‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫راستش نمی دونم کدوم از اینا عجیب تره:
‫یه دسته پرندۀ مُرده یا ‫این موضوع که توی اخبار بهش اشاره نکردن؟!
‫آره، یا این موضوع که ‫جسیکا داره باهام خوب رفتار میکنه.
‫یعنی همینجوری همه ـشون همزمان مریض شدن ‫و از آسمون افتادن پایین؟
‫اون زیرزمینِ چِندش چی؟
‫اینا به هم ربط دارن؟
‫حس عجیبی داره.
‫اصلاً اون هنوز سال پایینی ـه.
‫الان دیگه باید با سال بالایی ها می پرید.
‫تازه ماشین خودش رو سوار میشه.
‫اونموقع رعد و برق هم زد.
‫قبلاً توی «اری هاربور»، ‫سابقۀ آب و هوای عجیب و غریب داشتیم.
‫توفان دانی توی ایرلند هم همینطور.
‫آخه کی واقعاً برای تولد شونزده سالگیش ‫ماشین کادو میگیره؟
‫فکر میکردم فیلمی چیزی باشه.
‫باورم نمیشه واقعاً توی اری هاربور خوش گذروندم.
‫«یک بار رعد و برق ‫می تواند چند پرنده را مورد اصابت قرار دهد؟»
‫وای نه!
‫خدا...
‫خب، حداقل می تونیم از نور لپ تاپت استفاده کنیم.
‫نه، میخوام برای تحقیقات ازش استفاده کنم.
‫وایفای هم قطعه!
‫هی، هی، هی. نه! چیزی نیست، جینی.
‫می ترسم.
‫می دونم عزیزم. چیزی نشده. خبری نیست.
‫مامان! بابا!
‫- وای خدا! ‫- بابا!
‫- صاف از تو پنجره اومد. ‫- یه سطلی چیزی بیار.
‫- بابا؟ ‫- مامان، چی شده؟
‫همه چی روبراهه بچه ها، باشه؟ ‫هول نکنید.
‫بابا، یه درختِ درستی افتاده توی اتاق پذیرایی ـمون.
‫خیلی خب، ببینید چی میگم. ‫دخترا، بهتره شما برگردید طبقۀ بالا.
‫چون همه جا شیشه خُرده ریخته.
‫بابابزرگ، چیزی نیست. چیزی نشده. ‫نگران نباش. همه چی روبراهه.
‫- ببین، من اینا رو تر و تمیز می کنم. ‫- باشه.
‫نه، هیلدی...
‫اون صدا رو میشنوی؟
‫صبر کن.
‫چیه؟
‫هیلدی، هیلدی، نه، نه، نه، نه.
‫فقط مراقب باش.
‫- اون پایین شیشه ریخته. ‫- بابایی، مراقبم.
‫سلام کوچولو، دیگه پیش منی. دیگه پیش منی.
‫چیزی نیست. دیگه پیش منی. چیزی نیست.
‫پیش من جات امنه، رفیق. ‫بهت صدمه نمیزنم.
‫بابت درختت متأسفم.
‫نگران نباش. هیچ اتفاق بدی برات نمیفته.
‫بهت قول میدم.
‫- امروز حتماً باید بریم مدرسه؟ ‫- آره، باید برید.
‫- بچه پرنده تا صبح نذاشت بخوابم. ‫- خب، آره.
‫حالا می فهمی وقتی شما سه تا بچه بودین ‫من چی می کِشیدم.
‫به نظرت می تونم بهش یه کم شیر بدم؟
‫خب، پرندگان مادر به بچه هاشون شیر نمیدن.
‫آره، توی دهنشون استفراغ میکنن.
‫اَه!
‫حتماً باید با مرد پرنده ای راجع به...
‫علت احتمالیِ کُشته شدنِ اون پرنده ها صحبت کنم.
‫شاید اون بتونه توی قضیۀ والتر هم کمکم کنه.
‫- والتر؟ ‫- کرانکایت.
‫یه خبرنگار تلویزیونی بود.
‫همه بهش میگفتن مورد اعتمادترین مردِ آمریکا.
‫ببین، مامان. به نظرت نمیخواد ببینیم ‫بابا کمک میخواد یا نه؟
‫- باباتون فکر میکنه همه فن حریفه. ‫- ولی نیست.
‫کل اتاق زیر شیروانی رو آورد پایین ‫ولی درستش نکرد.
‫خیلی خب، ببینید عزیزانم، ‫می دونم چه حسی نسبت به حقیقت دارین...
‫ولی همیشه بهترین چیز نیست.
‫خب؟ بعضی وقتا با مردها باید...
‫می دونید چیه؟ ‫احساس میکنم این یه قضیۀ خیلی پیچیده ـست.
‫بیاید بجاش بگیم:
‫هورا!
‫- خسته نباشی، عزیزم. ‫- تو خیلی عالی هستی، بابا!
‫- بابا! ‫- داری عالی پیش میری.
‫خب مامان، آخرین خبرها از وات منیجمنت چیه؟
‫ای خدا، یه مقاله در مورد درخت مزخرفی بنویس...
‫که با یه پرندۀ مزخرف، افتاد روی خونۀ مزخرفمون.
‫مامان، می دونستی که...
‫اسم وات منیجمنت رو از روی یه نفر گذاشتن ‫که قرن 19 به دنیا اومده؟
‫- نه. ‫- میشه گفت اری هاربور رو اون تأسیس کرده...
‫و همۀ جنگل های اینجا رو خریده.
‫عه!
‫خریده که درختا رو قطع کنه.
‫عه!
‫ببینم، پس یعنی همینجوری به صورت اتفاقی ‫اسمش رو گذاشتن روی شرکتشون؟
‫بعید می دونم اتفاقی باشه.
