‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫شما هم دیگه شورش رو در آوردید!
‫فقط داریم صبحونه می خوریم.
‫آره، مثل یه خانواده. ‫همۀ خانواده ها همینطوری ان.
‫- ما توی خانواده ـمون اینجوری صبحونه می خوریم. ‫- باشه، شما کم دارید!
‫عزیزم!
‫حالا دیگه اینجا زندگی می کنی؟
‫وای خدا!
‫ای خدا!
‫آره؟
‫راستش فقط تا وقتی اینجا هستم که ‫پدر و مادرمم کارهاشون رو انجام بدن،
‫که امروز قراره انجام بدن،
‫پس دوست داشتم از این فرصت استفاده کنم ‫تا بگم که خیلی ممنونم که...
‫نه، فقط بس کن. ‫داری عجیب غریب بازی در میاری.
‫- به خاطر تشکر کردن؟ ‫- دست بردار، ایز!
‫بذار حرفش رو تموم کنه
‫ببخشید. فقط... ‫نمی دونم که چطور باید...
‫هیچوقت با پدر و مادرها...
‫- ببخشید، میشه...؟ ‫- آره.
‫و دوباره ممنونم که لباس خواب بهم قرض دادین.
‫خیلی رنگ شادی داشتند.
‫نه خواهش می کنم. چیز قابل داری نبود.
‫خیلی دوست دارم اینجا بمونم ‫و به همین روالی که نمی دونم دقیقاً چیه ادامه بدم،
‫ولی دیگه باید برم.
‫خداحافظ.
‫آخرین خبرها: نامزدت داره توی خونه ـت زندگی میکنه.
‫نظری نداری؟
‫بیخیال!
‫سخت نگیر، ایز.
‫- داشتم شوخی می کردم. ‫- شرمنده ایم.
‫نمی تونم دربارۀ این قضیه بنویسم.
‫اوهوم.
‫بابا!
‫باید بفهمیم چی توی اون جزیره ـست.
‫توی اینترنت جزیره رو جستجو کردم ‫و مختصاتمون از نقشۀ پرواز رو توش وارد کردم.
‫می دونم هنک دقیقاً داشته کجا می رفته.
‫بابابزرگ هم که یه قایق داره، ‫پس می تونیم باهاش تا اونجا بریم.
‫خیلی طول نمی کشه.
‫مگه قرار نشد بیخیالِ ریچی فایف بشیم؟
‫آره، ولی اون مال قبل از این بود ‫که اسمش رو توی جعبه سیاه بشنویم.
‫مامان، خودت می دونی که این سرنخ چقدر مهمه.
‫دوباره شب ها کابوس می بینی؟
‫نه.
‫- اینطور نیست. ‫- خیلی خب.
‫این رازی که ریچی داشته، بالاخره فاش میشه.
‫چیزی که به پدر سم گفته، ‫چیزی که توی اون جزیره ـست...
‫فکر کنم به خاطر همین چیزها گرفته باشنش.
‫می دونی چیه؟ ‫هیچ مدرکی برای اثبات این ادعات نداری.
‫آره، برای همین باید بریم مدرک پیدا کنیم.
‫بابا، ببین.
‫یه چیزی اونجاست.
‫می دونم که هست.
‫[ممکن است باتلاقی باشد] ‫[قابل عبور است؟]
‫اصلاً می دونی چیه؟
‫به مامانت قول دادم که خونه می مونم ‫و از بابابزرگ و جینی مراقبت می کنم.
‫تا اون بتونه بره سرِ کارش.
‫- اینجوری منطقی ـه. ‫- بابا.
‫فکر می کنی خبرنگارهای «بوستون گلاب» گفتند:
‫«ببخشید، نمی تونم از این کشیش مصاحبه بگیرم»؟
‫«نمی تونم معمای قرن رو حل کنم ‫چون باید برم سگم رو بگردونم.»
‫صبر کن ببینم. بهت گفتم اون فیلم رو نبین.
‫- الان منو با یه سگ مقایسه کردی؟ ‫- نه.
‫فقط اینکه این قضیه خیلی مهمه.
‫راه نداره امروز از خونه دورکاری کنی؟
‫نه، نه، چشم هات رو برام مثل «گربۀ چکمه پوش» نکن.
‫تو از والتر هم بدتری.
‫آره، می دونی چیه؟
‫علناً می گم: من الان اینجا طرفِ مامانو می گیرم.
