‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫میشه یه استراحتی بکنیم؟
‫هیچی مثل آزادی نمیشه.
‫به نظرتون تعقیبمون کرده؟
‫فکر نکنم کسی توی آسانسور غذابَر دیده باشتمون.
‫حالا چه برسه به موقع بیرون اومدن از عمارت!
‫فکر کنم احتمالاً برون هراس نباشم. ‫(هراس از مكان هاى باز و عمومى )
‫عجیبه که الان ناامید شدم که نیستم؟
‫بچه ها، کوله پشتی هامون رو جا گذاشتیم.
‫با این می خوایم چیکار کنیم؟
‫یه نفر رو می شناسم که می تونیم باهاش صحبت کنیم.
‫خدایا!
‫اندفعه چی شده؟
‫این جعبه سیاهِ یه هواپیمای قدیمی ـه،
‫ولی برای اینکه بفهمیم چی توشه ‫به کمکت نیاز داریم.
‫خواهش می کنم! ضروریـه!
‫باشه.
‫بده ـش بیاد.
‫اینو از کجا آوردین؟
‫ما روحیۀ کارآفرینی داریم.
‫آهان! پس نمی خواید بهم بگید، آره؟
‫ببین، ما فکر می کنیم که احتمالاً یه نفر ‫می خواد سقوط یه هواپیما رو لاپوشونی کنه.
‫میشه کمکمون کنی؟ به صورت غیر رسمی!
‫خواهش می کنم!
‫باشه. ‫بابام توی هیئت ملی ایمنی ترابری یه دوست داره.
‫فعلاً خیلی صداش رو در نیارید.
‫و اگه معلوم بشه که چیز خیلی مهمی توی این هست،
‫بهم می گید کجا پیداش کردید، باشه؟
‫بابا، بابا. ‫بابا، باورت نمیشه چی شده...
‫یه کم آروم تر صحبت می کنی؟
‫- بابابزرگ می خواد بخوابه. ‫- عه، باشه.
‫خب، برگشتم عمارت وودراف.
‫همون جایی که دربِ علامت دارِ وحشتناک داره.
‫بیا اینجا بگیر بشین. ‫می خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫آره، بشین.
‫- خیلی خب، اینجا رو داشته باش. ‫- اوهوم.
‫خب، اینا رو می بینی؟
‫اینا همه ـشون دوست های قدیمی بابابزرگن.
‫سعی کردم رد چندتاشون رو بزنم...
‫و ببینم میان به بابابزرگ سر بزنن یا نه.
‫- که شاید اینجوری خوشحالش کنم. ‫- اوهوم.
‫ولی همه ـشون خدا بیامرز شدن! ‫همه ـشون!
‫همه بجز جونیور!
‫خدا بیامرز؟
‫آره، همه ـشون مُردن، عزیزم.
‫حالا فکر می کنم در مورد بابابزرگ حق با تو بوده. ‫آره واقعاً!
‫این افراد هم ـشون توی سن خیلی کمی مریض بودن.
‫فکر نمی کنم این اتفاقی بوده باشه.
‫نمی تونم این فکر رو از سرم بیرون کنم ‫که یه اتفاقی افتاده.
‫یه چیزی توی این شهر اونا رو مبتلا کرده.
‫حتی شاید به بعضیاشون آسیب زده.
‫یه داستانی پشت این قضیه هست. ‫به نظرم باید ته و توش رو در بیاری.
‫شاید به بابابزرگ کمک کنه.
‫میرم سراغش.
‫من می تونم این مشکل رو حل کنم.
‫می دونم که می تونم.
‫آخ، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫اولش که اومدی داخل خونه، می خواستی چی بگی؟
‫آها!
‫آره! خب من و دانی و اسپون برگشتیم به اون عمارت،
‫و با آسانسور غذابَر تا زیرزمین رفتیم.
‫بعدش یه هواپیما اونجا بود، ‫پس ما جعبه سیاهش رو برداشتیم،
‫ولی یه نفر نزدیک بود بگیرتمون...
‫و بعدش کوله پُشتی رو از دست دادم.
‫صبر کن... چی؟
‫هنوزم باورم نمیشه اینجایی.
‫یعنی واقعاً خودتی؟
‫خیلی سریع یه چیزی رو بهم بگو ‫که فقط ایثن واقعی می دونه.
‫یه بار بهت ویدئوی یه گربه رو نشون دادم...
‫که اونقدر به خنده انداختت که ‫نمی تونستی نفس بکشی،
‫برای همین تا 20 دقیقه بعدش گریه می کردی.
‫خیلی آبرو ریزی بود... البته برای تو!
‫خب، برگشتن حس عجیبی داره؟
‫یه ذره! ولی بیشتر حس فوق العاده ای داره.
‫البته... وضعیت بین مامان و بابام خیلی خوب نیست.
‫آره. متأسفم.
‫اشکالی نداره. فقط خوشحالم اینجا پیش تو نِشستم.
‫خیلی خب.
