‫اگه می‌خوای مثل این خدمتکارهای ‫ایتالیایی لباس بپوشی،
‫حداقل مدل خدمتکارهای ایتالیاییِ امسال بپوش.
‫بهمون نمیگه چاق به نظر میایم.
‫خودش خیلیه!
‫اگه می‌خواستید بهتون توهین نشه،
‫دعوتم نمی‌کردین.
‫یه کم نوشیدنی می‌خورین؟
‫- نه. ‫- بله، سه تا لیوان، لطفاً.
‫- مامان. ‫- نه، هنوز حتی ناهار هم نخوردیم.
‫اگه دوست دارید، ‫می‌تونم خودم یه نوشیدنی درست کنم.
‫برای شیر دادن به بچه عالیه!
‫ضربان قلب؟ ‫برای آدما چیز عادی‌ایه.
‫بی‌خیال، لیزا. ‫یه بار جدی بگیرش.
‫چیه؟ چی شده؟
‫فکر کنم لازم باشه ببریمت بیمارستان.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫دل تو دلم نیست که امتحانش کنم.
‫- کسی نمی‌خواد بهم بگه... ‫- هیس، هیس.
‫چقدر لذت‌بخش.
‫چرا اومدیم توی سردخونه؟
‫هاوس داره یه نفر رو می‌پیچونه.
‫تاب روی ویلسون شرط بسته ‫ولی من تقریباً مطمئنم کادی‌ـه.
‫شرط احمقانه‌ایه. ‫کلی بیمار عصبانی...
‫و طلبکار هست که...
‫یه دکتر لازم داره.
‫آره، ولی منو نه.
‫مامانت یه زنِ ۶۵ ساله
‫با فشار خون بالاست.
‫- پس کم‌خونی ماکروسیتیک چی میشه؟ ‫- اختلال شخصیت مرزی.
‫که به زبانِ آزمایشگاهی میشه تخیلی!
‫که ضمناً این اختلال...
‫به مابقی سوابق پزشکی‌اش هم می‌خوره.
‫واقعاً فکر می‌کنی داره فیبریلاسیون دهلیزی رو
‫- با تلقین روانی می‌گیره؟ ‫- براش یه متخصص قلب بگیر.
‫من به درد این کار نمی‌خورم.
‫تو هم به درد این کار نمی‌خوری.
‫اون اصول اخلاقی مزخرفی که ‫اهمیتی بهشون نمیدم،
‫الان برام منطقی شدن.
‫اگه وابستگی احساسی داری،
‫نمی‌تونی تصمیماتِ منطقی بگیری.
‫می‌دونی که نتیجۀ فاجعه‌باری داره.
‫این مادر منه.
‫تست ورزش خوب بوده.
‫درد قفسۀ سینه یا ایسکمی ندارید.
‫ریتم غیرطبیعی قلب ‫احتمالاً خودش درست بشه،
‫اگه نشد هم، با مصرفِ روزی یه قرص ‫میشه کنترلش کرد.
‫چند ساعت دیگه دوباره معاینه‌تون می‌کنم.
‫به علائم دیگه‌ام ارتباطی داره؟
‫چه علائم دیگه‌ای، مامان؟
‫تقصیر خودش نیست.
‫این عنوانِ سرپرست بیمارستان
‫توی مهمونی‌ها خیلی تحسین‌برانگیزه ولی...
‫یادش رفته چطور یه دکتر واقعی باشه.
‫همه چی توی پرونده‌ام نوشته شده.
‫توی این پرونده پونزده سال ‫سوابق پزشکی هست.
‫نمی‌خوام اذیت‌تون کنم.
‫ولی مگه شغلی که زندگی‌تون رو ‫باهاش می‌گذرونید، همین نیست؟
‫پس...
‫باید دنبال بیماری‌ای بگردیم ‫که بتونه یک دهه و نیم طول بکشه،
‫باعث یبوست، اسهال، آنفلوانزا، سرماخوردگی،
‫سرگیجه، کهیر، درد کمر و مفاصل بشه.
‫حس عجیب‌وغریبی به قلب بده،
‫باعث بشه «کیشکه» حس شُل بودن بده. ‫(نوعی غذا)
‫مفصل لگن رو تعویض کنه!
‫و توی سال‌ها آزمایش‌های خون، ایکس‌ری‌ها،
‫و ام‌آرآی‌ها دیده نشده.
‫خب، یه موردی به ذهنم می‌رسه.
‫تحت نظارت قرارت می‌دیم،
‫و یه آزمایش تیروئید ازت می‌گیریم.
‫و تیم هاوس خونه‌ات رو...
‫برای سموم محیطی بررسی می‌کنه.
‫انگار کارش رو بلده.
‫پس چه‌جوریه که از پس هزینۀ کُتی برنمیاد ‫که اندازه‌اش باشه؟
‫خبری از رادون و کپک نیست، ‫توی لوله‌ها هم سرب نیست.
‫باشه، باشه، عالیه. ‫سالنامۀ دبیرستانِ کادی رو دیدی؟
‫مسلماً هیچ ربطی به پرونده نداره.
‫پرونده‌ای در کار نیست.
‫کادی نمی‌ذاره هاوس، اون سالنامه رو ببینه.
‫واسه همین فکر می‌کنه ‫یه چیزی رو ازش مخفی کرده.
‫حدسی نداری؟ ‫واضحه که یه ربطی...
‫به این موضوع داره ‫که کادی، خیلی بچه مثبت بوده.
‫واسه همین گفتی شاید ‫منم این تجربه رو داشتم.
‫عه، نه، نه.
‫- منظوری نداشتم. ‫- آروم باش.
‫من خرخون‌ترین دانش‌آموز بودم.
‫مطمئنم خودتم خوب درک می‌کنی،
‫چون یه سری بچه مثبت رو می‌شناختی.
‫من مبصر و نمایندۀ کلاس توی...
‫آه!
‫اوه...
‫اون... اون مامان کادی‌ـه؟
‫یه عکسه
‫اینم که کنارشه یه آقای اسپانیولیِ عضلانی‌ـه.
‫محتمله از اون یارو بیماری گرفته باشه؟
‫فکر کنم منم با دیدنِ این عکس‌ها ‫یه بیماری گرفته باشم.
‫«آزارکان» یعنی چی؟
‫من...
‫یعنی اینکه شاید یه پروندۀ واقعی داشته باشیم!
