‫[ این سریال تخیلی است و تمام مکان‌ها، شخصیت‌ها، سازمان‌ها، محیط‌ها و رویدادهای به تصویرکشیده‌شده در این سریال ساخته تخیل هستند.]
‫[ تمام صحنه‌هایی که شامل حیوانات هستند، در محیطی امن و با نظارت و راهنمایی متخصصان ضبط شده‌اند.]
‫ببخشید، بیمارستان از کدوم طرفه؟
‫ممنون.
‫میونگ‌جین!
‫مشتاق دیدار. ‫خوشحالم می‌بینمت.
‫[بیمارستان دانشگاهی یئون‌شین]
‫- حالت چطوره؟ ‫- چطوری؟
‫- اوضاع خوب پیش می‌ره؟ ‫- معلومه.
‫نگاش کن. اصلا عوض نشدی.
‫چی می‌گی؟
‫- من دیگه پیر شدم. ‫- برو بابا.
‫- کیونگ، بیا اینجا. ‫- باشه.
‫انگاری همون دوستشه که داشت ‫ از لس‌آنجلس می‌اومد.
‫از لس‌آنجلس؟
‫اون و دکتر چوی جفتشون ورودی سال 84 بودن. ‫دکتر میونگ‌جین کیم. شنیدم مننژیوم داره.
‫مننژیوم؟
‫پس به خاطر استاد ‫اومده بیمارستان ما، آره؟
‫فکر کنم.
‫زود باش، بیا اینجا. بیا دیگه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- پسرم کیونگ. ‫- خوشوقتم.
‫- بابام خیلی تعریفون کرده. ‫- حتما چقلی کرده.
‫راستش، گفت بهترین جراحی هستید که می‌شناسه.
‫ببین چجوری داره می‌خنده.
‫- خداحافظ. ‫- نگران نباش، حالت خوب می‌شه.
‫نه؟ ‫انگار خیلی دلش برای دکتر کیم تنگ شده بود.
‫تا حالا دیده بودی این‌قدر بخنده؟
‫مثل یه چرت راحت می‌مونه.
‫دقیقا.
‫به‌نظر که خوبه.
‫- یه کم زیادیه. ‫- خیالم راحت شد.
‫چرا یه آپارتمان نزدیک بیمارستان پیدا نمی‌کنی؟
‫می‌تونم کمکت کنم بگردی.
‫من که دارم می‌رم بوستون، ‫چه فایده‌ای داره؟
‫مگه هفته‌ی دیگه نامزدها رو اعلام نمی‌کنن؟
‫آره. تقریبا دیگه قطعی شده.
‫- این چراغ دکتر چوی نیست؟ ‫- چرا.
‫ازش خواستم، اونم بهم داد. ‫چیه؟ گرونه؟
‫- گفتی ازش خواستی؟ ‫- آره.
‫چرا همه‌ش از دکتر چوی می‌خوای ‫وسایلش رو بهت بده؟
‫تو هم امتحان کن.
‫ولی فکر کنم برای تو جواب نمی‌ده.
‫چیه؟ حسودیت می‌شه؟
‫نه. اصلا. ‫منم تو اتاقم یکی عین همین دارم.
‫هر چقدر می‌خوای حسودی کن.
‫وای، خسته‌م.
‫می‌گم، می‌شه پرده‌ها رو بکشی؟
‫خوبه؟
‫آره. حالا برو بیرون و در رو ببند. ‫می‌خوام بخوابم.
‫باشه.
‫خوب بخوابی. بفرما.
‫چرا باید نگران باشم؟
‫- بهترین جراح رو دارم. ‫- بس کن.
‫[بخش 51]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام خانم نا. ‫- سلام دکتر جونگ.
‫دکتر چوی اینجا نیومده؟
‫می‌دونی که سرش شلوغه. ‫از وقتی دکتر کیم بستری شده همینه.
‫اوناهاش.
‫کارآموزی تابستون بود، نه؟ ‫اسهال بدی گرفته بودی.
‫به‌نظر می‌رسه خیلی نگران ‫جراحی کردنشه.
‫به من می‌گی نگرانه؟ ‫امکان نداره.
‫ولی می‌دونی، ممکنه اشتباه پیش بیاد.
‫استاد هیچ‌وقت تو جراحی اشتباه نکرده، ‫حتی یه بار.
‫به‌نظرم این دفعه فرق می‌کنه. ‫ناسلامتی دوستشه.
‫حتی یه کم هم نشت کرد، نه؟
‫بس کن، همش چمباتمه نشسته بودم. ‫به خاطر همینه که وضع کمرم این‌طوریه.
‫- جراحی کی هست؟ ‫- فردا.
‫نه، جدی می‌گم.
‫ولی من برای فردا برنامه نداشتم.
‫[ورود افراد عادی ممنوع]
‫دکتر چوی می‌خواست دکتر ها ‫تو این عمل شرکت کنه.
‫چی شد؟
‫چرا این‌قدر طولش داده؟
‫نمی‌دونم.
‫برو دکتر ها رو پیدا کن. زود باش.
