‫این بهترین درمان دنیاست.
‫و می‌خوام با ارثم هزینه‌شو بدم.
‫فقط یه مقدار عجیبه عمو و بابام
‫می‌خوان ازم شکایت کنن.
‫تو پدربزرگت رو کشتی؟
‫امیدوارم موفق باشی، عزیزم.
‫فکر کنم لازم داری.
‫به من دروغ گفتی، آرنو.
‫پشت تلفن درموردش حرف نمی‌زنم.
‫به ما گفتید اون شب
‫با شوهرتون خونه بودید
‫همون شبی که جک به قتل رسید.
‫بهشون چی گفتی؟
‫مدیر املاک پدرت گفت
‫تو رو توی تانک آب دیده
‫که سعی می‌کردی ‫قفل کمد اسلحه رو باز کنی.
‫بل، لطفا.
‫اگه منو کشتن، مامان،
‫تقصیر توئه.
‫می‌دونید، فکر کردن
‫به اتفاقات بوجود اومده راحته،
‫این همه طمع و خشونت و حسادت
‫به خاطر مرگ جک پیش اومده.
‫اما در واقع...
‫اکثرشون از قبل وجود داشت.
‫و فوتِ اون فقط... ‫دستِ ما...
‫بهونه داد...
‫تا روی...
‫اختلافاتی که وجود داشت سر و کله بزنیم.
‫و پول فقط...
‫آره...
‫نمک روی زخم بود.
‫درست میشه. ‫من خوب میشم.
‫الکی بد به دلت راه میدی.
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫قراره توی دادگاه ازت سوال بپرسن.
‫معلومه باید آماده بشی.
‫در مورد اظهاریه‌ام سوال می‌کنن.
‫دقیقا.
‫حتی چیزی که نوشتم رو نخوندی.
‫- جواب نده. ‫- داداشمه.
‫گری؟
‫جان؟
‫- شما؟ ‫- جان، بلام.
‫نامزد گری.
‫به گری حمله شده.
‫- چی؟ ‫- چی شده؟
‫حالش خوبه؟
‫حالش خوب نیست، جان.
‫آم، بیهوشه.
‫اون کجاست، بلا؟
‫کنارش هستی؟
‫بیرون خونه‌اش هستم
‫و اونو دارن
‫سوار آمبولانس می‌کنن.
‫کجا می‌برنش؟
‫- کدوم بیمارستان میرید؟ ‫- رویال لندن.
‫دارن می‌برنش بیمارستان رویال لندن.
‫- باشه. الان راه میفتم. ‫- چی شده؟
‫به گری حمله شده.
‫میرم شهر.
‫میشه شماره‌تو واسم بفرستی، بلا؟
‫- داره راه میفتم. ‫- باشه،
‫پیام میدم.
‫وضعش چقدر وخیمه؟
‫به نظر خوب نمیاد.
‫خودمو سریع میرسونم.
‫متاسفم.
‫تا من نیومدم به کسی دیگه زنگ نزن.
‫- و ازت ممنونم. ‫- باشه.
‫- وضعش چقدر بده؟ ‫- فکر کنم بد باشه.
‫امکان داره... بمیره؟
‫دلت می‌خواد بمیره؟
‫معلومه که نه.
‫این چه حرفیه آخه.
‫ببخشید، داداش.
‫الان پیشتم.
‫معذرت می‌خوام.
‫خیلی‌خب، جان. آره.
‫آره، ممنون خبر دادی.
‫بزودی حرف میزنیم.
‫حالش چطوره؟
‫خب...
‫اسکن اندام‌های حیاتیش خوبه،
‫ولی الان باید سرش رو اسکن کنن.
‫یه عالمه اطلاعات ‫از وضعیت مالی آرنو تیسیر بدست آوردم.
‫بله؟
‫خب، هم‌نوع فرانسوی
‫کمپانی خانه شرکت‌ها سه سال ضرر
‫به ارزش تقریبا چهار میلیون
‫در شرکتش رو نشون میده.
‫ولی نکتهٔ اصلی اینجاست.
‫این‌ها صورت جلسه‌های
‫جلسه هیئت مدیره‌ست ‫که دو ماه پیش برگزار شده.
‫خب؟
‫اساسا جزئیات پیشنهاد
‫تضعیف سهام سال آینده‌ست ‫چون قول دادن
‫در سال ۲۰۲۵ ‫سه میلیون پوند سرمایه‌گذاری می‌کنن...
‫اونم بدست سالی رایت.
‫دروغ گفتم چون فکر می‌کردم ‫ممکنه پیش داوری کنی.
‫چه پیش داوری؟
‫اینکه من اونو کشتم.
‫خب تو کشتی؟
‫نه.
