‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫♪ و وقتی اولین بار به شهر اومدم ♪
‫♪ برام کلی نوشیدنی خریدن ♪
‫♪ حالا لحنشون عوض شده ♪
‫♪ بطری‌های خالی بهم می‌دن ♪
‫♪ و اگه جایی بودم که باید باشم... ♪
‫جمع شید! باید یه چیزایی رو بگم!
‫همه‌تون بیاین توی محوطه!
‫دیشب، آدمایی با قضاوت ضعیف
‫تصمیم گرفتن دروازه‌های ‫این محوطه رو باز بذارن
‫تا آدمای بی‌اخلاق بتونن بیان داخل.
‫این آدمای بی‌اخلاق
‫به خودشون می‌گن اخوان جمهوری‌خواه ایرلند.
‫ولی، همون‌طور که می‌بینید،
‫اونا برادرای ما نیستن.
‫بعضی از شما می‌دونین
‫کی دروازه‌ها رو باز کرد و باز گذاشت.
‫دیروز، آدمایی از کیش خودم،
‫بعضی از مردا و زنای کاتولیک،
‫سعی کردن مراسم خاکسپاری یه نفر رو
‫که ما بهش مدیونیم، بهم بزنن.
‫این فنیان‌ها از هر بهونه‌ای استفاده ‫می‌کنن تا بین ما تفرقه بندازن،
‫تا یکی رو از دیگری جدا کنن، ‫سبز رو از نارنجی جدا کنن.
‫من از زور استفاده ‫کردم تا اونا رو بندازم بیرون،
‫نه بیشتر.
‫یه زنجیر فقط به اندازه ‫ضعیف‌ترین حلقه‌ش استحکام داره،
‫و ما چندتا حلقه ضعیف بینمون داریم.
‫یکی، یکی رو می‌شناسه،
‫که یکی رو می‌شناسه،
‫که... یکی رو می‌شناسه.
‫و اون یکی،
‫باید شناسایی بشه.
‫دیوارهای دستشویی اون‌جا
‫که مرحوم سر بنجامین برای ما، ‫برای راحتی و شرافتمون ساخت،
‫دیوارای سفیدن.
‫بقایای بشکه‌هامون... خاکستر سیاهه.
‫هر کدوم از شماها که می‌دونید ‫کی دروازه‌ها رو باز گذاشت
‫اسم اون آدما رو، با خاکستر سیاه،
‫رو دیوارای سفید دستشویی می‌نویسید.
‫این کارو پشت در قفل‌شده انجام می‌دید
‫تا بتونید کار خدا رو ناشناس انجام بدید.
‫مقصرایی که اسمشون نوشته می‌شه
‫طبق قانون خدا باهاشون برخورد می‌شه.
‫تا وقتی اسم مقصرا ‫رو دیوارای دستشویی نوشته نشه،
‫شیفت‌های ربع‌روزه خواهیم داشت.
‫به خاطر کمبود بشکه‌ها.
‫و سه چهارم حقوقتون هم کم می‌شه.
‫می‌بینم که حرفم رو خوب فهمیدید.
‫از زنجیرایی که من تا اینجا کشیدم
‫برای قفل کردن دروازه‌های ‫پشتی کارگاه استفاده کنید.
‫ببخشید.
‫قبل از اینکه شروع کنیم،
‫اجازه بدید صمیمانه‌ تسلیتم رو برای ‫این فقدان بزرگ به همه‌تون عرض کنم.
‫ولی حالا که سر بنجامین دفن شده ‫و در بهشت پذیرفته شده،
‫وقت رسیدگی به امورشه.
‫اول، بذارید بهتون بگم که، ‫همراه با املاک کارخونه،
‫تو حساب‌های شخصی سر بنجامین،
‫مبلغ کل پس‌انداز جمع‌شده
‫۱,۱۰۰,۰۰۰ پوند هست.
‫[معادل صد و شصت و دو میلیون امروز]
‫این، همراه با کل اموالش،
‫ساختمان‌ها، صنایع، کشتی‌ها، لوکوموتیوها،
‫محوطه‌های کالا، خونه‌ها و زمین‌ها
‫بین همه شما که امروز این‌جا جمع شدید ‫تقسیم می‌شه.
‫برای شفافیت بیشتر، ‫[این آخرین وصیت‌نامه هست]
‫هر اشاره‌ای به زمین و اموال
‫در این وصیت‌نامه آخر که قراره بخونم
‫شامل اقامتگاه‌ها و نواحی زیره.
‫املاک اشفورد تو کوناخت، ‫املاک دون، املاک کونگ،
‫زمین‌های وسیعی در کونمارا،
‫بخش‌های بزرگی از کانتی کری،
‫املاک راس‌هیل،
‫بخش کیلکروهان.
‫می‌دونم چهار سال حالت طبیعی نداشتم ‫ولی فکر می‌کردم فقط اشفورد و دونه.
‫هیس.
‫...املاک ایوای هاوس توی سنت استفن گرین،
‫املاک سنت آن توی خلیج دوبلین،
‫و البته، کارخونه دروازه سنت جیمز،
‫اجاره داده‌شده به خانواده گینس ‫با هزینه سالیانه ۴۵ پوند
‫برای ۹,۰۰۰ سال،
‫همراه با حق دائمی برای برداشتن ‫و نگه داشتن آب، ماهی و مارماهی
‫از رودخانه لیفی، و استفاده ‫ازش به‌عنوان دروازه‌ای به جهان.
