‫سلام.
‫سلام، الان میام.
‫عجله نکن.
‫میشه یه لیوان آب بخورم؟
‫نه نه، مشکلی نیست، ‫راحت باش.
‫مثل کتاب خوندن لب ساحل نیست، نه؟
‫از اینا چیزی بارت میشه؟
‫خب، اکثرشون رو آره.
‫ولی اون یکی، حتی از ‫جلدش هم چیزی سر در نمیارم.
‫- تد کجاست؟ ‫- برکنار شد.
‫شرکت دنبال کارگرای روزمُزده.
‫که مجبور نباشن هزینه ‫اضافه‌کاری و بیمه سلامت بدن.
‫عجب، چقدر بد.
‫برام مهم نیست. واقعاً. ‫آدمی نیستم که هر هفته 40 ساعت کار کنم.
‫اگه میشه اینو امضاء کنی...
‫درسته...
‫یه لحظه صبر کن. ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫خنده‌ات می‌گیره،
‫ولی قسم می‌خورم این یارو، ‫«جیمز سایدس» دقیقاً مثل توئـه.
‫وایسا یه لحظه.
‫این یارو خودتی. ‫دیدم چشمات چه برقی می‌زد.
‫تو جوون‌ترین فارغ‌التحصیل ‫دانشگاه ماساچوست هستی.
‫اون موقع ضوابط شُل‌تر بودن.
‫تو آی‌کیوت 178 ـه.
‫سه تا کتاب و 35 تا مقاله تألیف کردی،
‫همه قبل از 18 سالگیت؟!
‫آره.
‫شرمنده، باید زودتر برم،
‫پس اگه فقط میشه یه امضاء بزنی...
‫خیلی‌خب. باهات مبادله می‌کنم. ‫اگه تو اینو امضاء کنی منم امضاء می‌کنم.
‫من دیگه اون شخص نیستم.
‫بیخیال رفیق. این هیجان‌انگیزترین چیزیـه...
‫که این چند سال اینجا اتفاق افتاده.
‫بیخیال، اینطوری اخم نکن.
‫دارم ازت تعریف می‌کنم.
‫مسأله این نیست. من...
‫دستم کار نمی‌کنه.
‫آهای، یواش. آروم. حالت خوبه؟
‫نه.
‫« ارائه شده توسط از سایت مووی شو »
‫- 2.32 دلار میشه. ‫- بزن به حساب دکتر ویلسون.
‫نمی‌دونم دکتر ویلسون کیه ‫و حساب دفتری هم نداریم.
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫ولی، آقا...
‫من حساب می‌کنم. عیبی نداره.
‫ممنون.
‫هرچند، باید خدمتت ‫عرض کنم که با دو دلار،
‫فقط یه تی‌شرت نصفه گیرت میاد، ‫اونم از روی لباس.
‫واسه روز شکرگزاری برنامه‌ای داری؟
‫واسه شام میرم خونه خواهرم. ‫چطور؟
‫فقط داشتم سر صحبت رو باز می‌کردم.
‫شنیدم ملت از این کارا زیاد می‌کنن.
‫چطوره درمورد این حرف بزنیم؟
‫15 ساله، میگرن‌های مکرر ‫و تاری ِدید.
‫- عالیه. ‫- واقعاً؟
‫البته. وقتی مهمونی‌ای در کار نباشه،
‫آوردن گروه موسیقی بی‌فایده‌ست.
‫صبر کن. ‫به جاش این یکی رو بگیر.
‫انتظار مقاومت بیشتری ازت داشتم.
‫قبلاً اینطوری بودم. ‫دیگه به سکون رسیدم و اصطکاک ندارم.
‫از بوقلمون بریونت لذت ببر.
‫واسه نجات جون یه‌سری آدم آماده‌اید؟
‫یه پیکِ 32 ساله، ‫آتاکسی، کم‌خونی، سرفه‌های خفیف.
‫سی‌تی اسکنش مشکلی نداشت، ‫آزمایش سم‌شناسی همینطور.
‫از چی اینقدر هیجان‌زده‌ای؟
‫چرا نباشم؟ کلِ بازیکنانِ ‫شروع‌کننده‌ام رو پس گرفتم،
‫به‌علاوه چند تا کارگزارِ درجه یک رایگان. ‫حس می‌کنم «مایک تاملین‌» هستم. (مربی فوتبال)
‫احتمالاً نه به اندازه‌ی تو، ولی گرفتی چی گفتم. ‫[مایک تاملین سیاهپوست می‌باشد]
‫آتاکسی و کم‌خونی ممکنه ویروسی باشه، ‫شاید ویروس نیل غربی.
‫تب نداره، غدد لنفاویش هم عادی هستن. ‫کسی ویلسون رو ندیده؟
‫افزایش سطح بیلی‌روبین خون؟
‫آره، مثلاً انگار همچین چیزی واقعیـه.
‫منژنیت.
‫کم‌خویش طولانیـه.
‫دکتر ویلسون رو برای خط 558 پیج کنید.
‫کم‌خونی داسی‌شکل چطور؟
‫- طرف سفیدپوستـه. ‫- سفیدپوستا هم بهش مبتلا میشن.
‫بیخیال. بیماری آرنج تنیس‌بازان ‫و کلی پول به ما می‌رسه،
‫بذار کم‌خونی داسی‌شکل هم به اونا می‌رسه.
‫پ.ت.ت بیشتر بهش می‌خوره. ‫[پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک]
‫حق با اونـه.
‫چیه نکنه فکر کردی باهاش ‫هم‌نظر نمیشم؟ تا ابد؟
‫خب، تو باهاش موافق نبودی.
‫واسه همین ولت کرد. ‫شرمنده، دو طرفه بوده.
‫ما مشکلی نداریم، خب؟ ‫نه کسی ناراحته، نه کسی آزار دیده.
‫چقدر عاطفی.
‫- به‌نظر من پ.ت.ت با عقل جور در میاد. ‫- به‌نظر من نه.
‫اگه سابقه‌ی ... داشته باشه چی...؟
‫یه خانواده‌ی بزرگِ شاد. ‫همین پ.ت.ت است خودشه.
‫با آزمایش گستره خون و آنتی‌بادی‌های ‫آدام‌اس‌تی13 تأییدش کنید.
‫دکتر جیمز ویلسون، ‫لطفاً شماره‌ی 558 رو بگیرید.