‫ببخشید دیر کردم.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟ یونگ کجاست؟
‫یهو دل‌درد گرفت، ‫من جاش اومدم.
‫هر وقت آماده بودید بگید دکتر.
‫- باتری. ‫- ببخشید، دکتر.
‫تیغ.
‫حالتون خوبه؟
‫ببخشید، دکتر. ‫نباید اینطوری می‌شد. اشتباه من بود.
‫باید بیشتر مراقب باشی!
‫از تو بعیده همچین اشتباهی بکنی.
‫خدای من.
‫پرستار کیم.
‫دکتر چوی.
‫از این طرف، دکتر.
‫نگران نباشید، دکتر.
‫از اینجا به بعدش با من.
‫خب. بیاید شروع کنیم، باشه؟
‫تیغ.
‫جراحی موفقیت‌آمیز بود.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫چون خطای جراحی تو پرونده‌تون ‫خوب به نظر نمی‌رسید، دکتر.
‫چی؟
‫خطای جراحی؟
‫آره.
‫خودتون گفتید، دکتر چوی.
‫من و شما مثل همیم.
‫دو روی یه سکه‌ایم.
‫همدیگه رو خوب می‌شناسیم.
‫فهمیدم می‌خواستید چی‌کار کنید.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای نفهمید.
‫ولی من می‌دونستم ‫از اول چه نقشه‌ای داشتید.
‫این بده، استاد.
‫بعد می‌خواستم چی‌کار کنم؟
‫می‌خواستید بدون اینکه کسی بفهمه ‫جراحی رو خراب کنید.
‫به خاطر همینه که می‌خواستید یونگ ‫به جای من همراهی‌تون کنه درسته؟
‫می‌دونستید من تنها کسی‌ام که می‌فهمه.
‫چی داری می‌گی؟ ‫همچین خبری نبود.
‫اون واقعا دوستتون نیست، نه؟
‫ازش متنفرید.
‫اگه دوستتون بود، ‫پس چرا این‌قدر مضطرب بودید؟
‫واقعا مضطرب بودید، دکتر.
‫خیلی معذب به نظر می‌رسیدید.
‫معلوم بود. نمی‌تونستید تحملش کنید.
‫دارید می‌رید؟
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫این چه وضعشه دیگه؟ ‫مشکلت چیه؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫همه‌چیز من مشکل داره.
‫فکر می‌کردم تا الان دیگه فهمیدی.
‫لعنتی.
‫نباید یه کم عمیق‌تر باشه؟
‫اتفاقا به اندازه کافی عمیق هست.
‫اگه یه نفر پیداش کنه چی؟
‫فرار می‌کنی؟
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫اگه گیر بیفتی چی؟
‫حبس ابد می‌گیری. ‫خودت می‌دونی.
‫زندگی من با تو فرق داره، دکتر.
‫خیلی وقته که نابود شده،
‫پس برام مهم نیست زنده بمونم یا بمیرم.
‫اگه کار به اونجا بکشه، خودم رو می‌کشم. ‫فهمیدی؟
‫چرا برم زندان؟
‫زندگیت نابود نشده، سئوک.
‫بهت می‌گم برو بوستون.
‫همون‌طور که می‌خواستی ‫می‌تونم ترتیبش رو بدم.
‫نمی‌خوای؟ حیف.
‫برو اونجا و از نو شروع کن.
‫آره، ولی یه شرطی داره، مگه نه؟ ‫عمل کوچولوت.
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫ای رقت‌انگیز.
‫اگه واقعا این‌قدر رقت‌انگیزم، پس همین الان ‫زنگ بزن به پلیس و تمومش کن!
‫دختره‌ی...
‫آره، به من نیاز داری که عمل کنم.
‫پس مجبوری دنبالم راه بیفتی...
‫و التماس کنی تا قبول کنم.
‫درست نمی‌گم؟
‫نه؟
‫وقتی زیر پر و بالت رو گرفتم ‫تو یه بچه‌ی بی‌پول بودی.
‫باید بدونی که هر چی داشتی ‫به خاطر من بود.
‫وگرنه، هیچی نداشتی.
‫فکر کردی چرا کمکت کردم؟
‫چون دلم برات سوخت،
‫با یه کوله‌پشتی اومدی،
‫مثل احمق‌ها پرسه می‌زدی، ‫فکر می‌کردی از همه باهوش‌تری.
‫این‌قدر رقت‌انگیز بود که ‫نمی‌تونستم کمک نکنم.
‫فهمیدی؟
‫دکتر چوی!
‫کجایید؟
‫- لعنتی. ‫- دکتر چوی!
‫[خانم را]
‫حلش کن. و دیگه برام دردسر درست نکن.
‫- جواب دادید دکتر. ‫- کجایی؟
‫جدی؟
‫منتظرتون بودم، ‫ولی خیلی طول کشید.
‫الان کجایی؟
‫من دیگه رفتم پایین.
‫اومدم پایین...
‫ولی... ولی از اون طرف.
