‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫ببخشید.
‫برای کی کار می کنی؟
‫اونجا دیدمت.
‫مسئول پاکسازی بودی، پس من می دونم.
‫اون همه پرندۀ مُرده ای که توی سطح شهر پیدا شد...
‫فکر می کنم آب اون تالاب داره هم اونا ‫و هم ماهی ها رو مسموم می کنه.
‫آدما رو هم همینطور. ‫آدمایی مثل بابابزرگِ من!
‫تا وقتی نفهمیدم حقیقت چیه، دست برنمیدارم.
‫من ازت نمی ترسم!
‫حدس بزن امروز توی پمپ بنزین چی شد.
‫رفته بودم برای خودم یه نوشیدنی بگیرم...
‫که دیدم اون دقیقاً پشت سرمه.
‫همون یارویی که تعقیبم می کرد.
‫وایستا ببینم، حالا دیگه یه نفر تعقیبت می کنه؟
‫دقیق نمیشه اینطور گفت، ولی همون یاروییه که ‫قبلاً توی تالاب دیده بودمش.
‫توی پمپ بنزین اتفاقی بهش برخوردم.
‫چیزی بهت گفت؟
‫فقط «ببخشید» و بعدش برای خودش یه نوشیدنی گرفت.
‫وای نه. چه حرف وحشتناکی!
‫ولی معلوم بود که می خواست بترسونتم.
‫چرا؟ چون یه نوشیدنی خریده؟
‫- بابا؟ ‫- ایز، بذار حرفش رو تموم کنه.
‫هیلدی، ما فقط داریم سعی می کنیم بفهمیم چی شده.
‫این همون یاروئه. ‫میخواد بهم بفهمونه که حواسش بهم هست.
‫خب، تهدیدت کرد؟
‫همین الان داشت میگفت که اصلاً بهش توجه هم نکرده.
‫این سبک قدیمیِ ترسوندنِ شاهده.
‫کسی که این یارو براش کار می کنه ‫مسئولِ لاپوشونیِ قضیۀ تالاب ـه.
‫خیلی خب، میشه این بحث رو موکول کنیم به بعد...
‫تا بشینیم غذامون رو روی میز بخوریم؟
‫هیلدی، جداً شبیه این پیرمردهایی می مونی ‫که توی سایت «ردیت» هستن...
‫- ولی بجاش توی خونۀ منی. ‫- عه، عه، عه!
‫مگه الان چون یه تالاب رو تمیز کردی ‫یه عده رو شاد نکردی؟
‫نمی تونی مثلاً برای ده ثانیه ‫از این موضوع لذت ببری...
‫و بعدش بری سراغ توطئۀ بعدی؟
‫نه.
‫چون هر روز حال اون داره بدتر میشه...
‫و هیچکس کمک نمی کنه.
‫دوربینم!
‫- اشکالی نداره. ‫- بابا، شکستمش!
‫- خیلی ببخشید، مخصوصاً نکردم. ‫- اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫- بذار نگاش کنیم. بذار یه نگاه بهش بندازیم. ‫- می دونیم که مخصوصاً نکردی.
‫چیزی نیست. فقط یه لنز جدید میخواد.
‫فقط یه چند روز بهم وقت بده. ‫یه فکری براش می کنم.
‫چند روز؟ خیلی ـه!
‫بفرما.
‫خیلی خب، اینجا رو داشته باش!
‫اینجا رو داشته باش! ‫ممنون، بابا.
‫ممنونم، بابابزرگ.
‫ببینم، نظرت چیه؟
‫صفحه نمایشش کجاست؟
‫- نه، این... ‫- نه!
‫صفحه نمایش نداره عزیزم. ‫این خاص ـه!
‫این یکی دوربین فیلمی ـه،
‫و باید بعد از اینکه عکس گرفتی ‫فیلمش رو ظاهر کنی.
‫قدیما وقتی عکس می گرفتن...
‫وقتی یه رول عکس تموم میشد...
‫می بردنش داروخونه تا اونا عکس ها رو ظاهر کنن.
‫آره، بعدش چند هفته بعد می رفتن تحویل می گرفتنشون.
‫وقتی عکس ها رو تحویل میدن ‫آدم خیلی ذوق زده میشه.
‫آره، تا اونموقع اونقدر وقت ازش میگذره...
‫که حتی آدم یادش نمیاد چرا این عکس ها رو گرفته.
‫ببین، نگران نباش. ‫من ظاهر سازیِ عکس رو بهت یاد میدم.
‫باشه؟ خوش میگذره.
‫شماها دارید از چی حرفی میزنید؟
‫نه، نه، شرمنده، اصلاً حرفش رو پیش نیاورده.
‫نه، البته! نه، اشکالی نداره. ‫نه، خوشحال میشم یه سر بیام. باشه.
‫آره، باشه. خیلی خب. حتماً. ‫ممنون!
‫ممنون.
‫کی بود؟
‫رئیس بندرگاه بود.
