‫[وارداتی ایرلند]
‫[کاپر اوک]
‫[آتش]
‫[خانواده]
‫[پول]
‫[شورش]
‫[گینس]
‫[قدرت]
‫عه، جناب آقای رافرتی... ‫به نظرتون امروز مشکلی پیش میاد؟
‫اسمش گینسه.
‫معلومه که مشکل پیش میاد.
‫این شما و این اسطوره نابود شده.
‫[دروازه سنت جیمز] ‫[ایرلند، دوبلین، ۲۷ مه ۱۸۶۸]
‫امروز بنجامین گینس رو...
‫که آدم گناهکاری بود خاک می‌کنن.
‫روحش که وارد بهشت نمی‌شه،
‫جسدش هم از این دروازه رد نمی‌شه.
‫خب آقای گینس، بذارین من آخرین ‫انسان روی این زمین باشم...
‫که لبخند به لبتون میارم.
‫آفرین.
‫خدای بزرگ... صدای خشن پشت دیوار رو ‫نادیده بگیر...
‫و کارهای بزرگی که انجام داد...
‫و میراثی که به جا گذاشت رو ‫به خاطر داشته باش.
‫اگه مسیحی هستین،
‫راه رو باز کنین که روح ‫از دنیا رفته رو رد کنیم،
‫آخه جسدش نیم‌ساعت دیگه از اینجا رد می‌شه.
‫پس این سنگ‌فرش جاده جهنم رو ‫رقم می‌زنه.
‫حتی اگه مرده باشه هم...
‫از خیابان بو غربی رد نمی‌شه.
‫امروز خیلی بدبختی داریم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، کم نیارین.
‫به هر حال... اگه ما جلوی ‫اون جسد رو نگیریم...
‫فنیان‌ها می‌گیرن.
‫[استعمار انگلستان در ایرلند را نابود کنید]
‫این رژه خاک‌سپاری اون عضو پولدار اتحادیه...
‫نباید امروز صبح در دوبلین ‫راحت اجرا بشه،
‫آخه دم و دستگاه...
‫پروتستان‌های اشرافی خودشه...
‫که باعث می‌شه بریتانیایی‌ها...
‫ما ایرلندی‌ها رو عذاب بدن!
‫[خدا ایرلند رو نجات بده]
‫بچه‌هایی که از سر بنجامین موندن ‫ضعیفن و با هم اختلاف دارن.
‫حالا وقتشه که ما فنیان‌ها...
‫از اون ضعف استفاده کنیم ‫و ایرلند رو...
‫از دست انگلیسی‌ها آزاد کنیم!
‫توجه کنین!
‫تک‌تکتون ابزار ترغیب بردارین.
‫ما امروز موظفیم...
‫اطمینان حاصل کنیم ‫صاحب‌کارمون راحت...
‫به بهشت بره.
‫تمام موانع رو قاطعانه کنار بزنین.
‫[باید همیشه در دسترس باشد]
‫اگه دراگون‌ها شمشیر کشیدن، ‫به بالای سرشون شرکت کنین.
‫بلایی سر اسب‌ها نیارین!
‫همه اسب‌ها کاتولیکن!
‫کم نیارین.
‫[سر بنجامین گینس تا زمان مرگش] ‫[کارگاهی در دوبلین رو...]
‫[به نمادی شناخته‌شده] ‫[در نصف جهان تبدیل کرده بود.]
‫[سیل عظیم محصولاتشون] ‫[به دریای ایرلند جاری شده...]
‫[سپس به انگلستان...]
‫[و فراتر از آن...]
‫[به دل امپراتوری قدرتمند بریتانیا رسیده.]
‫[ایرلند تحت فرمان بریتانیاست،] ‫[اما شورش داره شکل می‌گیره...]
‫[و رهبریش به دست فنیان‌هاست.]
‫[بچه‌هاش بعد از مرگ پدرشون] ‫[مسئولیت محافظت از میراثش...]
‫[و مبارزه با شعله‌های شورش رو به دوش دارن.]
‫[ایرلند، دوبلین]
‫[خانه آیوای] ‫[خانه اجدادی گینس]
‫بگو «دوبلین.»
‫دوبلین.
‫بگو «بت‌شکن.»
‫- بت‌شکن. ‫- آها، بفرما.
‫«بفرما» چی؟
‫اون‌قدر لندن بودی...
‫که نوشیدنی‌هاشون لهجه ایرلندیت رو ‫از بین برده.
‫آره.
‫حالا که برگشتم خدا به دادم برسه.
‫- یعنی هنوز اصلا راضی نمی‌شی؟ ‫- اگه درست نباشه، به چه دردی می‌خوره؟
‫خب، درست عمل کردن به چه دردی می‌خوره...
