‫[هشت ساعت قبل]
‫پدرِ پدربزرگم.
‫نه خودش نیست فقط ‫کتابیـه که اون نوشته.
‫بازش کن
‫«برای لیسا و لوکاس» ‫با آرزوی بهترین‌ها، هاوس.
‫خدایی؟ داری اینو میدی به ما؟
‫داری قدم بزرگی برمی‌داری.
‫می‌خواستم بهت تبریک بگم.
‫گمونم آدمای بالغ همین کار رو می‌کنن.
‫از کجا فهمیدی؟
‫یه مدتی هست می‌دونم.
‫اینکه تصمیم گرفتید باهم زندگی کنید ‫چیزی رو افشاء نمی‌کنه.
‫مگه اینکه اطلاعاتم غلط باشه.
‫اونجا به مشکل خوردی؟
‫باید بریم ترنتون.
‫یکی کمکم کنه.
‫« ارائه شده توسط از سایت مووی شو »
‫صدامو می‌شنوی؟
‫هممم...
‫این یعنی «بله»؟
‫جناب، باید شما رو ببریم اتاق عمل. ‫جراحتِ بدی دارید،
‫ولی ما زخم رو می‌بندیم ‫و هر چه سریع‌تر شما رو منتقل می‌کنیم.
‫شکستگی جمجمه. مقیاس کمای ‫گلاسکو 11. این مورد اضطراریـه.
‫تکون بخورید. این یارو مُرده.
‫زخم‌هاش آن چنان...
‫زخم رو بیخیال، ‫انگشتای پاهاش رو ببین.
‫آمبولی تصلب شرایین. ‫محاله از جراحی جون سالم به در ببره.
‫شاید کفشاش زیادی تنگ بودن.
‫از کفشش نیست، ‫پوستش دودی شده.
‫به صبح نمی‌رسه.
‫فقط یه آمبولانس رو اشغال می‌کنه،
‫همینطور وقت جراح‌ها و تخت آی‌سی‌یو رو.
‫اون در شُرُف مرگـه. ولش کنید.
‫فقط یه لحظه خوابم برد.
‫کنترل بار رو از دست دادم. ‫خیلی متأسفم.
‫نگران نباش. از اینجا می‌بریمت.
‫متأسفم.
‫- اون در شرایط ایمنـه. ‫- حاضری؟
‫سه، دو، یک.
‫اپراتور جرثقیلـه. به‌طرز معجزه‌آسایی ‫جون سالم به در برده.
‫به‌هوشـه و واکنش میده، ‫شکستگی ثابت استخوان بازوی راست.
‫هنوز نیم‌تنه‌ی پایینش رو معاینه نکردم.
‫هر وقت جاییت درد گرفت بگو.
‫خوابم برد، اون همه آدم کُشته شدن.
‫هر چی جز وجدانت.
‫اینی که توی جیبتـه...
‫قرصـه یا همونی که فکرشو می‌کنم؟
‫قرص کافئین.
‫از اینا خورده بودی و خوابت برده؟
‫دو لیوان هم قهوه خوردم.
‫این برات عادیـه؟
‫نه، از قهوه بدم میاد.
‫یه ریز دارم کار می‌کنم و نمی‌خوابم. ‫دخترم آنفولانزا گرفته.
‫این مقدار کافئین واسه ‫کسی که اهل کافئین نیست...
‫محاله خوابش برده باشه. ‫غش کرده...
‫که یعنی یه اختلال عصبی...
‫باعث این حادثه شده، نه خستگی.
‫آهای!
‫اپراتور جرثقیل رو می‌بریم ‫بیمارستان پرینستون.
‫گفتن آسیبش جدی نبوده، ‫عجله‌ای واسش نیست.
‫یه آمبولانس بدزد و به تیم خبر بده.
‫بهشون بگو یه مورد داریم.
‫هاوس، نه! اینجا بهت نیاز دارم.
‫ولی اون بهم نیاز داره و ناله‌هاش ‫بلندتر از ناله‌های توئـه.
‫بیش از 100 نفر توی اون ساختمون بودن،
‫فقط 76 نفرشون پیدا شدن.
‫فعلاً فورمن و تیمت می‌تونن ‫اپراتور جرثقیل رو مداوا کنن.
‫اونجا خوش می‌گذره؟
‫بد جور!