‫متوجه شدیم. ادامه بده.
‫هیس...
‫حالا، به تقسیم‌بندی می‌رسیم.
‫قبل از املاک زمینی، وصیت‌نامه ‫اول با کارخونه شروع می‌کنه.
‫این وصیتشه.
‫«من، سر بنجامین لی گینس، با این وصیت
‫همه امور مربوط به کارخونه‌م رو
‫به پسر بزرگم،
‫آرتور ادوارد گینس،
‫و به ادوارد سسیل گینس،
‫به‌صورت مشترک و برابر ‫واگذار می‌کنم و می‌بخشم.»
‫«و من دستور می‌دم این املاکی ‫که به اونا واگذار و بخشیده شده
‫فقط متعلق به اونا باشه.»
‫«و من، سر بنجامین لی گینس، ‫امیدوارم که پسران مذکورم...»
‫فقط پسرای مذکور.
‫«... به اداره کسب‌وکار کارخونه،
‫که تو همون مکان توسط اجدادشون ‫برای سال‌ها اداره شده ادامه بدن.»
‫«با این حال،
‫اگر متاسفانه یکی از این ‫دو پسر از پذیرش این کار
‫یا اداره اون کسب‌وکار سر باز بزنه،
‫من دستور می‌دم که کل ‫امور کارخونه به‌طور کامل
‫به برادری داده بشه که باقی می‌مونه ‫و می‌خواد ادامه بده.»
‫کارخونه نباید تقسیم بشه ‫یا به دیگران داده بشه،
‫و من دستور می‌دم که اگه هر ‫کدام از این دو پسر مذکور،
‫ادوارد یا آرتور،
‫تصمیم بگیرن کسب‌وکار آبجوسازی ‫مذکور رو رد کنن یا بازنشسته شن،
‫اون برادر باید
‫همه‌چیز رو واگذار کنه.»
‫«به عبارت دیگه،
‫همه تقسیم‌ها و بخشش‌ها، ‫از جمله زمین و املاک،
‫از هر برادری که انتخاب کنه
‫کسب‌وکار آبجوسازی رو ترک کنه، ‫گرفته می‌شه.
‫«درباره دخترم، ان، ‫از اونجایی که به‌طور قانونی ازدواج کرده
‫و تحت مراقبت یه جنتلمن محترم، ‫کشیش ویلیام پلانکت هست،
‫انتظار ندارم بخواد هیچ تأثیری بذاره ‫یا انتظار مشارکت توی
‫هر بخشی از کسب‌وکار ‫آبجوسازی داشته باشه.»
‫«و از اونجایی که تحت سرپرستی ‫شوهرشه، این انتظار رو هم ندارم
‫که به اقامتگاه‌ها یا زمین‌ها ‫اینجا یا در انگلستان نیاز داشته باشه.»
‫«البته، به همه املاک و مناطق مذکور
‫به صلاحدید برادر بزرگش،
‫آرتور، دسترسی خواهد داشت.»
‫انتظارشو داشتم.
‫«حالا،
‫برای پسرم بنجامین.»
‫«بعد از مشورت با خدا ‫و متخصصانی در لندن،
‫احساس می‌کنم عاقلانه نیست بنجامین رو
‫با بار سنگین وسوسه‌هایی که ‫همراه ثروت میاد اذیت کنم.»
‫به‌جاش بهش یه درآمد کنترل‌شده از ‫یه بورس ماهانه می‌بخشم،
‫و سطح اون درآمد ماهانه...»
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫«برای خویشاوندم، هنری گراتان، من ‫وصیت می‌کنم و دستور می‌دم که کل میراث
‫برای کار تبلیغیش به صلاحدید پسر بزرگم،
‫آرتور ادوارد گینس، باشه.»
‫بن، خوبی؟
‫من هیچی ندارم،
‫تنهام،
‫غارت شدم،
‫و تیر خورده به قلبم.
‫چی داری که اینو درمان کنه؟
‫ما پشت مغازه جنس خوبا رو داریم.
‫بیا.
‫راستی،
‫بانی چمپیون می‌خواد ببینتت.
‫چیزی نیست.
‫آقای چمپیون به حساب شرط بندیت کاری نداره.
‫فقط می‌خواد یه گپی
‫درباره یکی از برادرات بزنه.
‫بیا بن.
‫کجان؟
‫آرتور مشغوله، ولی دیر میاد.
‫ولی نمی‌دونم بنجامین کجاست.
‫نقش من توی این قضایا چی می‌شه؟
‫خب، به نظر می‌رسه تو ازدواج کردی.
‫پس...
‫معجزه‌شو نمی‌بینی، ادی؟
‫پدرمون تونسته میلیون‌ها پوند ‫پول و زمین وصیت کنه
‫و همه‌مونو ناراحت کنه.
‫خب، حداقل در این مورد هم عادل بود.
‫- فکر می‌کنی در مورد من می‌دونست؟ ‫- در مورد چیت؟
‫این که من عرضه یه کارایی رو دارم.