‫کسی که صاحب اونجاست ‫یه دلیلی داشته که از اون اسم استفاده کرده.
‫آره، خب شاید به کارشون مشروعیت میده.
‫نمی تونم به این بچه پرنده چیزی بخورونم.
‫بابا، باید ببرمش پیش مرد پرنده ای.
‫آره، خب می تونی ببریش ‫ولی اسمش مرد پرنده ای نیست. یادته؟
‫اسمش آقای وارگلیز ـه.
‫خیلی خب، بچه های اهل مهمونی، برید حاضر بشید. باشه؟
‫آره، پالتو و کفش هاتون رو بردارید.
‫- هیلدی، کجا میری؟ ‫- میرم سوار دوچرخه ام بشم.
‫میشه از شارژرت استفاده کنم؟
‫- نه، نه، نه، لازمش دارم. ‫- مامان.
‫چیه؟ نمی دونم تا کِی برق نداریم،
‫یا اصلاً گوشی های دفتر، کار میکنن یا نه.
‫توی دفترم پول در میارم تا تو بتونی غذا بخوری.
‫خدا! فقط یه دقیقه طول می کِشه. خب؟
‫فقط میخوام اونقدری شارژ بشه ‫که زنگ بزنم ایثن.
‫باشه، حله! پس برای همین داری سرم داد میزنی.
‫مامان، سرت داد نمیزنم.
‫فقط ناامید شدم چون این برق مزخرف قطع شده.
‫نمی تونی یه روز رو بدون حرف زدن باهاش سر کنی؟
‫کجای کاری؟ یه روز رفت!
‫ایز!
‫باید قبل از مدرسه اون حرکت رو بزنیم که...
‫به هم میگیم روز خوبی داشته باشی.
‫باشه؟ یه جور رسمه.
‫رسم ماست!
‫حالا احمقانه ـست. بیخیال.
‫ببین، فقط یه لطفی بکن و سعی کن تا ‫از این موقعیتِ کنار گذاشتنِ گوشی و اینا لذت ببری.
‫برای یه روز یا حداقل چند دقیقه.
‫چه خبره؟
‫اینو کاریش نمیشه کرد.
‫یه بلای طبیعی ـه.
‫مدرسه تا وقتیکه...
‫درخت رو بشه جابجا کرد و برق وصل بشه، تعطیله.
‫بیاید حداقل وانمود کنیم که ‫ناراحتیم که مدرسه رو داریم از دست میدیم.
‫- اجازه ندارید! ‫- ببخشید،
‫چرا یه ساعت پیش اینو بهمون نگفتید؟
‫- هیچ ایمیلی چیزی دریافت نکردیم. ‫- ببخشید.
‫- چطور میخواید کنترل این شرایط رو به دست بگیرید؟ ‫- خانم ها!
‫ببخشید ولی براتون خطرناکه که از راهبند رد بشید.
‫سلام.
‫- شنیدی مدرسه تعطیل شد؟ ‫- عه، چه خوب!
‫آره، خب حالا میخوای چیکار کنی؟
‫احتمالاً یه سر برم اسکله و یه قدمی چیزی بزنم.
‫حله.
‫میخوای بیای؟
‫- آره. ‫- سلام، جسیکا.
‫سلام. میخواید بریم اسکله؟
‫- معلومه! ‫- حله. عالیه.
‫این دوستم «اِما»ـست. ‫تازه اومده اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام، ایزی هستم.
‫من و خانواده ام یه سال پیش از بروکلین اومدیم اینجا
‫چه عالی. ما قبلاً ویرجینیا زندگی میکردیم ‫ولی مامانم به خاطر کارش منتقل شد.
‫دیگه همین الانش کلی دوست داری. ‫خیلی عالیه.
‫دم اسکله می بینمتون.
‫- منم می بینمتون. فعلاً ایزی. ‫- خداحافظ.
‫- میخوای برسونمت؟ ‫- آره.
‫ولی قبلش بذار به مامانم خبر بدم دارم میرم.
‫صحیح! بعضی وقتا یادم میره 14 سالته!
‫شاید به خاطر اینه که کلی از کلاس های ‫سال بالایی ها رو برمیداری.
‫نه، نه، نه، اینو به عنوان تعریف گفتم.
‫خب. باشه، می دونی چیه؟ ‫فقط بهش پیام میدم.
‫باشه. اشکالی نداره. رواله.
‫[من میرم اسکله]
‫- خوبه. از اینطرف. ‫- حله.
‫باید تحقیق کنیم و ببینیم چطوری ‫باید از این پرنده مراقبت کنیم. بگیرش.
‫گرفتمش.
‫هنوزم درک نمی کنم چرا باید از کوچیکترین فردِ جمع،
‫به عنوان پایۀ نرده بون استفاده کنید ‫ولی اشکالی نداره.
‫عه، حرکتی زیرکانه ایه.
‫مدرسه دوباره کِی باز میشه؟
‫اونم مثل مادر حقه بازشه.
‫خیلی بی نظمه!
‫حقوق تو با مالیات ما تأمین میشه.
‫متوجهم که از این وضع راضی نیستید،
‫- ولی دستِ من نیست! ‫- اینو از من بگیر. باشه؟
‫باید بچه هام رو یه جایی ببرم. ‫کجا باید برم؟
‫- اصلاً صلاحیت مدیریت رو نداره. ‫- ببخشید، اجازه هست؟
‫هر کسی که مثل این خانم ها، سؤال یا شکایتی داره...
‫که میخواد براش طومار تنظیم کنه...
‫می تونه بیاد به وکیل این خانم بگه.
