‫[شاید اون قدر زیاد پول داشته ‫که حسابش از دستش در رفته بوده.]
‫این داستان، همین داستانی...
‫که قراره با اون هیکل ‫چاق و به درد نخورتون...
‫یه گوشه لم بدین و تماشاش کنین، ‫کلا راجع به منه.
‫[شاید اون قدر زیاد پول داشته ‫که حسابش از دستش در رفته بوده.]
‫[ویویان کنت.]
‫ایشه! راجع به این نیست بابا.
‫[مقاله ام راجع به «خرپول آلمانی» ‫که منهتن رو زیر و رو کرده بود، منتشر شده!]
‫راجع به منه.
‫خودتون که من رو می شناسین.
‫همه من رو می شناسن.
‫من یه نماد محسوب می شم.
‫یه پا افسانه ام.
‫این خرپول جعلی متهم شده ‫که با کلاه برداری...
‫تونسته به ارزش چندین هزار دلار...
‫از غذاهای اعیانی، اتاق های مجلل هتل ها ‫و پرواز با هواپیمای شخصی بهره ببره.
‫به نقل از منابع، حتی سر قشر ‫مرفه منهتن هم کلاه گذاشته...
‫و آبروی بزرگ ترین فعالان عرصه هنر، املاک،
‫صنعت مد و وال استریت رو نقش بر آب کرده.
‫راستش، این حرف ها کاملا دروغه. ‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫چرت و پرت می گن.
‫آنا دلوی شاهکاری تمام عیاره، ‫این جماعت هم می تونن برن...
‫[این داستان کاملا حقیقت دارد.]
‫[البته به جز بخش هایی ‫که کلا من در آوردی هستند.]
‫[بیستم نوامبر 2017.]
‫دادستانی ناحیه ای منهتن،
‫با افتخار آغاز جلسه تفهیم اتهام ‫آنا سوروکین رو اعلام می کنه.
‫خانم سوروکین رو با نام مستعار ‫آنا دلوی هم می شناسن.
‫دادگاه عالی ایالت نیویورک...
‫قبلا اتهامات خانم سوروکین رو ‫به این شکل تفهیم کرده بوده:
‫دو مورد سرقت هنگفت عمدی درجه یک،
‫سه مورد سرقت هنگفت درجه دو،
‫یه مورد سرقت هنگفت درجه سه ‫و سرقت خدمات.
‫آنا سوروکین نقش فردی مرفه رو بازی می کرد...
‫و در راستای سرقت چندین و چند...
‫میلیون دلار، جرائم سنگین متعددی مرتکب شده.
‫همچنان دارن راجع به باقی ‫جنایاتش تحقیق می کنن.
‫اگه به نظرتون جزو قربانیان متهم هستین،
‫با خط فساد مالی تماس بگیرین.
‫ممنون.
‫[«مرفه جعلی» دستگیر شد!]
‫داری می خونیش؟
‫دختره برگشته نیویورک.
‫باورم نمی شه. ‫به نظرت چطوری گیرش انداختن؟
‫کارما خرش رو گرفت عزیزم.
‫کیهان خودش کل اشتباهات رو تصحیح می کنه.
‫باید با شنیدن خبر آنا، یه گلویی تازه کنیم. ‫خبرش رو خوندی؟
‫من که اصلا ندیدمش.
‫ما اصلا ندیدیمش.
‫عزیزم، روزنامه ها خبرش رو چاپ کردن ها.
‫احتمالش هست که این جریان ‫خیلی سر و صدا کنه.
‫من اصلا قصد ندارم تحقیر بشم.
‫یه خبرنگار یه خبر نوشته بود دیگه. ‫تازه، اون هم تو «پست» چاپ شده بود.
‫کس دیگه ای پی اش رو نمی گیره بابا.
‫اصلا واسه چی باید بگیره؟
‫دیگه کی می خواد پی آنا دلوی بدبخت رو بگیره؟
‫- نورا. سلام عزیز دلم. ‫- هوم.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫- چیزی ندیدی؟ ‫- هنوز کاری رو روی تخته نچسبوندن.
‫از همین الان بگم...
‫اگه جریان ملانیا رو به من بسپارن، ‫می ذارم می رم.
‫دیگه راجع به ملانیا خبری نمی نویسم.
‫دلم واسه خبر نوشتن ‫راجع به خانواده اوباما تنگ شده.
‫احتمالش هست ‫که من یه خبری جور کرده باشم.
‫داشتم با خودم می گفتم: «مگه چی می شه؟ ‫برم تو و پیشنهادش رو بدم دیگه.»
‫- ایول، برو تو. برو. ‫- برو تو کارش.
‫- تلاشت رو بکن. ‫- چرا که نه؟
‫خیلی خب.
‫- برو دیگه. ‫- خیلی خب، به درک. می رم تو.
‫- می ترکونی. ‫- ایول.
‫وای نه. نمی تونم تماشا کنم.
‫آره، آره، قشنگ می شه.
‫سلام ویویان. اِم، جلسه داریم ها.
‫می دونم، ولی می خواستم ‫تا به نتیجه نرسیدین،
‫مقاله بعدیم رو به مزایده بذارم.
‫این چیه؟
‫اسمش آنا دلوی یا آنا سوروکینه، ‫کسی نمی دونه کدومش درسته.
‫یا یه خرپول آلمانی به شدت مایه داره،
‫یا کلا آس و پاسه، ‫ضمنا، ممکنه روس هم باشه.
‫- ویویان، اِم... ‫- همین دیگه، کسی نمی دونه.
‫معلوم نیست کیه، ولی دادستانی ناحیه ای ‫لس آنجلس استردادش رو تأیید کرده،
‫محاکمه اش هم همین امروزه.
‫الان دارم می رم دادگاه، ‫همین الانش هم دیرم شده.
‫- خبرش رو می نویسم. ‫- لندون...
‫- ویویان! ‫- باید خبر «من هم» تو وال استریت رو بنویسه.
‫خب، واقعا لازمه خودم بنویسم؟
‫- هوم. خبرش... ‫- این دفعه واسه چی داری شکایت می کنی؟
‫خبر جذاب و مهمی رو بهت سپردم دیگه.
‫آها، مرسی.
‫می خوام به جاش این خبر رو بنویسم لندون.
‫- تقسیم اخبار با پاوله. ‫- خیلی خب، ولی این خبر در حد جلده.
‫یه مرفه احمقه دیگه. ‫من که این طور فکر نمی کنم.
‫فقط بهم فرصت بدین ‫باهاش یه مصاحبه بکنم.
‫ویویان، اِم...
‫خود تفهیم اتهامش عین یه رمان می مونه.
‫اتهاماتش، جاهایی که رفته ‫و افرادی که دخیل بودن خیلی خفنن.
‫پای بانک های بزرگ، مشاورین مالی خفن، ‫صندوق های پوششی ریسک،
‫شرکت های حقوقی بزرگ، ‫شرکت های ساخت و ساز،
‫افراد انسان دوست، ‫گالری های هنری،
‫دلال های آثار هنری، ‫کل دست اندر کاران هفته مد...
‫و نصف جامعه نیویورک وسطه، ‫ضمنا، بیست و شش سالش بیشتر نیست.
‫خودم تو 26 سالگی بلد نبودم ‫بند کفشم رو ببندم.
‫خودت که می دونی ‫مقالات خوبی می نویسم.
‫بذار بنویسمش.
‫تقسیم اخبارتون با پاوله.
‫خبر جنبش «من هم» وال استریت رو بنویس.
‫قبوله.
‫متنش تا سه هفته دیگه دستم باشه.
‫مشکلی نیست.
‫می خوایم زندانی بمونه جناب قاضی.
‫وثیقه تعیین نشه؟ ای بابا!
‫جناب قاضی، همگی می دونیم ‫چون خودتون گذاشتین...
‫بریم دنبالش و بگیریمش، ‫الان تو دادگاه حضور داره.
‫نباید وثیقه تعیین بشه جناب قاضی.