‫شرمنده ام عزیزم، ولی...
‫باید بمونه برای بعد.
‫باشه. قبول.
‫چی؟
‫از خونه دورکاری می کنم تا ‫بتونی این سرنخ رو دنبال کنی.
‫ممنون مامان. ‫تو بهترین مامان دنیایی. شماره یکی!
‫گفته بودم که امروز خیلی خوشگل شدی؟
‫- شگفت انگیز شدی! ‫- باشه.
‫مثل پرتوهای نور خورشید شدی.
‫- کوله پشتی هامون رو پس گرفتی؟ ‫- یه نفر پسشون آورده بود.
‫- دمش گرم. ‫- می خواسته ازمون زهر چشم بگیره.
‫ولی اومدم اینجا چون می خواستم ‫در مورد یه چیز دیگه باهاتون صحبت کنم.
‫از قیافه ـت معلومه. ‫پس بیخیالِ «من نمیخوام این کار رو بکنم» میشیم،
‫و مستقیم میریم سراغ اونجاش که منو متقاعد می کنی.
‫چه حسی نسبت به قایق ها دارید؟
‫- به قرص ضد حالت تهوع نیاز پیدا می کنم. ‫- باشه. خیلی خب.
‫توی ایالت واشنگتن فقط باید 12 سالت باشه ‫تا بتونی گواهینامۀ قایق بگیری.
‫توی تولد بعدیم گواهینامه ـش رو می گیرم.
‫بچه ها، یه چیزی اونجاست.
‫یه چیز بزرگ! ‫همین الان قایق رو نگه دار. نگهش دار.
‫چیه؟
‫- شبیه یه جور تپۀ دریایی می مونه. ‫- تپۀ دریایی؟
‫- توی یه دریاچۀ آب شیرین؟ ‫- می دونستم اینجا کوسه هم هست.
‫- دانی، کوسه نیست. ‫- نه، نمی تونه تپۀ دریایی باشه.
‫ببین، کارِت عالی بود.
‫- ممکن بود به گل بشینیم. ‫- بوووم!
‫آره، انگار یه چند متر بالای سطح آب ـه.
‫اخیراً خیلی بارون اومده.
‫توی این دریاچه کلی آب هست.
‫خواهشاً نگو به خاطر تغییر آب و هوا بوده.
‫باشه، قبول. ‫به خاطر محیط زیست ـه...
‫و اینکه چقدر یهویی توی یه وضعیت فاجعه انگیز ‫و تقریباً پایانی انجیلی قرار گرفته.
‫- چی؟ ‫- خیلی خب.
‫بیاید لنگر رو توی اون ساحل ماسه ای بندازیم.
‫پس دلیلش اینه.
‫مامان، با بستنیت اسمارتیز می خوری؟
‫آره لطفاً، من عاشق اسمارتیزم.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫فکر می کردم داریم نقش بازی می کنیم.
‫وای خدا!
‫خیلی خب، تو برو اونجا. ‫اینا رو خودم درست می کنم. نگران نباش.
‫خیلی خب.
‫الو؟ ‫اونوقت نمی تونی بیاریش اینجا...
‫نه، نه.
‫خیلی خب.
‫یعنی داری میگی یه پیک داره ‫مدارکی که حساسیت زمانی دارن رو...
‫توی تعطیلی آخر هفته، به دفترم میاره ‫و نمی تونی تغییر مسیرش بدی...
‫و خودم شخصاً باید امضاش کنم؟
‫با دست های خودم؟!
‫- من اسمارتیز می خورم. ‫- ایزی!
‫نه، نه، نمی تونم برنامه ام رو عوض کنم ‫چون تا دوشنبه لازمشون دارم،
‫و توی خونه تنهام و دارم از ‫دوتا آدمیزاد مراقبت می کنم و...
‫نه، زن ندارم که بجای من مراقبشون باشه.
‫چون خودم زن خانواده ام.
‫خواهش می کنم!
‫خواهش می کنم. کمک لازم دارم!
‫- نه! ‫- خواهش می کنم!
‫مامان، تو رو خدا! ‫حدود نیم ساعت دیگه قراره برم اِما رو ببینم.
‫میشه یه لحظه گوشی رو نگه داری؟
‫رشوه میدی؟
‫آره، بگیرش. ‫فقط یادم بنداز بهت یاد بدم...
‫که زن ها چقدر ارزش خودشون رو ‫توی کار دست کم می گیرن.