‫- خب، آخرین بار کِی اونو دیدی؟ ‫- سه روز قبل از مرگش.
‫- توی لندن؟ ‫- یه کافه نزدیک دفترش، آره.
‫و چرا اونوقت؟
‫به خاطر حرفی که بهم زده بودی.
‫به خاطر چیزی که روی میزش پیدا کرده بودی.
‫اما دقیقا چیکار کنی؟
‫خب، اول از همه، ‫مطمئن بشم ترست به‌حق بود یا نه.
‫به‌حق بود؟
‫بهم نگفت چرا چنین کاری کرده.
‫ولی آره،
‫توی ماه آگوست، جک ‫از جاش تست دی‌ان‌ای گرفت.
‫خب؟
‫جک پدر جاش نیست.
‫خب، این سومین پیغامیه می‌ذارم
‫و هنوز جواب ندادی.
‫شاید فراموش کرده باشی،
‫ما هنوز یه تجارت مشترک داریم.
‫ولی در عین حال،
‫تمام فکر و ذکرم شده اون پیام‌ها، امیلی.
‫پس آره، فورا بهم زنگ بز...
‫خب، گفتی اول می‌خواستی ببینی ‫ترس من درست بوده یا نه.
‫- دیگه به چه دلیل رفته بودی دیدنش؟ ‫- می‌خواستم ببینم
‫در کل چه فکری می‌کرد.
‫منظورت اینه ترسیده بودی ‫یه‌ وقت نتونم
‫روی توی سرمایه‌گذاری کنم،
‫اگه قصد داشت طلاقم بده؟
‫شاید.
‫خب، بهت گفت وصیت‌نامه‌شو عوض کرده
‫وقتی دیدیش؟
‫آره.
‫و تلاش کردی قانعش کنی ‫وصیت رو دوباره به حالت اول برگردونه،
‫آرنو، تا ارث و میراثم ‫آینده‌ات رو تضمین کنه؟
‫خب، هر کاری که کردم، ‫مشخصه جواب نداده، درسته؟
‫نه توی اون دیدار، نه. ‫پس شاید دوباره برگشتی؟
‫- نه. ‫- دوازدهم ماه
‫- رفتی مارستون. ‫- نه.
‫شاید باهاش دست به یقه شدی.
‫شب مرگش من پاریس بودم.
‫و می‌تونی اثبات کنی، آره؟
‫مجبور نیستم.
‫اما از الان به بعد،
‫درباره من با هیچ‌کس حرف نمیزنی.
‫و اگه یه وقت اعتراضت به جایی نرسید،
‫شاید بهتر باشه به این موضوع هم فکر کنی
‫چطور می‌خوای به قولی ‫که بهم دادی عمل کنی.
‫سه میلیون.
‫- الو؟ ‫- الو، خانم رایت.
‫پیشخدمت خونهٔ جاش هستم.
‫پنج دقیقه وقت دارید صحبت کنیم؟
‫با مردی...
‫به اسم روبن مگوایر در ارتباط هستی، امیلی؟
‫مگه مربوطه؟
‫آره؟
‫گهگاهی آره.
‫بسیار خب.
‫کجا با آقای مگوایر آشنا شدی؟
‫توی بایگانی جی‌کی رایت کار می‌کرد
‫وقتی که برای تجربه کاری اونجا مشغول بودم.
‫ارتباط گرفتیم،
‫و طی این سال‌ها گهگاهی ارتباط داشتیم.
‫همم.
‫پدربزرگت اون رو می‌شناخت؟
‫شاید اون رو دیده بود.
‫اما آقای مگوایر هیچ‌وقت به شما
‫درباره رابطه ویژه‌ای که با اون داشت ‫بهت چیزی نگفت؟
‫- با پدربزرگم؟ ‫- آره.
‫نه.
‫باشه.
‫خب...
‫به نظرت چه دلیلی می‌تونه داشته باشه که جک
‫از کنزیگتون لندن کوبیده
‫رفته تا دپتفورد
‫تا روبن رو ببینه؟
‫مردی که، طبق حرف شما، اون..
‫احتمالا در حد سلام و علیک اون رو می‌شناخته.
‫نمی‌دونم.
‫و سه روز بعد
‫وصیت‌نامه‌اش رو پاره کرده،
‫یه وکیل دیگه استخدام کرده،
‫و یه وصیت‌نامه جدید می‌نویسه.
‫بازم میگم، نمی‌دونم.
‫ببخشید.
‫شاید بهتره از خود روبن بپرسید.
‫آره، وقتی پیداش کنیم ازش می‌پرسیم.
‫و اون رو پیدا می‌کنیم.
