‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫حواست اینجا باشه، جانی.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون کیه؟
‫خانم سیندیه، ‫دستیار جدید زیک.
‫دستیار قبلیش چی شد؟
‫ازدواج کرد.
‫پس، اول...
‫باید چسب رو به شکلی که دوست داری ‫روی کاغذ بزنی.
‫چرا آدم‌ها ازدواج می‌کنن؟
‫چون همدیگه رو دوست دارن.
‫تو چرا ازدواج نکردی؟
‫هنوز آدمی رو پیدا نکردم ‫که دوستش داشته باشم
‫چون تمام وقتم ‫رو صرف عشق ورزیدن به تو می‌کنم.
‫یعنی ما می‌تونیم ازدواج کنیم؟
‫خب، عشق انواع و اقسام مختلفی داره، ‫و روش‌های زیادی برای ابرازش وجود داره.
‫برفم خراب شد.
‫خراب نشد.
‫اوه، چقدر خوشگله.
‫وای، نگاه کن، ‫من عاشق رنگ سبزم.
‫آخه کی برف سبز دیده؟
‫برف جادوییه.
‫پاشو، میریم تمیزت کنیم، باشه؟
‫چیزی نیست.
‫خوبی؟
‫پولشو نمیدی؟
‫از تعارفت خوشحال شدم.
‫حالا میرم پنیر خامه‌ای بگیرم.
‫معلم ۲۹ ساله، ‫با بچه‌های استثنایی کار می‌کنه. اون...
‫لباستو دوست دارم.
‫وضعیت آبی پرونده رو نشون میده.
‫یعنی واسه اورژانس نیست. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چون دکتر کادی نیست.
‫تصمیم گرفته چند وقت ‫با بچه‌اش بیشتر وقت بگذرونه.
‫بعضی ‫از مسئولیت‌های روزانه‌اش رو به من سپرده،
‫مثل پرستاری از تو.
‫جالبه. ‫یه زندگی شاد و قشنگ رو در پیش داری،
‫واسه چی کادی می‌خواد ‫توی جوونی بمیری؟
‫پیش خودش گفته
‫سه سال واست کار کردم، ‫پس در برابر کارهات ایمن شدم.
‫خوبه. جالبه.
‫تو قدرت تازه‌تو تمرین بده، ‫منم ته‌وتوی زندگیتو در میارم،
‫نسبت به دانش‌آموزی که معلم شده ‫نفرت‌پراکنی می‌کنم، و در بدترین حالت
‫همه‌مون می‌فهمیم ‫که نقش واقعی‌مون باید چی باشه.
‫و بعدش استعفا میدی.
‫واسه همین این کار رو قبول کردم.
‫معلم ۲۹ ساله بچه‌های استثنایی ‫خون سرفه کرده.
‫نه نفس‌تنگی داره، ‫و نه وزنش کم شده.
‫به چی می‌خندی؟
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسه ‫که از کمرون دستور بگیری.
‫- کمرون رئیس شده؟ ‫- کِی؟
‫با خاک یکسانش می‌کنی، نه؟
‫من کار خودمو انجام میدم. ‫حتی اگه پیر و چروکیده بشه...
‫کمرون قلمروشو نشون میده
‫احتمالا همه رو اصلاح کنه
‫- و نابودت کنه. ‫- خونریزی معده.
‫توی آندوسکوپی ‫معده و ریه چیزی نبود،
‫با این‌وجود از معده ‫و ریه خونریزی داره.
‫یعنی احتمالا خود خون مشکل داره،
‫سرطان خون، فون‌ویلبراند.
‫تومور توراسیک عقلانی‌تره.
‫فرسایش مجرای هوا و مری، ‫دلیلِ...
‫می‌شه بس کنید؟
‫- چی رو؟ ‫- مخالفت کردن رو.
‫خیلی‌خب. کدوم یکی‌مون ‫نباید نظر بده؟
‫نظر نمیدی، سرپوش می‌ذاری.
‫یه ایدهٔ احمقانه میریزی وسط ‫جای این‌که ایدهٔ بهتر فورمن رو قبول کنی
‫چون تمام هَم و غَمت اینه که تایید کنه
‫که اون جسورانه به سمتی میره ‫که هیچ انسانی اونجا نرفته.
‫با فورمن قرار می‌ذاری؟
‫ببخشید. ‫آخه سر تو شلوغ بود.
‫بس کن، هاوس.
‫با هم قرار می‌ذاریم، ختم کلام.
‫بقیه مباحث بی ربطه.
‫به شدت هم ربط داره. ‫ظاهرا، همه‌چیو عوض می‌کنه.
‫الان نمی‌دونم نظراتون با هم فرق داره
‫چون نظرهای متفاوتی دارن
‫یا واسه اینه‌که می‌خواید ثابت کنید ‫می‌تونید واسه خودتون فکر کنید.
‫چطوره با توجه به شایستگی‌مون ‫نظرهامون رو قضاوت کنی؟
‫اصلا دلت نمی‌خواد همچین کاری کنم.
‫برید آزمایش زمان خونریزی بگیرید، ‫تایید کنید خون بیماره عجیبه،
‫بعدش می‌تونید بیاید ‫و درباره دلایلش الکی مخالفت کنید.
‫زمان صفر.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم، ‫خم به ابروت نیوردی.
‫تصور کردم توی مکان شادم هستم.
‫نباید اجازه بدیم ‫هاوس نزدیک این زن بشه.
‫مکان شادت کجاست؟
‫کلاسم. با اون‌ها.
‫اولین امتحان رو قبول شد.
‫شغل خیلی خوبی داری.
‫نه راستش.
‫اکثر بچه‌ها، بچه‌های عادی، ‫وقتی بهشون قیچی می‌دم کاغذ رو می‌برن.
‫اما تونی، فلج مغزیه.
‫و وقتی بهش قیچی دادم، ‫به یه سفر علمی رفتیم،
‫بهش یاد دادم انگشت‌هاشو توی قیچی بذاره، ‫قیچی رو فاصله بگیره،
‫کاغذ رو بگیره.
‫آخرش یاد گرفت برگه رو بِبُره، ‫هر دومون غرق خوشحالی شدیم.
‫اگه رئیس‌مون رو دیدی، ‫با بلی یا خیر جواب بده، باشه؟
‫آروم نشد. ‫نشونه‌ای از لختگی نیست.