‫خب، اگه چیزی از جعبه سیاه بازیابی کردن ‫بهم خبر بده.
‫باشه.
‫در ضمن ممنونم، بابا.
‫لطف کردی.
‫می دونی، با اینکه پلیسی ‫واقعاً توی تعقیب آدما خیلی داغونی!
‫شرمنده.
‫و شرمنده ام که از کوره در رفتم.
‫خیلی سریع بدترین نتیجه گیریِ ممکن رو کردی.
‫من هیچوقت بهت بی وفایی نمی کنم.
‫آره، ولی بدون اینکه بهم بگی ‫از اری هاربور میری!
‫بهت می گفتم.
‫چی می گفتی؟
‫می گفتم برای شغل مناسب میرم! ‫آره!
‫حله.
‫ببین، اگه حرفی داری...
‫- فرانک، فقط بگو چه حسی داری. ‫- چه حسی دارم؟
‫با خودم میگم کاش این مدت این حلقه رو ‫با خودم اینور و اونور نمی بردم...
‫و منتظر لحظۀ مناسب ‫برای پیشنهاد ازدواج دادن نمی بودم.
‫چی؟
‫فرانک!
‫صبر کن، نرو...
‫میخوای بذاری بری؟ ‫واقعاً میخوای همینجوری...
‫گزارشتون چطور پیش میره؟
‫می خواید دسترسی به چیز دیگه ای ‫که شاید لازمش داشته باشید، بهتون بدیم؟
‫خب، راستش تقریباً تمومش کردم.
‫ولی متأسفانه شاید ‫از بعضی از نتیجه گیری هایی که...
‫می خوام توش بنویسم، خوشت نیاد.
‫واقعاً به نظرم داریم پیشرفت می کنیم.
‫یعنی داره آروم پیش میره ‫ولی توی شهرهای کوچیک، همه چیز آروم پیش میره.
‫به نظرم با اخراجِ اون معاون ها، کار درستی کردی.
‫به نظر مهم میومد که یه تلنگری بهشون زده بشه!
‫آره، رفتارهای نژادپرستی هیچ جایگاهی ندارن.
‫- حتی توی شهرهای کوچیک! همونطور که خودت گفتی. ‫- اوهوم.
‫ولی... اصلِ اینکه این اتفاق پیش اومد...
‫عدم احترام به رهبری تو رو نشون میده،
‫که احتمالاً این موضوع فراتر از تو باشه. ‫فراتر از همۀ این چیزا!
‫- خب، نژاد پرستی خیلی موضوع مهمیه. ‫- اشتباه برداشت نکن ولی...
‫شاید این شهر برات آماده نیست.
‫حرف خنده داری زدم؟
‫ببخشید، خیال می کردم می خوایم همینجوری ‫با زبان رمزی به صحبت هامون ادامه بدیم.
‫تو کارِت خوبه. ‫فقط می خواستم کمک کنم.
‫کمک برای استعفام؟
‫ببین، به اندازۀ کافی اینجا نبودی...
‫تا بدونی من اهل کنار کشیدن نیستم.
‫اوهوم.
‫حتماً یه ارتباطی بین این مردها بوده. ‫چیزی که مریضشون کرده باشه!
‫همه ـشون به عکس دست زدن؟
‫فقط میگم شاید بهتر باشه محض احتیاط ‫ضد عفونیش کنیم.
‫هر کدوممون باید سه نفر رو انتخاب کنیم.
‫بریم قشنگ توی عمق زندگیشون.
‫سعی کنیم بفهمیم این ارتباط نامعلومشون چیه.
‫یه نفر همۀ لباس هات رو دزدیده؟
‫چی؟
‫بعضی وقتا خیلی حوصلۀ اون لباس ها رو ندارم. خب؟
‫- سلام، چه خبرا؟ ‫- سلام، دیروز شروع کردم...
‫به خوندنش و به این زودی رسیدم وسطش. ‫خیلی خوبه!
‫ایول! می دونی، وقتی تمومش کردی...
‫باید «غرور و تعصب» رو با هم بخونیم ‫و با لهجۀ داغونِ بریتانیایی ـمون صحبت کنیم.
‫«به من اجازه بدهید که به شما بگویم ‫چقدر عشق و تحسین من به شما شدت دارد».
‫چی؟
‫آقای دارسی دیگه!
‫یکی از معلم های جدید تاریخ ـه؟
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫صبر کن، امروز وقت داری؟
‫گفتم شاید بشه یه فیلمی چیزی با هم ببینیم.
‫باشه برای بعد.
‫خیلی خب.
‫دارم سعی می کنم بیشتر ‫در مورد بابابزرگ و دوستاش بفهمم،
‫ولی احساس می کنم همه ـش دارم دور خودم دور میزنم.
‫بابا، چیز جدیدی دستگیرت نشد؟
‫نه، هیچی!
‫ولی هنوز منتظرم یه سری ها جوابم رو بدن.
‫احساس می کنم داره بیشتر می لرزه.
