‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫هیس! جینی، برو بگیر بخواب.
‫اون خون ـه؟
‫هیس!
‫سلام، بابابزرگ.
‫سریع بخور، عزیزم. ‫نمیخوام اولین روزت دیر برسی، باشه؟
‫خدایا، چقدر شیر.
‫بشین، بابا. بشین. ‫همونجا! اون یکی پات رو بده بهم.
‫بابا، فکر کنم فهمیده باشم ‫کی «پنی گیلیس» رو کُشته باشه.
‫این کار رو نکن، هیلدی. ‫بهت گفته باشم!
‫الان نه، هیلدی. باشه؟
‫اولش، اون رد پاهای عجیبی که توی صحنه ی جرم ‫وجود داشتند یه جورایی شبیه مثلث بودن...
‫- آهان همینجوری. ‫- اون پایین داری چیکار میکنی؟
‫- اون مرد کیه؟ ‫- اون کفش های عجیب غریب مثلثی رو...
‫- پای مدیر کالینز دیدم. ‫- اون مرد، پدر بزرگته...
‫و اینجا خونه ی اونه.
‫مت، میشه ایزی رو برسونی مدرسه؟
‫مطمئنم کلی فرم هست که باید پرشون کنم.
‫آره، ولی الان یه جورایی مشغول هستم.
‫فکر می کنم مدیر کالینز یه چیزی رو از پنی دزدیده.
‫- و بعدش به قتل رسوندش. ‫- خیلی آروم.
‫اگه اونا دلقک های ترسناک داشته باشن چی؟ مامان!
‫نه، اونا هیچ دلقکی ندارن.
‫تو آواز میخونی و نقاشی میکنی،
‫و همه جور اسباب بازی و زنگ تفریح برای بازی دارید.
‫اگه یکی از اسباب بازی ها یه دلقک باشه چی؟
‫خیلی ممنونم، عزیزم!
‫بابا، من جدی میگم.
‫- خیلی خوبه، هیلدی. ‫- نه، کافیه. کافیه.
‫اگه اون قبلاً اینجا زندگی میکرده، پس چرا از اینجا رفته؟
‫می دونی چیه؟ بابابزرگت الان یه ذره کمک لازم داره. ‫خیلی خب؟
‫جِین! اون کفش خوبام رو توی پاگرد دم در گذاشتم؟
‫- من کفش هام رو میخوام. جِین؟ ‫- بابا...بابا.
‫بابا، مامان از دنیا رفته. اون اینجا نیست. خیلی خب؟
‫بفرما، بابابزرگ. دو تا شکر، بدون شیر.
‫یه قفسه داره که درش بسته ست و احساس میکنم...
‫اون رییس لعنتی کجاست؟
‫ده ثانیه ی دیگه، کوچیکترین فرد اینجا باید ‫غذاش رو خورده باشه و دم در حاضر باشه.
‫- الان نه، هیلدی. ‫- اینم رییسی که دنبالش میگشتی!
‫ - نه، نکن. مراقب باش. ‫- بابا، تو اصلاً به حرفام گوش نمی کنی.
‫پرونده ی قتل پنی گیلیس رو حل کردم!
‫- هیلدی، بیخیال. بس کن، هیلدی! ‫- بس کن.
‫بیخیال! فراموشش کن.
‫وایسو وایسو وایسو! ‫می دونم همتون چی میخواین بگین.
‫- و بله! من مدرک دارم. ‫- من که رفتم!
‫- ما به رییس هیئت مدیره نیاز داریم. ‫- می دونم. متوجهم. متوجهم.
‫میشه این دستت رو بکنی توی ژاکت؟ ‫نمیکنی؟ نمیکنی؟
‫یاد بگیر چه موقع باید چه حرفی رو بزنی، نابغه! ‫یالا بیا بریم.
‫درست شد؟ خوبه؟ مشکلی پیش نمیاد؟ خیلی خب.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫- موفق باشی. ‫- سلام، خوشحالم که می بینمت.
‫منم همینطور، سیلوستر.
‫اونی که چشمای آبی داشت کجاست؟
‫همیشه که عاشق اون بوده ‫چشمای آبیش رو دوست داشتم
‫آره، خیلی خب. بیا بریم بابا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. مراقب قدم هات باش.