‫خونم مشکل داره؟
‫نگران نباش، ‫چند تا آزمایش انجام میدیم
‫تا ببینم کدوم فاکتور لختگی رو نداری...
‫نگران نیستم.
‫مکان شاد خیلی خوبی داری.
‫خوشگله.
‫می‌دونم. ‫خیلی خوش شانسم.
‫قطعا.
‫چی دوست داره؟
‫اون هشت هفته‌شه.
‫میگید درباره سیاست ‫و شوخ‌طبعی ازش بپرسم؟
‫پس عموم بچه‌دار شد. ‫از دو دقیقه اولی که دنیا اومد
‫چوری رفتار می‌کردن ‫انگار همه‌چیزشو می‌دونن. فکر کردم...
‫گریه می‌کنه، غذا می‌خوره ‫و خودشو خراب می‌کنه.
‫چی شده؟
‫هیچ احساسی ندارم.
‫خسته‌ای.
‫کمبود خواب ندارم.
‫خوب می‌خوابه. ‫از نظر هورمونی احساس تعلق نمی‌کنم.
‫می‌دونم باید ‫احساس فوق العاده‌ای داشته باشم.
‫باید دوستش داشته باشم.
‫فقط...
‫هیچ حس خاصی ندارم.
‫ببخشید. ‫شاید فقط خسته‌ام.
‫ممنون اومدی سر زدی. ‫حالم خوبه.
‫لیسا،
‫اگه...
‫بهش غذا میدم، پوشکشو عوض می‌کنم، ‫آروغشو می‌گیرم.
‫هر کاری که باید رو انجام می‌دم. ‫واسش مشکلی پیش نمیاد.
‫لطفا برو سر کار.
‫مشکل از خونشه، ‫اما پروتئین‌های لخته مشکل اصلی نیست.
‫مشکل از پلاکت‌های خونه. ‫انگار جای گاز گرفتگی داره.
‫الان موافقت می‌کنید؟
‫واسه این تسلیم شد ‫چون من چیزی بارتون کردم یا جدا شدین یا...
‫مخالفت کنیم، ‫رابطه‌مون رو مقصر می‌دونی.
‫موافقت کنیم، ‫رابطه‌مون رو مقصر می‌دونی.
‫متوجه مشکل نمیشی؟
‫- چرا. تو متوجه نمیشی؟ ‫- ممکنه لنفوم باشه.
‫لاکتات دهیدروژنازش عادی بود.
‫پورپورای ایمنی با کاهش پلاکت‌ها جور در میاد. ‫باید متوترکسات بهش بدیم.
‫حتما. ‫پرتو درمانیش هم کنیم.
‫چون توی تست زمان خونریزی موفق نشد؟
‫پرتو درمانی سرطان‌ها رو نشون میده، ‫دستگاه گوارشش رو نابود می‌کنه.
‫یادتون نره، حواستون باشه خونریزی مغزی نکنه.
‫این کار نسنجیده، بی ملاحظه، ‫و احتمالا کشنده باشه.
‫درسته. باید وظیفه یه نفر باشه
‫که جلومو بگیره ‫تا بی ملاحظه و بی مسئولیت نباشم.
‫هیچ‌کس ‫نمی‌تونه جلومو بگیره بچه بازی در نیارم.
‫یه بیمار با پورپورای ایمنی با کاهش پلاکت دارم. ‫می‌خوام پرتو درمانیش کنم.
‫بهت زنگ میزنم.
‫- بهش متوترکسات بده. ‫- خوب گفتی.
‫از طرف دیگه، ‫اگه خونریزی مغزی کنه،
‫خودش باید بره ‫سر کلاس بچه‌های استثنایی بشینه.
‫باشه.
‫واقعا؟
‫آره. ‫اگه فکر می‌کنی کار درستیه، انجامش بده.
‫بعضی‌ها فکر می‌کردن بی‌رحم باشی، ‫قلمروتو علامت‌گذاری کنی.
‫- کی؟ ‫- هیچ‌کس.
‫چون بهش گفتم هیچ‌کس، ‫بهم انگ نژادپرستی نزن.
‫حوصله بازی ندارم.
‫اگه ازم درخواستی داشته باشی ‫و از لحاظ پزشکی منطقی باشه، جواب مثبت میدم.
‫حقوقمو زیاد کن.
‫فکر می‌کنم از لحاظ پزشکی ‫و تاثیرم توی بیمارستان منطقی باشه.
‫حالا میشه زنگ بزنم؟
‫بعید می‌دونم ممکن باشه.
‫بیمار به متوترکسات پاسخ نداد، ‫زمان خونریزی بهتر نشد.
‫یه مشکل پزشکی جلوی پام گذاشتی، ‫منم یکی جلوی شما می‌ذارم.
‫یه دلیل بدید ‫تا پرتو درمانی انجام ندیم.
‫جز این‌که کمرون موافقت نکرد.
‫اتفاقا موافقت کرد.
‫اونوقت چرا انجام نمیدیم؟
‫چون این کار نسنجیده، بی ملاحظه، ‫و احتمالا کشنده باشه.
‫خب چطوره انجامش بدیم؟
‫چون به کمرون ‫این حس رو القا می‌کنه
‫که از اول قصد پرتو درمانی نداشتم.
‫قراره پیچیده باشه، نه؟
‫پیش خودم فکر کردم یه درخواست مسخره می‌کنم ‫تا بزنه تو پرم،
‫و این شعار این‌که می‌تونم هاوس رو کنترل کنم ‫رو از سیستم گستاخانهٔ کوچیکش در بیارم.
‫برای همین دفعه بعد میرم ‫یه درخواست نسبتا مسخره می‌کنم،
‫که نسبتا منطقی باشه، ‫و موافقت می‌کنه.
‫پس، آره، یه‌کم پیچیده‌ست.
‫گاوت زاییده.
‫مگه این‌که بیمار رو پرتو درمانی کنیم.
‫بدون پرتو دریایی.
‫واسه آزمایشگاه هسته‌ای نوبت می‌گیرم، ‫کاغذ بازی‌هاشو انجام میدیم،
‫ولی بیمار رو میاریم همین‌جا ‫و می‌گردیم ببینیم چی حالشو بد می‌کنه.
‫برو. همین کار رو کن. ‫پرتو درمانی نبرید.