‫باشه، ممنونم. به محض اینکه بتونم میام. ‫فقط بهشون بگو جایی نرن.
‫قضیه به پروندۀ وات و بابای تریپ مربوط میشه.
‫خیلی مهمه وگرنه نمی رفتم.
‫- می دونم. ‫- ممنون!
‫دوستت دارم و یادت باشه موضوع فقط جینی نیست.
‫حواست به بابابزرگ هم باشه، خب؟
‫باشه.
‫[ببخشید دیروز رفتارم یه جوری بود ‫به زودی می بینمت؟]
‫[بجاش میای خونه ـمون؟]
‫خرس!
‫خوشحالیم اومدی خونه، عزیزم.
‫خرس بزرگ! افتاد دنبالم!
‫- افتاد دنبالم خرس بزرگ! ‫- چی میگه؟
‫- چی؟ ‫- یه خرس بزرگ افتاد دنبالم.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫من و فرانک یه کم میریم جلوتر...
‫و می خوام شماها همینجا بمونید.
‫صبر کن!
‫چی؟
‫هیلدی، باید خاطر جمع بشم ‫که اینجا خیلی خطرناک نباشه.
‫ولی اصلاً هیچکس نمی دونه ما اینجاییم.
‫آره ولی ما هم نمی دونیم چی اونجاست. خب؟
‫پس، تا وقتی که بفهمیم...
‫شما سه تا جاتون اینجا امن تره.
‫ببین، من و فرانک فقط یه نگاه مختصر ‫به اطراف میندازیم...
‫و اگه همه چیز خوب بود، اگه بی خطر بود،
‫بعدش... آره برمی گردیم.
‫میایم برتون می داریم.
‫ولی تا اونموقع می خوام همینجا بمونید.
‫- بابا... ‫- میریم عکس می گیریم،
‫و هر چی توی راه دیدیم رو براتون تعریف می کنیم.
‫این خبرِ ماست!
‫سرنخ ماست!
‫خیلی خب، می دونم که دلسرد شدی.
‫آره، می فهمم. ‫ولی ببین، من پدرتم. خب؟
‫تا قبل از اینکه برسیم اینجا ‫نمی دونستم چه حسی پیدا می کنم.
‫الان غریزه ام بهم میگه که باید قبلش ‫مطمئن بشم که اینجا امنه.
‫در ضمن، می خوام اینجا چشم و گوش من باشی، خب؟
‫اگه چیزی دیدی، اگه چیزی شنیدی، فقط بهم خبر بده.
‫آره، ببین، نگاش کن.
‫اینا بیسیم های دور بُرد هستند...
‫پس می تونیم کلاً با هم در ارتباط باشیم.
‫باشه؟ منطقی ـه؟
‫- میشه یه بله بگی؟ ‫- بله!
‫خیلی خب. بزن قدش!
‫خیلی خب، نگران نباشید.
‫خیلی زود بر می گردیم.
‫حواستون به همدیگه باشه.
‫هر چی دیدین رو برامون تعریف کنید.
‫به خاطر من که نمیخواد زود برگردین.
‫ممنونم که اومدی اینجا. ‫ببخشید نمی تونستم از خونه برم.
‫رفیق، خیلی شرمنده ام.
‫چی؟ نه، من خیلی شرمنده ام.
‫نه، ایز، حق با تو بود. ‫داشتم عجیب غریب بازی در می آوردم.
‫- داشتم ازت دوری می کردم. ‫- خب؟
‫ببین، می دونم تو و ایثن با همدیگه اید...
‫و نمی خوام گند بزنم به این رابطتون ولی...
‫ولی گفتم که اگه می دونستی داستان چیه...
‫اونموقع اوضاع فرق کنه.
‫خیلی ازت خوشم میاد.
‫و تا قبل از اینکه ایثن برگرده...
‫فکر می کردم تو هم با من هم نظری.
‫ولی الان نمی دونم.
‫پس به گمونم همینجوری دارم دل به دریا می زنم ‫تا ببینم تو چه نظری داری.
‫فکر کنم دیگه بد نباشه برم یه سر به خواهرم بزنم ‫و حواسم باشه که یه موقع...
‫پاستا آب پز نکنه ‫یا انگشتش رو توی پریز برقی چیزی نکنه.
‫جینی؟
‫- گندش بزنن! ‫- چی شده؟
‫فکر کنم جینی و بابابزرگم رفتند!
‫کرم ضد آفتاب و اسپری حشره کش می خوام.