‫هر بار که کادی میره ‫وضعیتِ یه بیمار رو بررسی کنه،
واسه من فرصت پیش میاد
‫بین اون و لوکاس چی شده؟
‫به‌غیر از اینکه تصمیم گرفتن ‫پیش هم زندگی کنن؟
‫این واست کافی نیست؟
‫هدیه‌ی پا گشا رو کمی‌ قبل‌تر بهش دادم،
‫و لحظاتی مکث کرد،
‫انگار داشت یه چیزی رو مخفی می‌کرد.
‫احتمالاً واکنش عاطفیش ‫به هدیه‌ی پا گشا بوده.
‫یا شاید نمی‌خواست هدیه‌ای رو بابتِ...
‫کاری که قرار نیست انجام بده قبول کنه.
‫جدی فکر می‌کنی قرار نیست ‫برن باهم زندگی کنن؟
‫صدای چی بود؟ ‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫دستگاهِ خودبردار شکست.
‫هنوزم همسر سابقت ‫دلالِ معاملات ملکی ِکادیـه؟
‫تا جایی که می‌دونم آره.
‫خب، اطلاعات بیشتری کسب کن.
‫آهای!
‫یکی این پایینـه!
‫اگه صدامو می‌شنوی، سه بار ‫ضربه بزن یا فریاد بزن.
‫کسی اونجاست؟
‫من که چیزی نمی‌شنوم.
‫من یه چیزی شنیدم. ‫باید یه فضای خالی اون پایین باشه.
‫یه عالمه فضای خالی اون پایین ‫هست، اینجا پارکینگ طبقاتیـه.
‫ولی تجهیزاتمون هیچ ‫حرکتی رو تشخیص ندادن،
‫سگ‌ها هم هیچ بویی حس نکردن.
‫اون پایین پر از ماشین‌های لِه شده‌ست،
‫فکر نمی‌کنی بنزین حس بویایی‌شون ‫رو تحت تأثیر قرار میده؟
‫ما برمی‌گردیم سر کارمون، خب؟
‫به زودی به این محدوده هم می‌رسیم. ‫ببخشید.
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫آهای! کسی صدامو می‌شنوه؟
‫کمکم کنید.
‫اسمت چیه؟
‫خواهش می‌کنم...
‫هدیه‌ی شوهرم...
‫قرار بود از قالب‌ساز بگیرمش. ‫توی اِلمـه.
‫باید زودتر بهم می‌گفتی،
‫سر راه می‌گرفتمش.
‫اسمت چیه؟
‫عکس سفرمون به جزیره ‫تورتولا موقع تولدش بود.
‫اسمت رو واسه آشنا شدن نمی‌پرسم.
‫می‌خوام وضعیت هوشیاریت رو ارزیابی کنم.
‫هانا.
‫خیلی‌خب، این از شروع. ‫امروز چه روزیـه؟
‫سه‌شنبه.
‫بهتر شد.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اون جرثقیل بزرگِ کنار ساختمون رو یادته؟
‫یه‌جورایی الان بالا سرتـه.
‫خیلی‌خب، سعی می‌کنم درت بیارم.
‫آخ! پام!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫باید کمک بیارم.
‫نه. بمون.
‫یکی دیگه میاد.
‫هیچکس نمی‌دونه من این پایینم.
‫خواهش می‌کنم! ‫پیشم بمون!
‫توی تاریکی تنهام نذار!
‫زود برمی‌گردم.
‫نه! توی تاریکی ولم نکن!
‫لطفاً بمون!
‫هنوز توی اورژانسـه، هاوس.
‫فرصت نکردیم تشخیص افتراقی انجام بدیم.
‫عالیه، همین الان شروع می‌کنیم. ‫بذار روی بلندگو.
‫عاملِ غش کردنش چی بوده؟
‫این یارو وضعیتش پایداره. ‫ولی کلی بیمارِ دیگه...
‫نیازی به تشخیص ندارن،
‫فقط باید پانسمان بشن.
‫چی باعثِ غش کردن میشه؟
‫واکنش وازوواگال.
‫مننژیوما، اختلال در عملکرد گره سینوسی...
‫یا اشتباه می‌کنی و فقط خوابش برده.
‫چطور وقتی 50 فنجون ‫قهوه توی رگ‌هاش جاریـه...
‫خوابش می‌بره؟
‫نکنه قبلاً رزیدنت پزشکی نبودی؟
‫صدای ده و یازده و دوازده رو شنیدم. ‫سیزده کجاست؟
‫اینجا نیست.
‫و جواب سؤال بعدیت:
‫«نمی‌دونم کجاست.»
‫جواب سؤال بعدی‌مو هم می‌دونی؟
‫به احتمال زیاد یه تومور توی مغزشـه.