‫اینکه من زنی نیستم که ‫بشورم و بسابم و غذا بپزم.
‫- و از ارتفاع بالا نظاره‌گر باشم. ‫- پدر هرگز خوابشو هم نمی‌دید...
‫اون تو رو به آرتور بسته و منو به شوهرم
‫چون من هیچ گزینه دیگه‌ای ندارم.
‫تو در هر صورت هیچ گزینه دیگه‌ای نداشتی.
‫و جستجوت... برای گزینه دیگه
‫حداقل بی‌ملاحظه بود.
‫ملایم‌ترین کلمه‌ای که می‌تونم ‫براش استفاده کنم، نامناسبه.
‫منظورت اینه مردیه که وقتی افتادم منو گرفت.
‫من افتادم، و اون منو گرفت و خوابوند.
‫- جزئیاتش رو لازم نیست بدونم. ‫- هیچ‌کدومش برنامه‌ریزی‌شده نبود.
‫باید درباره مسائل عملی حرف بزنیم.
‫هیچی عملی نیست.
‫نمی‌دونستم اومدین، خانم. ‫چیزی لازم دارید؟
‫حریم خصوصی... از همه مهم‌تره برام.
‫و احتیاط، ممنون.
‫اخیراً،
‫از وقتی ازدواج کردم، ‫ولی فکر نکنم به خاطرش،
‫احساس می‌کنم کنترل خودمو از دست دادم.
‫منظورم ذهنمه.
‫و همچنین بدنم.
‫از حرکت کردنم چیزی متوجه نشدی؟
‫- از راه رفتنم؟ ‫- دکتر ری رو دیدی؟
‫کاش خدا یه خواهر به من می‌داد.
‫ذهنم الان مشغول
‫چیزایی هست که نیاز به ‫ملاحظه عمل‌گرایانه دارن.
‫دکتر ری رو دیدم،
‫و بهش گفتم که،
‫وقتی توی ویلا هستیم ‫و شوهرم بلدرچین شکار می‌کنه،
‫میل شدیدی دارم سرهای ‫بلدرچین‌ها رو با دندونام بکنم.
‫شکار می‌تونه خیلی... ملال‌آور باشه.
‫می‌خوام لباس‌هامو پاره کنم.
‫انی...
‫و همین‌طور، سر پله پنجم ‫ورودی بزرگ نفسم بند میاد،
‫قبلاً پله بیستم این‌طور می‌شد.
‫دکتر ری یه کم خون گرفت. داره آزمایش می‌کنه.
‫و نمی‌تونم دوبلین رو ترک کنم ‫چون من یه گربه‌ هستم.
‫گربه؟
‫آره.
‫که دلش می‌خواد روی پشت‌بوم‌ها باشه.
‫امروز عجب روزیه، ادی.
‫وقتی همه‌مون می‌فهمیم چی به چیه.
‫یه چیزی در مورد مسائل عملی گفتی.
‫روز قضاوت.
‫خب، اگه امروز روز قضاوت باشه،
‫چند نفری این‌جا هستن که دارن با ‫دروازه‌های جهنم روبه‌رو می‌شن.
‫آره.
‫مخصوصاً بانی چمپیون.
‫گفتی می‌خواد منو ببینه؟
‫ببین، بانی.
‫می‌دونم بهت پولی بدهکارم ‫که نمی‌تونم پس بدم، ولی
‫اگه این نمایش کوچیک ‫برای ترسوندن منه...
‫من نمی‌ترسم.
‫اگه قراره منو بکشی، یه سلاح بهم بده، ‫تا یه دعوای درست و حسابی راه بندازیم.
‫امروز این پسره چش شده؟
‫می‌گه روز قضاوته.
‫هوم.
‫یه بطری نوشیدنی برامون بیار.
‫دو تا لیوان.
‫دیشب،
‫قبل از طوفان،
‫یه زن فنیان خوش‌قیافه اومد پیشم...
‫دنبال راز بود،
‫رازهای گرون‌قیمتی ‫که به برادرت آرتور مربوط می‌شد.
‫خب، چطور بود؟
‫من... محدود شدم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- لعنتی.
‫آرتور.
‫اگه برم، هیچی ندارم.
‫من مجبورم.
‫هیچ چاره‌ای ندارم ‫جز اینکه هیچی نداشته باشم.
‫مجبور؟ منظورت چیه؟
‫- باید بمونم و کسب‌وکار رو اداره کنم. ‫- توی دوبلین؟
‫دیگه کجا می‌تونم باشم؟
‫- گفتی می‌خوای سهمتو به برادرت بفروشی. ‫- پدرم می‌دونست این کارو می‌کنم.
‫- برای همین جلومو گرفت. ‫- چطور تونست این کارو بکنه؟
‫تو هیچی در مورد چگونگی ‫کارکرد این چیزا نمی‌دونی.
‫- من وکیلم. ‫- منظورم خانواده‌هاست.
‫خانواده من.
‫رازها.
‫راه‌های کشف رازها.
‫خونه‌های یخ‌زده وسط ناکجاآباد ‫پر از جعبه‌های قفل‌شده.