‫- جناب قاضی، ایشون... ‫- ممکنه از کشور فرار کنه. دادستانی...
‫ازتون می خواد حبس قابل توجهی براش ببرین.
‫عدم تعیین وثیقه تو این پرونده خیلی مهمه.
‫موکل بنده قصد دارن ‫حتما تو جلسات بعدی شرکت کنن.
‫جناب قاضی، جرم ایشون ‫خشونت آمیز نبوده،
‫خودشون هم کم سن و سال ‫و آسیب پذیر هستن.
‫وثیقه منصفانه ای تعیین کنین، ‫بنده هم پاسپورتشون رو تحویل می دم،
‫در اون صورت ایشون می تونن ‫بهم در دفاع از خودشون کمک کنن...
‫که با توجه به شکایات مالی، ‫کلی وقت می بره.
‫خانم سوروکین، آقای اسپودک ازم خواستن ‫تعیین وثیقه رو در نظر بگیرم.
‫من هم در نظر گرفتم.
‫ولی اصلا بهتون اعتماد ندارم...
‫جهت تشکیل باقی جلسات، ‫برگردین دادگاه.
‫به هیچ وجه اعتماد ندارم.
‫تا زمان تشکیل دادگاه، ‫تو زندان جزیره رایکرز حبس می شین.
‫حبس موقتی تأیید شد.
‫- خوب مقاومت کرده بودین ها. ‫- مرسی.
‫تصور حبس شدن زن جوانی با اون سن و سال ‫تو زندان رایکرز از توانم خارجه.
‫پیش میاد دیگه.
‫نفهمیدم اعضای خانواده اش ‫هم تو دادگاه بودن یا نه.
‫حرفی ندارم.
‫- من نخواستم چیزی بگین. ‫- ولی می خواستی بگی.
‫صرفا می خوام ببینم اصلا خبر دارین ‫پاش چطوری به این جریانات باز شده یا نه.
‫حرفی ندارم.
‫اتهامات به شدت سنگینی بهش وارد شده...
‫و پای دو تا از بزرگ ترین ‫بانک های دنیا وسطه،
‫«فورترس» که بماند.
‫«فورترس» یکی از بزرگ ترین ‫شرکت های سرمایه گذاری خصوصیه.
‫اکثر بیست و شش ساله ها ‫اصلا با چنین شرکت هایی کار ندارن،
‫حتی از وجودشون هم خبر نداشتن، ‫ولی این آدم خبر داشته.
‫«فورترس» رو از کجا شناخته بود؟
‫حرفی ندارم.
‫صرفا... خیلی خوشحال می شم که بتونم ‫با آنا صحبت کنم.
‫اصلا امکان نداره.
‫«پست» همین الانش هم دو خبر ‫راجع بهش چاپ کرده...
‫و «مرفه جعلی» خطابش کرده.
‫کسی «پست» رو نمی خونه بابا.
‫اعضای هیئت منصفه ‫که «پست» رو می خونن،
‫«پست» هم داره مسخره اش می کنه.
‫مرفه احمق؟ ‫امکان نداره حرفشون حقیقت داشته باشه.
‫دختره اصلا مرفه احمقی نیست. ‫مرفهش رو نمی دونم، ولی احمق که نیست.
‫- ببینین، اِم... ‫- حق داره داستانش رو روایت کنه.
‫یه مصاحبه است دیگه. ‫فقط می خوام باهاش صحبت کنین.
‫بذارین خودش تصمیم بگیره.
‫شما کی هستین؟
‫ویویان کنت هستم. ویویان هستم.
‫ویویان کنت، ویویان خانم...
‫من می خوام این طرفی برم، ‫شما هم دنبالم نمیاین.
‫عذر می خوام.
‫تک و تنها تو اتاق انتظارش ‫که پر از خانم های باردار بود نشسته بودم.
‫خیلی خیلی زیاد عذر می خوام.
‫امروز بعد از ظهر...
‫کل حضار مطب دکتر هریس ‫خیال می کردن مشکل روانی دارم.
‫چنگال.
‫باز هم عذر می خوام.
‫- یهو... کارم طول کشید دیگه. ‫- کم برده بودم.
‫خبر خوبیه. ‫آنا واقعا...
‫چه بدونم. خارق العاده است.
‫آنا که زندانیه. ‫می دونی چه کاری خارق العاده است؟
‫این که آدم نون بازوی خودش رو بخوره، ‫واسه زندگی خودش تلاش کنه...
‫و از وقت سونوگرافیش ‫جا نمونه خارق العاده است.
‫این خبر ارزش جا موندن از سونوگرافی رو داشت.
‫خیلی خب.
‫بگو.
‫«فورترس».
‫پای کسی که بیخودی ‫به «فورترس» باز نمی شه،
‫فقط مایه دارها و قدرتمندان ‫باهاش همکاری می کنن.
‫اگه آنا باهاشون ‫همکاری کرده باشه،
‫استعداد مالی شگفت انگیزی ‫رو به نمایش گذاشته بوده.
‫حتی اگه باهاشون همکاری نکرده باشه هم،
‫به هر حال استعداد مالیش شگفت انگیز بوده.
‫به علاوه، عضو جامعه نیویورک بوده.
‫دنیای اون جامعه خیلی محدوده.
‫یا واقعا عضو اون جامعه بوده ‫یا با دوز و کلک خودش رو بینشون جا کرده.
‫در هر صورت، خبر خیلی خفنیه.
‫باید خودت قیافه ‫پاول رو موقع اعلام...
‫خبر جنبش «من هم» ‫تو وال استریت می دیدی. ایشه!
‫راستش، لزومی نداره پاول رو تحمل کنی.
‫وای خدایا، خواهشا باز شروع نکن.
‫منظورم اینه که...
‫شاید داری ماجرا رو بیش از حد بزرگ می کنی.
‫این طور نیست.
‫خب؟ بس کن.
‫صرفا می خوام کمکت کنم.
‫سلام آنا جان، من یکی از مقاله نویسان ‫«مجله منهتن» هستم.
‫داستانت رو تا حدی مطالعه کردم.
‫روزنامه ها در حقت جفا کردن.
‫جزئیات اندکی که پیدا کردم ‫به قدری جذابن...
‫که مطمئنم داستانت جزئیات بیشتری داره.
‫می دونم که این کارها ‫از دست زنی نابغه و جالب توجه...
‫«نابغه و جالب توجه»؟
‫زیاده روی کردم؟
‫تملق همه جا کار آدم رو راه می اندازه.
‫از دست زنی نابغه و جالب توجه براومده.
‫اگه مایل باشی، ‫خیلی خوشحال می شم...
‫همدیگه رو ببینیم ‫و راجع به مقاله ای احتمالی صحبت کنیم.
‫امیدوارم حالت تحت شرایط کنونی خوب باشه...
‫و بتونیم به زودی همدیگه رو ببینیم. ‫شماره ام رو این زیر نوشتم.
‫موفق باشی، از طرف ویویان کنت.
‫سلام، ویویان کنت هستم.
‫سلام ویویان. منم، آنا دلوی.
‫انگشت شستتون رو بذارین روی اسکنر.
‫برین منتظر اتوبوسی به نام «رزی» بمونین.
‫- باز هم باید اتوبوس سوار بشم؟ ‫- اینجا اتوبوس زیاد داریم.
‫جواز ورودته.
‫چقدر باید منتظر بمونم؟
‫معلوم نیست چقدر طول بکشه.
‫آخه بچه ام گرسنه اش می شه.
‫معلوم نیست چقدر طول بکشه.
‫چه روز قشنگی.
‫اذیت نکن دیگه اسپودک، ‫من دارم زندگیم رو می کنم.
‫واسه چی اومدی اینجا؟ ‫گوشی اختراع شده ها.
‫آخه باید خودم رو هم ببینی.
‫قیافه ام رو ببین. ‫کی می تونه روم رو زمین بذاره؟
‫واقعا می خوای جلوی بچه ات ‫جواب سوالت رو بدم؟
‫کاترین، به نفعت نیست ‫که این پرونده رو به دادگاه بکشونی.