‫ظاهراً بابام هنوز داره توی اسکله ‫یه جایگاه قایق برای خودش اجاره می کنه.
‫میرم اونجا و ته و توش رو در میارم.
‫می دونی، امشب موقع شام به نظر حالش بهتر بود.
‫اینطور فکر نمی کنی؟
‫چرا.
‫آره، خوب بود.
‫چیه؟
‫ببین، این...
‫گفتنش اصلاً قشنگ نیست...
‫ولی فکر نکنم این لحظاتی که ‫هوشیاریِ «سیل» برمیگرده به نفعمون باشه.
‫(سیل = بابابزرگه)
‫منظورم به نفع هیلدی ـه.
‫فکر می کنی اینجوری الکی امید واهی بهش داده میشه؟
‫آره. آخه فکر می کنه ‫اگه این معمای مسمومیت رو حل کنه...
‫به یه جور درمان برای بابابزرگش می رسه ‫و اوضاع عوض میشه.
‫آره، ولی می خوای کسی باشی که بهش میگه ‫همچین اتفاقی نمیفته؟
‫نه، نمیخوام. تو میخوای؟
‫نه، نمی خوام.
‫آهای! یه لحظه بیا اینجا.
‫باید یه کادو برای نامزدم بگیرم ‫ولی اون خیلی سخت پسنده.
‫تو یه چی از لباس ها سرت میشه. ‫چی براش بگیرم؟
‫خب، برای شروع می تونی ‫از لوازم جانبی شروع کنی.
‫کِش موهای گشاد الان خیلی مُدن.
‫خیلی از دخترها از این کِش ها میندازن.
‫پس اگه خواستی برای بهار ‫از اون رنگ روشن هاش براش بگیر.
‫باشه. ولش کن.
‫قضیه چی بود؟
‫هیچی. چه خبرا؟
‫اعلامیۀ مطبوعاتی ای که شهرداری گذاشته رو دیدین؟
‫- نه! ‫- نه.
‫نوشتن که آزمایشات، وجودِ جلبک سبز آبی رو ‫توی آب تالاب تأیید می کنن.
‫عالیه! پس این یعنی والتر حالش خوب میشه، درسته؟
‫خدا رو شکر. عاشق اون پرنده ام.
‫پس الان باید همینجوری بدون هیچ سؤالی ‫چیزی که توی اعلامیۀ مطبوعاتی...
‫نوشته شده رو بپذیریم؟
‫آره، شاید والتر حالش بهتر بشه ‫ولی بابابزرگم چی؟
‫باید بفهمیم کی اون تالاب رو پوشوند.
‫بعدش می تونیم بفهمیم که واقعاً هدفشون چی بوده.
‫خب واقعاً کی پول پاکسازی رو داده؟
‫اونجا کلی تجهیزات بود. ‫حتماً گرونن!
‫شهرداری گفته یه اهدا کنندۀ ناشناس بوده.
‫پولدارهای نقاب دار مثل بتمن.
‫- نمی خوان هویتشون لو بره. ‫- دقیقاً!
‫حالا حرکت بعدیمون چیه؟
‫پول رو دنبال کنیم! ‫همیشه میشه پول رو دنبال کرد.
‫شاید شهرداری رد اینکه ‫پول از کجا اومده رو از بین بُرده باشه...
‫ولی هنوز می تونیم بریم سراغ منبعش.
‫هر کی که پول شرکت های ساخت و ساز رو داده ‫باید همون اهدا کنندۀ ناشناس باشه.
‫فقط باید یه نفر رو پیدا کنیم ‫که مایل به حرف زدن باشه.
‫خیلی ممنونم.
‫- یه مورد پیدا کردم. ‫- چه عجب!
‫پول اکثر افراد رو مستقیماً خود شهرداری داده،
‫بجز این پیمان کار.
‫میگن پولشون رو یه شرکت به اسم ‫صنایع «استراتا تک» داده.
‫- نه بابا! بابام اونجا کار می کنه. ‫- جدی؟
‫تازه کار جدیدشو اونجا شروع کرده.
‫- می تونه ما رو ببره توی دفترش؟ ‫- آره.
‫[خیلی دلم برات تنگ شده] ‫[منم همینطور] [اینجا بدونِ تو مثل قبل نیست]
‫سلام، خانم!
‫میخوای تا خونه برسونمت؟
‫عه، اِما!
‫مدرسه تنبیهم کرده.
‫چه بد!
‫ولی می دونی، گزینۀ نرفتن رو هم داریا!
‫آره، ولی احتمالِ بیشتر تنبیه شدنم رو داره!
‫کاش می تونستم ولی الان بدجوری تو دردسر افتادم.
‫که اینطور!
‫حالت خوبه؟ ‫خیلی احساس بدی در مورد تو و جسیکا دارم.
‫خیلی دلم براش تنگ شده. ‫اون باحالترین چیزِ اینجا بود.
‫آره. ما هم که آدم نیستیم!
‫- بعداً می بینمت. ‫- باشه.
