستگاه های هوازی ‫نصب شده ن.
‫هنوز منتظر سوناییم، ولی ‫تا 5 کارمون تموم میشه.
‫قبل از ظهر. مسئولین لابی، ‫واسه مهمون های ویژه چی داریم؟
‫- الان میگم. من... ‫- من الان میگم.
‫گشت خصوصی نمایشگاه راشنبرگ ‫تو موزه هنر مدرن واسه لکلرک ها،
‫گشت هلی کوپتر سانست ‫ساعت 10 واسه تازه عروس و دامادمون...
‫...و فروشگاه برگدورف رو راضی کرده م ‫خارج از ساعت کاری واسه خانم لیانگ باز کنن.
‫خانم لیانگ مهمون ویژه منه.
‫- با این حال اومد سراغ من. ‫- بررسی می کنیم.
‫در ضمن اگه کارت خوان داره ‫اذیتتون می کنه، مهمون ها رو ناراحت نکنین.
‫شماره کارتشون رو یادداشت کنین ‫و هزینه رو بعداً ازشون بگیرین.
‫مهمون ها رو راضی نگه دارین.
‫یادتون باشه، همه چیز مهمه. ‫خیلی خوب، بیاین بریم سر کار.
‫- نف، اون تازه وارده و داره یاد می گیره. ‫- همم.
‫چون از مهمون ها می ترسه، ‫از خیر پول گرفتن می گذره.
‫وقتی اون داره یاد می گیره ‫کار کنه، من پول رو از دست نمیدم.
‫دختر، داری ازم سوءاستفاده می کنی.
‫برو.
‫باید تلویزیون اتاقم رو عوض کنین.
‫یه صفحه بزرگتر لازم دارم. ‫باید برنامه های روزانه م رو تماشا کنم.
‫با مدیریت صحبت می کنم.
‫گفتی اسمت چیه؟
‫نل بودی؟
‫نمی دونم. خیلی آشنا می زنی. ‫از جایی می شناسمت؟
‫نف هستم. دانشکده فیلم سازی ‫هم کلاسی بودیم.
‫اُه. درسته.
‫آه، خب، داری برای خودت ‫کار می کنی. ایول. موفق باشی.
‫اسم؟
‫آنا دلوی. یه خرده لهجه داره. ‫صد دلار صد دلار انعام میده.
‫به 12 جورج خوش اومدین، خانم دلوی.
‫ممنون.
‫مرسی.
‫همین الان یه خرپول از راه رسید.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫- سلام، فاتیما. ‫- ویو.
‫صبح بخیر.
‫امروز بچه ها چه شونه؟ ‫خبری شده که نشنیده م؟
‫سلام؟
‫چیه؟
‫«آمریکا زیر ذره بین» پیش نمایش ‫برنامه هفته بعدش رو پخش کرد.
‫بیشتر توضیح بده.
‫می دونی با توجه به داستانِ ‫تعرض در دانشگاه ویرجینیای رولینگ استون،
‫قضیه برایان ویلیامز ‫و ماجرای بنیاد کلینتون،
‫واقعاً چیزه...خب، آدم یه دید دیگه ‫به اخبار ساختگی، اخلاق در رسانه ها...
‫...و بی طرف نبودن خبرنگار پیدا می کنه...
‫...و واقعاً...می دونی، خیلی... ‫اما فکر می کنم شاید...
‫لو!
‫بچه هه که تو داستانته، ‫داناوان لمب...قراره تو برنامه باشه.
‫چی؟
‫داناوان لمب درباره تو ‫مصاحبه کرده.
‫«آمریکا زیر ذره بین» داره یه برنامه ‫درباره خبرنگاری ضعیف می ذاره...
‫...و یکی از سوژه هاش، تویی.
‫ویویان.
‫- من خوبم. ‫- هی، چیزی نیست.
‫من خوبم.
‫من...
‫من خوبم.
‫می خوای پیش نمایش رو ببینی؟ ‫قال قضیه رو بکنی؟
‫نه. نمی خوام ببینمش.
‫- ویویان. ‫- قهوه لازم دارم. کسی قهوه می خوره؟
[صحبت داناوان لمب در خصوص عواقب بی کفایتی در خبرنگاری]
‫سلام.
‫می دونم اتاق تلویزیون دار رو گرفته بودم،
‫ولی امروز همه ش ‫چند تا سوال دارم.
‫مجله ها چی؟
‫لعنت. مجله نیاورده م.
‫- منظورت چیه که نیاوردی؟ ‫- یادم رفت بگیرم.
‫- یادت رفت؟ ‫- یادم رفت.
‫من... ‫باشه دفعه بعد.
‫من یه چیز کوچیک ازت خواستم.
‫دارم بهت لطف می کنم که باهات ‫اختصاصی مصاحبه می کنم.
‫- حداقل کاری که می تونی... ‫- یادم رفت. پیش میاد دیگه، خب؟
‫باشه.
‫- تو چه ته؟ ‫- هیچیم نیست.
‫- یه چیزیت هست. ‫- هیچیم نیست.
‫من خوبم.
‫پس چرا این قدر سر به هوایی؟
‫ببین، من باردار و خسته م.
‫می خواستم برم دکه روزنامه فروشی ‫و فوربز و فرچون و بقیه لیست رو...
‫...برات بگیرم، اما یادم رفت و متأسفم.
‫حالا میشه بریم سر کار؟
‫داشتم رسیدها رو بررسی می کردم ‫و فقط می خوام توضیح بدی.
‫از پیش بیلی رفتی 12 جورج...
‫...و ظاهراً همون جا موندی.
‫از همیشه طولانی تر.
‫چرا؟
‫از دستم عصبانی ای.
‫از دستت عصبانی نیستم. ‫هر چیزی به تو ربط نداره، آنا.
‫پس یکی احساسات لطیف ‫و بچگونه ت رو جریحه دار کرد؟
‫آنا.
‫نه. احساساتت جریحه دار شده. چرا؟
‫تو 200 هزار دلار ‫از سی ان بی گرفتی،
‫اون هم درست قبل از اینکه بری ‫12 جورج، پس پول داشتی،
‫اما تا اون روز، اون همه مدت ‫جای دیگه ای نمونده بودی.
‫- 12 جورج چه فرقی داشت؟ ‫- موضوع کارته؟
‫کارت خوب نیست؟ ‫دارن اخراجت می کنن؟
‫نه.
‫آنا، 12 جورج؟
‫شوهرته؟
‫- اشاره نکرد که صورتت چقدر داره چاق میشه؟ ‫- نه.
‫اشاره نکرد و صورتم ‫چاق نشده.
‫چرا، شده.
‫تو بارداری، بنابراین ‫پیش میاد دیگه.
‫آدم چاق میشه، صورتش چاق میشه.
‫گُنده و زشت میشه. ‫بعدش بچه به دنیا میاد.
‫برای همه همینه. گفتم که، ‫تو خاص نیستی.
‫چرا اون همه مدت ‫تو هتل موندی؟
‫ویویان، من تمام روز، ‫تمام مدت تو زندانم...
‫...و این خانم ها به خودی خود جالبن،
‫ولی موضوع صحبت هاشون ‫بیشتر اینه که چطور شوهرشون رو بکشن...
‫...یا چقدر سرقت هویت آسونه.
‫خودخواه نباش. ‫سرگرمم کن.
‫کی داره احساسات لطیف و بچگونه ت رو ‫جریحه دار می کنه و چرا؟
‫نگهبان!
‫کابوسه. هیچی نشده دو بار ‫اتاقش رو عوض کردیم.
‫این قدر چیز میز می خواد، ‫خدمه رو دیوونه کرده.
‫حوله بیشتر، بالشت بیشتر. ‫نور بهتر، نور کمتر.
‫یه جور چای خاص می خواد. چه خبره؟
‫دختره صد دلاری انعام میده، ‫اما باز هم خیلی رو مُخمه.