‫عه، ولی می خوام. ‫دختره خلافکاره.
‫از یه سری از بزرگ ترین بانک ها ‫و هتل های شهرمون دزدی کرده.
‫متهم به سرقته. ضمنا، ‫همه از بانک ها متنفرن...
‫و هزینه هتل ها رو ‫بیش از حد تلقی می کنن.
‫- چقدر مز... ‫- موز می گم!
‫یکی هست که کل کلمات رو تکرار می کنه، ‫پس «موز می گم».
‫موز می گی، باشه.
‫اذیتم نکن دیگه تاد.
‫دختره آبروی این بانک ها و هتل ها رو برده.
‫نمی تونم اتهاماتش رو پس بگیرم، ‫سرم رو می زنن.
‫ضمنا، خودم هم نمی خوام پس بگیرم.
‫این دختره نماد کل مشکلات کنونی آمریکاست،
‫تازه، آمریکایی هم نیست.
‫کسی محکومش نمی کنه.
‫دختره عین رابین هوده، ‫قهرمان مردمه.
‫این دختره...
‫کلاه برداری بیش نیست.
‫دختر ناز و مهربونیه.
‫حرفت سرشار از تبعیض جنسیتی بود. ‫آنا عین بقیه خلافکارهاست.
‫نمی دونم نظرم برات مهمه یا نه، ‫ولی به نظرم این دفعه اشتباه کردی.
‫ولی قبوله، سعیم رو کردم. ‫بابا سعیش رو کرد، مگه نه؟
‫بابا سعیش رو کرد.
‫تو دادگاه می بینمت.
‫تاد، تا حالا به فکرش نیفتادی ‫که کمکش کنی وکیل دیگه ای بگیره؟
‫نه کاترین، نیفتادم.
‫نمی خوام بهت توهین کنم، جدی می گم. ‫خودت که من رو می شناسی.
‫آخه خودم با حوزه تخصصت آشنام...
‫و برام قابل احترامه، ‫ولی این یکی فرق می کنه.
‫نگرانتم.
‫نور پدرت کاترین.
‫بیش از یازده هزار صفحه مدرک جمع کردن.
‫گروه حقوقیم هفت نفره است.
‫پرونده خطرناکیه. ‫دارم سعی می کنم نجاتت بدم.
‫چیکار کنم؟
‫می گم با اعتراف بهش تخفیف بدن، ‫تو هم بهش بگو،
‫بعدش سریع کل پرونده رو می بندیم.
‫کار به دادگاه نور به نور شده نمی رسه.
‫بلیت پرواز ساعت دهتون به مقصد ‫کانزاس سیتی رو رزور کرده بودم.
‫می خواستم ببینم می تونم بلیتم رو با بلیت ‫یه پرواز دیگه عوض کنم...
‫سوروکین.
‫منم، نوبت منه.
‫عه!
‫اونجا نشسته.
‫سلام ویویان، خیلی ممنون که اومدی.
‫سلام آنا.
‫خوشوقتم. ‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫خوبم. ولی خیلی خوشحالم که اومدی.
‫خودم می دونم که گفتی بودی میای،
‫ولی بعدش بهم گفتن هماهنگی...
‫ملاقات های رسانه ای ‫خیلی طول می کشه، اینه که...
‫ولی تو اصلا طولش ندادی.
‫تحت ملاقات رسانه ای نیومدم.
‫- کلی محدودیت داره. ‫- هوم.
‫یعنی تحت ملاقات عادی اومدی؟
‫آره. خیلی سریع تر ردیف می شه دیگه.
‫آخه خبرنگار باید موقع ملاقات رسانه ای ‫کلی جواز بگیره،
‫ولی هر آدمی می تونه ‫با زندانیان ملاقات عادی داشته باشه.
‫من هم سوار اتوبوس شدم و اومدم اینجا دیگه.
‫آها، خیلی خب.
‫خب، می دونم می خوای ‫باهام مصاحبه کنی، ولی... نمی، اِم...
‫نمی دونم خوشم بیاد که... ‫صرفا نمی خوام...
‫لزومی نداره الان هیچ قولی بهم بدی.
‫صرفا در پس زمینه صحبت می کنیم،
‫یعنی نه می تونم ازت نقل قول کنم، ‫نه بگم با همدیگه صحبت کردیم.
‫صرفا با همدیگه آشنا می شیم ‫که بتونی تصمیمت رو بگیری. قبوله؟
‫قبوله؟
‫اون خانمه، دادستانه رو می شناسی؟
‫معاون دادستان ناحیه ای، ‫کاترین مک کا رو می گی؟
‫آره، مک کا رو می گم.
‫مک کا داره تصویری از من ‫به ملت ارائه می ده...
‫که انگار فرد ظاهربین، کوته فکر و احمقی هستم ‫که صرفا دنبال پولم.
‫می خوام بدونی که من اصلا چنین آدمی نیستم.
‫من از این دخترها اهل عشق و حال نیستم.
‫دارم سعی می کنم کسب و کار راه بندازم.
‫خیلی خب.
‫اصلا همین داستان اسمم هم هست.
‫گفته بود اسم مستعار گذاشتم.
‫خیلی مسخره است.
‫دلوی که اسم مستعار نیست. ‫فامیلی اصلی مامانمه.
‫مسلما همین طوره.
‫آنا، اگه بتونی چند تن از دوستان،
‫همکاران و کلا هر کسی رو که بتونه...
‫روایت خودت رو تأیید کنه، نام ببری،
‫خیلی به درد مصاحبه مون می خوره.
‫نگفته بودی تا قبول نکنم، ‫چیزی ثبت نمی شه؟
‫چرا.
‫صرفا با خودم گفتم اگه بتونم...
‫یه جوری به اثبات وجود سرمایه ای ‫که خودت می گی کمک کنم...
‫من مشکل مالی ندارم.
‫ضمنا، اگه دادستانی بهم شک کرده، ‫اگه خیال می کنن پول ندارم و می گن:
‫«وای، پول هیچی رو نداره.»،
‫واسه چی برام وثیقه تعیین نکردن ‫که ببینن دارم یا نه؟
‫اگه این قدر کلاه بردار بودم، ‫این جوری که راحت می فهمیدن:
‫«می تونه واسه خودش ‫وثیقه بذاره یا نه؟»
‫امتحان کنن که ببینن دارم یا نه دیگه. ‫ولی به جاش زندانیم کردن.
‫اِم...
‫هر روز صبح که از خواب بیدار می شم،
‫خیال می کنم وحشتناک ترین خواب عمرم رو دیدم.
‫ولی بعدش یه صدایی میاد، ‫یا بویی به مشامم می رسه،
‫یا... یه لحظه چشمم...
‫به میله های سلول می افته و...
‫می فهمم... ‫این اتفاقات واقعا رخ دادن.
‫آنا، اینجا حالت خوبه؟
‫یعنی در امانی؟
‫اینجا صرفا، ‫با... با...
‫با زندگی واقعی خیلی فرق می کنه،
‫البته منظورم سبک زندگی خاصی نیست.
‫من آدم لوسی نیستم.
‫یه سری از دخترهایی ‫که اینجا هستن، خلافکارن،
‫یعنی آدم های خطرناکی هستن.
‫ویویان، من که هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫من اون کارهایی رو که دادستانه می گه نکردم.
‫این... این قضیه کلا از یه... ‫سوتفاهم بزرگ آب می خوره.
‫جای... جای من اینجا نیست.
‫نمی دونم طاقت بیارم یا نه.
‫درست می شه.
‫شاید الان این طور به نظر نیاد، ‫ولی درست می شه.
‫- درست می شه. ‫- دست نزنین.
‫- ویویان؟ ‫- چیه؟
‫الان... الان...
‫الان بارداری یا کلا خیلی زیاد چاقی؟
‫باردارم.
‫خیلی خب.
‫- چیکار می کنی بچه؟ ‫- هیچی.
