‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آهای!
‫دکتر سباستین.
‫دو پالت آنتی‌بیوتیک واسه بیماری سِل.
‫ما به اندازه‌ی شش پالت مریض داریم.
‫استویا تاکر باید روی ریاضیش کار کنه. ‫من فردا برمی‌گردم.
‫سلام! سلام!
‫بیاید. بیاید. بیاید بچه‌ها، ‫بذارید ماشین رد شه.
‫اون جعبه‌ها رو ببرید، سریع، سریع. ‫راه بیفتید. بجنبین، بجنبین، بجنبین.
‫زود باشید بچه‌ها، بریم، بجنبین.
‫یه داروی خیلی ویژه برات آوردم. ‫از هرشی، پنسیلوانیا اومده.
‫هر نفر یه دونه. ‫هر نفر یه دونه.
‫آروم بچه‌ها، صبر کنید، صبر کنید.
‫کمک! کمک! دکتر سباستین! ‫سریع بیاید!
‫پسرم، افتاد. از این درخته افتاد. ‫ما فقط منتظر دوستاش بودیم.
‫طرف چپش صدای تنفس نمی‌شنوم. ‫اونو بهم بده.
‫آره، حالش خوب میشه.
‫سقوط باعث نشده بود که ‫ریه‌اش از کار بیفته.
‫ریه‌اش باعث شد که بیفته. ‫سل از بین بُرده بودش.
‫شانس بیاره یه سال دیگه زنده می‌مونه.
‫این سارنیه. ‫من هزینه‌ی قوزبندش رو خودم دادم.
‫نکته‌ی جالب قضیه اینه که،
‫قیمت قوزبند بیشتر از داروییه،
‫که می‌تونست باهاش ‫اصلاً نیازی بهش نداشته باشه.
‫اون داروی شماست.
‫تمام آنتی‌بیوتیک‌هایی که الان ‫بهشون نیاز داریم،
‫توی انبارهاتونن، توی کارخونه‌هاتون.
‫- ما بیش از ده‌هزارتا در سال تحویل می‌دیم. ‫- که کافی نیست.
‫می‌دونید که ما خیلی دلمون می‌خواد ‫بیشتر تحویل بدیم، ولی دستمون تنگه.
‫ماشین جدید گرفتی جری؟
‫توی راه دیدمش، قشنگ بود.
‫مسئله رو شخصی نکن.
‫تازه اون همه راه از آلمان اومده. ‫می‌دونم کُلی داستان داره.
‫من مثل تو نیستم، از این که ‫زندگی کنم خجالت نمی‌کشم.
‫این رو هم می‌دونم که به خاطر پول ‫مدرک شیمی‌ـت رو نگرفتی.
‫شما هم همون چیزهایی رو می‌خواید ‫که من می‌خوام. فقط شما...
‫فقط باید یه ذره بیشتر...
‫یه ذره بیشتر تلاش کنید...
‫- بیشتر براش تلاش کنید. ‫- سباستین؟
‫با اورژانس تماس بگیرید.
‫حالش خوبه؟
‫کسی اینجا دکتر نیست؟
‫داری مجله می‌فروشی؟ ‫شنیدم بیست تا بفروشی یه موتور جدید بهت میدن.
‫دکتر سباستین چارلز سر یک ارائه ‫توی استویا تاکر از حال رفت.
‫واقعاً؟ زیر بار غرورش کمرش شکست؟
‫وای! کسی هست تو تحسینش کنی؟
‫خب، یه یارویی هست که توی ویتنام باهاش آشنا ‫شدم که می‌تونست شمع رو بدون استفاده از...
‫فکر می‌کنه سِله.
‫خدا رو شکر متخصص یه مریضی ناجورتری نیست.
‫- می‌خواد نظر یکی دیگه رو هم بشنوه.. ‫- نظر یکی بعد از خودش رو. باشه.
‫- سِل نیست. ‫- چیه؟
‫اوه، می‌خوای توضیح بدم برات؟
‫اصل مطلب، حسابی طرفدار «نیکسه».
‫قبلاً هیچوقت همچین مسئله‌ای ‫برات پیش نیومده بود؟
‫نه. ماه پیش مُرد.
‫به طرز احمقانه‌ای داروهاش رو با ‫پسر داییش با هم خوردن،
‫ولی به اندازه‌ی یه نفر بودن.
‫دکتر هاوس، من سباستین چارلز هستم.
‫مریض‌ها معمولاً توی تشخیص دخالتی ندارن.
‫خب، من دکترم.
‫گوش کن، می‌دونم شماها پول زیادی در نمیارید،
‫من ماه پیش یه چک واسه گروهتون کشیدم.
‫خب، یکی دیگه برامون بکش.
‫- با چِیس حرف بزن. اون پولداره. ‫- بابام پولداره، نه من.
‫توی هر دقیقه، چهار نفر به خاطر سِل ‫می‌میرن.
‫وای! چطور می‌تونی شب‌ها بخوابی؟
‫آدم‌هایی توی آفریقا دارن به خاطر بیماری‌ای ‫می‌میرن که درمانش رو پیدا کردیم،
‫آره می‌دونم. ‫کنسرت رو دیدم.
‫جدی میگم. بذار ببینیم، تو هر شب ‫شش ساعت می‌خوابی. یعنی هرشب تو...
‫۱۴۴۰ نفر رو می‌کُشی.
‫فکر کنم حتماً یه کم می‌خوابی، ‫ولی بیخیال.
‫اگه ده دقیقه دیگه بیدار می‌موندی، ‫می‌تونستی جون ۴۰ نفر رو نجات بدی.
‫صبح‌ها واسه خانواده‌ها یادداشت می‌فرستی؟
‫اونم حداقل ده دقیقه وقت می‌گیره.
‫پس ۴۰ نفر دیگه می‌میرن، ‫چهل تا یادداشت می‌فرستی.
‫چرا توی اتاق خودت از فکرش رنج نمی‌بری؟
‫نه، ممنون. می‌مونم. ‫دوست دارم تشخیص افتراقی رو بشنوم.
‫دکتر کمرون، به دکتر بگو چرا خوب نیست ‫که مریض اینجا باشه.
‫اون متخصص ایمنی‌شناسیه، ‫متخصص سِل هم هست.
‫خیلی کمک کننده‌ست که یه نفر رو داشته باشیم ‫که این رو بگه،
‫فکر می‌کنم سِله.
‫این چیه؟
‫آهان، اون. معذرت می‌خوام، ‫پودر بدنمه.
‫تنها چیزیه که فهمیدم توی ‫صحرای بزرگ آفریقا جواب میده.
‫یه جورهایی بهش عادت کردم، ‫دیگه متوجه‌ـش نمی‌شم.
‫به نظر کدومتون ‫بوی ترکیبات مدفوع فیل رو میده؟
‫به نظر من مشکلی نداره.
‫دقیقاً واسه همین مریض نباید توی اتاق باشه.
‫اگه نتونی به یه نفر بگی که ‫ادکلنش حالت رو به هم می‌زنه،
‫چطور می‌خوای بهش بگی که احمقه؟
‫اون احمق نیست.