‫یه داروی گیاهیِ مکزیکی ‫برای مشکلات معده‌ست،
‫ولی در صورتی‌که «کرمات سرب» یه گیاه حساب بشه
‫و سم یه دارو باشه.
‫یه سرم سم‌زداییِ فلزات بهش می‌زنم. ‫خیلی ممنون.
‫خیلی هم فاجعه نبود، مگه نه؟
‫می‌دونی...
‫این تنها چیزی نیست که توی خونه‌اش پیدا کردن.
‫نگو که سالنامۀ منو پیدا کردن!
‫نخیر.
‫یه سری چیزل دیدم
‫که باعث میشه دیدگاه آدم به عشق عوض بشه.
‫که ثابت می‌کنن مامانت یه نامزد داره.
‫طبق دفترچه خاطراتش، ‫اون شخص یه پیمانکار به اسم «خسوس‌»ـه...
‫که البته در اصل یه اسم یهودی بوده ولی...
‫باریکلا، مامان!
‫خب...
‫چرا داشتی یه داروی مکزیکی مصرف می‌کردی؟
‫یه دوست استفاده‌اش می‌کنه.
‫یه دوست؟
‫مامان...
‫فقط به‌خاطر دلایل پزشکی هم که شده ‫باید بهم می‌گفتی.
‫اگه به کسی علاقه‌مند شدی...
‫توی سن و سال من، ‫این چیزا خیلی عادیه.
‫مامان عاشق شده.
‫می‌دونم.
‫جدی؟
‫الان پنج سالی میشه که ایشون...
‫داره بهم نصیحت‌های به‌درد نخور می‌کنه.
‫- منم دل دارم! ‫- اون یارو زن داره، مامان.
‫زنش دوستش نداره.
‫من دوستش دارم.
‫الان بگو ببینم، ‫کی ناراحت میشه؟
‫وایستا! پنج سال؟
‫- چرا قضیه رو به من نگفتی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫رابطه‌مون در این حد صمیمی نیست.
‫واقعاً برات تعجب‌آوره؟
‫آمادگیِ این کار رو نداری.
‫گفتی دو نفر برای اسباب‌کشی میان کمکت.
‫نتونستن مرخصی بگیرن.
‫قصدم اینه که صرفه‌جوییِ مالی بکنم.
‫این هتل ارزون‌تره.
‫سلام.
‫ببخشید. می‌خواستم یه بستۀ پُستی رو بدم
‫و در مورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫حتماً.
‫ریچل...
‫کریس، کار دیگه‌ای باهات داشتم.
‫باید همدیگه رو فراموش کنیم.
‫یعنی چی؟
‫تو همه چی رو فراموش کردی؟
‫از کی خوشت میاد؟ «فیل»؟
‫نمی‌خوام در این مورد صحبت کنم.
‫می‌دونم نگران پولی. پس...
‫- داری بحث رو عوض می‌کنی. ‫- آره.
‫البته وقتی گفتم ‫«نمی‌خوام در این مورد صحبت کنم»
‫می‌تونستی این برداشت رو بکنی.
‫توی یه آزمون گزینش ثبت نامت کردم
‫تا مشاور پزشکیِ پاره وقت ‫توی پرونده‌های حقوقی بشی.
‫صبر کن ببینم، پیش برادرت؟
‫آخرین باری که دیدمش رو کامل فراموش کردی؟
‫اون قضیه پنج سال پیش بود.
‫جیمی همون موقع فهمیده بود ‫که رفتی سرِ من...
‫هَوو آوردی.
‫یه کم زیاده‌روی کرد ولی...
‫دماغم رو شکوند و بعد گفت:
‫مزخرف‌ترین آدمی هستم ‫که توی عمرش دیده.
‫نباید دماغت رو می‌شکست.
‫می‌دونید، پیامک، تماس و ایمیل...
‫این روزها همه‌شون ‫به یه دستگاه جادویی فرستاده میشن.
‫فقط باید یه دونه بفرستید.
‫پس قضیه عجیب‌تر میشه
‫که چرا این همه طول کشید تا بیای اینجا.
‫آره، معمای باورنکردنی‌ایه.
‫منم که بخش خودمو ندارم ‫که بخوام مدیریتش کنم.
‫این یکی دستگاه نشون میده ‫که مسمومیت سرب...
‫- علت همۀ علائم من نیست. ‫- درسته.
‫ولی ممکنه علت پنج درصد از علائم‌تون باشه ‫که واقعی‌ان.
‫فکر می‌کنی من خودبیمار انگار هستم؟
‫خب، بذارید این‌جوری جواب بدم. ‫شاید خیال می‌کنید...
‫که من فکر می‌کنم خودبیمار انگار هستید.
‫ببین، دستم همین الان شروع به لرزیدن کرد.
‫عوارض جانبیِ این قرص‌های آرتروزـه.
‫برچسب روش رو بخون.
‫وقتی داشتم تایپش می‌کردم خوندمش.
‫دقیقاً قبل از اینکه ‫روی یه قوطیِ دارونما بچسبونمش.
‫یه برچسب الکی چاپ کردی...
‫تا ثابت کنی من خودبیمار انگار هستم؟
‫جواب داد؟
‫باعث شد اخراج بشی، بی‌شرف!
‫یه ساعت طول کشید تا راضی‌اش کنم ‫با دکتر کافمن بره،
‫اونم فقط برای اینکه ‫مسئول بخشِ «پزشکی داخلی»ـه.
‫می‌خواست کلاً از بیمارستان بره.
‫وای خدا، زنی که حالش داره بهتر میشه
‫می‌خواد از بیمارستان بره؟
‫اگه داره بهتر میشه، به‌خاطر این نیست
‫- که بهش حس حماقت دادی. ‫- دقیقاً به‌خاطر همینه.
‫اگه این کار رو نکرده بودم، ‫برای خودش...
‫شش نوع سرطان جدید رو تشخیص می‌داد.
‫هیچ‌وقت نمی‌رفت.
‫همین که با مریض بودنِ مامانم ‫کنار میام خودش سخته.
‫این رفتارهای بچگونه...
‫بله؟
‫لیزا، همه چی درست میشه
‫- ولی فیبریلاسیون دهلیزی‌اش روی ۱۷۰ ـه. ‫- وای خدا.
‫به نظرم تا وقتی تحت تأثیر آرام‌بخش نیست ‫باید کاردیوورژن کنیم.