‫منم همین حس رو می کنم.
‫منظورم والتر بود.
‫آهای دخترا!
‫میشه به مدیر کالینز بگید که ‫پیامش رو دریافت کردم...
‫و یه کار کوچولو دارم و ‫بعدش میام باهاش صحبت می کنم؟
‫ای خدا، مامان! یه چیزی هست به اسم پیامک!
‫خودت بهش پیام بده...
‫تا مجبور نشیم این همه راه تا اونجا بریم...
‫و با مدیر کالینز صحبت کنیم ‫و بعدش این همه راه رو دوباره برگردیم.
‫ببخشید اگه از ارتباط واقعی انسان ها لذت می برم!
‫حالت خوبه، ایز؟
‫داری اون کاری رو می کنی ‫که وقتایی که دلشوره می گیری می کنی.
‫چه کاری؟ آره، خوبم.
‫آره، قسم می خورم دلشوره ندارم.
‫حس می کنم الان بالا میارم.
‫فکر می کردم من و اِما دیگه با هم دوستیم،
‫ولی حس می کنم جدیداً رفتارش یه جوری شده!
‫چی بگم... به نظرت از تو خوشش اومده؟
‫فکر...فکر نکنم.
‫خیلی خب، پس یعنی احساس نمی کنی که ‫یه حسی بهت داشته باشه؟
‫از کجا باید بدونم که حسی داره یا نه؟
‫خیلی خب، چی بهت گفته که باعث شده فکر کنی ‫از دستت عصبانی ـه؟
‫هیچی. فقط خیلی بگیر نگیر داره!
‫مثلاً یه لحظه با هم صحبت می کنیم ‫لحظۀ بعدش قالم می ذاره.
‫- پس باهات حرف میزنه! ‫- خدا... نه!
‫تمرکزت رو روی چیزای درستی نذاشتی، ایثن.
‫موضوع این نیست که چی میگه. ‫موضوع اینه که با چه لحنی میگه!
‫- خب؟! ‫- جوری رفتار نکن که انگار احمقم!
‫نکردم! فقط گفتم شاید...
‫امکانش باشه که اینا همه ـش تصورات تو باشن!
‫مثلاً بدترین حالت ممکن رو تصور کرده باشی! ‫آخه بعضی وقتا اینجوری می کنی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- دیدی؟ ‫- یه جورایی!
‫آخ پسر، این بچه هه رو نگاه کن.
‫یعنی میگی این خنده دارترین چیزی نیست ‫که امسال دیدی؟
‫این گوش بندها دیگه چی ان؟
‫من که دیگه حرفی ندارم. بیا بریم.
‫بریم.
‫- قفسۀ دختراست دیگه! ‫- گوشواره هاش رو دوست داشتم.
‫خوبی؟
‫بهتر از این نمیشه!
‫اگه این یه مصاحبه بود ‫می گفتم منبع به نظر داره دروغ می گه.
‫همه چیز که داستان های ساعت جادویی...
‫- یا خبرنگاری و این چیزا نیست. ‫- اسپون، صبر کن.
‫می دونی که می تونی باهام صحبت کنی، آره؟ ‫به صورت غیر علنی!
‫عصر بخیر، همرزم ها!
‫- بعداً میام پیشتون. ‫- رفیق، چی شد؟
‫به خاطر اینکه گفتم همرزم، ناراحت شد؟
‫فکر کنم یکی از بچه های سن بالا ‫داشت با اسپون بدرفتاری می کرد.
‫فقط اسم و آدرسش رو بهم بده. ‫می خوام یه نامه با لحن شدید بنویسم.
‫چیزی از باب و تئو پیدا نکردم، ‫کِنی هم فقط چند تا مقاله در موردش هست.
‫انگار هیچ کدوم از این افراد ‫هیچوقت توی اینترنت نبودن.
‫خیلی خب، بیا از اول شروع کنیم.
‫فهمیدم که چیز زیادی ‫ در مورد بابابزرگ خودمم نمی دونم.
‫آدما خیلی وسیعن، هیلدی! ‫بُعدهای مختلفی دارن.
‫مستنده که اینجوری می گفت.
‫بگذریم...
‫دقیقاً! پس بیا با اون شروع کنیم.
‫سیلوستر لیسکو.
‫باید هر چی می تونیم ازش پیدا کنیم رو بگردیم.
‫بعدش شاید تیکۀ گُمشدۀ پازل رو ‫جایی پیدا کنم که انتظارش رو نداشتم.
‫[بابابزرگ]
‫اینو بخون. فکر کنم سرنخ باشه.
‫بابابزرگ من توی استراتا کار می کرده؟
‫(کارمندان صنایع «استراتا تک» ‫برای آتش نشانی داوطلب شدند)
‫می خواستم ببینم بابابزرگ و رفقای ماهیگیریش ‫چه وجه اشتراکی داشتن...
‫که ممکنه به خاطرش مریض شده باشن ‫ولی کلی چیز دیگه دستگیرم شد.