‫بریم یه جایی نوشیدنی بخوریم؟
‫و دیده بشیم؟
‫من در مکان‌هایی در سراسر ‫جنوب و خلیج دوبلین بودم.
‫منظورت اینه که این‌جا بمونی؟
‫خیلی بد نیست.
‫یه منظره از خلیج.
‫یه خونه.
‫هر صبح، یه گزارش دیگه
‫از شیوع وبا توی جنوب می‌رسه.
‫مهم‌ترین چیز سلامتی گران‌بهای توئه؟
‫- چی از این باارزش‌تره؟ ‫- عاقبت به خیری، مایکل.
‫- هوای این‌جا حالمو بد می‌کنه. ‫- مایکل، خواهش می‌کنم صبر کن.
‫مایکل.
‫آرتور، تو هیچ‌وقت نمی‌تونی ‫از اسمی که روته فرار کنی.
‫به نظر می‌رسه الکل خورده باشه؟
‫کم پیش میاد آدمای الکلی جوری ‫به نظر برسن که انگار الکل خوردن.
‫لعنتی.
‫تو و آرتور باید بهش کمک کنین.
‫آرتور کوفتی کجاست؟
‫شاید سوار یه کشتی شده ‫و به آمریکا رفته.
‫فکر می‌کنم اگه مهاجرت ‫کنه احساس سبکی می‌کنی.
‫«بارهای یکدیگر را تحمل کنید
‫و اراده مسیح را به انجام رسانید.»
‫غلاطیان، فصل ششم، آیه دوم.
‫در تاریکیم، از وقتی وصیت‌نامه خونده شد،
‫به کتاب مقدس پناه بردم، انی.
‫ولی بعد، وقتی سرم پایین بود ‫یه نوع مکاشفه دیگه سراغم اومد.
‫یه راه‌حل عملی.
‫و این شامل تو می‌شه، انی. ‫یه وظیفه خیلی مهم برات دارم.
‫چه وظیفه مهمی یه خواهر ‫ساده می‌تونه انجام بده؟
‫حالا که ما داریم کارخونه رو اداره می‌کنیم،
‫من و آرتور هر دو به ‫همسرای مناسب نیاز داریم.
‫تو توی همه شاخه‌های خانواده ‫ارتباطات داری.
‫خیلی از آدما رو می‌شناسی، ‫از جمله در بخش بانکی.
‫و می‌خوای من تصمیم بگیرم کی مناسبه؟
‫عمه اگنس بهت کمک می‌کنه.
‫و کسی که برای تو مناسبه،
‫یه فامیل عاقله که کمک کنه ‫کسب‌وکار رو اداره کنی.
‫و برای آرتور،
‫یه کنتس فقیر ولی با عنوان ‫که از تجارت متنفر باشه
‫و اونو از کسب‌وکار دور نگه داره.
‫ادوارد، علاوه بر اینکه ایده پیدا ‫کردن همسر برای هر دوتاتون مضحکه،
‫یه پیچیدگی اضافه هم درباره آرتور توش هست.
‫نمی‌دونم تو ازش خبر داری یا نه.
‫پیچیدگی.
‫که البته من ازش خبر دارم.
‫این باعث می‌شه فوری‌تر باشه ‫که براش یه همسر پیدا کنی.
‫یه همسری که از این پیچیدگی هم خبر داره.
‫و کسی که می‌فهمه بعضی ‫فداکاری‌ها باید انجام بشه
‫برای رسیدن به اعتبار.
‫حرفم واضحه؟
‫ادوارد، در اولین روز به قدرت رسیدنت،
‫متأسفانه باید بگم که ‫داری خیلی واضح حرف می‌زنی.
‫بنجامین.
‫لعنتی.
‫فکر کردیم بهتر باشه چند کلام ‫حرف هشیارانه بزنیم که روش تامل کنیم.
‫ادی عزیز، مسئولیت‌پذیر،
‫و عاقل.
‫...متأسفانه باید بگم برای ‫تأمل هوشیارانه خیلی دیر شده.
‫با چند تا آدم خیلی بی‌آبرو توی کافه بودم،
‫که بهم گفتن... بهت بگم...
‫...حالا که رژیم جدید شکل گرفته،
‫خاندان گینس
‫قراره در اطراف تو
‫فرو بریزه.
‫مگر اینکه یکی به یکی...
‫...یه مبلغ گنده پول بده.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی، بنجامین؟
‫آرتور کجاست؟
‫می‌بینید، پسرا...
‫اسم هر سه‌تونو اون‌جا رو دیوار ‫دستشویی با رنگ سیاه و سفید دیدم.
‫فقط چندتا پروتستان پیر که کینه ‫داشتن اسمای ما رو اونجا نوشتن.
‫خب، من حلقه‌های ضعیف زنجیرمونو پیدا کردم.
‫ولی، راستشو بخواین،
‫شما تیکه‌های گوشت‌، دغدغه اصلی من نیستید.
‫اینه که یکی از شماها بهم بگه
‫کی بهتون گفته دروازه پشتی ‫کارگاه رو باز بذارید.
‫ما نمی‌دونیم. هیچی نمی‌دونیم.
‫وای خدا!
‫نه!
‫خواهش می‌کنم، نه.
‫یه اسم بهم بده.