‫سلام، مدیر کالینز.
‫- میشه یه لحظه باهاتون حرف بزنم؟ ‫- آره، حتماً.
‫توی ویدئوی تخم مرغ ها، منم بودم.
‫یعنی توی ویدئو نیستم، چون دوربین نگرفتتم.
‫ولی اونجا بودم.
‫دیدم ایزی و جسیکا چقدر توی دردسر افتادن و ...
‫کم کم داره حس خیلی خیلی بدی بهم دست میده.
‫ممنونم که اینطوری پا پیش گذاشتی ‫و مسئولیت کارِت رو قبول کردی.
‫کار درست همینه.
‫ولی یه ذره کنجکاوم بدونم که ‫چرا الان داری اینو بهم میگی.
‫خب، نمی خوام به خاطر انجامِ کار درست تنبیهت کنم،
‫ولی اگه کاری هم نکنم ‫بعداً ممکنه دیگران به روم بیارن!
‫آره. نه، نمیشه هیچ کاری نکنید.
‫الان نمیخوام همه جانبه سرت خراب بشم ‫ولی امروز صبح دوباره دیر کردی.
‫دفعۀ پنجمت بود.
‫آره، من خیلی آدم سحرخیزی نیستم.
‫این هفته تو هم مثل ایزی توی مدرسه تنبیه میشی.
‫- چرا باید همچین کاری بکنی؟ ‫- اتحاد!
‫میخواید جایگاه رو ‫برای یه سال دیگه تمدید کنید؟
‫همینیه که اینجاست.
‫یالا، متی. بدو بریم.
‫ماهی ها منتظرن!
‫لنگرها برداشته شدن!
‫نه، فکر نکنم دیگه به این قایق نیازی داشته باشیم.
‫به نظرم روزهای قایق سواریِ بابام ‫دیگه تموم شدن.
‫خب، تا آخر ماه رو حساب کرده.
‫اگه میخواید تمیزش کنید، ‫خبرش رو پخش میکنم که دنبال فروشید.
‫من حتی نمی دونم چطوری همچین چیزی رو ‫می تونم برق بندازم.
‫خب، هر جور راحتی.
‫بریم بچه ها.
‫بچه ها، بچه ها، وایستید. ‫می خوام عکس بگیرم. خیلی خب.
‫جمع تر وایستید. از دستِ شماها. ‫خیلی خب، لبخند بزنید.
‫ممنون.
‫به صنایع استراتا تک خوش اومدید. ‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫ما از مجلۀ داستان های ساعت جادویی اومدیم.
‫از کجا؟
‫یه چند تا سؤال...
‫در مورد اهدای مالیِ ناشناسِ ‫پاکسازی تالابِ پاینوود داشتیم.
‫الان اینجا با کسِ خاصی کار دارین؟
‫مایکل دیویس در دسترسه؟ ‫یه جورایی بابامه!
‫یه جورایی که نه، کاملاً! ‫تماماً بابامه.
‫هیلدی لیسکو؟
‫ببخشید آقای ویلیامز. ‫خودم راهشون میندازم.
‫معلومه که داستان های ساعت جادویی رو نمیخونی،
‫وگرنه می دونستی داری با کارکنان مجله صحبت می کنی.
‫حالا شما کی هستید؟
‫- گرانت ویلیامز. اینجا مال منه. ‫- یعنی کل اینجا؟
‫آره. یه چند دقیقه ای وقت دارم. ‫میخواید اطراف رو بهتون نشون بدم؟
‫بله.
‫اتفاقاً می خواستم بهتون خبر بدم...
‫که میخوام یه مقاله توی مجله ـتون بزنید.
‫ما داریم سعی می کنیم تا ‫یکی از بزرگترین شرکت های حامی محیط زیست...
‫در شمال غربی اقیانوس آرام بشیم ‫و با خودم گفتم شاید بتونید...
‫به مردم شهر یه سری از ‫ابتکارهای جدیدمون رو اعلام کنید.
‫- ما دیگه مقاله های سفارشی نمی نویسیم. ‫- مطمئنید منظورتون مجلۀ ماست؟
‫این کسب و کارِ خانوادگیِ منه.
‫از بابام و بابابزرگم بهم به ارث رسیده.
‫اونا چندین نسل هواپیما می ساختن.
‫- شماها که تنقلات دوست ندارید؟ دارید؟ ‫- سؤال انحرافی بود؟
‫اون کابینت ها رو نگاه کنید. ‫مخفیگاهِ سریِ من هستن.
‫تنقلات!
‫دانی، اینو بذار توی کیفت.
‫دلیل اینکه اومدیم اینجا اینه که...
‫فهمیدیم صنایع «استراتا» به صورت ناشناس ‫به پاکسازی تالاب پاینوود اهدای مالی کرده.
‫- درسته. ‫- ولی تالاب رو تمیز نکردن.
‫- روش رو پوشوندن. ‫- شهرداری می خواست این کار رو بکنیم.