‫می‌تونید مداواش کنید؟
‫ت.پ.پ کاملاً قابل مداوا نیست.
‫ولی با درمانِ مناسب میشه ‫علائمش رو کنترل کرد.
‫این درمانـه؟
‫نه. اول باید یه آزمایش خون ‫بگیریم تا تشخیص رو تأیید کنیم.
‫ولی حالش بهتر میشه دیگه؟
‫عزیزم، داره همینو میگه دیگه.
‫حالم خوب میشه. ‫نگران نباش.
‫چطوری نگران نباشم؟ ‫توی بیمارستانی.
‫خوب میشم.
‫مطمئنی قبلاً همه چی ردیف بود؟
‫منظورم اینه که با توجه به ‫سابقه‌ی تحصیلی‌ـت،
‫چرا سراغ شغلی توی حیطه پزشکی نرفتی؟
‫ما پول داریم. نگران نباش.
‫مسأله این نیست.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم...
‫که تمام اطلاعاتِ لازم رو داشته باشیم.
‫شوهرم دروغ نمیگه.
‫مشکلی نیست عزیزم. ‫اون فقط داره کارش رو انجام میده.
‫فقط می‌خواد مطمئن بشه ‫که مخفیانه اعتیاد ندارم.
‫یا سابقه‌ی بیماری روانی‌ـت رو مخفی نمی‌کنی.
‫پیک کار می‌کنم چون دلم می‌خواد.
‫چیز ساده‌ایـه. ‫لازم نیست بهش فکر کنی.
‫فکر کردن بهش زیادی سختـه؟
‫نه. فقط ناخوشاینده.
‫مهم نیست چیکار کردم، ‫واقعاً اونقدر خوب نبود.
‫بعدش با «دارا» آشنا شدم.
‫اون براش مهم نبود چقدر باهوشم،
‫یا در آینده ممکنه به چه چیزهایی برسم.
‫توی زندگیم اولین بار بود ‫که واقعاً خوشحال بودم.
‫پس تصمیم گرفتم خوشحال باشم تا باهوش.
‫حالت خوبه؟
‫شرمنده. می‌دونم ردیف نیستی. یعنی...
‫اون گذاشت رفت.
‫برگشت شیکاگو.
‫احتمالش هست آشتی کنید؟
‫نه.
‫مطمئنی نمی‌خوای بعد از کار یه نوشیدنی بخوریم؟
‫به‌نظرم می‌تونیم درباره‌ی ‫خطرات نامزدی با دکترها حرف بزنیم.
‫من با کمرون نامزد نبودم.
‫شرمنده. قصد نداشتم...
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی ‫و ازت ممنونم.
‫ولی خودم حواسم هست.
‫این رو باید درمورد حادثه‌ی «دیبالا» می‌گفتی،
‫و مشخصه که این کار رو نکردی.
‫و مشخصه که درموردش حرف زدن ‫اوضاع رو خیلی بهتر می‌کنه.
‫به‌نظر تو اون یارو یه ریگی به کفشش نبود؟
‫نه واقعاً. راستش، ‫به‌نظرم کاملاً عادی بود.
‫منظورم همینـه.
‫آدم‌هایی که همچین آی‌کیوی بالایی دارن...
‫معمولاً اصلاً عادی نیستن.
‫حرف از هاوس شد، ‫چرا برگشتی؟
‫یعنی، حتماً پول کلانی گرفتی.
‫زندگی کوتاه‌تر از این حرفاست ‫که نگران پول باشی.
‫همسرت هم همین حس رو داره؟
‫اون بدش نمیاد بعضی چیزها کمتر بشن.
‫مثل روابط صمیمانه.
‫- خودت چرا برگشتی؟ ‫- چرا نباید برمی‌گشتم؟
‫همونطور که فورمن گفت، ‫نه ناراحتی هست نه کینه‌ای.
‫شیستوسیت.
‫این یعنی ت.پ.پ داره.
‫که نظرمون همین بود، یادته؟ ‫اینطوری باشه خوبه.
‫این یه موردِ ساده‌ست، ‫و هاوس پرونده‌ی ساده قبول نمی‌کنه،
‫که یعنی ت.پ.پ نیست.
‫و می‌خواد ببینه چقدر طول می‌کشه بفهمیم.
‫شیستوسیت حاکی از ت.پ.پ هستش.
‫خوبه، حالا چی؟
‫در حالت عادی می‌ریم ‫سراغ پلاسمافرزیس،
‫ولی بیمار حساسیت کلوئید آلبومین داره.
‫خب؟
‫پس این یعنی طحال‌برداری کنیم.
‫بله، درسته.
‫- ویلسون؟ ‫- نه.
‫می‌دونی کجاست؟
‫اینجا که نیست.
‫مطمئنی می‌خوای طحالش رو برداریم؟
‫مگه طحال‌برداری همین نیست؟
‫فکر کردم یه نوع طعم بستنی‌ـه. ‫اَه اَه.
‫پس واقعاً به‌نظرت ت.پ.پ داره.
‫پس ما رو امتحان نمی‌کنی.
‫آره. وقتِ بازی کردنم کجا بود.
‫خب، پس علت واقعی ‫قبول کردنِ این پرونده چی بود؟
‫مشخص نیست؟ ‫دنبالِ یه دعوت شامم.
‫امروز سر صبحونه نیومدی.
‫و ناهار.
‫وقت دندون‌پزشکی داشتم.
‫می‌دونی خواهرِ کادی کجا زندگی می‌کنه؟
‫واسه همینه به پیج‌های اضطراریت جواب نمیدم،
‫چون اصلاً فراخوان اضطراری نیستن.
‫بالاخره تصمیم گرفتم با ‫کادی و لوکاس چیکار کنم.
‫از هم جداشون می‌کنم.
‫- البته. ‫- بهم هدفی در زندگی داده،
‫یه مقصد، یه دلیل وجودی.
‫اگر چه دلیلی خودخواهانه، ‫بدجنسانه و کودکانه‌ست.
‫به‌نظر من خیرخواهانه‌ست.
‫تنها دو نتیجه‌ی ممکن ‫واسه رابطه‌ی اونا هست،
‫از هم جدا میشن ‫یا تا ابد با هم می‌مونن.
‫اگه جدایی باشه، پس هر چه ‫زودتر بشه واسه همه بهتره.
‫اگه قرار به موندن باشه، ‫پس دخالتِ من اهمیتی نداره.