‫یا مریم مقدس، مادر عیسی...
‫نمی‌دونم.
‫عاقلانه از دهنتون استفاده کنین
‫وگرنه دیگه نمی‌تونین ازش استفاده کنین.
‫من دروازه‌ها رو باز نکردم، ولی ‫اسم مردی که این کارو کرد می‌دونم.
‫اسمو بهم بده.
‫ما آتیشو روشن کردیم تا سیگنال‌های ‫دود رو به خاندان گینس بفرستیم.
‫آتیش توی کارخونه جرقه‌هایی ‫توی ایرلند پخش می‌کنه
‫که یه قیامو شعله‌ور می‌کنه.
‫گینس‌های اتحادیه می‌فهمن ‫یه خبری هست.
‫- نمی‌فهمن از کجا خوردن. ‫- نوش جان.
‫به افتخار این.
‫همه رو ببرید بیرون!
‫چه حسی داره، آقای کاکرین،
‫که کسی باشی که شعله‌ها رو خاموش می‌کنه؟
‫با همکارام توی کارخونه حرف زدم ‫و ازشون اطلاعات خواستم،
‫که با کمال میل اون اطلاعات رو دادن.
‫بعد با آدمایی حرف زدم که راضیشون کردی
‫برای تو جونشونو به خطر بندازن.
‫و حالا جونشون در چه وضعیتیه؟
‫هوم.
‫زنده هستن.
‫دیگه جزو خانواده نیستن.
‫و شاید از این به بعد برای ‫جویدن غذاشون مشکل داشته باشن.
‫ولی به اندازه کافی می‌تونن حرف بزنن تا ‫به بقیه هشدار بدن با فنیان‌ها معامله نکنن.
‫من برای گفتگو اومدم، ولی نه با تو.
‫می‌دونم که تو نابغه برتر
‫سازمانت نیستی.
‫می‌خوام اینو به خواهرت، الن، بدی.
‫باور دارم اون طراح قلعه‌های ‫خیالی شما جمهوری‌خواه‌هاست.
‫اگه خواهرمو می‌خوای، چرا خودت ‫نامه رو بهش ندادی؟
‫یه همکارو فرستادم که خواهرتو ‫توی خونه‌ای که زندگی می‌کنه ببینه.
‫همکارم یه پیام خیلی صریح بهش می‌ده،
‫در همین زمانی که با هم حرف می‌زنیم.
‫داری چه زری می‌زنی؟
‫بهت می‌گم درباره چی حرف می‌زنم.
‫مقابله من با آتش، با خود آتشه.
‫این نامه رو ببر پیش خواهرت ‫که توی خونه پلاک ۵۴ خیابون دونگاله.
‫نامه براش توضیح می‌ده چرا خونه‌ش،
‫از... یه دقیقه پیش،
‫و خدا کنه بچه‌هام چک کرده باشن ‫که طبقه بالا نبوده باشه
‫قبل از اینکه اون بطری رو ‫از صندوق پستی بندازن داخل.
‫اون توی یه خوابگاه زندگی می‌کنه!
‫پایین پله‌ها یه خانواده زندگی می‌کنه!
‫خب، پس بهتره بدویی و ‫مطمئن شی حال همه‌شون خوبه،
‫نه، آقای کاکرین؟
‫مراقب باش!
‫برو کنار!
‫مواظب باش کجا می‌ری!
‫احمق!
‫وای خدا!‌
‫عوضیا.
‫[تا دفعه بعد]
‫الن، برادرته.
‫بهش بگو بره پی کارش.
‫برو گمشو، احمق.
‫وای خدا... الن.
‫الن.
‫چیه؟
‫یه پیام برات دارم.
‫- از کی؟ ‫- آقای رافرتی، قادر مطلق.
‫چی نوشته؟
‫برای تو نیست. برو پی کارت.
‫الن. الن!
‫تهدید کرد خونه رو آتیش بزنه. ‫بهم بگو چی نوشته.
‫تو اولین کبریتو روشن کردی.
‫حالا آتیش پخش می‌شه.
‫برات می‌خونمش.
‫«خانم کاکرین عزیز،
‫می‌دونم که دنبال اطلاعاتی
‫درباره مسائل شخصی بعضی از ‫اعضای یه خانواده خاص بودی.»
‫- جوری نوشته که انگار روی ذغال داغ می‌پره. ‫- ادامه بده.
‫«دوست دارم بهت یادآوری کنم
‫که مسائل خانوادگی به ‫هیچ‌کس دیگه‌ای ربطی نداره.
‫کنجکاوی کردن یعنی جاسوسی.
‫جاسوسی یه شکل پست مبارزه‌ست.
‫ازت می‌خوام که از کنجکاوی‌هات دست بکشی،
‫و کلمات بنجامین فرانکلین بزرگ رو ‫بهت یادآوری می‌کنم.»
‫چه کلماتی؟
‫«برای اینکه سه نفر یه راز رو نگه دارن،
‫دو نفرشون باید مرده باشن.
‫با جدیت مرگبار،
‫اس.ال. رافرتی.»
‫بنجامین فرانکلین واقعاً اینو گفته؟
‫من از کجا بدونم؟
‫نه، نه، داری مدرکو می‌سوزونی!