‫حالا وکیلش کیه؟ ‫منم!
‫و در حال حاضر موکل من هیچ صحبتی نداره.
‫ممنونم. روز خوبی داشته باشید.
‫ببین، مسلماً لازم نیست ‫منو به عنوان وکیلت استخدام کنی...
‫ولی این شهر اینجوریه دیگه.
‫نه، به نظرم دارم به این بد دهنی ها عادت میکنم.
‫ولی از حمایتت ممنونم.
‫می دونم چقدر مزخرفه که آدما ازت متنفر باشن.
‫پس اگه اجازه بدی دوست دارم کمکت کنم تا...
‫- این قائله رو تمومش کنیم. ‫- مامانی!
‫وای خدا، من...
‫ببین، متأسفم.
‫بچۀ سوم به بعد ‫دیگه یه جورایی خودش خود به خود بزرگ میشه.
‫خب، موقعی که خواست بره دانشگاه ثبت نام کنه ‫این حرف رو بهت یادآوری میکنم.
‫ممنونم. بیا بریم.
‫باهات تماس میگیرم. باشه؟
‫ممنون!
‫بچه ها، مدرسه بسته ـست. ‫چطوری اومدین اینجا؟
‫مدیر کالینز بهم گفت ‫تکالیف عقب افتادۀ مدرسه ام رو انجام بدم.
‫صرفاً چون مدرسه تعطیل شده ‫دلیل نمیشه که یادگیری هم بره تعطیلات.
‫حالا با مدیر کالینز صحبت کردین؟
‫آره، ایشون عاشق کارهایی شدن که اینجا کردین.
‫قفسه ها خیلی تمیز چیده شدن.
‫مثل راهروهای فروشگاه های ‫خوار و بار فروشیِ گرون قیمت شدن.
‫الان داشتم صفحه های پاره رو مرتب میکردم...
‫بابام هم این کار رو میکنه.
‫فکر کنم اضطرابِ تشخیص داده نشده داره.
‫کم کم دارم نگران این میشم که شاید ژنتیکی باشه.
‫باید یه دکتر برید.
‫کتابی دارید که در مورد تغذیه و پرورش ‫بچۀ پرندگان باشه؟
‫یا برای فهمیدنِ اینکه مریضن یا نه.
‫یا کتابی که دلیل اینو بگه که چرا ‫بی دلیل از آسمون میفتن و میمیرن؟
‫شاید! ولی اینجا یه کتابخونۀ مدرسۀ دولتی ـه.
‫کتاب های محدودی هستن که می تونیم داشته باشیم...
‫اشکالی نداره، از کامپیوتر استفاده میکنیم.
‫اشکال داره، چون برق نیست.
‫که به همین دلیل قرار نیست دانش آموزی اینجا باشه.
‫آره، می دونید چیه؟ ‫منطقی به نظر میاد. آره.
‫مگر اینکه شماها چیزی بدونید که من نمیدونم.
‫اگه مدیر کالینز گفته می تونید اینجا باشید، پس...
‫عیبی نداره. به هر حال دیگه باید بریم.
‫ممنون، تونی.
‫لطفاً منو اینجوری صدا نزن. ‫خب ولی...
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- توی سالن ها ندوید. ‫- ممنون تونی.
‫باید بگی آقای اوهارا.
‫[کتابخانۀ عمومی نیویورک]
‫از وقتی که کلبه رو آب برداشته بود ‫دنبال یه جا می گشتم.
‫بابابزرگم اینجا رو بهم نشون داد.
‫قبلاً وسایل ماهیگیریش رو اینجا انبار میکرد.
‫روستانشینیِ شیک!
‫من که باهاش مشکلی ندارم.
‫بهتون گفته بودم یه کلبۀ خوب گیر میارم.
‫خب، نتونستم با هیچکدوم از کارکنان وات منیجمنت ‫ارتباط برقرار کنم.
‫خبر داری که بابات تا حالا به صورت حضوری ‫با کسی رو در رو شده یا نه؟
‫یا با اسم دیگه ای باهاشون مکاتبه داشته بوده؟
‫تا جایی که من خبر دارم نه، ولی ازش می پرسم.
‫الو؟
‫فقط...ببین...
‫الو؟ هنوز پشت خطی؟
‫آره، فقط درب دفترم باز بود.
‫ولی می دونم قفلش کردم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫تو همونجا بمون، باشه؟
‫طبق تجربه ـت...
‫تا حالا شده کسی بدون اجازه وارد جایی بشه...
‫و هیچ چیز ندزده؟
‫وای نه! ‫ببین، این چیزی که گفتی نگرانم کرد.
‫برگرد و از اونجا بیا بیرون.
‫می تونی بیای اینجا؟
‫آره، الان میام. ‫زود باش، بیا بریم.
‫اگه قصد داشته باشی برش گردونی ‫دیگه دزدی حساب نمیشه.
‫میشه قرض کردن، ‫که کتابخونه ها هم برای همین کارن.
‫در ضمن، کارتم رو گرو گذاشتم.
‫ما کارت کتابخونه داریم؟
‫خب، اصولاً نداریم.
‫خیلی خب، نه، نداریم.
‫وقتی با ایزی کتابخونه بازی میکردم درستش کردم.
‫کتابخونه بازی میکردی؟
‫- مگه همه نمیکنن؟ ‫- نه.
‫می دونید، تحویل دادن و تحویل گرفتنِ کتاب ها، ‫پُر کردنِ فُرم ها؟
‫- نه؟ ‫- نه.
‫زود باش، والتر. باید یه چیزی بخوری، رفیق.
‫اسم پرنده رو گذاشتی والتر؟
‫- از روی کرانکایت گذاشتم. ‫- والتر کرانکایت.