‫خب، ببین کی برای این سفر ‫بیش از حد وسایل آورده!
‫شاید پهپادت بتونه با حشرات بجنگه.
‫می دونستی بیماری هایی که پشه ها ناقلشون هستند ‫دارن بیشتر میشن؟
‫باید ببینی آماس مغز چیکار با مغز می کنه!
‫فعلاً که دارم می بینم «وب ام دی» ‫با مغزت چیکار کرده! ‫(سایت مربوط به سلامت)
‫کاش می تونستم هر چی اونا دارن می بینن رو ببینم.
‫- هیلدی! ‫- نمی تونیم همینجوری اینجا بشینیم.
‫- اصلاً نمی تونیم چیزی ببینیم. ‫- من که نمیرم اونجا.
‫منم همینطور.
‫شاید لازم نباشه بریم.
‫به نظرت این کار ایرادی نداره؟
‫نمی دونم. فقط... یه حس عجیبی در موردش دارم.
‫فکر می کنی اون سد روی دریاچه رو کی ساخته؟
‫آره.
‫خب، هیچ تابلویی که نداشت.
‫پس با اومدنمون به اینجا، ‫کار اشتباهی نکردیم.
‫خیلی خب، بیا به مسیرمون ادامه بدیم.
‫الو؟
‫بابا، جواب بده.
‫بابا، صدامو می شنوی؟
‫سلام، من اینجام. ‫همه چی روبراهه؟ تمام!
‫هنوز چیزی ندیدین؟
‫نه، هیچی دستگیرمون نشده. ‫چیزی نداریم بگیم.
‫دریافت شد.
‫عجب آدم خوره ای هستی.
‫من خوره ام؟ ‫اون پهپاد آورده!
‫معلومه که پهپاد میارم.
‫فکر می کنی با کی طرفی؟
‫مال بابامه. بهم یاد داده چطوری ازش استفاده کنم.
‫می تونیم بالای درخت ها پرواز کنیم...
‫و ببینیم چی پیدا میشه.
‫چطوری پروازش میدی؟
‫با احتیاط و بدون هیچ حرکتِ ناگهانی ای.
‫وای!
‫بذار من امتحان کنم. بده. بده.
‫بازی که نمی کنیم! ‫این یه تکنولوژی گرون قیمت ـه.
‫خیلی خب، برو بریم!
‫وای، خیلی قشنگه!
‫البته خالی هم هست! ‫می تونی بری پایین تر؟
‫یا مثلاً تصویر رو شفاف تر کنی؟
‫شفاف کردنی وجود نداره. ‫اون فقط برای فیلماست.
‫پس این دکمه رو بزن!
‫دیوونه شدی؟ دارم رانندگی می کنما!
‫- صبر کن. این یه ساختمونه؟ ‫- کجا؟
‫- گفتم دست نزن! ‫- نزدم.
‫چرا داره اینجوری می کنه؟ ‫دارم ارتباطم رو از دست میدم.
‫- بکشش بالا، بالا! بالا! ‫- دانی، برو بالا.
‫- داره میفته. ‫- دارم سعیم رو می کنم.
‫- بالا، بالا. ‫- کنترلش کار نمی کنه. نه، نه.
‫وای خدا!
‫کار من نبود.
‫جینی! آقای لیسکو!
‫جینی!
‫آقای لیسکو!
‫هیچکدوم از والدینم نیستن. ‫پس نمی تونسته ماشین برداشته باشه.
‫خوبه، مگه نه؟ ‫این یعنی خیلی دور نشدن.
‫- چی شد؟ از بُردت خارج شد؟ ‫- امکان نداره!
‫باتریش تموم شد؟
‫صد درصد باتری داشت.
‫فقط یه بار دیدم این اتفاق بیفته.
‫فکر کنم یه حصار جغرافیایی باشه.
‫چی چی؟
‫حصار جغرافیایی. ‫مثل وایفای نامرئیـه ولی پهپادها رو از کار میندازه
‫یه بار توی فرودگاه به یکیشون بر خوردم.
‫پهپاد یهویی از آسمون افتاد.
‫مکان های حساس مثل ‫ساختمون های دولتی، فرودگاه ها...
‫و رویدادهای بزرگ ورزشی ‫منطقۀ ممنوعه برای پهپادها هستند.