‫- آره. ‫- آره، داریم می بینیم.
‫می تونستید بابابزرگ آتش نشانِ افتخاری بوده؟
‫نه، نه، نمی دونستم. ‫نه، هیچوقت در موردش حرفی نزد.
‫اینم می دونستید که شش فصلِ پشت سر هم ‫مدیریت تیم سافت بالِ اری هاربور رو...
‫بر عهده داشته؟
‫توی بیس اول بازی می کرده. ‫(اصطلاح بیسبال/سافت بال)
‫اینا خیلی معرکه ان، مت!
‫آره. آره، وای! می دونم.
‫خیلی چیزا هست که ازش نمی دونـ...
‫می دونی... به کسی اسرار دلش رو نمی گفت.
‫با خودم گفتم می تونیم بیاریمش اینجا، ‫اینا رو بهش نشون بدیم...
‫و ببینیم که چیزی از اون زمانی که ‫توی استراتا کار می کرده یادش میاد یا نه.
‫فکر می کنم تیکۀ گُمشدۀ پازلمون همینه!
‫خب، هیلدی...
‫عزیزم، این فوق العاده ـست.
‫چیز خیلی قشنگی ـه.
‫ولی تو...
‫می دونی که بابابزرگ بعضی وقتا که ‫نمی تونه یه سری چیزها رو به خاطر بیاره،
‫چقدر دلسرد و ناراحت به نظر میاد، نه؟
‫- درسته. ‫- آره.
‫درسته. این یه تکریمِ قشنگ برای زندگیشه، پیشاهنگ! ‫(پیشاهنگ: دخترش رو اینجوری صدا می کنه)
‫وای!
‫فقط فکر می کنم ‫اگه یهویی همۀ اینا رو بریزیم سرش...
‫شاید به اون چیزی که میخوای نرسی.
‫ولی باید سعیمون رو بکنیم.
‫دارم سعی می کنم کمکش کنم ‫و دیگه وقتمون داره تموم میشه.
‫خیلی خب، باشه، شاید بشه جوری بهش نشون بدیم...
‫- که انگار یه خاطرۀ خوبه! مگه نه؟ ‫- آره، آره، ولی بهش فشار نیاریم.
‫آره، آره، درسته.
‫می دونی، موضوع اینه که ‫نمی خوایم بهش امید واهی بدیم.
‫چون شاید معلوم بشه که نمی تونیم بهش کمک کنیم.
‫چرا دارید جلوی منو می گیرید؟
‫چرا کمکم نمی کنید؟
‫- عزیزم! ‫- هیلدی، ما همچین چیزی نگفتیم.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫فقط... می دونم می تونم اینو حل کنم.
‫می دونم می تونم کمکش کنم، ‫ولی اونا نمیذارن!
‫ببین...
‫می دونی، یه آدم خورۀ خبرنگاری یه بار بهم گفت...
‫که اگه یه موقع احساس ترس می کنم،
‫اگه اون حس می کنه نمی تونه کاری بکنه...
‫می دونی چیکار میکنه؟
‫خیلی آروم به کارم ادامه میدم؟
‫آره.
‫تو عاشق خبرنگار بودنی، ‫چون کسی بهت نداده ـتش.
‫پس هیچکس نمی تونه ازت بگیرتش. ‫حتی مامان و بابا هم نمی تونن.
‫موفق میشی!
‫آهای، هیلدی؟
‫هیلدی، میشه بیای پایین؟
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫دوست بابام توی هیئت ملی ایمنی ترابری جواب داد.
‫یه نگاه به جعبه سیاهی که برام فرستادی انداخت.
‫نوار مغناطیسی اصلیِ دستگاه ضبط پرواز ‫آسیب دیده بود ولی...
‫آزمایشگاهشون تونست ‫یه فایل صوتیِ بدرد بخور ازش در بیاره.
‫عالیه!
‫عالی نیست؟
‫آره، هیلدی، چیزی که پیدا کردی...
‫هواپیمای بابای سم بوده.
‫به اون فایل صوتی گوش کردم. ‫بیشتر صدای خِش خِش میاد.
‫چیز ترسناکی توش نیست. ‫یه سری چیزا بودن که نفهمیدم.
‫ولی یه چیزی توش هست که همه ـتون باید بشنوید.
‫ببین، فقط می خوایم مطمئن بشیم ‫که آمادگی اینو داری!
‫اولاً که نمی دونیم چی توشه.
‫دوماً که ممکنه خیلی ذهنت رو درگیر کنه.
‫سم دوست منه.
‫و اگه چیزی توش هست که می تونه بهش کمک کنه ‫پس می خوام بشنومش.
‫باشه، خیلی خب.
‫ببین، خیلی خوبه که ‫می خوای هوای دوستت رو داشته باشی...
‫ولی وظیفۀ ما هم اینه که هوای تو رو داشته باشیم.
‫درسته، درسته. ‫اگه دیدم ناجوره، تمومش می کنم.