‫گفتید اون طرف؟ ‫یعنی، تو راه برگشت به شهر؟
‫آره. آره، درسته.
‫پس میام جایی که هستید. ‫ماشین رو میارم.
‫- باشه، همین‌جا منتظر می‌مونم. ‫- خوبه.
‫راستی، پیداش کردید؟
‫آره، چطور؟
‫خب، اونجا داشت چی‌کار می‌کرد؟
‫وقتی داشتم تعقیبش می‌کردم ‫یه کارایی می‌کرد.
‫داشت سگش رو دفن می‌کرد. ‫فکر کنم سگش مرده.
‫آره.
‫آره، درسته.
‫نه، همه‌چی مرتبه، آره.
‫آره.
‫[غذاخوری ماری]
‫سینگ‌یو کوان امروز کجاست؟
‫دیشب نیومد خونه.
‫پس، اینجا نیست؟ کجا رفته؟
‫نمی‌دونم. بهم نگفت.
‫شنیدی؟ ‫پلیس‌ها هنوز نمی‌دونن مرده.
‫زیادی حرف می‌زنی.
‫قبرش رو عمیق کندی؟
‫این سری که سرسری انجامش ندادی؟
‫خانم جونگ.
‫سلام. ناهار خوردید؟
‫آره. راستش سر سینگ‌یو کوان ‫یه کم نگران شدیم.
‫- سینگ‌یو کوان؟ اون کیه؟ ‫- همونی که پابند داره.
‫همین چند روز پیش ‫پابندش رو باز کردن،
‫یعنی دیگه نمی‌تونیم ‫مکانش رو ردیابی کنیم یا زیر نظر بگیریمش.
‫- جدی؟ ‫- آره، پس لطفا مراقب باشید.
‫ممکنه اون عوضی برگرده ‫و دوباره مزاحمتون بشه.
‫حالا که حرفش شد، ‫امروز اصلا ندیدمش.
‫دیشب نیومده خونه.
‫همه‌ش حرف سئول رو می‌زد،
‫شاید رفته اونجا.
‫به هر حال، مراقب باشید خانم جونگ.
‫بله، ممنون.
‫نمی‌دونه کی باید مراقب کی باشه.
‫خوشحالم.
‫چی؟ خوشحال؟
‫آره.
‫خواهرش دیگه مجبور نیست اینجا رو بفروشه،
‫و من می‌تونم هر روز که بخوام ‫بیام اینجا غذا بخورم.
‫وای.
‫یه پایان خوش بی‌نقصه، قبول نداری؟
‫ببین. فکر کنم به عمرم انقدر خوشحال نبودم.
‫فکر کنم شیطان شدی رفته.
‫می‌ری جهنم.
‫خانم جونگ.
‫چی شده؟
‫این مردها تو داروخونه...
‫[داروخانه]
‫چی بدم خدمتتون؟
‫شما خانم سئوک جونگ هستید؟
‫آره، این چیه؟
‫ما از وزارت بهداشت و رفاه هستیم.
‫- خیلی متأسفم. لطفا صبر کنید. ببخشید. ‫- صبر کنید. اینجا چه خبره؟
‫- ببخشید. ببخشید معطل شدید. ‫- وای.
‫لطفا عجله کنید.
‫شرمنده همه‌تونم. ببخشید.
‫ببخشید. ببخشید.
‫سلام، دکتر جونگ.
‫کلینیک چطوره؟ همه‌چی مرتبه؟
‫داروخونه‌تون هم اومدن؟
‫[پروانه داروسازی - سئوک جونگ]
‫واسه خاطر داروهای جایگزین اومدن.
‫اگه مشکل واقعا این باشه،
‫باید نصف داروخونه‌های کشور رو تخته کنن.
‫ظاهرا دکتر چوی از شرایط ناراضی بوده.
‫خب، پس جراحی فردا چی می‌شه؟
‫هنوز سر جاشه؟
‫به‌نظرم باید یه مدت صبر کنیم ‫تا ببینیم چی می‌شه.
‫جدی؟ چقدر؟
‫مطمئن نیستم. باید ببینیم چی پیش میاد.
‫دکتر جونگ، ببخشید، ‫بعدا باهاتون تماس می‌گیرم، باشه؟
‫[تعلیق فعالیت به مدت 30 روز]
‫- خانم سئوک، فکر کنم... ‫- برام مهم نیست چی فکر می‌کنی.
‫چی شده؟
‫وزارت بهداشت و رفاه اومده بود؟
‫می‌خوام درستش کنی. ‫کاری کن تعلیق رو بردارن.
‫خب، پس. ‫نباید قانون رو می‌شکستی.
‫چرت و پرت تحویل من نده!
‫اگه می‌خوای حرف بزنی، بیا بوسان.
‫وقتی رسیدی زنگ بزن. ‫شام می‌خوریم.
‫- حال شما چطوره؟ ‫- سلام.
‫- خوشحالم می‌بینمتون. ‫- حالتون چطوره؟ خوش اومدید.
‫- ممنون. ‫- بفرمایید؟
‫[دکتر دوک‌هی چوی]
‫حالت خوبه؟
‫نه، حالم خوب نیست.