‫الان میام اونجا.
‫فیبریلاسیون دهلیزی روی ۱۷۰ـه.
‫صبر کن.
‫متأسفم که مریضه.
‫متأسف نیستم که از پرونده رفتم کنار.
‫از پرونده نرفتی کنار.
‫نگو که فکر می‌کنی می‌تونی قانعش کنی...
‫نه، نه، توی پرونده می‌مونی.
‫ولی اون نباید بفهمه.
‫صبح عالی متعالی، دکتر کافمن.
‫یه قراری با هم می‌ذاریم.
‫یه کپی از عکسبرداری‌ها برام می‌فرستی.
‫- به بچه‌هام میگم روی آزمایش‌هاش کار کنن. ‫- نه.
‫مگه با کادی حرف نزدی؟
‫چرا. بعدش با کادیِ مسن‌تر صحبت کردم
‫که تأکید ویژه‌ای داشت ‫که تو دخالتی نداشته باشی.
‫گوش کن، «کافی»، (کافمن) ‫تو صلاحیت خیلی بالایی داری،
‫حتی میشه گفت کارِت خوبه.
‫ولی می‌دونی که من بهترم.
‫اگه خواستی می‌تونیم وانمود کنیم
‫که علتش تیم و منابع بیشتریه که من دارم.
‫ولی به هر حال، ‫نادیده‌گرفتنِ نصیحت من، حماقته!
‫به نصیحت قانع نمیشی.
‫شروع می‌کنی دسترسی‌ام رو محدود می‌کنی،
‫چُغُلی‌ام رو به نامزدت می‌کنی.
‫و اگه مشکلی پیش اومد،
‫همۀ کاسه کوزه‌ها سر من شکسته میشه.
‫لطفاً...
‫به بیمار من نزدیک نشو.
‫کدوم دکمه؟
‫اونی که کنار دست راستته،
‫همون که تخت بغلشه و فِلِش‌ها...
‫- نشونش میدن. ‫- توی اتاقش شنود کار گذاشتی؟
‫من کاملاً بدون شرمساری اعتراف می‌کنم
‫که احتمالاً یه نفر این کار رو کرده.
‫گمونم دیگه «غیراخلاقی» رو رد کردیم
‫و میانبر زدیم به «غیرقانونی».
‫توی آخرین پروندۀ دیوان عالی عدالت...
‫نوشته: «خفه شو».
‫دکتر کافمن مجرده.
‫می‌دونستی مدرسۀ پزشکی هاروارد می‌رفته؟
‫مامان، یه دقیقه غیبت‌کردن رو بذار کنار.
‫اگه یه آدم عبوس که تعهد بلد نیست می‌خوای،
‫همون یارو که یهودی نیست حقته.
‫این کار کاملاً غیراخلاقیه. ‫چرا داریم گوش می‌کنیم؟
‫می‌دونم این حرفم میره رو مُخت ‫ولی اصلاً نمی‌تونم
‫- باهات همکاری کنم، اگه... ‫- باشه، باشه.
‫به‌جای پخش زنده، ‫بیست دقیقه بعد، خلاصه‌اش رو...
‫از کادی می‌پرسم. ‫ممنون که آمریکا رو نجات دادی.
‫ممکنه سرطان خون باشه.
‫کم‌خونی برای پیوند مغز استخوون،
‫فیبریلاسیون دهلیزی برای نفوذ به ماهیچۀ قلبی.
‫به نظر مناسب میاد.
‫آره.
‫واقعاً امیدوار بودم ‫یه تشخیص متفاوت بدید،
‫موردی که کافمن هم بهش نرسیده باشه.
‫بیوپسیِ مغز استخوون رو براش شروع کرده.
‫- پس لازم نیست کاری بکنیم. ‫- برای من لازم نیست.
‫برای شما لازمه. برید پذیرش. ‫یه پروندۀ جدید برامون پیدا کنید.
‫تشخیص افتراقی.
‫الان کردیم دیگه.
‫اون یکی الکی بود.
‫فکر کردی چرا گذاشتم پریِ درستکار ‫از قضیۀ شنود باخبر بشه؟
‫داشتم آزمایشش می‌کردم. ‫رد شد.
‫هنوز خبرچین‌ـه.
‫کمبود ویتامین ب ۱ ‫از سرطان خون جورتر در میاد.
‫فکر می‌کنی اعتیاد به نوشیدنی زهرماری داره؟
‫من با آرلین شام خوردم. ‫رفتم براش نوشیدنی درست کنم.
‫می‌خواستم یه کم زهرماری قاتی کنم
‫ولی چون تموم کرده بودم، ‫قرص خواب ریختم توش.
‫صبح روز بعد، فکر می‌کرد
‫علت بیهوش شدنش ‫نوشیدنی‌ای بوده که خورده.
‫چند تا پیرزن هستن که ‫عادت دارن از مصرف نوشیدنی زهرماری غش کنن؟
‫جواب این سؤال میشه ‫کسایی که بهش اعتیاد دارن.
‫باید قرص‌های ویتامین ب ۱ رو ‫یه جوری به خوردش بدیم.
‫باید اینو به کادی هم اطلاع بدیم.
‫فکر کردی چرا انقدر کج‌خُلق شدم؟
‫اعتیاد به زهرماری؟
‫درمانش خیلی آسونه،
‫بی‌خطره.
‫چند تا قرص ویتامین ساده‌ست.
‫قلبش رو درست می‌کنه
‫و مزاحمتی برای نمونه‌برداریِ کافمن ‫ایجاد نمی‌کنه.
‫بریزشون توی قوطی قرص ضد اسید معده.
‫بهش بگو برای مشکلات معده‌شه.
‫باید از خودش بپرسم.
‫البته! حتماً.
‫ازش می‌پرسی، قبول نمی‌کنه.
‫فشار میاری، بهش برمی‌خوره.
‫دقیقاً روز از نو، روزی از نو.
‫فقط اینکه معالجه‌اش سخت‌تر میشه.
‫قطعاً باید این کار رو بکنی.
‫فکر نکنم به من دروغ بگه.
‫همین پنج سال اخیر رو...
‫می‌رفت مرز جنوب، سمت مکزیک! ‫(نامزدش)
‫یه سری مشکلات داریم ولی از وقتی بابا مُرد،
‫هر وقت مستقیم از همدیگه سؤالی می‌پرسیم ‫راستش رو می‌گیم.