‫و کاری هست ‫که ما باید انجام بدیم،
‫می‌دونی، ‫تا واقعا به بیمار کمک کنه؟
‫بهم اعتماد کن، توی طولانی مدت، ‫این کار به همه بیمارهامون کمک می‌کنه.
‫توی کوتاه مدت، مقدار متوترکسات ‫رو دو برابر کنید و پردنیزون هم بهش بدید.
‫کلید قلعه دست کمرونه.
‫آزمایش بالینی که مسئولش هستم، ‫دارو داره جواب میده.
‫یه‌جورایی قدرت رو دوست داره.
‫فکر کنم یه‌جورایی خوشم میاد ‫که قدرت رو دوست داره.
‫مطمئن نیستم با سیزده چیکار کنم.
‫یه‌جورایی مثل کادی لباس پوشیده.
‫دارونما مصرف می‌کنه.
‫امکان نداره بدونی.
‫اتفاق پیش میاد. ‫فهمیدم.
‫نباید بهش بگی. ‫آزمایش بالینی رو به خطر می‌ندازی.
‫می‌دونه احتمال نگرفتنِ ‫داروی اصلی پنجاه پنجاهه.
‫اگه حس می‌کنی ‫داری بهش دروغ می‌گی، توجه نکن.
‫نمی‌خوام بهش بگم.
‫می‌خوام داروی واقعی رو بهش بدم.
‫و می‌خوای بهت بگم ‫هیچ ایرادی نداره؟
‫نتایج آزمایش همین الان
‫که من می‌دونم به خطر افتاده.
‫تا زمانی که وقتشو تلف می‌کنه،
‫چرا چیزی بهش ندم ‫که واقعا کمکش کنه؟
‫نکته خوبی گفتی، جز این حقیقت ‫که حرفت چرت‌وپرتی بیش نیست.
‫احمق نباش.
‫خب، کِی شروع میشه؟
‫شروع کردیم. ‫بهت گفتیم، چیزی حس نمی‌کنی.
‫باید دراز بکشی. ‫تکون نخور.
‫باید برم دستشویی.
‫می‌شه یه دقیقه استراحت بدیم؟ ‫برم دستشویی و بیام؟
‫آره. باشه. وقتی برگشتی ‫از اول شروع می‌کنیم.
‫ممنون.
‫ببخشید. نمی‌دونستم دستشویی دارم.
‫مشکلی نیست.
‫سارا!
‫نبض نداره. ‫دستگاه شوک رو بیار.
‫حاضره!
‫نبضش برگشت.
‫پورپورای ایمنی با کاهش پلاکت‌ها نیست. ‫مشخصه پرتو درمانی الکی نمی‌خواد.
‫توی قلبش نشونه‌ای ‫از ناهنجاری ساختاری نیست.
‫دریچه قلب با رسوب کلسیوم چی ‫یا سوراخ بیضی باز؟
‫اکوکاردیوگرافی سینه‌ای، ‫تست حباب چیزی نشون نداد.
‫قلبش سالمه.
‫بیمار گفت باید بره دستشویی.
‫شاید وقتی بلند شده، ‫شروع به ادرار کرده،
‫فشار عصب واگ بالا رفته، ‫باعث آریتمی شد و قلبش ایستاد.
‫آخه کدوم آدمی ‫وسط آزمایش هسته‌ای میره دستشویی؟
‫آزمایش هسته‌ای واقعی نبود.
‫اون که نمی‌دونست.
‫آدم‌ها به خاطر دستشویی نمی‌میرن.
‫فلز سنگین، سم.
‫مواد یا نوشیدنی.
‫یا بدنش سم تولید می‌کنه. ‫آگلوتینین سرد.
‫پروتئین غیر عادی ‫با دمای سرد فعال شده.
‫مثل کلاسی که شوفاژش خراب باشه
‫و میز فلز سرد توی اتاق آزمایش.
‫تو رو خدا، بس کنید.
‫بندازینش توی وان سرد.
‫سرما آگلوتینین سرد رو فعال می‌کنه.
‫باعث میشه ‫ضربان قلبش بالا بره.
‫تشخیص‌مون رو تایید می‌کنه.
‫و باعث میشه دوباره سکته کنه.
‫از شانس خوبم، یه خدمتکار مو طلایی دارم ‫که عاشق بله گفتنه.
‫آخه چطوری تونستی بیماری که احتمالا ‫پورپورای ایمنی با کاهش پلاکت داره
‫تایید کنی پرتو درمانی بشه؟
‫تصمیم درست بود.
‫هیچ نوع توجیه پزشکی برای...
‫پزشکی نه. اصلا منطق پزشکی نداشت.
‫باید موافقت می‌کردم ‫چون هاوس می‌خواست مخالفت کنم.
‫فکر می‌کنی بلوف میزد؟
‫من تازه‌واردم، ‫باید امتحانم می‌کرد.
‫بامزه‌بازی در نیار، ‫تحریکش نکن.
‫وارد بازی‌های اون نشو ‫چون می‌بازی.
‫منو استخدام کردی تا این کار رو انجام بدم، ‫پس اجازه بده.
‫اوه! ببخشید، انگار وسط حرفتون پریدم.
‫صبر می‌کنم تا کادی بره.
‫الان میری دیگه، نه؟
‫چون بچه‌ات ‫دست پرستارهاست.
‫نه این‌که بدزدنش‌ها،
‫ولی حدس زدم ‫مادر جدید بچه‌شو آورده سر کار
‫چون می‌خواد ‫همه صداهای بچه رو بشنون.
‫اگه می‌خوای صبر کنی، ‫برو بیرون.
‫مگه این‌که مادر جدید بچه‌شو آورده سر کار
‫چون می‌خواد بچه رو ول کنه،
‫چون از بچه‌ها بدش میاد ‫و فکر می‌کنه اشتباه بزرگی مرتکب شده.
‫نباید به ویلسون اعتماد کنی.
‫لیسا، تو...
‫چیز خاصی نیست، ‫روز بدی داشتم.
‫ویلسون توی دردسر میفته؟
‫واسه این‌که توی این زمان حساس ‫اعتمادمو خدشه‌دار کرد؟ نه.
‫چرا اذیتم کنه؟
‫نگران بود، ‫تصمیم بدی گرفت.
‫چیز خاصی نیست.
‫می‌دونم احساس گندی داری، ‫احتمالا حس می‌کنی تو جهنم افتادی، اینطور نیست.