‫صبر کن ببینم. ‫دهۀ 80 میلادی هم حصار جغرافیایی داشتن؟
‫دیوونه شدی؟ ‫دهۀ 80 میلادی اصلاً پهپاد وجود نداشته.
‫بازی های ویدئویی هم به زور وجود داشتن.
‫خب پس یعنی تازگی اونو کار گذاشتن.
‫که یعنی می دونن یه چیز بد اونجاست.
‫و دارن سعی می کنن قایمش کنن.
‫توی مسیر درستی هستیم!
‫- بابام منو می کُشه. ‫- آره.
‫تو کجا میری؟
‫خودت گفتی.
‫بابات می کُشتت.
‫پس باید بریم پهپادت رو پس بگیریم.
‫ولی مگه فرانک و بابات نگفتن همینجا بمونیم؟
‫فرانک مأمور قانون ـه.
‫پس عملاً اگه بریم کار غیرقانونی کردیم، مگه نه؟
‫دیدیم کجا افتاد.
‫فقط بر می گردیم، پیداش می کنیم،
‫و بعدش قبل از اینکه بفهمن رفته بودیم بر می گردیم.
‫من حس خوبی نسبت به این کار ندارم.
‫حس می کنم قبلاً اینو دیدم.
‫فرانکی!
‫ظاهراً یه نفر بدجوری اینجا زیربنا ساخته.
‫ولی چرا؟
‫فکر کنم یه رودخونه دیدم.
‫اگه بتونیم پیداش کنیم، ‫می تونیم رد پهپاد رو بزنیم.
‫بیاید سریع تمومش کنیم.
‫نمیخوام خیلی اینجا باشم.
‫شاید از اینطرف باشه.
‫وای نه!
‫نه، نه. خوب نیست! اصلاً خوب نیست. خوب نیست!
‫بچه ها هنوز روبراهید؟ تمام!
‫هیلدی، صدامو می شنوی؟
‫جواب بده.
‫به گوشم!
‫قایق در چه وضعه؟
‫خوبه! ما هم خوبیم.
‫اونجا وضعیت چطوره؟
‫ظاهراً یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه لوله که از جنگل رد شده.
‫معلوم نیست به کجا ختم میشه،
‫ولی این نشون میده که ملت از این جزیره ‫برای یه کاری استفاده می کردن.
‫- وایستا! تو هم دیدی؟ ‫- چیو؟
‫بابا، چه خبره؟
‫خب، فرانک فکر می کنه یه چیزی دیده. ‫یا یه نفر رو!
‫صبر کن ببینم. ‫کس دیگه ای هم توی این جزیره هست؟
‫نمی دونم. ‫ممکنه حیوونی چیزی بوده باشه.
‫ما میریم بررسیش کنیم. ‫فقط کنار قایق بمونید.
‫هیلدی، کجاییم؟
‫از کدوم راه باید برگردیم؟
‫نمی دونم.
‫جینِ من... ‫(همسرش)
‫همیشه می دونستم خیلی از من سرتره،
‫ولی بنا به دلایلی اون فکر می کرد من عالی ام!
‫واقعاً با این وجود خوش شانس ترین مرد دنیا نیستم؟
‫اولین قرارمون رو یادمه.
‫اونقدر دستپاچه شده بودم ‫که سس قرمز ریختم روی پیراهن سفیدم.
‫خدمتکار خیلی دلش برام سوخت...
‫و رفت توی دستشویی و پیراهنش رو بهم قرض داد.
‫بعدش پیانو زن اون آهنگ رو زد،
‫و قشنگ حس می کردم توی خونه ام.
‫عجب خوب بود.
‫حالا می بینی. ‫اون خیلی خوشحال میشه.
‫اتوبوس داره میاد.
‫خیلی خب، بریم.
‫[ترابریِ «اری هاربور» ]
‫یادمه قبل از اینکه پهپاد بیفته زمین ‫یه فضای مسطح دیدم،
‫پس باید...
‫از اینطرف باشه.
‫کوه ها سمت راستم هستند، آب سمت چپمه.
‫هیلدی!
‫- بله؟ ‫- باید ببینیم بابات در چه وضعیه.
‫بابا، جواب بده. ‫پیشاهنگ صحبت می کنه.
‫بابا؟ بابا، جواب بده.
‫اگه اتفاق بدی براشون افتاده باشه چی؟
‫- بابا، جواب بده. پیشاهنگ هستم. ‫- یا یه نفر بد!
‫فرانک؟
‫جواب نمیدن.