‫معلومه، الان این رو میگی که توی اتاقه.
‫ببین، من وقت این چیزها رو ندارم. ‫سِله.
‫نه. علائمش بروز خیلی متفاوتی دارن.
‫خب، با توجه به این که ده‌هزارتا کیس ندیدی، ‫موافقم که نظرت این باشه.
‫بهتون گفتم احمقه.
‫- گفتی نظر یه نفر دیگه رو می‌خوای. ‫- نه، اتفاقاً...
‫حامیام نظر یه نفر دیگه رو می‌خواستن.
‫آره، ظاهر خوبی نداری وقتی می‌میری ‫کفش‌های با لوگوی اسپانسرت پات باشن.
‫سِله، منم نمی‌میرم. ‫یه پی‌پی‌دی تزریق کنید،
‫خلطم رو هم آزمایش کنید که سِل تایید بشه. ‫با تصویر برداری روندش مشخص میشه،
‫فکر می‌کنم یه سی‌تی‌اسکن هم ‫باید از ریه‌ها بگیریم،
‫- که نظر یه نفر دیگه درست در نیاد. ‫- من این رو نمی‌خوام.
‫سلام؟ نه، حالم خیلی بهتره،
‫خب، کاری که می‌تونی بکنی اینه که، ‫هیئت مدیره‌تون رو راضی کنی که افزایش...
‫مرسولات پزشکی رو تایید کنن که... ببخشید.
‫نه، نکن، نکن، سعی نکن. ‫نه، نهایت تلاشت رو نکن.
‫فقط قضیه رو حل کن، باشه؟
‫استویا تاکر بود، ‫شرکت داروسازی خوبی‌ـن.
‫ببخشید، ولی خلاف قوانین لباس‌های ‫بیمارستانه.
‫تلفن رو لازم دارم.
‫بهتر نیست الان تمرکزمون رو ‫بذاریم روی بهتر شدن حالت؟
‫- می‌خواید چیکار کنید، بندازینم بیرون؟ ‫- نه، فقط گوشیت رو.
‫ببخشید. یه موقعیت اورژانسی پیش اومده.
‫باید برم.
‫- یه تلفن توی اتاقت هست. ‫- آره، فکر می‌کردم باشه.
‫درسته. فقط فکر کردم...
‫این مثل بیمارستان‌هایی که توی آفریقا ‫بهشون عادت داری نیست.
‫نمی‌دونم بیمارستان‌ها چطوری بودن پس...
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫به خاطر چک هم ممنونم.
‫من بهتره برم.
‫همون بیچاره‌ی بی‌نام‌و‌نشونیه که معروفه، ‫یه مرد سفیدپوست زبون درازم هست.
‫آره، عجب آدم عوضی‌ـه که داره جون ‫اون همه آدم رو اونطوری نجات میده.
‫چه شرایط اورژانسی‌ـی پیش اومده؟
‫یادم نمیاد چطور سگم رو ‫ببرم قدم بزنه.
‫اون پسره مریضه. ممکنه رو به موت باشه.
‫اونوقت همه‌چیز ‫تشخیص افتراقی رو فراموش کردید.
‫- همین الان فرستادیمون که آزمایشش کنیم که... ‫- خب، باید از اونجا می‌فرستادمش بیرون.
‫حالا همه‌مون می‌تونیم بشینیم ‫و احمق صداش کنیم.
‫- کی می‌خواد اول بگه؟ ‫- درست میگه.
‫سِل می‌تونه با صدها علائم مختلف بروز کنه.
‫خب، با اون منطق، همه توی بیمارستان ‫باید درمان بشن.
‫همه توی بیمارستان بیست سال گذشته رو ‫در معرضش نبودن.
‫سِل می‌تونه سال‌ها طول بکشه تا بکشدت.
‫دو هفته پیش، ‫کاملاً حالش خوب بود.
‫حالا یه صفحه پر از علائم داره.
‫یه مشکل متابولیکی چطور؟
‫به کشتی خوش اومدی ‫پاچه‌خوار خوب کشتی.
‫روز خوبی برای دریانوردیه. ‫آماده باشید عزیزانم.
‫متابولیکی نیست. کلیه، کبد ‫و تیروئید کاملاً طبیعی‌ـن. دیابت نداره.
‫- قلبش چطور؟ ‫- مشخصه که قد یه دنیا گنده‌ست.
‫ضربان نامنظم قلب. ‫امواجش بی‌نظمی دارن.
‫قطعی نیست، ولی وجود داره.
‫فکر می‌کنی به خاطر قلبشه؟ ‫سندرم سینوس بیمار داره؟
‫گلوگاهش سرجاش نیست. بعضی وقت‌ها ‫خیلی تند می‌زنه، بعضی وقت‌ها خیلی آروم.
‫- باعث میشه از حال بره. ‫- روی از حال رفتنش تاثیر می‌ذاره.
‫ازش تست دورسنجی می‌گیرم، ‫یه آزمایش استرس می‌گیرم و اکوکاردیوگرام.
‫مثل بقیه‌ی مریض‌های بیمارستان ‫باهاش برخورد کنید.
‫می‌خوام اون لباس باز بیمارستان ‫رو توی تنش ببینم.
‫میشه واسه این یه کمکی بهم بکنی؟
‫یادم نمیاد تست استرس یا اکوکاردیوگرام خواسته باشم.
‫می‌خوای چیکار کنی، بری؟
‫حامیان مالی شرکت ‫از این موضوع خوشحال نمیشن.
‫ساعد دستتون رو لازم دارم،
‫نظر هاوس چیه؟
‫سندرم سینوس بیمار.
‫خب، این خیلی جدی‌تر از سِله.
‫این پی‌پی‌دیه؟
‫اگه توی ۴۸ ساعت آینده رنگش عوض بشه...
‫آره، اگه به نظر هاوس سِل نیست، ‫چرا باید ازت بخواد این رو آزمایش کنی؟
‫فقط داره همه‌چیز رو چک می‌کنه فکر کنم.
‫آها.
‫به نظر نمیاد آدمی باشه که ‫این کار رو می‌کنه.
‫فردا ساعت ده و نیم برات نوبت اکو گذاشتیم.
‫دم شما گرم.
‫هر دقیقه‌ای که از دوست داشتن ‫یه نفر امتناع کنیم،
‫یه سگ کوچولو یه قطره اشک گریه می‌کنه.
‫فقط به خاطر این عصبانی‌ای ‫که به جایزه‌ی نوبل از تو نزدیک‌تره.
‫به هر حال من بیشتر توی سوئد خوش گذروندم.
‫فقط این نیست که یه سفر ‫بری استکهلم، می‌دونی که.
‫یه جایزه‌ی نقدی هم داره.
‫جداً؟
‫عجیب نیست که همه میرن ‫دنبال اون صلحش.
‫اون هرسال هزاران نفر رو درمان می‌کنه.
‫تو چندتا رو درمان می‌کنی، سی‌تا؟
‫مک‌دونالد همبرگرهای بهتری درست می‌کنه ‫چون بیشتر درست می‌کنه؟
‫آهان، که اینطور.