‫از نظر قانونی، ‫هنوز سرپرستی‌شو نگرفتی.
‫هیچ وظیفه و احساسی بین‌تون نیست. ‫می‌تونی همین فردا پسش بدی.
‫از نظر احساسی، ‫تا چند وقت احساس گناه می‌کنی،
‫ولی اون بچه، ‫اصلا نمی‌فهمه وجود داشتی.
‫میگی باید پسش بدم؟
‫بهتر از اینه‌که مادری داشته باشه ‫که پشیزی براش ارزش قائل نیست.
‫ممنون.
‫میرم تو طویله بندازمش.
‫چی می‌خواستی؟
‫چراغ سبز گرفتیم. ‫برو از بیمار خون بگیر.
‫چرا؟
‫تا ببینم خونش ‫توی سرما توده میشه.
‫مجبورت کرده قبل درمان ‫نظریه‌ات رو تایید کنی؟
‫وان رو تایید کرد.
‫گفت باید برای تایید امتحان کنید.
‫بیشتر چراغ زرده، نه؟
‫خب، اجازه داد بدون هیچ مشکلی ‫بیمار رو پرتو درمانی کنی،
‫ولی مجبورت کرده کلی مانع ‫رو پشت‌سر بذاری تا توی وان ببریش؟
‫چرا همچین کاری کرده؟
‫فکر کنم بازیت داده.
‫برید خون بگیرید.
‫نمی‌دونستم پرستارها ‫اجازه ملاقاتی دادن.
‫اجازه ندادن.
‫این مسئله‌ها رو حل می‌کنیم، ‫و بعدش باید بری. باشه؟
‫- باشه. ‫- باید خون بگیرم.
‫کلاس چهارم و پنجم بودم ‫معلمم رو خیلی دوست داشتم.
‫جانی اوتیسم غیر کلامی داره.
‫ولی برای سارا، حرف میزنه، ارتباط چشمی می‌گیره. ‫مثل یه بچه عادی رفتار می‌کنه.
‫از وقتی سارا مریض شده، ‫جانی ازمون فاصله می‌گیره.
‫مجبور شدم بیارمش ملاقات.
‫وایسا،
‫پرده‌ها رو می‌بندم ‫تا پرستارها گیر ندن.
‫می‌تونی تا هر وقت دلت می‌خواد بمونی.
‫نتایج تا یه ساعت دیگه حاضر میشه.
‫من همین‌جام.
‫آفرین.
‫یه دقیقه ۳۹ درجه.
‫اوه! لعنتی. ببخشید.
‫حالت خوبه؟
‫بد به دلت راه نده. ‫حالم عالیه.
‫انتظار نداشتم ‫داروها به این زودی جواب بده.
‫بهتره جوگیر نشیم، ‫اصلا ممکنه بهت داروی واقعی نداده باشن
‫چند تا بیمار بهبود پیدا کردن. ‫می‌دونم نتایج آزمایشم بهتر بوده.
‫می‌دونم انرژی بیشتری دارم.
‫تا به‌حال عبارت «تاثیر دارونما» رو شنیدی؟
‫فکر کنم یه دلیل خاصی داره که حالم خوبه.
‫بهتره جوگیر نشیم، ‫تو آدم خوبی هستی،
‫ولی در حدِ درمان هانتیگتون خوب نیستی.
‫خوبه.
‫جمع شد. ‫هاوس راست می‌گفت، بریم سراغ وان.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫احمق بازی در نیار.
‫حالا سر آزمایش‌ها میای؟
‫فقط اون آزمایش‌هایی ‫که باعث میشه قلب بیمار بایسته.
‫کمرون گفته بیای؟
‫خفه‌شو.
‫در مورد جاناتان بگو. ‫چیکار کردی خجالتشو کنار گذاشت؟
‫اون حساسیت شدید داشت ‫به این‌که بهش دست بزنن،
‫با این‌حال یه شیفتگی لامسه‌ای خاصی ‫به روزنامه داشت.
‫نمی‌خوندشون، ‫بهشون دست میزد، مچاله می‌کرد.
‫فکر کردم شاید یه راه باشه. ‫کاردستی با کاغذ و...
‫و درست حدس زدم. ‫اجازه داد وارد دنیاش بشم.
‫لطفا بهش بگو که حرف زدن ‫تست رو خراب می‌کنه.
‫همه بچه‌ها، سعی می‌کنم بخشی ازشون باشم، ‫و اون‌ها بخشی از من بشن.
‫چقدر مونده تا سکته بزنه؟
‫من هشت ساله‌ام بود ‫دلم می‌خواست دکتر بشم،
‫اما هیچ‌وقت دوست نداشتم ‫پزشک اطفال بشم.
‫حالا جفتشون حرف میزنن.
‫خب، من می‌خواستم جامعه‌شناس بشم.
‫قرار بود نظاره‌گر یه کلاس باشم. ‫گفتن برم اتاق ۲۱۴،
‫اما اشتباهی رفتم اتاق ۲۴۱.
‫کلاس بچه‌های استثنایی بود. ‫و فقط...
‫حس کردم خونه‌ام.
‫کافیه. ‫ضربان قلب عادیه.
‫می‌تونی بیای بیرون.
‫آگلوتینین سرد نبود.
‫غافلگیر نشدم.
‫مشخصه آسیب مغزی دیده.
‫جدا میگم.
‫شش سال پیش اتاق رو اشتباه رفته،
‫و تصمیم گرفتی که آسیب مغزی دیده؟
‫اعداد پس و پیش.
‫نشونه عادی اشتباه گرفتن اعداد.
‫یعنی توی پاراهیپوکمپ چپش ضایعه داره.
‫امروز صبح به شماره اشتباه زنگ زدم. ‫شاید مُسری باشه.
‫تازه یادش رفته بود ‫قبل آزمایش الکی بره دستشویی.
‫خب مثانه کوچیکشه.
‫نشون میده توانایی ‫پیش‌بینی آینده رو نداره.
‫توی نیم کره چپ مغزش هم هست.
‫نزدیک منطقه پاراهیپوکمپ.
‫یعنی آسیب در حال پیش‌رویه.
‫دو تا سرنخ ریزبینانه، ‫با فاصله شش سال،
‫مدرک قانع کننده‌ای به حساب نمیاد.
‫من قانع شدم.