‫- آنا دلوی رو میگی؟ ‫- خودِ خودش.
‫همیشه یه چیزی لازم داره.
‫مثلاً چی؟
‫اون یه مهمون فوق ویژه ست.
‫باید بهترین میز رو ‫داشته باشه. این بهترینه.
‫می دونی که پنجشنبه ها این میز رو ‫واسه مدیر عامل گلدمن نگه می داریم.
‫پنجشنبه ست. ‫نه، به هیچ وجه.
‫بلیت برادوی یا ارکستر. هر وقت ‫و هر برنامه ای که خواستی.
‫تا آخر سال.
‫دلوی، 7 شب.
‫چرا این قدر لفتش داده ن؟
‫چی کار می تونم بکنم که سریع تر ‫تأییدش کنن؟ نمی تونم ساختمونم رو از دست بدم.
‫همه چیز در جریانه، ‫ارزیابی بایسته، کاغذبازی مقدماتی...
‫هر کار تونستی کردی.
‫حالا تو لیست انتظاری. ‫همینه دیگه، باید صبر کنی.
‫نوشیدنی سال 2005. ‫مهمانِ مسئول لابیتون، نف.
‫ممنونم.
[...مؤسسه آنا دلوی کانونی برای اعضاییست که]
مؤسسه قصد اجاره ساختمان 281] [...واقع در خیابان پارک را دارد که
‫لعنت!
‫یه بطری 400 دلاری رو ‫مُفت دادی رفت.
‫نمی تونم توجیهش کنم. ‫باید از حقوقت کم کنیم.
‫نگران نباش. جواب میده. خواهی دید.
‫دعا کن بده.
‫فقط روی اجاره تمرکز کن. ‫می دونم حق الوکاله رو میدی.
‫همم.
‫خانم دلوی، اسنادی که گفتین ‫براتون پرینت کنیم رو آورده م.
‫ممنون.
‫نوشیدنی رو دوست داشتین؟
‫اوهوم.
‫باید چند تا از شروط اجاره نامه رو ‫بررسی کنیم،
‫- مخصوصاً بندهای مربوط به تعهدات. ‫- همم.
‫گفتم می خوایم برای بازدید ‫از های لاین وقت رزرو کنیم.
‫خانم، واسه های لاین نیازی ‫به رزرو نیست. پارک عمومیه.
‫ما نمی خوایم صبر کنیم.
‫می خوام با یکی تماس بگیرین ‫و مطمئن بشین تو لیستیم.
‫خانم، کسی نیست که بشه ‫باهاش تماس گرفت. پارکه.
‫میرید اونجا و قدم می زنین.
‫من می خوام رزرو کنم.
‫بله، حتماً. شخصاً ‫با خدمات پارک تماس می گیرم.
‫نف بودی، درسته؟
‫نوشیدنی معرکه بود.
‫می بینمت.
‫امروز چه کمکی می تونم بهتون بکنم؟
[منهتن]
‫سلام.
‫«آمریکا زیر ذره بین» ‫باهامون تماس گرفت.
‫- می خوان جواب بدی، ‫- پاول.
‫اما من قانعشون کردم که بشینن ‫و باهات کامل مصاحبه کنن.
‫- چی؟ ‫- بهش فکر کن.
‫این طوری می تونی توضیح بدی ‫که واقعاً چه اتفاقی افتاد.
‫خب، باهاشون صحبت کن ‫و سوءتفاهم ها رو رفع کن.
‫«آمریکا زیر ذره بین» خوش نامه. ‫باهات منصفانه برخورد می کنن.
‫برخورد منصفانه...
‫ویویان، من...
‫از تمام نفوذم استفاده کردم ‫که این فرصت رو برات جور کنم.
‫بهترین فرصته.
‫من باید برم سر کارم.
‫ببین، چند روز وقت داریم. ‫بهش فکر کن، خب؟ ویو...
‫ما می خوایم بریم ‫جزیره فرمانداران.
‫حتماً.
‫- لازمت دارم. ‫- هی! صبر کن تا نوبتت شه.
‫نف.
‫معذرت می خوام، خانم دلوی. ‫من باید به مهمون های منتظر رسیدگی کنم.
‫می تونین تو صف وایستین.
‫برای رسیدن به جزیره فرمانداران ‫باید از اینجا فرابر سوار شید،
‫اما تا ساختمون بتری مری تایم...
‫...باید تاکسی یا اوبر بگیرین ‫که به فرابر برسین.
‫قبل از فرابر، می خوایم ‫ناهار بخوریم و پیک نیک بریم.
‫می تونم به دین و دلوکا زنگ بزنم...
‫ژنو، همین الان ‫یه مسئول لابی دیگه لازم دارم.
‫الان یکی میاد کمکتون کنه. ‫چه کمکی از دستم بر میاد، خانم دلوی؟
‫آقایون، بریم سر کارمون.
‫اومدیم چهره کانون اجتماعی نیویورک رو عوض کنیم.
‫سلام، من از طرف خانم دلوی ‫تماس گرفته م.
‫ساعت 11 صبح می تونن ‫تو الیس رِد ملاقاتتون کنن.
‫ممنون.
‫ماشین منتظرتونه.
‫جلو جلو زنگ زدم. براتون ‫چای لیدی گری می گیرن.
‫راننده صبر می کنه. اول ‫می بردتون سر ناهار با آقای لوین،
‫بعد هم قرار بعد از ظهرتون ‫با سیتی بانک.
‫تو معرکه ای.
‫- بذارین کیفتون رو ببرم، خانم دلوی. ‫- مرسی.
‫اُه، نف، باید چند تا برنامه دیگه هم بریزم.
‫من همه رو حل می کنم. ‫مشکلی نیست.
‫پس تو قرارها رو تنظیم می کردی.
‫من آنا رو تنظیم می کردم.
‫تعریف از خود نباشه، ترکوندم.
‫کارم با پایگاه داده ‫حرف نداشت.
‫وایستا ببینم. ‫پایگاه داده چی؟
‫تک تک رستوران ها، کلوپ ها، ‫سالن ها و حتی دفاتر خدمات روابط عمومی...
‫...لیست آدمای کله گنده رو دارن،
‫کسایی که نامدارن ‫و ارزش شناختن دارن. پایگاه داده.
‫اگه مهمون 12 جورج باشی ‫و بخوایم راضی نگهت داریم،
‫وظیفه مه تو پایگاه داده درستی بذارمت.
‫اگه تو پایگاه داده درستی باشی، ‫تمام دعوت نامه ها رو دریافت می کنی،
‫هر جایی ورودی وی آی پی ‫داشته باشه میری،
‫همیشه بلیت گیرت میاد، ‫میز گیرت میاد.
‫من اسم آنا رو وارد انحصاری ترین ‫پایگاه های داده کردم.
‫پس تو قدرت پشت پرده ای؟
‫میشه گفت.
‫راستش آره، بذار همین رو بگیم. ‫تو مقاله ت بنویسش.
‫دلوی، بله. مهم ترین مهمون منه.
‫ممنون که استثنا قائل شدین.
‫حسابی هواش رو داریم.
[آنا دلوی - وی آی پی]
‫یکی از مهمون های ویژه مونه.
‫نمیشه روز عرضه مثل بقیه ‫تو خیابون صف وایسته.
‫ببین، تونی، بین خودمون باشه ‫ولی دختره یه خرپول آلمانیه.
‫[خرپول آلمانی]
‫می خوام تمام موانع رو برداری.
‫بین خودمون باشه، ولی مهمونم ‫همین الان دو بلوک خیابان پارک رو خرید.
[ولخرج]
‫از من می شنوی، حتماً ‫تو لیست رویدادهات بذارش.
‫داره تو یکی از ساختمون های ایبی روزن ‫یه کانون باز می کنه.
‫از اون کله گنده هاست.
‫دلوی.