‫پس به خاطر این ازش متنفری ‫که جون افرادی که...
‫اون نجات میده، کم ارزش‌تر از ‫اوناییه که تو نجات میدی؟
‫آره، دلیلش همینه.
‫نوبل دینامیت رو اختراع کرد. ‫من پول آغشته به خونش رو قبول نمی‌کنم.
‫بالای سرم خیلی درد می‌کنه.
‫ما یه هفته داشتیم «بالای سر» رو ‫توی آناتومی می‌خوندیم.
‫می‌دونم دقیقاً کجا میشه.
‫- اونجا بالای سرم نیست. ‫- واسه معاینه به اندازه نزدیک بود.
‫سینوس‌هات گرفته شدن.
‫به خاطر خراشیدگی‌های روی دستت، ‫حدس می‌زنم گربه‌ی جدید گرفتی.
‫مال مادرم بود. ‫مُرده.
‫یه گربه‌ی مُرده رو نگه می‌داری؟
‫نه. مادرم مُرده.
‫گربه‌ی بیچاره. حساسیت داری.
‫می‌تونی با آنتی‌هیستامین کنترلش کنیم.
‫- یه قرص در روز. ‫- قرص؟
‫دوست نداری قورتشون بدی. ‫تعجبی نداره.
‫قرص رو فراموش کن. ‫بهت یه اسپری بینی می‌دیم.
‫استروئیدی؟
‫چیز دیگه‌ای هست بتونید بهم بدید؟
‫خب، اگه کنار رودخونه زندگی می‌کنی ‫یه کیسه بهت میدم خودت رو بکش.
‫سلام. تست استرسش طبیعی بود.
‫- ولی نوار قلبش طبیعی نبود. ‫- اکوش طبیعی بود.
‫خب دو امتیاز تو، یه دونه من. ‫باید یه امتیاز نهایی داشته باشیم.
‫اکو و تست استرس قابل اعتمادترن.
‫تست تیلت بگیرید.
‫این هیچوقت جواب نمیده.
‫باهات روی یه هفته کار ‫توی درمانگاه شرط می‌بندم که جواب میده.
‫قبوله.
‫از این یارو خوشت میاد؟
‫همیشه میگی نظرمون در مورد مریض‌ها ‫بی‌اهمیته.
‫از نظر پزشکی بی اهمیته. ‫یه نکاتی رو راجع به تو میگه.
‫به نظرت هرکسی که به مردم آفریقا ‫اهمیت میده چرند میگه؟
‫بله.
‫دلایل تکاملی‌ای وجود دارن که چرا ‫به خانواده و دوست‌هامون اهمیت می‌دیم.
‫دلایل تکاملی‌ای هم وجود دارن که ‫چرا به کسای دیگه اهمیت نمی‌دیم.
‫اگه دائماً همه رو دوست می‌داشتیم، ‫عملکردمون مختل می‌شد.
‫پس انسان‌های بشردوست بزرگ ‫هم به اندازه‌ی همه‌مون خودخواهن؟
‫فقط به اندازه‌ی ما در این مورد صادق نیستن.
‫خب، خودت همیشه بهمون می‌گی که ‫انگیزه‌ها بی‌اهمیتن.
‫دکتر چارلز، قلبتون داره تغییر جهت‌ها رو ‫خوب تحمل می‌کنه.
‫توی نوار قلبتون وقفه‌ای وجود نداره.
‫هاوس حرکت می‌کنه که امتیاز بگیره ‫ولی نه، موفق نمیشه!
‫- این پیچه چیکار می‌کنه؟ ‫- طبق اندازه‌ی پروتکل گذاشتمش.
‫نتیجه‌ی متفاوتی ازش نمی‌گیری.
‫جوری که من می‌فهممش اینطوریه که ‫مشکلات رو روی درجه‌ی شش بهت نشون میده،
‫فرض کن اگه ببریش روی ده چیا ‫رو می‌فهمی.
‫- هاوس، این کار توئه؟ ‫- تا یازده بالا میره؟
‫میشه بس کنی؟ باختی. ‫برنامه‌ی من واسه درموناه پنجشنبه و جمعه‌ست.
‫بسیار خب، دارم کم کم حالت تهوع می‌گیرم.
‫میشه اینو قبل از این که خرابش کنی ‫خاموشش کنی؟
‫خب، دارم سرگیجه می‌گیرم.
‫نمی‌تونم چیزی ببینم و دارم از حال میرم.
‫- من بُردم. ‫- توی این سرعت، فضانوردها هم بالا میارن.
‫در مورد حالت تهوعش حرف نمی‌زنم.
‫- آزمایش مشکل رو مشخص کرد. ‫- آره؟ هاوس دیوونه‌ست؟
‫- کاری که کرد... ‫- تحقیرآمیز و غیرحرفه‌ای بود.
‫اگه این کار رو نمی‌کرد مشکل رو نمی‌فهمیدیم.
‫توی ریتم قلبیت بی‌نظمی داری.
‫می‌تونه خطرناک باشه، حتی کُشنده، ‫مخصوصاً اگه توی آفریقا باشی،
‫که به امکانات پزشکی پیشرفته ‫دسترسی نداشته باشی.
‫ضربان‌ساز لازم دارم؟
‫امروز عصر قراره جراحی بشی.
‫می‌تونیم ضربان‌سازت رو از هرجایی ‫بهش رسیدگی کنیم.
‫فقط باید هر چندماه یه بار ‫با تلفن یه تماس بگیری.
‫بهتر از اون، می‌تونی بهم توی ‫یکی از درمونگاه‌‌هام ملحق شی.
‫- من یه جورهایی لوسم. ‫- خب، می‌تونیم برات یه کلبه‌ی منظره‌دار بگیریم.
‫- از ماسه خوشت میاد؟ ‫- منظورم از نظر پزشکی بود.
‫- پت‌اسکن نیست، ام‌آر‌آی نیست... ‫- این مسخره‌ست.
‫- دکتر چارلز... ‫- می‌دونم. می‌دونم. قوانین بیمارستان.
‫عزیزم، شما بشین. بیا.
‫تو باهوشی. به فضا عادت می‌کنی.
‫- باید بریم بالا یا پایین؟ ‫- زیرزمین.
‫بسیار خب.
‫حتی ممکنه بفهمی که بدون کمک گرفتن از تکنولوژی،
‫می‌تونی تشخیص‌های بهتری بدی.
‫قلبم از پس این بر میاد، درسته؟
‫تا الان فقط دوندگی‌هات ‫برای کارهای خیرخواهانه حالت رو بد کرده.
‫وقتی این آدما رو بشناسی، ‫تغییرت میده.
‫بهتره موقع شام در موردش صحبت کنیم.
‫داریم ازم می‌خوای بریم آفریقا ‫یا بریم شام بخوریم؟
‫می‌تونم ازت بخوام بیای ‫اون طرف دنیا ولی نمی‌تونم...
‫به یه رستوران که یه ‫خیابون اونورتره دعوتت کنم؟
‫- خب یکیش کاریه، اون یکی... ‫- آره، قوانین بیمارستان.