‫ما هم سعی کردیم از اری هاربور حمایت کنیم.
‫[دسترسی ویژه]
‫همه یه دونه از اونا دارن؟
‫کلیدهای کارتی؟ ‫هر کدوم از کارکنانمون یه جورش رو دارن. آره.
‫موضوع اینه که همه ـش یه یارویی رو می بینم،
‫موقع پاکسازی تالاب دیدمش، ‫دیروز هم دوباره دیدمش.
‫و خیلی رفتارش عجیبه...
‫پس می خوام بفهمم برای کی کار می کنه.
‫یه کارتِ این شکلی داشت؟
‫دقیقاً که نه ولی یه جورایی...آره.
‫ممکنه اینجا کار کنه؟
‫می تونی یه نگاه به عکس های کارکنانمون بندازی.
‫شاید شناختیش.
‫اینو اشتباه برداشت نکنید،
‫ولی چرا قشنگ جواب سؤال هام رو می دین؟
‫آخه بزرگترها معمولاً این کار رو نمی کنن.
‫می دونم همه راجع به داستانِ ریچی فایف...
‫و اینکه چقدر موضوع مهمی بود صحبت می کنن...
‫ولی به نظرم اون مقاله ای که ‫در مورد طرز برخوردِ اخلاقی با حیوانات...
‫در فروشگاه های حیوانات خانگی نوشتی ‫خیلی تأثیر گذار بود.
‫فکر می کردم کسی اونو نخونده. ‫یه چیزی حدود 4 تا بازدید داشت.
‫خب، شاید همۀ اون چهار تا بازدید ‫مال من بوده باشن، ولی...
‫به خاطرش 20 هزار دلار ‫به مرکز محافظت از حیواناتِ اری هاربور اهدا کردم.
‫واقعاً؟
‫فکر کنم هنوز یه کم دیگه مونده که بار بزنید!
‫واقعاً؟
‫کابینت شکلات هم بود؟
‫آهای فرانک، یه لحظه میای؟
‫از چیزی که می خوام بگم خوشت نمیاد...
‫ولی باید محدودۀ گشت زنیت رو بزرگتر کنم.
‫باشه، عیبی نداره.
‫- رواله. ‫- خب حالا چرا انقدر بداخلاقی می کنی؟
‫چه بداخلاقی ای؟
‫نه، داشتم یه جورایی ‫«اطاعت، قربان» رو نشون می دادم.
‫مثلِ «میرم تو کارش».
‫خیلی خب، ببخشید. فقط...
‫چی بگم...رادرفورد شش دُنگ حواسش به منه.
‫یارو همه ـش داره یادداشت می کنه،
‫هر بار میرم دستشویی رو می نویسه.
‫انگار یه جور استانداردِ عددی وجود داره ‫و من خیلی ازش بالاتر رفتم.
‫خب، قهوه که واقعاً خیلی می خوری.
‫باشه، حالا چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫فقط همین که اینو پرسیدی برام کافیه.
‫فقط گشت زنی های اضافه رو انجام بده.
‫و اگه میشه به هیلدی و گروهش کمک کن ‫تا سر من خراب نشن.
‫می دونی، می تونم یه موز هم بذارم توی ‫اگزوزِ رادرفورد.
‫اگه کمکت می کنه بگو.
‫وسوسه ام نکن. ‫یه موقع دیدی گفتم بکنی!
‫مراقب قهوه باش!
‫[واحد منابع انسانی]
‫- خودشه؟ ‫- نه!
‫نه. این آخریشه؟
‫ظاهراً!
‫مطمئنید؟
‫ولی اگه دوباره این مرد رو دیدی،
‫ممنون میشم بهم خبر بدی.
‫- به خانواده ـت گفتی؟ ‫- خبر دارن.
‫خوبه.
‫بابت کمکتون ممنونم، آقای ویلیامز.
‫هیلدی لیسکو، امیدوارم همۀ معماهای زندگی رو حل کنی
‫اولیش هم این باشه.
‫می دونم قصۀ پاکسازی تالاب بیشتر از این حرفاست،
‫ولی همۀ سرنخ ها به بن بست می رسن.
‫از استراتا هیچی دستگیرمون نشد،
‫و مدیر عاملش گفت تصمیم شهرداری بوده ‫که روش رو بپوشونن.
‫به نظرت دلیلی داره که دروغ بگن؟
‫نه. حتی با مرکز نجات حیوانات خانگی صحبت کردم.
‫همونطور که گرانت گفت، ‫بعد از انتشار مقاله ام یه اهدای بزرگ شده.
‫خب، می دونی، روالش همینطوریه دیگه، هیلدی.
‫آدم بعضی وقتا یه سرنخ اشتباه رو دنبال می کنه ‫و به هیچ نتیجۀ خاصی نمی رسه.
‫می دونم.
‫حتی خیال می کردم اون کلید کارتی ‫یه سرنخ خیلی بزرگ میشه.