‫اگه امروز هیچ‌کس نتونه درست ببینه...
‫آخه کلی اشک تو چشمشون جمع شده؟
‫این حرف رو با کی بودی آرتور؟
‫- کدوم حرف؟ ‫- طعنه‌ات راجع به اشک رو می‌گم.
‫با کل افرادی بودم ‫که تو مراسم امروز شرکت می‌کنن،
‫عین خط شروع مسابقه اسب‌سواری می‌مونه.
‫به نظرت اشک‌های امروز کلیسای جامع ‫واقعی نیستن؟
‫هوم... اکثرشون نیستن، نه.
‫اکثرشون هدفمنده. ‫حداقل اکثر کارگرها.
‫اشک‌های ما چی؟
‫من گریستم.
‫آها، بهتر بود همگی اشک‌هامون رو...
‫تو شیشه جمع می‌کردیم ‫و سوگمون رو مقایسه می‌کردیم.
‫به نظرتون بنجامین اصلا بیدار می‌شه؟
‫به نظرت واسه کسی مهمه ‫که بنجامین بیدار می‌شه یا نه؟
‫پاتر.
‫یادداشتی از طرف آقای رافرتیه که می‌گه...
‫ختم پدرتون از دروازه سنت جیمز رد شده...
‫و داره به سمت کلیسای جامع می‌ره.
‫ولی به‌خاطر جمعیت وسیع ‫افراد خیرخواه تو خیابون،
‫آقای رافرتی گمون می‌کنه ‫ممکنه دیرتر برسه.
‫- امروز واقعا روز حقیقت نیست. ‫- انتظار دردسر می‌ره؟
‫اون‌هایی که از محصولات متنفرن...
‫و اون‌هایی که از اتحاد ‫با انگلستان متنفرن...
‫اذیت و آزار اندکی می‌کنن.
‫فنیان‌ها می‌گن نباید ‫با بریتانیایی‌ها رفیق می‌شد.
‫کشیش‌ها هم بابت باقی کارهاش ‫مقصر می‌شمارنش.
‫مطمئنم آقای رافرتی اذیت و آزارشون رو ‫خنثی می‌کنه.
‫آخه آقای رافرتی معمولا ‫دل مردم رو آتش می‌زنه.
‫آقای رافرتی پیشنهاد می‌کنه ‫همه‌تون ساعت ده تو کلیسای جامع باشین.
‫ای بابا، نگران بنجامین نباشین.
‫اگه لازم شد، می‌تونیم گردش کنیم ‫و پرتش کنیم ته راهرو.
‫باید امروز تو کلیسای جامع ‫متحد جلوه کنیم.
‫آره. واسه متحد جلوه کردن هم...
‫همگی باید هوشیار باشیم.
‫آرتور، چه غلطی می‌کنی؟
‫آروم باش بنجامین. چیزی نیست.
‫آروم باش بنجی... آروم باش. ‫چیزی نیست.
‫آروم باش! آروم باش.
‫- وای! ‫- آروم باش. آخ!
‫یا خدا!
‫ای احمق گاو!
‫تقصیر من نیست!
‫یا خدا.
‫هارک. جمعیت سوگوار بابا دارن صلح‌آمیز ‫به سمت باغ سنت استیون می‌رن.
‫برای آزادی!
‫سرکار! برگرد اینجا و یه کاری بکن!
‫شما هم بیاین!
‫- خدا ایرلند رو نجات بده! ‫- برو. برو اونجا.
‫تو جهنم بسوزی!
‫خجالت نمی‌کشن؟
‫حالا که پدر از دنیا رفته، ‫فنیان‌ها مشکل می‌تراشن.
‫دوبلینی‌ها باید ببینن ‫ما عین پدرمون قدرتمندیم.
‫صلح قدم به قدم ایجاد می‌شه.
‫تک‌تک حرف‌هات دلم رو به درد میاره.
‫دلت به‌خاطر تغذیه نامناسب به درد میاد.
‫می‌شه جفتتون ساکت باشین؟
‫همدیگه رو بکشین دیگه. راحت باشین.
‫تمومش کنین. ‫پدر دم تختش تفنگ داشت. دوئل کنین.
‫باشه. چرا که نه؟
‫قبل از خوندن وصیت‌نامه پدرمون ‫به هم شلیک می‌کنیم.
‫این‌جوری از آشوب می‌کاهیم.
‫امروز حتما باید عین یه خانواده ‫مسحی و متمدن رفتار کنیم.
‫اما چنین خانواده‌ای نیستیم.
‫هستیم.
‫به نوبه خودمون هستیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫آرتور.
‫«اسپس مئا این دئو.»