‫ام‌آر‌آی ثابت می‌کنه حق با منـه.
‫یا فقط ثابت می‌کنه که اون در اثر سانحه ‫دچار ضربه به سر شده.
‫که به‌هرحال باید پیداش کنیم.
‫یه اسکن و دو نشان. انجامش بدید.
‫واسه پیدا کردن رگ هانا برای ‫تزریق سرم به مشکل خوردیم.
‫داره ضعیف‌تر میشه؟ رنگ پریده‌تر؟
‫نه، نه، وضعیتش پایداره.
‫این یعنی میزان از دست دادن خونش در ‫کمترین حالته. برامون زمان می‌خره.
‫سوزن رو به دُرشت نِی‌ـش بزنید.
‫تقریباً توخالی‌ـه، به سیستم وریدی منتهی میشه.
‫که خب البته اینا رو توی دانشکده ‫امدادگری یادتون نمیدن.
‫این طرف تکیه‌گاه مناسبی نداره، ‫باید میله رو تقویت کنیم.
‫چی فهمیدی؟
‫شش تا 4 در 4 لازم داریم...
‫دیدی گفتم برمی‌گردم.
‫گفتم شاید تشنه باشی.
‫اینطور که بوش میاد عملیات ‫نجات داره خوب پیش میره، نه؟
‫ستون بتنی فشرده‌ست. ‫نمی‌تونم سوراخش کنم.
‫نمی‌تونید منو از اینجا خارج کنید؟
‫نه. فقط باید بریم...
‫سراغ یه سری تجهیزات دیگه.
‫کیسه‌های هوا دارم که ‫می‌تونه 70 تُن رو بلند کنه.
‫اسم تو چیه؟
‫نکنه تو هم وضعیت هوشیاری ‫منو ارزیابی می‌کنی؟
‫اگه قرار باشه مدتی رو این پایین گیر کنم،
‫می‌خوام یکی باشه باهاش حرف بزنم.
‫ببین، اونی که الان رفت...
‫تمام مدت کنارت خواهد بود.
‫می‌تونی با اون صحبت کنی.
‫یه نیشگون کوچیک.
‫آخ! آخ!
‫خیلی‌خب. نیشگونش بزرگ بود.
‫باید به شوهرم زنگ بزنم. ‫میشه از موبایلت استفاده کنم؟
‫این پایین آنتن نمیده.
‫ایول!
‫- کجا داری میری؟ ‫- نگران نباش.
‫مأمور آتش‌نشانی بیل به‌زودی برمی‌گرده.
‫امیدوارم با دادن اون هدیه مُعذب نکرده باشمت.
‫میشه بعداً درموردش صحبت کنیم؟
‫البته.
‫الان بعداً ـه؟
‫شایدم اوضاعت با لوکاس چندان خوب نیست.
‫اگه اینطوره، شرمنده. ‫نمی‌خواستم دخالتی بکنم.
‫هیچ مشکلی نیست. ‫ردیفیم. ممنون.
‫خب پس چرا یه جوری شدی؟
‫میشه کمک کنی؟
‫وقتی بازش کردم، ‫فکر نمی‌کردم کادوی پا گشا باشه.
‫فکر کردم هدیه نامزدیـه.
‫همین دیشب بود.
‫پس بگو چرا سعی داشتی ازم قایم کنی،
‫چون من مثل یه گلِ حساس و ظریفم.
‫نمی‌دونستم چی بگم.
‫و کمی حواسم پرت بود.
‫شاید با عقل جور در بیاد، ‫ولی حلقه دستت نیست.
‫پس داری مخفیش می‌کنی، ‫که این سوال رو پیش میاره...
‫هاوس، حلقه توی کشوی دفترمه...
‫چون می‌دونستم دارم میام اینجا.
‫عجیب نیست، هیچ رازی هم در کار نیست.
‫فقط دارم ازدواج می‌کنم.
‫ببخشید.
‫چقدر دیگه؟
‫کمتر از یه دقیقه. ‫درد داری؟
‫چیز جدیدی نیست. ‫فقط یه‌کم تنگناهراسی دارم.
‫بهتر نیست از بقیه مراقبت کنید؟
‫اونایی که من بهشون صدمه زدم؟
‫همه چی عادیـه.
‫از دماغم خون میاد.
‫با توجه به سانحه‌ای که دچارش شدی، ‫انتظار می‌رفت.
‫ولی انتظار این یکی نمی‌رفت.
‫اینطوری که فرو ریخته، ‫این ستون...
‫فشار آوار بزرگی روش هست.