‫- دیروز کجا بودی؟ ‫- دکتر بودم.
‫یه سوال دیگه هم دارم: ‫تا شب دکتر بودی؟
‫نه، با یه عده هم بابت مقاله ‫وال استریتم مصاحبه کردم.
‫روایات «من هم»ـشون خیلی زیاد بود. ‫باید تک تکشون رو هضم می کردم.
‫برو بابا.
‫رفته بودی رایکرز.
‫آنا جواب نامه ات رو داده بود ‫و رفتی رایکرز.
‫ایول. سرکش شدی. آفرین.
‫- با افراد رده بالا بجنگ. ‫- صداتون رو بیارین پایین.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫پاول که مچت رو بگیره، با پودر استخونت ‫نون درست می کنه،
‫ولی باز هم تحسین برانگیزه.
‫مچش رو نمی گیره.
‫این قدر به جواز پولیتزرت نناز ‫و بیا اینجا کمکمون کن.
‫چه کمکی لازم داری؟
‫اسناد دادگاهی آنا تا الان همین هاست.
‫هیچی بهم نمی گن.
‫هیچ سرنخی ندارم، ‫اصلا نمی دونم واقعا با کی می گشته...
‫و با کی رفیق بوده. باید یکی رو پیدا کنم ‫که بتونه راجع به آنا باهام صحبت کنه.
‫باید منبع جور کنم. باید بفهمم کی بودن. ‫هویت همگیشون اینجا مجهوله.
‫فاتیما، دارن چیکار می کنن؟
‫خب، نویسنده ان، ‫پس دارن می نویسن دیگه.
‫تنها کسی که اسم این اشخاص مجهول الهویه ‫رو می دونه، خود دادستانه.
‫معاون دادستان ناحیه ای ‫چقدر رو پرونده سختگیره؟
‫نه خیر.
‫من که نمی خوام راجع به دادگاه ‫باهام صحبت کنین،
‫یا فهرست شاهدین ‫یا اطلاعات رسمی بهم بدین.
‫صرفا می خوام از مسیر کلی پرونده باخبر بشم.
‫مسیر کلی پرونده؟ نه خیر.
‫مایه دار جماعت که همین جوری به حرف نمیاد. ‫باید مجبورشون کنی.
‫اسم بانکه هم تو تفهیم اتهامش ذکر شده.
‫با مدیرانش تماس گرفتی ‫که ببینی چیزی می گن یا نه؟
‫معمولا راحت به حرف میان.
‫آنا دلوی، شاید هم آنا سوروکین بوده باشه؟
‫اونجا حساب داشته.
‫ممنون، بله، با کمال میل منتظر می مونم.
‫الان داشتم باهاتون صحبت می کردم،
‫ولی احتمالا وقتی رفتم رو حالت انتظار، ‫اتفاقی افتاده بود، آخه...
‫خب، اِم... چرا که نه؟ منتظر می مونم.
‫باز هم ویویان کنت هستم.
‫نه، رو حالت انتظار نذارین. ‫رو حالت انتظار...
‫نه؛ نه، نمی خوام منتظر بمونم.
‫دیگه نمی خوام منتظر بمونم. دیگه...
‫آنا اطلاعاتی در اختیارت نمی ذاره؟
‫آنا هنوز با خود مصاحبه هم موافقت نکرده.
‫- سلام. ‫- دیر کردی.
‫- بچه ها کجان؟ ‫- اِم، مادرت اومد دنبالشون.
‫اولا لباست رو کنار گذاشته. ‫باید کراوات مشکی بزنی.
‫- کجا می ریم؟ ‫- افتتاحیه «علیه» است دیگه.
‫که این طور.
‫مک کا بهم پیشنهاد کرده توافق کنیم.
‫پرونده سوروکین رو می گی؟ ‫خیلی خوبه که.
‫توافق خوبیه. ‫احتمالا بهتر از این گیرش نیاد.
‫قبولش می کنه؟
‫- هنوز بهش نگفتم. ‫- کی بهت پیشنهاد داد؟
‫- شنبه. ‫- شنبه؟
‫عزیزم، تو در قبال دادگاه موظفی.
‫اگه بهش نگی، ممکنه خطای کاری محسوب بشه...
‫خودم قوانین رو بلدم. ‫معلومه که بهش می گم.
‫ولش کن. صرفا...
‫خیلی خسته ام.
‫- اخیرا زیاد می ری بیرون. ‫- شرمنده.
‫کجا بودی؟
‫داشتم یکی از سرنخ های ‫وال استریتم رو دنبال می کردم.
‫چیز به درد بخوری دستگیرت شد؟
‫آره، خیلی هم خفنه. ‫خوراک «من هم»ـه.
‫ویویان، پیدات کردم.
‫ببین، از دادستانی ناحیه ای ‫با لندون تماس گرفته بودن...
‫و راجع به پرونده یه مرفه جعلی ‫صحبت می کردن.
‫خودش نبود، ولی به گمونم ‫معاون دادستان ناحیه ای می خواست...
‫حرف هاش رو یادداشت کردم.
‫«از اون جایی ویویان کنت ‫به دیدنم اومده بود،»
‫«می خوام رسما اعلام کنم ‫دادستانی ناحیه ای...»
‫«در راستای پرونده کلاه برداری ‫به نام آنا سوروکین یا آنا دلوی...»
‫«هیچ حرفی نداره.»
‫- می فهمی منظورش چی بوده؟ ‫- آره، اِم...
‫می دونی چیه؟ ‫خودم ردیفش می کنم. مرسی فاتیما.
‫خاک عالم.
‫- تعمدا ازم سرپیچی کرد. ‫- من که نمی خواستم...
‫گولم زدی. قرار بود راجع به جنبش «من هم» ‫تو وال استریت مقاله بنویسه.
‫ولی می شه راجع بهش صحبت کنیم؟
‫نباید همین جوری واسه خودش ‫مقاله انتخاب کنه...
‫و پزش رو بده که انگار ‫بیشتر از بقیه می فهمه.
‫من که پز نمی دم. ‫واسه اون مقاله چه دلیلی داری؟
‫که این طور، بگو ببینم ویویان. ‫دقیقا مشکلت با زنانی وال استریت...
‫که به جنبش «من هم» پیوستن، چیه؟
‫هیچ مشکلی ندارم، ولی زنان وال استریت ‫که به جنبش «من هم» نپیوستن.
‫از ترس از دست دادن کارشون ‫زهره ترک شدن،
‫می رن پیش روان شناس و سعی می کنن ‫با یه مشت رئیس آزارگر کنار بیان،
‫ولی جناب عالی می خوای ‫یه خبرنگار رو عین نارنجک بندازی وسطشون...
‫که مجبورشون کنم روایاتشون رو ‫در ملأ عام تعریف کنن...
‫تا تک تکشون آسیب ببینن ‫و به کارشون لطمه وارد بشه.
‫با زنان مشکلی ندارم. با استفاده جناب عالی ‫از زنان واسه بازدید گرفتن مشکل دارم.
‫منظورم همینه.
‫خیال می کنه قوانین شامل حالش نمی شن.
‫می شه تنها صحبت کنیم؟
‫پاول؟
‫یه دقیقه تنها صحبت کنیم.
‫چرا همه چی رو این قدر سخت می کنی؟
‫جریان هاروی رو به خودش سپرده بودی ‫و گفته بودی خبری در کار نیست.
‫کدوم آدمی با بررسی جریان هاروی ‫دست خالی برمی گرده؟
‫جودی، مگان و رونان چنان اخباری ازش درآوردن ‫که پولیتزر گرفتن.
‫اون وقت الان که کل رسانه های روزانه، ‫هفتگی و ماهانه رفتن سراغ «من هم»،
‫الان که حتی اپرا مجددا اومد سر کار، ‫الان که «دیگر بس است» راه افتاده...
‫الان می خواد یه کاری بکنه؟ الان؟ ‫الان که به هیچ دردی نمی خوره.