‫امید من به خداست.
‫فراتر از هر چیزی،
‫امید ما عشقه.
‫بیست دقیقه وقت داریم.
‫ادوارد،
‫لباست رو عوض کن.
‫بنجامین،
‫یه لباسی بپوش که باهاش نخوابیده باشی.
‫آرتور...
‫تو هم کلا لباست رو عوض کن.
‫[برای آلن لارکین و اوبراین]
‫بذارین رد بشه!
‫خدا ایرلند رو نجات بده!
‫اگه مواظب نباشیم، این آقایون فنیان ‫کاری می‌کنن دیر برسیم.
‫ما دیگه گول سرکوبگران انگلیسی رو نمی‌خوریم!
‫من هم از دیر کردن متنفرم.
‫خدا ایرلند رو نجات بده!
‫ای خدا.
‫عزیزان، ما امروز ‫اینجا جمع شدیم...
‫تا برای مرگ مردی که صلح...
‫و پیشرفت رو برای مردم دوبلین ‫به ارمغان آورد...
‫سوگواری کنیم.
‫اگه یه نفر در تاریخ...
‫تونسته باشه پروتستان‌ها و کاتولیک‌های ‫این شهر رو متحد کنه،
‫همین آدم بود.
‫مرد پروتستانی که خرج بازسازی ‫این کلیسای کاتولیک رو داد...
‫تا به شکوه امروزش برسه.
‫مردی که با کارمندانش ‫رحیمانه برخورد می‌کرد...
‫و بحث دینی و سیاسی رو ‫در محیط کاری...
‫ممنوع می‌کرد.
‫ضمنا، مرد اهل تجارتی بود...
‫که ثروت رو در تمام لایه‌های ‫جوامع شهرمون جاری کرد.
‫مردی بود که خیلی به این شهر ‫اهمیت می‌داد.
‫شهردار بزرگ دوبلین بود.
‫نماینده مجلس دوبلین بود.
‫در پایتختمون لندن،
‫رسما مقام اولین بارونت اشفورد رو...
‫دریافت کرد.
‫ولی بیش از هر چیز،
‫مرد خانواده‌دوستی بود.
‫[امید من به خداست]
‫مسلما، یاد و دعای ما...
‫بیش از هر چیز...
‫راهی چهار فرزند ‫سر بنجامین لی گینس می‌شه.
‫پس از فوت مادر مرحومشون،
‫پدرشون بزرگشون کرد.
‫این وارثان میراثش...
‫الان مسئولیت دارن ‫عین پدر عزیزشون...
‫به دستاوردهای مهم و بزرگی...
‫دست پیدا کنن.
‫با کمک خدا...
‫و با اراده و شجاعتی...
‫که از پدر بزرگشون به ارث بردن،
‫شک نداریم که فرزندان ‫سر بنجامین لی گینس...
‫موفق می‌شن...
‫و این شرکت ایرلندی رو...
‫به چهار گوشه زمین خداوند می‌رسونن.
‫حالا اولین سرود رو می‌خونیم،
‫سرود «جاویدان، نامرئی.»
‫بلند شو. زود باش.
‫♪ جاویدان، نامرئی ♪
‫- ♪ خداوند دانای مطلق ♪ ‫- زود باش.
‫♪ در روشنایی معلوم نیستی ♪
‫♪ از چشمان ما مخفی شدی ♪
‫♪ متبرک‌ترین، شکوهمندترین ♪
‫♪ دوران باستانی... ♪
‫هر کاری با ما کردن ‫با خودشون می‌کنیم.
‫- شک نکن. ‫- بهشون حمله می‌کنیم؟
‫بهشون حمله می‌کنیم. ‫بدجوری حمله می‌کنیم.
‫انتقامتون رو می‌گیرین.
‫- خواهر! ‫- وای خدا.
‫- خدا رو شکر سالمی. ‫- یا خدا.
‫الان جلسه هیئت بانوان تموم شد.
‫داریم واکنشی به این اعمال خشن...
‫مردم به نام شرکتمون آماده می‌کنیم.
‫ما مردها هم آماده شدیم...
‫و خیلی هم خوب آماده شدیم.
‫منظورت از «خیلی خوب» چیه؟
‫- طنز تلخش رو درک نمی‌کنی؟ ‫- طنز تلخی در کار نیست.
‫این کافه فقط محصولات دزدی می‌فروشه.
‫فنیان‌های درست‌کار ‫این‌ها رو می‌دزدن.
‫دزدهاتون درست‌کارن.
‫آره.
‫دزدهای درست‌کار امروز ‫دروازه‌ها رو باز می‌کنن...
‫تا بتونیم آتشمون رو شعله‌ور کنیم.