‫وای. چه‌ت شده؟
‫لعنتی. اون‌قدر کفری‌ام که...
‫نمی‌تونم درست نفس بکشم.
‫اینطوری که نمی‌شه.
‫بیا.
‫آروم.
‫چشمات رو ببند.
‫فقط آروم باش.
‫فقط به چیزهای آرامش‌بخش فکر کن. ‫چیزهای آرامش‌بخش.
‫الان بهتری؟
‫نه، هنوز نه.
‫در این صورت،
‫می‌خوام لحظه‌ای رو تو زندگیت پیدا کنی ‫که بیشترین احساس امنیت و شادی رو داشتی.
‫حالا، تصور کن اونجا استراحت می‌کنی، ‫و بعد برو.
‫چه حسی داری؟
‫آرومم.
‫خوشحالم.
‫سئوک جونگ، ‫از اون پشت چیزی می‌بینی؟
‫بیا نزدیک‌تر.
‫می‌بینیش؟
‫- چی رو؟ ‫- پس اون هیجان دیشبت کو؟
‫به زور صدات رو می‌شنوم.
‫کل زندگیت رو گذاشتی پای این کار دیگه؟
‫لطفا بهم آموزش بدین. ‫شما تنها کسی هستین که می‌خوام ازش یاد بگیرم.
‫همه‌چیز رو می‌بینم، دکتر.
‫با دقت نگاه کن و یاد بگیر.
‫هر چی می‌دونم،
‫ذره ذره دانشی که دارم، همه‌چیز.
‫همه‌ش.
‫چیزی رو پیش خودتون نگه ندارید. ‫چیزی رو ازم پنهان نکنید.
‫لطفا همه‌چیز رو بهم یاد بدید.
‫چیزی رو پنهان نمی‌کنم.
‫[مراسم اهدای جوایز معتبر پزشکی در بوسان]
‫[آیا دوک‌هی چوی می‌تواند ‫به روند پیروزی 10 ساله‌اش ادامه دهد؟]
‫نظرتون نسبت به پیروزی‌ دهم‌تون ‫در مراسم جوایز ایچیدا چیه؟
‫دلیل لغو بازدیدتون از بیمارستان ‫دانشگاهی بوسان چی بود؟
‫جوایز ایچیدا در بوسان برگزار می‌شه، ‫خیلی‌ها می‌گن شما دلیلش هستید...
‫- می‌تونید درباره برنامه‌تون بگید... ‫- دکتر؟
‫وای، دکتر چوی باید خیلی معروف باشه.
‫چرا ملت این‌قدر شلوغش می‌کنن؟ ‫حالم به‌هم خورد.
‫واقعا امیدوارم تو هم یه روز مثل اون معروف شی.
‫- و به جایگاهی که لایقشی برسی. ‫- من دیگه کارم تمومه.
‫چرا همیشه حرف‌های ناامیدکننده می‌زنی؟
‫بعد دقیقا تو چرا انقدر جوش می‌زنی؟
‫ازم خوشت میاد؟
‫مگه از همدیگه خوش‌مون نمی‌اومد؟
‫معلومه که از هم خوشمون میاد. تو مال منی.
‫درسته. پس، مثل دوست داشتن گوشیته. ‫چون صاحبشی؟
‫- جوابی ندارید؟ ‫- بله، می‌شنوم.
‫- روز خیلی سختی بود. ‫- می‌رم دستشویی.
‫- منم میام. ‫- با هم بریم.
‫- شب به‌خیر، بچه‌ها. ‫- خسته نباشید. ممنون.
‫- شب به‌خیر. ‫- خداحافظ.
‫خانم ایچیدا تصمیم گرفت ‫تو سوئیتش بمونه، نه؟
‫همیشه فقط برای مصاحبه رسمیش پیداش می‌شه.
‫خب، به‌نظرم درست نیست ‫حامی اصلی اینطوری بکنه.
‫اگه می‌خواد از خبرنگارها قایم شه،
‫اصلا چرا زحمت برگزاری همچین ‫مراسمی رو به خودش داده؟
‫آره، خب، تو شرایطی نیست ‫که با خبرنگارها مصاحبه کنه.
‫پسرش هر لحظه ممکنه بمیره.
‫صبر کن. تو از کجا می‌دونی؟
‫خیلی وقته خبرش اومده. ‫تعجب می‌کنم که نشنیدی.
‫کاش یکی بود پسرش رو عمل می‌کرد.
‫اون موقع داستانش ‫ارزش چاپ کردن داشت.
‫آره. ولی کی همچین ریسکی می‌کنه؟
‫آخه دکترهای امروز حواس‌شون جمعه.
‫موضوع ریسکش نیست.
‫کلا جراحیش غیرممکنه. همین.
‫خب، اگه دکتر دوک‌هی چوی ‫خودش انجامش بده چی؟
‫فوق‌العاده می‌شه.
‫- نمی‌شه؟ ‫- حتما.
‫- تموم شد، دخترا؟ ‫- آره، بریم.