‫الان دیگه انجام چنین کاری خیلی راحته.
‫- حرفت منصفانه نیست. ‫- چنین مقاله ای نمی نویسم.
‫می خوام یه مقاله خبری درست و حسابی بنویسم.
‫تصمیمش با خودت نیست.
‫رفته بودم رایکرز لندون.
‫با آنا مصاحبه کردم.
‫باهات مصاحبه کرد؟
‫- قبل از دادگاه مصاحبه کرد؟ ‫- از من بشنو، از توش مقاله درمیاد.
‫تقسیم مقالات خبری با پاوله.
‫پاول که هیچ وقت ‫خبر درست و درمونی بهم نمی ده.
‫- پاول میزم رو فرستاده تحریرستان. ‫- تحریرستان؟
‫نویسندگان مسن رو دم مرگشون ‫می فرستن تحریرستان.
‫ما که نویسندگان مسن رو دم مرگشون ‫جای خاصی نمی فرستیم.
‫گوشه سمت چپ ته دفترمون ‫که اصلا نور آفتاب بهش نمی خوره رو می گم.
‫کلی آدم مسن اونجا مشغولن ‫که نویسنده های شگفت انگیزی هم هستن.
‫اونجا تحریرستانه دیگه.
‫همه تحریرستان رو بلدن. ‫پاول هم قطعا بلده...
‫که من رو فرستاده اونجا ‫و منتظر فرا رسیدن مرگمه.
‫هیچ مقاله خبری خوبی بهم نمی ده. ‫لندون...
‫احتمالا پاول داره ‫جانب احتیاط رو رعایت می کنه.
‫با توجه به سابقه کاریت می گم.
‫- من که سابقه بدی ندارم. ‫- یه سابقه جزئی داری.
‫- هیچ سابقه بدی ندارم. ‫- همون مقاله رو می گم.
‫- اون که چیزی نبود. خودت هم خوب می دونی. ‫- کم چیزی نبود.
‫- چیزی نبود بابا. ‫- کم چیزی نبود.
‫کار پاول بود.
‫مجبوریم همچنان به مخالفت ‫صلح آمیزمون ادامه بدیم.
‫یه ماه بهم فرصت بده. ‫یه ماه فرصت بده مقاله آنا رو بنویسم.
‫بذار تا کسی زودتر از ما سراغش نرفته، ‫برم تو کارش.
‫- ویویان... ‫- من یکی ازت طلب دارم.
‫الان طلبم رو می خوام.
‫دو هفته فرصت داری، ‫ولی مقاله خوبی بنویس.
‫یه مصاحبه اختصاصی با طرف می خوام، ‫ضمنا، منابع متعددی رو بررسی کن.
‫دو هفته فرصت داری ‫که یه چیزی بهم تحویل بدی.
‫وگرنه می ذارم پاول ‫یه چیز دیگه بهت بده.
‫تسلیم شدی.
‫دو ماه دیگه هم که تحمل کنیم، ‫مرخصی زایمان می گیره.
‫هتلش چی؟
‫به ذهن خودم هم رسیده بود. ‫هتل «بیکمن»، هتل «دابلیو»...
‫اسم یه سری هتل رو بین شاکیان ‫عدم دریافت هزینه فهرست کردن،
‫ولی تو هیچ کدومشون زیاد نمونده بود.
‫حداکثر چند روز مونده بوده.
‫کسی تو هتل ها اون قدر نمی شناسدش ‫که یادش باشه مهمون داشته یا نه.
‫هتل هایی که شکایت کردن رو نمی گم، ‫هتلی که شکایت نکرده رو می گم.
‫هلت «جورج» رو می گم.
‫به نقل از این سند، ‫آنا چندین ماه اونجا اقامت داشته.
‫آها.
‫راستش، ممکنه بابت این کارم ‫بدجوری تو دردسر بیفتم.
‫- خب، اینجا از خونه خودم هم بزرگ تره. ‫- اوهوم.
‫شبی هزار و هفتصد دلاره. ‫حتی سوئیت هامون هم این قدر نیستن.
‫شبی هزار و هفتصد دلاره؟
‫حتما حساب آنا خیلی زیاد شده بوده.
‫یعنی حساب کرده بود؟
‫کلش رو حساب کرده بود. ‫ضمنا، با اسکناس صد دلاری انعام می داد.
‫شنیدم که می گن کلاه برداره، ولی...
‫آنا دلوی این حوالی یه پا افسانه است.
‫خودمون شاهد ثروتش بودیم.
‫خودت می شناختیش؟
‫من با مقیمان هتل رفیق نمی شم.
‫هیچ کدوم از دوستان یا اشخاصی ‫که مهمونش بودن رو به خاطر نداری؟
‫من با مقیمان هتل رفیق نمی شم. ‫بر خلاف قوانینمونه.
‫باید برگردم سر کارم. ‫خب، می خوای سلفی بگیری یا نه؟
‫آنا همه جای این اتاق سلفی گرفته.
‫سلام، بابت مقاله ای که دارم ‫راجع به آنا دلوی می نویسم، تماس گرفتم.
‫می دونم که شما چند باری ‫تو مراسمات مختلف با آنا حضور داشتین.
‫آها، عکسش تو «اینستاگرام» هست دیگه.
‫تو «اینستاگرام»ـه.
‫نه، مشخصه که خودتونین.
‫مطمئنم.
‫سلام، ویویان هستم.
‫تو «اینستاگرام». ‫تو «اینستاگرام». تو «اینستاگرام».
‫اصلا خوشم نمیاد بدون ‫شنیدن روایت خودتون،
‫تو مقاله ام به ارتباطتون ‫با آنا اشاره کنم.
‫حاضرم این کار رو بکنم، ‫ولی اصلا خوشم نمیاد.
‫چه عالی. همون جا می بینمتون.
‫از خاندان دلویه.
‫همون خاندان آلمانی ‫که تو کار عتیقجات هستن رو می گم.
‫یه حساب پس انداز داره. ‫اطلاعات دیگه ای ندارم.
‫روسه، پدرش خیلی ثروتمنده.
‫تو کار انرژی خورشیدیه. ‫خودش که بهم گفته بود خیلی ثروتمنده.
‫شرایط از این قرار بوده...
‫که خانواده اش یه نقاشی امپرسیونیسم داشتن...
‫که قرار بود بعد از ‫بیست و پنج سالگی آنا...
‫حدودا به قیمت ‫چهل و دو میلیون بفروشنشون...
‫و بعدش پولش رو بین خودش ‫و برادرش تقسیم کنن.
‫واقعی بود. ‫خودم نقاشیه رو دیده بودم.
‫گمون کنم دیده بودمش.
‫راجع به آنا همین رو بگم ‫که خیلی خوش لباس بود.
‫تو کار اوت کوتور فرانسوی مجلل بود.
‫لباس های آماده ریک اوئنز و زارا رو می خرید.
‫درک نمی کردم که مایه دار جماعت ‫لباس آماده بخره.
‫ولی هیچ کس به اندازه خودش ‫لباس نداشت، اینه که...
‫همیشه یه پیراهن مشکی یکسان می پوشید.
‫عین یه عروسک باربی کوچولو می موند. ‫خیلی ناز بود.
‫خصوصیات نادری داشت، متوجهین؟
‫آنا؟
‫یکی دو باری با همدیگه سفر رفته بودیم،
‫در این حد می دونم که کلا ‫خیلی اهل سفره.
‫خیلی هم جذابه.
‫سیر تا پیاز زندگیش رو ‫برام تعریف کرده بود،
‫از من بشنوین، ‫آنا دلوی اصلا از سفر خوشش نمی اومد.
‫اصلا حال نمی کرد.
‫آنا اصلا با این تفریحات عادی حال نمی کرد.
‫یه بار که جلسه داشتیم، ‫اومده بود دفترمون.
‫رفته بود مستراح دفتر من، ‫ولی دستمال کاغذیم تموم شده بود،
‫اون هم که شماره دو کرده بود.