‫می‌خوای بریم پیش پلیس، احمق؟
‫به پلیس دوبلین بگیم تحقیق کنه
‫و قانون رو عادلانه برای ‫خاندان گینس اعمال کنه؟
‫همه‌چیز درست می‌شه. منم یه نامه می‌نویسم.
‫یه نامه؟
‫برای کی؟
‫اینو به من بسپار، باشه؟
‫دیگه جایی رو به آتیش نکش.
‫متأسفم، الن،
‫که آتیشو روشن کردم. من...
‫خیلی جوش میارم.
‫بیا اینجا، احمق.
‫این دوره جدید... این گینس‌های جدید،
‫هم برای ما فرصته و هم خطرناکه.
‫و اگه به اعصابمون مسلط نباشیم ‫اونا خون‌مون رو می‌ریزن.
‫برو.
‫[وقف خانواده گینس]
‫اونا اینجان. برو بیرون.
‫لعنتی!
‫- احمق! ‫- ببخشید، قربان.
‫- ولش کن. برو. ‫- بله، قربان.
‫پیرمرد زرنگ.
‫بذار ببینیم چقدر زود همه‌چیزو بهم می‌ریزن.
‫آقایون.
‫نقشه‌ای که خواستید.
‫آقایی توی شرکت فرد ساتن که اینو کشیده
‫پیغام گذاشته که خوشحال می‌شه ‫باهاتون حرف بزنه و دسترسی
‫به هر کدوم از املاک علامت‌گذاری‌شده رو
‫هر وقت صلاح دیدید ترتیب بده.
‫این قالی جابه‌جا شده.
‫این تازه ریخته. هنوز خیسه.
‫اون پسر احمق، منشی.
‫منشی جوهر رو ریخت و بعد قالی رو روش کشید؟
‫منشی جوهر رو ریخت.
‫ولی تو قالی رو روش کشیدی.
‫و این‌جوری زیر قالی رو هم خراب کردی.
‫- این فقط یه قالیه. ‫- نه، قالی نیست.
‫آرتور، اصل قضیه مهمه.
‫من به جزئیات توجه می‌کنم ‫و برای صداقت ارزش قائلم.
‫تمیزش می‌کنم، قربان.
‫و یاد می‌گیری.
‫اینجا اوضاع داره عوض می‌شه.
‫نمی‌خوای مسائل رو لاپوشونی ‫کنی، آقای گینس، درسته؟
‫وقتی کارمون تموم شد، قالی رو تمیز کن، ‫بعد ده دقیقه از وقتمو بهت می‌دم
‫تا چندتا ایده جدید بهت توضیح بدم.
‫اشتباهات دیگه پنهان نمی‌شن.
‫بله، قربان.
‫ادوارد، قدرت بهت انرژی داده.
‫باید در همه این جاهایی که ‫نمی‌دونستیم داریم کار رو شروع کنیم.
‫- پیشنهاد می‌کنم... ‫- در هر کجا یه آخر هفته باشیم؟
‫- آخر هفته؟ ‫- دوستا رو دعوت کنیم.
‫چه دوستایی؟ آرتور، دیدی من با دوستام بگردم؟
‫راستش نه.
‫پنج ساله دارم کارخونه رو می‌چرخونم.
‫فرآیند آبجوسازی ‫نمی‌تونه متوقف بشه، آرتور.
‫مثل دم و بازدمه.
‫اگه متوقفش کنی می‌میری.
‫نمی‌تونیم آخر هفته بریم اونجا، آرتور.
‫- پس هیچ‌وقت از املاکمون بازدید نمی‌کنیم؟ ‫- خانواده‌هامون عمدتاً ساکن اونجان.
‫چه خانواده‌هایی؟
‫اونایی که خیلی زود تشکیلشون می‌دیم،
‫همون‌طور که برای مردانی ‫توی موقعیت ما مرسومه.
‫انگار... یهویی یه ماده مخدر درونت رفته.
‫همسرهامون، شاید بچه‌ها، همه خدمه‌شون،
‫اسب‌ها، سگ‌ها... همه ‫چیزایی که خانواده‌ها دارن.
‫پیشنهاد می‌کنم از ان ‫بخوایم از املاک بازدید کنه
‫و یه فهرست از چیزایی که داریم بسازیم.
‫واقعاً انگار مشتاقه یه کاری بکنه.
‫چرا این‌جوری درباره همسرها ‫و خانواده‌ها حرف می‌زنی؟
‫پس توافق کردیم.
‫از ان می‌خوایم از املاک بازدید کنه، ‫از قلعه توی گالوی شروع می‌کنه.
‫و با این فیصله، من و ‫تو با هم، ما دو ارباب،
‫یه نقشه‌...
‫خیلی مهم‌تر رو بررسی می‌کنیم.
‫بیا، برادر، و به آینده نگاه کن.
‫من یه استراتژی انتخاب کردم.
‫بدون مشورت با من؟
‫آره، خیلی چیزا باید فیصله و حل بشه، ‫که یادم افتاد،
‫یه ساعت دیگه، توی کارخونه ‫با آقای رافرتی یه جلسه داریم.
‫آقای رافرتی؟ درباره چی؟
‫نامه‌های ناشناسی گرفته ‫که شامل... اتهاماتی هست.