‫ولی معلوم شد همه ـشون یه دونه از اونا دارن.
‫و...
‫چرا اینجا انقدر قرمزه؟
‫خب، اینجا تاریکخونه ـست.
‫بیا اینجا ببین.
‫اینا تجهیزات قدیمی عکاسیِ دوران دبیرستانِ منه.
‫اصلش به خاطر همین بود که ‫عاشق روزنامه نگاری شدم.
‫عاشقِ عکس گرفتنم!
‫چرا بهش نمیگن قرمزخونه؟ ‫(در مقابل تاریکخونه)
‫چون نور، فیلم رو قبل از ظاهر شدن خراب می کنه،
‫پس باید اتاق رو تاریک نگه داشت ‫و این نور قرمز روش تأثیری نمیذاره.
‫خیلی خب، بده ببینم چیا گرفتی.
‫یه ذره تمرین لازم بوده ‫تا قلق دوربینِ بابابزرگ دستت بیاد، آره؟
‫خب، داری پیشرفت می کنی.
‫خیلی خب، آره...این شد یه چیز!
‫اینو قبلاً یه جا دیدم.
‫روی دربِ زیرزمینِ عمارت بود. ‫ببین!
‫اینجا هم روی پیاده روئه.
‫جدی؟ راست میگی.
‫جسیکا اینجا تقریباً تنها دوستم بود.
‫الانم که داره میره و قراره دوباره کاملاً تنها بشم.
‫از زندگیم متنفرم.
‫لطفاً این حرف رو نزن.
‫احساس می کنم هزاران کیلومتر ازم دوری.
‫آخرش که چی؟
‫نگران نباش. یه فکری براش می کنیم.
‫می دونم هنوز هیچی نشده ‫یه دختره داره بهت پیام میده...
‫و بعدش یهویی می بینی هر روز...
‫- کنار قفسه ـته. ‫- نه، همچین اتفاقی نمیفته.
‫نمیذارم!
‫تو تنها کسی هستی...یعنی تنها دختری...
‫می دونی منظورم چیه دیگه.
‫تو تنها انسانی هستی که میخوامش.
‫وای خدا، ایثن.
‫ایثن کیه؟
‫دیگه صحبت هامون داشت تموم می شد.
‫چی شده؟
‫- پدربزرگمه. باید برم. ‫- ولی...
‫دیگه داشتیم تمومش می کردیم.
‫عاشق اون پسره شدی. ‫از صدات معلومه.
‫آره...شاید!
‫فکر کنم! ‫اصلاً نمی دونم عشق یعنی چی.
‫چیکار کردین؟
‫منظورم وقتیه که مامان بزرگ مُرد ‫و شما تنها موندید؟
‫یعنی می دونم که اینا مثل هم نیستن ولی...
‫منظورت این فاصله و مسافتی ـه که بین شماهاست.
‫- آره. ‫- خب.
‫آرزو کردم که ایکاش بیشتر وقت داشتم.
‫نمی تونستم به آرزوم برسم، ولی...
‫دیگه همینو می خواستم.
‫وقت برای چی؟
‫برای همۀ کارهای کوچولو...
‫مثلاً میز رو بچینیم ‫یا با همدیگه بریم فروشگاه،
‫یا وقتی خوابیده دستش رو بگیرم.
‫خیلی هم رومانتیک نیست ولی...
‫دلم برای این چیزا تنگ شده.
‫چیزایی که حاضرم هر مسافتی رو ‫به خاطرشون طِی کنم...
‫تا برگردم!
‫الانم چون شنیدم پشت گوشی داشتی چی می گفتی ‫اومدم اینجا.
‫می خواستم بغلت بشینم.
‫- خوشحالم اینجایی، بابابزرگ. ‫- منم همینطور.
‫چه مورد اورژانسی ای بود؟
‫می دونی که دوست ندارم قبل از مدرسه ‫پیراهنم رو عرقی کنم.
‫دانی، ببین...
‫داشتم جوری به این نماد نگاه می کردم ‫که انگار یه معنی خاص داره، ولی همه جا هست.
‫- بغل نصف پیاده روهای شهر هست. ‫- قبلاً دیدمش.
‫معنیش چیه؟
‫فکر می کنم لوگوی شرکت وات ‫یا یه جور نماد خانوادگی ای چیزی باشه.
‫باید از نزدیک تر بهش نگاه کنم.
‫یه جایی بین اینا، ‫عکس های بیشتری از زیرزمین دارم.
‫صبر کن.
‫برگرد.
‫اونجا!
‫خودشه.
‫پس واقعاً داره تعقیبم می کنه.
‫پس اون درب، این یارو و وات منیجمنت...
‫همه ـشون به هم مرتبطن.
‫اسپون اگه بشنوه باورش نمیشه!
‫باید بفهمیم توی اون زیرزمین چی قایم کردن.
‫بابا، خوبی؟
‫چی شده؟ ‫بذار من کمکت کنم.
‫خوبی؟
‫ردیفه...خیلی خب. دارمت.