‫زود باشید. باید پهپاد بابات رو پیدا کنیم...
‫و قبل از اینکه طوفان شروع بشه برگردیم توی قایق.
‫- اوناهاش! ‫- کجا؟
‫نظرت چیه؟ ‫به نظرت ممکنه شکارچی باشه؟
‫عمراً!
‫اگه فکر می کنی اون شبیه شکارچی هاست، ‫پس زیاد از حد توی شهر موندی.
‫صبر کن. داره میره.
‫خیلی سریع راه میره. ‫انگار دنبال یه چیزی می گرده.
‫آره، یا شایدم یه چیزی می دونه. ‫شاید می دونه چه خبره.
‫شاید! باید برگردیم پیش بچه ها.
‫آره، بیا سریع بریم.
‫این آشنا به نظر میاد.
‫پهپاد باید همین نزدیکی ها باشه.
‫اون یه پناهگاه زیرزمینى ِ قدیمی جنگ جهانی دومیه؟
‫فکر نمی کنم آلمان ها ‫به ایالت واشنگتن نفوذ کرده باشن.
‫- باید بریم داخل. ‫- پس برگشتن به قایق چی میشه؟
‫«وقتی رعد و برق می غُرد، زیر سقفی پناه بگیرید».
‫کتاب راهنمای دختران پیشاهنگ!
‫تو جزء دختران پیشاهنگ بودی؟
‫خب، نه...
‫ولی وقتی بروکلین بودیم،
‫مجبور شدم برای یه مقاله کتاب راهنماشون رو بخونم.
‫یه افشاسازی در مورد این بود که ‫سود کلوچه ها باید به کی برسه.
‫اگه اون کسی که این بیرون بوده رفته باشه اونجا چی؟
‫عمراً اگه من برم اونجا.
‫راستش، قابلیت قانع شدن رو دارم!
‫اینجا انرژی منفی داره.
‫صبر کنید.
‫- داره کجا میره؟ ‫- نمی دونم.
‫- چیکار میکنه؟ ‫- نمی دونم.
‫- خطرناک نیست؟ ‫- می خوای بری خودت از نزدیک ببینی؟
‫نمیخوام برم از نزدیک ببینم. ‫خودت برو از نزدیک ببین.
‫اونجا خیلی تاریکه.
‫اون چیه؟
‫اونجا چه خبره؟
‫بچه ها، باید بیاید اینو ببینید.
‫عین یه جور آزمایشگاه می مونه.
‫ولی انگار کسانی که اینجا کار می کردن...
‫که نمیخوام بدونم چیکار میکردن،
‫...انگار فرار کردن و همه چیز رو ول کردن.
‫داشتن روی حیوون ها آزمایش می کردن؟
‫چرا کسی باید همه چیز رو اینجوری اینجا ول کنه بره؟
‫شاید بهتر بشه برگردیم بیرون.
‫هیلدی؟
‫اون فرانک یا بابات نیست.
‫چیکار می کنه؟
‫نمی خوام بدونم.
‫چه فکری با خودت می کردی؟
‫اصل اینکه خونه موندی به خاطر این بود که ‫حواست بهشون باشه.
‫با حضورِ اِما چطور میتونستی؟
‫تقصیر خودته که هر بار میخوای بری ‫اونا رو میندازی گردنِ من!
‫این حرفت نامردی ـه. ‫همه ـمون جزو این خانواده ایم. باید همکاری کنیم.
‫آره، بجز بابا و هیلدی. ‫شغلشون به هر چیزی ارجحیت داره!
‫حتی به من و تو و جینی و بابابزرگ.
‫خدا نکنه یه موقع وقتی من کار دارم...
‫اونا مجبور باشن برن دنبال یه خبری.
‫انگار چون من میخوام با دوست هام بگردم...
‫دموکراسی قراره توی تاریکی بمیره.
‫- فکر کنم دیگه رفته. ‫- بیاید برگردیم توی قایق.
‫ولی پهپاد چی میشه؟
‫دیگه باید بهش نزدیک شده باشیم.
‫برای امروز دیگه بسه، هیلدی.
‫بذار مال جنگل باشه.
‫اون چیه؟
‫صبر کن ببینم. اون یه نقشه ـست؟
‫همه ـش بهم میگی کمکم می کنی تا ‫پهپاد بابام رو پیدا کنم،
‫ولی تمام این مدت ‫داشتی دنبال علامت ضربدر روی اون نقشه می گشتی؟
‫نه، اصلاً کار خوبی نکردی.