‫از اونجا میارمت بیرون، باشه؟ ‫دیگه بحثی در موردش نمی کنیم. برنامه همینه، خب؟
‫باشه.
‫اینم یادت باشه، ‫سخت ترین خبرهایی که آدم پوشش میده...
‫اونایی هستن که بیشتر بهشون اهمیت میده.
‫خیلی خب؟
‫از پسش بر میای. بریم.
‫خیلی خب.
‫همه حاضرن؟
‫تا سطح 2500 پرواز بیا پایین.
‫- اون کیه؟ ‫- مرکز کنترل پرواز.
‫ظاهراً مشکلی نیست، هنک.
‫اطاعت، برج مراقبت. ‫تا 5-2 میام پایین.
‫از برج مراقبت به «موهاک 89»، دوباره تکرار کن.
‫کاهش ارتفاع تا سطح پروازِ 2500 رو تأیید کن، تمام!
‫آره، تأیید می کنم. ‫میرم برای 090... صبر کن. منتظر باش.
‫اوناهاشش! اوناهاشش! باید خودش باشه.
‫داره در مورد چی حرف میزنه؟
‫منتظر باش، برج مراقبت. ‫دارم دور می زنم.
‫باید از نزدیک نگاه کنم.
‫دوباره تکرار کن، موهاک.
‫اینم از این!
‫باورم نمیشه!
‫ریچی راست می گفت.
‫صبر کن ببینم، چی گفت؟
‫- واقعاً الان گفت ریچی؟ ‫- چی...
‫- آره. ‫- صبر کن ببینم...
‫هنک گیلیس ریچی رو می شناخته؟ ‫چی؟
‫یه ذره می شناخته. ‫همه ـمون با سم دوست بودیم.
‫ولی نمی دونم چرا هنک ‫باید اینجوری اسم ریچی رو بیاره.
‫به خاطر این بوده که عاشق هواپیما بوده؟
‫آخه همه ـمون عاشق هواپیما بودیم. ‫بچه بودیم دیگه.
‫منتظر باش، برج مراقبت.
‫دارم دوربینم رو آماده می کنم. ‫باید از این عکس بگیرم.
‫موهاک، برو بالا. خیلی پایینی!
‫یه لحظه صبر کن. باید این عکس رو بگیرم.
‫چی بود؟
‫یه چیزی شده. موتور داره از کار میفته.
‫- مت، باید قطعش کنیم. ‫- مامان، من مشکلی ندارم.
‫درست نمیشه، مرکز!
‫سوختِ موتور داره کامل تموم میشه. ‫هیچ راهی نداره.
‫موهاک، تکرار کن!
‫به بچه هام بگو... دوستشون دارم!
‫سلام.
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫آره.
‫فکر می کنید موقعی که هواپیما سقوط کرد ‫بابای سم داشته دنبال چی می گشته؟
‫آره، نمیشه اطلاعات مکانی از جعبه سیاه در بیاریم؟
‫خب، من که نمی تونم.
‫شاید یه شخص با تجربه تر بتونه به صداش گوش کنه...
‫و با نقشۀ پرواز، حساب کنه کجا بوده.
‫آره، ولی خلبان ها باید یه برنامۀ پرواز ثبت کنن...
‫اینم از این.
‫...و ممکنه هنوز توی بایگانی فرودگاه باشه.
‫اوناهاشش! اوناهاشش! باید خودش باشه.
‫دارم دوربینم رو آماده می کنم. ‫باید از این عکس بگیرم.
‫اون یه چیزی دید. می خواست عکس بگیره.
‫«حق با ریچی بود»؟
‫حتماً ریچی به بابای سم گفته دنبال یه چیزی بگرده.
‫حالا در مورد چه چیزی حق با اون بوده؟
‫و اصلاً چرا بابای سم با اون حرف می زده؟
‫یعنی شماها دوست صمیمی هم بودین...
‫ولی نمی دونستین که داره با یه آدم بزرگسال میگرده؟
‫خیلی عجیبه!
‫خودتم با آدم بزرگا میگردی!
‫اونا منابعم هستن. این فرق می کنه.
‫منبع؟ فکر می کردم با هم دوستیم.
‫چی بگم آخه.
‫آره، خب... ‫اونموقع خیلی چیزا بودن که درکشون سخت بود.
‫وقتی بچه ای، همیشه که متوجه اینجور چیزا نمیشی.
‫آره، اون بعضی وقتا خیلی ساکت بود.
‫می دونی... گهگاهی درون گرا بود.
‫اسپون هم بعضی وقتا اینجوری میشه.
‫ولی مگه همۀ مردم...
‫بعضی وقتا اینجوری نمیشن؟
‫شاید هم... شاید هم این نشونه ای بود ‫که یه خبرایی هست.
‫نمی دونم والا. ‫آخه ریچی همیشه اینجوری بود.
‫قبل از تمام این اتفاقات هم همیشه اینجوری بود.