‫- سرده. ‫- آره. میدونم میدونم.
‫نگاه کن کجا قدم میذاری، بابا.
‫منو برنگردون به اون زندان.
‫هی، بیخیال بیخیال... ‫اونجا زندان نیست. خیلی خب؟
‫اونجا خونه ی توئه. تو دوست داری اینجا باشی.
‫بابا...
‫توی گاو صندوقی که توی اتاق زیرشیروانی ـه چیه؟
‫ها؟
‫چرا جلوش دیوار کشیده بودی؟
‫نگران خونه بودم.
‫مردم دوباره دارن همدیگه رو میکُشن.
‫بخاطر همین فرار کردم، فرنکی!
‫نه، نه. من فرنکی نیستم بابایی.
‫من مت هستم. پسرت!
‫میدونم. میدونم.
‫خیلی خب. بیا بریم. بیا بریم داخل. بیا!
‫آقای سیپل؟ من برای داستانی که در مقاله ی ‫داستان های ساعت جادویی...
‫میخوام بنویسم، دارم یه سری اطلاعات جمع می کنم.
‫اشکالی نداره یه چندتا سوال ‫درباره ی بابام ازتون بپرسم؟
‫توی سالنامه ی مدرسه نوشته بود ‫که شما معلم علوم اون بودین.
‫پدرت مت لیسکو ـه. آره؟
‫ اون واقعاً رو اعصاب من بود.
‫ بیشتر وقتش رو صرف جوک ساختن می کرد.
‫ همه ی بچه های دیگه دوستش داشتن.
‫ من جوون بودم و فقط میخواستم درسم رو بدم.
‫ بابات همش میخواست بخنده.
‫بابام؟
‫تا اینکه...
‫«ریچی فایف»
‫ همه چیز تغییر کرد.
‫ از اون لحظه به بعد...
‫ اون قبل از، قبل از، قبل از... ‫ و بعدش بود.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- یه نصیحت حرفه ای...
‫اگه لازم بود باحال بودنت رو فتوشاپ کنی، ‫یعنی اینکه باحال نیستی.
‫و دفعه ی بعدی، از اولین تصویری که توی...
‫«گوگل ایمیج» میاد استفاده نکن.
‫ بدرود!
‫تبریک میگم. به تعلیق خوش اومدید!
‫شما همتون این تصمیم رو گرفتین که ‫یک ساعت به ساعت مدرسه اومدنتون اضافه کنید.
‫اگه از این وضعیت خوشتون نمیاد، ‫دفعه ی بعدی توی زندگیتون بهتر تصمیم بگیرید.
‫خیلی آروم مطالعه کنید. تکالیفتون رو انجام بدید. ‫یا اینکه می تونید فردا هم دوباره به من ملحق بشید!
‫هی، بچه ها. حالتون چطوره؟
‫- سلام، هیلدی. ‫- سلام.
‫هی، حالت خوبه؟
‫خب، بغیر از این واقعیت که...
‫زندگیم مزخرفه و خواهرم مزخرفه و جسیکا مزخرفه...
‫آره، عالی ام!
‫درباره ی قضیه ی حادثه ی پاریس شنیدم!
‫خب، حداقل فتوشاپت بد نبود!
‫- احمقانه بود. ‫- نه، تو مهارت داری. من به اینجور چیزا علاقه دارم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، باید من رو "فالو" کنی. ‫(اصطلاح دنبال کردن در شبکه های مجازی)
‫میدونی که برای اینکار به اطلاعات واقعی نیاز دارم. ‫مگه نه؟
‫بیا.
‫اینا رو کجا گرفتی؟
‫توی خود شهر. می تونم بهت نشون بدم.
‫اوه، اینجا رو نگاه کن.
‫بجنب، بیا بریم. ‫میخوای اونجا بشینی؟
‫سلام، من بریجت جنسن هستم. ‫ما پشت تلفن با هم صحبت کردیم.
‫جینی بود، درسته؟
‫عجب! حافظه ی خوبی داری.
‫تقلب کردم! وقتی که تلفن رو قطع کردم، ‫کاغذبازی هاش رو انجام دادم.