‫تو از این قضیه خبر داشتی؟
‫فکر می کردم همینطور که داریم دنبال پهپادت می گردیم ‫یه نگاه هم به اطراف میندازیم.
‫نمی دونستم کاملاً داری دروغ میگی.
‫بیشتر از اونی که به ما اهمیت بدی ‫به خبرت اهمیت میدی.
‫نه، اینطور نیست.
‫فقط موضوع اون چیزیه که پدر سم ‫قبل از سقوط هواپیماش دید.
‫این می تونه کلیدِ پیدا کردنِ ریچی باشه.
‫و اگه ما این کار رو نکنیم، ‫پس کی می کنه؟
‫فرانک و بابات دیگه!
‫اونا باید این کار رو بکنن، هیلدی.
‫دیدم با بقیه هم اینجوری می کنی.
‫هر کاری لازمه می کنی تا خبرت رو جور کنی،
‫حالا مهم نیست کی این وسط آسیب می بینه.
‫ولی...
‫واقعاً فکر نمی کردم با من هم اینجوری بکنی.
‫بچه ها!
‫صبر کنید. بچه ها!
‫دانی؟
‫اسپون؟
‫کجایید، بچه ها؟
‫هیلدی!
‫آهای، بچه ها!
‫- به نظرت توی قایقن؟ ‫- نمی دونم. بذار یه نگاه بندازم.
‫هیلدی!
‫بچه ها؟
‫هیلدی!
‫هیلدی، دانی، اسپون!
‫هیلدی اونجایی؟ صدامو داری؟
‫دانی، اسپون، صدامو می شنوید؟
‫هیچ خبری نیست.
‫آخه کجان؟
‫شاید تصمیم گرفتن برن داخل تر ‫و سرپناه بگیرن.
‫نه، نه، نه.
‫نه، من هیلدی رو خوب می شناسم. ‫فقط یه جا ممکنه رفته باشه!
‫کوه ها سمت راستم هستند، آب سمت چپمه.
‫جیگر طلای من اونجاست. می بینی؟
‫خیلی خب، حاضری بریم؟
‫یادت... یادت رفت گل ها رو بیاری؟
‫می تونیم چند تا از اینا بچینیم.
‫تو خیلی باهوشی، مَتی!
‫می دونی که مادرت چقدر عاشق صورتی ـه.
‫خدایا، چقدر خوشگلن!
‫بیا بازم بچینیم.
‫هیلدی!
‫صدامو می شنوی؟
‫بچه ها؟
‫هیلدی!
‫مطمئنی این طرفی رفتن؟
‫ای بابا!
‫باید همینجا باشه.
‫- بچه ها! ‫- هیلدی!
‫- آقای لیسکو. ‫- فرانک!
‫خدا رو شکر. پس حالتون خوبه.
‫ببینم، هیلدی کجاست؟
‫- یه جورایی... ‫- کجاست؟
‫یه جورایی دعوامون شد.
‫فکر می کردم دنبالمون بیاد.
‫ببخشید، آقای لیسکو.
‫- رفتش سراغ ضربدرِ روی نقشه. ‫- وای خدا!
‫خیلی خب، بریم! بریم!
‫بابا؟
‫تویی؟
‫فرانک؟
‫کسی اونجاست؟
‫چی بود؟
‫یه مشکلی هست. موتور کار نمی کنه.
‫کار نمی کنه، آرت!
‫سوخت موتور داره تموم میشه. ‫هیچ راهی نداره.
‫آره، ممنونم.
‫وای خدا. تریپ داره افسرها رو می فرسته ‫تا دنبالش بگردن.
‫اِما رفت دوچرخه فروشی. ‫اونجا نبودن.
‫پس کجا می تونن باشن؟
‫بابابزرگ توی این شهر دیگه کجا رو یادش میاد؟
‫خدایا! نمی دونم مامان. خب؟
‫من مثل هیلدی ‫دایره المعارف علاقه مندی هاش رو ندارم!
‫به اندازۀ بقیه باهاش صمیمی نیستم.
‫ببخشید. فقط... فقط نگرانم.
‫از چیز دیگه ای ناراحتی؟
‫جینی و بابابزرگ گُم شدن و این تقصیر منه. ‫همین کافی نیست؟
‫- خدایا، همیشه گند می زنم به همه چی. ‫- عزیزم!
‫نمی دونم والا. فقط...