‫مسئله این نیست. ‫هر بار یه آدم درست و حسابی میاد بیمارستان،
‫می‌خوای ثابت کنی ‫که آسیب مغز دیدن.
‫هیچ‌وقت نگفتم شخصیت روان‌پریشانه ‫عارضه به حساب میاد.
‫نیاز نیست بگی. ‫من پنج ساله اینجام.
‫از تو خونه‌ام ‫هم می‌تونم صدای افکارتو بشنوم.
‫الان می‌شنوی؟
‫برو سراغ یه عضو دیگه.
‫رفتم.
‫اشتباه کرد اعداد و این‌که یادش رفت ‫بره دستشویی نشون میده انسانه.
‫نارسایی پلاکت و سکته قلبی ‫نشونهٔ تومور پانکراسه.
‫یا ام‌اس.
‫مغز مثل اینترنت می‌مونه،
‫بسته‌های حاوی اطلاعات به‌صورت مداوم ‫از یه منطقه به منطقهٔ دیگه میرن.
‫پلاک‌های مغزش مثل یه سرور داغون می‌مونه، ‫سرعت جریان رو کم می‌کنه.
‫اگه پاراهیپوکمپ باشه، ‫توی ساقه مغز پخش میشه.
‫که یعنی بعدش ‫ریه رو درگیر می‌کنه.
‫بیوپسی مغز ‫پلاک‌ها رو نشون میده.
‫یا می‌تونیم مغزش رو برنداریم.
‫از پانکراسه. ‫باید ای‌آرسی‌پی بگیریم.
‫یا می‌تونیم با سنگ کاغذ قیچی مشخص کنیم،
‫اما، متاسفانه، آدم‌هایی وجود دارن ‫که این بحث‌ها رو داوری می‌کنن.
‫احتمال این‌که تومور پانکراس ‫اونو بکشه خیلی بیشتره.
‫نه این هفته، نه هفته آینده، ‫نه ماه آینده.
‫اشتباه گرفتن اعداد ‫شش سال پیش بود.
‫فکر نمی‌کنی ‫برای ای‌آرسی‌پی وقت داشته باشیم؟
‫سکته قلبی همین شش ساعت پیش بود.
‫شاید، قصد داشته باشه ‫چند سالی رو قایم بشه،
‫یا شاید به ریه‌اش بزنه.
‫کافیه!
‫باید فرض رو بگیریم ‫که مشکل از مغزه.
‫میرم دریل بیوپسی کنم.
‫نه. باید فرض بگیریم مغزه ‫تا خلافش ثابت بشه.
‫ام‌آرآی بگیرید، تصویر تی۲.
‫می‌خوای یه آزمایش دیگه انجام بدم؟
‫باید بتونی پلاک‌های ام‌اس رو ببینی.
‫اگه وجود داشته باشه، ‫می‌تونی بیوپسی کنی.
‫نه.
‫دلت می‌خواد بگی آره، ‫می‌دونی باید بگی آره.
‫ولی اینجوری هم فکر می‌کنی ‫که این شغل یعنی جلوی من ایستادن.
‫پس نمیگی آره، نمیگی نه.
‫فقط وقت تلف می‌کنی.
‫و مغز یا پانکراس بیمار ‫یا هر جای دیگه‌اش که مشکل داره،
‫منتظر تو نمی‌شینه ‫تا رئیست رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫پس یکی رو انتخاب کن، ‫اون یا من.
‫ام‌آرآی بگیر.
‫هنوز اینجایی؟
‫مهم‌ترین ویژگی این‌که ‫شغلتو به کمرون سپردی این بود که بتونی...
‫نمی‌خوام برم خونه.
‫هاوس بهم گفت ‫باید پسش بدم.
‫جای این‌که ناراحت بشم، ‫پیش خودم میگم حق با اون یا نه.
‫حق با اون نیست. ‫هیچ‌وقت حق با اون نیست،
‫مخصوصا وقتی مسئله ‫شخصی یا انسانی باشه یا...
‫نه. اون همیشه بی‌رحمه، همیشه بیشعوره، ‫ولی به ندرت اشتباه می‌کنه.
‫تک‌تک کتاب‌های صمیمیت ‫و وابستگی رو خوندم.
‫حس می‌کنم توی زندان خونگی‌ام. ‫حس می‌کنم اینجا آزاد و رهام.
‫پدر و مادر فداکاری می‌کنن.
‫نمی‌دونم همچین چیزی بخوام.
‫افتخار نمی‌کنم. ‫حس گندی دارم.
‫حس سرافکندگی دارم.
‫ولی لیاقت دوست داشته شدن رو داره.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫توی نیم کره چپش پلاک نیست.
‫یا راست.
‫حتی تصاویر بزرگ شده هیپوکامپ. ‫هیچی نبود.
‫عجیبه.
‫خب، بیوپسی رو لغو کنیم؟
‫ای‌آرسی‌پی کنید.
‫باید دربارهٔ رمی باهات صحبت کنم.
‫کی؟
‫سیزده.
‫چی صداش کردی؟
‫دارونما مصرف می‌کنه.
‫و می‌خوای عوض کنی؟
‫من آخرین نفری‌ام که واسه توصیه اخلاقی ‫بیای سمتش، جدی میگم،
‫یعنی قبلا از یه نفر دیگه پرسیدی،
‫و هیچ‌کس اون جواب دل‌به‌خواهت رو بهت نداده.
‫یا به نظرت احترام می‌ذارم، ‫و می‌خوام نظرت رو بدونم.
‫از زندگی شخصیش چیزی نگفته بهم بگی؟
‫اشتباه کردم.
‫دارو درمانش می‌کنه؟
‫امیدوار کننده به‌نظر میرسه، ‫علائم رو کاهش میده.
‫پس درمان نمی‌کنه.
‫خب، نکتهٔ مثبتش اینه‌که ممکنه ‫بروز علائم رو به تاخیر بندازه،
‫یک سال دیگه بهش وقت بده، شاید سه سال. ‫بازم قبل ۴۵ سالگی می‌میره.
‫سوال اینجاست،
‫آیا این چند سالِ اضافه ارزش داره ‫با مصرف دارو بقیه زندگیتو به خطر بندازی؟
‫نه.
‫به جوابت رسیدی. ‫چندان سخت نبود، نه؟
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫مگه این‌که دوستش داشته باشی.
‫اگه دوستش داشته باشی، ‫اونوقت کارهای احمقانه می‌کنی.