‫بعدش اومد پایین و تو جلسه شرکت کرد،
‫ولی عطرش خارق العاده بود.
‫عطرش این قدر خفن بود...
‫که با خودم گفته بودم: ‫«این آدم یه مرگش هست».
‫بدجوری از آنا می ترسم. ‫هنوز هم کابوسش رو می بینم.
‫خدایا، این همه مدت دروغ گفته بود.
‫چهره اش خیلی عادی و معمولی بود،
‫آدم از همین جا می فهمه ‫که واقعا ثروتمند بوده.
‫تو دنیای ما که هیچ کس نمی تونه ‫بدون ثروت، با اون قیافه...
‫دوام بیاره.
‫کاش بیشتر باهاش آشنا می شدم.
‫چند تا دیوار اتاق بچه رو رنگ کردی؟
‫- همون یه دیوار رو رنگ کردم. چطور مگه؟ ‫- عجب.
‫سلفی های «اینستاگرام»ـشه.
‫این آناست، این هم آناست.
‫این هم آناست، این هم آناست، ‫این هم آناست، این هم آناست.
‫آناست، آناست، آناست، ‫آناست، آناست، آناست!
‫کل این عکس ها مال همین پنج سال اخیرن.
‫- خاک عالم. ‫- این آدم کیه؟
‫چند تا آنای متفاوته؟
‫آنا دلوی کدوم خریه؟
‫می تونین برین.
‫جواز عبورتونه. گمش نکنین.
‫گمش نکنم. ردیفه. ‫سوار اتوبوس «رزی» نشان بشم؟
‫سوروکین.
‫باز هم تحت ملاقات عادی اومدی؟
‫جانم؟
‫ملاقات عادی داریم، ‫ملاقات رسانه ای داریم.
‫الان تحت ملاقات عادی اومدی.
‫آره. قبلا هم که گفته بودم...
‫تنظیم ملاقات رسانه ای ‫خیلی کار می بره.
‫خلاصه که ملاقات عادی ‫سریع ترین و راحت ترین...
‫موقع ملاقات رسانه ای، ‫یه اتاق خصوصی بهمون می دن.
‫گمون نکنم مشکلی پیش بیاد، ‫امروز که زیاد شلوغ نیست.
‫خب، بگذریم، چند تا سوال داشتم.
‫اشکالی نداره؟
‫داشتم سعی می کردم ‫با چند نفر دیگه هم مصاحبه کنم...
‫که بتونم روایتت رو تأیید کنم.
‫حرفم رو باور نمی کنی؟
‫بحث باور کردن نیست. ‫ولی خبرنگارها باید...
‫واسه چنین مقاله ای، ‫منابع متعددی داشته باشن.
‫این جوری مقاله شون معتبر می شه.
‫آها.
‫خب، موفق شدم.
‫با یه سری از دوستان و همکارانت صحبت کردم.
‫افراد به شدت جالب و موفقی بودن.
‫همگی کلی راجع بهش صحبت کردن،
‫ولی ظاهرا سر یه سری مسائل ‫اختلاف نظر داشتن.
‫با اتوبوس اومدی؟
‫چی؟
‫اتوبوس.
‫با اتوبوس سفید رنگ رایکرز تا اینجا اومدی؟
‫خب، آره.
‫اگه ملاقات رسانه ای باشه، ‫مجبور نیستی با اتوبوس بیای.
‫خودشون می رسوننت، ‫وی آی پی محسوب می شه.
‫خیلی خب.
‫آنا، می خوام یه سری ‫از این اختلاف نظرات رو حل کنم.
‫هر کسی که باهاش صحبت کردم، ‫توصیفات متفاوتی ازت ارائه می داد.
‫انگار تک تکشون داشتن ‫راجع به افراد متفاوتی صحبت می کردن...
‫و یه شخص ثابت رو نمی گفتن.
‫نظرت در این باره چیه؟
‫دقیقا با کی صحبت کردی ‫و بهت چی گفتن؟
‫یادداشت هام رو نیاوردم، ‫اینه که نمی تونم دقیق بگم.
‫می ذارن واسه ملاقات رسانه ای ‫کاغذ و دفتر بیاری.
‫یادم می مونه.
‫مثلا داشتن راجع به لباس هات صحبت می کردن.
‫توصیفاتشون خیلی متفاوت بود.
‫اصلا نمی دونی چرا این قدر متفاوت بوده؟
‫راجع به سفر کردنت نظری نداری؟
‫این مسئله هم خیلی مهمه:
‫تک تکشون راجع به منبع مالی خانواده ات ‫داستان متفاوتی تعریف کردن.
‫اگه بتونیم حلش کنیم...
‫اگه ملاقات رسانه ای بود، ‫می ذاشتن دستگاه ضبط صدا هم بیاری،
‫ضمنا، زمان ملاقاتمون ‫به چهل دقیقه محدود نمی شد،
‫آخه وی آی پی محسوب می شه.
‫خودت که با اتوبوس اومدی. ‫نمی دونی وی آی پی یعنی چی؟
‫می دونم، ولی وی آی پی ‫قوانین خاص خودش رو هم داره.
‫باید واسه ملاقات رسانه ای، ‫درخواست کتبی رسمی بفرستم...
‫و بعدش صبر کنم تأییدش کنن ‫که ممکنه چند هفته طول بکشه.
‫گاهی اوقات وی آی پی بهتر نیست.
‫آنا، نمی تونی جواب هیچ کدوم ‫از این سوالات رو بدی؟
‫نمی تونی یه مقدار...
‫راجع به دلیل توصیفات متفاوت ملت ‫از خودت صحبت کنی؟
‫یه سوالی دارم.
‫خیلی خب.
‫راجع بهت یه سری مطلب خوندم.
‫خیلی ها یه سری مطلب ‫راجع به من خوندن.
‫- این که سوال نبود. ‫- خب، یه سوالی دارم.
‫خیلی خب.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫نه، چرا قیافه ات رو این شکلی کردی؟
‫باشه، راجع بهم جست و جو کردی ‫و یه سری مطلب خوندی،
‫الان هم می خوای ازم سوالی بپرسی.
‫تجربه اش رو داشتم. ‫معمولا یا می پرسن:
‫«بچه ای که تو مقاله ات ‫نوشته بودی چی شد؟»
‫«الان کجاست؟»
‫یا می پرسن: ‫«بلومبرگ واقعا بهم پیشنهاد کار داده بود...»
‫«و بعد از رو شدن ماجرا، ‫پیشنهادش رو پس گرفت یا نه؟»
‫همیشه همین دو سوال رو مطرح می کنن.
‫خب، آره، پیشنهاد کاریشون رو پس گرفتن،
‫ولی نه، نمی دونم بچه تو مقاله ام چی شد.
‫جواب سوالت رو گرفتی؟ ‫آخه خیلی خوشحال می شم خودت جواب بدی.
‫سوالم این نبود.
‫چه سوالی ازم داری؟
‫تو اینترنت یه سری مطلب راجع بهت خوندم،
‫چند تا عکس ازت دیدم...
‫و می خواستم بدونم ‫لباس های چه طراحی رو می پوشی؟
‫ها؟
‫چرا این شکلی لباس می پوشی؟
‫این...
‫این شکلی.
‫طراح لباست کی بوده؟ ‫عین فقرا لباس پوشیدی.
‫اِم...
‫این که قشنگه...
‫اِم...
‫باردارم دیگه. ‫لباس بارداری سخت پیدا...
‫لباس عادی پوشیدم ‫که تو زندان مشکلی پیش نیاد.
‫نه، باید لباس های بهتری بخری.
‫می تونی لباس های «اسکالیلا»، ‫«هررا»، «دیور» و «ولنتینو» رو بخری.
‫هوم، کفش های تخت «شنل» هم حرف ندارن.
‫پات چاقه و به پاشنه بلند نمیاد.
‫ولی این جوری اصلا خوب نیست. ‫انگار آس و پاسی.