‫آره، مدل ریچی اینجوری بود، مگه نه؟
‫اگه دوستامون همچین چیزی رو ازمون قایم کنن...
‫یعنی دیگه نمیخوان دوستتون باشن؟
‫نه، نه، نه، نه، معلومه که نه! نه.
‫ولی بعضی وقتا این یعنی...
‫- بعضی وقتا یعنی... ‫- یعنی اینکه ترسیدن!
‫و نمی خوان چیزی بگن ‫چون از واکنشمون می ترسن.
‫درسته. آره درسته. ‫و این یعنی باید کمکشون کنی.
‫باید حتی از قبل هم بیشتر کنارشون باشی.
‫سعی می کنم اون برنامۀ پرواز رو پیدا کنم.
‫آره، می دونم که می کنی.
‫سلام.
‫میشه بشینم؟
‫حتماً. آخه اینجا صندلی رزرو نمی کنیم...
‫پس هر کی زودتر بیاد، ‫زودتر بهش خدمات میدن!
‫مشکلی بین ما هست؟ ‫یه جورایی به نظر میاد از دستم عصبانی ای.
‫عصبانی نیستم.
‫خیلی خب.
‫چی بگم... ممکنه از ایثن خوشت نیاد؟
‫آخه دور و بر من، رفتارت عجیب شده ‫و باهام حرف نمی زنی.
‫یعنی همین الان؟ الان که داریم حرف می زنیم؟
‫خب، نه، ولی...
‫درست نمی فهمم که با هم دوستیم یا نه.
‫رفیق، چیزی نیست. ‫مشکلی با هم نداریم. دوستیم!
‫نامزدت داره دنبالت می گرده.
‫دیگه باید این کارها رو تمومش کنید.
‫می تونی باهامون حرف بزنی. ما دوستتیم.
‫این چند روز خیلی عوض شدی.
‫فقط... فکر می کنم بهتر باشه ‫یه کم فشار رو از روی خودم کم کنم.
‫جدیداً این حس رو داشتم...
‫که شاید اگه خیلی تو دید نباشم...
‫- ولی تو لباس هات رو خیلی دوست داری. ‫- اشکالی نداره.
‫من مشکلی ندارم! نگران نباشید.
‫میشه یه لحظه گوشیت رو قرض بدی؟
‫ممنون.
‫سلام، خانم ودراسپون.
‫میشه یه موقع که اسپون اونجا نیست ‫یه سر بیایم؟
‫- باید قضیۀ شغل رو بهت می گفتم. ‫- نه!
‫- نه. باید قضیۀ شغل رو بهت می گفتم. ‫- نه، نه، بذار...
‫نه، نباید اون حرف رو در مورد حلقه میزدم.
‫ببخشید. نمی دونستم چطور بهت بگم. ‫اصلاً به نظر چیز خاصی نمیومد.
‫بعدش هم که انگار خیلی ارزش دعوا کردن نداشت!
‫آره، ولی بعدش من دعوا راه انداختم.
‫ترسیده بودم.
‫نمی خوام بری.
‫فکر نکنم برم.
‫خیلی دور بود. از اون حوزۀ آموزشی خوشم نیومد.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫واقعاً حلقه خریدی؟ ‫(حلقه ازدواج)
‫خیلی خب.
‫این همه وقت با خودت اینور و اونور می بردیش؟
‫فکر می کردم همینجوری یه لفظی اومدی.
‫می دونی که توی قایم کردن چیزها کارم خوب نیست. ‫در عرض یه ثانیه پیداش می کردی.
‫بیا، این...
‫وای فرانک، خیلی قشنگه.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، اصلاً به دستت می خوره یا...
‫هنوزم می خوای باهام ازدواج کنی؟
‫چون من خیلی دلم می خواد باهات ازدواج کنم.
‫- فرانک بریگز، افتخارش رو میدی که... ‫- نه، نه. وایستا، وایستا، نه، نه.
‫نه، اونو بده من.
‫اینو من باید بگم!
‫کیم.
‫کیمبرلی! ‫(اسم کاملش)
‫- با من... ‫- آره، آره!
‫- آره. ‫- الان گفتی آره؟!
‫چرا شماها اینجوری لباس پوشیدین؟
‫دلمون برات تنگ شده بود.
‫خب، متأسفانه همۀ چیزایی که پوشیدین ‫به طرز فاجعه انگیزی از مُد افتادن.
‫ولی خوب پوشیدینشون.
‫خیلی خب، بچه ها. اینجا همونجاست.
‫باید در مورد هواپیمای پدر سم، اطلاعات پیدا کنیم.
‫سلام.
‫یه تحقیق مدرسه ای داریم ‫که دربارۀ آیرودینامیک و ریاضیاته.
‫این ربطی به تحقیقمون نداره. ‫ما اینجوری لباس می پوشیم.
‫میشه یه نگاه به آرشیوهاتون بندازیم؟
‫بفرمایید.
‫- سلام فرانک. ‫- سلام.