‫نباید با مریض‌هات ارتباط ‫غیر کاری داشته باشی درسته؟
‫نمی‌خوام موقعیت ‫عزیزت رو به خطر بندازم.
‫راستی هیچ‌کدوم از سوال‌ها رو ‫جواب ندادی.
‫فکر نمی‌کنی موقعیت مهمه؟
‫من فکر می‌کنم دکترهایی مثل هاوس ‫چسبیدن به موقعیت،
‫مثل یه بچه‌ی سه ساله‌ای که پتوش رو می‌چسبه. ‫زیادی هیجان‌زده نشو.
‫آروم باش. محترم رفتار کن. ‫همیشه هم دیدگاه درستی داشته باش.
‫تنها ایراد حرف‌هاشون اینه که ‫وقتی میلیون‌ها نفر دارن می‌میرن،
‫دیدگاه درست اینه که ‫با تمام وجود فریاد بزنی.
‫- ببخشید. سرم خیلی درد می‌کنه. ‫- بیا، بشین روی پله‌.
‫خب، شام باهام میای بیرون یا نه؟
‫ضربان قلبت طبیعیه.
‫آره، معلومه که هست. ‫پایین رفتن از پله‌ست دیگه، مشکلی نیست.
‫دستم یه کم...
‫- اشتباه می‌کنی. ‫- آهای، منم احساس دارم.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم. ‫واسه تو کافی نیست؟
‫- نوار قلب غیرطبیعیش واقعی بود. ‫- سندرم سینوس بیمار نداره.
‫خدا رو شکر که قبل از این که ‫ضربان‌ساز رو بذاریم فهمیدیم.
‫و خدا رو شکر که بُردیش توی راه‌پله ‫که قلبش تند بزنه.
‫ما داشتیم از پله‌ها می‌رفتیم پایین. ‫اونا می‌ذارنشون روی نردبون.
‫اون یارو یه عوضی خودخواهه. ‫تو چرا آخه...
‫چرا میگی که خودخواهه؟
‫چون داشت با فورمن حرف می‌زد.
‫نه، نمی‌زدم. ‫فقط دارم نظرم رو می‌گم.
‫این مُدل بشر دوستی ‫یه دفعه به طور طبیعی...
‫جلسه‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫آهای، این یارو هنوز مریضه. ‫میشه راجع به اون حرف بزنیم؟
‫خب، سردردها نشونه‌ی یه مشکل عصبی‌ان. ‫نورومای آکوستیک.
‫یه تومور مغزی باعث سرگیجه، ‫از دست رفتن هشیاری بیمار میشه،
‫الگوهای تنفسی رو دچار ‫مشکل می‌کنه، ضربان قلب رو...
‫ام‌آر‌آی بگیرید.
‫سلام.
‫ببخشید، الان میام. مسئله‌ای نیست.
‫یه ساعت بیشتر می‌مونم که جبران بشه.
‫واسه شیفت درمانگاهم دیرم شده.
‫بیا، چند ساعت جای من باش.
‫اسهال انفجاری، تب، احتمالاً آنفلوانزاست.
‫وای. کارت خوبه. ‫دانشگاه هاروارد رفتی؟
‫- شما هیل اُلیور نیستی. ‫- نه.
‫کارتر هستم، سیسیلیا.
‫توی اتاق اشتباهی آوردنت سیسیلیا.
‫- خانم کارتر. ‫- ببخشید.
‫چند دقیقه دیگه میام.
‫اگه اینا رو مرتب نکنم ‫همه‌چیز به هم می‌ریزه.
‫من سرطان دارم.
‫یه غُده حس کردم.
‫- یه پرستار خبر می‌کنم. ‫-آره، یکی دو ساعت دیگه می‌بینمت.
‫دراز بکشید.
‫دستتون رو ببرید بالا و ‫بذاریدش زیر سرتون.
‫- همینجا؟ ‫- آره.
‫امروز صبح حسش کردم.
‫دخترخاله‌ام هم همینطوری بود.
‫چیزی نیست.
‫توی مراجعه‌ی بعدیتون ‫باید دوباره بررسیش کنیم،
‫ولی واقعاً چیزی برای نگرانی نیست.
‫به دانا هم همین رو گفتن.
‫- شش ماه بعد مُرد. ‫- ببین، لبه‌هاش صافه.
‫حرکت می‌کنه. همه‌ی نشونه‌های ‫خوش‌خیم بودن رو داره.
‫چرا باید حرفت رو باور کنم؟
‫چون داری سعی می‌کنی از اینجا بیرونم کنی؟
‫خطرات مشکل‌زا بودن بافت‌برداری بیشتر از...
‫یا بافت‌برداری می‌کنی، ‫یا با بالاسریت حرف می‌زنم.
‫چیکار کنم، دکتر هاوس؟
‫- بافت‌برداری رو هماهنگ می‌کنم. ‫- ممنون.
‫- ازم خواست باهاش شام بخورم. ‫- متعجب شدم.
‫وقتی مریض‌ها ازت نمی‌خوان ‫باهاشون شام بخوری تعجب می‌کنم.
‫همچنین ازم خواست که برم آفریقا.
‫پسر، چقدر تند میره.
‫فکر می‌کنم دوتا درخواستش ‫هدف‌های متفاوتی داشتن.
‫ازش خوشت میاد؟
‫یه آقای مجرد خوشتیپ، یه دکتر نابغه،
‫- به دنیا اهمیت میده. ‫- فرض می‌کنم گفتی نه.
‫- فکر می‌کنی انقدر نگران قوانینم؟ ‫- اون هاوس نیست.
‫هیچی اونجا نیست.
‫چرا، هست.
‫بهت گفتم که پی‌پی‌دی تزریق کنی؟
‫مثبت بود. اون سِل داره.
‫خب، معلومه که سِل داره. ‫اون یارو بیست ساله که توی جنگل بوده.
‫اگه آزمایش التهاب ملتحمه‌اش مثبت می‌شد، ‫فکر می‌کردی مشکل بزرگش اینه؟
‫من یه آزمایش انجام دادم. مثبت بود. ‫چرا این قضیه مشکل داره؟
‫چون الان یه علامت قرمز گُنده روی دستش داره،
‫اون عوضی یه‌دنده فکر می‌کنه حق با اونه. ‫دیگه نمی‌ذاره بیشتر آزمایش کنیم.
‫خب شاید فقط اون عوضی و یه‌دنده نیست.
‫پونکسیون کمری هم انجام دادم. گلوکزش پایینه، ‫رسوب گلبول‌های قرمزش هم بیشتر شده.
‫- همه‌چیز داره میگه سِله. ‫- همه‌چیز نه!
‫اگه هرکدوم از علائمش رو سِل باعثش شده باشه، ‫تشخیصمون رو زیر سوال می‌بره.
‫درست میگی. ‫باید سِل رو درمان کنی.
‫کسی چه می‌دونه؟ ‫شاید بهتر شد.
‫از این قضیه خوشحال میشی، مگه نه؟
‫پس یعنی سِل‌ـه ولی سِل نیست؟
‫- من پیچیده‌ام. ‫- یارو سِل رو می‌شناسه.