‫در واقع، ازش جون سالم به‌در می‌برن،
‫و حتی پیوندشون قوی‌تر میشه.
‫اینکه چطور می‌تونی خودشیفتگی‌ت رو به...
‫خیرخواهی برسونی، استادانه‌ست.
‫و تصمیم گرفتم واسه شام عید شکرگزاری برم،
‫فقط به خاطر اینکه احساساتی‌ام.
‫شام توی خونه‌ی خواهر کادی، ‫که ما رو برمی‌گردونه به...
‫هاوس، بیخیال شو.
‫دنبالِ دعوت بودم. کادی دعوتم نکرد، ‫پس مجبورم سر زده برم.
‫من اصلاً نمی‌دونم ‫خونه‌ی خواهر کادی کجاست.
‫ازش بپرس تا بفهمی.
‫نکنه واقعاً خیال کردی کمکت می‌کنم؟
‫به من کمک نمی‌کنی، ‫به کادی کمک می‌کنی، یادته؟
‫اگه آدرسش رو گیر نیاری، مجبور میشم ‫به روش‌های زشت‌تری متوسل بشم.
‫عیدت مبارک.
‫آه...
‫به‌نظر عالی میاد.
‫خب، حالش بهتره؟
‫احتمالاً یه دوره طولانی تحت مداوا باشه،
‫و یه 300 گرم هم از وزنش کمتر شده،
‫غیر از اینا، حتی متوجهِ ‫نبودن طحالش هم نمیشه.
‫شنیدی عزیزم؟ ‫حالت خوبِ خوب میشه.
‫کِی از اینجا مرخص میشم؟
‫اگه همه چی ردیف باشه، ‫کمتر از یه هفته.
‫خوبه. چون اون جعبه‌ها ‫از این رنگ‌ها ندارن.
‫رنگ‌ها؟
‫سبز و نارنجی...
‫و رنگ سقف.
‫- آقای سایدس، می‌دونید کجا هستید؟ ‫- در حالِ جویدن.
‫جیمی؟
‫پیراهن.
‫داره سکته می‌کنه. بخش سونداژ ‫عروقی رو خبر کنید. همین حالا!
‫وای خدا.
‫جریان خون به حالت عادی برگشت، ‫ظاهراً آسیبش دائمی نیست.
‫خبر خوب اینه که معلوم شد بالاخره...
‫این یه مورد هیجانی و جالبـه.
‫خبر بد هم اینه که طحالش رو بی‌دلیل در آوردیم.
‫خدا رو شکر که هنوز ‫آپاندیس و لوزه‌هاش سر جاشن.
‫خب چه بیماری‌ای شبیه ت.پ.پ ‫هستش، عملکردش مثل اونه...
‫آزمایشش هم تطابق داره، ‫ولی ت.پ.پ نیست؟
‫واسکولیت سیستم عصبی مرکزی، ‫آتاکسی رو توجیه می‌کنه...
‫و کم‌خونی، و شاید سکته‌اش رو.
‫اگه این بود یه چیزی توی ‫سی‌تی اسکن دیده می‌شد.
‫سلام، من گرگ هاوس هستم. ‫یکی از دوستانِ خواهرتون، لیسا.
‫ممکنه «انعقاد درون‌رگی منتشر» باشه.
‫لیسا کادی.
‫- شرمنده، اشتباه گرفتم. ‫- می‌خواید ازش بپرسید؟
‫مطمئنم یه توضیح کاملاً منطقی داره.
‫انعقاد درون‌رگی نمی‌تونه باشه، ‫خونریزی نداره.
‫منم به کل جولیا کادی‌هایی که توی شعاع ‫صد مایلی اینجا هستن زنگ می‌زنم.
‫- دیدی؟ کاملاً منطقی. ‫- پان‌سیتوپنی اکتسابی؟
‫تعداد گلبول‌های سفید طبیعی‌ـه.
‫سلام جولیا. ‫تو خواهر لیسا هستی دیگه؟
‫مطمئنی؟ تو نفر 12 اُم هستی.
‫شاید ازدواج کرده و اسمش رو تغییر داده.
‫اوتیس کمبل.
‫احتمالاً اسم کوچیکش رو عوض نکرده.
‫مخفف سم‌شناسی.
‫«اُ» واسه اُرگانوفسفات، «س» واسه ‫سه‌حلقه‌ای، «ا» واسه انسولین...
‫یا اونطوری که من یادمه، ‫«مکان مرطوب».
‫این «مکان» با «ک» و ‫«ن» صامت تلفظ میشه.
‫جز اینکه آزمایش سم‌شناسی منفی بوده.
‫سم‌شناسی استاندارد. سموم ِ ‫غیر استاندارد نمایان نمیشن.
‫خب، شما دو تا یه آزمایش سم‌شناسی غیر استاندارد ‫انجام بدید. شما دو تا هم خونه‌اش رو بگردید.
‫این سمّ باید یه جایی مخفی شده باشه.
‫باهوش‌ترین آدمِ دنیا...
‫و این تهِ هنرشـه؟
‫شاید داره به علایقش می‌پردازه.
‫تحویل دادن جعبه‌ها رویای کودکیش بوده.
‫نوشابه، پنیر پروسس، ‫خمیر مارشملو.
‫هیچکدوم قابلیت فاسد شدن ندارن.
‫ایبوبروفین، قطره چشم، ‫شربت سرفه.
‫می‌خوای واسه شام ‫عید شکرگزاری بیای پیشم؟
‫قبلاً ازم دعوت نکرده بودی، ‫چرا الان؟
‫اصلاً بهش فکر نکرده بودم. ‫ولی حالا که هردومون توی تیم هستیم...
‫و همسرم ولم کرده؟
‫این دلیل بدیـه؟
‫نه، ولی من مشکلی ندارم.
‫هم با غذا و هم با دوستان.
‫موش.
‫تب شالیزار آتاکسی و کم‌خونی رو توجیه می‌کنه.
‫ولی نه بدون تب.
‫کسی رو واسه حرف زدن داری؟
‫- آره. ‫- کی؟
‫چیه می‌خوای بدونی کیه؟
‫ببین، تو یه دوست رو از دست دادی، ‫درک می‌کنم.
‫ولی من کاتنر نیستم.
‫خوبه. چون کاتنر اصلاً ‫واسه شام نمی‌اومد خونه‌ی ما.