‫اوه، ببخشید...من نام خانوادگی خودم رو نگه داشتم. ‫(وقتی ازدواج میکنن نام خانوادگی شوهر رو میگیرن)
‫ولی اون نام خانوادگی باباش رو گرفته. لیسکو! ‫ل-ی-س-ک-و.
‫میدونی چیه؟ فقط یه لحظه بهم وقت بده.
‫چه خبره؟
‫ - شبدر. - یه شبدر؟ ‫- باید اونو بیشتر رنگ کنی.
‫اوه.
‫خیلی متاسفم، ولی دخترتون صلاحیت لازم رو...
‫برای همراهی ما نداره.
‫ولی تو میدونستی که ما داریم میایم. ‫کاغذبازی هاش رو انجام داده بودی.
‫آره.
‫یه مهد کودک خیلی عالی توی خیابون چهاردهم هست. ‫واقعاً از دیدنتون خوشحال شدم.
‫منم همینطور.
‫جینی، یالا بیا بریم، قبل از اینکه مامانی جوش کنه.
‫دختر بزرگترتون واقعاً برای خودش یه پا خبرنگاره! ‫مگه نه؟
‫بله. آره. همینطوره.
‫اون خوابیده؟
‫فکر کنم داره مطالعه میکنه.
‫اون چشم ها قطعاً بسته ان.
‫آتیش!
‫اون خوابیده.
‫پس باشه.
‫اون چیه؟
‫تحقیقات!
‫ اون دختر کوچولو رو می بینی؟ ‫ اون مدیر «کیم کالینز» ـه.
‫ باورم نمیشه اون قبلاً یه بچه بوده.
‫ اونوقت این بچه که اینجاست رو می بینید؟
‫ اون ریچی فایف ـه.
‫ اونا توی همه ی عکس ها با هم هستن.
‫ پس وقتی 31سال پیش، ریچی فایف ناپدید شد.
‫ مدیر کالینز، بهترین دوستش رو از دست داد.
‫ اون کسی که بخاطر دزدیدن ریچی ‫ زندانی شده بود،
‫ برادر پنی گیلیس ـه. «سم گیلیس»
‫ پس مدیر کالینز حتماً در تمام عمرش از ‫ پنی متنفر بوده.
‫ پس چرا الان اونو کُشته؟
‫ نمی دونم. اون یه ویدیویی رو دزدیده بود ‫ که آدم ربایی رو نشون میده.
‫ فکر کنم پنی میخواست ازش استفاده کنه ‫ تا باهاش سم رو از زندان در بیاره.
‫این داستان ادامه دارد!
‫باید برگردیم خونه ی پنی تا مدارک بیشتری جمع کنیم.
‫ولی...اونجا یه صحنه ی جرم نیست؟
‫دقیقاً!
‫من درباره ی این قضیه احساس خوبی ندارم.
‫فقط اینقدر...اینقدر نکش عقب. ‫همینه. همینه!
‫- پای من رو ول کن. ‫- فقط بذار آخرین مرحله ش رو انجام بدم.
‫فقط آروم باش. میشه لطفاً؟
‫وقتی آروم میشم که رییس هیئت مدیره برسه اینجا.
‫خب حالا این رییس هیئت مدیره کی هست؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اینجا چیکار میکنی؟ ‫- تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫بیخیال بابا! منم دیگه. فرنکی! یادت نمیاد؟
‫فرنکی، نمی دونم این شیاد کی هست...
‫اون کل روز داشته پای من رو با چاقو می بُریده.
‫- بابا، این چیزا رو بهش نگو. ‫- اون بهم اجازه نمیده با رییس صحبت کنم.
‫چی؟
‫- رییس کیه؟ ‫- بیا.
‫- کل روز همین رو داشته میگفته. ‫- جداً؟
‫خب، اون عاشق «فرنک سیناترا» ـه.
‫- بیخیال...رییس هیئت مدیره! ‫- اوه! ‫(لقب فرنک سیناترا موسیقیدان آمریکایی قرن 20)
‫بفرما. همینه پسر!
‫- نمی دونستم برگردی به شهر. ‫- آره، آره. تازه اومدم.