‫برامون خیلی مهمه.
‫معتادها دروغ میگن.
‫میشه تنهایی با مامان صحبت کنم؟
‫چرا؟
‫داری منو می‌ترسونی، لیزا.
‫مامان، فکر می‌کنم مشکلات قلبی‌ات ‫به‌خاطر اون نوشیدنی‌ها باشه.
‫اون زهرماری رو میگی؟ سفارشی که داد...
‫«پتسی» و «آن» هفتۀ پیش بهم گفتن
‫که توی مهمونیِ ناهارخوریِ موزه ‫کنترلت رو از دست دادی.
‫با دوست‌هام، پشت سر من صحبت می‌کنی؟!
‫همه‌مون نگرانیم.
‫فقط صادقانه بگو:
‫این مدت چقدر نوشیدنی خوردی؟
‫درسته که بیمارت هستم ‫ولی هنوز مادرتم.
‫و دارم میگم معتاد نیستم.
‫باشه.
‫برای دردهای معده‌ات.
‫اگه دوباره همچین مسئله‌ای پیش اومد،
‫کاری که لازمه رو بکن.
‫- تو رو دخالت ندم؟ ‫- آره.
‫دارم مثل ترسوها رفتار می‌کنم،
‫که دقیقاً برای همینه که دکترها
‫نباید خانواده‌های خودشون رو درمان کنن.
‫تبریک میگم.
‫مثل همیشه حق با تو بود.
‫کتک زدن به تو، کار درستی نبود.
‫اون زمان خودم داشتم ‫مراحل طلاقم رو طی می‌کردم.
‫چندین سال روان‌درمانی رفتم.
‫الان وقتی عصبانی میشم،
‫یه نفس عمیق می‌کشم و ‫توپ استرسم رو فشار میدم.
‫ببین، یه جورایی حقم بود.
‫این که شکی توش نیست.
‫قضیه از این قراره:
‫من کلی بیمۀ خطای پزشکی می‌کنم.
‫یه مشاور متخصصِ جدید لازم دارم.
‫یه پروندۀ آزمایشی بهت میدم.
‫اگه خوب باشی، استخدامت می‌کنم.
‫میانگین ۱۵ ساعت کار در هفته، ‫سالی ۵۰ تا می‌گیری.
‫۵۰ تا چی؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫۵۰ هزار دلار.
‫قبوله.
‫معامله باهات خیلی راحته.
‫یه فُرم عدم افشا امضا می‌کنی.
‫حتماً.
‫این...؟
‫یه پرونده‌ست که دارم می‌بندمش.
‫وکالت یه شرکت بزرگ تحویل پیتزا رو گرفتم.
‫راننده‌شون زده بود به یه بچه ‫و پاهاش رو داغون کرده بود.
‫و باعث یه خونریزی مغزیِ مختصر شده، آره؟
‫چی؟ نه.
‫این علامت سفید کوچولو.
‫هم نفر قبلی‌ات چک کرد، ‫هم دکترهای بچه‌هه.
‫نمی‌دونم اون چیه ولی حالش خوبه.
‫احتمالاً. ‫ولی اگه شکی وجود داره...
‫یه پروندۀ چند میلیون دلاریه.
‫تا دو روز دیگه می‌بندیمش.
‫بی‌خیالش شو، باشه؟
‫باشه. حق با توئه.
‫کاریش ندارم.
‫تبش شدید شده. ‫۳۸ درجه!
‫پس یعنی کمبود ویتامین ب ۱ رو اشتباه می‌کردم.
‫اعتیاد به زهرماری رو اشتباه می‌کردی.
‫درسته.
‫هر چی می‌گذره بیشتر و بیشتر ‫به سرطان خون می‌خوره.
‫کافمن بیوپسی‌ها رو جلو انداخت. ‫سرطان نیست.
‫پس نیمۀ پُر لیوان اینه که
‫کافمن هم اشتباه کرده.
‫- تشخیص افتراقی. ‫- خیلی‌خب.
‫چه بیماری‌ای می‌تونه مادر کادی رو
‫به یه بیمار کُمایی به نام استوارت تبدیل کنه؟
‫لوپوس؟
‫از اون پرونده اخراج شدیم. ‫فراموشش می‌کنیم.
‫- قبلش هم اخراج شده بودیم. ‫- به درخواستِ بیمار.
‫این‌دفعه به درخواست کادی! پس واقعیه.
‫به نوعی متوجه شده ‫که سیستم کاملاً غیرکاربردی‌اش
‫کاملاً غیرکاربردی بوده.
‫خیلی‌خب، کاربلدهای عزیز، یه سؤال:
‫علت اینکه این بیمار نباتی رو انتخاب کردم چیه؟
‫۶۰ ثانیه وقت دارید. راهنمایی‌تون هم نمی‌کنم.
‫باهامون حرف نمی‌زنی؟
‫دقیقاً. باید خودتون... هوی!
‫خیلی زرنگی.
‫این الان یه آزمایشه؟
‫مردمک‌هاش ثابت و منبسط هستن.
‫معتادیه که...
‫وقتی پیداش کردن ‫یه قوطیِ خالیِ فنوباربیتال کنارش بوده.
‫الان معماش کجاست؟ اوردوز کرده دیگه.
‫گلوتتیمید!
‫پارسال رفته قوطی‌اش رو پُر کرده.
‫می‌تونه باعث مردمک ثابت و منبسط بشه، ‫بدونِ مرگ مغزی.
‫فقط اینکه خودش حالش خوب میشه،
‫پس چرا این پرونده رو قبول کردی؟
‫چون تا وقتی پرونده جالب باشه،
‫هاوس به معالجه اهمیتی نمیده.
‫ازش آزمایش خون می‌گیرم
‫و برای گلوتتیمید، آزمایش سم‌شناسی‌اش می‌کنم.
‫خداییش؟
‫به نظرت اون پرونده جالب بود؟
‫به گمونم هنوز روی پروندۀ آرلین هستیم.
‫راه دیگه‌ای برای سرگرم نگه داشتنِ مسترز نیست؟
‫طبق سمینارم با عنوان آزار و اذیتِ زنان، ‫بهترین روش همینه.
‫شاید خودبیمار انگاری نباشه.
‫گفت کلی کهیر می‌زنه.
‫تب هم که داره.
‫شبیه لوپوس اریتماتوزِ ‫ سیستمیکِ خودایمنی می‌مونه.