‫کجا رو آتش می‌زنین؟
‫یه میلیون بشکه خالی ‫که قراره پرشون کنن.
‫یعنی بشکه‌سازی رو آتش می‌زنین؟
‫فعلا.
‫تو اصلا فکر نمی‌کنی برادر.
‫اگه بشکه نباشه،
‫آبجو رو تو چی بریزن؟
‫اگه بشکه‌هاشون رو بسوزونین،
‫بهانه پیدا می‌کنن بگیرنتون...
‫و اعدامتون می‌کنن.
‫بعدش هم نصف مردان دوبلین ‫تو رو می‌کشن پایین...
‫تا گردنت رو بشکونن...
‫چون مصرف روزانه‌شون رو از بین بردی.
‫مشت و آتش کاری از پیش نبرده.
‫فکر کن.
‫با من بیا کله‌خر.
‫می‌دونیم مرگ سر بنجامین ‫برامون فرصت فراهم کرده.
‫کبریت داری؟
‫واسه آتش زدن بشکه دارم کله‌خر.
‫اون پیرمرد بی‌نقص بود.
‫- کبریتت رو بده من. ‫- برات روشن می‌کنم.
‫ولی کبریت دست خودم می‌مونه، ‫آخه بهت اعتماد ندارم.
‫وقتی می‌گم اون پیرمرد بی‌نقص بود، ‫منظورم اشتباهاتش نیست.
‫منظورم رازهاشه.
‫سر بنجامین لی گینس هیچ رازی نداشت ‫که بخواد بهش آسیب بزنه.
‫ولی بحث بچه‌هاش فرق می‌کنه.
‫ندیمه‌ها، آشپزها، خدمتکارها.
‫نسل جدید جوری جلوشون صحبت می‌کنن ‫انگار شیشه‌ای‌ان.
‫ندیمه‌هاشون با من حرف می‌زنن.
‫خب، چه رازهایی رو فاش کردن؟
‫بچه‌های اون پیرمرد رازهایی دارن ‫که سریع‌تر از سوختن یه میلیون بشکه...
‫قدرتشون رو ازشون می‌گیره.
‫منظورت اینه که باج بگیریم الن عزیزم؟
‫طبیعتا، به رأی‌گیری می‌ذارمش.
‫باج‌گیری شریفانه نیست خواهر.
‫اگه بشکه‌ها رو آتش بزنم ‫حس بهتری دارم.
‫ولی ما زنان بی‌شرف ‫رازهاشون رو جمع می‌کنیم.
‫وقتی بزرگ‌ترینشون جای پدرش رو ‫تو مجلس گرفت،
‫اطمینان حاصل می‌کنم ‫با دیدگاهمون موافقت کنه.
‫یعنی قراره...
‫الن کوچولو گره‌ای رو ‫که هفتصد سال باز نشده...
‫بدون شلیک یه گلوله باز کنه؟
‫هر چهارتاشون راز دارن؟
‫هر چهارتاشون ندارن.
‫همه‌شون به جز یکی راز دارن.
‫ولی حواسم بهش هست.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- ممنون.
‫ته این کوچه منتظرش می‌مونم.
‫عاقلانه است خانم؟
‫عقل الکی گنده شده. ‫برو بیارش.
‫- تسلیت می‌گم خانم. ‫- ممنون.
‫چرا اومدی اینجا خانم پلانکت؟
‫خیال می‌کردم مراسم خانوادگی دارین.
‫داریم، ولی من باهات کار دارم.
‫این پول رو بابت این که امروز...
‫راه پدر رو باز کردن ‫به افرادت بده.
‫خون‌بهاست، ولی امیدوارم ‫خون زیادی ریخته نشده باشه.
‫با پنجاه پوند نقد ‫تو خیابون راه رفتی؟
‫هفتاد.
‫آرتور تصمیم گرفته ‫دستمزدت رو زیاد کنه.
‫ضمنا، همراه داشتم.
‫آره.
‫الان خدمتکارت شاهده.
‫نمی‌تونست یکی رو بفرسته ‫پول رو تحویل بده؟
‫خودم گفتم می‌دم.
‫واسه چی؟
‫می‌خواستم بهم اطمینان بدی...
‫افرادت امروز الکی خشونت به خرج ندادن.
‫هیچ مرگی صورت نگرفت.
‫یه سری درس گرفتن.
‫من حد و حدودم رو بلدم.
‫حد و حدود کجا بود؟
‫من و تو سه شب پیش ‫کل حد و حدود رو کنار گذاشتیم.
‫دلیل دیگه اومدنم این بود...
‫که بهت بگم خیلی از اون کارمون پشیمونم.
‫- باشه، ولی کاریه که شده. ‫- التماس کردم خدا من رو ببخشه.