[اضافه کردن مشتری جدید] [نام: آنا - نام خانوادگی: دلوی]
[وی آی پی، ورود بدون انتظار]
‫د - ل...
‫...و - ی.
[وی آی پی، اتاق خصوصی]
‫- اسمتون وارد شد. ‫- مرسی، نف.
‫آنا هم سن منه و داره ‫به دنیاش فرمانروایی می کنه.
‫مدیر عامله. ‫الهام بخشه.
‫آخ!
‫- عزیزم، باید این رو ببینی. ‫- داشتم حرف می زدم.
‫این احمق ها چندین هزار دلار خرج کرده ن...
‫...و بدو بدو رفتن باهاما، ‫چون یه یارو تو اینترنت گفت...
‫...داره تو یه جزیره خصوصی ‫یه مهمونی لوکس برگزار می کنه.
‫وقتی رسیدن اونجا، یارو مجبورشون کرد ‫تو چادرهای امداد بخوابن...
‫...و پنیر ولویتا بخورن!
‫اُه، پسر، توئیت های فستیوال آطش ‫حرف ندارن.
‫- ببین، بخونش. ‫- نه، من سرم گرم شمردن پولامه.
‫اینجا رو ببین...این همه انعام رو ‫همین یه هفته از آنا گرفته م.
‫چرا؟
‫منظورت از چرا چیه؟ مگه مهمه؟ ‫صد دلار صد دلار انعام میده.
‫مم. مردم فقط وقتی پولشون رو ‫این طوری به رخ می کشن...
‫...که سعی دارن حواست رو ‫از یه چیزی پرت کنن.
‫به دختره اعتماد نکن.
‫انعام اون دختره ‫خرج اولین فیلمم رو میده.
‫من کارم رو می کنم. ‫تو به فستیوال عطشت برس.
‫فستیوال آطش.
‫هی، این همه مایه دار ‫جای دستشویی کردن ندارن!
‫همه شون میرن زندان!
‫ویویان، میشه حرف بزنیم؟
‫مطمئنی نمی خوای بشینی؟ ‫لطفاً بشین.
‫پاول...
‫می خواستم حالت رو بپرسم ‫و مطمئن بشم خوبی.
‫همین؟
‫در ضمن می خواستم بدونم...
‫...به رفتن به «آمریکا زیر ذره بین» ‫و مصاحبه فکر کردی یا نه.
‫فکر نکرده م.
‫امر دیگه نیست؟
‫بهم امون نمیدی، نه؟
‫- حرفمون تموم نشد؟ ‫- نه.
‫من...میشه من...
‫آه، فقط... ‫خیلی خوب، گوش کن.
‫آه...
‫وقتی تو یه گروه بودیم، ‫می ترکوندیم...
‫...و خیلی بهش فکر می کنم.
‫به اینکه چقدر خوش می گذروندیم.
‫یعنی...اینجا قبلاً... ‫قبلاً عاشق سر کار اومدن بودم.
‫ما چهار تا با هم ‫تعطیلات می رفتیم.
‫محض رضای خدا، ‫تو داری بچه دار میشی.
‫ماریلین باید برات ‫جشن سیسمونی بگیره.
‫یعنی من هیچ وقت...
‫...نمی خواستم اینا تموم بشن.
‫هیچ وقت فرصت نکردی حرفت رو بزنی.
‫می دونم.
‫اگه مصاحبه کنی و جوابِ ‫سوال هاشون رو بدی،
‫همه چیز تموم میشه.
‫از دهن خودت داستانت رو می شنون.
‫توضیح میدی واقعاً چی شده.
‫پاول...
‫فقط مصاحبه رو ‫در نظر داشته باش.
‫لطفاً.
‫باشه.
‫لوئیس، به خانم امون بده.
‫با فورترس کار می کنه. ‫نمی تونی نظرش رو عوض کنی.
‫- آدم می تونه تلاشش رو بکنه، نه؟ ‫- آره.
‫معذرت می خوام. ‫هیچی رو امضا نکن.
‫موریسون آماتوره.
‫گور بابای فورترس. ‫باید با من کار کنی.
‫می دونی چه کارهایی ‫می تونم برات بکنم؟
‫ببین، اگه سپرده ت رو منتقل کنی ‫به گروه ژوپیتر،
‫می تونیم کارهای بزرگی بکنیم. ‫کارهای اساسی، می دونی؟
‫آه، کانرد، آسیاب به نوبت.
‫فعلاً منتظر تأییدیه مؤسسه آنا دلویم. ‫باید درستش کنم.
‫اون درست میشه.
‫ببین، تمرکز من ‫روی کلیت قضیه ست، خب؟
‫آینده ت تو آلمان نیست.
‫ما می تونیم تیم خیلی خوبی بشیم.
‫خودت می دونی، نه؟
‫تازه فقط گروه ژوپیتر رو ‫نمیگم. شخص خودم رو میگم.
‫من پشتتم.
‫واقعاً خیلی حال و هوام عوض شد. ‫ممنون که اومدین دیدنم.
‫- البته. ‫- سعادت از ماست.
‫تاکسیم رسید.
‫- آنا، صبح صحبت کنیم؟ عالیه. ‫- بله.
‫لوئیس، برسونمت؟
‫نه، نیازی نیست. تاکسیم ‫دو دقیقه دیگه می رسه.
‫- خیلی خوب. ‫- می بینمت.
‫- می بینمتون. ‫- خداحافظ.
‫از...از دیدنت خوشحال شدم. خداحافظ.
‫تاکسیت چی؟
‫لغوش کردم.
‫بذار باهات بیام.
‫آم، واقعاً کمبود خواب دارم.
‫خانم دلوی، یه تماس فوری دارین.
‫اصرار کردن پشت خط بمونن ‫تا بیاین. فکر کنم مادرتون باشن.
‫اُه! آه...
‫مادرم. ممکنه مسئله جدی باشه، کانرد. ‫خیلی متأسفم. باید جواب بدم.
‫من منتظرتم.
‫نه. مادرمه، یه مدت ‫طول می کشه. نف؟
‫آقا، بفرمایید. نیکو با کمال میل ‫براتون سواری یا تاکسی یا هر وسیله...
‫...حمل و نقلی که لازم دارین می گیره.
‫شب بخیر، کانرد. ‫هفته بعد حرف می زنیم.
‫بشین. حالا می تونیم حرف بزنیم.
‫خیلی خوب.
‫واقعاً فکر کرد ‫دلت رو برده!
‫چرا؟ تو نه براش دلبری کردی، ‫نه چیزی گفتی، نه امیدی دادی، اما با این حال...
‫شام کاری بود!
‫اگه مرد بودم، این طوری ‫بهم نزدیک نمی شد،
‫اما چون زنم...
‫همه شون فکر می کنن می تونن یه قرارداد چرت ‫جلوت بذارن و از اون طرف خودت رو خر کنن.
‫- چه حق به جانب. ‫- آره، زمین مال مردهاست.
‫صنعت فیلم سازی هم همینه.
‫من دانشکده فیلم سازی رفته م، ‫چند تا فیلم کوتاه کارگردانی کرده م.
‫کارم خوبه، اما هیچ کس ‫اهمیتی به کارگردان های زن نمیده...
‫...مگر اینکه تبلیغ لوازم بهداشتی باشه.
‫می دونی، می دونستم تو ‫خلاقی. یه حسی به آدم میدی.
‫مثل بقیه دخترهای سطحی اینجا نیستی.
‫همه شون واسه کار کردن زنده ن.
‫بله، قطعاً کار آرزوهام نیست.
‫دارم واسه ساختن یه فیلم ‫پول جمع می کنم.
‫از پسش بر میای.
‫معلومه.
‫می خوای بیای یه مهمونی؟
‫رفتی؟
‫مم. رفیق بازی تو هتل ‫ممنوعه. بابتش اخراج میشی.
‫رفتی یا نرفتی؟
‫پس چی که رفتم.