‫تبریک میگم، می‌تونی دقیقاً مثلِ...
‫یه متخصص داخلیِ نیمه شایسته فکر کنی. ‫(کافمن)
‫کافمن داره بهش «پردنیزون» میده.
‫ولی اول از همه مشکلات قلبی داشته.
‫اِندوکاردیت.
‫بدون سوفل قلب؟
‫معمولاً دیر خودش رو نشون میده.
‫نوار قلب دریچه‌هاش رو سالم نشون داد.
‫زیر آستانۀ تعیین‌کننده‌ست.
‫پردنیزونِ کافمن...
‫سیستم ایمنی‌اش رو از کار میندازه. ‫ممکنه به کُشتنش بده.
‫باید بهش بگی مشکل بیمارش اِندوکاردیت‌ـه.
‫شنود رو چک کردم.
‫اینترنِ زیردستش هم داشت همینو بهش می‌گفت.
‫اون نمی‌تونه قانعش کنه. ‫فکر کردی شانس من بیشتره؟
‫پس چی‌کار کنیم؟
‫داروهاش رو عوض می‌کنیم.
‫یه محلولِ آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف برمی‌داریم،
‫می‌زنیم توی سرمی که روش نوشته پردنیزون.
‫کافمن فقط روزی چند بار می‌تونه اونجا باشه.
‫به آرلین بگید از داروخونه اومدین، ‫داروها رو جابه‌جا کنید.
‫این دیوونگیه. ‫خیلی پیچیده‌ست!
‫کلاً یه سرمِ آویزونه.
‫اگه پزشک ناظر ندونه بیمار چی زده،
‫- ریسک واکنش دارویی... ‫- چه ریسکی؟
‫می‌دونیم چطور داره درمانش می‌کنه. ‫توی اتاقش شنود گذاشتیم.
‫الان بحث اطلاعات نیست.
‫بحثِ تخلفات اخلاقی و قانونی‌ای وسطه
‫که اون‌قدر بزرگه ‫که حتی تو هم باید استفراغت بگیره!
‫- داره می‌میره! ‫- دلیل نمیشه برای نجاتش...
‫همه‌مون بیفتیم زندان.
‫داری کنترلت رو از دست میدی، چون...
‫این مادرِ نامزدته.
‫می‌خوای این قضیه رو با کادی هم مطرح کنی؟
‫نه.
‫گفت اونو وارد این مسائل نکنم
‫و هر کار لازمه بکنیم.
‫می‌دونم پیشنهادی که دارم میدم
‫خیلی افتضاحه.
‫دلیلش اینه که این وضعیت
‫خیلی افتضاحه.
‫یا انجامش بدید، یا اخراجید.
‫اگه پشت همدیگه در بیایم، ‫نمی‌تونه هر سه تامون رو اخراج کنه.
‫یه دفترچۀ نسخه‌نویسی بهم بدین.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫چون به نظرم اِندوکاردیت‌ـه
‫و به نظرم پردنیزون می‌کُشَتِش.
‫الانم که دفترچۀ نسخه‌نویسی‌ام رو جا گذاشتم.
‫من آدم خیلی بَدی‌ام؟
‫قدیما برای انجام کارهای خیریه ‫بهم تقدیرنامه می‌دادن.
‫می‌رفتم گواتمالا و ‫ کام شکافته رو درمان می‌کردم.
‫الان دست روی دست گذاشتیم تا چیس...
‫- کثافت‌کاری‌ـمون رو برامون بکنه. ‫- داریم کار درست رو می‌کنیم.
‫- ولش کن. ‫- چه می‌دونم والا.
‫دیگه از هیچ چیز مطمئن نیستم.
‫این قضیۀ بچه‌هه، برادر ریچل...
‫اونم ولش کن.
‫اولاً؛ رادیولوژیست‌ها و دکترها ‫برخلاف تو گفتن خونریزی نداشته.
‫دوماً؛ خودتم گفتی احتمالاً چیزی نباشه.
‫سوماً؛ تو هیچ رابطه‌ای با بیمار نداری.
‫چهارماً؛ از مشاورۀ قضایی اخراج میشی.
‫پنجماً؛ همسر سابقت می‌کُشَتِت.
‫ششماً؛ دیگه چند مورد برات بیارم؟
‫انجامش دادی؟
‫سرم رو آماده کرده بودم، ‫داشتم می‌رفتم سمت اتاق،
‫اون‌وقت خواهر کادی گفت: ‫«سلام، دکتر چیس».
‫پارسال توی اون مراسم خیریه دیدمش.
‫یکی از شما دوتا باید انجامش بدید.
‫منم آرلین رو همونجا دیدم.
‫خودت رو راحت کردی!
‫بی‌خیال، از من نخواید.
‫حتی نمی‌دونم باور دارم کار درستیه یا...
‫گندش بزنن. برادر ریچل‌ـه.
‫ازم می‌خواد یه پروندۀ جدید رو بررسی کنم.
‫خودت رو راحت کردی!
‫پروندۀ آزمایشی‌ـه.
‫به این شغل نیاز دارم.
‫باید انجامش بدم.
‫یعنی می‌خوای ما رو بپیچونی
‫و بری روی یه پروندۀ دیگه کار کنی؟
‫شما مامان تیموتی هستید؟
‫- بله. ‫- من کریستوفر تاب هستم.
‫یکی از دکترهای بیمارستانِ ‫ پرینستون پلینزبورو هستم.
‫پروندۀ پزشکیِ پسرتون رو دیدم.
‫فکر کنم احتمالش باشه ‫که یه خونریزی خیلی کوچیک توی مغزش داشته باشه.
‫صبر کن ببینم، پرونده‌اش رو دیدین؟
‫اصلاً از کجا می‌دونید ما کی هستیم؟
‫پسرتون ممکنه از خونریزی مغزی بمیره.
‫امروز باید یه «رگ‌نگاری مخ» انجام بده.
‫سوار ماشین‌تون بشید ‫و توی بیمارستان بیاید پیش خودم.
‫تیموتی، می‌ریم دکتر.
‫یه سؤال دیگه:
‫برای تعویض یه سرم، ‫چند تا دکتر احمق لازمه؟
‫هر چی بیشتر صبر کنیم،
‫احتمال اینکه پردنیزون ‫سیستم ایمنی‌اش رو از کار بندازه بیشتر میشه.
‫نمی‌خواد نقش داروساز رو بازی کنید.