‫آره، آره، آره.
‫[برای زحمات در حوزه پزشکی]
‫چرا هر کاری می‌کنیم ‫همیشه بی‌پولیم؟
‫منم ناراحتم.
‫من اون بیرون آدم می‌کشم ولی ‫بازم نمی‌تونم نون بیارم سر سفره.
‫الکی خرحمالی می‌کنیم.
‫خب،
‫می‌دونم که دکتر چوی ‫ممکنه نفوذ داشته باشه ها...
‫ولی واقعا می‌تونه ‫تعلیق داروخونه رو لغو کنه؟
‫شاید بتونه، ‫ولی زمان می‌بره.
‫دردسرش فقط برای ماست.
‫فردا می‌ری ببینیش، درسته؟
‫می‌خواستم برم.
‫ولی نظرم عوض شد.
‫دیدنش تو اون موقعیت، ‫خیلی عصبانیم کرد.
‫هنوز فکر می‌کنه بهترینه.
‫باید تحقیر بشه... ‫تا به خودش بیاد.
‫حالا هر چی.
‫فقط نکشیش، باشه؟
‫باشه نمی‌کشم، نگران نباش.
‫د بگیر بخواب دیگه!
‫[مسافرخانه دائه‌هو]
‫[هارو مثل همیشه فقط چند قاشق ‫از فرنی شامش رو خورد]
‫عصر ‌بخیر.
‫من رو یادتونه، درسته؟
‫یه بار تو توکیو دکتر چوی به هم معرفی‌مون کرد.
‫الان یادم اومد.
‫زندگی باهاتون مهربون نبوده.
‫از سری پیش خیلی پیر شدید.
‫عمل رو واقعا باید رو صفحه بزرگ دید.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫نا سوک‌جین، 16 ساله.
‫تو ژوئن 2022، ‫تشخیص گلیومای ساقه مغز براش داده شد.
‫یه تومور بزرگ 4 سانتی‌متری ‫تو مرکز ساقه مغزش پیدا شد،
‫ولی 9 بیمارستان دانشگاهی ‫از انجام جراحی امتناع کردن.
‫این فیلم مدرکیه ‫که نشون می‌ده چطور این پسر نجات پیدا کرد.
‫چرا این رو به من نشون می‌دی؟
‫اگه فقط یه گلیومای ساقه مغزی ساده بوده،
‫به‌نظرتون چرا این همه ‫دکتر از جراحی امتناع می‌کردن؟
‫حقیقت اینه که،
‫این پسر هموفیلی داره، که ‫پسر شما هارو ایچیدا هم بهش مبتلاست.
‫برای برداشتن توموری که این‌قدر عمیق ‫تو ساقه مغز جا خوش کرده،
‫باید یه برش بزرگ ایجاد کرد ‫تا دید واضحی داشت.
‫ولی برای بیمارهایی ‫که هموفیلی دارن و خون‌ریزیشون بند نمیاد،
‫این نوع جراحی گسترده ‫یه ریسک خطرناکه.
‫به همین خاطر اون جراح‌ها ‫حاضر به عمل کردنش نبودن.
‫برای دسترسی به ناحیه پس سری تو حالت نشسته،
‫چادرینه بالایی رو برش دادم ‫تا به تومور دسترسی پیدا کنم.
‫بهش پلاسمای تازه منجمد و بوتروپاز دادم ‫و همزمان رگ‌های خونی رو کنترل کردم،
‫و برداشت تومور رو شروع کردم.
‫اگه تو این مرحله ذره‌ای خون‌ریزی پیش بیاد،
‫از اون لحظه به بعد ‫مسابقه با زمان شروع می‌شه.
‫ولی حتی با داروهای انعقاد خون،
‫حتما تو یه عمل گسترده مثل این ‫محدودیت‌های مشخصی وجود داشته.
‫حالا شما ببین من چیکار کردم.
‫پنج ساعت و بیست و سه دقیقه.
‫بچه دووم آورد و زنده موند.
‫اگه موقع برداشتن تومور ‫حتی به یه رگ خونی آسیب می‌زدی...
‫می‌مرد.
‫چون نمی‌شد جلوی خون‌ریزیش رو گرفت.
‫ولی من به هیچ‌کدومشون آسیب نزدم.
‫بذارید پسرتون، هارو ایچیدا رو نجات بدم.
‫هارو از اون پسر کوچیک‌تره.
‫نمی‌تونه جراحی پنج ساعته رو تحمل کنه.
‫نهایتش چهار ساعت.
‫اگه بتونم تو این زمان تمومش کنم چی؟
‫از من چی می‌خوای؟
‫[مصاحبه با دکتر دوک‌هی چوی]
‫می‌خوام این آدم رو بدبخت کنم.
‫- خیلی‌ها پیش‌بینی می‌کنن... ‫- برنده شدن پی در پی یه دکتر غیرژاپنی...
‫- باعث جنجال شده. ‫- می‌شه چند کلامی نظر بدید؟
‫تصمیمتون رو گرفتید؟
‫جوابم نه‌ست. لطفا برید.