‫- چی شده؟ چیزی از دستت افتاد؟ ‫- نه.
‫خوبه. ‫ببینم، این چیه؟
‫اینا دیگه کی ان؟
‫هان؟
‫این کیه؟
‫اینا رو می شناسی؟
‫می تونی بهم بگی کی هستن؟
‫عیبی نداره. نمی خواد عجله کنی.
‫سیل، اون داره ازت کار می کِشه؟
‫نه، پولش نمی رسه!
‫دوست داشتم همینو بشنوم.
‫داری روی چی کار می کنی؟
‫اینو دستش پیدا کردم.
‫اینا دیگه کی ان؟
‫نمی دونم، هیچ کدومشون رو نمی شناسم.
‫- خب، این یارو شبیه جونیور می مونه. ‫- جدی؟
‫عه، راست میگی. این...
‫- این مطمئناً جونیوره. ‫- ماهیگیری!
‫داشتیم ماهیگیری می کردیم. ‫در این حد رو یادمه.
‫شرط می بندم جونیور می دونه بقیه ـشون کجان.
‫اگه این افراد هنوز توی شهر باشن ‫بد نیست برشون گردونیم پیش همدیگه.
‫نه؟ می تونیم به صرف ناهار دعوتشون کنیم خونه ـمون.
‫- دوست داری این کار رو بکنیم، بابا؟ ‫- آره، متی.
‫یه گردش ماهیگیری با دوست های قدیمیت؟
‫بعد از اینکه مت یه دستی به سر و روی قایق بکِشه!
‫این واقعاً فکر خیلی خوبیه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، تخت رو مرتب کنید، پسرا!
‫کارِ متی بود!
‫واقعاً؟
‫ایول! باشه. ‫خیلی ممنون که منو قربانی خودت کردی، بابا.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫- سلام. ‫- سلام فرانک.
‫حالت چطوره؟
‫گوش کن، یه فکر خیلی مسخره دارم.
‫علاقه ای به این داری که کمکم کنی ‫تا قایق بابام رو درست کنیم؟
‫می دونی، همونی که بچگی هامون توش وقت می گذروندیم.
‫آره، حتماً. ‫«تابستان بی پایان» دوباره شروع به کار میکنه. ‫(اسم قایقه)
‫خیلی خب. بذار با مسئول بندرگاه صحبت کنم. ‫دوباره بهت زنگ میزنم.
‫خیلی خب، می بینمت، پسر.
‫سلام فرانک.
‫سلام، چطوری مارتین؟
‫[امروز داره بهت خوش میگذره؟]
‫[گیرِ تماشای این تمرین مسابقات استعدادیابی افتادم]
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫من چیکار می کنم؟ تمرین مسابقات استعدادیابی؟
‫خیلی خب، ببخشید. ‫نباید دروغ می گفتم.
‫میشه بعداً در موردش حرف بزنیم؟
‫آره، خب...
‫استعدادِ اون چیه؟
‫فرانک، این یه مصاحبۀ کاری ـه.
‫چی؟
‫موضوع اینه که با وجود اتفاقاتی که ‫با انجمن اولیا و مربیان افتاده،
‫داشتم به این فکر می کردم که ‫به یه حوزۀ آموزشیِ دیگه منتقل بشم.
‫- تا از نو شروع کنم. ‫- خب...ببخشید؟
‫داری به این فکر میکنی که از اری هاربور بری؟
‫چطور دلت اومد بهم نگی؟
‫می دونی چیه؟
‫نگران نباش.
‫چون حالا که مامانم زندانه...
‫و یه پلیس موقع مصاحبۀ کاریم میاد سؤال پیچم می کنه،
‫تقریباً مطمئنم این کار رو بهم نمیدن.
‫مشکل حل شد!
‫[تنبیه در مدرسه] ‫[گوشی بی گوشی. بله جدی هستم]
‫امروز همه باهات کار دارن!
‫[ایثن]
‫نه، به هیچ وجه. من...
‫نامزدمه. همونی که سان فرانسیسکو زندگی می کنه.
‫هنوز نرفتی بهش سر بزنی؟
‫نه، ولی میخوام برم.
‫همه ـش به این فکر می کنم که باید یه دفعه ای ‫از این شهر بزنم بیرون و برم ببینمش.
‫فقط اینکه نمی تونم رانندگی کنم.
‫همیشه انقدر پشت سر هم زنگ میزنه؟
‫چی؟
‫نه.
‫ولی خیلی با هم حرف می زنیم. ‫حداقل هر روز!
‫ولی اون منو کنترل و اینا نمی کنه، ‫فقط به گمونم...
‫بهترین دوستمه.
‫جالبه!
‫خیلی خب، احساس می کنم الان فکر می کنی ‫از این نامزدهای سخت گیرِ ترسناکه،
‫ولی واقعاً نیست.
‫یعنی در واقع بهترین پسرِ دنیاست و...
‫ایز، نه!