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم. 25 سال میشه. مگه نه؟ ‫فکر کردم دیگه هیچوقت برنمیگردی.
‫آره، خب وقتی مامانم فوت کرد اومدم. پس...
‫آره، درسته. چهار ساعت...شش سال قبل!
‫می دونی مردم باید به خونه هاشون سر بزنن، مت!
‫به خانواده سر بزنن، به دوستاشون سر بزنن.
‫آره، خواهر منم حالش خیلی خوبه. ‫ممنونم که پرسیدی.
‫میدونی، بابام امروز منو «فرنکی» صدا کرد.
‫این چند وقته خیلی اینجا میومدی؟
‫چیه؟ مشکلی داره؟
‫یه نفر باید مراقبش میبود.
‫نه، فقط اینکه...
‫میدونی، خیلی برام خرج برداشت تا بیارمش اینجا.
‫اوه، خب تو از خونه ی خودش کشوندیش بیرون...
‫و اصلاً حضوری نیومدی ببینی اینجا چه خبره.
‫آره، می تونستم توی صداش بشنوم که ‫به کمک بیشتری نیاز داشت.
‫خوشحالم که تونستی یه تشخیص پزشکیِ کامل بدی، متی!
‫هی، منو اونجوری صدا نزن.
‫کی این کار رو کرده؟
‫کی پنی رو کُشته؟
‫هیچکس، «سیل»! ‫(مخفف اسم سیلوستر)
‫اون یه حادثه بود.
‫یه حادثه ی وحشتناک.
‫- یالا! ‫- خیلی حال میده!
‫بیاید بریم!
‫ایول!
‫آروم برید! صبر کنین!
‫کسی بلده قفل باز کنه؟
‫من بلدم.
‫باحال بود!
‫مشکل خاصی داری؟ ‫الان میخوای پولش رو بدی؟
‫ - فکر دیگه ای داشتی؟ ‫- من که اون رو تمیز نمی کنم.
‫چرا شیشه رو شکوندی؟ اینجا که خونه ی خودتون نیست.
‫- آره، روی زمین شیشه ریخته... ‫- چرا؟ چرا شیشه رو شکوندی؟
‫- خب که چی؟ ‫- من که میدونم تو شکوندیش!
‫- آره، من کردم. ‫- میخوای پولش رو بدی؟
‫- ببین... ‫- بچه ها! خودتون رو جمع و جور کنید.
‫فقط برو! فقط برو!
‫هیلدی همیشه کار درست رو میکنه. ‫چرا سینه خیز نرفتی داخل؟
‫من بهتون یه گزینه دادم. یه گزینه دادم!
‫فکر میکنم ما نباید اینجا باشیم.
‫اگه دستگیر بشیم، توی سوابق دائمی مون درج میشه.
‫چیزی به نام سوابق دائمی وجود نداره.
‫فقط بزرگتر ها این حرفا رو میزنن که ما رو بترسونن.
‫خب پس کارشون جواب داده!
‫ببین.
‫اه! حالم بهم خورد.
‫باورم نمیشه یه نفر...اینجا مُرده باشه.
‫اونا گفتن در حال تعویض چراغ افتاده.
‫ولی چطور دستش بهش می رسیده؟
‫از یه دونه از اون میله های تعویض لامپ استفاده کرده؟
‫خب، شاید پلیس برش داشته و ‫به عنوان مدرک نگهش داشته باشه.
‫اگه فکر نمی کردن که این یه قتل باشه، ‫چرا باید مدرک جرم بردارن؟
‫چراغ که هنوز کار میکنه.
‫روی زمین هم هیچ لامپ خرابی نیست. ‫اصلاً هیچ جوره منطقی به نظر نمیرسه.
‫میرم تا بقیه ی خونه رو بررسی کنم.
‫کاش وقتی منم بزرگ شدم خونه م اینقدر باحال باشه.
‫بازی!
‫این دسته ی بازی فقط یه دکمه داره.
‫اصلاً با این یه دکمه چیکار باید کرد؟
‫اوه، خیلی خب. اینجا فیلم قبرستان حیوانات رو داریم.
‫این فیلم بخاطر این برای گروه سنی بزرگسالانه...؟
‫سوالاتی رو نپرس که نمیخوای جوابشون رو بشنوی.