‫سحرآمیز بود. اون مهمونی ‫یه سر و گردن از بقیه سر بود.
‫دوستم، نف رو دیدین؟ ‫فیلم سازه.
‫سلام، نف.
‫این همه پولدار کت شلواری، ‫مدل و یه خواننده مشهور.
‫اُه، به علاوه مارتین شکرلی، ‫کله گنده داروسازی...
‫...که قیمت داروهای ایدز رو بالا برد...
‫...و سر از زندان در آورد... ‫اون هم اونجا بود!
‫بهشون گفتم خونسرد باشن. ‫امثال من حبس نمی کشن.
‫یه بطری دیگه.
‫آه، مال سال 1975.
‫یکی از کالکین ها هم بود.
‫شاید اونی که تو «تنها در خانه» ‫بازی کرده یا اون یکی.
‫خیلی نوشیدنی خوردم.
‫خیلی خوب، راستش رو بگین. ‫کی می خواست بره فستیوال آطش؟
‫عجب افتضاحی!
‫شنیده م «برنینگ من» ‫در مقایسه باهاش لوکس بوده!
‫- پول من رو که پس ندادن. ‫- آره، مجبور شدن تو چادرهای سازمان مدیریت بحران فدرال بخوابن.
‫جدی؟
‫آه، آره. داشتم با یکی ‫که خبر داشت حرف می زدم.
‫آه، بیلی بیچاره. کلی زحمت می کشه ‫ولی لازمه ش رو نداره.
‫معذرت می خوام، خیلی بدجنسی ‫کردم. بدجنسی کردم. این...
‫خیلی خوب. اینجا رو باشین. آماده؟
‫تو حتی نمی دونی...
‫آلبوم «کارتر وی» بود.
‫شکرلی آلبومِ «کارتر وی» ‫لیل وین رو خریده بود،
‫صرفاً خریدش چون می خواست بشنودش.
‫اون آلبوم تو دسترسی محدود بود، ‫ولی اون عین آب خوردن خریدش.
‫همون موقع فهمیدم که طرف ‫مارتین شکرلی، کله گنده داروسازیه.
‫همون یارویی که به وو-تنگ کلن ‫بی احترامی کرده بود.
‫درست سر میز من نشسته بود.
‫این شب عجیب و غریب بود. ‫بیش از حد عجیب و غریب بود و من اونجا بودم.
‫تازه می دونی وقتی صورت حساب ‫اومد، چی کار کردن؟
‫اسمش رو گذاشته بودن ‫قرعه کشی کارت اعتباری.
‫برنده مارتینه.
‫- اُه. ‫- آره.
‫یارو همین طوری ‫آلبوم لیل وین رو خرید.
‫باورم نمیشه.
‫خودم شنیدمش! ‫با گوش های خودم!
‫کی همچین کاری می کنه؟ یعنی قشنگ ‫اثر یه هنرمند سیاه پوست رو کش رفت.
‫عزیزم، این... ‫نه. نه.
‫این آدما خیلی باحال و مایه دارن.
‫امشب جزو ده شب برتر زندگیمه.
‫تاد.
‫بین تو و آنا چه خبره؟
‫خبری نیست.
‫آره، ولی مگه اون روز نرفتی رایکرز...
‫...و بعد از جریحه دار کردنِ ‫احساسات آنا رفتی؟
‫جریحه دار...جریحه دار کردنِ احساسات آنا؟
‫اون گفت احساساتش رو جریحه دار کردم؟
‫عیناً این رو نگفت،
‫ولی از 16 تا تماس تلفنی ای ‫که تو 24 ساعت اخیر...
‫...از رایکرز باهام گرفته، ‫این طور برداشت کردم.
‫ناراحتش کردی.
‫یالا، ویو.
‫محاله باور کرده باشی ‫که من ناراحتش کرده م.
‫من فقط می دونم که ناراحته...
‫...و وقتی ناراحت باشه، ‫تلفنم زنگ می خوره.
‫می خوام بدونم چی شده...
‫...که شاید بتونم جلوی حمله تلفنیش رو بگیرم.
‫لطفاً کمکم کن.
‫اون فقط چیزی که نمی تونه ‫داشته باشه رو می خواد.
‫خیلی خوب، چی می خواد؟
‫مهم نیست.
‫مهم اینه که احساساتش ‫جریحه دار نشده ن.
‫من احساساتش رو ‫جریحه دار نکردم.
‫نکته اینه که اون ‫یه خودشیفته حقه بازه...
‫...که درک نمی کنه ‫بقیه احساس یا نیاز دارن.
‫- پس اون احساسات تو رو جریحه دار کرده؟ ‫- خداحافظ، تاد.
‫حاضری؟
‫نف!
‫چی کار داری می کنی؟ ‫دیوونه شدی؟
‫ببین! ‫خوشت میاد؟
‫آره، نه، قشنگه. ‫رنگ محبوبمه.
‫- چی؟ ‫- رنگ محبوبمه!
‫می دونم! منم همین رو ‫گفتم. این رنگ، رنگ نفه.
‫برات می خرمش.
‫آنا، لازم نیست برای من چیزی بخری.
‫نه، دیگه خریدمش. ‫صبر کن. بیا تو. وایستا.
‫کلی لباس برای پوشیدن هست. میای؟
‫- ریچل از کجا آنا رو می شناخت؟ ‫- نمی دونم.
‫قبل از اومدن آنا به هتل ‫باهاش آشنا بود.
‫دوست قدیمی و این حرفا نبودن، ولی...
‫ریچل همیشه سر خوش گذرونی ها بود. مثلاً...
‫تو لحظه های اینستاگرامی بود. ‫تا وقتی تفریح می کردیم، بود.
‫پس فکر نمی کنی ‫دوستی واقعی بوده باشه؟
‫مثل من و آنا نه. ‫ریچل...
‫...پشت سر هم می چاپید. ‫هیچ وقت پول آنا رو پس نمی داد.
‫هر چی تنش بود، مال آنا بود. ‫فکر کنم سعی داشت آنا باشه.
‫- آنا تحملش می کرد؟ ‫- نمی دونم می فهمید یا نه.
‫شاید هم خوشش میومد. یعنی...
‫ریچل ازش الگو می گرفت. ‫حتماً حس خوبی داشته.
‫اگه از ریچل خوشت بیاد، ‫فکر کنم مثل تعریف می مونه.
‫اگه خواستی، می تونم برات ‫یه وقت از آرایشگاه آنا بگیرم.
‫سرجیو مشتری جدید نمی گیره، ‫اما اگه من بگم می گیره.
‫- مگه موهام چشه؟ ‫- هیچی.
‫تادا!
‫- اُه، خدای من. ‫- وای!
‫موهای من هیچ وقت ‫به این خوشگلی نمیشن.
‫موهای اون رو هم ‫درست کن. بزن به حساب من.
‫- اُه، خدایا. جدی میگی؟ ‫- اوهوم.
‫کار کیسی یه چی تو مایه های ‫جادوی وودو و چیزهای معنوی بود.
‫اون ورزش ها...
‫هوف! ‫می ترکوند.
‫سی ثانیه مونده. زور بزنین. ‫حرکت کنین.
‫کیسی، من آسم دارم.
‫یالا، نف. از پسش بر میای.
‫درد همون ضعفه که داره ‫از بدنت خارج میشه.
‫آنا، گوشیت رو بذار کنار. ‫زیبایی دم رو دریاب.
‫کی تموم میشه؟
‫پونزده ثانیه دیگه. ادامه بده. ‫تک تک دورها مهمن. تک تکشون.
‫از پاهاتون تشکر کنین ‫که سرپا نگهتون داشته ن.
‫صداتون رو نمی شنوم!
‫ممنون، پاها!
‫هر طور ورزش کنین، ‫همون طور کارهای دیگه رو می کنین.
‫سنگ تموم گذاشتن ‫یا سمبل کردن؟ انتخاب با خودتونه.