‫من واقعاً هیچ فکری در موردش نمی کنم.
‫به نظر پسر خیلی خوبی میاد.
‫فقط اینکه نمی دونم ‫کِی می تونم دوباره ببینمش ترسناکه!
‫آینده تاریکه...
‫که به گمونم بهترین ویژگی آینده همینه!
‫چی بود؟ متن آهنگی چیزی بود؟
‫ویرجینیا وولف!
‫وقتی پدر و مادرم داشتن طلاق می گرفتن ‫یه سری از آثارش رو خوندم.
‫فکر کنم منظورش اینه که ‫در شرایط نامعلوم و تاریک...
‫هر چیزی ممکنه.
‫- خوشم اومد! ‫- منم همینطور.
‫این بچه ها رو یادم میاد.
‫حداقل بیشترشون رو یادم میاد.
‫حالا از کجا همدیگه رو می شناختید؟
‫گمونم به روش های مختلف.
‫بعضی هاشون اهل اینجا بودن. ‫با هم می رفتیم مدرسه.
‫چندتاشون توی کارخونه کار می کردن.
‫شهر کوچیکیه، می دونی دیگه.
‫میشه...میشه چند تا از اون اسم ها رو برام بنویسی؟
‫آره، آره. حتماً. عیبی نداره.
‫- خیلی عالیه. ‫- خب...
‫چه جور آدمی بود؟
‫- کی؟ ‫- پدرم.
‫این بچه ها رو می بینی؟ ‫همه ـش دلقک بازی در میاوردن.
‫همیشه پر سر و صدا بودن و مسخره بازی می کردن.
‫ولی بابات این شکلی نبود. ‫سریع با بقیه صمیمی نمی شد.
‫دقیقاً همینطوری قسر در می رفت.
‫از چی قسر در می رفت؟
‫از شوخی هاش!
‫پدرت دقیق ترین شوخی هایی که ‫توی زندگیم دیدم رو با دیگران می کرد.
‫بابای من؟ ‫گرفتی ما رو؟
‫نه، نه. چندین هفته برای شوخی هاش برنامه می ریخت.
‫آلن فیلانا رو همچین متقاعد کرده بود ‫که توی سفرشون به طبیعت، خرس هست که...
‫با شورت از چادرش زد بیرون و پرید توی دریاچه.
‫بیخیال!
‫فکر نکنم تا حالا دیده باشم یه مرد بالغ ‫با اون شدت بخنده.
‫عجب!
‫فکر کنم آلن هنوز توی شهر باشه.
‫آره...چند وقتیه که ندیدمش.
‫باید ازش بپرسی ببینی میاد یا نه.
‫ولی حتی بعد از چهل سال...
‫شرط می بندم هنوز از دست بابات عصبانیه.
‫خیلی خب، ولی جدی میگم، ‫من هیچ علاقه مندی و اشتیاق جالبی ندارم.
‫قبول ندارم!
‫چی؟ ندارم دیگه.
‫خیلی خب، خودت به چه چیزایی علاقه داری؟
‫نه، رفیق، حرف من همینه.
‫اصلاً ایزی کیه؟
‫میخوای چه جور زنی باشی؟
‫- زن؟ چی؟ ‫- آره.
‫نه، نمیـ...
‫سلام، ایز.
‫- چرا بهم نگفتی داری میای؟ ‫- میخواستم بگم.
‫چند بار بهت زنگ زدم؟ پنج بار؟
‫برات هزارتا پیام فرستادم.
‫می خواستم غافلگیرت کنم.
‫گفتی میخوای منو ببینی، ‫منم می خواستم تو رو ببینم، پس اومدم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫وای خدا، آره...ببخشید. ‫ایثن، این اِماست.
‫اِما، این نامزدم ایثن ـه. ‫همونی که در موردش باهات حرف میزدم.
‫خوشوقتم.
‫خب، حالا قراره یه مدت توی شهر باشی؟
‫سورپرایز واقعی اینجاست. ‫مامانم شغلش رو توی استراتا پس گرفت.
‫پدر و مادرم هنوز دارن به مسائل مربوط به ‫حضانت بچه و اینا فکر میکنن...
‫ولی دارم برای همیشه برمیگردم به مدرسۀ اینجا.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫پس به گمونم خیلی همدیگه رو می بینیم.
‫من دیگه بهتره برم، ‫ولی شما دوتا خوش باشید.
‫بعداً می بینمت، ایثن.
‫آره، آره، مطمئناً!
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫سلام. ببخشید مزاحمتون شدم.
‫من مت لیسکو هستم.
‫دنبال آلن فیلانا می گشتم.
‫هنوز اینجا زندگی میکنه؟
‫نه، متأسفم. ‫خب...چند ماه پیش فوت کرد.
‫واقعاً متأسفم. ‫ببینید، اگه الان وقت مناسبی نیست...
‫- کاملاً درک می کنم. ‫- نه، خب...
‫- خوشحال میشم در موردش حرف بزنم اگه... ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- مطمئنید؟
‫واقعاً؟ خیلی خب، عالیه، عالیه.