‫توی مهد کودک من کار بدی کردم؟
‫فکر میکنی اگه از دستت عصبی بودم، بجای ناهار...
‫- برات بستنی میخریدم؟ ‫- نه.
‫«نه» جواب درستی بود. الان برمیگردم. خیلی خب؟
‫فقط باید از شر این خلاص شم.
‫سلام، ببخشید که مزاحمتون میشم.
‫شما خانم ها مهدکودک خوبی سراغ ندارید ‫که پیشنهاد بدین؟
‫من توی این شهر تازه واردم، ‫و این کار واقعاً بهم کمک بزرگی میکنه.
‫تقریباً مطمئنم که مهد کودک من که پره.
‫اوه، خیلی خب.
‫مامان، مامان، مامان، من ترافل رنگی میخوام.
‫جینی، رستوران...صدات در حد رستوران باشه.
‫ولی ما که بیرونیم.
‫آره، بیرونی!
‫من که اشتباهی کردم؟ ‫الان موضوع درباره ی مقاله ایه که دخترم نوشت؟
‫متاسفم. منو می بخشید.
‫جینی؟
‫جینی!
‫ تو کجا...
‫تو قشنگ از جات پریدی!
‫نه نپریدم.
‫خیلی مورمور کننده ست.
‫مورمور کننده میخوای؟ باید اونجاش رو ببینی ‫که اون تخت بیمارستان رو میارن بیرون...
‫و یه کیسه ی جنازه روش قرار داره ‫و میدونی داخلش چیه!
‫قبلاً با بابام خیلی میرفتم سر کار. ‫توی نیویورک!
‫یه سری جزییاتش رو یادم میاد.
‫خب، کل این شهر پر از چیزای مورمور کننده ست.
‫یه زن کُشته میشه، بچه ها ناپدید میشن ‫و یه موجود عجیب غریب توی جنگل ـه.
‫شنیدم اونا یه نژاد دو رگه از ‫گرگ و گرگ صحرایی هستن.
‫و هممون می دونیم که اونا آدم میخورن.
‫خب، اونا گاو میخورن ولی ‫اگه نتونن گاو بخورن، آدم میخورن!
‫یه دفعه این بچه هایی که توی کلاس برادرم بودن...
‫قسم خوردن که ریچی فایف رو دم خونه ی قایقی دیدن.
‫خب...در واقع روحش رو!
‫- برید، برید، برید. ‫- برو، برو، برو.
‫برو، برو!
‫از اینطرف، بیا.
‫میدونی که من اسپری فلفل دارم، مگه نه؟
‫تو که به من اسپری نمیزنی، میزنی؟
‫نمی دونم. داشتم بهش فکر میکردم.
‫باورم نمیشه سیلوستر پدربزرگت باشه.
‫منم باورم نمیشه توی مغازه ی قدیمیش کار میکردی.
‫شهر کوچیکیه، مگه نه؟
‫اون حالش چطوره؟
‫نمی دونم. فکر کنم خوب باشه.
‫- واقعاً اینجا قشنگه. ‫- هنوز تازه به جاهای خوبش نرسیدیم. بیا.
‫اینجا مراقب قدم هات باش.
‫این سرزمین منه.
‫در واقع شاید الان دیگه سرزمین ما باشه!
‫آره.
‫قبلاً که اومدی اینجا، برای چه کاری اومده بودی؟
‫نمی دونم. من...
‫با بابام دعوا کرده بودم.
‫و تازگی فیلم «کتاب جنگل» رو دیده بودم.
‫اون کارتن رو نمیگم. اون واقعیه!
‫و با خودم فکر کردم که شاید بتونم "موگلی" بشم. ‫(شخصیت فیلم کتاب جنگل که در جنگل بزرگ شد)
‫و توی جنگل ها زندگی کنم.
‫ولی بعدش گرسنه م شد. پس...
‫خب حالا بخاطر چی دعوا کردین؟
‫بخاطر...بیخیال!
‫آره. موافقم.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره. درک میکنم.
‫حداقل تو دوتا خواهر داری که باهاشون بگردی.