‫بعضی وقتا احساس می کنم حتی توی خانواده هم ‫یه جورایی تنهام.
‫انگار درست و حسابی به هیچ جا تعلق ندارم.
‫به هیچکس تعلق ندارم.
‫همیشه به من تعلق داری.
‫باشه؟
‫باشه.
‫الو؟
‫وای خدا. بریم.
‫بله.
‫تنهایی اینجا چیکار می کنی؟
‫خودت اینجا چیکار می کنی؟
‫من به خاطر این اومدم اینجا.
‫بعد از اینکه دوستم توی «هیئت ملی ایمنی ترابری» ‫اون فایل صوتیِ جعبه سیاه رو فرستاد،
‫بارها و بارها بهش گوش کردم.
‫از سرعت سیر هوایی و ‫بردار مسیر هواپیمایی ای استفاده کردم که...
‫هنک گیلیس به مرکز کنترل هوایی می فرستاد،
‫و تونستم رد الگوی پروازش رو...
‫به این جزیره بزنم!
‫حالا، تو چرا اینجایی؟
‫به همون دلیل!
‫علامت های دیگه به چه معنایی هستند؟
‫اونا مناطقی هستن که تا الان بررسیشون کردم.
‫واقعاً نمی فهمم.
‫چرا باید این کارها رو بکنی؟
‫تو فکر می کردی بابای سم ‫مخصوصاً هواپیماش رو به زمین زده!
‫می دونم. ‫ولی اشتباه می کردم، هیلدی.
‫برای همینه که اومدم اینجا.
‫به سم جوری بدهکارم که هیچوقت نمی تونم صافش کنم،
‫ولی حداقلش...
‫می تونم سعی کنم واقعیتِ اتفاقی که ‫برای باباش افتاد رو بفهمم.
‫تا به سم کمک کنی همونجایی قدم برداره ‫که پدرش قدم برداشته.
‫سم بهم گفت رفته منطقۀ اختصاصی سرخپوستان،
‫چون می خواسته روی زمینی قدم برداره ‫که نیاکانش قدم برمیداشتند.
‫- می گفت اونجوری احساس آرامش می کرد. ‫- آره.
‫سم مجبور نیست ببخشتت، می دونی؟
‫می دونم.
‫حقم نیست.
‫هیلدی! خدا رو شکر که خوبی.
‫بابا؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم یه مقدار برای سم...
‫جبران کنم.
‫پسرم گفت باید این کار رو بکنم!
‫هیلدی، چیکار می کنی؟
‫ببین، بهت گفتم از کنار قایق نرو.
‫می دونم. ببخشید. ‫فقط باید فهمیدم چی توی جنگله.
‫می خواستم ببینم در چه موردی ‫حق با ریچی بوده.
‫آره، می دونم عزیزم.
‫آره، منم می خوام اینو بدونم. ‫بیا بغلم.
‫- صداشو میشنوی؟ ‫- آره.
‫بیا.
‫- عزیزم؟ ‫- مامانی!
‫وای خدا!
‫خیلی ممنون که بهم زنگ زدین.
‫دیدم این دوتا دارن برای خودشون قدم می زنن.
‫به نظر میومد گُم شده باشن.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خب.
‫دقیقاً همینجا بود.
‫چی؟
‫[رستوران غذای ایتالیایی]
‫وای سیل!
‫بابا...
‫شاید بابای سم همینو دیده باشه!
‫به خاطر همینه که همۀ پرنده ها دارن می میرن.
‫آره، فقط اونا هستن که ‫می تونن به این آب ها دسترسی داشته باشن، نه؟
‫ولی ماهی های مُرده چی؟
‫تالاب کیلومترها تا اینجا فاصله داره.
‫نقشه رو بده ببینم.
‫مستقیماً می ریزه توی دریاچه ای که ‫دور و برِ جزیره ـست.
‫این آلودگی صاف داره میره سمت آب آشامیدنی ـمون.
‫اون هر چی که هست، باید یه نمونه ازش بگیریم.
‫آره، من میرم.
‫فرانک، تو بچه ها رو برگردون توی قایق. ‫اونجا می بینمت.
‫- باشه، حتماً. ‫- چیزیم نمیشه.
‫- آهای، بیاید قایم بشیم. ‫- زود باشید. برید لای درخت ها.
‫زود باشید. حتماً دارن توی جزیره گشت می زنن.
‫یالا، هیلدی. ‫باید از اینجا بریم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»