‫و تمام!
‫عالیه.
‫دارم می میرم. ‫واقعاً دارم می میرم.
‫به نظر من که ورزش آسونی بود!
‫البته اگه آدم رو فُرم باشه.
‫ریچل، تو آدم قوی ‫و زیبایی هستی.
‫تو دنیایی که آدم می تونه ‫هر چیزی باشه، مهربون باش.
‫حرف بدی زدم. معذرت می خوام.
‫عیبی نداره. ‫مشکلی نیست.
‫کیسی الکی به اونجا نرسیده.
‫فکر نکنم رو فُرم بودن ‫برای آنا خیلی مهم بوده باشه،
‫ولی چون کیسی تمام بازیگرهای مشهورِ ‫فیلم ها رو تمرین میده...
‫...و آنا بهترین رو می خواست، ‫ماهی 4000 دلار به کیسی می داد.
‫هیچ وقت نپرسیدی ‫پول رو از کجا میاره؟
‫آنا صاحب یه ساختمون کامل بود.
‫ایناهاش.
‫- این ساختمونته. ‫- خدایا.
‫دست خوش، آنا.
‫تو اصل جنسی.
‫اصل جنس.
‫فقط ببینین چی کارش می کنم!
‫- می خواین بریم تو؟ ‫- بله!
‫یالا.
‫شاید به نظر عجیب بیاد،
‫ولی آنا رویاپردازه.
‫نابغه ست.
‫فکر کردی می تونه ‫مؤسسه آنا دلوی رو راه بندازه؟
‫راه افتاده بود. ‫داشت انجامش می داد.
‫با چشمای خودم دیدمش. ‫من از درش رفتم تو.
‫12 جورج دیگه سونای فروسرخ داره. ‫تو تک تک طبقات.
‫ایده کی بود؟ آنا.
‫هتل داره پول پارو می کنه.
‫مغز اقتصادی داشت، ‫شکی در اینش نیست.
‫اون زحمت می کشید.
‫فقط منتظر تأییدیه نهایی ‫تأمین مالیش بود.
‫با بانکدارها و وکلا حرف می زد. ‫همه ش یه هوا تا مؤسسه آنا دلوی فاصله داشت.
‫آره، اون...
‫خوب مردم رو قانع می کرد.
‫برام مهم نیست مردم چی میگن. ‫آنا ثروتمنده.
‫شاید باباش پول تو جیبیش رو قطع کرده باشه، ‫ولی من قرارهاش رو تنظیم می کردم.
‫اسنادش رو دیدم.
‫اگه ثروتمند نباشه، این چیزها رو ‫از کجا می دونه؟
‫فکر کنم واقعاً خمارم.
‫اوهوم.
‫آنا.
‫همم؟
‫چرا این همه بذل و بخشش می کنی؟
‫لباس، انعام...
‫خوشحال میشم.
‫لازم نیست پولت رو ‫حروم مردم کنی.
‫یعنی...لازم نیست ‫کسی رو بخری.
‫پول برای خرج کردنه.
‫من عاشق پول در آوردنم. ‫عاشق زحمت کشیدن براشم.
‫اگه پول داشته باشم که با بقیه ‫شریک بشم، چرا نشم؟
‫بچه که بودم،
‫هیچی نداشتم...
‫...و چند تا دختر بودن که بهم حسِ...
‫آه...
‫بگذریم، اگه پول رو خرج نکنی، ‫چه فایده داره؟
‫بابات از اول پولدار نبود؟
‫نه، بود. یعنی... ‫منظورم این نبود...
‫منظورم این بود که واقعاً سختگیر بود ‫و نمی ذاشت خرج کنم.
‫نمی تونستم خرید کنم.
‫می خواست خودم یاد بگیرم. ‫برای خودم پول در بیارم.
‫حتماً مامان بابات واقعاً ‫بهت افتخار می کنن، دختر.
‫تو چی؟
‫مامان بابات چطورین؟
‫همم...
‫غالباً من و مامانیم.
‫همیشه صمیمی بودیم.
‫یعنی صمیمی در حدِ...
‫...پرتزل هایی که دور هم می پیچن.
‫اومدم نیویورک که ببینم ‫بدون اون کیم.
‫خب؟
‫کی هستی؟
‫همون طور که گفتم، ‫می خوام کارگردان بشم.
‫پس منتظر چی هستی؟
‫برای آدمای عادی ‫اون قدرا آسون نیست.
‫پول و اجاره لازم دارم و...
‫- وقت می بره. ‫- آه.
‫چرته.
‫اگه به اندازه کافی مهم باشه، ‫کاری که می خوایم می کنیم.
‫همه که سپرده ندارن.
‫جای پای من ‫مثل تو محکم نیست.
‫من واسه هر چی که دارم کار می کنم.
‫به قول کیسی،
‫کافیه بپری که چتر نجات ظاهر بشه.
‫دختر سیاه پوست واشینگتنی ‫چتر نجات نداره.
‫می دونی، نه مثل تو.
‫خوابت برد؟
‫آنا؟
‫اون دنبال یه داستان بود.
‫تا حالا شده شام بیرون بخوری ‫و صورت حساب رو نگاه نکنی؟
‫نه.
‫- ساکت. ‫- منم همین طور.
‫حس می کنم...
‫- تموم شد؟ ‫- جوون بودم...
‫بهت گفتم که دو بار تماشاش می کنم.
‫...بهم قول تبلیغ داده بود. من...
‫- اسم مارتین شکرلی به گوشت خورده؟ ‫- ویو!
‫صبر کن. منظورت همون یاروئه ‫که به وو-تنگ کلن بی احترامی کرد؟
‫چیه؟
‫- فقط تماشا کن. ‫- پس دیگه باهام حرف نزن.
‫می خواستم اونی ‫که می خواد باشم...
‫کارم تموم شد.
‫فقط کاملاً صادق باش.
‫- من تماشا نمی کنم، پس اگه... ‫- ویو!
‫...دوستم داری، باید بهم بگی...
‫ویو! ‫باشه.
‫آم...
‫همه ش درباره تو نیست.
‫درباره خیلی چیزهاست. ‫تو یکی از داستان های متعددشونی،
‫اما بر خلاف داستان های دیگه...
‫...که مردم به وضوح ‫قبول نکردن مصاحبه کنن،
‫تو داستان تو، قربانی پشت دوربین ‫داستان رو تعریف می کنه.
‫اون قربانی نیست! یه دروغگوئه!
‫شاید اینجا بدونیم حقیقته، ویویان، ‫اما تو تلویزیون...
‫وقتی به آمریکا بگه حرفی که تو ‫می خواستی بشنوی رو زده،
‫حقایق برات مهم نبودن،
‫فقط می خواستی مردم کلیک کنن ‫و حتی 16 سالش نشده بوده...
‫دروغگو تویی.
‫اسپا...
‫ناخن کار، خرید، خرید، ‫شام، شام، باز ناخن کار،
‫شام، کنسرت کندریک لامار.
‫باز ناخن کار، ‫شام، شام.
‫خیلی خوب، ممنونم که نگرانمین.
‫خیلی...حالا هر چی، ‫ولی من خوبم، واقعاً میگم.
‫چیز خاصی نیست، ‫پس لطفاً اهمیتی به من ندین.
‫خجالت آوره.
‫هی! من که عمداً ‫بهت اهمیت نمیدم!
‫حتی نمی خواستم ‫تو تحریرستان باشی،
‫اما هم اینجایی و هم بددهنی ‫ولی یه نسل هزاره ای شورشی نیستی،
‫پس گم شو! ‫برام مهمی!
‫هی، بچه جون، ماود و من ‫دیگه داستان هامون رو تحویل دادیم،
‫پس در خدمتتیم.
‫من نیستم. من یه داستان مفصل ‫دارم که بنویسم.
‫ترامپ داره دموکراسیمون رو تهدید می کنه.