‫آنا. خودت چی پوشیدی؟ ‫لباس یه سره نپوشیدی؟
‫من که زندانی ام، ولی باز هم ‫تغییرش دادم و گفتم تنگش کنن.
‫آنا، می شه جواب یه سری از سوالاتم رو بدی؟
‫من که هنوز قبول نکردم ‫باهام مصاحبه کنی،
‫ولی بالاخره، هوم، چی گفته بودی...
‫می شه در پس زمینه حرف بزنیم.
‫آنا.
‫راستش، تاد بهم گفته مک کا ‫بهم پیشنهاد توافق داده.
‫تو فکرش هستم. ‫نسبتا خوبه.
‫ممکنه قبولش کنم.
‫اصلا خوشم نمیاد، ‫ولی احتمالا کار هوشمندانه ای باشه.
‫- آنا! ‫- خداحافظ.
‫وی آی پی همیشه بهتره ویویان.
‫آدم صرفا باید حاضر باشه زحمتش رو بکشه.
‫حقایق رو بهش گفتم،
‫کل جزئیات پیشنهاد توافقشون رو براش شرح دادم ‫و گفتم خودش تصمیم بگیره.
‫یا توافق می کنه، ‫یا دادگاهی می شه، تصمیمش با خودشه.
‫هوم.
‫- خب؟ ‫- داره فکرهاش رو می کنه.
‫ایول.
‫تصمیمش رو که گرفت، ‫باهام تماس می گیره. اینه که...
‫تو می خوای چیکار کنه؟ ‫امیدواری چیکار کنه؟
‫اگه قبول کنه، ‫مجبور نیستم برم دادگاه.
‫دادگاه رفتن بهتره؟
‫آره، اگه پیروز بشم واسه جفتمون بهتره. ‫اگه پیروز بشم شگفت انگیز می شه.
‫- ولی اگه شکست بخورم... ‫- هوم.
‫توافق کردن... کم خطرتره.
‫حداقل آنا می فهمه قراره کی آزاد بشه.
‫من هم می دونم که به خاطر ‫اعمال من حبس بیشتری نخورده.
‫رسانه ها هم بهم حمله نمی کنن.
‫این جوری به صلاح آینده آناست؟ ‫شاید باشه؟
‫راستش رو بخوای، اصلا نمی دونم ‫دلم می خواد چطوری پیش بره.
‫عین داستان آگی و آب نبات چوبی می مونه.
‫هیچ وقت نمی دونه ‫آب نبات ارغوانی می خواد یا قرمز،
‫واسه همین می ذاره برایان بگه، ‫خودش هم به محض...
‫تصمیم گیری برایان ‫یا خوشحال می شه یا دلخور.
‫آنا تصمیمش رو می گیره.
‫تو هم بعدش می فهمی ‫خوشحال می شی یا دلخور.
‫می دونم.
‫به نظرت می تونیم ‫تو تخت خواب خودمون بخوابیم؟
‫نه.
‫زنیکه داره سر به سرت می ذاره.
‫بری! خبر اومد و نیومد داره دیگه.
‫زنیکه صرفا دنبال شکار می گرده.
‫عین هانیبال لکتر ‫تو «سکوت بره ها» می مونه.
‫منظور دوست مودبمون...
‫اینه که احتمالش هست این خانم جوان ‫مشکلات روانی داشته باشه.
‫من فقط در پس زمینه باهاش صحبت کردم. ‫نمی تونم با اون حرف هاش مقاله بنویسم.
‫خب، چیکار کنم؟ ‫من که تسلیم نمی شم.
‫من که نمی رم اون تو و به پاول بگم ‫پیروز شده و مقاله «من هم» رو می نویسم.
‫پس چیکار کنم؟ برمی گردم ‫اونجا و قانعش می کنم...
‫با مصاحبه ام موافقت کنه.
‫چیه؟
‫کافی نیست.
‫صرفا مصاحبه کردنش کافی نیست.
‫این حرف رو اصلا از دهن من نشنیدی!
‫ولی نباید پیشنهاد توافقشون رو قبول کنه.
‫از این حرف ها بهش نزن. ‫چنین کاری غیراخلاقیه.
‫ولی راست می گه، ‫باید فرصت داشته باشی.
‫باید چندین و چند بار باهاش مصاحبه کنی.
‫باید مقاله درست و حسابی بنویسی ‫و با منابع مختلف صحبت کنی.
‫باید باز هم بری پیشش. ‫باید فرصت داشته باشی.
‫ولی اگه به توافق برسه، ‫از دستت می ره.
‫جفتتون ساکت باشین... ‫ویو، باید...
‫آره.
‫مسلما نباید به توافق برسه.
‫باید دادگاهی بشه. ‫اگه دادگاهی نشه، مقاله ای در کار نیست.
‫منظورتون چیه؟
‫اگه به توافق برسه هم ‫باز می تونم باهاش صحبت کنم.
‫اگه به توافق برسه، چی می شه؟
‫در جا می فرستنش شمال ایالت ‫که حبسش رو بکشه؟
‫تو که نمی تونی هر هفته ‫دو، سه، چهار ساعت...
‫واسه دیدنش ‫تا زندان بری و بیای.
‫می تونم برم. ‫چرا نتونم برم؟
‫می دونم که همگی ‫این مسئله رو نادیده گرفتیم،
‫ولی خودت که متوجهی ‫قراره به زودیِ زود...
‫بچه دار بشی دیگه، نه؟
‫- ای بابا. ‫- عه.
‫شاید شانس بیاری. ‫شاید پیشنهادشون رو قبول نکنه.
‫قبول می کنه.
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫مک کا پیشنهاد توافق داده، ‫توافق خوبی هم هست.
‫خیلی خب.
‫آنا ازم خواسته بهت بگم...
‫دیگه علاقه ای به مصاحبه نداره.
‫معلومه.
‫از مسیری که در پیش گرفته بودی، ‫خوشش نمی اومد.
‫از مسیرم؟
‫وای تاد. می شه تاد صدات کنم؟ ‫تاد صدات می کنم.
‫- راحت باش. ‫- موکلت بدجوری دیوانه شده.
‫من مسیری در پیش نگرفته بودم. ‫هیچ هدف خاصی نداشتم.
‫من که اصلا آنا دلوی ‫یا آنا سوروکین رو نمی شناسم.
‫هر چی اطلاعات بیشتری به دست میارم، ‫اطلاعاتم کمتر می شه.
‫ضربان قلبش خوبه.
‫خب، اِم، دختره یا پسره؟
‫هنوز معلوم نیست.
‫بچه تون دوست نداره جلوی من بچرخه.
‫ویویان.
‫اوناهاش.
‫دختره.
‫ایول! دختره. ویویان!
‫ویویان؟
‫ای خاک، خاک عالم، خاک بر سرم.
‫خاک عالم بر سرم.
‫ای خاک عالم بر سرم.
‫- من یه دقیقه دیگه برمی گردم. ‫- باشه.
‫باشه.
‫هوم.
‫اِم، ویویان، دارم فکر می کنم ‫که چی بگم تا آرومت کنم.
‫اِم، آخه حس می کنم ناراحتی.
‫ولی نمی خوام چنین کاری بکنم،
‫آخه داری یکی از بهترین ‫لحظات عمرم رو خراب می کنی.
‫توضیح بده ببینم چی شده.
‫دخترم واقعیه.
‫خیال می کردم قراره قبل از به دنیا اومدن...
‫یه آدم کوچولو که باید زنده نگهش دارم...
‫و بهش رسیدگی کنم، ‫اعتبارم رو ترمیم کنم.
‫بچه مون رو که می خوام، جدی می گم. ‫ولی...
‫خیال می کردم آینده کاریم رو نجات می دم.
‫خیال می کردم قبل از این ‫که هویتم تغییر کنه،
‫آینده کاریم ترمیم و رو به راه می شه.
‫ببین. دخترمون واقعیه.
‫فرصتم تموم شده.
‫ضمنا، اگه بهم بگی شادی دختردار شدنم...
‫باید غم از دست دادن کارم رو که عامل اصلی...