‫مجرای صفراوی مشترک مشکلی نداره.
‫توی دستگاه صفراوی ‫هیچ نوع ناهنجاری نیست.
‫- خدای من. ‫- چیه؟
‫مشکل از ریه‌هاست. هاوس درست می‎گفت. ‫سطح اکسیژنش روی ۸۹ اومد.
‫اکسیژن رو به ۱۰۰ درصد افزایش میدم.
‫لوله رو بیار بیرون.
‫باید بهش بگیم؟
‫جراح‌ها تونستن ‫آب ریه رو جمع کنن.
‫الان خودِ بیمار نفس می‌کشه، ‫ولی بازم خیلی ضعیفه.
‫نارسایی کبد نشون میده ‫یکی‌مون درست گفته.
‫کی گفت مغز؟
‫آره، پیش‌بینی کرده بودی کبدهاش از کار بیفتن، ‫اما جواب ام‌آرآی برای ام‌اس منفی بود.
‫درباره مکان احتمالی درست گفتم، ‫اما نه این‌که چی بود.
‫پیکورناویروس ممکنه ‫موجبِ دمیلینه موضعی شده باشه
‫که توی ام‌آرآی نشون نمیده.
‫اگه از مغزش نوار عصبی بگیریم،
‫می‌تونیم نقاط کور رو ببینیم.
‫میگی بریم توی جمجمه‌اش؟
‫در واقع، میگم بریم توی جمجه‌اش، ‫مغزش رو ببینیم.
‫تومور پانکراس بازم جور در میاد.
‫دلایل مشکل قلب ‫و خون و ریه‌هاش رو توجیه می‌کنه.
‫ای‌آرسی‌پی منفی بود.
‫و باهام موافقه چون قبولم داره. ‫درست میگم، عزیزم؟
‫یه آزمایش حساس‌تر می‌خوایم. ‫آندوسکوپی اولترا سوند.
‫قبول کن که اشتباه کردی.
‫تو هم اشتباه کردی. ‫چرا من آزمایش دوم رو نگیرم؟
‫چون اگه دربارهٔ مغز حق با من باشه،
‫در اون‌صورت حق نداریم ‫اشتباهت رو
‫وقتی کمرون به سوراخ کردن ‫جمجمه بیمار جواب مثبت داد بهم خبر بدید.
‫من آندوسکوپی اولترا سوند می‌کنم.
‫خبر خوب، برای یه درمان احمقانه ‫و ثابت نشده تاییدت رو نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام یه آزمایش کنم.
‫می‌خوای جمجمه بیمارت رو برداری.
‫یادم بنداز ‫امتیاز موبایلِ کاتنر رو ازش بگیرم.
‫نمی‌دونستم برداشتن جمجمه ‫رو جامعه پزشکی آمریکا برای ام‌اس تایید کرده.
‫دنبال ام‌اس نیستم، دنبال چیزی‌ام ‫که فعالش کرده. التهاب مغز اسبی.
‫نسیم خنک تبدیل شده ‫به طوفان درجه پنج.
‫نمی‌دونستم بیمارت اسبه.
‫پرونده آدم هم داشتم.
‫نه وقتی دمای هوا سی درجه‌ست.
‫خب، شش ماه پیش نیشش زدن.
‫یا یه عفونت دیگه‌ست.
‫هر چی که هست، ‫سمت چپِ مغزش
‫رو دست گرفته.
‫وقتی وارد جمجمه‌اش شدم ‫جزییاتش رو بهت میگم.
‫ازم می‌خوای اجازه بدم ‫تا پوست سر یه آدم رو برداری.
‫واسه اجازه دلیل بهتری از این‌که ‫«وقتی ببینم می‎فهمم» می‌خوام.
‫یعنی مدرک می‌خوای ‫قبل این‌که اجازه بدی دنبال مدرک بگردم؟
‫آزمایش همینه.
‫باید یه چیزی بهم بدی.
‫کادی عاشقت میشه. از طرف دیگه، ‫بیمار ازت متنفر میشه
‫تا هفته بعد که بمیره.
‫راستش، این احمق ‫احتمالا تو رو ببخشه.
‫کمک می‌کنی؟
‫من بچه می‌خوام.
‫آم...
‫فکر کنم این بچه‌ها ‫مامان و بابا داشته باشن.
‫الان نه. ولی چون داریم قرار می‌ذاریم ‫فکر کردم باید بدونی.
‫فکر می‌کردم به‌خاطر بیماریت...
‫خودمم همین فکر رو می‌کردم.
‫حتی وقتی نمی‌دونستم ‫می‌تونم بچه‌دار بشم یا نه،
‫فکر می‌کردم فرصتشو پیدا نمی‌کنم. ‫ولی الان،
‫حتی با این‌که می‌دونم مریضم، ‫مثل یه گزینه می‌مونه.
‫واقعا لازم نبود ‫واسم چیزی بخری.
‫بازش کن.
‫قشنگه.
‫راستش عکسِ قاب هدیه‌اته.
‫بچهٔ توئه.
‫عکسش رو بردم اون مغازه‌هایی
‫که سن آدم رو بالا می‌برن.
‫و طبق گفتهٔ بچه‌ای ‫که اونجا کار می‌کرد،
‫تخمین خیلی خوبیه
‫که دخترت ۱۸ سال دیگه ‫چه شکلی میشه.
‫یه‌جورایی باحاله.
‫الان، یه موجود ریز و عجیبه
‫که می‌خوابه و دستشویی می‌کنه و گریه می‌کنه.
‫ولی قراره اینطوری بشه.
‫یادش میدی دوچرخه سواری کنه،
‫در مورد دوست و مدرسه ‫و دل‌شکستگی نصیحتش می‌کنی،
‫اکثر حرف‌هاتو نادیده می‌گیره، ‫ولی بعضی‌هاش آویزه گوشش میشه.
‫قراره توی این همه دوره‌ها کنارش باشی.
‫فقط باید این قسمت رو رد کنی. ‫همین.
‫خیلی لطف کردی.
‫پول عکسو بهت میدم.
‫نگران نباش. ‫عکسه روی قاب بود.
‫بی‌خیالش.
‫یه بچه با بیماری ویروسی شدید
‫و سه تا پشه مرده.
‫میرم قلعه باستیل رو بترکونم.
‫این پشه نیست.
‫مگس میوه‌ست. ‫به‌هم نزدیکه.