‫معلومه دیگه!
‫چی بگم والا.
‫هنوز غذا نمیخوره. اونوقت شماها ‫جعبه ـش رو تزئین کردین و براش اسم گذاشتین؟
‫اون پرنده قطعاً میمیره.
‫وای خدا!
‫نمی دونم برای این سفر احساسی آماده ام یا نه.
‫ظاهراً داشتیم غذای نادرستی بهش میدادیم.
‫باید براش اسموتی پرنده ای درست کنیم.
‫من عاشق اسموتی ام. ‫(نوشیدنی ترکیبی)
‫راستش این...
‫اسموتیِ کِرم، فضولات پرندگان و آب ـه.
‫اه اه!
‫مطمئنی دیشب درب رو قفل کردی و ‫زنگ خطر رو روشن کردی؟
‫- آره، همیشه همین کار رو میکنم. ‫- خیلی خب، بیا بریم.
‫خوبه که اومدی اینجا.
‫آره، آخه خیلی وضعیت ترسناکی بود، میدونی؟
‫ببین، شاید به خاطر قطع برق بوده ‫که زنگ خطر از کار افتاده،
‫- یا اینکه توفان زده درب رو باز کرده... ‫- آره.
‫- ولی اما و اگرهای زیادیه. ‫- آره.
‫کسی به ذهنت میرسه که ازت کینه داشته باشه؟
‫تا دلت بخواد! میدونی، ممکنه...
‫یه نفر باشه که به خاطر وکالتِ سم ‫ازم عصبانی باشه.
‫یه پروندۀ جدید گرفتم. ‫شاید یه ربطی به اون داشته باشه.
‫به به، عالی شد!
‫ستوان بریگز!
‫- هنوز اون فُرم ارزیابی رو پُر کردی؟ ‫- هنوز نکردم، قربان.
‫دارم روی یه ورود غیرمجازِ احتمالی ‫در تقاطع «فرست» و «مین» کار میکنم.
‫خانم لیسکو، ایشون پاول رادرفورد هستن.
‫جنسن هستم. من نام خانوادگیم رو نگه داشتم. ‫(بعد از ازدواج میتونن فامیلی شوهرشون رو بگیرن)
‫صحیح! می دونستم. عذر میخوام.
‫اشکالی نداره. خوشوقتم.
‫بله، من مأمور تحقیقات هستم.
‫دادستان کل استخدامم کرد تا ‫ادارۀ پلیس رو بررسی کنم.
‫بعد از اتفاقی که...
‫برای بابام افتاد؟
‫آره، خب اشکالی نداره.
‫دادستان کل؟
‫حتماً ایالت این قضیه رو خیلی جدی گرفته.
‫ایالت واشینگتن به همین راحتی از...
‫بودجه هایی که روی محکومیت های نادرست ‫هدر رفته نمیگذره، پس...
‫بله، جدی هستیم!
‫این آقای رادرفورد مسئول اینه که ‫به دادستان کل خبر بده همه ـمون اخراجیم یا نه.
‫آره، یه چیزایی تو این مایه ها.
‫اشکالی نداره منم بشینم؟
‫بفرمایید.
‫البته، قربان!
‫خانم جنسن، می تونید لحظه ای که ‫وارد صحنه شدین رو تشریح کنید؟
‫بله.
‫- ما نگرانشیم. ‫- خوب کردید که آوردینش اینجا.
‫فکر میکنید حالش خوب بشه؟
‫خب، این مطمئناً کمکش میکنه.
‫آخه یه مُشت پرنده تازگی مُردن. ‫یعنی یه دستۀ کامل!
‫وحشتناک بود!
‫و ما نگرانیم که این آقا کوچولو هم ‫شاید همون مشکل رو داشته باشه.
‫زیاد بودن؟ چند تا بودن؟
‫نمی دونم والا...صدها!
‫چی؟
‫این با عقل جور در نمیاد. ‫اگه بود من میشنیدم.
‫می دونم. ‫عجیبه که کسی در موردش حرف نمیزنه.
‫دیشب توی عمارت وودراف اتفاق افتاد.
‫- پرندگان مُرده تو کل چمنزار پخش شده بودن. ‫- خیلی وحشتناک بود.
‫همینجوری از آسمون افتادن پایین.
‫اون روز کلی پرندۀ خوب رو از دست دادیم.
‫ملت رو از دربِ پشتی فرستادن بیرون ‫تا کسایی که مهمونی بودن، عکسی پُست نکنن.
‫من میخواستم خبرش رو منتشر کنم ‫ولی برق رفت.
‫خب، اونجا بود که اینو پیدا کردی؟
‫موقعِ توفان، یه درخت افتاد توی حیاطمون.
‫و وقتی خورد به پنجره ـمون، ‫این آقا کوچولو هم باهاش اومد.
‫برای همین آوردیمش پیش شما. ‫شما متخصصید!
‫آقای ورگلیز؟
‫فکر میکنید ممکن باشه که...
‫اون همون مریضی ای رو گرفته باشه ‫که همۀ اون پرندگان رو کُشت؟
‫من...
‫من باید دستۀ مُرده رو ببینم.
‫فکر میکنید بتونید منو ببرید پیششون؟
‫بفرما. گرفتیش؟
‫خیلی خب.
‫مطمئنید همینجا بود؟
‫شاید یه نفر استخدام کردن تا تر و تمیزش کنه.
‫خب، اگه اون همه پرندۀ مُرده بوده باشه...
‫اونوقت باید تحقیقات گسترده تری انجام بشه.
‫میدونید، می تونم زنگ بزنم مرکز محافظت از حیوانات ‫و ببینم علت این قضیه چی بوده.