‫- اگه میگه علائمش... ‫- یارو حتی دکتر واقعی هم نیست.
‫- از این خیّرهای خودنماست. ‫- مشکلت باهاش همینه؟
‫هر روز آدمای دو رو می‌بینی. ‫مگه این یارو چه فرقی داره؟
‫فکر کردی نسبت به دورویی ‫مثل بوقلمون رنگ عوض می‌کنم؟
‫مشکل اینه که توی الفبامون 26 حرف هست ‫ولی اون فقط از دوتا حرف استفاده می‌کنه. ‫(سِل)
‫برای هزارتا بیمار ‫فقط یه تشخیص بیماری میده.
‫می‌دونه جوابش مورد قبول واقع میشه. ‫تقلبه!
‫پس به‌خاطر اینه که یکی از اون ‫متخصص‌های به‌درد نخوره؟
‫احساساتِ کوچولوی اُنکولوژیستِ معروف رو ‫جریحه‌دار کردم؟
‫تو کمک بزرگی برای بیمارانی هستی ‫که سرطان دارن.
‫- وقتای دیگه فقط رو مُخی. ‫- دیگه شورش رو در آوردی.
‫قبول دارم. ‫سالادم روی یه استیک خوبِ رایگان رو پوشونده.
‫سیسیلیا کارتر، اونو یادت میاد؟
‫هفتۀ پیش گفتن تاس‌‌کباب میدن. ‫مدیونم شدن!
‫الان توی دفترم داشت گریه می‌کرد ‫چون باهاش بدرفتاری کردی.
‫از تو بعیده!
‫پس شاید کار من نبوده.
‫می‌فهمم که دوست داری به مردم شوک وارد کنی،
‫از بیخیالی درشون بیاری، ‫از حماقت!
‫ولی این زن فکر می‌کرد سرطان داره.
‫یه غده توی سینه‌اش داشته.
‫می‌خواستی به چی برسی؟
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم. ‫اگه یه دکتر دیگه بود،
‫اگه بیمار مثلاً بالفرض ‫از فورمن شکایت می‌کرد،
‫نمیومدی بیمار رو تحت عنوان غُر زدنِ ‫یه آدم متوهم دیگه مرخص کنی؟
‫- و پرونده‌بندیش کنی توی دستۀ... ‫- پارانویا؟
‫نخیر.
‫- راست میگی. ‫- خوبه.
‫تا قبل از ساعت کاریِ امروز ‫ازش عذرخواهی کن.
‫- با سیسی چیکار کردی؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫امروز فقط سالاد می‌خورم. ‫صبحونۀ بزرگ!
‫سلام.
‫لووفلوکساسین؟
‫یه سِل مقاوم به درمان داری.
‫عجب! همینجوری با اینا اومدی تو.
‫کار ما دکترها همینه.
‫اسم یه دارو رو می‌نویسیم ‫و یه نفر بهمون میده.
‫می‌دونی، توی بعضی جاهای دنیا ‫اگه با اینا وارد جایی بشی، چاقو می‌خوری.
‫یعنی قرص‌های معمولی ‫به اندازۀ کافی بد هستن...
‫ولی اینا که علاج سِل مقاوم به درمان هستن ‫دیگه بدترن!
‫اینا رو قرصی 6 دلار می‌فروشن.
‫دو سال از اینا می‌گرفتم.
‫استرپتومایسین. ‫اون میشه دو هزارتا.
‫ده هزارتا برای درمانِ یه نفر.
‫یه بار توی شهر «جانی» ‫یه بیمار داشتم.
‫مادری بود که...
‫سه تا پسر بچه داشت.
‫سِل مقاوم به درمان داشت.
‫از پس هزینۀ اینا برنمی‌اومد.
‫از پس هزینۀ نون برنمی‌اومد.
‫قرص‌های معمولی بهش دادیم ولی...
‫- تعجبی نیست که مُرد. ‫- متأسفم.
‫این قرص‌ها رو مصرف نمی‌کنم.
‫چون اون زنه نمی‌تونسته بخره، ‫تو هم مصرف نمی‌کنی؟
‫- این دیوونگیه. ‫- چرا؟
‫- چون من بهتر از اونم؟ ‫- چون اینکه گذاشتن اون بمیره اشتباه بوده،
‫ولی اینکه بذاریم تو بمیری ‫به همون اندازه اشتباهه.
‫شاید نَمیرم.
‫شاید یکی به داستان من ‫یه کم بیشتر توجه کنه.
‫فکر می‌کنه شرکت‌های داروسازی...
‫یه تکون بزرگ نیاز دارن ‫تا دست به کار بشن.
‫این از مرگ 1000 تا روستاییِ آفریقایی ‫توجه رسانه‌ها رو بیشتر به خودش جلب می‌کنه.
‫پس قرص‌ها رو مصرف نمی‌کنه.
‫- از مجلۀ «نیوزویک» دارن بهت زنگ می‌زنن. ‫- و با آزمایش دیگه‌ای موافقت نمی‌کنه.
‫بیماریش رو تشخیص دادن.
‫می‌بینید وقتی به حرفم گوش نمی‌کنید ‫چی میشه؟
‫شاید جون میلیون‌ها نفر ‫نجات داده بشه.
‫آره، حرف منم همینه.
‫تپش قلب، تعریق شبانه،
‫اُفت هوشیاری. ‫الان به نظرتون اینا چه وجه اشتراکی دارن؟
‫- سـ... ‫- سِل نیست!
‫دستگاه عصبی خودمختارش؟
‫- می‌دونیم که تومور مغزی نیست. ‫- پس دیگه چی ممکنه عصب‌هاش رو بخوره؟
‫بیماری فابری. ‫سندرم اختلال تنظیم دوپامین.
‫سندرم شای دراگر. ‫فرقی نمی‌کنه.
‫نمی‌ذاره ازش آزمایش بگیریم.
‫از نظر من دکتر سباستین چارلز، خیلی احمقه!
‫آره، می‌تونی نقل قول کنی. ‫کادی هستم.
‫سباستین قبول نمی‌کنه ‫برای نجات جونش درمانی انجام بشه.
‫درمان‌های سِلی رو قبول نمی‌کنه.
‫تو فکر نمی‌کنی سِل داشته باشه.
‫- بنابراین نباید اهمیت بدی. ‫- نمی‌ذاره ازش آزمایش بگیرم.
‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫دست و پاش رو بگیر!
‫هنوز از سیسیلیا کارتر عذرخواهی نکردی؟
‫مطمئن باش نمی‌خواد از من بشنوه.
‫ببین، طرف داره خودشو می‌کُشه.
‫یعنی من تنها کسی‌ام که می‌فهمه ‫این اصلاً چیز خوبی نیست؟
‫اگه یه دانشمند مسیحی بود که قبول نمی‌کرد ‫دارو بخوره، الان 18 تا وکیل...
‫داری آرایش می‌کنی.
‫نشونۀ خوبی برای جناحِ من نیست، مگه نه؟
‫سباستین برای ساعت 3:00 ‫کنفرانس خبری گذاشته.