‫می‌دونید که پیشنهادم فقط تا قبل از ‫شروع مراسم پابرجاست، درسته؟
‫به محض اینکه جایزه رو ‫به دکتر چوی بدید،
‫دیگه انتظار نداشته باشید پسرتون رو عمل کنم.
‫همچین معامله‌ای رو قبول نمی‌کنم.
‫ایچیدا-سان غرورتون ‫از جون پسرتون مهم‌تره؟
‫دکتر چوی با یه بررسی منصفانه ‫به عنوان برنده انتخاب شده.
‫اینکه داری سعی می‌کنی خرابش کنی...
‫یعنی یه آدم پست و حقیری.
‫چرا باید جون پسرم رو ‫بسپارم دست آدمی مثل تو؟
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.
‫هوی! اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدی تو مراسم ‫آشوب به پا کنی؟
‫هی، سئوک جونگ!
‫هوی، هوی!
‫واقعا؟
‫ممنون.
‫دکتر چوی، حالتون چطوره؟
‫اتفاقا همین الان می‌خواستم بهتون زنگ بزنم.
‫و پیشاپیش تبریک می‌گم. ‫مراسم جوایز فرداست، درسته؟
‫آره، ممنون. کی میای؟
‫شاید این هفته نه هفته بعدش؟
‫باشه، پس، دو هفته دیگه؟
‫درسته.
‫بدون دارو چطور سر می‌کنی؟ مشکلی نداری؟
‫خب، این چند روز ‫حالم خوب بوده.
‫به هر حال، ویدیویی که فرستادم رو دیدی؟
‫آره، الان دارم می‌بینمش.
‫در واقع، از صبح تا حالا ‫یه‌بند دارم می‌بینمش.
‫این عمل فوق العاده‌ست.
‫مگه نه؟
‫خب، بگو ببینم. جوابت چیه؟
‫کی می‌خواستید ‫جراحی رو بذارید؟
‫تاریخ مشخصی در نظر گرفتید؟
‫اگه موافقی، می‌تونم آماده‌سازی‌هاش رو شروع کنم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫اگه قراره همراه من باشه، ‫من اوکی‌ام.
‫اوکی‌ای؟ نه، باعث افتخارته.
‫درسته، باعث افتخارمه.
‫باشه، بعدا باهات حرف می‌زنم.
‫- دکتر، باید بریم. ‫- بذار کتم رو بردارم.
‫یه کم پیش، سئوک رو دیدم. ‫واقعا از دیدنش تعجب کردم.
‫خب، که چی؟
‫خب، امشب شب مهمیه. ‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫خب، اگه می‌خواد مراسم رو تماشا کنه، ‫بهش یه صندلی خوب بده.
‫باید ببینه راه و رسم واقعی دنیا چطوره.
‫چشم.
‫- به‌نظر خوشتون اومده. ‫- آره، خب، بوش خیلی خوبه.
‫درست می‌گی.
‫- من یه کم... ‫- دقیقا.
‫نوش جان.
‫دکتر.
‫- از دیدنتون خوشحالم. ‫- آره، صد سال به این سال‌ها.
‫اوضاع چطوره؟
‫از این طرف، لطفا.
‫ایشون دکتر جان و دکتر جورج هستن.
‫اگر زیاده‌روی کنید، ‫فردا اذیت می‌شید ها.
‫چی؟
‫فکر کردی فردا تو منگی سخنرانی می‌کنم؟
‫راستی، متوجه شدم ‫امسال هم دوستتون رو نیاوردی.
‫اون دانشجوی دختری که قبلا ‫بهم معرفیش کردی.
‫همونی که نمی‌تونستید ‫دست از تعریف ازش بردارید.
‫جونگ سئوک؟
‫حالش خوبه؟
‫آره، البته که خوبه.
‫این روزها چی‌کار می‌کنه؟
‫هنوز بی‌نقصه؟
‫بی‌نقص؟
‫اون هرگز از بی‌نقص کمتر نبوده.
‫همیشه بی‌نقص بوده.
‫این احمق‌های خوش خیال رو ببین.
‫فکر کردن خبریه.
‫اون از ده تاشون بهتره...
‫نه... حتی از صد نفرشون روی هم بهتره.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون سئوک هیچ‌وقت ‫تو اتاق عمل تردید نمی‌کنه.
‫مفهوم شکست هیچ‌وقت ‫به ذهنش خطور نمی‌کنه، هیچ‌وقت.
‫و هیچ‌وقت شکست نخورده...
‫- حتی یه بار هم نه؟ ‫- حتی یه بار هم نه.
‫تأثیرگذاره، نه؟
‫حداکثر چهار ساعت.
‫اگه شکست بخوری، باید تاوانش رو پس بدی.
‫هر چی شما بگی.
‫[مرکز بیهوشی و کنترل درد هیون‌هو]
‫[تعلیق فعالیت به مدت 30 روز]
‫دکتر هان، منم. بد موقع که مزاحم نشدم؟
‫نه، اصلا نگران نباش.