‫- چه اتهاماتی؟ ‫- محلی و خانوادگی.
‫چیزایی که می‌شه بهشون رسیدگی کرد.
‫حالا، بذار بهت بگم چطور ‫می‌خوام آمریکا رو فتح کنم.
‫فاز اول، نیویورک.
‫[هتل امپریال - دوبلین]
‫اوه، ان.
‫نگاش کن.
‫پدرت کار جسورانه‌ای کرد
‫که کسب‌وکار رو به‌طور مساوی به دو پسرش داد
‫و اونا رو به مسئولیت‌هاشون متعهد کرد.
‫خیلی لطف کرد که برای ‫بنجامین هیچی نذاشت.
‫همین‌طور تو...
‫با ازدواجی که کردی و ازش راضی هستی.
‫گفتی می‌خوای منو ببینی.
‫برادرت ادوارد ازم خواست اینو بهت بدم.
‫اینا همسرای احتمالی برای ‫ادواردن که من شناسایی کردم.
‫اون ازدواج فامیلی رو ترجیح می‌ده ‫چون زنی می‌خواد که بتونه بهش اعتماد کنه
‫و از قبل بدونه همه‌مون چقدر جنون داریم.
‫پس شاید خود ادوارد باید بره بیرون
‫و زنی پیدا کنه که بتونه بهش اعتماد کنه ‫و بدونه همه‌مون چقدر جنون داریم.
‫ادوارد قراره خیلی مشغول باشه
‫و کار دو نفر رو انجام ‫بده، برای همین فکر کردم،
‫من و تو می‌تونیم براش این کارو بکنیم.
‫خوش می‌گذره.
‫من با ادوارد حرف زدم
‫و بهش گفتم این کارو نمی‌کنم.
‫نمی‌کنی؟
‫خدای من.
‫ان، شاید تو از تغییری که
‫بعد از وقتی که وصیت‌نامه خونده ‫شد رخ داد، خبر نداری.
‫آرتور و ادوارد حالا صاحب کارخونه هستن.
‫اونا حالا مشترکاً روئسای خاندانن.
‫یعنی من هر چی اونا بگن باید انجام بدم.
‫اونا به کمک نیاز دارن.
‫مردا به‌راحتی گول می‌خورن.
‫مردای پولدار زنای زرنگ رو جذب می‌کنن.
‫زرنگ بودن چیز خوبیه.
‫یادت باشه، هرکی ادوارد باهاش ‫ازدواج کنه یکی از ما می‌شه.
‫باید با انتخابش زندگی کنیم.
‫من نقشه‌هایی دارم.
‫هوم.
‫توی چه دوره مضحکی زندگی می‌کنیم.
‫زنانی با نقشه.
‫و همین‌طور،
‫می‌دونم چه حسی داره
‫یه ازدواج که کسایی اونا رو ترتیب دادن
‫که فکر می‌کردن به صلاح ‫دو طرفه قبول و تحمل کنی
‫اوه، ان.
‫تو موجی هستی که به صخره می‌خوری،
‫ولی صخره از نوارهای طلا ‫و حلقه‌های نامزدی الماس ساخته شده.
‫منم یه روز موجی بودم ‫که به سرنوشتم می‌خوردم،
‫و آخرش طوفان غرّان ‫آروم شد و شد یه لیوان
‫و یه لیوان نوشیدنی شد.
‫بی‌دغدغه.
‫با یخ خنک‌شده.
‫فراموشکار.
‫بیا ما دوتا یکی رو انتخاب کنیم
‫که قاطعیت اعصاب‌خردکن ‫برادرتو تحمل کنه.
‫می‌تونیم کلی نوشیدنی بخوریم
‫و پشت سر فامیل‌های روستاییمون بی‌ادبی کنیم.
‫و آرتور چی؟
‫داری برنامه‌ریزی می‌کنی ‫که برای اون هم یه همسر پیدا کنی.
‫البته.
‫ولی این سخت‌تره.
‫استراتژیک‌تره.
‫خطرناک‌تره.
‫لیستی از زنایی که خوشگل، اشرافی و بی‌پولن.
‫ما به یکی نیاز داریم که ‫برای پول بیاد سراغ آرتور
‫نه برای این‌که همدمش بشه.
‫بهش به‌عنوان یه شغل نگاه کنه.
‫نظرت چیه، ان؟
‫بیا با هم این کارو بکنیم.
‫بیا به افتخار کارمون بنوشیم.
‫خوبه.
‫آرتور، از این‌طرف.
‫- چرا تو دفترش باهاش ملاقات نمی‌کنیم؟ ‫- دارم یه معرفی رسمی برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫دوشنبه صبح تو رو به ‫همه کارکنان معرفی می‌کنم.
‫نگران نباش، چای و کیک هم هست.
‫ولی کار امشب
‫دور از چشم‌های کنجکاو انجام می‌شه.
‫- از دیدنتون خوشحالم، قربان. ‫- شبتون بخیر.
‫تنهامون بذارین.
‫مدتیه ندیدمتون، آقای گینس.
‫تکون نخوردی.
‫زندگی پاکی دارم و کلی نوشیدنی سیاه می‌خورم،
‫که منو جوون نگه می‌داره.