‫نازوفارنژیت ویروسی حاد؟
‫یکی از دانش‌آموزهاش سرما خورده بود؟
‫تیم مثل سابق نیست.
‫از طرف دیگه، کاتنر آندوسکوپی اولترا سوند ‫انجام داد و هیچی پیدا نکرد.
‫یعنی چون پانکراسش نیست ‫نشون میده مغزشه؟
‫آره!
‫قبلا کارت همین بود. یادت میاد؟ ‫برای مدرک همین کار رو می‌کردی.
‫الان کار من اینه که می‌بینی! ‫واسم سه تا پشه مرده و یه بچه سرماخورده آوردی!
‫نمی‌تونم مدرکی که می‌خوای رو بهت بدم ‫چون توی کلهٔ بیمار گیر افتاده.
‫تنها راهی که می‌تونم بهش برسم ‫اینه که کله‌شو باز کنم و بیارمش بیرون،
‫که ظاهرا، همون آزمایشیه ‫که اجازه نمیدی انجام بدم.
‫پس یا اجازه بده ‫یا به همین صندلیت تکیه بده.
‫می‌خوای چیکار کنم؟ ‫چون هاوس هستی بگم باشه؟
‫خیلی خوشحال میشم، آره.
‫باشه.
‫واقعا کمرون اجازه داد؟
‫نه بابا، وسواس دارم دستم تمیز باشه.
‫باز کردن جمجمه‌اش
‫و الکترود وصل کردن ‫به مغزش دیوونگی محضه.
‫درسته، باید واسه بار هزارم ‫آزمایش پانکراس بگیریم.
‫داری چند تا قدم رو جا می‌ندازی ‫چون رئیست کمرونه.
‫هنوز از کارش سر در نیوردی، ‫می‌خوای ببینی تا کجا می‌تونی فشار بیاری.
‫چند قدم می‌پرم جلو ‫چون بیمارمون داره...
‫چند قدم می‌پره جلو تا بمیره.
‫اگه فکر بهتری داری...
‫باید طحالش رو برداریم.
‫لمفوم طحال دلیل پلاکت آسیب دیده، ‫قلب و ریه‌ها رو توجیه می‌کنه.
‫اگه روش من جواب نداد، ‫طحالش در اختیار تو.
‫البته اگه نکشمش.
‫نه تنها اجازه میده ‫تا سرعت پردازش مغزت رو محاسبه کنیم،
‫بلکه برای اولین بار ‫توی سه ماه گذشته یه حالی به مغزت میدیم.
‫این چیه؟
‫یه ماشین آبی. ‫جزو آزمایشه؟
‫نه، قسط ماشینم ماه آینده‌ست. ‫پسندیدی؟
‫ازت چند تا سوال می‌پرسم
‫که جوری طراحی شده ‫تا کارکردِ سمت چپ مغزت رو فعال کنه،
‫منطق، استدلال، حل مسئله.
‫یا جوری که استادم، بنِ پیر، می‌گفت ‫«جبهه سیاه.»
‫اگه محدوده کندِ مغز رو پیدا کردیم، ‫یعنی آسیب رو پیدا کردیم.
‫درمانت می‌کنیم و میریم خونه. ‫حاضری؟
‫می‌خوام سرمو تکون بدم بگم باشه، ‫اما نمی‌تونم.
‫این خودکار قرمزه. جوهرش قرمزه. ‫تمام جوهرش قرمزه؟
‫نه.
‫نوار عصبی ۱۲.۸ متر بر ثانیه، ‫توی محدوده معموله.
‫کمرون به هاوس اجازه داد ‫تا جمجمه بیمار رو بشکافه
‫اونم بر اساس چند تا پشه مرده ‫و آب بینی یه بچه.
‫یه کوارت شامل دو پینت میشه.
‫یه گالن شامل چهار کوارت. ‫پنج گالن چند پینت میشه؟
‫هاوس، از بیمار فاصله بگیر.
‫کیه.
‫رئیس قدیمیم. ‫و منظورم از قدیمی، سابق نیست.
‫با توهین کردن نمیرم.
‫اینجا نیستی، مشخصه قصد ندارم ‫کاری کنم بری.
‫راهنمایی، ‫جواب یه عدده.
‫آم...
‫چهل؟
‫دوازده و چهار متر بر ثانیه. ‫نوار عصبی هنوز عادیه.
‫دکتر کمرون؟ ‫جدا داری کمک میدی؟
‫آره، چون با این پرونده آشنایی دارم.
‫خب، من اون‌قدری آشنایی دارم
‫که بدونم باز کردن جمجمه این زن لازم نیست.
‫جدی میگه؟
‫مطمئنا بامزه نیست.
‫گوشی رو بذار زمین، بچه رو بغل کن. ‫همه‌مون رو خوشحال کن.
‫خیلی‌خب، آروم باش، عزیزم. چیزی نیست. ‫یه دقیقه دیگه صبر کن.
‫هاوس، به حراست زنگ میزنم. ‫می‌تونم...
‫فشار خونش داره افت می‌کنه.
‫ببرش بالا. ‫یه عالمه از این‌ها دارم.
‫بهش ده سی‌سی دوپامین بدین.
‫دادم، ممنون. ‫بچه‌ات بیشتر بهت احتیاج داره تا ما.
‫گرسنه‌ات نیست، پوشکتم تمیزه، ‫نمی‌دونم چرا گریه می‌کنی.
‫خیلی رو مخه. ‫می‌شه ساکتش کنید؟
‫گریه بچه اذیتت می‌کنه؟ ‫نوار عصبیش چنده؟
‫۱۴/۳. ‫در واقع داره میره بالا.
‫ولی فشار خونش روی هشتاده. ‫باید جلوشو بگیریم.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫این مسئله که اشتباه کردی ‫با عقل جور در نمیاد
‫یا این‎که من فکر می‌کردم درست میگی؟
‫فشارش باز داره میفته. ‫الان سکته می‌کنه.
‫بازم ده سی‌سی دوپامین بهش میدم ‫و عمل رو لغو می‌کنم.
‫خیلی‌خب، ریچل، آروم باش. ‫می‌خوام ساکت بشی.
‫لطفا، گوشی رو قطع کن.
‫چرا بچه اذیتت می‌کنه، و بقیه نه؟
‫دربارهٔ اون حق با توئه، اما...