‫درک می‌کنه.
‫هر روز صبح دعا می‌کنم، هر شب دعا می‌کنم، ‫ولی گاهی شیطان گولم می‌زنه.
‫- سوگت کورت کرده بود. ‫- شاید هم چشمم باز شده بود.
‫خانم پلانکت.
‫بیا حداقل با هم روراست باشیم.
‫اگه درست یادم باشه، ‫وجدانمون مقاومت...
‫خیلی کوتاهی داشت.
‫اگه قرار بود دنیا فردا ‫به آخر برسه...
‫از کارمون راضی هستیم.
‫به دلایلی که من درست درک نمی‌کنم،
‫دستمزدتون افزایش یافت عوضی‌ها.
‫همراهم بیا تا به بدبختیم برگردم آقای پاتر.
‫چشم خانم.
‫عه، بفرما. ‫پاتر شاهد چه ماجرای جدیدی بوده؟
‫چرا ذوق کردی؟
‫شوهر عزیزم...
‫چه ماجرایی؟
‫تو که لندن بودی، ‫انی تو دوبلین متوجه شد...
‫فقط پسرهای خانواده گینس ‫نفرین نشدن.
‫همگی منتظرت بودیم. ‫کجا بودی؟
‫آرتور. ادوارد.
‫امیدوارم وقتی وصیت‌نامه خونده بشه ‫متوجه بشیم...
‫پدرتون بچه‌هاش رو اون‌قدر می‌شناخت...
‫که بدونه کدومتون اوگما...
‫و کدومتون داگداست.
‫اوگما و داگدا دیگه کدوم خری‌ان؟
‫در افسانه‌های ایرلند برادرن ‫و پسران یه ایزدن.
‫یکیشون قابل اعتماده.
‫اون یکی قابل اعتماد نیست. ‫سلام.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- ممنون.
‫خیلی ممنون که تشریف آوردین.
‫ممنون.
‫خب، تو کدومشونی برادر؟
‫من پنج سال اخیر لندن بودم.
‫- دیگه تقریبا نمی‌شناسمت. ‫- ممنون که تشریف آوردین.
‫آقای گینس. تسلیت می‌گیم.
‫خب... این مدت که نبودی،
‫من تو کارگاه کار می‌کردیم،
‫آبجو تو بطری و بشکه می‌ریختم ‫و می‌فروختم.
‫از کار خوشم میاد.
‫خیال کردی من خوشم نمیاد؟
‫به نظرم تولید آبجو ‫با دستکش سفید ساتن سخته.
‫- خیلی تسلیت می‌گم. ‫- دیگه تکرار نمی‌شه.
‫با این حال فردا ‫که وصیت‌نامه رو بخونیم،
‫چون من بزرگ‌ترین پسرشم،
‫کارگاه کلا به من می‌رسه.
‫- آدم خارق‌العاده‌ای بود. ‫- ممنون.
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫آره.
‫بارش روی دوشت می‌افته.
‫عین اطلس که آسمون رو ‫نگه می‌داره.
‫به نظرم کار خیلی خسته‌کننده‌ایه.
‫مسلما چون برادرتم، ‫کمکت می‌کنم.
‫- مراسم خیلی خوبی بود. ‫- آقا، ممنون. ممنون.
‫یا حتی بارش رو ‫از روی دوشت برمی‌دارم.
‫- لطفا یه لحظه وایستین. ‫- بله، حتما.
‫حاضرم ازت بخرمش.
‫کلش رو بخرم.
‫چه‌جوری؟
‫با توافق‌نامه‌ای که سی‌درصد ‫سودش رو بهت بدم.
‫بابت هیچ کاری نکردن؟
‫بابت نمایندگی از منافع ما تو مجلس.
‫پدر چند روز بیشتر مریض نبود.
‫تو این مدت کم به این همه چیز فکر کردی.
‫- مرگ سراغ همه‌مون میاد. ‫- کارگاه هم به من می‌رسه.
‫ولی به من می‌فروشیش.
‫بر خلاف خواسته پدرمون.
‫تو بهشت به آرامش می‌رسه.
‫- ممنون. ‫- گابریل. ممنون.
‫- چهل درصد. ‫- سی و پنج.
‫قبوله.
‫ما به وکیل یا حسابدار نیازی نداریم برادر.
‫عشقمون ما رو متصل می‌کنه.
‫- دلمون خیلی براش تنگ می‌شه. ‫- ممنون. دیگه تکرار نمی‌شه.
‫بله؟
‫آقایون.
‫عموتون، کشیش هنری گراتان گینس...
‫درخواست دیدار خصوصی با جفتتون کرده.