‫چه خبره؟ ‫این خبر هیجان انگیز چیه؟
‫آماده ـست تا راهش بندازیم؟
‫این قایق دوباره برای حرکت آماده ـست.
‫- واقعاً؟ ‫- بیا.
‫عجب! وای، خیلی نابغه ای.
‫آره.
‫کاملاً همینطوره. خودت گفتی!
‫چه خبره؟
‫آخه به نظر شاد میای. ‫هیچوقت انقدر خوشحال نیستی.
‫خب، در واقع...
‫به مری پیشنهاد ازدواج دادم.
‫- چی؟ ‫- نمی دونم چرا ولی اون بله رو گفت.
‫بیا رفیق. خیلی عالیه!
‫واقعاً میگم. مبارک باشه، فرانک. ‫تبریک!
‫- وای، مغزم سوت کشید! ‫- آره.
‫- باید به افتخارش یه چیزی بخوریم، مگه نه؟ ‫- آره.
‫آره، بیا یه نوشیدنی بخوریم. ‫شرط می بندم اینجا یه چیزایی هست.
‫توی کابینت، جاساز قدیمی ـمون، نوشیدنی هست.
‫نصف اینا برنامه های پرواز نیستن.
‫قبض گاز، نقشه!
‫دیجیتالیش کنین دیگه، بابا! ‫از زمونه عقبید!
‫اقلاً بر اساس دهه مرتب شدن. البته یه جورایی! ‫(دهه های میلادی منظورشه)
‫- اینجوری تا صبح طول می کشه. ‫- وایستید.
‫این یکی مال اکتبر 1987 ـه.
‫این یکی هم همینطور.
‫بچه ها، همینه! ‫این هواپیمای پدر سم ـه.
‫تاریخ اشتباهه.
‫تاریخ سقوط هواپیما 24 اکتبر بوده. ‫اینجا نوشته 28 سپتامبر.
‫باید یه جایی همینجاها باشه.
‫عجیبه!
‫- اون سه بار سوار یه هواپیما شده. ‫- منظورت چیه؟
‫توی اینا، مسیرهای احتمالی پروازش مشخص شدن.
‫بابابزرگم گفت باید ثبتش کنن...
‫تا مرکز کنترل پرواز بدونه چه موقع ‫کدوم هواپیما توی آسمونه.
‫در تاریخ های 28 سپتامبر، 5 اکتبر و 12 اکتبر،
‫هنک گیلیس مثل سابق ‫به کوهستان «ساراتوگا» پرواز کرده.
‫حتماً اونجا سقوط کرده.
‫توی جعبه سیاه، گفتش داره عکس می گیره.
‫پس چون قبلاً هم اونجا بوده ‫می دونسته داره دنبال چی می گرده.
‫حالا داشته به چی نگاه می کرده؟
‫برنامۀ پروازِ روز سقوط نیستش.
‫یه نسخۀ دیگه ـش توی هواپیما باید باشه.
‫ما باید به اون زیرزمین برگردیم.
‫ما؟ از اون آسانسور غذابَر ‫یه لکه افتاده روی لباسم...
‫با اون یارو غریبه هه که گشت می زنه ‫خیلی خطرناکه!
‫- و این موضوع خیلی برام دردناکه، هیلدی! ‫- هنوز نمی دونیم اون کیه.
‫- خُل شدی؟ ‫- تریپ، فقط صبر کن تا خودت ببینیش.
‫یه لاشۀ هواپیمای کامل رو توی زیرزمین قایم کردن.
‫حالا توی زیرزمین چیکار می کردین؟
‫ببین، اونجا مهمونی بوده. خب؟
‫هیچ قانونی نداریم که بگه خبرنگارها ‫نمی تونن در مورد رویدادهای عمومی تحقیقات انجام بدن
‫یالا تریپ. کمکمون می کنی؟
‫به من توجه نکنید. من فقط تماشاچی ام.
‫ولی واقعاً اینکه مردم شهرهای کوچیک ‫همدیگه رو با اسم کوچیک صدا میزنن رو دوست دارم.
‫ببین، بنا به دلایلی معتقدیم که ‫اون هواپیمای هنک گیلیس ـه. آره.
‫آره و اگه باشه، خب...
‫می دونی که چقدر موضوع جدی میشه!
‫آره، به نظر با این کار، ‫وقت کلانتر به خوبی استفاده میشه.
‫مطمئنم جستجوی الکی نیست!
‫باید بررسیش کنیم.
‫هیلدی، مطمئنی درست دیدی؟
‫مطمئنم.
‫بابا، دقیقاً همینجا بود...
‫حتماً یه اتاق دیگه بوده.
‫بابا، خودشه. اون یاروئه!
‫شنیدم یه مورد اورژانسی ‫توی بایگانی ـمون پیش اومده...
‫که به توجه فوریِ پلیس نیاز داره.
‫اونوقت شما...؟
‫کارل کورز. ‫من رئیس تیم امنیتی این ملک هستم.
‫با هواپیما چیکار کردی؟ ‫دقیقاً همینجا بود.
‫ما حتی جعبه سیا...
‫کلانتر، با کمال احترام...
‫نمی دونم این خانم جوان چی میگه.
‫چیزی هست که لازمه ببینید؟ ‫چیزی هست که بتونم نشونتون بدم؟
‫نه جناب، آقای کورز. ببخشید که مزاحمتون شدیم.
‫وقتی تموم شد، بیا بیرون صحبت کنیم.
‫تریپ، صبر کن.
‫نه.
‫کافیه! دیگه بسه!
‫همه میگن به شماها نزدیک نشم. ‫میگن شماها دردسر سازید!
‫من اونقدر احمقم که گوش نمیدم.
‫بذار من باهاش حرف بزنم. ‫درستش می کنم.
‫می دونم دست توئه.
‫- چی دستمه؟ ‫- کوله پشتیم!
‫عه، سلام.
‫ببینم... چی شده؟
‫حالتون خوبه؟
‫من میرم یه سر به بابابزرگ بزنم.
‫باشه، فکر خوبیه. ممنون، پیشاهنگ!
‫چی شده؟
‫آره...نه، نه، نه، البته!
‫اگه لازم باشه، ایثن می تونه امشب اینجا بخوابه.
‫مامان و بابام دارن در مورد حضانتم تصمیم می گیرن.
‫یا دارن دوباره برمیگردن پیش هم. ‫نمی دونم.
‫فقط اینو می دونم که ‫همیشه، همیشه دارن با هم می جنگن...
‫و الان اصلاً دلم نمی خواد ‫توی خونه ای باشم که اونا هستن.
‫مخصوصاً وقتی که میخوای ‫به تکالیف عقب افتادۀ مدرسه برسی.
‫- آره، غیرممکنه. ‫- خوشحالم اومدی.
‫ببین...
‫به مامانت گفتم امشب می تونی اینجا بمونی.
‫البته توی یه اتاق مجزا!
‫باشه.
‫عالیه. ‫آره، آره، ازدواج...
‫خیلی سخته!
‫مطمئنم پدر و مادرت دارن نهایت تلاششون رو می کنن.
‫خب، نهایت تلاششون ظاهراً...
‫کلی دادن زدن سر همدیگه لازم داره!
‫خب، ممنون که گذاشتید بیام اینجا.
‫- جداً میگم. ‫- خواهش!
‫خواهش می کنم. خواهش می کنم.
‫می دونی، فقط یه شب!
‫- باشه. ‫- و این پایین می خوابی.
‫باشه.
‫- پس... ‫- بابا!
‫میگیری که چی میگم؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، گرفتی دیگه.
‫آره، خب... ممنونم آقای لیسکو.
‫میخوایم بریم سفر؟
‫نه، بابابزرگ.
‫بابای سم با هواپیماش یه جایی رفته ‫ولی نمی دونم کجا.
‫برگشت تا به چی نگاه کنه و از چی عکس بگیره؟
‫قبل از سقوط چی دیده؟
‫ببین، پیشاهنگ.
‫می خواستم ببینم می خوای حرف بزنی یا نه.
‫در مورد چی؟
‫می دونی، در مورد اون قضیۀ تریپ...
‫و... چیزی که بهت گفت.
‫آها...
‫اونو میگی.
‫آره، آره، اونو میگم.
‫ناراحت شدی، مگه نه؟
‫فقط می خوام بدونم حالت خوبه یا نه.
‫خوبم.
‫اون فقط یه منبع ـه.
‫به هر حال الان باید روی این تمرکز کنم.
‫خیلی خب، فقط... فقط می خواستم ببینم حالت...
‫مختصات!
‫اینا نقاط مسیرن.
‫به صورت طول و عرض جغرافیایی نوشته شدن.
‫و نشون میدن که هواپیما موقع پروازش کجا رفته. ‫بگیر. نگاه کن.
‫از اینجا بلند شده...
‫و بعد، اولین مختصات چی بود؟
‫48 درجه، یازده دقیقه...
‫و 27.1 ثانیه به سمت شمال.
‫خیلی خب. اون یکی چیه؟
‫122 درجه... ‫خیلی خب.
‫37 دقیقه و 36.5 دقیقه به غرب.
‫- آهان. از اینجا بلند شده... ‫- اوهوم.
‫و بعد از این مسیر رفته.
‫خیلی خب.
‫- اوهوم؟ ‫- اوهوم.
‫- آها. ‫- و این...
‫ولی...
‫اونجا باید آخرین جایی باشه که قبل از برگشتنش رفته.
‫- حتماً اونجا یه چیزی دیده. ‫- هواپیما باید اینجا باشه.
‫ولی اونجا چیزی نیست، بابابزرگ.
‫صبر کن... اون چیه؟
‫عین یه جزیره می مونه.
‫حتماً داشته می رفته اونجا.
‫آره، ولی چی دیده؟
‫آخه چی می تونسته اونجا باشه؟
‫باید همینش رو بفهمیم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»