‫برادرم بهم گفت چندتا اتهام ناشناس بوده.
‫مرگ پدرتون و برقراری ‫نظم جدید توی کارخونه گینس
‫یه جورایی... چوب تو لونه زنبور کرده.
‫یه آتیش‌سوزی توی کارگاه راه افتاد، آرتور.
‫یه راه برای آزمایش اراده سیستم جدید.
‫چه زنبورایی؟
‫دو تا زنبور به خصوص.
‫اولی از فنیان‌ها اومده، ‫امروز به صورت ناشناس فرستاده شده.
‫یه پیشنهاد که اونا مدرک دارن
‫یا شاهدایی که شهادت می‌دن
‫که تو با کسایی نشست و برخواست ‫داشتی که نباید داشته باشی.
‫لعنتی!
‫چه مدرکی می‌تونن داشته باشن؟
‫ها؟ و کی می‌تونه علیه ما شهادت بده؟
‫قضیه دیگه از یه آقایی ‫به اسم بانی چمپیون پیش اومده،
‫که ادعا می‌کنه اطلاعاتی درباره چیزایی که ‫قبل از رفتنت به لندن اتفاق افتاده داره،
‫و بعدش، در دو موقعیت ‫بعد از اینکه برگشتی.
‫همون‌طور که می‌دونی،
‫بانی چمپیون چندتا کسب ‫و کار رو اداره می‌کنه و...
‫آره. می‌دونم.
‫خیلی وقت پیش اونجا می‌رفتم، قبل از اینکه...
‫قبل از چی، آرتور؟
‫قبل از...
‫اینکه من...
‫با یکی...
‫توی لندن آشنا شم
‫که باعث آرامش خاطرم شد.
‫ولی امروز،
‫اون آرامش درهم شکست...
‫کنار یه نیلوفر آبی.
‫برادر، باید صریح حرف بزنیم
‫و این مسائل رو حل کنیم.
‫یه ماه و نیم پیش،
‫دادگاه دوبلین یه مردی رو که ‫به این جرایم محکوم شده بود
‫به ۲۰ سال کار سخت توی ‫زندان مری‌بورو محکوم کرد.
‫بدون توجه به خانواده یا ثروت. بدون استثنا.
‫و فنیان‌ها از تو به‌عنوان مدرک
‫برای یه طبقه حاکم پروتستان ‫انگلیسی فاسد استفاده می‌کنن.
‫- هیچ‌کس حق نداره بهم بگه چی... ‫- آرتور، باید عمل‌گرا باشیم.
‫و تو دنیایی که وجود داره زندگی کنیم، ‫نه دنیایی که آرزو داریم وجود داشته باشه.
‫اگه این فاش بشه...
‫کار کارخونه گینس تمومه.
‫- خب، پس این درباره پوله. ‫- نه، این درباره خانواده‌ست، آرتور.
‫همه چیزایی که خانواده به دست آورده.
‫زن فنیانی که نامه رو فرستاد ‫همه اینا رو شروع کرد.
‫اگه اون نبود، بانی چمپیون ‫هیچ‌وقت این فرصت رو نداشت.
‫اونا چی می‌خوان؟
‫بانی چمپیون ۵۰۰۰ پوند ‫در ازای سکوتش می‌خواد.
‫و فنیان‌های نجیب و درستکار چی؟
‫اگه نامه رو تا آخر خونده بودی،
‫می‌دیدی که اونا یه تضمین می‌خوان
‫که وقتی تو جای پدرتو توی پارلمان بگیری...
‫اگه، ادوارد. اگه من جاشو بگیرم.
‫آینده ایرلند رو از یه دیدگاه...
‫متعادل‌تر ببینی.
‫گور بابات!
‫گور باباشون!
‫- نه، برن به جهنم! ‫- باید خونسرد باشیم.
‫اوه، بذار بیان.
‫بذار امتحان کنن.
‫بذار ببینن من چی‌ام.
‫من ۵۰۰۰ پوند نقد برات جور می‌کنم ‫که به بانی چمپیون بدی.
‫و درباره فنیان‌ها، من... روش کار می‌کنم.
‫انتخابات شش ماه دیگه‌ست، پس وقت داریم.
‫این زن،
‫اون کیه؟
‫الن کاکرین.
‫فکر کنم یه سر و گردن از بقیه بالاتره.
‫شاید کارآمدتر باشه اگه خودم ‫مستقیم باهاش برخورد کنم.
‫ترتیبش رو بده، آقای رافرتی.
‫یه قرار ملاقات با اون زن فنیانی ‫یه جایی که تحت تأثیر قرارش بده.
‫بله، آقای گینس.
‫اوه، راستی،
‫اگه یه بار دیگه...
‫روی خواهر بیچاره‌م دست بلند کنی،
‫از هر ذره از قدرت و نفوذم ‫توی این شهر استفاده می‌کنم
‫تا بندازمت زندان
‫با یه اتهامی که خودم درست می‌کنم
‫که باعث بشه بقیه عمرت رو
‫روی دستگاه بدویی.
‫واضح گفتم؟
‫خیلی واضح گفتین، آقای گینس.
‫«ترجمه از میثم موسویان»