‫مامانه عصرها می‌خوابه. ‫کنار اتاق منتظر بمونید.
‫وقتی خوابش بُرد، ‫یه جوری خواهره رو بیرون کنید.
‫سلام، دکتر کادی، ‫الان وقت خوبی برای حرف‌زدن هست؟
‫نه واقعاً.
‫خب، می‌دونید که ازمون مشورت می‌گرفتید
‫ولی بعدش گفتید دیگه دخالت نکنیم؟
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫هوم، خب، فکر کنم دخالت‌ها...
‫شاید تموم نشده باشه.
‫هاوس یه پروندۀ عجیب بهم داده
‫که معالجه‌ای وجود نداره.
‫فکر کنم احتمالاً برای پرت‌کردنِ حواسم باشه.
‫ضمناً رفتار همه‌شون عجیب شده.
‫پیگیری می‌کنم.
‫ممنون که بهم خبر دادی.
‫آخه نگران اینم که داروهای مادرتون رو...
‫جابه‌جا کنه.
‫از داروخانه آمار گرفتم.
‫دکتر چیس برای بیمارِ کُمای من،
‫«پردنیزون» و آنتی‌بیوتیک گرفته ‫که اونو درمان نمی‌کنه ولی...
‫می‌تونه وضعیتی رو درمان کنه که باعثِ..
‫نارساییِ قلبی میشه.
‫خودت گفتی تو رو وارد این ماجرا نکنم ‫و هر کاری لازمه بکنم.
‫فکر کردی این جمله یعنی چی؟
‫منظورم وقتی بود که خواستی یواشکی چند تا...
‫قرص ویتامین دیگه به خوردش بدی.
‫این کار، جونش رو به خطر میندازه.
‫غیرقانونیه.
‫انتظار همچین چیزی رو نداشتم.
‫فقط به‌خاطر اینکه عمداً فکرش رو نمی‌کردی
‫چون نمی‌خوای تصمیمات سخت بگیری.
‫کاملاً مطمئنی اِندوکاردیت‌ـه؟
‫این سؤال از ریشه غلطه.
‫اِندوکاردیت از گزینه‌های دیگه محتمل‌تره.
‫توی وصل‌کردنِ سرم درست، ‫با یه مشکل کوچولو روبرو شدیم.
‫سریع‌ترین راه اینه که ‫از تو کمک بگیریم.
‫[پردنیزون]
‫جولیا کجا رفت؟
‫خانواده داره!
‫منم خانواده دارم.
‫سه تا بچه و یه شوهر! به این میگن خانواده.
‫همیشه به من بیشتر از جولیا سخت می‌گرفتی.
‫- دلیلش چیه؟ ‫- این‌طور نیستم.
‫داشتم به اون زمان فکر می‌کردم ‫که مجبورم کردی...
‫ناشر سالنامه بشم. ‫به شخصه دوست نداشتم.
‫سال آخرِ دبیرستان، روابط اجتماعی نداشتم.
‫گذاشتی جولیا هر کار می‌خواد بکنه.
‫الان داریم بحث کلاس دوازدهم رو می‌کنیم؟
‫- هنوز هیچی عوض نشده. ‫- چی می‌خوای لیزا؟
‫می‌خوای بگم جفت‌تون رو ‫به اندازۀ هم دوست دارم؟
‫معلومه که همین‌طوره.
‫خیلی‌خب.
‫ولی توی همچین مواقعی،
‫وقتی بحث می‌کنیم، یادم میاد...
‫که وجه اشتراک‌هام با اون بیشتره.
‫اون باهام مهربون‌تره.
‫جفت‌تون رو دوست دارم...
‫ولی از اون، بیشتر از تو خوشم میاد.
‫- سه بار بهت زنگ زدم. ‫- گوشی‌ام روشن نبود.
‫گفتم وقتی رادیولوژی، جواب رگ‌نگاری رو بفرسته
‫یه عده با عصبانیت تمام، باهام تماس می‌گیرن.
‫جواب رو فرستادن.
‫بیا.
‫این چیزیه که تو دیدی.
‫یه متغیر آناتومیکِ جمجمه‌ست.
‫استخوونی که نزدیکِ یه رگ بوده.
‫پس هیچ مشکلی نداشته.
‫این دلیلِ «هفتم» بود.
‫برای اون پسره، خبر خوبیه. ‫(برای من نه)
‫- ریه‌هاش مشکلی ندارن؟ ‫- خس خس پراکندۀ سینه،
‫تنگی نفس، خارش.
‫یه واکنش آلرژیک‌ـه.
‫این‌طور به نظر میاد. ‫ولی منطقی نیست.
‫بهش پردنیزون دادیم.
‫چطور ممکنه واکنش آلرژیک گرفته باشه؟
‫آنتی‌بیوتیک رو عوض کردم،
‫همون پردنیزون رو بهش دادم.
‫تنفسش عادی شد، ولی فیبریلاسیون برگشت ‫و تبش رفت بالا.
‫آلرژی‌اش باید به‌خاطر آنتی‌بیوتیک ما باشه.
‫کافمن می‌دونه چی‌کار کردیم؟
‫- خوبه. ‫- نه، افتضاحه!
‫خبر نداره که به‌خاطر آنتی‌بیوتیک بدتر شده،
‫حالا اون فکر می‌کنه اِندوکاردیت داره.
‫دوباره بهش آنتی‌بیوتیکی میده
‫که نزدیک بود خفه‌اش کنه.
‫چی‌کار کنیم؟
‫به کارمون ادامه می‌دیم.
‫همه چی از قلب شروع شد. ‫اِندوکاردیت هنوز جزو گزینه‌هاست.
‫فقط باید قارچی باشه.
‫باید آنتی‌بیوتیکِ کافمن رو
‫با «آمفوتریسین بی» عوض کنیم.
‫نمی‌دونم حق با توئه یا نه، ‫برام مهم هم نیست
‫ولی اگه همین‌طور داروهای مخفی ‫به این خانم بدیم
‫و دکتر ناظرش رو گیج کنیم،
‫- اونو به کُشتن می‌دیم. ‫- به دَرَک که دکتر ناظر گیج میشه.
‫می‌خوام این خانم...
‫دیگه الان بحث آنتی‌بیوتیکِ ساده نیست.
‫«آمفوتریسین بی» به خودیِ خود خطرناکه.
‫یه سم‌ـه. ‫واسه همین قارچ‌ها رو می‌کُشه.