‫وانمود می‌کنم یه چیز جالبی اینجاست،
‫تا خفه خون بگیری.
‫راستش، هست. اون طرح‌های ‫یه ساختار اتمی رو داره.
‫این یکی پر از معادلات ریاضی‌ـه.
‫همگی قدیمی هستن. ‫از 1996 به بعد چیزی نیست.
‫اینا تکالیف و مشق نیستن...
‫که والدینش وادار به انجامش کرده باشن،
‫این از سر عشقـه. چرا باید ‫دست از این کار بکشه؟
‫ازدواج روحش رو نابود کرده؟
‫اووه!
‫یا شاید زیر سر این بطری بوده.
‫ممنونم دکتر. ‫کارت حرف نداشت.
‫لطف داری، دایان. خیر پیش.
‫ممنونم.
‫داری کمک می‌کنی. اونم داوطلبانه.
‫تا الان شد شش تا.
‫فکر کردم به خاطر عید...
‫به کمک نیاز داشته باشی.
‫خب کدوممون وارد کرم‌چاله شده ‫و رفته به یه بُعد دیگه؟
‫من همیشه عاشق سفر بودم. ‫و نقاشی.
‫شماره‌ی 7 خوش‌شانس.
‫هاوس، می‌دونم سعی داری خوب باشی.
‫ولی اینم می‌دونم که یه قصدی داری.
‫چقدر جذاب و هوشمند.
‫لوکاس چقدر خوش‌شانسـه.
‫سؤال اینه که قصدت بده یا خوب؟
‫یا می‌خوای سرم کرم بریزی،
‫یا می‌خوای نشونم بدی که واقعاً تغییر کردی.
‫خب کدومشـه؟ ‫واسه فهمیدنش جون میدم.
‫برنامه‌ات واسه شام عید شکرگزاری چیه؟
‫«صلح برای زمانه‌مان»! ‫(عبارت پس از امضای توافق‌نامه مونیخ)
‫خرجش 45 دقیقه معاینه توی درمانگاه بود.
‫سه ساعت باید پشت فرمون بشینی.
‫این احتمال رو در نظر گرفتی ‫که آدرسش قلابی باشه؟
‫به‌نظرت واسه شام عید منو می‌فرسته ناکجاآباد؟
‫- اگه باهوش باشه آره. ‫- هست.
‫واسه همین با موتور رفتم دنبالش. ‫رد خور نداره.
‫محاله عاقبتش خوب بشه.
‫منم نمی‌خوام خوب بشه. ‫بهتره تو هم به‌عنوان همراهم بیای.
‫اصلاً دلت نمی‌خواد این یکی رو از قلم بندازی.
‫آزمایش سم‌شناسی غیر استاندارد...
‫مثل همون قبلی پاک بود.
‫ولی یه بطری نوشیدنی مخفی شده ‫خونه‌اش پیدا کردیم.
‫جریانِ این کراوات‌ها چیه؟
‫باعث میشه دوست‌داشتنی و بی‌خطر ‫به‌نظر بیام. گل‌گلی یا قلب‌گلی؟
‫نارسایی کبد تمام این علایم رو توجیه می‌کنه.
‫قلب‌قلبی.
‫پس، طرف نابغه‌ست و ‫تهِ خلافش نوشیدنی مخفی‌ـه؟
‫یه‌جورایی پیش پا افتاده‌ست، نه؟
‫باهاش حرف بزن، ‫طرف آدمِ پیش پا افتاده‌ایـه.
‫که نوشیدنی زیاد می‌خوره. بافت‌برداری ‫کبد بمونه واسه بعد از عید شکرگزاری.
‫بله، با فرضِ اینکه بافت‌برداری...
‫قراره دقیقاً همون نتیجه‌ای رو ‫بده که انتظارش رو داریم،
‫می‌تونیم بذاریمش واسه عید سال نو.
‫از طرف دیگه، تاب و سیزده می‌تونن همین ‫امروز ترتیب بافت‌برداری کبد رو بدن.
‫چرا ما؟
‫باید جدیدی پس بدید. ‫خوش برگشتید.
‫می‌خوای ما چیکار کنیم؟
‫مثل من. یه عید شکرگزاری شاد داشته باشید.
‫من معتاد نیستم.
‫آره، فقط واسه شوخی توی خونه ‫نوشیدنی قایم می‌کنی.
‫گاهی می‌خورم، ولی نه زیاد.
‫از کِی اصلاً نوشیدنی می‌خوری؟
‫وقتی از سر کار میام خونه یه‌ ‫استکان می‌خورم، عزیزم. همین.
‫خب چرا درموردش به همسرت دروغ گفتی؟
‫چون اهمیتی نداره.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫که هر روز تنهایی نوشیدنی می‌خوری؟
‫یه استکان کوچیک خوردم، خب؟
‫اصلاً تابحال دیدی ناخوش باشم؟ هان؟
‫نه، ولی تابلوئـه اونقدر خوردی ‫که به کبدت صدمه زده.
‫- کبدِ من مشکلی نداره. ‫- تکون نخور.
‫برو که رفتیم.
‫این آزمایش وقت تلف کردنـه.
‫- سلام. ‫- این یکی؟
‫خیلی‌خب... عالیه... بفرما...
‫لوبیا سبز؟
‫جولیا؟
‫نه، من سرایدارش هستم.
‫اونا این هفته رو رفتن هاوایی.
‫شما باید دکتر هاوس باشید.
‫بهم گفتن که یه ساندویچ ‫بوقلمون بهتون تعارف کنم.
‫سالاد ماهی تُن. ‫نزدیک‌ترین چیزی که به بوقلمون داشتن.
‫ممنون. ولی هنوز امیدوارم ‫بتونم از اینجا بزنم بیرون...
‫و به ته‌مونده‌ی شام با همسرم برسم.
‫چیزی گیرت نیومد؟
‫نه سیروز، نه زخم، نه عفونت.
‫- هموگرام خون؟ ‫- سطح آلبومین بالا، 7.2.
‫- فقط همین؟ ‫- بقیه چیزاش مشکلی نداره.
‫پس واقعاً وقت تلف کردن بوده.
‫مگر اینکه، بالا رفتنِ آلبومینش...
‫از کبدش نباشه، از کلیه‌هاش باشه.
‫نارسایی کلیوی. ‫کم‌خونی رو توجیه می‌کنه.