‫پاسپورتت رو بردار ‫و همین الان برو فرودگاه.
‫می‌تونی ژاپنی حرف بزنی؟
‫بله ژاپنی بلدم.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫حال زمان اعلام برندگان 2024 ‫جوایزه معتبر ایچیدا سر رسیده.
‫سلام.
‫تیغ.
‫بووی.
‫مته.
‫علائم حیاتیش ثابت نمی‌شه.
‫یه لاین سه لوله وصل کنید ‫و آماده انتقال خون باشید.
‫- چشم! ‫- هر چند تا گاز جراحی که دارید آماده کنید.
‫- بله. ‫- نمی‌تونیم خون‌ریزی رو کنترل کنیم.
‫بهتر نیست سرش رو ببندیم ‫و منتقلش کنیم آی‌سی‌یو.
‫- همین الان به آی‌سی‌یو خبر بدید! ‫- چشم!
‫جایزه توسط...
‫نایب رئیس بنیاد ایچیدا،
‫آقای یوجی سونودا اهدا می‌شه.
‫جایزه ایچیدا 2024 می‌رسد به...
‫دکتر...
‫سرجیو پسینا از دانشگاه ساپینزا.
‫دکتر سرجیو پسینا ‫جراح مغز و اعصاب در دانشگاه ساپینزاست.
‫از سال 2022 مشغول آزمایش‌های بالینی بودند...
‫تا تومورهای مغزی رو ‫با استفاده از سلول درمانی کار-تی درمان کنند،
‫و اوایل امسال با موفقیت ‫آزمایش‌ها را تکمیل کرده است.
‫سلول درمانی کار-تی ‫اثرات ضد سرطان رو...
‫با اصلاح ژنتیکی سلول‌های تی برای اتصال ‫اختصاصی به سلول‌های سرطانی تقویت کرده،
‫آره همینه.
‫من برنده‌م.
‫الان از دکتر هان پیام گرفتم.
‫گفت حال هارو ایچیدا خوبه، ‫پس نیازی به نگرانی نیست.
‫معلومه که خوبه. ‫مگه نمی‌دونی جراحش کی بوده.
‫خیلی خوشحالی.
‫آره، عالیه. همه‌چیز عالیه. ‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫- با تو چی‌کار کنم؟ ‫- صبر کنید، بچه‌ها. یه دقیقه.
‫چی بخوریم؟
‫- بیا یه چیز خوشمزه بخوریم. ‫- ببخشید، دکتر! دکتر؟
‫سلام.
‫من رو نمی‌شناسید؟
‫تو بیمارستان دانشگاهی یئون‌شین،
‫به جای دکتر چوی ‫بابام رو عمل کردید.
‫دوست دکتر چوی. ‫پدرتون دکتر کیم هستن، درسته؟
‫آره.
‫رولز رویس.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫ با چند تا دوست اومدم بیرون.
‫حال پدرتون خوبه، درسته؟
‫بابا، حالت خوبه؟
‫آره.
‫قرار بود به محض مرخص شدنش ‫برگردیم لس‌آنجلس،
‫ولی می‌خواست یه کم استراحت کنه، ‫پس موندیم پاجو.
‫حالش خیلی خوب بود، حتی ورزش می‌کرد.
‫الو، بابا. کجایی؟
‫پیاده‌روی؟
‫کیونگ. گوش کن، باشه؟ ‫ به حرفی که می‌زنم توجه کن.
‫بله، چی شده؟
‫می‌خوام تنها باشم، ‫و هیچ باری رو دوشم نباشه.
‫می‌خوام آزاد باشم.
‫پس نگران من نباش، باشه؟
‫روی درست تمرکز کن.
‫منظورت چیه؟
‫آخرین باری بود که ‫ازش خبر گرفتم.
‫از اون موقع نتونستم پیداش کنم.
‫برو، برو، برو، برو!
‫بیا دیگه.
‫یعنی واقعا فکر می‌کنی بابات ‫فقط فرار کرده؟
‫دکتر چوی این رو گفت؟
‫نه.
‫ولی پلیس‌ها این رو می‌گن.
‫تو چی؟ تو چی فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط ای کاش می‌دونستم چی شده.
‫[تبریک به دکتر دوک‌هی چوی]
‫[از طرف بیمارستان دانشگاهی یئون‌شین]
‫همه رو از اینجا ببرید بیرون.
‫تو پارکینگ برعکس بچینیدشون.
‫هی، نگاه کن.
‫- خب، بیاید شروع کنیم. ‫- بله.
‫[تبریک صمیمانه ‫به دکتر دوک‌هی چوی]
‫- باید جواب بدم. ‫- حتما.
‫البته. بفرمایید.
‫- بفرمایید، میل کنید. ‫- نه، نه...
‫- با اجازه. ‫- بفرمایید.
‫سلام.
‫خبرها رو دیدم. ‫زیاده روی که نکردید؟
‫معلومه که نه. چی شده؟
‫سلام، دکتر چوی. ‫منم، کارآگاه وانیل لی.