‫نمی‌دونم چی می‌خوای. ‫هر چی بخوای بهت میدم.
‫نمی‌دونم چته.
‫بهم بگو. تو رو خدا. ‫کمکم کن. تو رو خدا!
‫واقعا؟
‫جواب داد؟
‫وضعیتش ثابت شد.
‫کارمون تموم شد. ‫ببندینش.
‫چقدر باید صبر کنیم ‫تا بتونیم طحال‌برداری رو انجام بدیم؟
‫تا وقتی اثر داروی بیهوشی از بین نره ‫نمی‌شه دوباره بهش بیهوشی زد.
‫چطوری بچه رو مخش بود؟
‫باید هر چی زودتر ‫ببریمش اتاق عمل.
‫حداقل دو ساعت.
‫فشار خونش داره پایین میاد. ‫امیدوارم دو ساعت دووم بیاره.
‫تفاوتش چی بود؟
‫بیمارمون عاشق چیزهایی که رو مخ هستن.
‫اگه اینجا بود ‫عاشق این موضوع صحبت می‌شد.
‫اون یه مادر ذاتیه
‫عجیب‌غریب‌ها و طرد شده‌های بشریت ‫رو می‌گیره و بهشون میگه حالشون خوبه.
‫خب، تفاوتشون چیه؟
‫سرش باز بود، ازش سوال می‌پرسیدی، ‫بچه گریه می‌کرد.
‫فشار خونش پایین بود.
‫طبق قانون فیزیک،
‫فشار خون پایین ‫موجب سرگیجه،
‫درد سینه میشه، ‫نه اذیت شدن.
‫پاتو تکون بده.
‫تصمیم گرفتی نگه‌اش داری. ممنون که خبر دادی. ‫حالا می‌تونی بری.
‫باهاش صحبت کردم. ‫به هم وصل شدیم.
‫سرش داد زدی، ‫واکنش شیمیایه.
‫می‌خوای بری رو مخم؟
‫می‌خوام بهت توضیح بدم.
‫می‌دونم منطقی نیست، ‫ولی واقعی بود.
‫اونجا بود.
‫می‌خوای بغلش کنی؟ ‫بیا، سلام کن.
‫فکر می‌کنی اُخت بشیم؟
‫بامزه بود؟
‫یه‌کم.
‫اگه من روت بالا میوردم، آتیشی می‌شدی.
‫استفراغ تو بامزه نیست.
‫به‌خاطر شکمته.
‫اگه یه‌کم دیگه ‫توی شکم مامانش می‌موند،
‫اسفنکتر شکمش ‫کامل شکل می‌گرفت.
‫ولی، نه، باید عمود راه بریم،
‫که یعنی کلهٔ بچه ‫واسه شکم مامان خیلی گنده‌ست.
‫و ضمنا،
‫شکم تو خیلی هم خوبه.
‫برای همین تکامل پیدا کردیم ‫تا استفراغ بچه رو بانمک بدونیم.
‫چون در غیر این‌صورت، ‫قبل از این‌که کارآمد بشن می‌کشتیمشون.
‫اُخت‌گیری تموم شد. ‫باید برم یه بچه دیگه رو ببینم.
‫بدون طحال می‎تونم زندگی کنم؟
‫خیلی از آدم‌ها ‫به خوبی و خوشی بدونِ...
‫طحالش مشکل نداره.
‫از مغزش نیست.
‫البته که از مغزشه.
‫مغزش رو گشتی، جمجمه‌اش رو درآوردی، ‫چیزی پیدا نکردی.
‫جای درست رو نگشتم. ‫قسمت قلبش رو نگشتم.
‫وقتی بچه توی شکم مامان هست، خون باید ‫ریه‌ها رو دور بزنه، چون هنوز فعال نشدن.
‫وقتی بدنیا میایم، با اولین نفس عمیق، ‫ریه‌ها باز میشه،
‫و مجرای شریانی بسته میشه. ‫واسه تو بسته نشده.
‫مجرای شریانیش بازه.
‫وقتی مضطرب میشی، ‫فشار خونت بالا میره،
‫مجرای شریانی رو وادار به باز شدن می‌کنه، ‫خون یه تغییر مسیر کوچیک میده،
‫باعث میشه از دماغت، ‫شکمت و ریه‌هات خون بیاد،
‫و از همه مهم‌تر، موجب میشه ‫از سمت راست مغزت خون بیاد
‫و به نیم کره چپ مغزت خون نرسه.
‫یعنی وقتی مضطرب میشی، ‫اضطرابت از بین میره.
‫واسه همین می‌تونی ‫اون بچه‌های رو مخ رو تحمل کنی.
‫و برای همین، ‫وقتی فشار خونت پایین اومد،
‫تونستی تشخیص بدی ‫کادی آدم رو مخیه.
‫خبر خوب اینه‌که ‫می‌تونیم قلبت رو درست کنیم.
‫خبر بد واسه بچه‌های رو مخه.
‫اون فوق العاده‌ست.
‫ممنون.
‫امروز عالی بودی.
‫باید به غریزه‌ات اعتماد می‌کردم. ‫در آینده یادم می‌مونه.
‫استعفا میدم.
‫فکر کنم الان عذرخواهی کردم. ‫اگه بخوای، می‌تونم زانو بزنم.
‫به‌خاطر تو نیست.
‫من بدون هیچ برهان و مدرکی ‫اجازه یه عمل دیوانه‌وار رو دادم.
‫تصمیم درست رو گرفتی.
‫مشکل از مغزش بود. ‫بدون عمل،
‫هاوس هیچ‎وقت متوجه ‫افزایش کارکرد نیم‌کره چپ نمی‌شد.
‫اگه با عمل موافقت نمی‌کردی ‫بیمار مرده بود.
‫می‌دونم. اما...
‫من همیشه به هاوس میگم آره. ‫زیر دست اون آموزش دیدم. توی مغزمه.
‫و اگه به یکی دیگه این شغل رو می‌دادی، ‫از اول تا آخر مخالفت می‌کردن.
‫چون... خب، ‫چون باید بگن نه.
‫هاوس دیوونه‌ست.
‫فقط من می‌مونم.
‫متاسفم.
‫رفیق.
‫عیبی نداره، رفیق، بیا.
‫خیلی دلم واست تنگ شده. ‫دلم واست تنگ شده بود.
‫حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- واقعا؟ خیلی خوشتیپ شدی.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »