‫سلام.
‫به‌نظر میاد مهمونی باحالی باشه.
‫ورودیش ۲۰ دلاره.
‫باشه، طوری نیست.
‫فقط... ‫همین تو بود.
‫عه، می‌دونی چی شد، من...
‫ببخشید، فکر کنم یادم رفته ‫برم عابر بانک.
‫آره، و این‌که مسواک بزنی.
‫خانوم، شما یه قرون هم نداری.
‫خب، می‌تونم.. بگیرم براتون ‫از دوستم که داخلـه.
‫میرم ازش می‌گیرم، ‫و بعد برمی‌گردم بهتون میدم.
‫تو اینجا آشنا نداری.
‫چرا دارم.
‫جیمز. بلونده، و خیلی ‫خوش‌مشرب و حرّافـه.
‫باید ببینمش.
‫باشه برو.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از سروش و تـارا |
‫بی‌خانمان. ۲۴ ساعت پیش بستری شده ‫و به اُوردوز روی مواد مخدر مشکوکـه.
‫جواب آزمایش سم‌شناسیش منفی بوده، ‫ولی هنوزم متوهمـه.
‫«بی‌خانمان». ‫معمولاً یعنی دیوونه و بی‌پول.
‫کادی عمراً...
‫ما یه بیمارستان آموزشی‌ایم.
‫کارت‌شناسایی همراهش نیست. ‫انگار حتی اسم خودشـم نمی‌دونه.
‫سر یه ضایعه روی دستش ‫منو کشوندین اینجا.
‫بی‌خانمان هیچ‌وقت سرپناه نداره. ‫و این منجر به آفتاب‌سوختگی می‌شه.
‫نه، ضایعه‌هاش سرطانی نبودن.
‫ولی یه لرزشی توش دیدم. ‫مچ دستش.
‫اینو احساس می‌کنی؟
‫معلومه، خیر سرم آدم‌ام.
‫با تمام زورت، دستت رو ‫دور انگشت من مشت کن.
‫فشار بده.
‫دارم فشار میدم.
‫خیله‌خب.
‫دستت رو بلند کن بیار بالای سرت.
‫وای.
‫داره تشنج می‌کنه. لورازپام بده.
‫این نمی‌خواد مرخص بشه.
‫داره نقش بازی می‌کنه.
‫واقعیـه بابا. کیتِ تست قند خون بیار.
‫قند خونش ۳۸ ـه.
‫فوراً یه دی۵۰ درون‌وریدی بزنید بهش.
‫قند خون پایینِ جعلی. ‫باید اسکار بگیره.
‫قند خونش واقعی بود.
‫احتمالاً دیابتی باشه.
‫روی انسولین خودش اوردوز کرده.
‫بیمار اتاق ۲۰۳۲. ‫وسایل شخصیش اینجاست؟
‫ببین، با تشنج یه جا خواب ‫برای خودش جور می‌کنه
‫اون وسط هم دکترهای مهربون ‫آزمایش‌هاشون رو انجام میدن.
‫شاید چند وعده غذای مجانی هم گیرش اومد.
‫سر ۲۰ دلار شرط می‌بندم ‫تو کیفش انسولین هست.
‫اه! یا خدا. ‫اینو برگردون سر جاش لطفاً.
‫اسپاسم دست‌شـو چی میگی؟
‫- دستش یه تکون خورد دیگه. ‫- چرا باید ادا در بیاره؟
‫که نکنه تشنجش باورپذیر نباشه؟
‫اسپاسم ممکنه نشونۀ تومور باشه، ‫و اون ممکنه نشونۀ...
‫نیاز به دیدنِ یه نورولوژیست باشه، ‫واسه همینم به من زنگ زدی.
‫تا ۲ بعد از ظهر حواست بهش باشه.
‫مراقب قند خونش باشید، ‫یه ناهار داغ و درست‌حسابی بهش بدین.
‫بعدم مرخصش کن.
‫اون اشتباه می‌کنه.
‫فورمن اشتباه می‌کنه؟
‫متخصص مغر و اعصاب‌مون ‫درمورد یه مشکل عصبی اشتباه می‌کنه؟
‫یه نگاه بهش انداخت و ‫به این نتیجه رسید که طرف شیاده.
‫و به‌نظر تو بی‌طرف تصمیم نگرفته.
‫هاوس، زنـه دستش می‌لرزید. ‫تشنج هم کرد.
‫جفت‌شونم فورمن دید؟
‫فقط می‌خواست طرفـو بفرسته رد کارش!
‫هی هی! ‫خونسرد باش، گنده‌لات.
‫اونی که می‌خوای حقشـو بذاری کف دستش ‫فورمن‌ـه.
‫من فقط می‌خوام ‫به اون زن رسیدگی بشه.
‫ارواح عمه‌ت قضیه اینه.
‫مسئله یه چیز دیگه‌ست. ‫یه داستان شخصیـه.
‫پرونده‌ش رو بده ببینم.
‫بهش می‌خوره جالب باشه.
‫لرزش دستش ممکنه یه تشنج خفیف باشه، ‫و ربطی به دیابت نداشته باشه.
‫تومور مغزی؟
‫خوشحالم که بهمون اضافه شدی، اریک.
‫تشخیص افتراقی ‫برای لرزش مچ دست چیه؟
‫بیمار یه فرد ناشناس حدوداً ۳۰ ساله‌ست.
‫فکر می‌کردم مرخصش کردیم.
‫خب، اون بیمار منه.
‫درخواست مشاوره که ضرری نداره.
‫ضربه به سر؟ ‫خون‌مردگی داخل مغز؟
‫پرونده‌شـو بخونین. ‫شواهدی وجود نداره که جمجمه‌ش ضرب دیده باشه.
‫اسپاسم عضلانی می‌تونه ‫نشونۀ تومور مغزی باشه.
‫یا ده تا چیز دیگه!
‫خدایی بی‌خیال. بی‌خانمان‌ها ‫دوتا کار رو خوب بلدن.
‫مریض‌شدن و کلاهبرداری.
‫خب اگه انقدر نگرانی تومور مغزی ‫داشته باشه، ام‌آرآی بگیر ازش.
‫وقتی معلوم شد چیزیش نیست، ‫می‌تونی با یه تیپا پرتش کنی بیرون.
‫تو هم که مچش رو گرفتی.
‫من خیلی بیشتر از تو ‫آدم بی‌خانمان دیدم.
‫آره، این ویژگی رو داری.
‫چطور تونستم به نظر تخصصیت شک کنم؟
‫سؤال اصلی.
‫که همه‌تون ازش غافل شدین.
‫ای خدایا.
‫طرف کیه؟
‫باشه، ما چرا درگیر این پرونده شدیم؟
‫صرفاً چون ویلسون خواسته؟
‫مگه دلیل بهتری لازم دارم؟
‫خب، اکثر آدما نه. ‫ولی تو چرا.
‫تنها چیزِ قطعی راجع‌به این «جین دو»، ‫[ به افراد ناشناس گفته می‌شود ]
‫اینه که اسمش جین دو نیست،
‫و این یعنی سابقۀ پزشکی نداره.
‫حساسیت‌ها، داروهای مصرفی، ‫بیماری‌های قبلی و روند درمانش.
‫هیچ مبنایی نداریم، ‫اطلاعات کافی برای مداواش نداریم.
‫عجب. با انسولین مو نمی‌زنه.
‫استفراغ. هنوزم تازه‌ست.
‫نظرت چیه؟ مال یکی دو روز پیشـه؟
‫می‌خوای بالا بیارم؟
‫آره. این هم ضربۀ نهایی.
‫شوره. عدم تعادل هورمونی.
‫کمبود منیزیم ممکنه ‫باعث اسپاسم بشه.
‫یا کلسیم زیاد. ‫شایدم تصادفی باشه.
‫مسئله اینه که هیچی نمی‌دونیم.
‫خب ام‌آرآی بگیرید. ‫ته‌وتوش رو در بیارید.
‫ام‌آرآی بمونه واسه بعد.
‫یه سرم بهش وصل کن. بذار ۲۴ ساعت ‫بگذره که الکترولیت بدنش میزون شه.
‫از اونجا به بعدش رو بسپر به ما.
‫خیلیم عالی. ممنون.
‫خیله‌خب، اصلاً گیریم نقش بازی نمی‌کنه،
‫دقیقاً چیِ این بیمار جالبه؟
‫در حال حاضر، همین که ‫انقدر نمی‌خوای پرونده‌شـو قبول کنم.
‫به‌نظرم خیلی جالبه.
‫چقدر شبیه دکتر فورمنـه. ‫[ جیمز کجاست؟ ]
‫اصلاً تا حالا به این خوش‌تیپی ندیده بودمش.
‫با من حال نمی‌کنه. قشنگ مشخصه.
‫عیب نداره. با منم حال نمی‌کنه.
‫جیمز کیه؟
‫آی!
‫سرت درد گرفت؟
‫نزدیکم نشو!
‫نه نه نه!
‫خیله‌خب، آرومش کن.
‫یک میلی‌گرم لورازپام، درون‌وریدی.
‫نه! نه نه نه نه!
‫وایسا.
‫گازم گرفت!
‫خبر خوب این که جواب تستِ ‫اچ‌آی‌وی و هپاتیت سی‌اش منفی بوده.
‫نه بابا؟ من باید واکسن کزاز بزنم. ‫و اونم باید ام‌آرآی بده.
‫ام‌آرآی‌های غیر ضروری ‫دو روز صف انتظار دارن.
‫باید ام‌آرآی بده، ‫بعدم گورشـو از اینجا گم کنه.
‫ولی دکتر ترهارک تأکید کردن که
‫من رأس ساعت ۱۰ ام‌آرآی بدم.
‫ساعت داره ۱۱ میشه ‫و هنوز تست‌های اولیه رو هم انجام ندادم.
‫ببخشید. سرمون یه‌کم شلوغـه.
‫عذر می‌خوام. شما بیمار ساعت دهِ ‫دکتر ترهارک هستین؟
‫آنجلا ویتنی هستم.
‫ساعت ۱۱:۳۰ با طراح خونه‌م قرار دارم. ‫از نیویورک کوبیده داره میاد.
‫دکتر ترهارک به من قول دادن ‫که به‌موقع می‌رسم خونه.
‫بله حتماً.
‫به همین زودی واسه ام‌آرآیـش آماده شد؟
‫خانم ویتنی؟
‫شما سعی کردین آزمایش یکی دیگه رو بقاپین.
‫دکتر ترهارک جراح پلاستیکـه.
‫خانمـه داشت می‌رفت واسه چک‌آپ ۶ ماهه ‫برای ایمپلنت چونه‌ش.
‫باورم نمی‌شه اجازۀ همچین کاری رو دادی.
‫جدی؟
‫اتفاقاً به من میاد همچین کاری بکنم.
‫طرف نمی‌تونه ام‌آرآی بده.
‫سی‌تی اسکن نشون داده که ‫یه پینِ جراحی داخلش دستش بوده.
‫آهن‌ربای ام‌آرآی دستش رو جر می‌داد.
‫فیلم‌های «بیگانه» رو زیاد دیدین؟
‫سابقۀ پزشکیِ طرف رو نداشتین. ‫چه فکری با خودتون کردین؟
‫با جراحی پین رو از بدنش خارج می‌کنیم، ‫و بعد ازش ام‌آرآی می‌گیریم.
‫خوب شد؟
‫طرف اختلال الکترولیتی داره.
‫دکتر فورمن، یک متخصص مغز و اعصاب، ‫معتقده که این زن تومور مغزی داره.
‫- والا من... ‫- هی،
‫هیچ‌وقت بابت نظر تخصصیت عذرخواهی نکن.
‫اگر حق با ایشون باشه ‫و ما این آزمایش رو انجام ندیم، بیمار می‌میره.
‫من می‌دونم شما هم ‫یه تخصصی داری،
‫ولی آیا تخصصت ربطی به مغز و اعصاب داره؟
‫تخصص ایشون مربوطـه.
‫خیله‌خب.
‫ولی تا نفهمیدین طرف کیه ‫کار دیگه‌ای نکنید.
‫- آخه چطوری باید... ‫- هی!
‫اون بیشتر از همه‌مون ‫آدم بی‌خانمان می‌شناسه.
‫برو یه سروگوشی تو محله آب بده، کاکو.
‫نمی‌دونم.
‫من این سمت‌ها آدم زیاد دیدم،
‫ولی فکر نکنم این زن رو بشناسم.
‫عالی شد.
‫میگم، از این کُتت خوشم اومده.
‫آره، همه‌ی داستان داره یادم میاد. ‫می‌دونم وسایلشـو کجا نگه می‌داره.
‫خفاشن دیگه.
‫فکر می‌کردم تودوزیش بهتر باشه.
‫نه توموری داشت، نه چیزی. ‫مغزش سالمـه.
‫و این یعنی اون دختر رفت زیر تیغ جراحی
‫صرفاً به‌خاطر اینکه کادی به شما گیر نده.
‫لزوماً هم این‌طور نیست. ‫هنوزم ممکنه
‫یه منشأ عصبی داشته باشه.
‫آره باشه. اون اسکل‌مون نکرده. ‫ام‌آرآی کرده.
‫تو همچین هوایی کت نپوشیدی.
‫خیلی اشتباهـه.
‫دختره اینا رو کشیده.
‫شاید یه سرنخی توشون باشه.
‫امضاشون کرده؟ ‫اسمش می‌تونه شروع خوبی باشه.
‫اسطوره‌شناسی یا مکانِ نقاشی‌هاش،
‫همه به تجربیات زندگیش بستگی داره.
‫فیلادلفیا.
‫دورنمای شهر رو داشته باش.
‫آدم رو احساساتی می‌کنه.
‫- ساختمان کرایسلر. ‫- اون ابره.
‫و ساختمان کرایسلر هم تو نیویورکـه.
‫من حس می‌کنم فیلی‌ـه،
‫و این کاکتوسـه هم که... ‫یه ماشین تصادفیـه.
‫تصادف ماشینـه.
‫کاکتوس وسط فیلادلفیا؟
‫آب. خب آب یعنی اکتبر، درسته؟
‫آره دیگه.
‫خب، شماره صفحه ۲۲ ـه. ‫یعنی می‌شه ۲ اکتبر ۲۰۰۲.
‫در نتیجه، بیمارمون اکتبرِ دو سال پیش ‫با ماشین تصادف کرده.
‫خدای من. چیزی که نشده؟
‫فکر می‌کنم دستش شکسته.
‫با این درستش کردن.
‫پین جراحی. از کیف پول هم بهتره.
‫برای بازیابی، شماره سریال‌هایی ‫رو به اسم بیماران لینک می‌کنن.
‫واسه همین روی ام‌آرآی اصرار کردی،
‫به‌خاطر اینکه پین رو از دستش خارج کنی؟
‫فکر نمی‌کردی که دارم واسه ‫نجات توی اسکل این‌کارو می‌کنم، ها؟
‫برو اون رو چک کن.
‫اسمش «ویکتوریا متسن»ـه، ‫یا حداقل این اسمیـه که اون‌موقع گفته.
‫هر بیمارستانی که ‫سابقۀ مداوای این زن رو داره
‫الان باید اطلاعاتش رو بفرسته.
‫ای تو روحش!
‫جواب آزمایش خونش یک ساعت پیش اومد. ‫منیزیمـش نرمال بود.
‫سرُمش رو عوض کردی؟
‫منیزیم رو برداشتم، آهن دکستران ‫براش گذاشتم برای کم‌خونیِ شدید.
‫دختره به آهن دکستران حساسیت داره.
‫برو یه‌مقدار اپی‌نفرین بیار.
‫ایست تنفسی! وضعیت اضطراری اعلام کنید!
‫واکنش آلرژیک داره بهت دست میده. ‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫هوا بهش نمی‌رسه.
‫اپی‌نفرین رو زدم.
‫اکسیژن خونش اومده رو ۸۰ ‫و داره پایین‌ترم میره.
‫حدوداً یک دقیقه دیگه وقت داریم.
‫خب، بهش مُسکن زدیم ‫و وضعیتش پایدار شده.
‫و همچنان فکر می‌کنی ‫اون هیچیش نیست؟
‫چیزی عوض نشده.
‫نزدیک بود بُکشیش. ‫این یه تفاوت.
‫به هویتش هم پی بردیم.
‫تا الان، سه‌تا بیمارستان داشتیم
‫که ویکتوریا متسن رو بستری کردن. ‫ظرف دو سال گذشته هفت مرتبه رفته اینجاها.
‫آدرس منزل داره؟
‫پینِ توی دستش رو ‫موقعی که رفته اتاق اورژانس براش گذاشتن.
‫بی‌هوش بوده، ‫واسه همین آدرسی ازش نگرفتن.
‫بقیۀ دفعاتی هم که رفته بیمارستان، ‫آدرس جعلی داده.
‫برای مشکلات عصبی مداواش کردن؟
‫چیزی که شاید دلیل اسپاسمش باشه؟
‫زمستون پارسال، ‫بیمارستان جفرسون تو فیلادلفیا.
‫یخ‌زدگی پوستش رو مداوا کردن.
‫هوا بیرون ناجوانمردانه سرده.
‫و همین‌طور افسردگی. فلوکستین بهش دادن.
‫خب، منم بودم افسرده می‌شدم.
‫هوا صفر درجه باشه، ‫و کارتن‌خواب باشی.
‫باز فلوکستین بدین بهش. ‫شاید حالش جا بیاد، دیگه کسی رو گاز نگیره.
‫هزارتا گزارش مختلف از بیمارستان هارتمن ‫وجود داره که برای پارسالـه.
‫دوتا وقت آزمایش، سونوگرافی.
‫علتش رو ننوشته.
‫باردار بوده؟
‫اگه بچه‌ش فیل بوده باشه.
‫دوتا آزمایشش ‫ده ماه با هم فاصله دارن.
‫اولی رو رفته، دومی رو پیچونده.
‫شکم درد.
‫پرونده‌ش که نگفته...
‫یه لحظه صبر کن.
‫دفعۀ اول رو میره.
‫بررسی می‌کنن و چیزی پیدا نمی‌کنن.
‫ده ماه بعد، واسه چی باید ‫دوباره به خودش عذاب بده؟
‫خب چرا دوباره وقت گرفته؟
‫خودش نگرفته.
‫پرستار براش وقت گرفته.
‫دنبال...
‫دنبال سرطان تخمدان بودن.
‫همه‌ی اینا رو از یه آزمایش کنسل‌شده فهمیدی؟
‫با جری لاسنگ، بله.
‫اُنکولوژیستـه.
‫صبر کن. تو آزمایش خون فعلیش ‫اثری از سرطان نیست.
‫آنتی‌ژن سرطانیش هم نرمال بوده.
‫و سرطان، نه این مثلاً اسپاسمش ‫رو توجیه می‌کنه،
‫نه علائم احتمالی دیگه‌ش رو.
‫چرا اتفاقاً.
‫سندرم پارانئوپلاستیکِ ‫مربوط به این سرطان
‫می‌تونه باعث بشه عینهو خرگوشی ‫که مت‌آمفتامین زده، به لرز بیفته.
‫از تخمدانش سونوگرافی بگیرید.
‫تو ام‌آرآیـش توموری پیدا کردی؟
‫نه. فورمن اشتباه کرده بود.
‫کم‌کم دارم به نظرهای تخصصیش شک می‌کنم.
‫آره باشه.
‫شلی دایموند.
‫بله.
‫دکتر هاوس الان می‌تونن معاینه‌تون کنن.
‫کوچولوها دوباره دارن ‫همدیگه رو می‌لیسن،
‫هری هم روی انگشت ششمش ‫یه زگیل آبکی زده.
‫کدوم اتاق بریم؟
‫می‌دونین چیه؟ من فکر کنم ‫سرمایی چیزی خوردم.
‫اصلاً دوست ندارم شما رو هم مریض کنم. ‫ببخشید.
‫آره آره. همین‌جوری بذار برو. ‫انگار که من می‌شینم نگات می‌کنم.
‫بای بای.
‫سخت مشغول کاری؟
‫نقاشی‌هاش خیلی باحالن.
‫«کالندرائیکا» برای انجمن نوابغ کار می‌کنه.
‫آدم بده‌ی داستان هم آقای فیوری‌ـه.
‫همچین معمولیـه، مهارت خاصی نداره،
‫اما این‌طور که معلومه ‫خیلی مرتبـه.
‫فکر می‌کنی کارت سخته؟
‫راست میگی برو حاکم دنیا شو.
‫الان می‌خوای درسی بهم بدی؟
‫لباس دنباله‌دار و حلقه می‌بینیم.
‫به‌نظرت بیمار متأهل بوده؟
‫شاید بدجور از هم جدا شدن.
‫شاید شوهره به‌خاطر اعتیادش ‫طلاقش داده.
‫گذشتۀ زندگیش برات مهم شده؟
‫نه.
‫سؤال اصلی اینجاست که ‫چرا برای تو مهم نیست؟
‫دوست ندارم یه کلیشه رو مطرح کنم، ‫ولی بابای کف خیابون؟
‫بابام پیش مادرمـه.
‫جفت‌شون کف خیابون‌هان؟
‫نه خیر! حقوق بازنشستگی می‌گیرن.
‫پس کی اعصابتـو بهم ریخته؟
‫الان، تو.
‫حالا نوبت توئه. ‫بهم بگی چرا این پرونده؟
‫اون دوست جدیدمـه. ‫می‌خوام تتوش رو بزنم.
‫می‌خواستم اسمش رو برام گیر بیاری.
‫یعنی اون یه مریض عادی دیگه‎ست ‫که دکتر ویلسونِ مهربان بهش کمک کرده
‫توی این سیستم زشتِ بزرگ ‫گم نشه؟
‫آره یادم رفته بود که برای ‫اهمیت‌دادن به آدما دلیل لازمه.
‫زیادی داری اهمیت میدی.
‫این کم و زیاد همیشه گیجم کرده.
‫دکتر هاوس؟
‫به همین زودی ‫تایم شیرینی‌فروشیِ دختران پیش‌آهنگ رسیده؟
‫واسه من چندتا شیرین‌عسل بگیر.
‫از اونجایی که مریضی ‫و نمی‌تونی تو درمانگاه کار کنی...
‫بفرمایید.
‫گفتم...
‫گفتم بد نیست یه‌کم درس بدی.
‫سوابق بیمار.
‫تخصص خودم.
‫آدم وقتی درس میده ‫خودشم کلی چیز یاد می‌گیره، مگه نه؟
‫باید زکات علمت رو بدی.
‫امان از این کادی. ‫همه‌ش ایده‌های مختلف داره.
‫یه بیمار براتون گذاشته باهاش مصاحبه کنید؟
‫پس چرا هنوز اینجایین؟
‫به‌نظر من هاوس فقط می‌خواد ثابت کنه ‫این زن مریضـه که فورمن رو خیت کنه.
‫امان از شما پسرا.
‫بابا من که دارم کارمـو می‌کنم.
‫اوه اوه!
‫[ تصویر ذخیره شود؟ ]
‫فورمن وقتی بفهمه ایشون سرطان داره ‫بدجوری ضایع می‌شه.
‫عه.. فکر می‌کردم مریضی نمیای اینجا.
‫باید اون دانشجوها رو می‌پیچوندم، ‫واسه همین الکی گفتم پیج شدم.
‫پدر و مادر فورمن، یه زوج خوشبختن، ‫چهل سالـه.
‫- دم‌شون گرم. ‫- گوش شیطون کر.
‫پس چرا انقدر از بی‌خانمان‌ها بدش میاد؟
‫خب اگه عمو یا پدربزرگش هم بود،
‫باید تو نامۀ درخواست تحصیلش ‫ازش استفاده می‌کرد.
‫مشکلات خانوادگی ‫معدل کل ۴ (۲۰) رو صد هیچ می‌زنه.
‫فکر کنم معدلش واقعاً ۴ بود.
‫شایدم کلاً پرافاده‌ست.
‫واقعاً نیازی نیست همه‌چیزِ همه رو بدونی هـا.
‫نیازی نیست سریال «او سی» ‫رو نگاه کنم، ولی شادم می‌کنه.
‫آره، خیلی شادی. ‫اون یکی پرونده چیه؟
‫ویلسون، جیمز. ‫انکولوژیستِ نابغه.
‫آشناست؟
‫می‌دونی، تو بعضی از فرهنگ‌ها ‫این رو توهین می‌دونن
‫که یه نفر جاسوسیِ دوستش رو بکنه.
‫البته تو زبان سوئدی، ‫واژۀ «دوست»
‫به‌صورت «احمقِ چلاق» هم ترجمه می‌شه.
‫واقعاً پیجرت صدا داد، ‫یا داری از زیر مکالمه در میری؟
‫چرا جفتش نمی‌تونه درست باشه؟ ‫بیا بریم.
‫توده‌ی سفت و غیرکیستی ‫توی تخمدان چپ.
‫پنج در سه سانتی‌متر.
‫نکروز مرکزی.
‫تنها سوال اینه که ‫دو ماه دیگه میمیره یا سه ماه.
‫خدای من.
‫حق با تو بود.
‫اینجا کاری نمی‌تونیم براش بکنیم.
‫همون بهتر برش گردونیم توی خیابون.
‫مگه اینکه سرطان نباشه.
‫داری شوخی می‌کنی.
‫خب، چطور میشه شوخی نکرد.
‫هیچی از سرطان خنده‌دارتر نیست.
‫اگه سل باشه چی؟
‫توی خیابون زندگی می‌کنی، ‫هر کوفتی تنفس می‌کنه.
‫احتمالش زیاده سل داشته باشه.
‫چرا درکنارش یه توده‌ی خوش‌خیم درنیاره؟
‫توی تخمدانـش توده‌ی سفت داره.
‫سرطان تخمدان احتمالـش ‫خیلی بیشتره.
‫حق با توئه. ‫اصلاً قابل مقایسه نیستن.
‫داروهای ایزونیازید، ریفامپین، ‫و استرپتومایسین رو براش شروع کنین.
‫ولی این که درمان سل‌ـه.
‫و درمان سرطان پیشرفته‌ی تخمدان چیـه؟
‫تابوت.
‫انکولوژیست به پزشکی هسته‌ای.
‫چی بهم تزریق می‌کنین؟
‫دوز دوم آنتی‌بیوتیک.
‫اگه سل داشته باشی، ‫برات مفیده.
‫ولی سل ندارم، مگه نه؟
‫احتمالاً نه.
‫هی، گوش کن. ‫ببخشید باورت نکردم.
‫من معذرت می‌خوام ‫که بهتون دروغ گفتم.
‫عمداً زیادی انسولین مصرف کردم،
‫چون یه جا برای خوابیدن می‌خواستم.
‫تا حالا ازدواج کردی، ویکتوریا؟
‫- ولی توی کمیک... ‫- نه، اون فقط کمیک‌ـه.
‫کمیک‌ها تخیلی‌ان.
‫پس جیمز کیـه؟
‫اون واقعیـه یا از خودت درآوردی؟
‫واقعی‌ـه.
‫می‌تونم کمکـت کنم پیداش کنی؟
‫نور خیلی روشنـه.
‫داره روشن‌تر میشه.
‫هی، آروم باش. ‫چیزی نیست.
‫آقای فیوری می‌خواد بهم آسیب بزنه!
‫لطفاً، کمکـم کنین!
‫- دکتر! ‫- صبرکن، صبرکن، صبرکن.
‫- وایسا، وایسا. ‫- لطفاً، چراغ رو خاموش کن!
‫لطفاً! ‫خدایا!
‫خیلی خب، طاقت بیار ویکتوریا.
‫طاقت بیار، آروم باش. ‫همه‌چی خوبه.
‫- می‌سوزه! ‫- آروم باش. همه‌چی خوبـه.
‫- می‌سوزه! ‫- طاقت بیار.
‫- می‌سوزه! ‫- یکم بخور، یکم بخور.
‫این سم‌ـه! ‫بهم سم دادی!
‫طاقت بیار.
‫آروم باش.
‫هی، اون چراغ لعنتی ‫رو خاموش کن!
‫کمکـم کنین، لطفاً!
‫آروم باش. ‫آروم باش.
‫آدم بدا اینجا دستـشون بهت نمی‌رسه. ‫من هوات رو دارم.
‫ولی آقای فیوری آدم بده نیست.
‫من آدم بده‌ام. ‫منم، آدم بده منم.
‫سل نیست. ‫نمی‌تونه باشه.
‫نمی‌دونستم جواب بیوپسی اومده.
‫تبـش 40 درجه‌ست.
‫درمان جواب نداده. ‫سرطانـه.
‫داره میمیره.
‫40 درجه.
‫خبر خوب.
‫سل‌ـه.
‫از کجا فهمیدی؟ ‫تبـش خیلی بالاست.
‫نتیجه‌ی بیوپسی اومد، ‫قطعاً سل‌ـه.
‫پس تشخیص‌مون درست بوده،
‫ولی درمان بیماری ‫داره اون رو می‌کشه.
‫عالیـه.
‫آزمایشگاه بیوپسی رو دوباره ‫بررسی کرد، دوبار دیگه.
‫خب، سل باعث نمیشه ‫تب 40 درجه داشته باشی.
‫پس هم سل‌ـه ‫هم یه چیز دیگه.
‫اون «یه چیز دیگه» ‫داره مغزش رو ذوب می‌کنه.
‫آب‌پز کنه.
‫تشبیه بهتریـه.
‫تب به اون بالایی ‫باید به خاطر باکتری باشه.
‫شاید شکمـش موقع بیوپسی ‫زخم شده.
‫من بیوپسی رو انجام دادم، ‫هیچ زخمی ایجاد نشد.
‫حتماً توی خیابون یه باکتری‌ای‌ گرفته.
‫وقتی من پذیرشـش کردم، ‫که تب نداشت.
‫پروزاکی که بهش دادیم، ‫ممکنه سندرم سروتونین ایجاد کرده باشه.
‫- که تب رو توجیه می‌کنه. ‫- نه، جفرسون بهش پروزاک داده،
‫و مشکلی هم ایجاد نشده.
‫احتمالاً هیچ‌وقت مصرفـش نکرده.
‫به احتمال زیاد، یه بار ویزیتـش کردن،
‫و با یه نسخه از اورژانس ‫انداختنـش بیرون.
‫- دقیقاً ‌کاری که تو می‌خواستی بکنی. ‫- خیلی خب.
‫تیغ جراحی بردارین و این مشکل رو ‫مثل دوتا دکتر حل کنین.
‫آزمایش خون و کشت ادرار، ‫و رادیوگرافی قفسه سینه‌ بگیرین.
‫باشه، پروزاک رو قطع کنین.
‫و برای درمان سندروم سروتونین ‫بهش بروموکریپتین بدین.
‫شاید باید حموم یخ هم ببریمـش،
‫اگه می‌خوایم تا وقتی نتایج ‫آزمایش‌ها بیاد زنده بمونه.
‫من که معذرت‌خواهی کردم.
‫تب 40 درجه داری، ‫اگه سریع نیاریمـش پایین..
‫فورمن، چرا داری این‌کار ‫رو باهام می‌کنی؟
‫دارم جونـت رو نجات میدم.
‫نه، مجبورم نکن برم اون تو، لطفاً.
‫مجبورم نکن، لطفاً!
‫نمی‌خوام برم!
‫زودباش. ‫از پسـش برمیای.
‫لطفاً!
‫بیمار خانم 17 ساله‌ست ‫به خاطر ساییدگی،
‫و جراحت قابل رویت ‫روی مچ دستـش، اومده.
‫دکتر هاوس؟
‫ادامه بدین.
‫دارین کتاب کمیک می‌خونین.
‫و تو هم با سر و وضعی که درست کردی ‫دنبال جلب توجهـی.
‫ببخشید، فکر کردم مسابقه‌ی ‫«اظهار بدیهیات» داریم.
‫من ذاتاً اهل رقابتـم.
‫فکر می‌کردم قراره به سوابق ‫مریض‌هامون گوش بدین.
‫نه، من قراره بهتون یاد بدم.
‫اگه بتونم بدون گوش دادن ‫انجامش بدم، پس دمم گرم.
‫- بیمار خانم 17 ساله... ‫- اگه این یارو قراره،
‫با قدرت جهانیـش ‫بر جاذبه غلبه کنه،
‫پس چطور موهاش میره رو هوا؟
‫احمقانه‌ست.
‫توی شهربازی محلی ‫از روی اسب افتاده.
‫نه، از پله‌های خونه‌ی ساحلیـش افتاده.
‫حتماً اتاق اشتباهی رفتی.
‫باورش سختـه که یک بیمار ‫با پیچ‌خوردگی مچ دست،
‫از زیر دست کادی رد شه ‫و بستری شه.
‫دوتا که دیگه غیرممکنـه. ‫کدوم اتاق؟
‫اتاق 2106.
‫بیمارها دروغ می‌گن، ‫ولی معمولاً یه دروغ می‌گن.
‫وزنـش چقدره؟
‫- مشکل مچ دستـشه نه وزنـش. ‫- وزنـش رو بگین، خانوما.
‫و راستی، دماغـش چه رنگیـه؟
‫- لاغره. ‫- رنگ پوست؟
‫این چه ربطی به مچ دستـش داره؟
‫تقریباً هیچی.
‫یا وزنـش زیر 40 کیلوئـه، ‫یا دماغش قرمزه. باید برم.
‫بیماریـش چیـه؟
‫این میشه تقلب.
‫ولی من زیادی مهربونـم.
‫با حرف انگلیسی «سی» ‫شروع میشه.
‫کشت ادرار منفی‌ـه.
‫رادیوگرافی قفسه سینه هم همین‌طور.
‫گمونم بالاخره یه چیزی مثبت شده.
‫نمونه‌برداری مایع نخاع افزایش پروتئین ‫و گلبول‌های سفید رو نشون میده.
‫- کشت مایع مغزی-نخاعی چی؟ ‫- هنوز کامل نشده.
‫توی رنگ‌آمیزی گرم هیچی نبود. ‫به نظر مننژیت میاد.
‫میدونیم که قطعاً عفونتـه،
‫و میدونیم دقیقاً کجاشـه.
‫خب، مننژیت خوب و ساده‌ست.
‫ببرینـش قرنطینه، و تزریق ‫سفتریاکسون رو شروع کنین.
‫یا بهتر میشه، یا میمیره.
‫بهم بگین کدومـش شد.
‫خدای من! ‫خواب‌آور بهش زده بودن.
‫حتماً اثرش رفته.
‫خودم نیم ساعت پیش ‫بهش تزریق کردم.
‫ایستگاه پرستارها رو چک می‌کنم.
‫کالندرائیکا.
‫اون بیرون میمیره.
‫با 10 میلی‌گرم هالوپریدول
‫توی بدنـت، ‫نمی‌تونی از اتاق بری بیرون.
‫- اصلاً نمی‌تونی راه بری. ‫- 10 میلی‌گرم بود!
‫- خودم بهش تزریق کردم. ‫- مهم نیست!
‫مننژیت باکتریایی به شدت واگیرداره.
‫اگه از بیمارستان رفته باشه بیرون، ‫مسئولیت بزرگی گردن‌ِ ماست.
‫نگران نباش. قبل از اینکه کسی رو ‫به کشتن بده، خودش میمیره.
‫فیلم دوربین‌های امنیتی تایید کرد.
‫چندتا لباس دزدیده و رفتـه.
‫کت اشتباهی برداشتی.
‫شنل قهرمانیـت توی کمده. ‫داده بودم خشکشویی.
‫چه بامزه.
‫می‌خوای نجاتـش بدی؟
‫توی کمیکـش، آقای فیوری توی ‫خیابون «اسلون هاربر» زندگی می‌کنه.
‫شبی که آوردنـش اینجا، ‫توی مهمونی خیابون «1408 اسلون» بوده.
‫کتاب‌هاش رو خوندی.
‫خدای من، چه تغییر کردی.
‫تو یه دکتری. ‫وظایف دکتریت رو انجام بده.
‫تلفن رو بردار، ‫شماره‌ی 911 رو بگیر.
‫و پلیسی که پشت خطـه ‫وظایف پلیسی‌ش رو انجام میده.
‫و فرد گمشده رو پیدا می‌کنه.
‫گمونم بقیه‌تون هم وظایف دکتری برای ‫انجام دادن دارین، تو رو که میدونم داری.
‫- بیماری کاکی-ریکی. ‫- اصلاً میدونین چیه؟
‫یا هرچیزی که با «سی» ‫شروع میشه رو حدس می‌زنین؟
‫مشکل کلیه میتونه باعث ‫کاهش وزن بشه.
‫کاکی. ‫کا-الف-کا...
‫خدای من، ‫داره با حروف الفبا پیش میره.
‫دکتر، چرا اون سنجاقِ پرنده ‫رو زدین؟
‫به چشم‌هام میاد.
‫سلام جودی، ‫دکتر هاوس هستم.
‫برای چی اومدی بیمارستان؟
‫مچ دستـم.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫سوار چرخ و فلک شده بودم،
‫و یه مرغ دریایی بهم حمله کرد.
‫چقدر ترسناک.
‫با دستـم پرنده رو زدم کنار، ‫ولی مچـم خورد به چرخ و فلک.
‫همه رو داره از خودش درمیاره؟
‫نه، مچ دستـش واقعاً درد می‌کنه.
‫دروغ نمیگم.
‫معلومه که میگی.
‫اصلاً نمیدونی چه اتفاقی افتاده.
‫حافظه‌ای نداری.
‫سندروم کورساکف.
‫مغزش با نوشیدن زیاد ‫یا رژیم سخت آسیب دیده،
‫که کاملاً مشخصـه مورد دومـه.
‫هیچ خاطره یا ایده‌ی جدیدی ‫توی ذهنـش نمی‌مونه.
‫حتی این حرفـم براش ‫قابل فهم نیست.
‫پس مغزش با استفاده از نشونه‌های بصری ‫فضای خالیـش رو پر می‌کنه.
‫به خاطر اسبی که روی لباست‌ـه ‫تصادف اسب‌سواری رو گفته،
‫و صحنه‌ی موج‌سواری روی تحته‌ت، ‫ایده‌ی خونه ساحلی رو به ذهنش آورده.
‫«کورساکف» که با «سی» ‫شروع نمیشه.
‫من نگفتم «سی».
‫یا گفتم؟ بالاخره درسی بود ‫که باید یاد می‌گرفتین.
‫همه رو جوری درمان کنین ‫انگار کورساکف دارن.
‫چون به هرحال همه‌ دروغ میگیم. ‫فوراً بهش تیامین بدین.
‫سریع برمی‌گرده به حالت اولـش.
‫و بعد مجبورش کنین یکم ‫کیک و بستنی بخوره.
‫بله؟
‫لازم بود انقدر بی‌رحمانه رفتار کنین؟ ‫فکر کنم داره گریه می‌کنه.
‫سلام، جودی. ‫من دکتر هاوس هستم.
‫مچ دستـت چی شده؟
‫یه یاروی عجیب غریب پیری بود،
‫- که عصا داشت. ‫- دیدی؟
‫انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫بهترین نوعِ بخشش.
‫- ضربان قلبـش سریعـه. ‫- درجه حرارت گرفتین؟
‫نمی‌دونم، بدنـش گرمه ولی...
‫بهتر بود می‌گرفتین. ‫مننژیت داره.
‫ببخشید، بیشتر نگران تپش قلبـش بودم. ‫ضربان قلبـش 150‌ـه.
‫- ریتمـش عادیـه؟ ‫- آره.
‫آماده؟ ‫یک، دو، سه.
‫- کجا پیداش کردین؟ ‫- پارک بتلفیلد استیت.
‫- کمپلکس باریک شده؟ ‫- آره.
‫- توی خیابون اسلون نبود؟ ‫- روی چمن‌ها بیهوش شده بود.
‫فورمن. ‫به فورمن نیاز دارم.
‫خیلی خب. ‫تاکی‌کاردی فوق بطنی.
‫بهم آدنوزین بدین، ‫یه میلی‌گرم، درون وریدی.
‫- همین الان. ‫- ممنون.
‫طاقت بیار.
‫ریتم قلبـش پایدار شد.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫چی ممکنه باعث شه ‫ضربان قلبـش تا 150 بره؟
‫کم‌آبی؟ تب؟
‫بعیده. به تنهایی هیچ‌کدوم ‫باعث همچین‌چیزی نمیشن.
‫حتماً درمورد مننژیت اشتباه کردیم.
‫شاید بیماری ساختاری قلب داره.
‫وقتی بهش آدنوزن تزریق کردی ‫ضربان قلبـش اومد پایین.
‫توی دو ثانیه.
‫هنوز مننژیت‌ـه.
‫اگه باشه، با تاخیر توی درمان، ‫اون...
‫تقریباً هیچ شانسی نداره.
‫درمان رو شروع کنین.
‫گزارش رو بخون. وقتی پیداش کردیم ‫روی چمن افتاده بود.
‫باید گزارش‌های من رو بخونی.
‫همیشه از خودم داستان‌ می‌سازم.
‫واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫خب، چون تویی،
‫وقتی پیداش کردیم ‫روی چمن افتاده بود.
‫عجب.
‫چه اسلحه‌ی خوشگلی.
‫اسلحه نیست، ‫شوکره.
‫خیلی قیافه‌ش باحالـه.
‫کارش چیـه؟ ‫60،000 ولت برق شلیک می‌کنه؟
‫برای بالا بردن ضربان قلب تا 150، ‫حداقل انقدر برق لازمه.
‫باشه، باشه.
‫بیا فرض کنیم ‫بهت بگم چه اتفاقی افتاد،
‫بین خودمون میمونه، درسته؟
‫وقتی پیداش کردم ‫روی چمن افتاده بود.
‫باشه.
‫به من نگو.
‫به دوستم بگو، ‫بن فرانکلین.
‫دکتر وارتون به لابراتوار تحقیقاتی.
‫سریال پلیسی زیاد می‌بینم.
‫خبر خوب اینـه که، ضربان قلبـش ‫ربطی به بیماریـش نداره.
‫خب، پس داره میمیره،
‫چون درمانِ مننژیت ‫کمکی بهش نکرده.
‫داره بدتر میشه.
‫خب، حالا میرسیم به خبر بد.
‫پلیس بهش شوکر زده.
‫عوضی.
‫احتمالاً نتونسته اسلحه‌ی واقعیـش ‫رو سریع دربیاره.
‫دفعه‌ی اول، زده به رونـش،
‫ولی اون به حرکت ادامه داده، ‫انگار نه انگار اتفاقی افتاده.
‫دقیقاً اینجا.
‫شوکر رو حس نکرده.
‫بی‌حسی موضعی؟
‫آره، توی همون یه نقطه.
‫دیابت؟
‫فکر نکنم.
‫خب، چیزی که نخورده.
‫سندروم گیرافتادگی عصب هم نبوده.
‫نمی‌تونه کمبود ویتامین باشه.
‫نمی‌تونیم همه‌ی بیماری‌های ‫نوروپاتی رو بررسی کنیم که.
‫اینجا رو گاز گرفت؟
‫آره.
‫چیکار می‌کنی!
‫اگه چیزی حس نکردی، ‫نمی‌تونی عصبانی شی.
‫اول، بی‌حسی موضعی،
‫بعد حساسیت به نور،
‫سردرگمی، پارانویا،
‫عدم تاثیرگذاری داروهای خواب‌آور، ‫و بعد هیدروفوبیا.
‫وحشت از آب.
‫هاری‌.
‫ولی فقط چند مورد؟ ده تا؟ ‫توی بیست سال گذشته بوده.
‫آره، چون آدمایی که ‫بی‌خانمان نیستن،
‫وقتی گازشون میگیرن، ‫واکسن می‌زنن.
‫چندتا خفاش اونجا بودن.
‫داره میمیره.
‫هیچ درمانی وجود نداره.
‫چقدر وقت داره؟
‫یک یا شاید دو روز.
‫و اگه حدوداً تا سه ساعت دیگه ‫واکسن نزنی،
‫مجبورم به خاطر سهمیه‌ی رنگین‌پوست‌ها، ‫یه دکتر سیاه‌پوست دیگه استخدام کنم.
‫زودباش.
‫بزن.
‫می‌خوای من باهاش حرف بزنم؟
‫و چی بهش بگی؟
‫«یه درمان‌های آزمایشی‌ای هست،
‫که تاثیری ندارن،
‫ولی نگران نباش، ‫شرایط راحتی رو برات فراهم می‌کنیم؟»
‫مهم نیست.
‫حالا که قراره توی اون اتاق بمیره.
‫آره، همین رو باید بهش گفت.
‫بذار روش بمونه، ‫و یه دقیقه استراحت کن.
‫به هاوس بگو یه ساعت ‫باید برم بیرون.
‫شاید تا اون‌موقع زنده نمونه.
‫نمی‌خوام تنهایی بمیره.
‫می‌خوای بری جیمز رو پیدا کنی.
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫خب، باید اعتراف کنم، ‫خیلی به اینجا رسیده.
‫کسی هست؟
‫هی.
‫خودشـه.
‫پسر، خیلی وقتـه کسی اینجا نبوده.
‫این باید جیمز باشه.
‫شاید یه آدرس دیگه‌ای باشه.
‫این جیمز نیست.
‫پاول‌ـه. ‫پاول فیوریا.
‫آقای فیوری.
‫همسرشـه.
‫پس جیمز کیـه؟
‫پسرشـه.
‫می‌خوام درستـه قورتـت بدم.
‫انقدر که خوشمزه‌ای!
‫منو نگاه کن. ‫درست عین باباتـی.
‫نگاه‌ش کن! ‫عین باباشـه.
‫فورمن.
‫فورمن؟
‫اونا مُرده‌ن.
‫تصادفـی که دوسال پیش رخ داده...
‫خودش دستـش شکسته، ‫و اونا کشته شدن.
‫راننده هم خودش بوده.
‫جیمز.
‫نه.
‫پاول هستم.
‫پاول؟
‫اومدی من رو ببری.
‫نه.
‫اومدم تو رو ببخشم.
‫تقصیر تو نبود.
‫خیلی متاسفم.
‫میدونم.
‫اشکالی نداره، ویکتوریا.
‫اشکالی نداره.
‫تعقیبـم کردی؟
‫نه.
‫امروز چکمه‌ی بارونی پوشیده بودی،
‫ولی توی پارکینگ زیرزمینی ‫پارک کرده بودی،
‫پس فقط به این دلیل ‫چکمه نیاز داشتی،
‫که می‌خواستی خیابون‌گردی کنی.
‫آره، تعقیبـت کردم.
‫مگه درمورد دوستی باهم ‫صحبت نکردیم؟
‫آره، چندتا سوال تکمیلی داشتم.
‫من والدین و برادرت رو دیدم.
‫دوتا برادر دارم.
‫- چرا بهم نگفته بودی؟ ‫- چون لزومی نداشت.
‫- چرا نداشت؟ ‫- چون دیگه توی زندگیـم نیست.
‫خب، این که موضوع مهمیـه.
‫اینجا آخرین جاییـه که دیدمـش.
‫نُه سال پیش.
‫اصلاً نمیدونم زنده‌ست یا نه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از سروش و تـارا |