‫بله، کارآگاه. حالتون چطوره؟
‫سلام. برای ویدیویی که ‫تو دفترتون نشونتون دادم تماس می‌گیرم.
‫جراحی غیرقانونی. ‫راستش اخیرا یه سرنخ درباره‌ش پیدا کردیم.
‫خوبه.
‫آره، هر دومون داریم می‌ریم ‫سر صحنه.
‫و خواستم ببینم شاید ‫بتونید یه سر بیاید و نگاه کنید.
‫از بوسان خیلی دور نیست.
‫می‌تونم بیام. حتما.
‫آدرس رو برام پیامک کنید.
‫سئوک جونگ گفت؟
‫آره. ولی با یه شرط.
‫شرطی که ظاهرا برای من ناعادلانه‌ست.
‫حقیقتش، ‫می‌خوام پیشنهادش رو قبول کنم،
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫مطمئن نیستم بتونم عمل پسرم رو بهش بسپارم.
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫من ضمانتش رو می‌کنم.
‫به‌نظرم باید بهش فرصت بدی.
‫چیه؟
‫اومدی تحقیر شدنم رو ببینی؟
‫راضی شدی؟
‫خانم ایچیدا همه‌چیز رو بهت گفت؟
‫آره، شنیدم.
‫یه جوری تو چهار ساعت تمومش کردی.
‫در واقع، سه ساعت و چهل و نه دقیقه بود.
‫بد نیست.
‫تو سن تو من سریع‌تر انجامش می‌دادم.
‫ولی به هر حال، کارت خوب بود.
‫حدس بزن کی رو یه کم پیش دیدم؟
‫پسر میونگ‌جین کیم بیرون سالن بود.
‫کیونگ.
‫اونم اومده بود اینجا؟
‫ظاهرا باباش گم شده. ‫شنیدی؟
‫فقط یه ماه بعد ترخیص.
‫آره، شنیدم فرار کرده.
‫خب بگو ببینم، چی‌کارش کردی؟
‫خودت می‌تونی بعضی از مردم ‫بعد همچین جراحی سنگینی...
‫دچار مشکلات روانی می‌شن.
‫چیه؟ چیه؟
‫تو کشتیش.
‫واسه چی باید دوست خودم رو بکشم؟
‫آره، ‫دوستته، نه؟
‫می‌دونی، بهش فکر کردم. ‫و حدس بزن چی فهمیدم؟
‫فهمیدم چرا یهو تصمیم گرفتی ها یونگ رو ‫به جای من بفرستی بوستون.
‫به‌خاطر رشوه خانواده‌ش نبود درسته؟
‫به‌خاطر این بود که من نجاتش دادم.
‫من بیماری رو نجات دادم ‫که می‌خواستی بکشیش.
‫پس باید تاوان پس می‌دادم، درسته؟
‫از اون لحظه به بعد، ‫دیگه نمی‌تونستی تحملم کنی؟
‫رقت انگیز.
‫تو میونگ‌جین کیم رو کشتی؟
‫خیلی ممنون که اومدید. از این طرف.
‫یه کم ترسناکه، نه؟
‫اینجا رو چطوری پیدا کردید؟
‫مین، دلال. ‫اسمش رو شنیدید درسته؟
‫چون عمل مغز ‫تنها چیزیه که سمتش نمی‌ریم.
‫ترسید و فرار کرد چین.
‫ولی قبل از رفتنش ‫یهویی بهم زنگ زد.
‫گفت فقط با کبد و کلیه سر و کار داره...
‫ولی هیچ‌وقت واسه مغز کار نمی‌کنه.
‫یه چیزی حسابی ‫اون عوضی رو ترسونده بود.
‫به هر حال، ادعا کرد اینجا کلی ‫مدرک هست، پس اومدیم اینجا.
‫چیز دیگه‌ای هم گفت؟
‫- منظورتون چیه؟ ‫- نه، هیچی.
‫داشتم بلند بلند فکر می‌کردم.
‫باید از قبل ‫اینجا رو تمیز کرده باشن.
‫برخلاف جاهای دیگه، تمیزه.
‫حتما یه اتفاقی اینجا افتاده.
‫به‌نظر نمیاد ‫همون مکان توی ویدیو باشه.
‫یه دفتر بود، نه؟
‫خب، طبق گفته مین،
‫کلی آدم هستن که حاضرن ‫جراحی مغز غیرقانونی انجام بدن.
‫اون عوضی‌ها. ‫هر کدومشون ممکن بوده اینجا باشن.
‫خب من باید چی‌کار کنم؟
‫به مدرکی نیاز دارم که نشون بده اینجا ‫برای جراحی مغز استفاده شده.
‫کمکم کنید یه چیزی پیدا کنم.
‫شما متخصصی، پس فکر کردم ‫چیزهایی می‌بینید که من نمی‌بینم.
‫اینجا برق نداره.
‫تو این تاریکی،
کسی نمی‌تونست جراحی مغز انجام بده.
‫بازرس!
‫اینجاست.
‫قربان.
‫اینجا.
‫بازش کن دیگه.
‫اوضاع بیخ پیدا کرد.