‫- باعث میشه تب و لرز کنه... ‫- الانش هم اینا رو داره.
‫پس بهتر می‌تونیم مخفیش کنیم.
‫فکر نکنم بتونم همچین ریسکی کنم.
‫خب پس نباید می‌ذاشتی اخراجم کنه.
‫ببین، تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که دوباره سرم‌ها رو عوض کنی.
‫همین الانش هم یه بار ‫از این قضیه زخم خوردی.
‫- راست میگه. ‫- آره.
‫واقعاً شرمنده‌ام ‫که پای شماها رو کشیدم وسط.
‫بهتره برید.
‫- حق با منه. ‫- می‌دونم.
‫این کار رو می‌کنم ولی...
‫موافقم. اِندوکاردیت قارچی هم‌خوانی داره.
‫ولی بازم باید به مادرتون بگیم.
‫دلم نمی‌خواد بهش بگم، اصلاً و ابداً.
‫ولی بیمار، اولویت اول رو داره.
‫می‌خوام از دفترت بیرونت کنم.
‫آره، تو.
‫اینجا هنوز دفتر اون نیست.
‫اگه به کسی بگی،
‫کاری می‌کنم از دانشکدۀ پزشکی پرت بشی بیرون
‫و آیندۀ شغلی‌ات رو نابود می‌کنم.
‫به این موضوع فکر کردم.
‫اگه در مورد من دروغ بگی...
‫به جایی نمی‌رسی.
‫همه می‌دونن چه کارهایی ازت برمیاد.
‫درسته...
‫ولی مجبور نیستم دروغ بگم.
‫یه جایی لابه‌لای پروندۀ ‫خیلی خیلی بزرگ بیمار کُمات...
‫یه فُرم هست که اجازۀ معالجه...
‫بدونِ رضایت صریحِ بستگان رو نمیده.
‫- وایستا... ‫- تو ازش خون کشیدی.
‫صرفاً یه اشتباه نیست.
‫یه جرم کیفری‌ـه.
‫- ولی خودت بهم گفتی... ‫- نه. اگه یادت بیاد...
‫برام پاپوش دوختی؟
‫چرا؟
‫چون این بیمار، اولویت اول‌ـه.
‫باعث شدی فکر کنه...
‫که دارم مریض‌بودنِ پسرش رو ازش مخفی می‌کنم.
‫پورسانت رو واریز نکرد. ‫به هیئت مدیره گزارشم رو داد.
‫حالا باید این گَند رو درست کنم.
‫ازت به جرم افترا و دخالتِ زیان‌آور...
‫و هر چیز دیگه‌ای که بتونم ‫باهاش نابودت کنم، شکایت می‌کنم.
‫راستی خواهرم گفت ‫از زندگی‌اش برو بیرون...
‫مرتیکۀ بی‌عُرضه.
‫پنج سال روان‌درمانی هدر رفت!
‫دکتر کافمن؟
‫باید تنهایی با شما و بیمار صحبت کنم.
‫کمیتۀ اعتبارنامه رو بی‌خیال میشم.
‫یه راست میرم سراغ هیئت مدیره
‫و برای این کار، گزارشت رو میدم.
‫کاری که کردی، انقدر بی‌قاعده بود
‫که نمی‌دونم لغت خاصی براش هست یا نه.
‫فکر کنم داره تو رو میگه.
‫مارتی، آروم باش.
‫تو هم همین‌طور. ‫کاری که تو کردی بدتره!
‫اون یه روان‌پریشِ دیوونه‌ست.
‫تو سرپرست بیمارستانی.
‫نمی‌خوام روی پروندۀ من دخالت کنید.
‫کاملاً درسته.
‫جوگیر نشو. تو هم اخراجی.
‫- چی؟ ‫- اگه اینجا بمونم، هیچ‌وقت نمی‌تونم...
‫از شر هاوس و دخترم خلاص بشم.
‫منو منتقل کنید بیمارستان «پرینستون جنرال».
‫مامان...
‫خیلی مریض و خیلی عصبانی‌ای.
‫واقعاً فکر می‌کنی الان
‫وقت مناسبی برای گرفتنِ همچین تصمیمی‌ـه؟
‫بهم دروغ گفتی و خیانت کردی.
‫فکر می‌کنی واقعاً برام مهمه
‫که تشخیص تو از کار درست چیه؟
‫یه آمبولانس میارم.
‫راضی شدی؟
‫باورم نمیشه!
‫چی شد یهویی؟
‫به کُشتن دادیش.
‫داری میندازی گردنِ من؟
‫همه‌ش به‌خاطر اینه که ‫اون‌قدر مغروری...
‫که تحریکش کردی اخراجت کنه!
‫راستش، اشتباه‌های من ‫یه کم بعد از اون شروع شد.
‫یعنی وقتی که توطئه‌ی هوشمندانه‌ات رو ‫قبول کردم
‫و بعد از اینکه اخراجم کرد ‫بازم توی پرونده موندم.
‫خب از بیمارستان می‌رفت!
‫فقط به این دلیل که تو می‌ذاشتی، ‫مثل کاری که الان کردی.
‫فکر کردی می‌تونم کنترلش کنم؟
‫نمی‌دونم. ندیدم سعی کنی.
‫من کل زندگی‌ام داشتم در برابر این زن
‫مقاومت می‌کردم.
‫چیزایی که من دیدم اینا بودن:
‫بهت توهین می‌کنه، ‫میای غُرش رو به من می‌زنی.
‫توی شامش دارو می‌ریزم، ‫هیچ‌وقت بهش نمیگی.
‫داروش رو عوض می‌کنیم، ‫بدونِ اطلاع خودشه.
‫هیچ‌وقت باهاش روبرو نمیشی...
‫و این موضوع روی مُخمه!
‫این قضیه رو به خودت گرفتی؟
‫اگه از اینجا بره، می‌میره.
‫یه روز...
‫شاید یه هفتۀ دیگه، شاید یکسال دیگه
‫باید تصمیم بگیری که مَرد زندگیت...
‫مادرت رو کُشته یا نه.
‫بیمارم رو برگردون.
‫خیلی وضعیت بَدیه، لیزا.
‫جولیا، بخدا اگه نذاری، حراست رو خبر می‌کنم.
‫اون‌موقع ازت پرسیدم چرا بهم سخت می‌گرفتی.