‫در حقیقت انگار یه خواهر و یه غولِ جلبِ توجه کن...
‫که همه ی هوا و نور توی دنیا رو ‫به خودش جذب میکنه، دارم!
‫قسم میخورم اگه من و تو ‫واقعاً میومدیم توی جنگل زندگی می کردیم...
‫فکر نمی کنم اصلاً خانواده ی من متوجه بشن.
‫تو میخوای؟
‫شاید.
‫تو چی؟
‫شاید.
‫اون چی بود؟
‫اوه، خدای من!
‫ایثن؟ خدایی؟ خدایی، ایثن؟
‫اوه، گندش بزنن.
‫سلام. دخترم داشت بیرون بازی می کرد،
‫- اون به اینجا برنگشت؟ ‫- بعد از اینکه بستنیش رو گرفت دیگه برنگشت.
‫خیلی خب.
‫جینی!
‫جینی! ببخشید.
‫- شماها یه دختر کوچولو ندیدین؟ ‫- جینی!
‫یه دختر کوچولو ندیدین؟ تقریباً اینقدره.
‫جینی!
‫اوه، سلام، «تریپ».
‫هیلدی، اینجا چیکار میکنی؟
‫اوه، خدا رو شکر! جینی...داشتم سکته میکردم!
‫شماها چه مرگتونه؟ ‫باید زنگ بزنم به والدینتون!
‫شما بچه ها نباید اینجا باشین!
‫حالا کی پنجره ی طبقه ی بالا رو شکونده؟ هان؟
‫همسایه زنگ زد و گزارش شکستن شیشه رو داد.
‫یه شریک با خودت آوردی؟
‫من شریک ندارم.
‫همینجا بمون.
‫بیاید بریم.
‫هی! کلانتریِ بخش هولمز! بخواب روی زمین!
‫- برو! ‫- برو، برو، برو!
‫برو، برو!
‫نگرفتیش؟
‫الان به نظرت گرفتمش؟
‫خب، تونستی درست ببینیش؟ ‫مرد بود یا زن؟
‫- کیم کالینز نبود؟ ‫- چی؟
‫مقاله ی «داستان های ساعت جادویی» ‫بنا به دلایلی باور داره که...
‫تو خیلی مسخره ای! هیچ حرفی نمیزنم. ‫شما بچه ها هم باید برید خونه.
‫- برو برو برو. ‫- اینجا صحنه ی جرم ـه.
‫اینجا که زمین بازی یا مخفیگاه پنهانی کوچولوتون نیست.
‫خب، پس تو اعتراف میکنی که یه صحنه ی جرم ـه.
‫موضع رسمی کلانتریِ بخش هولمز...
‫همچنان اینه که پنی گیلیس دچار یه حادثه شده.
‫ولی تو همچین فکری نمیکنی. ‫بخاطر همین اومدی اینجا.
‫من بخاطر شیشه ی شکسته اومدم اینجا.
‫جدی؟ یا اینکه وقتی رسیدی اینجا اونو دیدی؟
‫نه، من دیگه حرفی باهات ندارم.
‫از اینجا برید بیرون!
‫خداحافظ، هیلدی!
‫خداحافظ!
‫- یه مصاحبه ی اختصاصی میخوام. ‫- مصاحبه ی اختصاصی؟
‫- آره. اون یعنی... ‫- میدونم اون یعنی چی، هیلدی.
‫عقلت رو از...
‫میدونی ممکنه توی چه دردسری بیوفتم؟
‫- نگران نباش. من همیشه از منابعم محافظت میکنم.
‫اوه...تو الان کی هستی؟ «وودوارد» یا «برنستین»؟ ‫(روزنامه نگاران مشهور)
‫میدونم که فقط نُه سالمه، ولی فکر میکنم می تونم کمک کنم.
‫تازه، من واقعاً توی این چیزا خیلی خوبم.
‫دوچرخه ت رو بنداز صندوق عقب.
‫بستنی هلو و بستنی سنتی با هِل!
‫خیلی ازت ممنونم.
‫این عالیه. شما ترافل رنگی هم دارین؟
‫خواهش می کنم. لطفاً. تمنا می کنم. ‫(به سه زبان فرانسوی، اسپانیایی و انگلیسی)
‫به زبون های دیگه ای هم گفتم تا امتیاز بیشتری بگیرم.