‫خبر داشتی همدیگه رو دیدن؟
‫می‌دونید من کالیفرنیا زندگی می‌کنم، درسته؟
‫واقعا؟
‫نه.
‫دیدارشون بابت این بود ‫درباره وصیت‌نامه صحبت کنن؟
‫- گفتم... ‫- و اگه بوده،
‫به نظرت چه حرفی زده
‫که جک رو متقاعد کرده ‫چنین تغییر بزرگی رو انجام بده؟
‫شما بهم بگید.
‫به نظرم روبن حتما اهرم فشار داشته.
‫فکر می‌‌کنم روبن ممکنه بابت چیزی
‫از اون اخاذی کرده.
‫و اگه درست باشه،
‫واسم سوال شده احیانا تو می‌دونی
‫تهدید اخاذی درباره چی بوده.
‫من هشت هزار کیلومتر اون‌طرف‌‌تر بودم.
‫می‌دونی روبن کجا بود
‫شبی که جک تیر خورد؟
‫- نه. ‫- یعنی ازش نپرسیدی؟
‫چرا باید بپرسم؟
‫خب، چون جک وصیت‌نامه‌اش رو تغییر داده،
‫تا وقتی که فوت شد ‫تو یه زن خیلی ثروتمند بشی.
‫خب از این بابت مطمئنم
‫مقداری از ثروتت رو به اون مرد میدی
‫که باهاش ارتباط گرفته بودی، غیر اینه؟
‫خب، شاید روبن مگوایر صرفا...
‫از انتظار کشیدن خسته شده.
‫نظری ندارم.
‫خدای من.
‫[عمو جان: نمی‌خوام نگرانت کنم، ‫ولی بهم زنگ بزن، بابات بیمارستانه.]
‫چی؟
‫آقای مگوایر، پلیس.
‫آقای مگوایر!
‫خیلی‌خب.
‫توی اتاقش علف کشیده.
‫قبول دارم کار خوبی نیست.
‫اما اون سوگواره،
‫و این پایان دنیا نیست.
‫و یه بار دیگه، ‫قبلا هم گفتم،
‫و مطمئنم خودتون به خوبی می‌دونید،
‫مدرسه از هیچ‌گونه ‫مواد مخدر چشم‌پوشی نمی‌کنه.
‫پس باید فرزندتون رو اخراج کنیم...
‫خانم رایت...
‫به صورت دائم.
‫خب، بذار قانونم نسبت به این موضوع روشن کنم.
‫امروز جاش رو می‌برم خونه.
‫میرم توی اتاقش می‌گردم ‫و هر چی علف ببینم رو
‫جمع می‌کنم.
‫و بعدش اهمیت قانون‌شکنی که کرده
‫رو بهش می‌فهمونم.
‫ولی فردا صبح برمی‌گرده.
‫- خانم رایت... ‫- دهنتو ببند،
‫دارم حرف میزنم!
‫وگرنه...
‫این مدرسه رو با خاک یکسان می‌کنم،
‫مخصوصا تو،
‫جوری تبلیغات منفی می‌کنم ‫و دعوی قضایی می‌فرستم
‫که شش ماه دیگه
‫به دست و پام بیفتی اعلام ورشکستگی کنی.
‫خب، این خط‌مشی منه.
‫بهشون فکر کن و بعد ‫شاید بتونی بهم زنگ بزنی، باشه؟
‫جاش.
‫عمو جان.
‫سلام.
‫- حالش چطوره؟ ‫- متاسفانه هنوز بیهوشه.
‫باشه.
‫یا شاید واسه تو خبر خوبی باشه.
‫- خبر خوبیه؟ ‫- خب، با توجه به لحنت
‫که اون‌روز باهام حرف زدی، امیلی،
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫من یه احمق تمام عیار بودم،
‫و حق با زنم بود.
‫دربارهٔ چی؟
‫اینکه تو ما رو بازی دادی.
‫اینکه شاید تو ترجیح میدی ‫اگه من و بابات...
‫- بمیریم. ‫- فکر می‌کنی خوشحال میشم
‫اگه بابام بمیره؟
‫ببخشید. نه، بد گفتم.
‫این خانواده نوبرشه.
‫- انگار همه‌چیز اشتباهه، مامان. ‫- می‌دونم.
‫بابا و وصیت‌نامه و...
‫کنار تو بودن و اون مَرده...
‫- اون یه دوسته، فقط... ‫- همه‌چیز انگار به فنا رفته.
‫و یه بخشی از من، ‫بخش... بخش بزرگی از من
‫دلش می‌خواد همه‌چی رو ول کنه.
‫چی رو ول کنه؟
‫پول، سبک زندگی،
‫خونه‌ها، همه‌شو.
‫کاش می‌تونستن برم یه مدرسه عادی،
‫توی یه خونه عادی زندگی کنم، ‫یه آدم معمولی باشم.
‫وقتی خودت توی این شرایط نیستی ‫گفتنش راحته، جاشی،
‫بهم اعتماد کن، ‫من اون نوع زندگی رو تجربه کردم.
‫اگه فکر می‌کنی زندگیت سخته،
‫نه، و درک می‌کنم، خب
‫ببین، کاملا درک می‌کنم.
‫فکر می‌کنم این دعوا و مشاجره
‫همه‌چیز رو خراب کنه.
‫خب، چرا نریم سر اصل قضیه؟
‫وضعیت‌مون درست میشه.
‫قول میدم.
‫می‌‌دونم اشتباهاتی داشتم.
‫مطمئنم.
‫گاهی وحشتناک بوده.
‫ببخشید اگه هیچ‌وقت قبول نکردم...
‫یا اینکه چه تاثیری روی زندگیت داره.
‫باید می‌گفتم. ‫نباید کم می‌ذاشتم.
‫معذرت می‌خوام.
‫خانم رایت؟
‫میشه لطف پنج دقیقه از وقتتون رو بگیرم؟
‫بله، بفرمایید تو.
‫از این سمت.
‫سمت چپ.
‫و آخرین بار
‫کِی آقای تیسیر رو دیدید؟
‫چند هفته پیش.
‫همین‌جا، بریتانیا؟
‫پاریس.
‫و لطفا یادآور کنید، دقیقا چه مقدار
‫توافق کرده بودید ‫روی شرکت ایشون سرمایه‌‌گذاری کنید.
‫هیچ‌وقت تضمین سرمایه ندادم،
‫صرفا گفتم قصدش رو دارم.
‫ولی چقدر؟
‫سه میلیون.
‫و با توجه به وصیت‌نامه،
‫فکر می‌کنم نمی‌تونید به تعهدتون عمل کنید؟
‫راستش حساب و کتاب نکردم.
‫ذهنم...
‫درگیر مسئله مهم‌تری بود.
‫آیا این امکان وجود داره ‫که آقای تیسیر خبر داشتن
‫قبل از مرگِ جک، وصیت‌نامه تغییر کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫اما دوست قدیمی مرحوم بودن، درسته؟
‫- بله. ‫- در حقیقت، شوهر شما
‫تیسیر به عنوان مشتری ‫به شما معرفی کرد.
‫- بله. ‫- که در نتیجه
‫دوست صمیمی شما شد؟
‫- بله. ‫- بنابراین شما دو نفر
‫در مورد وصیت‌نامه صحبت کردید،
‫شما و آقای تیسیر، ‫اونم قبل از فوتِ جک؟
‫نه. خب...
‫مسلما از تغییر وصیت‌نامه ‫ بی اطلاع بودم، پس...
‫و پس از فوت جک
‫- در این مورد صحبت کردید؟ ‫- نه.
‫و اگه سوابق تماس‌های شما رو دربیاریم،
‫هیچ ارتباطی
‫بین شما و آقای تیسیر
‫در چند هفته اخیر پیدا نمی‌کنیم؟
‫نه تا جایی که یادم میاد، نه.
‫خب، مشخصا شما از گذشته ایشون باخبر بودید،
‫اینکه اون... ‫مرتکب قتل شده بود؟
‫بله.
‫خب، احیانا چیزی
‫در مورد رفتار اون،
‫قبل یا بعد از قتل شوهرتون نبوده،
‫که باعث نگرانی‌تون بشه؟
‫مسئلهٔ خاصی درباره آقای تیسیر نیست، ‫خانم رایت، که...
‫باید به ما بگید؟
‫نه.
‫بلا، منم.
‫داره کم‌کم بهوش میاد.
‫امیلی، باید بهم زنگ بزنی
‫چون من ولت نمی‌کنم.
‫نمی‌ذارم منو نادیده بگیری.
‫پس، بهم زنگ بزن وگرنه پشیمون میشی.
‫مامان چند بار اومده عیادتت.
‫فردا شیمی‌درمانی داره،
‫ولی پس فردا میاد.
‫و واسه امیلی پیام گذاشتم.
‫از دست من ناراحتن؟
‫چرا باید ناراحت باشن؟
‫از اول زندگیم اون‌ها رو ناراحت کردم.
‫نه، ناراحت نیستن. ‫فقط نگران هستن.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه، من ازت معذرت می‌خوام رفیق.
‫باید بهت کمک می‌کردم.
‫من بودم به خودم کمک نمی‌کردم.
‫خب، اون گذشته بود، الان الانه.
‫اون مرد، ادی، رو چطوری پیدا کنم؟
‫نه، نه، نه، رفیق.
‫این... این مشکل تو نیست.
‫- فقط شماره‌شو بهم بده، گری. ‫- جان.
‫وقتی سر پا شدی بهم پس بده.
‫اوه... من لیاقتشو ندارم.
‫چرا، داری.
‫و ضمنا، وقتی مرخص شدی،
‫میای پیش من می‌مونی ‫تا حالت بهتر بشه.
‫قدمت روی چشم، بلا.
‫خب، چقدر بده؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫صحیح.
‫واسه همین همون اول
‫ازت پرسیدم چیزی هست
‫- بهم نگفته باشی یا نه. ‫- ببخشید.
‫چون اگه خبر درز کنه، ‫هر قاضی عاقلی
‫با قاطعیت حکم میده که
‫تصمیم‌گیری جک ‫در سلامت روان انجام شده.
‫- باشه. ‫- تازه...
‫اون فاجعه شروط پیش از ازدواجت رو هم بذار روش. ‫- باشه.
‫و الان برای تغییر رویکرد
‫خیلی دیر شده ‫چون تیم دفاعی حساس میشه
‫و بهمون شک می‌کنن.
‫پس آره... چندان خوب نیست.
‫باشه، بازم عذرخواهی می‌کنم، ‫ولی چیکار کنیم؟
‫با همین روند ادامه میدیم
‫و دعا کنیم تیم دفاعی ‫از این موضوع بویی نبرن.
‫خب، به نظر تو از کجا فهمیده؟
‫نمی‌دونم. ‫یادم نمیاد به کسی چیزی گفته باشم.
‫یه نفر خبر داشته...
‫یعنی ممکنه بقیه هم بدونن، ‫یعنی...
‫باید به جاش بگم.
‫دیز چی؟
‫بابای اون هست؟
‫آره.
‫بازم معذرت می‌خوام، جاش،
‫که چنین خبر دشواری رو بهت دادم.
‫چند وقته می‌دونی؟
‫همیشه شک داشتم چون...
‫از همون اول که من و بابات آشنا شدیم
‫- رابطهٔ ما... ‫- اون بابای من نیست.
‫بابای واقعی تو نیست.
‫ولی هنوزم...
‫خب، واسه همین اون کار رو کرد؟
‫- چیکار کرد؟ ‫- هیچی واسه من نذاشت.
‫- نه، بابات زوال عقل داشت. ‫- بابای من کیه؟
‫و توی دادگاه ثابت می‌کنیم.
‫- لعنتی، آرنوئه؟ ‫- نه.
‫پس کیه؟
‫کیه؟
‫بابای من کیه؟
‫باشه.
‫قیافه‌ات جوریه که انگار که نمی‌دونی.
‫فکر کنم بدونم.
‫ببخشید، باید حدس بزنم؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫اما نمی‌خواستم بگم.
‫فکر می‌کردم بترسی.
‫چی؟ اینکه که وقتی ازدواج کردی
‫بهش پایبند نبودی؟
‫واقعا این نکتهٔ اصلی حرفم نیست، مامان.
‫درست نیست. ‫من فقط...
‫- حتی توی ده تا احتمال اولت نیست؟ ‫- جاش، خواهش می‌کنم.
‫به نظر نمیاد درست به جوانب این صحبت
‫فکر کرده باشی، مامان.
‫می‌خواستم بگم،
‫شاید بهتر باشه به جرج چیزی نگی ‫که من بدهیت رو تسویه کرده.
‫یه‌کمی خسیسه.
‫نگران نباش.
‫چیزه...
‫بلا جواب داد؟
‫سلام رسوند.
‫اما با شروع کار جدیدش،
‫گفت در حال حاضر وقت نداره بیاد.
‫عه.
‫باشه.
‫باشه، امیدوارم سر کار جدیدش موفق باشه.
‫موفق باشه.
‫[بث: جهت یادآوری. چهاردهم تولد مارلونه.]
‫[خوشحال میشه ازت خبر بگیره، ‫حتی اگه فقط کارت بفرستی.]
‫حرف من اینه که ‫الان نزدیک به دو هفته گذشته،
‫و به نظر میاد خوب شده باشه.
‫اون برادر منه، ‫می‌تونه تا هر وقت بخواد
‫و نیاز داشته باشه اینجا بمونه.
‫باشه.
‫ولی الان باید بشینیم
‫اظهاریه دست‌نویست رو مرور کنیم. ‫چیزی که ثبت کردیم.
‫نهایت دو ساعت زمان ببره.
‫نه، الان نه.
‫به من زور نگو، جان.
‫تو به من زور نگو.
‫بفرمایید.
‫ممنون رفیق. خیلی مهربونی.
‫خب، آماده شدی؟
‫کم‌کم اما...
‫توی عمرم هیچ‌وقت نتونستم ‫جمله‌ای رو حفظ کنم.
‫از قلبت حرف بزن. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫همین فکر رو داشتم، آره.
‫و تو؟
‫نمی‌دونم، گری.
‫این چند هفته گذشته،
‫دعوا و مشاجره،
‫اینکه نزدیک بود تو از دستب دیم،
‫آدم رو به فکر وا می‌داره ‫که چه چیزهایی اهمیت داره.
‫خب؟ چی اهمیت داره؟
‫خب، می‌دونم چی مهم نیست.
‫پولی که بهش نیاز نداریم.
‫و بحث و دعوا با بابای خدا بیامرزم
‫تا به کی ثابت کنم بهم احترام می‌ذاشت
‫به نظرم اتلاف وقته.
‫موافقم.
‫به جز اینکه مشخصه ‫من به اون پول احتیاج دارم.
‫ولی آره...
‫بخشی از وجودم
‫نمی‌تونه با این فکر کنار بیاد
‫که اون هنوز داره منو تحقیر می‌کنه...
‫با وجود اینکه مُرده.
‫خب، کاملا درک می‌کنم.
‫می‌دونی، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫برای تو مشکل باشه.
‫گری...
‫اون از بچگی منو تحقیر می‌کرد.
‫حداقل تو مسیر خودت رو انتخاب کردی و رفتی.
‫فکر می‌کنی دوست داشتم
‫واسه گذران زندگی آجر بپزم؟
‫نشنیده بودم اینطوری حرف بزنی.
‫دلم می‌خواست نقاشی بکشم،
‫مدرک هنر عالی بگیرم.
‫رفیق، باید میرفتی دنبالش. ‫استعدادش رو داشتی.
‫اما اون گفت احمقانه‌ست.
‫کار مردونه نیست.
‫چرا نزدی تو پرش؟
‫گفتم...
‫اولش گفتم.
‫اون‌موقع جربزه‌شو داشتم.
‫اما اون...
‫کلافه‌ام کرد.
‫کاری کرد باور کن استعداد ندارم.
‫آخر سر هیچ‌وقت درخواست ندادم.
‫الان باید بری دنبالش.
‫نمی‌دونم واکنش جورجیا چیه.
‫مهم نیست...
‫بقیه چه فکری می‌کنن.
‫اگه دلت می‌خواد، ‫باید نقاشی بکشی، داداش.
‫- امیلی. ‫- چی؟
‫باید بهم زنگ میزدی.
‫اینجا چیکار می‌کنی، کایل؟
‫اون پیام‌ها...
‫باید معنی‌شون رو بفهمم.
‫باید بهم بگی چه معنا و مفهومی داشتن
‫قبل از اینکه بتونیم ‫دوباره رابطه‌مون رو بسازیم.
‫من موظف نیستم تو به چیزی بگم.
‫خصوصی بودن، ‫پیام‌های من بودن
‫و تو دزدیدی‌شون.
‫و این وسط یه آدم مُرده.
‫باید بدونم چه معنی داشته، ام،
‫حتی اگه فقط برای اینه که ازت محافظت کنم.
‫هشت هزار کیلومتر پرواز کردی
‫تا اینو بهم بگی؟
‫خیلی‌خب، اول از همه، ‫من به محافظت تو احتیاج ندارم.
‫تو سال ۱۹۵۲ که زندگی نمی‌کنم.
‫دوما...
‫قرار نیست رابطه‌مون رو از نو بسازیم.
‫من و تو رابطه‌مون تموم شده.
‫و سوما، تو خیلی عجیب‌غریبی.
‫جان؟
‫برادرت رو ندیدی؟
‫آخرین بار تو گاراژ دیدمش.
‫واسه جمعه آماده‌ای؟
‫آمادهٔ آماده، عزیزم.
‫من عزیز تو نیستم، گراهام.
‫خدای من.
‫نظرت چیه؟
‫عقلتو از دست دادی؟
‫فکر می‌کنم یه‌کمی دارم.
‫راستش به نظرم فوق العاده‌ست.
‫خیلی‌خب، جان.
‫به حرف من گوش بده، خواهش می‌کنم.
‫دادگاه سه روز دیگه شروع میشه.
‫باید یه جا بشینیم
‫و مرور کنیم.
‫اوه، باشه. ببخشید.
‫تصمیم گرفتم دادگاه نیام.
‫بیانیهٔ من و تو رو دارن.
‫- کافیه. ‫- چی؟
‫بهشون بگم مریض شدم، ولی
‫نمی‌خوام دادگاه رو به تاخیر بندازم،
‫پس کاملا راضی‌ام
‫به مدرک نوشتهٔ شده من اتکا کنن.
‫جان، باید اونجا باشی
‫تا بتونیم استدلال‌هامون رو ‫به طور موثر ارائه بدیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ما به این پول نیاز داریم.
‫اما نیاز نداریم، درسته؟
‫خیلی‌خب، از اول شروع می‌کنیم،
‫و این دفعه با یه‌کم
‫جذابیت بیشتر شروع کن، ‫بگو ببینم.
‫نمونه‌های تاریخی
‫نسبتا خوبی که گیرمون اومده...
‫خوبه، نه؟
‫چرا قبلا در این مورد چیزی نگفتی؟
‫الان داریم به بخش کاری میریم، نه؟
‫و دیگه کی می‌دونه؟
‫فکر کنم فقط من.
‫و اون البته.
‫یه شب که عصبانی بود بهم گفت.
‫مطمئن نیستم یادش باشه.
‫و اگه بتونیم مدرکی از این بابت پیدا کنیم،
‫راضی هستی توی دادگاه ازش استفاده کنم؟
‫فکر می‌کنم چاره‌ای نداری.
‫و فکر می‌کنم توی بدست آوردن ‫مدرک می‌تونم کمک بدم.
‫سلام، روبن.
‫کجا قایم شده بودی؟
‫همه جا رو دنبالت گشتیم.
‫ببخشید.
‫سلام، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫آم...
‫یه سری اطلاعات درباره ‫پرونده جک رایت دارم.
‫[فقط قیافه‌اش که وقتی که مجبور شد ‫همه‌چیز رو به ما بده.]
‫[لیاقت نقشه‌هایی که ریختیم رو داره.]
‫این‌ها رو از کجا آوردی؟
‫چند هفته پیش از موبایلش ‫واسه خودم فوروارد کردم.
‫با اجازهٔ اون؟
‫نه دقیقا.
‫ولی می‌دونه تو داری‌شون؟
‫آره.
‫باشه، مشخصه باید با دقت ‫این پیام‌ها رو بررسی کنیم،
‫اما به نظر میاد
‫اون و آقای مگوایر
‫توی دسیسه‌ای علیه پدر بزرگش همدست بودن.
‫برداشت منم همین بود، آره.
‫و تازه...
‫شاید خیلی دردسرساز باشه،
‫«اگه شرکت رو به نامم کنه،
‫بازم کاری که اون شب ‫باهام کرد رو جبران نمی‌کنه.»
‫یعنی چی؟
‫می‌خوام دوباره با مادر بزرگ حرف بزنم.
‫امیلی رایت وقتی بچه بوده گهگاه
‫- پیش اون زندگی می‌کرده. ‫- باشه.
‫و هر چی می‌تونی از جک رایت دربیار،
‫چون جدی میگم، ‫اصلا اون پیام یعنی چی؟
‫می‌دونم، و جهت اطلاع، ‫ظاهرا روبن مگوایر
‫عذری داره که مو لا درزش نمیره.
‫خب، یادت نمیاد این پیام‌ها رو فرستادی.
‫نظری ندارم.
‫جزئیات این جلسه‌ای که نوشته شده ‫رو یادت میاد؟
‫نظری ندارم.
‫با جک رایت بوده،
‫رئيست، وقتی که توی جی‌کی رایت کار می‌کردی،
‫اول ماه آگوست توی کافهٔ محلی،
‫کافه فینیکس رایزینگ توی دپتفورد.
‫نظری ندارم.
‫بسیار خب، بعد از اینکه بازداشت شدی ‫به همکار من گفتی
‫که شب قتل آقای رایت،
‫از ساعت هشت شب تا دو صبح
‫رفته بودی خونهٔ دوستت
‫و بازی می‌کردید.
‫خب، ما با دوستت صحبت کردیم، ‫کرتیس سامرویل، درسته؟
‫- نظری ندارم. ‫- خب، بعید می‌دونم
‫پول کافی بهش داده باشی، روبن،
‫چون وقتی بهش گفتیم
‫که تحقیقات قتله،
‫دیگه انقدر مطمئن نبود ‫که تمام مدت خونه‌اش بودی.
‫یا در حقیقت، ‫اصلا اونجا نبودی.
‫خب، اون شب واقعا کجا بودی؟
‫نظری ندارم.
‫اون خون‌ـه؟
‫- کت؟ ‫- خب، کنار کیف،
‫بقایای سوخته شده لباس
‫توی باربیکیو پیدا کردیم.
‫صبر کن، کجا؟ خونهٔ روبن؟
‫گمونم. ‫انگار شلوار جین و تی‌شرته،
‫لباس‌ها بدون جنسیته.
‫ببین، ما... ‫ما اطمینان کامل داریم
‫که امیلی کالیفرنیا بوده، درسته؟
‫خب، فکر کنم آره.