‫اون هر ده دقیقه دموکراسیمون رو ‫تهدید می کنه. فردا هم انجامش میده.
‫همه پشتتیم، پس اگه لازمه ‫حرفش رو بزنی، بیا...
‫نه. بس کنین.
‫من دارم کار می کنم.
‫دو جعبه سند مالی...
‫...از زمان اقامت آنا تو 12 جورج دارم ‫که باید رمزگشایی کنم.
‫آره.
‫مانیکور پدیکور ‫تو کَتم نمیره.
‫ناخن رو لاک می زنن. ‫75 دلار واسه ناخن!
‫ناخنن دیگه!
‫مگه لاک ناخن به ناخن ها قدرت ‫حل کردن پرونده های جرم و جنایت میده؟
‫«ییزی» چیه؟
‫ییزی به درد تو نمی خوره. ‫اینا همه واسه لباسن.
‫ظاهراً همه مون باید ‫دنبال یه چیزی به اسم «سوپریم» باشیم.
‫این کیف ها از اولین ماشینم گرون ترن.
‫تازه یادتون نره، تو هتل هم ‫به همه انعام 100 دلاری می داد.
‫آنا هر روز هزاران دلار خرج می کرد.
‫بی وقفه.
‫انگار نمی تونست با سرعت کافی ‫پولاش رو به باد بده. کی این طوری زندگی می کنه؟
قطعاً به چیز عجیبی بر خوردیم.
‫چه ش بود؟ یعنی ‫حتماً یه چیزیش بوده.
‫قبلاً پول یکی دیگه رو ‫خرج می کرد،
‫اما اینجا داشت ‫پول خودش رو به باد می داد.
‫یا کاملاً مطمئنه ‫که مؤسسه راه میفته...
‫...یا این آخرین تجربه آزادی قبل از سقوطه.
‫اگه از نف بپرسین، میگه ‫آنا داشته پیشرفت می کرده.
‫نف رو هم داشته ‫با خودش می برده.
‫ببینین.
‫انگار نف از لحظه به لحظه ش ‫لذت برده.
‫گفت تا یه مدت ‫واقعاً خوش گذشته.
‫تا یه مدت. ‫بعدش چی شد؟
‫نف! چطوری؟
‫سلام، چارلی. سلام، گیبی. ‫امروز چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫لازم نیست. طبقه بالا ‫جلسه داریم.
‫اگه چیزی لازم داشتین خبرم کنین. ‫حواسم به آنا هم بود.
‫- کی؟ ‫- آنا دلوی.
‫مشتری باباتون. ‫281 پارک رو اجاره کرده.
‫نه، بعید می دونم. ‫کدوم اتاقه؟
‫517.
‫نف، بابای من مشتریش رو ‫می ذاره تو اتاق لوکس...
‫...یا سوئیت بهش میده؟
‫اُه، حله. اشتباه از من بود.
‫خیلی به خودم افتخار می کنم. ‫سردرد دارم ولی کربوهیدرات نخوردم.
‫برادرهای روزن ‫همین الان رسیدن.
‫اُه!
‫گفتن اسمت رو نمی شناسن.
‫برای چی باید بشناسن؟
‫ازشون یه ساختمون اجاره کردی.
‫- از اونا ساختمون اجاره نکرده م. ‫- از باباشون.
‫آنا، اگه داری با باباشون ‫کار می کنی،
‫چطوریه که تو یکی ‫از سوئیت ها نموندی؟
‫دیدی وقتی یه نفر ‫کلی لطف بهت می کنه،
‫می خوای بی سر و صدا ‫براش جبران کنی؟
‫تو نابغه ای.
‫تامپسون ها همین الان ‫تسویه حساب کردن.
‫چی شده؟
‫وقتی آنا دلوی اومد، یه نفر ‫یادش رفت کارت اعتباری ازش بگیره.
‫اوه، یکی گند بالا آورده.
‫به خاطر کارت خون جدیدها بود. ‫کار نمی کردن.
‫ژنو، تو گفتی مزاحم مهمون ها نشیم.
‫همم، راست میگه، ‫خودت گفتی، ژنو.
‫خب نگفتم کلاً شماره کارت ‫نگیرین. باید شماره کارت بگیریم.
‫چرا به من نگاه می کنین؟
‫تو باهاش رفیق شدی.
‫بی خیال...باید بهتر ‫از اینا لاپوشونی کنی.
‫حالا باید بری الوئیز بزرگِ ‫آلمانیمون رو پیدا کنی...
‫...و مشکل رو حل کنی.
‫اون دوست توئه. ‫یه کار کن معذب نشه.
‫باشه. این قدر نترسین.
‫می دونی که کارم در خطره. ‫اگه درست نشه...
‫اون پول داره. ‫درستش می کنم.
‫- انجامش میدی؟ ‫- آره.
‫فقط یادت باشه کی داره ‫گندکاریت رو درست می کنه.
‫بانک ها افتضاحن. همه چیز ‫داره کلی طول می کشه.
‫وامم باید هفته ها پیش ‫تأیید می شد.
‫کلی پوله. گمونم باید ‫بررسی های لازم رو بکنن.
‫آخه من که خطرناک نیستم.
‫لعنت، نزدیک بود یادم بره.
‫مدیریت متوجه شد که کارت اعتباری ‫به هتل ندادی.
‫باید یکی بدی. ژنو داره ‫خودش رو خیس می کنه.
‫آه، حتماً. وقتی برگشتیم ‫یادم بنداز. این چیزها خیلی استرس دارن.
‫سلام، متأسفم، خانم، ‫اما این کارت نمی کشه.
‫مطمئنین؟
‫اُه.
‫کارت اروپایی.
‫آه...
‫این یکی رو امتحان کنین.
‫سیستم بانک داری آمریکا ‫مال عهد بوقه.
‫چطوری کارت غیرتماسی ‫ئی ام وی استفاده نمی کنین؟
‫ئی ام وی چیه؟ ‫ما اپل پی داریم.
‫آخ. وقتی قضیه وام و اجاره ‫حل شد، باید برم تعطیلات.
‫آم...این یکی هم نکشید.
‫جدی؟ دوباره بکشش. ‫حتماً مشکل سیستمتونه.
‫سیستممون مشکلی نداره.
‫دوباره بکشش. ‫این کارت ها سالمن.
‫آه...
‫از لحنت خوشم نمیاد.
‫فقط یه کارت سالم لازم داریم ‫که بتونم حساب این میز رو تسویه کنم.
‫می خوام مدیرت رو ببینم.
‫مدیر خود منم.
‫- چطوره من حساب کنم؟ ‫- چی؟ نف، نه.
‫بذارین...بفرمایید.
‫- نف! نف! نکن. ‫- چیزی نیست.
‫مسئله ای نیست. ‫احتمالاً دستگاهشون ایراد داره.
‫خیلی خوب.
‫به هر حال غذای اینجا افتضاح بود. ‫عمراً دیگه برگردیم.
‫امشب پول رو با ونمو برات می ریزم.
‫گور بابای اینجا.
‫یالا.
‫این طوری نگاهم نکن.
‫میشه یه چیزی بگی؟ ‫من شوکه شده م.
‫تو که نمی خوای ‫من چیزی بگم.
‫یه چیزی بگو، چون اون طوری زل زدن ‫به من برات نتیجه ای نداره.
‫باشه.
‫...هنر و فناوری،
‫به نظرم واقعاً مهمه، ‫بخشی از مؤسسه ست.
‫از بعضی جهات، برای من هم ‫بخش مهمیه.
‫من قلب یه هنرمند رو دارم...
‫نف.
‫نف!
‫نف، گوشت با منه؟
‫هنوز کارت اعتباریت رو بهم ندادی.
‫اُه.
‫البته. هر وقت خواستی ‫بهت میدمش.
‫دارم میرم خرید. ‫می خوای باهام بیای؟
‫- استراحت ناهارت ببینمت؟ ‫- امروز لازمش دارم.