‫اگه به هایپرکالمی رسیده باشه،
‫آتاکسی رو هم توجیه می‌کنه، ‫ولی سکته...
‫کم‌خونی انسفالوپاتی.
‫آفرین.
‫فقط حالا باید بمونیم و ‫از کلیه‌هاش آزمایش بگیریم.
‫کلیدِ زیر حصیر.
‫زیر حصیر کلیدی نیست.
‫اوه، درسته.
‫باید یکی از پنجره‌های ‫آشپزخونه‌ات رو عوض کنی.
‫رفتم سراغ نوشیدنی‌هات.
‫بیرون رفتنی انعامت رو میدم.
‫تو واسش مناسب نیستی.
‫و تو مناسبی؟
‫کمتر نامناسبم.
‫آها...
‫ولی بعدش به فکر افتادم...
‫چی داشتم می‌گفتم؟
‫داشتی می‌گفتی دیر وقته و...
‫اون دعوتم کرد. نمی‌دونست ‫باید این کار رو بکنه یا نه.
‫سعی داشت بفهمه واقعاً تغییر کردم...
‫یا همون عوضی‌ای هستم که همیشه بودم.
‫ولی اون همیشه بهم یه فرصت داد.
‫832 تا فرصت،
‫و من از همه‌اش استفاده کردم.
‫832 تا محدودیتِ اونـه، ‫یه جا بنویس.
‫یه فنجون قهوه چطوره؟
‫فقط قهوه فوری هست، ولی...
‫من چندش‌آورم...
‫من لیاقتِ اونو ندارم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫بیا.
‫شاید بهتر باشه همینجا بخوابی.
‫این مبل تخت‌شوئـه.
‫من خاطرخواهشم.
‫کبد بیمار مشکلی نداره، ‫کلیه‌هاش هستن که ادا در آوردن.
‫و هاوس کدوم گوریه؟
‫روی پیغام‌گیر یه پیام گذاشته بود. ‫امروز نمیاد.
‫خب چی باعث نارسایی کلیه‌اش شده؟
‫رابدومیولیز.
‫اِدِم نکرده. ‫[تجمع آب میان‌بافتی]
‫مطمئنم عید شکرگزاری محشری داشتید.
‫یادم نمیاد. ‫پس گمونم همینطوره.
‫- مولتیپل میلوما. ‫- درد استخوان نداره.
‫تنهایی سرخوش شدی؟
‫نه. اگه اینطور بود...
‫باید یه صحبتی درموردش باهاتون می‌کردم.
‫بیماری کلیه پلی‌کیستیک.
‫نه عفونت ادرار داشته، ‫نه درد در ناحیه پشت.
‫خب، اگه سرفه‌هاش بیش از ‫یه سرماخوردگی ساده باشه چی؟
‫- اون سرفه نمی‌کنه. ‫- توی سوابقش هست.
‫و ما یه بطری شربت سرفه‌ی تازه ‫توی قفسه داروهاش پیدا کردیم.
‫سرفه ممکنه معنیش ‫«نشانگان گودپاسچر» باشه،
‫روی کلیه‌ها و ریه‌هاش اثر می‌ذاره.
‫بهش داروهای سرکوب‌کننده سیستم ‫ایمنی بدید و دیالیزش رو شروع کنید.
‫به‌محض اینکه با هاوس مطرحش کردیم.
‫به پیجرش جواب نمیده.
‫انگار گذاشته به عهده خودمون.
‫خودمون. نه تو.
‫و از اونجا که ما مخالف نیستیم،
‫می‌تونید دعواتون رو واسه ‫یه پرونده دیگه نگه دارید.
‫تا کِی باید این بهم وصل باشه؟
‫چهار الی شش ساعت در روز.
‫- تا وقتی که ببینیم رو به بهبودیـه. ‫- اگه نشه چی؟
‫اون‌وقت ادامه می‌دیم تا پیوند عضو بشه.
‫مطمئن بودید از طحالشـه،
‫بعدش مطمئن بودید مشکل از کبدشـه،
‫که خودش بهتون گفت نیست،
‫و حالا مطمئنید که مشکل از کلیه‌هاشـه.
‫قطعاً از کلیه‌هاشه.
‫فقط نمی‌دونیم چرا کلیه‌هاش مشکل دارن.
‫خبری از کمرون نشده؟
‫نه.
‫بعد از تشخیصم رفتم سراغ یه مشاور.
‫واقعاً کارش درسته.
‫چرا همه فکر می‌کنن ‫طرز رفتارِ همه یکسانـه؟
‫تقریباً هم یکسان هستیم.
‫غرورمون می‌خواد فکر کنیم همگی ‫دونه‌های برفِ متفاوت هستیم...
‫ولی در واقع هدفِ یکسان داریم،
‫عشق، بخشش، شکلات.
‫خب، خواسته‌ی من ‫از همه اینه که تنهام بذارن.
‫چیکار کنم تا این نصیبم بشه؟
‫دیشب به لوکاس چی گفتی؟
‫می‌دونم که پر از دردِ دل بود.
‫یادم نمیاد چطوری اومدم اینجا، ‫چی گفتم رو بیخیال.
‫خب، الان باهاش حرف زدم.
‫و گفت به‌نظرش بهتره...
‫از هم جدا بشیم.
‫گفت نمی‌دونسته چقدر علاقه...
‫بین من و تو باقی مونده.
‫و نمی‌خواست وسطِ «ما» بمونه.
‫من ناخوش بودم.
‫هر چی که گفتم، نباید اون...
‫دیگه به این‌جام رسیده، هاوس.
‫واقعاً ناراحت شدم که گولت زدم،
‫ولی بعدش ازت توقع نداشتم، ‫خیلی هم بدتر شد.
‫هیچ «ما»یی وجود نداره.
‫هیچ وقت هم نخواهد بود.
‫جواب داد.
‫لطفاً بهم بگو که داری از ‫یه روند درمانی حرف می‌زنی.
‫امروز صبح جدا شدن.
‫تو اولین نفری هستی که بهش گفتم.
‫و به‌نظرت با تو نامزد می‌کنه؟ ‫مطمئنم ازت متنفره.
‫ولی چشماش میگن،
‫«چطور اون درس تنیس ‫رو برات جبران کنم؟»
‫حیف.
‫فراموش می‌کنن.
‫- منظورم تو بودی. ‫- من زودتر از اونا فراموش می‌کنم.