‫صبر کن، وایستا.
‫آره.
‫بفرما.
‫حالا اگه کل پرنده رو داشتم...
‫راحت تر میشد علتش رو پیدا کرد.
‫ولی پَر بهتر از هیچی ـه.
‫یه دونه اونجا می بینم.
‫صبر کن. بیا، بیا، بیا.
‫دوتا برای تو. بفرما.
‫دوتا هم برای تو.
‫- بفرما. ‫- ممنون!
‫خواهش میکنم.
‫هر چی بیشتر پیدا کنیم، بهتره.
‫تا اونموقع تو والتر رو توی یه محیط گرم نگه دار.
‫و باز هم همینجوری سعی کن بهش غذا بدی. باشه؟
‫چون اگه غذا نخوره، خب...
‫هر چی اینجا پیدا کنیم هم بهش کمکی نمیکنه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی خب. ‫یه کیسه برمیدارم.
‫بچه ها، در چه وضعید؟ بازم پیدا کردید؟
‫- آره، دوتا پیدا کردیم. ‫- عه، عالیه. بندازید اینجا.
‫آهان.
‫اون یارو یه کم جدی ـه.
‫فقط وایستا بفهمه اونی که ‫محکومیت نادرست سم رو وکالت کرد، من بودم.
‫ببین، میشه ازت بخوام یه لطفی کنی؟
‫آره، امشب یه سر میام دفترت. ‫یه بررسی ای میکنم.
‫نه! یعنی آره! ممنون، آره بیا.
‫ولی موضوع دیگه ایه. موضوع مت ـه.
‫همه چی ردیفه؟
‫امکانش هست یه سر بیای خونه ‫و یه چند تا چیز رو درست کنی؟
‫آخه پنجره ـمون شکسته و ‫مت اصلاً توی درست کردنِ چیزها استعداد نداره.
‫منم که نمیخوام احساساتش رو جریحه دار کنم.
‫- ولی از طرفی نمیخوام پنجره نداشته باشم. ‫- ای خدا! خیلی توی این کارها ضعیفه.
‫- قبول داری؟ ‫- بعد از کار میام...
‫- و یه بهانه ای پیدا می کنم که بجاش تعمیرش کنم. ‫- ممنون.
‫تو داری کار درست رو میکنی.
‫آره، من و جینی باتری دریل رو تموم کردیم...
‫پس یه موقع به خودش آسیب نمیزنه.
‫هوشمندانه بود! خیلی هوشمندانه بود.
‫ایدۀ ایشون بود، پس...
‫- خیلی خب، بیا بریم. باشه؟ سردته؟ ‫- هِی!
‫- ساعت هشت میام اونجا. ‫- باشه. بعداً می بینمت.
‫یالا بیا بریم.
‫مرکز خیلی خوشحال میشه که حمایت کنه.
‫فقط بگو چی لازم داری.
‫خب، اگه چند تا ژنراتور تفاوت چندانی ایجاد بکنن ‫بهت خبر میدم...
‫ولی فکر کنم باید منتظر بمونیم.
‫درسته. درسته.
‫میدونی، کیم، همونطور که خودت میدونی...
‫هیئت مدیرۀ مدرسه، اخیراً تماس های زیادی ‫از والدین نگران دریافت کرده.
‫میشه گفت خیلی سر و صدا راه انداختن.
‫بله، می دونم.
‫ملت توی وضعیت های اضطراری، استرس میگیرن.
‫ولی به خاطر برق رفتگی نیست. ‫کیم، باید آماده باشی.
‫این پدر و مادرها خیلی عصبانی ان.
‫خب، فکر کنم امروز صبح به چندتاشون بر خوردم.
‫تقریباً مطمئنم میخواستن شخصِ من رو سرزنش کنن،
‫که برق سرتاسر شهر رفته!
‫آره، اونا خیلی آدمای منطقی ای نیستن...
‫ولی مالیات پرداخت میکنن و رأی میدن.
‫دارن برای مرکز طومار می نویسن ‫که استخدامت رو مورد بازنگری قرار بدن.
‫اخراج؟
‫خب، می تونی بگی «اخراج».
‫آره، معنیش میشه همین.
‫و اگه تعداد والدینی که امضا میکنن کافی باشه ‫باید به درخواستشون احترام بذاریم.
‫ممنونم که اومدی حضوری بهم گفتی.
‫همه ـمون می دونیم که رفتارهای مادرت ‫به تو ربطی ندارن.
‫ولی متوجهی که مشکل ساز شدن.
‫باید برم. به زودی حرف میزنیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کجا بودی؟
‫داشتم بابام رو می رسوندم خونۀ فرانک.
‫می دونی، اون برای خودش ژنراتور سالم داره!
‫- فرانکِ خوش شانس! ‫- آره والا!
‫ببین، یادته قبلاً رفتنِ برق باحال بود؟
‫یادته؟
‫آره، قبلنا جذاب بود...
‫- یادت میاد؟ آره؟ ‫- آره. یادم میاد.
‫ولی الان تنها خاصیتش، غذاییه که داره گند میزنه.
‫- آخ گفتی! ‫- سلام، میشه خونۀ جسیکا بخوابم؟
‫- نه، نه. نمی تونی. نه! ‫- چرا نمیتونم؟
‫خب، به خاطر اینکه فرداش مدرسه داری. ‫برای همین!
‫ببینم، مگه جسیکا پارسال ‫کلاً مشغول شکنجه دادنت نبود؟
‫خب آره، ولی الان باهام خوب شده. ‫چون آدما عوض میشن.
‫خب؟ تازه همیشه میگفتی بخشش از بزرگانه!