‫چی رو لازم داری؟
‫کارت اعتباریت رو. ‫مدیریت به من گیر داده.
‫البته، بعداً بهت میدم.
‫می تونم الان برم بردارمش، ‫ولی دارن اتاقم رو نظافت می کنن.
‫عوضی های بی پول همیشه ‫دورمن که انعام بگیرن.
‫این طوری صداشون نکن.
‫چی؟
‫اونا خانم های زحمت کشین. ‫بهشون بی احترامی نکن.
‫البته. هر چی.
‫امروز چه ت شده؟
‫آهان.
‫امشب پُر پُریم.
‫فقط می خواستم بپرسم ‫با آنا مشکلی ندارین؟
‫منظورت چیه؟
‫نه، هیچی. فقط...همیشه ‫پولتون رو میده دیگه، نه؟
‫یعنی مشکلی نیست؟
‫تا جایی که من می دونم، ‫مشکلی نیست. پول شام رو میده.
‫خیلی خوب. عالیه. پس ‫کارت اعتباریش کار می کنه؟
‫اُه، پس از اون کابوس خبر داری، ها؟
‫آره، البته.
‫- البته...کدوم بخش رو میگی؟ ‫- کارت اعتباریش هک شده.
‫آهان.
‫چند هفته اخیر، شام رو ‫به حساب اتاقش زده،
‫بنابراین از طرف ما مشکلی نیست،
‫اما اگه بخوای، می تونیم ‫کپی هزینه ها رو بهت بدیم.
‫دروغ چرا؟ اندازه ‫رسید سی وی اسه.
‫خیلی بلنده.
‫الو؟
‫سلام، چارلی. منم، ‫نف، از 12 جورج.
‫- چه خبر؟ ‫- آره، همه چیز رو به راهه.
‫فقط یه سوال درباره ‫مهمونم، آنا، داشتم...
‫...که 281 رو اجاره کرده.
‫می دونی، اتفاقاً چکش کردم.
‫بابام اسمش رو نشنیده.
‫شاید استعلام کرده.
‫خیلی ها اونجا رو ‫گشتن، اما...
‫مرسی، چارلی.
[فهرست مشتریان] [جستجو: آنا دلوی]
[پرداخت شده: 0]
[پرداخت کننده: آنا دلوی]
[مبلغ: 33890 دلار و 75 سنت]
‫سلام، نف.
‫- نظرت درباره این چیه؟ ‫- ایبی روزن تا حالا اسمت رو نشنیده.
‫- چی داری میگی؟ ‫- با من صادق باش. چه خبره؟
‫ایبی اسمت رو نشنیده، اما ‫تو گفتی ساختمونش رو اجاره کردی.
‫حرفت چیه؟
‫آنا، آبروم در خطره، خب؟
‫هیچ کس اسمت رو نشنیده.
‫من تو تک تک لیست ها وارد کردمت. ‫تو بُرد مهمون های ویژه واردت کردم.
‫کارت اعتباری به هتل نمیدی.
‫کارت هات کار نمی کنن. ‫پول شام رو من حساب کردم.
‫من آه در بساط ندارم و به کارم ‫نیاز دارم و صورت حساب تو بالغ بر 30 هزار دلاره.
‫با من صادق باش.
‫- قاتی کردی و احساساتی شدی. ‫- بس کن.
‫اگه کلاه برداری، باش. کلاه برداری کن، ‫ولی پای من رو نکش وسط.
‫من باید پول اجاره بدم.
‫من مشکلای واقعی دارم ‫که باید بهشون برسم.
‫من برای خودم برنامه دارم ‫و با تو غرق نمیشم.
‫می شنوی چی میگم؟
‫به کارهات رسیدگی کن.
‫روزم حرف نداشت.
‫مجسمه ای که دارم روش کار می کنم ‫بالاخره داره به یه جایی می رسه...
‫- ...که... ‫- همم!
‫خیلی وقت بود ‫بهش زل زده بودم...
‫...و یهو، انگار یه دکمه...
‫...تو مغزم زده شد...
‫...و یه چیز جدید...
‫- چه فرقی کردی؟ ‫- موهام...خوشت میاد؟
‫موضوع داناوان لمب نیست.
‫فقط می خواستم روی موهای کوفتیم نظر بدی.
‫ویوی،
‫تو اگه کله ت رو بتراشی هم ‫من عاشقش میشم.
‫خب؟ من به خاطر قیافه ت ‫باهات ازدواج نکردم.
‫می دونی که فقط واسه پولت ‫باهات عروسی کردم.
‫چی کار داری می کنی؟
‫مم، یادداشت هام رو مرور می کنم.
‫می دونی،
‫وقتی این رو می خونم، به این ‫فکر می کنم که چقدر ترسیده بوده!
‫انگار یه کوزه پول داشت ‫که با زندگی تو هتل خرج می کرد...
‫...و داشت کوچیک تر ‫و کوچیک تر می شد.
‫منتظر سرمایه گذاری ‫تو مؤسسه ش بود.
‫حتماً باور داشته که واقعاً اتفاق میفته.
‫باور داشته که واقعاً ‫به پوله می رسه،
‫وگرنه برای چی خرج کنه؟
‫فکر کنم داشته با ایمان پیش می رفته. ‫مطمئن نیستم یه کلاه برداری تمام عیار بوده باشه.
‫فکر می کنم ‫باور داشته.
‫یا نف به جاش باورش داشته؟
‫اون به دوستش باور داشت.
‫آره.
‫- نمی تونی این کار رو بکنی. ‫- بیاین بریم...
‫من هیچ جا نمیرم. کلیدم رو ‫درست کن. بذار برم تو اتاقم.
‫- چی شد؟ ‫- چطور تونستی بذاری این بلا رو سرم بیارن؟
‫- ژنو، چی کار کردی؟ ‫- نمی ذاره برم تو اتاق کوفتیم!
‫تا وقتی خانم دلوی حساب سنگینشون رو ‫تسویه کنن،
‫متعلقاتشون رو توقیف می کنیم.
‫می دونی من کیم؟
‫- می دونی چه بلایی می تونم سرت بیارم؟ ‫- ژنو!
‫من وسایلم رو می خوام!
‫شما 30 هزار دلار ‫به ما بدهکارین.
‫اُه، وای. آه.
‫شرط می بندم از اینکه تو هتلِ چرتِ ‫کوچیکت ایستادی، خیلی احساس خوبی داری.
‫نف، لطفاً، باید وسایلم رو بیاری. ‫می دونی که تسویه حساب می کنم.
‫- آنا، اگه من... ‫- باهاش حرف نزن.
‫پرداخت نکنه، ‫کارت اتاق رو نمیدیم.
‫نف، خواهش می کنم. باید وسایلم رو ‫بردارم. تمام اسناد کارم اون توئه.
‫گذرنامه م. باید گذرنامه م رو بردارم.
‫آنا، متأسفم.
‫می دونی که بدهیم رو میدم.
‫نمی تونم کمکت کنم.
‫سلام! پاول ازم خواست ‫ازت خبر بگیرم.
‫«آمریکا زیر ذره بین» ‫جواب می خواد.
‫می خوان پنجشنبه فیلم بگیرن ‫که کارشون سر موعد تموم شه، پس...
‫ممنون.
‫«ممنون» یعنی تصمیم گرفتی یا...
‫ممنون.
‫گرفتم.
‫سلام.
‫من همین جا می میرم.
‫مک کا باز هم جعبه ‫و صورت حساب و رسید فرستاد.
‫باید همه چیز رو بخونم ‫که بتونم شروع کنم.
‫این...آنا خیلی زحمت داره، می دونی؟
‫کی تو رایکرز ‫بهش سر می زنه؟
‫من و تو. همین.
‫می خواست بدونه کی احساساتِ من رو ‫جریحه دار کرده. اون هم آنا!