‫باورم نمیشه که لوکاس گولِ...
‫این ادا در آوردن و...
‫عشقِ ناخوش و نعشه رو خورد.
‫دومین ترفند قدیمی توی کتاب.
‫حق با توئـه. تقصیر خودشه چون احمقـه.
‫قطعاً همینطوره.
‫تو یه احمقی.
‫خب، هر چی گفتی خودتی...
‫اون پیش پا افتاده و ساده نیست، ‫فقط احمقـه.
‫یا حداقل احمق‌تر از چیزیـه که باید باشه. ‫اون به دی.ایکس.ام اعتیاد داره.
‫دکسترومتورفان. ‫همون شربت سرفه؟
‫واسه سرفه‌اش نمی‌خورده.
‫ارزونـه، توی هر ‫داروخونه‌ای پیدا میشه،
‫و وقتی در دُز بالا مصرف بشه، ‫میشه داروی احمقی.
‫داروی احمقی؟ ‫مشخصه که اون هنوز...
‫اون در مقایسه با تو باهوشـه،
‫ولی نسبت به چیزی که ‫قبلاً بود کودن محسوب میشه.
‫مصرف بیش از حد دی.ایکس.ام آی‌کیو رو ‫میاره پایین، به‌علاوه باعث آسیب مغزی میشه.
‫مگه اینکه با مقدار مناسب ‫اتانول مصرف بشه،
‫حدوداً یه نوشیدنی استکانی هر روز.
‫اون بی‌رویه نوشیدنی نمی‌خورده...
‫و مصرف شربت سرفه‌اش دارویی نبوده،
‫بلکه مصرف شربت سرفه‌اش بی‌رویه بوده ‫و نوشیدنی براش حکم دارو داشته.
‫احسنت.
‫چرا باید همچین کاری کنی؟
‫اگه این موهبت رو داشتی، ‫چرا می‌ندازیش دور؟
‫دور ننداختمش. فقط ‫شدتش رو کمتر کردم.
‫وقتی مغزم کمتر کار می‌کنه، ‫اوضاع کمتر مصیبت‌بار به‌نظر میاد.
‫زندگی قابل تحمل میشه.
‫فکر می‌کردم این به‌خاطرِ منـه.
‫همینطورم هست.
‫مصرف طولانی مدتِ شربت سرفه ‫تمام علایمت رو توجیه می‌کنه.
‫حتی جالبه بدونی، همین سرفه‌هات رو.
‫شستشوی کامل روده با ذغال فعال.
‫کل آثارش رو از بدنت پاک می‌کنیم،
‫طولی نمی‌کشه که بازم ‫همون پیکِ ناراحت میشی.
‫فکر نکنم بتونم بدون اون زندگی کنم.
‫تعجب می‌کنی بفهمی ‫بدون چه چیزایی نمیشه زندگی کرد.
‫بازم تبدیلش کنید به نابغه.
‫باورم نمیشه. ‫هیچی نشده حالش خیلی بهتر شده.
‫تو این فکر بودیم که به ‫مجله‌ی جی‌کیو زنگ بزنیم.
‫ذغال فعال تمام آثار دی.ایکس.ام ‫رو از بدنش پاک کرده.
‫دوباره داری نقاشی می‌کشی. چیه؟
‫فقط خط‌ خطی کردم.
‫نه خط خطی نیست. ‫بیخیال جیمی، می‌خوام بدونم.
‫این یه دستگاه پلاسمای هلیکن حلقوی‌ـه.
‫مقدار انرژی مصرف شده توسط...
‫ذرات زیر اتمی رو تعیین می‌کنه.
‫تشنه‌ام. میشه یه آبمیوه‌ای چیزی ‫بهم بدی؟
‫آره، البته.
‫بهتون که گفتم.
‫می‌دونید فرق آی‌کیوی من و اون چقدره؟
‫91 تا.
‫توی رابطه، اون به میمون ِ ‫دراز دست نزدیک‌تره تا من.
‫ازدواج با اون مثل حیوان‌پروری‌ـه.
‫گمونم دلیل ازدواجت با اون...
‫مهارتش توی فیزیک کاربردی نبوده.
‫ای‌کاش می‌تونست «فیزیک کاربردی» ‫رو هجی کنه.
‫واقعاً فکر می‌کنی با کسی که...
‫بهتر می‌تونه هجی کنه خوشحال‌تری؟
‫نه.
‫مشکل همینـه. ‫اونی که عوضیـه منم.
‫ولی همه چی رو بهش مدیونم.
‫می‌خوام که بخوام باهاش باشم.
‫و وقتی روی حالت عادی باشم، من...
‫نمی‌تونم.
‫غش، سرگیجه، تنگی نفس؟
‫گاهی.
‫همیشه باید اینقدر صبر کنیم؟
‫هر روز هفته. اسهال، از دست دادن وزن؟
‫یه‌کم.
‫اصلاً اصلاح نمی‌کنی؟
‫چرا، هفته‌ای یه بار. ‫تو چی؟
‫دردِ شکم، حساسیت؟
‫گهگاهی. با همه‌ی ‫بیمارات اینقدر بی‌ادبی؟
‫آره، فکر نکن با بقیه فرقی داری.
‫خب کلی علایم مبهم و غیر قابل تأیید داریم،
‫و تمام علایم فیزیکی کاملاً عادی هستن.
‫- به‌نظرت چی دارم؟ ‫- مطمئن نیستم،
‫ولی گمونم شغلِ ضایع داری.
‫چی؟
‫تو یه جاسوسی. شرکت بیمه ‫تو رو می‌فرسته که...
‫کیفیت خدمات پزشکی رو بررسی کنی.
‫مسخره‌ست.
‫واقعاً؟
‫چون انگار بیشتر علاقه داری...
‫سوال بپرسی تا سوال جواب بدی.
‫دست‌خط روی سوابق پزشکیت ‫مشخصه مال یه دکتر نیست،
‫چون تقریباً می‌تونم بخونمش!
‫و موقعی که رفتی تست ادرار بدی، ‫یه نگاهی به کیفت انداختم.
‫لیست سوالاتی که ‫قرار بوده قبل ِ...
‫اومدن به درمانگاه حفظ کنی پیدا کردم. ‫دنبال آدامس می‌گشتم.
‫عجب عوضی‌ای هستی.
‫اینم توی گزارشت بنویس.