‫آره، وقتی خواهر کوچولوت مُشت میزد اینو میگفتم،
‫نه وقتی که دشمن خونیت میخواد ‫بنا به دلایل عجیبی دلت رو به دست بیاره.
‫ای خدا! تو هم مثل هیلدی بَدی! ‫جسیکا فقط میخواد دوستم باشه.
‫و چون من هیچ دوستی ندارم، ‫دوست دارم برم خونه ـشون. تو رو خدا!
‫نه، نه.
‫بیخیال! دیگه داره 15 سالَم میشه. ‫دیگه بچه نیستم که.
‫خب، از نظر قانون تا وقتی 18 سالِت نشده، بچه ای.
‫مامان، می دونی منظورم چی بود.
‫باشه، قبول. ‫باهات یه قراری میذارم. اگه برق اومد...
‫میخوام صبح، قبل از مدرسه بیای خونه.
‫و نمیخوام بهم بگی خیلی خسته ای...
‫- و نتونستی درست و حسابی بخوابی. ‫- وای خدا! باشه، باشه. حله. قبول!
‫قبوله. باشه.
‫احتمالاً بهتر باشه قبل از اینکه نظرمون عوض بشه بری
‫- باشه، ممنون. ‫- آره، برو، برو.
‫- ممنونم. ‫- برو.
‫- برو! بدو، بدو! ‫- باشه.
‫کجا میری؟
‫خونۀ جسیکا اینا بخوابم.
‫خیلی خب.
‫حله.
‫خوش بگذره.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫[در زمان برق رفتگی هم باز هستیم]
‫سلام کیم! سلام!
‫سلام. اومدی غذا و آب احتکار کنی؟
‫خب، درست حدس زدی. آره.
‫میدونی چیه؟ یه چیزی برات آوردم.
‫بیا.
‫نامۀ «قرار توقف» برای همۀ شهروندان عصبانی...
‫و همۀ اعضای هیئت مدیرۀ مدرسه نوشتم.
‫حتی به همه ـشون تمبر هم زدی.
‫آره. در اصل توش نوشته که اگه دست از سرت برندارن...
‫به خاطر خیلی چیزا ازشون شکایت میکنیم.
‫این طوماری که میخوان باهاش اخراجت کنن، ‫تقصیر مامانته. خب؟
‫تقصیر تو نیست.
‫پس میخوام این قضیه رو برای همیشه تمومش کنم.
‫ازم متنفر نشو، فقط...
‫ازت متنفر نیستم.
‫- میشه گفت خیلی دوستت دارم. ‫- واقعاً؟
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- می دونم که روز سختی بوده. ‫- بعداً می بینمت.
‫- فعلاً. ‫- خداحافظ.
‫اینم از این.
‫لطفاً بگو یه چی از وات منیجمنت پیدا کردی.
‫هیلدی... ‫خب، وقتی اینترنت نداریم...
‫و تو هم چیزی بهم نمیگی، ‫چطور باید کارم رو بکنم؟
‫خب، قرار نیست کار کنی.
‫چون برای بار هزارم...
‫باید روی تکالیف مدرسه ـت تمرکز کنی.
‫بگذریم. پرنده ـت چطوره؟ ‫والتر حالش چطوره؟
‫چیه؟
‫چیه؟ نمیخوام بحث رو عوض کنم.
‫این سومین فنجونِ قهوه ـته...
‫و چهل دقیقۀ پشت سر هم داشتی می نوشتی.
‫معلومه که یه چیزی پیدا کردی. ‫فقط بگو چی پیدا کردی.
‫خیلی خب، ببین. من...
‫یه سری از سوابق مالی وات منیجمنت رو بررسی کردم،
‫و دارم به پیدا کردنِ معاملات بین شرکتی ‫نزدیک تر میشم.
‫ممکنه دلیل اینکه میخواستن ‫مزرعۀ بابای تریپ رو بخرن هم مشخص بشه؟
‫نمی دونم.
‫ممکنه این ربطی به ریچی داشته باشه؟
‫ای خدا! میشه بس کنی؟
‫ببخشید عزیزم ولی باید ریچی فایف رو ول کنی.
‫ببخشید.
‫یادته بهم گفتی بابابزرگ بهت ایمان نداشته...
‫و به خاطر همین از هم جدا شدین؟
‫آره، آره.
‫لطفاً همین کار رو با من نکن.
‫نمیخوام ازت جدا بشم.
‫- سلام رفیق. ‫- سلام فرانک!
‫اومدم یه سر به اینجا بزنم و...
‫یه سلامی بکنم.
‫میخوای بیای تو؟
‫- آره. ‫- خب، بیا تو رفیق. بیا تو.
‫اوه! اینجا چی شده؟
‫- آره رفیق. یه درخت از پنجره ـمون رد شده. ‫- [لب خونی: ممنون]
‫واقعاً فاجعه ـست.
‫- همه جا شیشه ریخته بود و... ‫- خب...
‫- که اینطور. میخوای یه نگاه بهش بندازم؟ ‫- آره، آره. بیا تو.
‫کل اتاق رو گرفته.
‫باورم نمیشه برق هنوز نیومده.
‫خیلی خب، خانم ها. ‫من میرم طبقۀ بالا.
‫اگه کسی گرسنه یا تشنه بود...
‫کلی چیز توی آشپزخونه ـست. باشه؟
‫- ممنون، خانم فایف. ‫- ممنون مامان.
‫خب، خوش بگذره.
‫تو...ناقلا!
‫- شب بخیر. ‫- ممنون.
‫گوش کن، ممنون که گذاشتی بابام رو بیارم خونه ـت.
‫می دونی، وقتی برق ها برگرده برش میگردونم.