‫ازم خواسته اونجا باشم تا تشخیص بیماری ‫و پیش‌آگهی‌اش رو تأیید کنم.
‫تو هم به اندازۀ اون ‫ خورۀ توجهِ رسانه‌ای هستی.
‫آره گُل گفتی!
‫اصلاً هم دلیلش نمی‌تونه این باشه ‫که فکر می‌کنم حق با اونه،
‫و اینکه می‌خوام توی کاری که داره می‌کنه ‫سهم کوچیکی داشته باشم.
‫می‌تونی خورۀ توجه باشی ‫ولی بازم کار خوب بکنی.
‫با اون سایۀ چشمی که زدی، ‫بدجوری به فنا رفتم، مگه نه؟
‫بدجوری!
‫- حالت چطوره؟ ‫- یه کم ضعف دارم.
‫روز خوبی در پیش داری.
‫علائم به زودی بیشتر و بیشتر ‫روی ریه‌هات متمرکز میشن.
‫حرف زدن و در نهایت نفس‌کشیدن ‫برات سخت‌تر میشه.
‫به نظرم خودم می‌دونم باید منتظر چی باشم.
‫می‌دونم.
‫فقط اومدم بپرسم حاضری ‫روش درمانی‌ای رو قبول کنی یا نه.
‫نه، اگه می‌خوای بترسونیم تا...
‫نه. منظورم آرام‌بخش بود.
‫اُپیوئید.
‫پچِ فنتانیل، سِرُم مرفین، ‫هر چی لازم باشه!
‫می‌تونیم آخرین روزهات رو نسبتاً راحت کنیم.
‫و اگه یه روز خوب دیگه داشتی، ‫شاید با هم شام خوردیم.
‫ممنون.
‫معالجۀ جهان سومی می‌خوای؟ ‫هر جور مایلی!
‫- وای که اینجا توی «جانی» چقدر گرمه. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنم؟
‫دارم همه چی رو می‌ریزم روی زمینِ کلبه!
‫این جعبۀ جادویی با تصاویر متحرک دیگه چیه؟
‫- به نظرت آدم دو رویی ـه؟ ‫- دو رو؟ نه!
‫همه توی آفریقا تلفن همراه و آبِ شیر دارن.
‫سیفون اینو نمی‌کِشه پایین.
‫واقعاً فکر کردی اگه بیای اینجا ‫و یه کم هوا رو گرم کنی...
‫و یه کم بو راه بندازی،
‫تسلیم می‌شم و از تمام ارزش‌هام دست می‌کِشم؟
‫اونجا فقر بهداشتی هم دارن.
‫تو مثل اونا نیستی. ‫زندگی‌ات مثل اونا نیست.
‫وقتی تظاهر می‌کنی که مثل اونایی، ‫داری همۀ سختی‌هاشون رو به سُخره می‌گیری.
‫مثل اونا هستم دیگه. ‫خاص نیستم.
‫نمیشه تقاضا کنی مثل همۀ ‫آدمای جهان سومی درمان بشی...
‫- و در عین حال کنفرانس خبری بگیری. ‫- اونا باهام برخورد خاص می‌کنن.
‫دلیل نمیشه که خاص باشم.
‫کدوم خودخواهِ عوضی‌ای ‫از این قضیه سوء استفاده نمی‌کنه؟
‫همه‌ش قابل پیشگیری ـه.
‫استویا تاکر همینجا توی نیوجرسی ‫دارو درست می‌کنه.
‫انبارهایی دارن که پر از داروئه. ‫کاملاً به اندازه‌ای هست که بشه توزیع کرد.
‫اگه من می‌تونم از اون داروها مصرف کنم ‫چرا لِما نمی‌تونه؟
‫چرا کوئسمو نمی‌تونه؟
‫چرا سارنی نمی‌تونه؟
‫همین الان یه آدم دیگه مُرد.
‫چرا عصبانی نشدین؟
‫نه، قصد ندارم خودمو قربانی کنم.
‫فقط دارم خودمو در شرایطِ...
‫درسته که دارن می‌میرن ‫ولی ریتم خیلی خوبی داره. ‫(هر ثانیه با هر بشکن، یه نفر می‌میره)
‫حتماً زیر اون چراغ‌ها خیلی گرمش شده.
‫- آره. ‫- سلام، چرا پیجم کردی؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- توی کُماست.
‫می‌خواستم از سیسی سیسیلی عذرخواهی کنی.
‫- خانم کارتر؟ برای چی؟ ‫- برای کاری که من کردم.
‫- کاری نکردی که. ‫- منم زبونم مو در آورد از بس اینو گفتم.
‫ایکس‌ری‌های قفسۀ سینه‌اش منفی هستن ‫پس در حال حاضر مُسری نیست.
‫وضعیت عمومی‌اش فعلاً خوبه.
‫تا حالا توجه کردی همۀ زن‌های فداکارِ تاریخ،
‫ژان دارک، مادر ترزا،
‫چیز دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه، ‫ولی همه‌شون در تنهایی می‌میرن؟
‫ولی مردها اون‌قدر دور و برشون پر میشه ‫که آدم باورش نمیشه.
‫دنیای نامردی ـه.
‫هاوس، اون ترسیده بود و منطق سرش نمی‌شد.
‫توهین به زنی که سرطان سینه داره،
‫حرکتیه که بهتره به حرفه‌ای‌ها سپرده بشه.
‫رُک بگم، تو در حد این کارها نیستی.
‫بهش توهین نکردم.
‫همون‌طور که خودش می‌خواست ‫یه بیوپسی غیرضروری انجام دادم.
‫همون‌طور که می‌دونستم ‫جوابش منفی بود.
‫چیکار کردی؟ بهش گفتی گستاخ؟
‫هنوز چندین سال ‫با همچین توانایی‌های خفنی فاصله داری.
‫ازت می‌خوام عذرخواهی کنی.
‫کادی فقط برای اینکه فکر می‌کنه تو بودی ‫خواسته این کار رو بکنی.
‫به دنیا خوش اومدی.
‫همه متفاوتن، ‫طرز برخورد با هر کسی متفاوته.
‫اگه بخوای با این موضوع بجنگی، ‫آخرش سِل می‌گیری و می‌میری.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دستگاه عصبی خودمختار بیمار رو تست می‌کنم.
‫البته.
‫سیستم گرمایشی و تهویۀ درونی‌اش ‫باید خاموش باشه.
‫نباید بتونه عرق کنه.
‫واسه همین اون پودر تالکِ مزخرف رو داره.
‫اگه اونو برداری، گرما رو بیشتر کنی، ‫بذاریش زیر چراغ...
‫نمی‌تونه خودشو خنک کنه.
‫رنگ پوستش باید قرمزِ روشن می‌شد.
‫تصویر مشکلی نداره.
‫آره.
‫از استویا تاکر می‌خوام...
‫جون این آدما رو نجات بده، ‫جون میلیون‌ها نفر...
‫از جمله جونِ خودم.
‫دکتر هاوس، ممنون میشم اگه تنهامون بذاری...
‫اونو از توی صورتم بکِش کنار.
‫می‌خوای چیو ثابت کنی، هاوس؟
‫دکتر هاوس، ممنون میشم اتاق رو ترک کنی ‫تا ما...
‫داره مثل چی عرق می‌کنه.
‫دمای اینجا 40 درجه‌ست، هاوس. ‫چون ترموستات رو بُردی بالا.
‫حرفام رو شنیدن؟ ‫رسانه‌ها گوش دادن؟
‫- سطح هوشیاریش اومده پایین. ‫- باید حرفام رو بشنون.
‫- شریان‌هاش دارن بند میان. ‫- از همه می‌خوام فوراً برن بیرون.
‫ترالی اورژانس رو بیارید. ‫داره ایست قلبی می‌کنه.
‫- آماده‌اش کنید. ‫- خیلی خب.
‫ببریدشون بیرون.
‫همه! می‌خوام همه فوراً برن بیرون.
‫آماده‌ست.
‫یالا، سباستین.
‫آماده‌ست.
‫ریتم طبیعی قلبش برگشت.
‫- این سِل نیست! ‫- تلویزیونِ مجاب‌کننده.
‫هر آزمایشی می‌خوای بگیر.
‫می‌خوام سِلت رو درمان کنم.
‫دکتر کمرون توی مایع مغزی نخاعی‌ات ‫قند خون پایین پیدا کرد.
‫توی سِل خیلی به چشم می‌خوره.
‫الان فکر می‌کنی مشکل از سِل ـه؟
‫نه.
‫اگه سِل توی یه روز داغ، ‫باعث ایست قلبی بشه،
‫تلاشت برای آفریقا ‫از همینی که هست هم بیهوده‌تر می‌شد.
‫میشه لطفاً بری سر اصل مطلب؟
‫روی اون تخته سفیدِ توی دفترم...
‫تا الان به حدود 10 تا علائم رسیدیم.
‫ایست قلبی، طبیعتاً واسه سِل نیست.
‫قند مایع نخاعی مغزی، ‫طبیعتاً واسه سِل ـه.
‫بقیۀ علائم ممکنه واسه هر کدوم از اینا باشه.
‫تا وقتی ندونیم کدوم کدومه، ‫نمی‌تونم بیماریت رو تشخیص بدم.
‫هر آزمایش یا روش درمانی دیگه‌ای ‫که برام تجویز کنی رو انجام میدم.
‫ولی تو خاص نیستی ولی سِل خاصه.
‫مردم از سِل می‌میرن ‫چون ما می‌ذاریم. انتخاب خودمونه.
‫مردم از مالاریا می‌میرن چون ما می‌ذاریم. ‫از اسهال خونی می‌میرن. اونا...
‫نه، سِل مال منه.
‫یعنی صاحب یه بیماری هستی؟
‫ببخشید که متوجهِ عرضۀ اولیه‌ی سهامِ ‫تب دنگی نشدم.
‫ببین، می‌دونم یه سبک خاصی دارم ‫و می‌دونم خیلی‌ها رو عصبانی می‌کنم.
‫و رو مُخِ خیلی‌های دیگه میرم.
‫ولی تو اولین کسی هستی که می‌بینم...
‫که در اصل، کاری که می‌کنم رو مُخشه.
‫فکر می‌کنی جون کسی رو نجات نمیدم ‫یا کارم کارِ بدی ـه؟
‫در حال حاضر، ‫تلاشم اینه که جون تو رو نجات بدم.
‫نکنه مشکلت با امیده؟
‫می‌دونی، فرق بین شغل‌هامون ‫اعداد و سبک‌ها نیست.
‫فرقش اینه که می‌دونم موفق نمی‌شم.
‫حتی اگه جون یه میلیون نفر رو نجات بدم،
‫یه میلیون نفر دیگه می‌میرن. ‫با این قضیه مشکل داشتی.
‫فکر می‌کنم از هر کی که ‫با این قضیه مشکل نداره بدت میاد.
‫نمیشه روی همین توافق کنیم ‫که به شدت رو مُخ هستی؟
‫قرص‌ها رو بخور ‫یا می‌ذارم بمیری،
‫یه کالبدشکافی انجام میدم، ‫کنفرانس خبری خودمو برگزار می‌کنم...
‫و کاری می‌کنم که دنیا بفهمه ‫از سِل نمُردی.
‫اسپانسرهای شرکتی ناامید میشن ‫ولی یه بیماری دیگه پیدا می‌کنن.
‫چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫چون یه بدجنس هستم.
‫خب، هنوز باید یه توجیهی برای ‫امواج قلبی نامنظم، غش، سردرد...
‫و...
‫قند پایین، پیدا کنیم.
‫- اینا به سِل می‌خوردن. ‫- ظاهراً که نه.
‫- دوباره آزمایش گرفتی؟ ‫- آره.
‫- خیلی خوب شد. ‫- خوب شد؟ عجیب شد!
‫«عجیب» خوبه.
‫یه بیماری رایج صدها توجیه داره. ‫اگه عجیب باشه تقریباً توجیهی نداره.
‫دیگه چی می‌تونسته ‫باعث کاهش قند خون شده باشه؟
‫سؤالات رو من می‌پرسم.
‫فهمیدم وقتی سؤال می‌پرسیم ‫خیلی باهوش‌تر از وقتی هستیم...
‫که مثل احمق‌ها جواب نمی‌دیم.
‫- انسولین بالای خونش. ‫- اونجوری باید خیلی بالا بوده باشه.
‫خیلی خب، انسولین خیلی بالا توی خونِش.
‫چطور ممکنه سطح انسولینش رفته باشه بالا؟
‫قند خون‌های روزانه‌اش رو چک کردیم. ‫همه‌شون طبیعی بودن.
‫- می‌بینید چقدر باهوش به نظر میاد؟ ‫- چون خودش سؤال پرسیده.
‫گلوکاگونوما هم نیست، ‫چون کهیر نزده.
‫خودش سر خودش نیاورده ‫چون احمق نیست.
‫تومور هم نیست، چون سی‌تی اسکن ‫و ام‌آر‌آی جفتشون منفی بودن.
‫پس فقط تومور می‌مونه.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫چرا حرفم رو نادیده می‌گیری که انگار اصلاً...
‫تومور کوچولو. ‫خیلی خیلی ناچیز.
‫اون‌قدر کوچیک که دیده نمیشه.
‫نسیدیوبلاستوما.
‫رشد غیرعادیِ سلول‌های ترشح انسولین ‫توی لوزالمعده‌اش؟
‫اون فقط به صورت متناوب ‫انسولین ترشح می‌کنه...
‫در واکنش به استرس،
‫مثلاً اگه یه نفر به صورت اتفاقی ‫گاو مکانیکی رو بذاره روی درجۀ یازده!
‫خیلی راحت با عمل جراحی برداشته میشه.
‫فقط اینکه اون‌قدر کوچیکه ‫که نمی‌تونیم ببینیمش،
‫پس چطور می‌تونیم ثابت کنیم که هست؟
‫«در کمال هوشمندی، این سؤال را پرسید.»