‫- اما... ‫- این پرونده...
‫می‌خوای دوباره احضارش کنی، رئيس؟
‫هنوز با مادربزرگ صحبت نکردی؟
‫چرا. می‌خوایم یه نوبت بذاریم.
‫باشه، اول با اون حرف بزنید.
‫ببینیم می‌تونیم می‌تونیم ‫ادعای جان رو تایید کنیم یا نه.
‫توی همین حین، ‫دو بار... سه بار
‫پالو آلتو رو بررسی کن، باشه؟
‫و مگوایر؟
‫خب، باید حرکاتش رو زیر نظر بگیریم ‫تا اطلاعات بیشتری بدست بیاریم.
‫باشه.
‫از مسیر این پرونده متنفرم.
‫آره، می‌دونم.
‫شب بخیر، رئيس.
‫خیلی‌خب، هیولاها. ‫یه قصه انتخاب کنید.
‫- همه‌اش. ‫- همه‌اش.
‫منظورتو چیه همه‌اش؟ ‫نه، یکیش
‫- و بعد قلقلک‌تون میدم. ‫- همه‌اش.
‫- انتخاب کنید. ‫- همه‌اش.
‫انتخاب کنید و قلقلک بدم. ‫یکیو انتخاب کنید.
‫قلقلک زیاد، قلقلک زیاد، قلقلک زیاد...
‫جان؟
‫[من برگشتم شهر. از لطف و محبت ‫هر دوی شما متشکرم.]
‫[تا همیشه قدردان شما هستم. ‫با عشق، گریسی.]
‫سلام، آم... منم.
‫می‌خواستم بگم که...
‫من... من واقعا... آم...
‫خیلی دلم واست تنگ شده،
‫و...
‫دوست دارم ببینمت.
‫و...
‫می‌خواستم بدونم می‌تونی هیچ‌وقت منو ببخشی.
‫اوه.
‫می‌خواید بدونید که از نظر من شوهر سابقم
‫به بچه‌ها آزار می‌رسونده یا نه؟
‫و می‌دونم سوال دشواریه.
‫خب، مشخصه چنین فکری می‌کنم!
‫خدای من.
‫و تا وقتی از دهن خود امیلی نشنوم،
‫باور نمی‌کنم... ‫ببخشید عصبانی شدم،
‫اما این... کایل به هر دلیلی ‫اشتباه برداشت کرده.
‫خب، هیچ‌وقت حرفی
‫درباره این موضوع نزده؟
‫ابدا.
‫کوچیک‌ترین حرفی نزده. ‫خب...
‫جک... مرد پر عیب و نقصی بود، ‫بدون شک.
‫از همون روز اول ازدواج‌مون ‫به من بی وفایی کرد.
‫اما چنین آدمی نبود.
‫چنین شخصیتی نداشت.
‫عه، اینجایی. ‫صدات زدم.
‫واقعا؟ ‫ببخشید. نشنیدم.
‫چرا... چرا داری چمدون می‌بندی؟
‫میرم چند روز پیش گری بمونم.
‫واسه چی؟
‫مراقبش باشم. ‫و اینکه...
‫اینجا بود مراقبش بودیم. ‫پس...
‫بذار حرفم رو تموم کنم...
‫و اینکه فکر می‌کنم باید ‫یه مدت از هم دور باشیم.
‫فکر می‌کنم من باید ازت دور باشم.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫نباید جایی بری.
‫فقط باید... یه خُرده مرد باشی.
‫فردا بهت زنگ میزنم.
‫جان، لطفا...
‫نه.
‫لطفا...
‫ببخشید.
‫معذرت می‌خوام.
‫توی دادگاه موفق باشی.
‫سلام عزیزم.
‫برای پروندهٔ رایت علیه رایت قیام کنید.
‫هیچ‌کس واقعا نمی‌دونه اونجا چه خبره.
‫هیچ‌کس واقعا نمی‌دونه.
‫هیچ‌کدوم از ما
‫از تک‌گویی درونی بقیه خبر نداریم.
‫خدا رو شکر.
‫خب، می‌تونی تصور کنی؟
‫خب، آره.
‫مردم بهت‌زده شده بودن.
‫مات‌شون برده بود.
‫خب، اصلا سلامت عقل چیه؟
‫من عاقلم؟ شما چی؟
‫کسی عاقل هست؟
‫بعضی‌وقت‌ها فکر می‌کنم آدم ‫برای عاقل بودن باید یه‌کم دیوونه باشه.
‫به نظر من هیچ‌کس توان مقابله
‫با این حجم از فشار رو نداره.
‫طاقت فرسا بود.
‫محاله کسی صبرش لبریز نشه.