‫- سخت نمی‌گرفتم. ‫- می‌گرفتی.
‫دلیلش رو هم می‌دونم.
‫یه چیزی توی وجود من می‌بینی ‫که توی جولیا نمی‌دیدی.
‫توی خودت هم نمی‌دیدی.
‫یه نوع بلندپروازی، ‫یه نوع ظرفیت عقلی.
‫واسه همین بهم جهت می‌دادی.
‫باعث شدی ناشر سالنامه بشم، ‫دانش‌آموز نمونه بشم،
‫دانشجوی برتر دانشکدۀ پزشکی بشم.
‫تنها وقتی که می‌بینم چشم‌هات داره برق می‌زنه
‫وقتیه که می‌شنوی ‫دارم در مورد شغلم صحبت می‌کنم.
‫علت اینکه مدام میای درمانگاه که منو ببینی
‫اینه که بهم اعتماد داری.
‫به تشخیص پزشکی‌ام اعتماد داری.
‫پس بذار تشخیصم رو بگم.
‫اگه به «پرینستون جنرال» منتقل بشی،
‫باهات خوب رفتار می‌کنن و می‌میری.
‫اگه اینجا پیش هاوس بمونی،
‫باهات بد رفتار می‌کنه ولی زنده می‌مونی.
‫اگه مجبور بشم، حتی لاستیک‌های...
‫تک تک آمبولانس‌های این جایگاه رو ‫پاره می‌کنم.
‫نمی‌ذارم از بیمارستان من بری بیرون.
‫یک، دو، سه.
‫بسپرش به من.
‫حالت چطوره، مامان؟
‫یه کم سرگیجه دارم.
‫قلبت هنوز به‌خاطر عفونت ضعیفه.
‫یه سرم ضد قارچ می‌ذاریم.
‫اگه انقدر عالی هستی، ‫چطوریه که دیگه بخش مخصوص خودتو...
‫مدیریت نمی‌کنی؟
‫چی میگی، مامان؟
‫- خودش بهم گفت. ‫- دو روز پیش،
‫گفتم بخش خودمو ندارم که مدیریتش کنم.
‫- حرفم طعنه‌آمیز بود. ‫- نه، نبود.
‫درسته، آخه آدما وقتی حرف می‌زنن
‫نمی‌تونن خودشون بگن ‫حرف‌مون طعنه‌آمیزه.
‫با عقل جور در نمیاد. ‫معلومه که می‌تونن بگن.
‫ولی حرفت طعنه‌آمیز نبود.
‫من عاشق الکس رودریگز هستم.
‫اون خیلی خاکی‌ـه.
‫و خیلی به نقاشی‌ای که
‫خودشو شبیه قنطورس کرده احترام می‌ذارم.
‫سؤال:
‫از الکس رودریگز خوشم میاد؟
‫آره. البته نمی‌دونم اینی که میگی کیه.
‫حرف‌های طعنه‌آمیز رو تشخیص نمیده؟
‫کمبود در شکنج پاراهیپوکامپ راست،
‫که یعنی درگیری دستگاه عصبی مرکزی ‫قبل از تب.
‫در مورد اِندوکاردیت اشتباه می‌کردم.
‫حالم... حالم خوب نیـ...
‫مامان؟ مامان!
‫ضربان قلب روی ۱۷۰ـه. ‫پرستار!
‫- یه کاری بکن. ‫- دارم می‌کنم. (فکر)
‫- هاوس! ‫- تب هیپوتالاموسی بوده.
‫که یعنی مغز، قلب، کم‌خونی، آلرژی.
‫- وقتی اینا رو می‌شنوی، به چی فکر می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- مسمومیت فلز سنگین. ‫- امکان نداره.
‫- برای سرب، سم‌زدایی‌اش کردی. ‫- اولش بهتر شد، بعدش بدتر شد.
‫مسمومیتش تمومی نداشته.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- واقعاً می‌خوای دست نگه دارم و توضیح بدم؟
‫ایناهاش. نگاه کن.
‫ماهیچه‌اش سیاهه.
‫- بافت‌مردگی؟ ‫- متالوزیس. (بافت آلوده به فلز)
‫لگن مصنوعی‌اش
‫توی این سال‌ها استهلاک داشته.
‫مسمومیت کبالت‌ـه.
‫چیس باید اتاق عمل رو آماده کنه.
‫دوباره سم‌زدایی می‌کنم.
‫فکر کردم نمی‌خوای منو ببینی.
‫نمی‌خواستم.
‫فورمن بهم زنگ زد.
‫نمی‌دونستم که فکر می‌کردی
‫اون پسربچه توی سرش خونریزی داره.
‫اگه برادرم دوباره...
‫با تو در بیفته، می‌کُشمش.
‫چرا برات مهمه؟
‫کریس...
‫تو شوهر مزخرفی بودی...
‫ولی آدم خوبی هستی.
‫یه بار دیگه، «نا-اخراج» میشی.
‫چرا؟
‫با اینکه می‌دونستی از دانشکدۀ پزشکی...
‫پرت میشی بیرون، منو فروختی.
‫این کارِت...
‫یه جورایی تحسین برانگیز بود.
‫اگه جلوت در بیام، شغلم رو حفظ می‌کنم.
‫اگه جلوت در نیام هم همین‌طور.
‫من که...
‫این حرفا تو کَتَم نمی‌ره.
‫اینکه کادی برام لاپوشونی می‌کرد،
‫داشت برای یه دکتر لاپوشونی می‌کرد.
‫الان داره برای نامزدش لاپوشونی می‌کنه.
‫بیمارستان تا مدت زیادی ‫با این قضیه کنار نمیاد.
‫پس ازت می‌خوام مراقبم باشی
‫که کاری نکنم که کادی ازش پشیمون بشه.
‫فردا سرحال باش، دیر اومدی هم مهم نیست.
‫مامان...
‫چرا می‌خوای همچین چیزی رو نگه داری؟
‫تا بتونم مثل سر گوزن...
‫بزنمش به دیوار.
‫اینجا نوشته...
‫کبالت می‌تونه باعث کهیر زدن...
‫سرگیجه و مشکلات معده بشه.
‫هنوزم فکر می‌کنی ‫کل این چیزا رو توهم زده بودم؟
‫باشه، خیلی هم بیراه نمی‌گی.
‫حالت چطوره؟
‫می‌دونی، یه کم سرگیجه دارم.
‫یه مقدار درد.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»