‫ببین، بهت 20 دلار میدم...
‫اگه موقعی که داری از این اتاق...
‫بیرون میری وانمود کنی عوضی نیستم.
‫یه لحظه وایسا. کادی کجاست؟
‫امروز نیست.
‫آهای! آهای!
‫شرمنده، یادم نمیاد تابحال بابت ‫اینکه پرستارِ مرد هستی دستت انداختم یا نه.
‫گمونم همین حساب میشه.
‫حق گفتی.
‫این مردی نیست که باهاش ازدواج کردم.
‫چرا هست. فقط باهوش‌تره. ‫بهش کمی زمان بده.
‫- مطمئنم... ‫- اون ازم متنفره.
‫بدنش وارد روند ترک شده. ‫داره خودش رو وفق میده.
‫شاید هیچوقت دوستم نداشته.
‫شاید اصلاً هیچوقت علاقه‌ای بین‌مون نبوده.
‫یکی کمک کنه!
‫نمی‌تونم پاهامو حس کنم. ‫نمی‌تونم پاهامو حس کنم.
‫هیچ جاش. هیچی.
‫باید درموردش صحبت کنیم.
‫دیر وقتـه. خسته‌ام.
‫می‌دونم این کاهش دستمزد قابل توجه هستش،
‫ولی همیشه فرصت پول در آوردن دارم.
‫همیشه فرصت این شغل رو ندارم.
‫همچین فکری می‌کنی؟ ‫که قضیه سر پولـه؟
‫پس سر اینـه که قبلش باهات مشورت نکردم؟
‫این کارت اهانت‌آمیز بود، ‫ولی این هم نیست.
‫پس...
‫میشه اولش رو بگی؟
‫وقتی ازدواج کردیم،
‫تو یه کارآموز بودی که 30 ساعت شیفت ‫هفتگی داشت و خر حمالی می‌کرد،
‫و هر دو باهاش کنار اومدیم ‫چون می‌دونستیم...
‫آخرش به چیز بهتری می‌رسیم.
‫توی درمانگاه خصوصی، رئیس خودتی. ‫تصمیم‌گیرنده تویی.
‫ولی حالا، 40 سالتـه،
‫همچنان داری خر حمالی می‌کنی.
‫قضیه اینه؟ ‫فکر می‌کنی من بی‌عرضه‌ام؟
‫اون کاری کرد به ‫شام عید شکرگزاری نرسی.
‫کمبود ویتامین بی12 ‫باعث کم‌خونی و بی‌حسی میشه...
‫ولی نه سکته.
‫اگه ناهنجاری عروقی داشته باشه...
‫کم‌خونیش از نوع ماکروسیتیک نیست.
‫شرمنده زحمتت دادیم.
‫بیماران درحال مرگ ‫چقدر می‌تونن بی‌ملاحظه باشن.
‫بس کن.
‫عجب بازگشتی. از اسکار وایلد بود؟ ‫زود باشید بچه‌ها.
‫بدخیمی مغز استخوان.
‫اون‌وقت شیستوسیت تولید نمی‌کرد.
‫- لوپوس. ‫- خدایا، مرسی که گفتی.
‫آزمایش آنتی‌بادی ضدهسته منفی بوده.
‫تو چی؟
‫تو هیچ دری‌وری قابل پیش‌بینی‌ای ‫نمی‌خوای اضافه کنی؟
‫گمونم همین الانشم به‌قدر کافی گفتن.
‫حداقل دارن زورشون رو می‌زنن، ‫مثل مرغ ننشستن یه جا.
‫یه چیزی بگو!
‫یه چیزی بگو وگرنه زنگ می‌زنم ‫همسر سابقت که ازت باهوش‌تره...
‫و از اون می‌پرسم.
‫هاوس...
‫شکایت می‌کنی؟
‫علیه کاناپه‌ای که روش سُر خوردم؟
‫علیه چیس.
‫مطمئنم کاناپه هم‌دست نداشته.
‫این آخر هفته واسه شام وقت داری؟
‫حداقل سه نفر دیگه حین ارتکاب دیدنش.
‫هیجان دسته‌جمعی. ‫شب‌های دیگه چی؟
‫نمی‌تونم بذارم دکترها به همدیگه مُشت بزنن.
‫وای خدا، به کی مشت زدن؟
‫و مهم‌تر از همه، ‫به خاطر صلاح چیس،
‫باید بدونم می‌تونه خودش رو کنترل کنه...
‫یا باید بهش کمک کنم.
‫چیس نمی‌تونسته به کسی مشت زده باشه.
‫وقتی روی کاناپه سُر خوردم همراهم بود.
‫اگه واسه شام آخر هفته برنامه نداری، ‫یه فیلم چطوره؟
‫از این خبرا نیست، هاوس.
‫دیگه بامزه نیست.
‫فقط کارت رو بکن.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫داشتم چمن‌زنی می‌کردم ‫که تلفن زنگ زد.
‫تو یه کامپیوتری. داده به خوردت میدم، ‫تو هم تحلیلش می‌کنی.
‫نکنه قراره...
‫20 سال دانش پزشکی رو به‌ خوردم بدی؟
‫جواب نمیده.
‫می‌دونم. ولی کس دیگه‌ای ‫رو ندارم ازش بپرسم.
‫حس تنهایی داره، نه؟
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫پس اونقدرا هم باهوش نیستی.
‫تابحال سعی کردی خودت رو بکشی؟
‫نه به سرعت.
‫من کردم.
‫12 سال پیش درست قبل از ‫رسیدن کامیون زباله...
‫از بالای یه ساختمون 8 طبقه ‫به داخل سطل زباله پریدم.
‫استخوان ترقوه و پا و سه تا دنده‌ام شکست.
‫وقتی توی بیمارستان بودم، ‫بهم مُسکن دادن...
‫و یهویی همه چی بهتر شد.
‫حس انزوا و تنهایی نداشتم.
‫اونجا بود که با همسرم آشنا شدم.
‫اون خیلی شاد و احمق بود.
‫و من...
‫باهوش و بدبخت بودم.
‫تو بهم بگو نابغه کیه.
‫عاشقش شدم و عقلم رو از دست دادم...
‫و می‌دونستم که می‌خوام ‫تا ابد همینطور بمونم.
‫حالشو ببر.