‫- وای خدا. ‫- یا خدای بزرگ.
‫در رو قفل کن.
‫خیلی‌خب، بدش به من.
‫بن، نصف جامعه دوبلین ‫طبقه بالان...
‫و ازم می‌خوای برات تفنگ بدزدم.
‫چرا؟
‫می‌تونی بری.
‫گلوله نیاوردم.
‫چرا؟ چرا؟ چرا؟ ‫آخه چرا گلوله نیاوردی؟
‫من مسئولیتش رو قبول نمی‌کنم ‫که زندگی قشنگت رو خاتمه بدی بدی.
‫خیال کردی تفنگ خواستم ‫که خودم رو بکشم.
‫من اصلا اون‌قدر شجاع نیستم کریستین.
‫پس واسه چی خواستی؟
‫یه آدمی هست که خیلی بده.
‫اسمش بانی چمپیونه.
‫مسئول صادرات خانواده‌مونه، ‫ولی کارهای دیگه‌ای هم می‌کنه.
‫تو کار شرط‌بندیه. ‫تو بندر کار می‌کنه.
‫بهش صد و هفتاد پوند بدهکارم.
‫هر کی بالای صد و پنجاه ‫بهش بدهکار داشته باشه،
‫با وصله‌های آهنی ته بندر دوبلین می‌افته.
‫پس لطفا گلوله‌هاش رو برام بیار،
‫آخه میان سراغم.
‫صد و هفتاد پوند نداری؟
‫آرتور گفته بود: «پول به کشتنت می‌ده.»
‫پول دادن به من...
‫با دادن هفت‌تیر پر فرقی نداره.
‫بن.
‫ببین چی می‌گم، ‫آخه پیشنهاد جدی‌ای دارم.
‫امروز هم خوراکشه.
‫من سرمایه‌ای دارم.
‫بعد صد و هفتاد پوند می‌دم، ‫به شرطی که وقتی ازدواج کردیم...
‫خواهش می‌کنم. لطفا مهره بازی‌های ‫خانوادگیشون نباش...
‫به شرطی که وقتی ازدواج کردیم...
‫این جنون تموم بشه.
‫با پدرم صحبت کردم.
‫پدر تو مرده و آرتور اعتراض نمی‌کنه.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم...
‫نمی‌ذارم آدم چنین مهربونی زندگیش رو ‫با چنین آدم داغونی تلف کنه.
‫باید درک کنی کریستین.
‫این جنون خود منه.
‫تف به روت.
‫روحیه مستحکمی بروز می‌دین ‫تو مراسم ختم موسیقی پخش می‌کنین.
‫پیشنهاد کی بود؟
‫راستش، پیشنهاد پدرم بود.
‫عذر می‌خوام، تو نمی‌رقصی عمو هنری؟
‫من رو قبر کسی نمی‌رقصم، نه‌خیر.
‫نه. نه، زندگیت رو وقف مبارزه ‫با شیطان در تمام اشکالش کردی.
‫بگو ببینم، نبردت در چه حاله؟
‫خب، دانشگاه هارلی ‫داره پیشرفت می‌کنه.
‫مبلغانی که اونجا تعلیم می‌دیم ‫به سراسر دنیا سفر کرده...
‫و پیام خداوند رو پخش می‌کنن.
‫شیطان رو هم فراری می‌دن.
‫راستش، شاید بد نباشه ‫به مبلغانتون یه مقدار...
‫از آبجو ما هم بدین ‫تا واسه گینس هم تبلیغ کنن.
‫فکر خوبیه، مخصوصا اگه به قاره آمریکا می‌رن.
‫- قاره آمریکا رو در نظر داریم. ‫- واقعا؟
‫این‌طور که شنیدم، ‫آمریکایی‌ها فعلا...
‫از کاکتوس نوشیدنی تولید می‌کنن.
‫کاکتوس.
‫پس شما داداش‌ها تو مراسم ختم می‌رقصین ‫و کار الهی رو مسخره می‌کنین.
‫بگو ببینم.
‫کار الهی این روزها چقدر خرج برمی‌داره؟
‫باید بهم اطمینان بدین ‫هر کی فردا از وصیت‌نامه سود برد،
‫دلش عین دل پدرتون رئوف باشه...
‫و به ما کمک کنه.
‫پدرمون سالیانه چقدر بهتون می‌داد؟
‫پدرتون دقیقا مقداری بهمون می‌داد ‫که خیلی کافی نباشه.
‫کار خانوادگیه؟
‫کار الهیه.
‫پس احتمالا بیش از برادرانم ‫به من مربوط باشه.
‫کشیش گراتان، از جانب خودم بگم،
‫من قصد دارم از تمام نفوذم استفاده کنم...