‫راستش دارم سعی می کنم بعضی از افرادی که...
‫توی این تصویر هستن رو ‫برای بابام، سیلوستر لیسکو، پیدا کنم.
‫عه آره. همون سیلِ دوچرخه فروش، آره؟
‫خودشه. خودشه.
‫آره، متأسفانه حافظه ـش داره کم کم از بین می ره.
‫با خودم گفتم چند تا از دوستای قدیمیش رو پیدا کنم،
‫و دعوتشون کنم خونه ـمون. ‫اینجوری شاید یه سری چیزا یادش بیاد.
‫هیچکدوم از این افراد رو نمیشناسین؟
‫خب، این دوتایی که این آخر وایستادن رو میشناسم.
‫- با همدیگه کارت بازی می کردن. ‫- نه بابا!
‫بابات تا حالا اون شوخیِ خرسی رو برات تعریف کرده؟
‫آره، شنیدمش. آره.
‫بیا داخل تا شماره هاشون رو بهت بدم.
‫جدی؟ خیلی عالیه. ممنونم.
‫ببینید بچه ها، دربش بازه.
‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫اصلاً خوشم نمیاد.
‫فقط باید یه راهی پیدا کنیم که ‫به اون دربِ بزرگِ وحشتناک برگردیم.
‫هیچ جوره نمی تونیم اون دربِ غول پیکر رو باز کنیم.
‫باید از یه راه دیگه وارد بشیم.
‫دنبال این نماد بگردین.
‫اگه جای دیگه ای دیدینش ‫ممکنه برسونتمون به زیرزمین.
‫بچه ها، ببینید.
‫فکر می کنم اتاق مخفی، دقیقاً زیرمون باشه.
‫شاید اینجوری بتونیم بریم پشت اون دربی که قفل بود.
‫عمراً!
‫بیخیال! قرار نیست که یه موقع بشکنه.
‫آسانسورهای غذابَر برای جابجاییِ کلی غذا ساخته شدن
‫مطمئنم قبلاً یه بوقلمون کامل توش بوده ‫که وزنش خیلی بیشتر از ما بوده.
‫به نظرم بهتره که یه سری حریم های مناسب بذاریم...
‫- و همه کارهامون رو با هم نکنیم! ‫- اوهوم.
‫باشه.
‫اگه چیزی اون پایین بود...
‫که باید بیاین ببینینش، ‫آسانسور غذابَر رو خالی می فرستم بالا.
‫لطفاً خالی نیا بالا! ‫لطفاً خالی نیا بالا!
‫- عالیه! ‫- کارشون اینجا تموم شد؟
‫- بله آقا. تمومه. ‫- برو!
‫باشه. آخرین گشت هم بزن و بعدش قفل کن بریم.
‫فکر کنم خودش باشه. ‫اون یارو که هیلدی رو تعقیب می کرد!
‫- باید بهش هشدار بدیم. ‫- بریم.
‫برو، برو.
‫اون پایین می بینمت.
‫اون یارو اینجاست.
‫بچه ها، ببینید.
‫چطوری یه هواپیمای کامل رو آوردن این پایین؟
‫کی یه لاشۀ هواپیما رو میذاره توی زیرزمین؟
‫نه، نه. بچه ها، بچه ها، اون یارو ‫که کلید کارتی داشت، طبقۀ بالاست.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- پس باید سریع کارمون رو بکنیم.
‫سلام، میشه لطفاً گوشی رو بدین به تئو؟
‫عه، واقعاً؟
‫واقعاً متأسفم.
‫بچه ها، فکر کنم جعبه سیاهش رو پیدا کردم.
‫- کور رنگی داری؟ ‫- نه!
‫صبر کن...شاید!
‫- از کجا باید بدونم؟ ‫- اون سیاه نیست.
‫جعبه سیاه ها، سیاه نیستن.
‫نارنجی رنگشون می کنن تا مأمورین تحقیق ‫توی محل سقوط هواپیما پیداشون کنن.
‫در واقع اسمش دستگاه ضبط صوتِ اتاقک خلبان ‫یا به صورت مخفف CVR ـه.
‫بچه ها، تمومش کنید.
‫- یه نفر داره میاد. ‫- باید از اینجا بریم.
‫آسانسورِ غذابَر! بریم!
‫برو.
‫موفق باشید.
‫هیلدی، باید قایم بشیم.
‫سلام، میشه لطفاً با کنی رنز صحبت کنم؟
‫عه، خیلی خب.
‫آره، حتماً.
‫نه، واقعاً متأسفم.
‫کوله پُشتی هامون!
‫میشه بپرسم چند سالشون...
‫پنجاه و هفت؟
‫عجب! بله...
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫هیلدی، زود باش. سوار شو.
‫ببینم...
‫چی شده؟
‫همه ـشون مُردن.
‫دوستای بابات؟
‫آره.
‫آره، همه ـشون!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»