‫نه، نگران نباش. ‫اینکه دوباره دارم می بینمش خیلی خوبه.
‫خب حالا بابای خودت چطوره؟
‫یه مدتی میشه که ندیدمش. ‫از بعد از اون قضیه چیکارا میکنه؟
‫از اونموقع که دخترت باعث شد اخراج بشه؟
‫بیخیال! اون باعث نشد.
‫نه، بیخیال. نه، نه، نه. دارم شوخی میکنم.
‫خب، یه جایی داری حراست کار میکنه.
‫بعدش شهردار فایف مُرد. ‫فکر کنم بدجوری از مرگش ناراحت شد.
‫اون اولین هم قطارش بود که مُرد.
‫جدی؟
‫آره، چه میدونم؟
‫شنیدم داشته به این فکر میکرده که ‫نامزد شهرداری بشه،
‫بعدش همون موقع، اون یارو رو فرستادن اینجا.
‫دیگه هم هیچی در موردش نشنیدم.
‫این روزها خیلی با هم حرف نمیزنیم.
‫آره خب، من اینو خوب درک میکنم.
‫فقط نذار خیلی طول بکشه. ارزشش رو نداره.
‫بیا اینجا.
‫خیلی خب. وقتشه بهت غذا بدم.
‫بهت غذا میدم. گرسنه ـته؟
‫آره! آقای ورگلیز گفت ‫باید یه ساعت یه بار بهت غذا بدم.
‫میخوای قبلش آب بخوری؟
‫سلام، مشکلی نداری؟
‫شنیدم داشتی حرف میزدی ‫ولی می دونم ایزی اینجا نیست.
‫دارم با والتر حرف میزنم.
‫آره البته! حالش چطوره؟
‫حالش خوبه؟
‫آره.
‫ببین، مطمئنی برای این کار آماده ای؟
‫می دونی، اگه خواستی می تونم ‫یه چند بار من بهش غذا بدم.
‫آره، اینجوری می تونی سه ساعت پشت سر هم بخوابی.
‫وقتی بچه بودی برای تو همین کار رو میکردم...
‫و با مامانت نوبتی میخوابیدیم.
‫ممنون، ولی میخوام خودم بهش غذا بدم.
‫بالاخره که بیدار میشم. ‫چون میخوام بدونم حالش خوبه یا نه.
‫آره، خب، مامانت هم قدیما همینو میگفت.
‫گوش کن، من...
‫میخواستم بگم متأسفم،
‫و میخواستم اینم بگم که بهت ایمان دارم.
‫چی؟
‫خب، می دونی، ‫اگه بگی حس میکنی یه نفر زیر نظرت داره...
‫حرفت رو باور میکنم.
‫و اگه فکر میکنی اون شخصی که زیر نظر دارتت ‫ممکنه ریچی باشه...
‫باور میکنم. حرفتو باور میکنم.
‫آره، فکر کنم برای این می ترسیدم ‫در موردش باهات صحبت کنم...
‫چون بعضی وقتا منم احساس میکنم می بینمش.
‫ولی نمیشه. یعنی نمی تونه واقعی باشه.
‫منو بگیر!
‫بیا بغلم.
‫می بخشمت.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫ممنونم.
‫بابا...
‫ممنون که همیشه اینجوری باهام حرف میزنی.
‫می دونی، قبلاً فکر میکردم همه مثل تو و مامان هستن.
‫ولی بعدش فهمیدم که اکثر پدر و مادرها ‫بچه هاشون رو اونقدر جدی نمیگیرن.
‫کاش بچه های دیگه هم یه نفر مثل تو رو داشتن.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫می دونی، تو هم خیلی فوق العاده ای.
‫واقعاً؟
‫آره، حالا می دونی چی فوق العاده تر میشه؟
‫- چی؟ میخوام با والتر حرف بزنم. ‫- فوق العاده ترین چیزِ دنیا!
‫والتر خوابیده. تو هم باید بخوابی.
‫شب بخیر. دوستت دارم.
‫شب بخیر، عزیزم.
‫ببین، مطمئنی نمیخوای بجات...
‫نه، نخیر، نه!
‫- نه، مرسی. ‫- باشه، باشه.
‫بگیر بخواب.
‫صبر کن ببینم. داری با جسیکا فایف میگردی؟
‫یعنی...توی خونه ـش؟
‫آره میدونم.
‫انگار خیلی عجیبه ولی اصلاً هم عجیب نیست.
‫چی؟ آخرین باری که با همدیگه دیدمتون ‫مُشت زدی توی صورتش.
‫آره، می دونم. ‫ولی الان اوضاع فرق کرده.
‫ای خدا! اینجا همه دارن زهرِماری میخورن. ‫یعنی من نه، ولی...
‫چه باحال!
‫نه بابا، کجاش باحاله؟
‫منظورم این بود که تو زهرماری نمیخوری.
‫آره، آره. به گمونم همینطور باشه.
‫واقعاً ایکاش الان اینجا بودی.
‫یعنی نه اینکه توی خونۀ جس می بودی، ‫ولی توی این شهر بودی.
‫آره، واقعاً ایکاش!
‫ببین...
‫سن فرانسیسکو شهر بزرگیه ولی ‫من یه جورایی ازش متنفرم.
‫چون می دونی...تو اینجا نیستی.
‫واقعاً دلم برات تنگ شده، ایز.
‫وای چقدر قشنگ! مرغ های عشق!
‫خب دیگه.
‫ببین، ایثن. ‫دیگه واقعاً فکر کنم باید برم.
‫خیلی خب، خوش بگذره و مراقب باش!