‫تا اطمینان حاصل کنم ‫کار نیک و خیری...
‫که خانواده گینس بهش شهرت داره ‫ادامه پیدا کنه.
‫خب، چه نفوذی داری انی جون؟
‫خیال کردی چون دخترشم ‫هیچ نفوذی ندارم؟
‫«باشد که پسران پدر ‫چون گیاهان کامل رشد کنند،»
‫«اما دختران چون ستون‌هایی باشند...»
‫«که بنای کاخ را نگه می‌دارند.»
‫گمون کنم «مزامیز»، فصل ۱۴۴، ‫خط ۱۲ باشه.
‫منظورش اینه که احتمالا ‫من سنگ زیربنای...
‫خاندان گینسم.
‫به مرکز صادرات...
‫و تفرجگاه گینس...
‫خوش اومدین.
‫[مرکز صادرات گینس]
‫با کسی به نام بانی چمپیون کار دارم.
‫اگه دنبال کار واسه آقای چمپیون می‌گردی،
‫من نگهبانشم.
‫من تصمیم می‌گیرم افراد...
‫توانایی کار واسه ایشون...
‫و پذیرایی از دریانوردان رو دارن یا نه.
‫بیا جلوتر تا تشخیص بدم.
‫ضمنا، خودم حق دارم...
‫رد یا قبولت کنم.
‫رد یا قبول؟
‫معمولا از پشت همین دروازه ‫تصمیم می‌گیرم.
‫الن کاکرین هستم، عضو هیئت بانوانم.
‫بابت کاری از طرف انجمن برادری فنیان اومدم. ‫برو کنار ببینم.
‫نه.
‫می‌خوای بررسی کنی؟ ‫برو کنار ببینم.
‫زود باش.
‫نه.
‫تو در حد بررسی نیستی.
‫پس این دروازه رو باز کن ‫وگرنه بهت شلیک می‌کنم.
‫تو این شب تاریک گم شدی خانم؟
‫می‌خوای ثروتت رو افزایش بدی؟
‫امروز یکی از همکارانت مرده. ‫کراوات مشکی نزدی.
‫اون آدم اصلا همکار من نبود.
‫خیلی از امثال من سرتر بود.
‫من صرفا به افرادش ‫و خدمه کشتی‌هاش...
‫و قطارهاش خدمات ارائه می‌دادم.
‫ولی تو...
‫حاضرم بذارم منشی دفتر اسکله بشی.
‫- البته اگه اون‌جوری نگاه نمی‌کردی. ‫- چه‌جوری؟
‫هر فنیانی که به عمرم دیدم ‫از بالا به پایین نگاهم می‌کنه،
‫انگار من خیلی خبیثم.
‫من اسمت رو شنیدم خانم کاکرین.
‫موجود خطرناکی هستی. ‫زن باهوشی هستی.
‫من مالیاتم رو به انجمن برادری دادم.
‫من دنبال مالیات نیستم.
‫- پس دنبال چی هستی؟ ‫- دنبال رازم آقای چمپیون.
‫راز خانوادگی.
‫تو الان ده درصد کل سودت...
‫از تمام کسب‌وکارهات رو ‫به انجمن برادری می‌دی.
‫من از طرف انجمن برادری...
‫پیشنهاد می‌دم یه سال ‫هیچ مالیاتی پرداخت نکنی.
‫دست به کار بشین بچه‌ها.
‫زود باشین!
‫مخفیانه برین بچه‌ها. ‫همه‌جا رو خیس کنین.
‫بجنبین. زود باشین!
‫بنجامین جوان به نداهای تو سرش ‫گوش می‌ده و شرط‌بندی می‌کنه.
‫صدای پریان و ارواح رو می‌شنوه.
‫چقدر بهت بدهکاره؟
‫اون‌قدری هست که بفرستمش زیر آب.
‫پس چرا نفرستادیش؟
‫چون فامیلیش گینسه.
‫درآمد امشب.
‫من خیلی خبیثم. ‫به کرات به ماهی‌ها غذا می‌دم.
‫با اورایلی‌ها و اولیری‌ها ‫این کار رو کردم.
‫ولی با گینس نه.
‫اصلا نباید خاندان گینس رو غرق کرد.
‫آخه در اون صورت، ‫فردی به نام رافرتی میاد...
‫و عاملش رو زنجیر به پا ‫بین لاشه کشتی‌ها غرق می‌کنه.
‫واسه همین...
‫مشتاقم بدونم...
‫تو با این رازهای خانوادگی چیکار داری؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫با اجازه به این مکالمه خاتمه می‌دم.
‫طوفان در راهه. ‫هر کی زیرش باشه رو غسل می‌ده.