‫به اون ربطی نداره. حس می کنم ‫هر چیزی بهش بگم خطرناکه.
‫بعضی روزها فکر می کنم ‫هانیبال لکتره،
‫ولی بعضی روزها هم فکر می کنم ‫یه جوون بیست و خرده ای ساله عادیه.
‫می دونست ناراحت شده م.
‫زنم «آمریکا زیر ذره بین» رو تماشا می کنه.
‫مسئله شرمندگی جلوی مردم نیست. ‫موضوع این نیست. فقط...
‫تا ابد یدک می کشمش.
‫دیگه کسی پیشنهاد کار ‫بهم نمیده.
‫تو مصاحبه اشتراکیم ‫درباره ش ازم سوال می پرسن،
‫اما مسئله این نیست. فقط...
‫چیه؟
‫پاول سردبیر من بود،
‫اما دوست هم بودیم.
‫من، جک، پاول و ماریلین...
‫...هر تابستون با هم یه کلبه چرت ‫تو کتسکیلز می گرفتیم.
‫وحشتناک بود، اما وسعمون ‫در همین حد بود.
‫یه سال، درست بعد از هفته ای ‫که تو کلبه بودیم،
‫پاول ازم خواست ‫این مقاله رو بنویسم.
‫حتی مقاله هم نیست، ‫یه فهرسته.
‫سی دلیل برای دوست داشتن نیویورک. ‫یه لیست کوفتی.
‫نزدیک بود رد کنم.
‫تازه یه کار جدید گرفته بودم. ‫کار فوق العاده ای بود.
‫کارم رو آنتن بود. ‫رویایی بود،
‫اما پاول دوستم بود.
‫کمک لازم داشت، منم ‫لیست کوفتی رو نوشتم.
‫شماره 12 لیست...
‫داناوان لمب.
‫بچه ای که قبل از یاد گرفتن رانندگی ‫80 میلیون دلار از بازار بورس در آورده بود.
‫قطعاً دلیل خوبی ‫واسه دوست داشتن نیویورک بود.
‫تأییدش رو گرفتم، با دوستاش ‫و مامان باباش حرف زدم،
‫اظهارنامه بانک رو دیدم،
‫ولی چه می دونم... ‫حس بدی داشتم.
‫به پاول گفتم: ‫«یه جای کار بو میده.»
‫گفت بنویسمش. خودش ‫بعداً چکش می کنه.
‫من نوشتمش. همون طور ‫که گفتم، اون دوستم بود.
‫وقتی «30 دلیل» در اومد، ‫شماره 12 سر جاش بود.
‫پاول درست همون طور ‫که نوشته بودم چاپش کرد.
‫فقط حالا یه سرتیتر فوق جذاب داشت،
‫از اون تیترها که باعث میشه ‫برنامه های صبحگاهی...
‫...و روزنامه های یکشنبه ‫داستان رو گزارش کنن...
‫...و مشکلی پیش نمیومد،
‫ولی بچه هه هیچ پولی نداشت.
‫حتی چندرغاز! به مجله «پست» هم ‫تو مصاحبه اختصاصی همین رو گفت،
‫البته بعد از اینکه بهشون گفت ‫من تحت فشار گذاشتمش که دروغ بگه.
‫وقتی لندون، رئیسمون، ‫پرسید چی شده،
‫من حقیقت رو گفتم و فکر می کردم ‫پاول هم همین کار رو کرده،
‫اما حالا پاول و ماریلین ‫هر تابستون دو هفته...
‫...خونه پدری لندون ها تو وینیاردن.
‫پاول ترفیع گرفت،
‫من قبل از اینکه کارِ رو آنتن جدید ‫و معرکه م شروع بشه، ازش اخراج شدم.
‫بدتر از همه اینکه تمام همکارام، ‫همه دوستام تو محل کارم...
‫...قیدم رو زدن. به همین راحتی ‫ولم کردن.
‫هیچ کس بهش شک نکرد. ‫هیچ کس به من ایمان نداشت.
‫رو پیشونیم مُهر زده ن: ‫«خبرنگار بد».
‫همه هم قبولش کرده ن ‫یا دلشون برام می سوزه،
‫بنابراین...
‫حالا که پیش نمایش پخش شده ‫و پاول می خواد باهام آشتی کنه...
‫...و من دارم یه موجود زنده تو خودم ‫پرورش میدم و حتی نمی تونم نوشیدنی بخورم.
‫برای همین با آنا بدجنسی کردم، خب؟
‫باشه.
‫از موهات خوشم اومد.
‫تو چشم نیست، ‫ولی قشنگ شده.
‫دقیقاً، مگه نه؟
‫مرسی.
‫پارسال یه تبلیغ وکالت ارزون ‫با شماره تماس 800-1 درست کردم.
‫- تحقیرآمیز بود. می خوای تماشاش کنی؟ ‫- آره، خیلی هم زیاد.
‫همم.
‫ژنو.
‫می خواستی من رو ببینی؟
‫- چطور انجامش دادی؟ ‫- چی رو؟
‫آنا دلوی پول همه چیز رو داد. ‫امروز واریز کرد.
‫من سرش داد زدم.
‫گذاشتم بندازیش بیرون. ‫بهت گفته بودم که!
‫بهت گفته بودم! آنا اصل جنسه. ‫آنا واقعیه! حالا دیگه می دونی!
‫آنا!
‫پولی که بهت بدهکارم.
‫بابت حرفم متأسفم. ‫نباید بهت تهمت می زدم.
‫از این عوضی های کوته فکر ‫دور شو. تو از سر اینجا زیادی، نف.
‫من میرم سفر. ‫یه جای مفرح.
‫می خوای بیای؟
‫نمی تونم. دیگه مرخصی ندارم.
‫این کار رو لازم دارم. ‫زندگیم همینه، آنا.
‫زندگی برای زندگی کردنه، می دونی؟
‫خداحافظ، نف.
‫- نف. ‫- مم.
‫به خاطر تو بود.
‫چی؟
‫اون به خاطر تو ‫اون همه مدت تو هتل موند.
‫تو تنها کسی هستی ‫که پولش رو کامل پس داد.
‫فکر کنم چون تو رو داشت، اونجا موند.
‫به کیسی پول می داد که پیشش باشه...
‫...و ریچل...
‫ولی بعد یه مدت، من ‫واسه انعام پشتش نبودم.
‫پشتش بودم چون...
‫...ازش خوشم میومد.
‫دلم براش تنگ شده.
‫میای؟
‫تو برو. من یه کاری دارم.
‫باشه.
‫نه.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫اگه می خوای بی حساب بشیم،
‫برو تو برنامه و توضیح بده ‫که گند زدی و من رو قربانی کردی...
‫...و وجهه من رو به گند کشیدی ‫که بتونی خودت رو نجات بدی.
‫- هیچ وقت نمی خواستم... ‫- چرا، می خواستی.
‫ما دوست بودیم، پاول.
‫من بهت باور داشتم.
‫تو تصمیم گرفتی که واسه نفع بردن خودت ‫به من آسیب بزنی.
‫تو بی گناه نیستی.
‫انتظار نداشتم بیای.
‫چطوری؟
‫مم.
‫این تو سونا ندارن.
‫تو چطوری؟
‫خوبم. هنوز تو 12 جورجم، ‫اما در حال فیلم برداری فیلمم هستم.
‫آخر هفته ها.
‫ایول! آره.
‫خیلی خوب. برام تعریف کن.
‫خب، دارم با گوشیم می گیرم ‫اما خیلی خوب از آب در اومده.
‫بعضی از صحنه هاش رو ‫دارم تو هتل می گیرم.
‫شرط می بندم ژنو ‫کیف می کنه.
‫ژنو...خیلی هم بد نیست.
‫یعنی هنوز همیشه بهم گیر میده، ‫اما اون خنگوله رو یادته؟
‫- آره. ‫- استعفا داد.
‫لعنت، واقعاً؟