‫اگه احمق بمیرم ‫واسه وجدانت راحت‌تره؟
‫وجدان چیه؟
‫موقع سقوط کدوم دنده‌هات شکست؟ ‫سمت چپ پایین؟
‫آره، سه تای آخری. ‫ولی مال 12 سال پیش بود.
‫احتمالاً این به قیمتِ زندگی زناشوییم تموم ‫بشه. پس بهتره چیز محشری باشه.
‫ام‌آر‌آی با مواد حاجب؟
‫توسط طحال جذب میشه،
‫مگه اینکه طحال نداشته باشه،
‫در این صورت توسط کبد جذب میشه.
‫داری می‌کُشیش؟
‫خیال کردی جراحیش کردم و ‫طحالش رو در نیاوردم؟
‫تمام اندام‌ها شبیه همدیگه هستن، ‫قرمز و نَرمالو.
‫وای خدا.
‫طحال‌های فرعی.
‫خیلی‌خب، آره این محشره.
‫12 سال و 8 طبقه و یه سطل زباله قبل،
‫سه تا دنده‌اش شکست، ‫به طحالش آسیب وارد شد.
‫تکه‌هاییش جدا شده، ‫از طریق جریان خون گردش کرده،
‫تا اینکه یه جا جمع شدن و به‌هم وصل شدن.
‫پس، همون ت.پ.پ هستش!
‫فقط کلِ طحال‌هاش رو برنداشته بودم.
‫16 تا طحال‌برداری،
‫شک ندارم واسه این یه دست ‫چاقوی استیک‌خوری لازمش میشه.
‫می‌دونی که سرعتم ازت بیشتره.
‫بابت دماغت شرمنده. و چشمت. ‫و ابروت.
‫گمونم حقم بود.
‫خب، اگه همچین فکری می‌کردم، ‫ازت معذرت نمی‌خواستم.
‫مُشتت همینطوری ول شد؟
‫همه رو مخم می‌رفتن، ‫می‌پرسیدن حالم خوبه یا نه.
‫پس زدی دماغ منو ترکوندی ‫تا ملت موی دماغت نشن؟
‫بگی نگی.
‫باعث شدی ملت بیشتر نگرانت بشن.
‫شاید. ولی حداقل دیگه ‫درموردش باهام حرف نمی‌زنن.
‫قانع شدم.
‫ایول.
‫ممنون.
‫اینقدر سپاسگزار نباش.
‫70 سال باید بسته تحویل بدی ‫تا از پس هزینه‌اش بر بیای.
‫خب، ممنون بابت اون مکالمه‌مون.
‫چند وقتی بود که یه مکالمه‌ی مهیج نداشتم.
‫خب قراره چیکار کنی؟
‫برمی‌گردم به زندگیم.
‫کدومش؟
‫اونی که همسرم داخلشـه.
‫مصرف بی‌رویه شربت سرفه.
‫همسرت چه حسی به این کار داره؟
‫خب، لازم نیست اون بدونـه. ‫12 ساله که جواب داده.
‫با مغزت از طرف من خداحافظی کن.
‫انیشتین قراره یه تیکه ‫از مغزش رو بندازه آشغال،
‫و تو با این قضیه هیچ مشکلی نداری؟
‫نادونی و حماقت سعادتیـه.
‫همین ژست رو بگیر.
‫با تی‌شرت و لیوان شروع می‌کنم ‫تا ببینیم چطور پیش میره.
‫زودتر اومدی خونه.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫هاوس رو کتک زدی؟
‫فقط یه هوک راست.
‫چرا؟ چی شد؟
‫حق با تو بود.
‫بهش گفتم باید یه حد و مرزی ‫تعیین کنیم، قضیه یه‌کم بالا گرفت.
‫منظورم این نبود. حالش خوبه؟
‫اخراج میشی؟ بازداشت میشی؟
‫همه چی مرتبـه.
‫واو...
‫دکتر کادی.
‫میشه حداقل متمدن باشیم؟
‫دماغت چطوره؟
‫مشکلی نیست.
‫بچه‌ات از حیوانات خوشش میاد؟
‫بلیط کارناوال عید رو دارم.
‫شنیدم باغ وحش حیوانات اهلی‌شون خوبه.
‫گمونم قبلاً واضح گفتم.
‫منظورم با من نبود.
‫بیا. بگیرش. حالشو ببر.
‫نه ممنون.
‫قلابی نیستن. ‫ندزدیدمشون.
‫یکی از پرستارها واسه اعزام پیشاهنگی ‫پسرش اینا رو می‌فروخت.
‫می‌دونم اوضاع رو بین ما درست نمی‌کنه،
‫ولی می‌خواستم کار قشنگی انجام بدم.
‫نمی‌خوام‌شون.
‫باشه.
‫فردا می‌بینمت.
‫جدا نشدن.
‫بلیط‌ها رو ازم نگرفت.
‫البته. معنیش اینه که هرگز جدا نمی‌شیم.
‫هاوس، اون بارها بهت گفته...
‫که نمی‌خواد کاری به کارت داشته باشه.
‫قرار نبود من اونجا باشم.
‫فقط از عذاب وجدانِ من عذاب وجدان ‫گرفت، پس قبول‌شون نکرد.
‫یا این، یا نخواسته بهت تسکین بده.
‫این که غرامت و تاوان نبود.
‫فقط ادای پشیمونی بود، ‫که اون پس زد.
‫اونا جدا نشدن.
‫فقط می‌خواست اینطور فکر کنم، ‫تا بیخیال بشم.
‫میشه بپرسم قراره چیکار کنی؟
‫هیچی.
‫گفتم یا جدا میشن یا تا ابد با هم می‌مونن.
‫جدا نشدن.
‫و تو با این قضیه مشکلی نداری؟
‫همینه که هست دیگه.
‫خوش به حالت.
‫هاوس می‌دونه دروغ گفتم.
‫چرا؟ چی گفت؟
‫هیچی. می‌تونم حدس بزنم فهمیده.
‫ترتیب یه نمایش جدایی دیگه رو میدی؟
‫نه.
‫اوه.
‫سلام.
‫انگار قراره دست از سرمون برداره.
‫چرا باید همچین کاری کنه؟
‫کاملاً مطمئن نیستم.
‫پس، اون نفرین‌مون نمی‌کنه.
‫گمونم آره.
‫شاید هاوس اونقدرا هم بد نباشه.
‫خوب میشه، نه؟
‫« ارائه شده توسط از سایت مووی شو »