‫همینجوری روی لوزالمعده‌اش بررسی انجام بدیم ‫تا وقتی بهتر بشه؟
‫چطور وقتی چیزی رو نمی‌بینیم ‫میشه ثابت کنیم وجود داره؟
‫خدا وجود داره؟ ‫باد می‌وزه؟
‫- می‌دونیم چون برگ‌ها تکون می‌خورن. ‫- دنبال اثراتش بگردید.
‫اون‌طرف رو نگاه نکن.
‫- کادی با بیمارت اومده. ‫- دکتر هاوس!
‫دکتر هاوس یه مورد اورژانسی داره.
‫- نمیشه که تا ابد بهش بی‌محلی کنیم. ‫- بالاخره می‌میره.
‫مطمئنی سرطان سینه نداره؟
‫فکر می‌کنیم یه تومور داری.
‫با عمل جراحی خیلی راحت برداشته میشه.
‫با یه میله بهش سیخونک می‌زنیم.
‫- اگه توموری در کار نباشه چی؟ ‫- هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫سرخرگ طحالی، سمت چپِ چپِ شکمه.
‫اگه تومور باشه چی؟
‫وقتی به یه چیزی سیخونک می‌زنی ‫معمولاً چی میشه؟
‫اونم سیخونک می‌زنه.
‫توی سیاهرگ روده‌ایِ فوقی گیر کرده.
‫می‌دونستم باید وایمیستادیم ‫و آدرس رو می‌پرسیدیم. از دستِ مردها!
‫توی موقعیتم.
‫توی لوزالمعده‌ات کلسیم تزریق می‌کنیم.
‫سلول‌های بتا انسولین منتشر می‌کنن.
‫اگه به‌خاطر یه تومور ‫سلول‌های بتا زیاد باشه،
‫قند خونِت به سرعت میاد پایین.
‫از کجا بفهمیم زیادی نمی‌ره پایین؟
‫باید با تمام وجود امیدوار باشیم!
‫شروع کن.
‫گلوکز روی 75 ثابت مونده.
‫برگ‌ها خش خش نمی‌کنن. بیشتر بزن.
‫یه آمپول بهش زدم دیگه.
‫خب، به گمونم الان وقتش باشه ‫که بیشتر از یه آمپول بهش بزنی.
‫پنجاه! ‫دارم کم کم میاد پایین.
‫- چهل و پنج. ‫- فکر کنم دستم داره می‌لرزه.
‫یه سِرُم گلوکز بهش می‌زنم. ‫وگرنه تشنج می‌کنه.
‫هنوز نه.
‫- همینجوری داره میاد پایین. ‫- سرعت پایین اومدنش کافی نیست.
‫- داره تشنج می‌کنه. ‫- باید اثرش رو معکوس کنیم.
‫رفت روی 40، 38، 35.
‫یه آمپول D50 بهش بزن. ‫مگه می‌خوای بکُشیش؟
‫برگشتیم روی 40.
‫تبریک میگم. ‫یه تومور داری.
‫می‌خوای باهاش بری سر قرار؟
‫- به تو مربوط میشه؟ ‫- نخیر.
‫فکر نکنم برم. ‫دو روز پیش دستش رو گرفته بودی. ‫چی عوض شد؟
‫اون عملاً توی آفریقا زندگی می‌کنه. ‫آینده‌ای نداریم.
‫از طرف دیگه، ‫شاید الان با هم زیادی آینده داشته باشید.
‫تو ازش به خاطر این که حاضر بود ‫به خاطر هدفش بمیره خوشت نیومده بود.
‫ازش خوشت اومده بود چون واقعاً داشت ‫این کار رو می‌کرد.
‫- درسته. همینقدر ساده‌ست. ‫- ساده بود؟
‫یه برچسب بهش بزنم و با همون ادامه بدم.
‫همه این کار رو می‌کنن.
‫ما کسی هستیم که بقیه فکر می‌کنن هستیم.
‫مردم فکر می‌کنن دکتر خیلی خوبیه، ‫واسه همین بهش یه چیزهایی میدن.
‫- اون دکتر خیلی خوبیه. ‫- واقعیت نسبیه.
‫ثابتش می‌کنم.
‫آدمایی که می‌شناسنم به عنوان یه آدم مزخرف ‫می‌شناسنم،
‫مثل یه آدم مزخرف هم باهام ‫رفتار می‌کنن،
‫آدمایی که نمی‌شناسنم یه معلول می‌بینن، ‫مثل یه معلول هم باهام برخورد می‌کنن،
‫کدوم عوضی خودخواهی از این واقعیت ‫به نفع خودش استفاده نمی‌کنه؟
‫ای وای خدایا. حالتون خوبه؟
‫- آره. ‫- واقعاً معذرت می‌خوام.
‫کاملاً تقصیر من بود.
‫چیزی نیست. من خوبم.
‫خب، خیلی خیالم راحت شد. ‫خیلی ناراحت شدم.
‫- لطفاً فکرش رو نکنید. من خوبم. ‫- مطمئنی؟
‫باشه.
‫اوضاع چطوره؟
‫من میرم. پام خیلی درد می‌کنه.
‫- چیکار کردی که... ‫- چیزی نبود. تقصیر خودم بود.
‫آره، گوش کن، بوگالی، آروم باش، باشه.
‫من سه‌شنبه برمی‌گردم.
‫به سارنی بگو براش یه قوزبند جدید میارم. ‫بسیار خب.
‫- محض احتیاط. ‫- گرفتیشون؟
‫به اندازه‌ی شش ماه دارو. ‫باید کاملاً خوبت کنه.
‫وقتی واسه تمدید داروهات برگردی می‌بینمت؟
‫آره، دو ماه دیگه می‌بینمت.
‫می‌خوای بدیشون به بقیه؟
‫خب، می‌دونی چطور این مسائل پیش میان دیگه، ‫کیفت رو توی هواپیما جا می‌ذاری،
‫چندتا قرص رو گم می‌کنی.
‫من یه فکری دارم. می‌تونی تمدیدشون رو ‫برام بیاری آفریقا.
‫فکر نمی‌کنم.
‫واقعاً کار کردن واسه هاوس رو دوست داری؟ ‫به نظرت رضایت‌بخشه؟
‫ایناهاش.
‫- خوشحالم که می‌بینمت دکتر سباستین. ‫- ممنونم.
‫ممنونم. متشکرم. ‫از حمایتتون ممنونم.
‫مسئله بچه‌هایی که ‫هر هشت ثانیه می‌میرن نیستن.
‫مسئله پیگیری و چاپلوسی رسانه‌هاست، ‫که بذارنش روی سرشون و قربون صدقه‌اش برن.
‫مشکلت باهاش اینه، مگه نه؟
‫نگاهش کن، دوستش داره، ‫کاملاً پذیراشه.
‫آره، اون یارو واقعاً کاری که می‌کنه ‫رو دوست داره.
‫گوش کن، من جونش رو نجات دادم.
‫این یعنی از الان به بعد ‫هر جونی که نجات بده رو مدیون منه.
‫حتماً به استکهلم میگم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»