‫امکان نداره برش داریم و جون افرادی ‫که این پایین هستن به خطر نیفته.
‫پس باید درمورد قطع عضو بحث کنیم.
‫نه.
‫لطفاً به من گوش کن. ‫تقریباً دو ساعتـه که این پایین هستی.
‫تا موقعی که کاملاً آواربرداری کنن...
‫پاش رو قطع نمی‌کنیم.
‫لازم نیست عجله کنی ‫تا کارِ این راحت‌تر بشه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫اگه بذاریم پاش همونطوری گیر کنه،
‫خطر سندروم سانحه پیش میاد.
‫اون چیه؟
‫جریان خون کافی به پات نمی‌رسه.
‫هرچقدر بیشتر گیر کنه، ‫عضلات بیشتر می‌میرن.
‫معنیش چیه؟ یعنی چلاق میشم؟
‫عضلاتِ مُرده سمّ آزاد می‌کنن.
‫پات رو که در آوردیم، ‫سمّ وارد سیستمت میشه.
‫ممکنه قلبت رو از کار بندازه.
‫چیزبرگر هم قلب رو از کار می‌ندازه.
‫دوستای تنبلت رو بیار تا ‫اون تخته سنگ رو جابجا کنید.
‫حالا اگه سندروم سانحه‌ هم باشه، ‫دو ساعت وقت داره.
‫آوارِ اون بالا رو با دست برمی‌داریم.
‫نمی‌تونم تضمین کنم که تا دو ساعت...
‫بتونیم 10 تُن آوار رو برداریم.
‫خب، باید سعی کنید.
‫پای من اون زیره.
‫فقط سندروم سانحه نیست ‫که باید نگرانش باشی، خب؟
‫اگه این گاز نشت کنه، ‫آتیش هم که هست،
‫محاله بتونیم آوارِ ثانویه رو کاریش کنیم.
‫مهم نیست چقدر این ستون رو تقویت کنیم.
‫خیال کردی قطع کردنِ پای یه نفر...
‫داخل یه عالمه سنگِ کثیف، خطری نداره؟
‫گندیدگی، آمبولی چربی، ‫خونریزی...
‫این خطرات در مقایسه با...
‫فرو ریختنِ دوباره‌ی این آوار هیچی نیست.
‫فرمانده، اون یه عوضیـه، ‫ولی این خواسته‌ی بیماره.
‫میشه یکی دو ساعت دیگه مهلت بدید؟
‫آره.
‫من باید بریم تریاژ.
‫ممنون دکتر.
‫هاوس.
‫لازم نیست ازم تشکر کنی. ‫کار منطقی همینـه.
‫فقط بهم قول بده نمی‌ذاری ‫پام رو قطع کنن.
‫قول میدم.
‫حالا راحت شدی؟
‫بنا به دلایلی، آره.
‫تلفنت این پایین کار می‌کنه.
‫سیگنال‌های متغیر گاهی بهتر ‫پوشش میدن. حرف بزن.
‫ام‌آر‌آی چیزی توش نبود. ولی بعدش...
‫از دماغ و چشماش خون اومد.
‫پس قبل از حادثه یه مشکلی بوده.
‫مگه اینکه اختلال انعقاد خون ‫ناشی از سانحه باشه.
‫آره آره آره، به نظر تو ‫قبلاً بیمار نبوده. فهمیدیم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫عفونت مغزی؟
‫شرمنده دیر کردم.
‫- کجا بودی؟ ‫- فیزیوتراپی.
‫موبایلم روی توی کمدم جا گذاشتم.
‫عفونت باعث علائم عصبی میشه،
‫فراگیر میشه و انعقاد درون‌رگی ‫باعث خونریزی میشه.
‫فرضیه‌ی خوبیـه.
‫فقط مسأله اینه که تب نداره.
‫ازش ونوگرافی اشعه ایکس بگیرید.
‫ببینید می‌تونید یه دلیل ‫واسه بودنتون پیدا کنید یا نه.
‫به‌علاوه ببینید ترومبوز ‫سینوس وریدی داره یا نه.
‫اگه بود توی ام‌آر‌آی می‌دیدیم.
‫اگه حواس‌تون جمع بود آره.
‫بهتره اول واسه شکستگی ‫صورت ازش ایکس‌ری بگیریم،
‫ممکنه همه‌اش یه جراحت ساده باشه.
‫فقط کاری که بهتون میگم بکنید.
‫ده دقیقه‌ دیگه برمی‌گردم.
‫داری میری؟
‫اینجا کلی آدم هستن که ‫می‌تونن نجاتت بدن.
‫ظاهراً من تنهایی کسی‌ام ‫که می‌تونم اون یارو رو نجات بدم.
‫صبر کن.
‫نرو.
‫هانا داره از ترس زهره ترک میشه.
‫بهش حمله عصبی دست داده، ‫نمی‌تونه نفس بکشه،
‫الانه که تمام سرم‌ها رو از بدنش در بیاره.
‫خب آرومش کنید.
‫تو رو می‌خواد.
‫ذوق کردم. بهش اکسیژن بدید.
‫نمی‌ذارن کپسول اکسیژن بره ‫اون پایین، ترس از انفجار.
‫باید برگردی. ‫اون رو لازم داره، هاوس.
‫برگشتنت فقط به خاطر ‫ترسیدنِ من بود، درسته؟
‫ابداً. فهمیدم دنیا چقدر بزرگ و ترسناکـه.
‫و چقدر این جای کوچیک دنج و امن‌ـه.
‫ممنونم. شرمنده لازمت داشتم.
‫بیا. به شوهرت زنگ بزن.
‫چارلی؟
‫من اینجا توی...
‫بهت زنگ زدن؟
‫دارن کمکم می‌کنن.
‫داری میای؟
‫نمی‌دونم قراره چی بشه.
‫تولدتـه. خیلی متأسفم.
‫واسه همین درمورد تلفن دروغ گفتم.
‫فشار خونت داره میره بالا، ‫در نتیجه خونریزی زخم پات شدت می‌گیره،
‫و ما برای نجاتت زمان کمتری ‫خواهیم داشت. قطعش کن.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، ‫بهم میگن باید برم.
‫چقدر کارم احمقانه بود.
‫لطف کردی.
‫تناقض محسوب نمیشه.
‫راه افتاده بود.
‫بالتیمور بود و همگی ‫توی اخبار دیده بودن.
‫چند نفر صدمه دیدن؟
‫درمورد بالا رفتن فشار خونت چی گفتم؟
‫میشه بپرسم مشکلِ پات چیه؟
‫جرثقیل روش افتاد.
‫دنیای کوچیکیـه.
‫می‌تونستی بگی نه.
‫واسه مکالمه‌ی بعدیم یادم می‌مونه.
‫میشه با من دعا کنی؟
‫نه.
‫عادت ندارم بیمارانم رو ‫بهش تشویق کنم.
‫چطوری عادت محسوب میشه؟
‫قصد داری دوباره زیر یه ساختمون گیر بیفتی؟
من اعتقادات محکمی ندارم
‫منم همینطور.
‫خواهش می‌کنم.
‫همیشه فکر می‌کردم...
‫اگه کار درست رو انجام بدم،
‫با مردم درست رفتار کنم،
‫اون‌وقت اتفاقات خوب برام میفته.
‫به‌نظرت همین شکلیـه؟
‫قبلاً نظرم این نبود.
‫بعدش اخیراً امتحانش کردم.
‫حالا نمی‌دونم.
‫خبرای خوب.
‫درحال فرو بردن کاتتر از طریق ‫سیاهرگ گردنی.
‫به هاوس گفتی رفتی فیزیوتراپی.
‫کل جلسه رو ثبت و ضبط کردی؟
‫در حال ورود به سینوس‌های سخت‌شامه.
‫فیزیوتراپی رو پنج‌شنبه‌ها میری.
‫زمانش عوض شد. ‫رنگ رو تزریق می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫قرار نیست لوت بدم، با هم دوستیم.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ردیفی.
‫شریانش مشکلی نداره.
‫نگران نباش. خوبم.
‫به‌نظرت وقتی از اینجا رفتیم ‫بیرون می‌تونیم دوست بشیم؟
‫آره.
‫می‌ریم باهم یه مسابقه‌ای ‫برنامه‌ای چیزی تماشا می‌کنیم.
‫بذارش اونجا.
‫خیلی‌خب، وقتی ستون رو بلند کنن، ‫درد حس می‌کنی.
‫انگار پات خواب رفته، ‫فقط خیلی خیلی دردناک‌تر.
‫متوجه میشی که واسه ‫گفتنش تا الان صبر کردم.
‫ما حاضریم.
‫بلندش می‌کنیم.
‫هیچی نشده دردش رو حس می‌کنم.
‫خوبه. این یعنی داره فشار کم میشه.
‫چیزی نمونده که از اینجا بیرون بری.
‫بجنب. کمکم کن درش بیاریم.
‫زود باش.
‫داره جابه‌جا میشه!
‫هانا!
‫چه بلایی نازل شد؟
‫گمونم ستون کناری حین بلند کردن شکست.
‫کمک! کمک! حالت اضطراری! ‫ریزشِ ثانویه داریم.
‫ما خوبیم، شماها چطورید؟
‫گروه نجاتِ یک، پیامتون دریافت شد.
‫تونل اصلی به‌نظر سالمه. ‫تیم قرمز توی راهـه.
‫اینو بلند کن.
‫یک، دو...
‫کیت. کیت رو بده من.
‫خیلی خب.
‫از سمت چپش صدای تنفس نمیاد. ‫هواجنبی کششی.
‫آهای، هانا.
‫یکی از ریه‌هات از کار افتاده.
‫باید دوباره هوا رو داخلش ‫به گردش در بیارم. خب؟
‫بهتره برگردی بالا،
‫مطمئن شی سرخرگت بریده نشده.
‫من باید برم.
‫مشکلی نیست. خوب میشی.
‫شانس آوردیم بدتر از این نشد.
‫می‌دونی کی خوش‌شانس‌تره؟
‫تو و تقریباً هر کسی که اون پایین نبودن.
‫نتیجه ونوگرافی چی شد؟
‫سالم. حالا داره تب می‌کنه.
‫خونریزی زیر عنکبوتیه.
‫مننژیت؟
‫نگفت گردنش درد می‌کنه.
‫چون همه جاش درد می‌کنه.
‫رفته لای 15 لایه بتون. ‫ازش پونکسیون نخاعی بگیرید.
‫باید بقیه‌ی عفونت‌ها رو هم درنظر بگیریم.
‫پس داری پیشنهاد می‌کنی که ‫پونکسیون نخاعی بگیریم؟
‫گمونم آره.
‫احسنت به نبوغت.
‫خبر بد.
‫به خاطر اون ریزش، ‫دیگه نمی‌تونیم از کیسه هوا استفاده کنیم...
‫تا وقتی که همه‌ی آوار بالایی رو برداریم.
‫که حداقل پنج شش ساعت طول می‌کشه.
‫- پس مجبوریم قطع عضو کنیم. ‫- نه.
‫همین الانش چهار ساعت شده.
‫اون‌موقع هم بعید بود، ‫الان دیگه محاله.
‫سندروم سانحه اساساً تجمع پتاسیومـه.
‫اگه پتاسیوم رو جدا کنیم...
‫از قبل داریم با سدیم بی‌کربنات مداواش می‌کنیم.
‫نه با گلوکز و انسولین.
‫توی کیت گلوکز که داریم، ‫باید یه دیابتی هم این اطراف باشه.
‫می‌خوای اینجا بهش انسولین تجویز کنی؟
‫توی شرایط غیربیمارستانی؟ ‫این دیوونگیـه.
‫- ارزشش رو نداره. ‫- واقعاً؟
‫چون گمونم اینجا من تنها کسی‌ام...
‫که می‌دونه ارزشِ یه پا چقدره.
‫و خوشبختانه، اینجا تو مسئول نیستی، ‫اون مسئولـه.
‫و می‌دونه که اگه تمام راه‌های ‫دیگه رو امتحان نکرده...
‫پاش رو قطع کنه و هانا ازش شکایت کنه،
‫من علیه‌ش شهادت میدم.
‫یه لحظه تنهامون می‌ذاری؟
‫می‌دونم عصبانی هستی،
‫ولی لطفاً واسه انتقام گرفتن از من، ‫جونِ اون زن رو به خطر ننداز.
‫واقعاً؟ واو!
‫پس الان همه چی به تو مربوط شد، نه؟
‫تو طرفِ اونو گرفتی،
‫درست بعد از اینکه خبر نامزدیم رو شنیدی.
‫آره حتماً همینه. نه که یه‌وقت ‫تو یه خودشیفته‌ی رقت‌انگیز باشی.
‫من تو رو دوست ندارم!
‫پس اینو قبول کن ‫و برو پی زندگیت...
‫به جای اینکه دهنِ همه رو سرویس کنی.
‫عالیه.
‫درس زندگی از یه مادرِ مجردِ میان‌سال...
‫که داره با یه بچه ننه ازدواج می‌کنه.
‫گورِ بابات.
‫خسته شدم از بس که برات عذر تراشیدم.
‫خسته شدم بس که ملت مجبورن ‫مراعاتت رو بکنن...
‫و زندگی خودشون رو خراب‌تر بکنن...
‫درحالی که سعی دارن نذارن ‫وضعیت تو بدتر بشه.
‫دیگه کاری باهات ندارم.
‫عالیه. فقط از بیمارِ من دور بمون.
‫هدفت چیه، هاوس؟
‫جونش رو به خطر می‌ندازی ‫تا فقط پاش رو نجات بدی؟
‫واسه خودت خیلی خوب جواب داد، نه؟
‫توی زندگیت چی داری؟ ‫صادقانه بهم بگو.
‫من دارم به جلو میرم. ‫ویلسون همینطور.
‫و تو؟ تو هیچی نداری هاوس. هیچی.
‫من دارم میرم اون پایین،
‫قانعش می‌کنم اجازه بده پاش رو قطع کنیم.
‫اگه ذره‌ای نجابت برات ‫باقی مونده، دخالت نکن.
‫نه.
‫دکتر هاوس قول داد.
‫اگه راه دیگه‌ای بود...
‫الان درد نمی‌کنه. ‫می‌تونم صبر کنم.
‫دکتر هاوس،
‫بهش بگو.
‫هانا،
‫مجبوریم پات رو قطع کنیم.
‫نه. تو گفتی وقت هست.
‫بود. و تموم شد.
‫نه.
‫ازم پرسیدی چطوری پام صدمه دید.
‫لخته‌ی خون داشتم، ‫و عضله داشت می‌مُرد.
‫همه‌ی دکترها گفتن بهتره قطع عضو کنی.
‫و من گفتم نه. ‫اونا هم این...
‫عملِ خیلی خطرناک رو انجام دادن.
‫چیزی نمونده بود بمیرم.
‫ولی پات سر جاش موند.
‫ای‌کاش نمی‌موند.
‫یه تیکه عضله به بزرگی مُشتم جدا کردن.
‫و این پای معیوب و به درد نخور برام موند.
‫و هر روز دارم درد می‌کشم.
‫و منو عوض کرد.
‫باعث شد آدم خشن‌تری بشم.
‫آدم بدتری شدم.
‫و حالا...
‫حالا تنهای تنهام.
‫دلت نمی‌خواد مثل من بشی.
‫شوهری داری که دوستت داره.
‫دوستانی داری، ‫می‌تونی تشکیل خانواده بدی.
‫زندگی داری.
‫و این فقط یه پائـه.
‫خیلی‌خب.
‫من ترتیبش رو میدم.
‫نمی‌تونم بی‌هوشت کنم، چون ممکنه ‫سطح تنفست رو خیلی پایین بیاره.
‫این باید مقداری از درد رو کم کنه.
‫سریع انجام میشه؟
‫از چاقوی جراحی واسه بریدن پوست ‫و عضله و چربی استفاده می‌کنیم.
‫باید سریع انجام بشه.
‫وقتی به استخون رسیدم از ‫ارّه برقی استفاده می‌کنم.
‫دو تا استخونـه به ضخامت یه دسته جارو،
‫که فقط همین زمان می‌بره.
‫تا جایی که بتونم نزدیک به بتن می‌بُرم.
‫تا جایی که میشه قسمت بیشتری از پات بمونه.
‫بعدش جراح‌های ارتوپد...
‫توی بیمارستان بقیه کاراشو می‌کنن،
‫یه پای مصنوعی برات درست می‌کنن.
‫چشم باز و بسته کنی از منم بهتر راه میری.
‫دردش چقدر بده؟
‫طوری که قبلاً حسش نکردی.
‫هانا.
‫عزیزم، خیلی متأسفم.
‫خفه شو. عیبی نداره.
‫تو همیشه ظاهرم رو دوست داشتی.
‫عزیزم، اندامت برام مهم نیست.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫چیه؟
‫به کما رفته. ‫پونکسیون نخاعی پاک بود ولی...
‫علائم حیاتیش در چه وضعـه؟
‫ببخشید سرکار.
‫منظورت چیه «سرکار»؟
‫چند وقته که یه پلیس اونجاست؟
‫نمی‌دونم، ده دقیقه.
‫وقتی به کما رفت داشت سین‌جیمش می‌کرد.
‫قبل از علائمش چیز دیگه‌ای باعث ‫عصبی یا نگران شدنش نشده؟
‫درست قبل خونریزی هم دچار ‫ترس از مکان بسته شده بود.
‫و قبل از تب، بهش گفتیم...
‫که شاید خوابش برده.
‫فشار خونش رفته بالا.
‫ولی این عاملِ علامت اولش نبوده.
‫چرا بوده. اون همه کافئین.
‫ما فکر کردیم مشکل توی توالتشـه،
‫و منظورم از توالت، سرشـه.
‫که باعث شد حواسمون ‫از این قضیه پرت بشه که...
‫ممکنه یه لخته خون توی لوله فاضلابش باشه،
‫منظورم نخاعشـه و...
‫همین دیگه، گرفتید چی میگم.
‫یه کیست عنکبوتیه توی پایین ستون فقرات، ‫واسه همین از چشممون پنهون موند.
‫روزانه ده ساعت می‌شینه،
‫باعث شده به مایع نخاعیش فشار بیاد.
‫یه سی‌تی اسکن بگیرید...
‫فشار خون 72 روی 42.
‫هانا؟
‫- هانا؟ ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫صدای تنفسش دو طرفه‌ست.
‫بازم هواجنبی نیست.
‫سیاهرگ گردنش باد نکرده، ‫رگش مسدود نیست.
‫لعنتی. زیادی دست دست کردم.
‫هانا، یه لخته توی ریه‌هات هست. ‫درستش می‌کنم.
‫استرپتوکیناز وریدی.
‫چی شده؟ چه اتفاقی داره میفته؟
‫بدنش اکسیژن دریافت نمی‌کنه ‫مگه اینکه لخته رو از بین ببریم.
‫این یه رقیق کننده‌ی خونـه.
‫حالش خوب میشه؟
‫باعث میشه بیشتر خونریزی کنه، ‫که بعداً ترتیب این رو میدیم.
‫لخته رو از بین نمی‌بره.
‫شاید از قلبشـه.
‫- چیه؟ ‫- لخته نیست.
‫آمبولی چربی‌‌ـه قطع عضوـه.
‫خیلی‌خب. چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫زود باش.
‫یه کاری بکن. خواهش می‌کنم. ‫لطفاً یه کاری بکن.
‫زود باشید رفقا یه کاری بکنید. یالا.
‫خواهش می‌کنم یه کاری بکنید.
‫زود باشید، یه کاری بکنید!
‫هیچ راهی نیست که بشه ‫جلوی آمبولی چربی رو گرفت.
‫حتی اگه توی اتاق عمل هم انجامش می‌دادی،
‫نمی‌تونستی نجاتش بدی.
‫نباید بابت مرگش خودت رو سرزنش کنی.
‫این تقصیر تو نبوده.
‫نکته همینـه!
‫من همه‌ی کارها رو درست انجام دادم. ‫ولی اون مُرد.
‫چرا فکر کردی این باعث میشه حالم بهتر بشه؟
‫الان نباید تنها باشی.
‫داره ازت خون میاد.
‫به‌عنوان یه کارمند، می‌خوام ‫یه کار بهت محول کنم.
‫از سر راهم برو کنار.
‫اون چیه؟
‫درخواست مرخصی.
‫مشکل چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫البته که نه.
‫می‌خوای کل اتاق رو بیفتی دنبالم...
‫و اینا رو از دستم بگیری؟
‫نه.
‫اگه می‌خوای بازم دارو ‫مصرف کنی، تصمیم خودتـه.
‫خیلی‌خب.
‫محض اطلاعت، دیدن ‫اثرات منفیش برام سختـه.
‫باید بانداژ شونه‌ات رو عوض کنی.
‫واسه همین اومدی اینجا؟ ‫فورمن فرستادت؟
‫نه.
‫اومدی بازم سرم داد بزنی؟
‫نه.
‫خب، دیگه عقلم قد نمیده.
‫لوکاس...
‫اوه، عالیه.
‫بازم معذب شدی.
‫احتمالاً معنیش اینه که...
‫یه عروسی سریع توی وگاس می‌گیرید،
‫یا باردار شدی...
‫تمومش کردم.
‫چی؟
‫من گیر افتادم، هاوس.
‫مدام دلم می‌خواد که جلو برم.
‫مدام می‌خوام پیش برم و نمی‌تونم.
‫توی خونه‌ی جدیدم ‫همراه نامزد جدیدم هستم،
‫و تمام فکر و ذکرم تو هستی.
‫فقط می‌خوام بدونم که رابطه‌ی ‫من و تو به نتیجه می‌رسه یا نه.
‫به‌نظرت می‌تونم خودم رو اصلاح کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫چون من داغون‌ترین آدم توی دنیام.
‫می‌دونم.
‫دوستت دارم.
‫ای‌کاش نداشتم.
‫ولی نمی‌تونم کاریش کنم.
‫« ارائه شده توسط از سایت مووی شو »