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- از راه دور؟ ‫- چی؟
‫هیچی. به اینا توجه نکن. ‫فقط اینکه آدمی رو که نبینی زود از یادت میره.
‫آره ولی ایثن اینجوری نیست.
‫خب، بهت گفته دوستت داره؟
‫چی؟ نه!
‫تو هم بهش نگفتی دوستش داری...
‫چون می ترسی یه موقع اون در جوابت همینو نگه.
‫می دونی، فقط...
‫ایکاش از «اری هاربور» نمی رفت.
‫ایز!
‫خدا! چقدر خجالت آور شد!
‫- نه نشد. ‫- اشکالی نداره، دختر جون.
‫ببخشید.
‫- ببخشید. ‫- می دونی چیه؟
‫چیه؟
‫به نظرم یه نوشیدنی بخوام.
‫- نوشیدنی میخوای؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب.
‫ببینم، تو سال اولی هستی، آره؟
‫اون نباید از اون نوشیدنی ها بخوره.
‫- آره. ‫- هیچوقت از این آهنگ خسته نمیشم.
‫اونا نامزدت رو نمیشناسن. تو میشناسیش.
‫نذار حرفایی که میزنن اینجوری بره تو مُخت. باشه؟
‫دخترا بعضی وقتا...
‫آره. نه می فهمم. ممنون.
‫دیدی رفیق؟ بهت که گفتم حالت خوب میشه.
‫سلام والتر.
‫میخوای باهام بیای سرِ کار؟
‫خب.
‫[یک بار رعد و برق ‫می تواند چند پرنده را مورد اصابت قرار دهد؟]
‫خیلی خب والتر، امروز چیکار کنیم؟ ‫یه مقاله بنویسیم یا کارهامون رو مشخص کنیم؟
‫به نظرت اول باید این کار رو بکنیم، آره؟
‫همیشه باهوش تر بودی.
‫خیلی خب، خبر خوب! برق برگشته.
‫پس مدرسه امروز بازه.
‫خبرش رو شنیدم و منتشرش هم کردم.
‫ببین، راستی یه آدرس از وات منیجمنت پیدا کردم.
‫میگم، فکر نمیکنی که ورود غیرمجاز به دفتر من...
‫کار اونا بوده باشه؟
‫- عه، سلام! بالاخره اومدش! ‫- سلام. چطوری اومدی خونه؟
‫- پیاده اومدم. ‫- پیاده؟
‫اوهوم.
‫- چی... ‫- واقعاً؟ خوش گذشت؟
‫- آره. ‫- خوبی؟ آهای! وایستا!
‫حالت خوبه؟
‫مامان، آره. فقط یه کم خسته ام.
‫خب، مریضی؟
‫- لطفاً...مامان، حالم خوبه. ‫- به نظر نمیاد خوب باشی.
‫به قیافه ـش میخوره که میخواد استفراغ کنه.
‫اگه استفراغ کردی، دور نریزش. ‫چون میتونم بدم والتر بخوره.
‫ایز، چی شده؟ ‫بوی این مهمونی های انجمن های خواهری رو میدی.
‫ببین، عزیزم.
‫برو بالا و برای مدرسه حاضر شو. باشه؟
‫آهای جینی، میشه تو هم باهاش بری قند عسل؟
‫ممنون، جین!
‫ببینید، فقط میخوام برم بخوابم. خواهشاً! حله؟
‫نه. نه. حل نیست.
‫زهرماری خوردی؟
‫- مامان، نه! ‫- خداییش؟
‫- بیخیال، جفتمون خوب میدونیم که خوردی. ‫- ایزی؟
‫خواهشاً ول کنید. ‫الان فقط باید برم توی تختخوابم.
‫نه. نه، خبری از تختخواب نیست.
‫نه. مدرسه داریم. ‫امروز روزِ مدرسه رفتنه. تو هم قولش رو دادی.
‫پس میری طبقۀ بالا و برای مدرسه آماده میشی.
‫خیلی خب، ببین.
‫اینو بخور. ‫وقتی تموم شد، دوباره بخور.
‫و وقتی دوباره تموم شد، دوباره بخور.
‫حرف هامون تموم نشده. تازه شروع شده!
‫میخوام بعد از مدرسه در مورد این قضیه ‫باهات صحبت کنم.
‫جفتمون میخوایم باهات صحبت کنیم، ‫ولی بعداً که حالت بهتر شد!
‫باشه، خیلی خب.
‫پس مستقیماً چیزی ازشون نمی پرسم،
‫- فقط میخوام با اونجا آشنا بشم. ‫- باشه.
‫نمی دونم چرا ولی حس میکنم یه جای کار میلنگه.
‫ببین، میخوای اون یکی درب رو امتحان کنیم؟
‫[فقط پرسنل اجازۀ ورود دارند]
‫من فقط به یه چیز حساسیت دارم.
‫یه گونۀ خاصِ علف بوریا!
‫توی «اری هاربور» فقط یه جا از اونا هست.
‫خدای من!
‫اول پرندگان، حالا ماهی ها؟
‫سلام؟!
‫- فقط... ‫- ببینم، به کی زنگ میزنی؟
‫وات منیجمنت.
‫- یه جریانی هست. ‫- فکر کنم حق با تو باشه.
‫رابطم توی مرکز محافظت از حیوانات گفت...
‫هیچ گزارشی از حادثه ای توی عمارت وودراف نشده.
‫- ولی اصلاً با عقل جور در نمیاد. ‫- اینم همینطور.
‫شماها هم دیدین؟
‫چیو؟
‫هیچی.
‫خب، این یعنی چی؟
‫یعنی اینکه من باید شما بچه ها رو از اینجا ببرم. ‫زود باشید. بریم.
‫هیلدی، یالا!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»