‫طوفان در راهه،
‫چون ما دنبال رازهای بنجامین نیستیم.
‫آقای چمپیون، ما کلا...
‫دنبال رازهای جالب بیشتری...
‫از برادر بزرگشون آرتویم...
‫که گمون می‌کنیم با کسب‌وکار شما...
‫ارتباط داره.
‫آقای چمپیون! بیاین ببینین!
‫چی شده؟
‫بشکه‌سازی آتش گرفته.
‫پمپ‌ها و اسب‌هامون رو می‌خوان.
‫زود برین سمت تانکر آب!
‫کله‌خر عوضی.
‫اون بشکه‌ها رو از آتش دور کنین!
‫شما برین اونجا!
‫بشکه‌های خالی رو هل بدین سمت آب ‫و بندازینشون تو آب!
‫صبح در میاریمشون!
‫آهای! کی دروازه رو باز کرد؟
‫نمی‌دونم قربان! من دم دستگاه‌ها بودم.
‫یهو کل پنجره‌ها نارنجی شدن.
‫تکون بخورین! بجنبین!
‫آهای!
‫آهای، برگرد اونجا!
‫سریع‌تر!
‫تکون بخورین!
‫ببرینشون سمت آب! بجنبین!
‫بجنبین!
‫یا خدای بزرگ.
‫امشب فنیانی اینجا ندیدی بانی؟
‫فنیان؟
‫نه.
‫فقط یه منشی اسکله بود ‫که گم شده بود.
‫دیوانه هم شده بود.
‫اون شلنگ رو بیارین ببینم!
‫حالا باحال می‌شه.
‫کم نیارین بچه‌ها!
‫بجنبین افراد!
‫بجنبین! اون بشکه‌ها رو بندازین تو آب!
‫بیا بنجامین. هوات رو دارم.
‫اینجا رو باش...
‫روز خوندن وصیت‌نامه،
‫بنجامین متوجه شده آینده داره.
‫واقعا عاشقشه.
‫حداقل قبلا عاشقش بود.
‫شاید هم عاشق چیزیه که ازش مونده.
‫یا نکنه چون پنج سال لندن بودی ‫دیگه عشق رو باور نداری.
‫وای... عشق سریع میاد.
‫عین موج.
‫بعدش به همون سرعت...
‫می‌گی: «ای بابا، خروپف می‌کنه، ‫جوش داره و موهاش قشنگ نیست.»
‫به درک.
‫تو چنین تجربه‌ای داشتی؟
‫هوم.
‫یه عالمه تجربه داشتم.
‫گاهی دوباره لهجه‌ات ایرلندی می‌شه.
‫آره.
‫وقتی ناراحتم.
‫چرا ناراحتی؟
‫چون فردا صبح...
‫همه‌چی واقعی می‌شه.
‫کارگاه، سیاست.
‫تو جای پدر رو تو مجلس پر می‌کنی.
‫همه همین رو می‌گن، ‫پس حتما همین‌طوره.
‫باید پر کنی.
‫لحظه حساسیه.
‫من کنارتم.
‫داداش، من کارگاه رو ‫عین پشت دستم می‌شناسم.
‫در راستای سیاست هم...
‫مردم دوبلین به آبجو رأی می‌دن، ‫نه به حزب.
‫با این حال من دنبال انرژی‌ای می‌گردم ‫که مطمئن نیستم دارمش یا نه.
‫من دارمش.
‫پیشنهاداتی هم دارم.
‫حرفم راجع به آمریکا جدی بود.
‫جمعیتش سی و شش میلیونه،
‫چهارده درصد برده‌هاش آزاد شدن.
‫دیگه وحشی نیست.
‫دو ساحل داره، خیلی پولدارن...
‫و یه ارتش تشنه بینشونه.
‫بعد از خشک‌سالی، ‫نصف ساحل شرقیش ایرلندی‌ان.
‫نصف من هم درگیر شعله‌های جهنمه.
‫شعله کجا بود؟
‫آرتور.
‫چه شعله‌ای گریبانت رو گرفته؟
‫بانو کریستین بنجامین رو ‫عین هاپویی وحشت‌زده برد.
‫دلش رو به دست میاره، ‫ازدواج می‌کنن...
‫و کل خاندان اشرافیش ‫حسابم رو افزایش می‌دن.
‫صرفا وانمود می‌کنه سرسخته ان.
‫در واقع آرتور...
‫هاپوی وحشت‌زده است.
‫وای آرتور.
‫بهتره همگی بخوابین.
‫فردا روز مهمیه.
‫خیلی‌خب بچه‌ها!
‫بذارین بارون کارش رو بکنه.
‫شاید خدا واقعا طرف اون عوضی‌هاست.