‫فعال موندن مغزمه ‫جبران کنه،
‫به خدا قسم وقتی خوابی خفه ات می کنم.
‫ممنون.
‫اصلا لازم نیست ازم تشکر کنی.
‫خوشحالم که دختره.
‫می دونم.
‫می خوای چیکار کنی؟
‫[«مرفه جعلی» دستگیر شد!]
‫دم بخش بارگیری منتظر بمون.
‫می رم استراحت کنم.
‫نه خیر، نمی شه ‫وقت استراحتم رو نادیده بگیرین.
‫سندیکا داریم ها. ‫باید حرفم رو تکرار کنم؟
‫باشه پس.
‫چی شد که با آنا دوست شدی؟
‫اینجا کار می کردم، ‫آنا هم چندین ماه اینجا ساکن بود.
‫با هم جور شدیم دیگه.
‫چرا دروغ گفته بودی که نمی شناسیش؟
‫دروغ نگفته بودم. ‫صرفا راستش رو نگفته بودم.
‫- می شه باهات مصاحبه کنم؟ ‫- نه. ممنون.
‫می شه بپرسم چرا نمی شه؟
‫من دوستانم رو نمی فروشم.
‫چند تا عکس از خودت، آنا و این دو خانم هست.
‫دوستان صمیمی همدیگه بودین. ‫بعدش چی شد؟
‫خداحافظ.
‫آنا داره پیشنهاد توافقشون رو قبول می کنه. ‫خبر داشتی؟
‫آنا که احمق نیست. ‫اگه داره توافق می کنه،
‫واسه اینه که از نظر خودش کار درستی بوده.
‫واسه همین اومدی اینجا؟
‫که ببینی از آنا خبر دارم یا نه؟
‫به گمونم دلم نمی خواد شاهد ‫تلف شدن عمر آنا باشم.
‫آنا که واسه تو مهم نیست.
‫تو به فکر مقاله خودتی، ‫من که از ساز و کارش سر در نمیارم،
‫ولی معلومه که اگه آنا به توافق برسه، ‫تو نمی تونی مقاله ات رو بنویسی.
‫در نتیجه، جواب سوال «واسه چی اومدی اینجا؟» ‫اینه که با من کار داشتی.
‫با این امید که من برم آنا رو قانع کنم ‫به توافق نرسه و خودت بتونی...
‫مقاله ات رو بنویسی، ‫اومده بودی اینجا، مگه نه؟
‫نف، ببین چی می گم.
‫احتمالش هست که این مقاله ‫به یه مقاله مهم راجع به موسسات مالی،
‫رفتار جامعه با زنان...
‫و اعتراف جامعه به اختیارات ‫قشر مرفه تبدیل بشه که...
‫خب حالا. من که تازه کار نیستم. ‫احمق هم نیستم.
‫اینجا نیویورکه ها. ‫کار من هم وسط کسب و کار نیویورکی هاست.
‫اینجا هر کسی مشغول کار خاصیه. ‫هر کسی باید امتیازی به دست بیاره.
‫همه داره سر همدیگه کلاه می ذارن.
‫هر کسی دنبال یه چیزیه.
‫یا دنبال پوله، یا قدرت، ‫یا شهرت، یا عشق.
‫تو هم دنبال چیزی هستی. ‫می خوای از آنا بکنی.
‫جرئت داشته باش و اعتراف کن. ‫شاید بتونم اون جوری برات احترام قائل بشم.
‫اگه این جوری لبخند به لب ‫و لاته به دست بیای...
‫و امیدوار باشی به خاطر این که به فکر ‫زنان و جامعه ای کمکت کنم،
‫اصلا نمی شه. ‫من که کمکت نمی کنم خبیث خانم.
‫به این مصاحبه نیاز دارم.
‫می خوام...
‫می خوام آینده کاریم ‫به حالت سابقش برگرده.
‫نمی خوام تو آنا رو قانع کنی.
‫مطمئنم اگه بخوام برام احترامی قائل بشه، ‫باید خودم شخصا قانعش کنم.
‫ولی باید بدونم ‫که خود آنا دنبال چیه؟
‫ویویان؟ سلام، بث هستم، ‫رابط رسانه ای رایکرزم.
‫بفرما.
‫چای بخور.
‫می خوای بدونی واسه چی اومدم اینجا.
‫باهات مصاحبه نمی کنم.
‫پیشنهادشون رو قبول می کنم.
‫تاد که بهت گفته بود.
‫گفته بود.
‫ولی ذهنم همه اش درگیره ‫که چرا قبول می کنی؟
‫تاد می گه اگه دادگاهی بشم ‫و شکست بخورم،
‫احتمالش هست که حداقل پونزده سال ‫و بلکه بیشتر برام حبس ببرن.
‫ولی اگه پیشنهادشون رو قبول کنم،
‫چهار ساله آزاد می شم، ‫بعدش هم دیپورتم می کنن.
‫واسه چی نباید قبول کنم؟
‫به خاطر کل این قضایا می گم دیگه.
‫همه دارن می گن کلاه برداری، ‫مرفه احمقی، مایه تمسخری.
‫ملت دارن به هویتت شکل می دن.
‫پیشنهادشون رو که قبول کنی، دیگه تمومه، ‫یعنی حرف هاشون رو تأیید کردی.
‫تا آخر عمرت یه مرفه احمق باقی می مونی.
‫تنها فرصتت جهت دفاع از خودت ‫و پس گرفتن اعتبارت،
‫همین دادگاه و وقایع قبلشه.
‫غافلگیر شدنم که حاضری ‫بی خیال چنین فرصتی بشی.
‫عه. چی شده؟ ‫یعنی الان برات عزیز شدم؟
‫نه، من که دوستت نیستم.
‫لزومی نداره ازم خوشت بیاد، ‫من خبرنگارم.
‫می خوام یه چیزی ازت بهم برسه.
‫می خوام این مقاله بهم برسه.
‫در ازاش هم خواسته خودت رو برآورده می کنم.
‫خب، به نظرت خواسته من چیه؟
‫شنیدم پیشنهاد توافقی ارائه شده.
‫همین طوره جناب قاضی. ‫اگه متهم به کل اتهاماتش اعتراف کنه،
‫چهار سال حبس با احتمال آزادی مشروط می خوره، ‫بعدش هم دیپورت می شه.
‫وکیل مدافع با متهم مشورت کرده؟
‫بله جناب قاضی.
‫متهم هم جزئیات طرح پیشنهادی رو درک کرده؟
‫- درک کرده. ‫- خب، قبول می کنه؟
‫- قبول می کنه. ‫- نه خیر.
‫آنا.
‫چیه؟
‫نباید بگن آنا دلوی یه مرفه احمقه.
‫من باهوشم. ‫اهل کسب و کارم.
‫می ریم تو کارش.
‫خب؟
‫خیلی خب.
‫موکلم نمی خواد پیشنهاد توافقشون رو ‫قبول کنه جناب قاضی.
‫می خوام حرفم رو تو دادگاه بشنون.
‫می خوام دادگاهم برگزار بشه.
‫می خواد دادگاهش برگزار بشه، ‫پس دادگاه برگزار می کنیم دیگه.
‫در ازاش هم خواسته خودت رو برآورده می کنم.
‫خب، به نظرت خواسته من چیه؟
‫که نجاتم بدن؟ ‫که بیگناهیم ثابت بشه؟
‫نه. می خوای مشهور بشی.
‫اگه اجازه بدی، ‫داستانت رو واسه کل دنیا تعریف می کنم...
‫و خیلی هم خفن می نویسمش.
‫مشهورت می کنم.
‫اسم آنا دلوی به گوش همه می رسه.
‫زنیکه پیشنهادشون رو قبول نکردن.
‫قراره دادگاهی بشه.
‫یه خبرنگار سعی کرده بود باهام صحبت کنه. ‫تو باهاش صحبت کردی؟
‫نه، نه. اصلا قبول نکردم.
‫عه، من هم قبول نکردم.