‫عجب!
‫وقتی اونا رو بهت یاد دادم خیلی کمتر رو مُخ بود.
‫ولی آره، ما ترافل رنگی میگیریم. ‫تو برو بشین.
‫فکر میکردم روالش اینه که...
‫همه توی یه شهر کوچولو باید آدمای خوبی باشن ولی...
‫راستش تو اولین نفری هستی که خوبه.
‫میدونی علت این بی محلی هایی که باهات میکنن چیه؟
‫بخاطر این نیست که دخترت اون مقاله رو نوشته.
‫بخاطر کاریه که شوهرت وقتی بچه بود کرد.
‫من کوچیک بودم، ولی همه ی شهر ازش خبر داشتن.
‫اون هیچوقت بهت نگفت؟
‫بابا.
‫بابا. داری چیکار میکنی؟ ‫هواپیماهای کاغذی درست میکنی؟
‫فکر میکردم قراره نقاشی بکشیم.
‫اون عاشق اوریگامی ـه. ‫(کاغذ و تا)
‫مهم نیست روی چه پروژه ای کار میکنه، ‫اون همیشه کاغذهاش رو تا میکنه!
‫بابا، اگه میخوای فردا دروغ بگم...
‫این کار رو میکنم. دروغ میگم.
‫چرا بهم گفتی، فرنکی؟
‫باب، بیخیال! فرنکی اینجا نیست.
‫اگه نمیخواستی پِی قضیه رو بگیرم، اصلاً چرا بهم گفتی؟
‫پِی چی رو بگیری؟
‫فقط باید اون دهن لعنتیت رو بسته نگه میداشتی.
‫بیا بریم بخوابیم، «سیل».
‫لازم نیست ناراحت بشی.
‫سیل؟ چرا این یکی رو تموم نمیکنی؟
‫کارِت توی اینا خیلی خوبه.
‫هی!
‫خیلی وقتا اینجوری میشه؟ ‫منظورم اینه که میدونی چی تحریکش میکنه؟
‫وقتی برنامه ی «مخاطره» داره پخش میشه ‫همه کانال رو عوض میکنن. ‫(برنامه ی پرسش و پاسخ تلویزیونی)
‫علتش میتونه هر چیزی باشه.
‫آخه اون داشت درباره ی فرنکی یا یه چیزی که ‫اون بهش گفته، صحبت می کرد.
‫هیچ ایده ای داری ممکنه چی باشه؟
‫متاسفم. بعضی وقتا اون توی دنیای خودشه.
‫سخته که واردش بشی.
‫ولی حالا که به شهر برگشتی،
‫شاید بتونی وقت بیشتری رو باهاش بگذرونی.
‫که ببینی میتونی موفق بشی باهاش ارتباط ‫برقرار بکنی یا نه.
‫اینو برای من نگه دار. ‫قشنگ ازش مواظبت کن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اون...اون کوچولومون کجاست؟
‫داره بیرون بازی میکنه.
‫تو خوبی؟
‫آره. بغیر از این موضوع که مهدکودکی که ‫دو هفته ی اخیر...
‫داشتم در موردش تحقیق میکردم و نسبت بهش ‫وسواس داشتم، ردمون کرد...همه چیز خوبه.
‫ردتون کرد؟ چی شد؟ ‫من فکر کردم باهاشون صحبت کرده بودی.
‫آره کرده بودم.
‫خب، چی شد؟
‫تو چی فکر میکنی؟
‫من...نمی دونم.
‫جینی توی مهدش فحش داد؟
‫- نمی دونم. ‫- نه.
‫چیه؟
‫اونا فهمیدن که نام خانوادگیش لیسکو ـه...
‫و اینکه تو پدرش هستی.
‫منظورت چیه؟
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫درباره ی چی؟
‫- خدایی؟ ‫- چیه؟
‫لعنت بهت، مت. میدونی، نه...
‫فکر کنم خودم میدونستم یه چیزی هست ‫که داری پنهان میکنی.
‫منظورم اینه که ما هیچوقت پدر و مادرت رو ندیدیم.
‫همیشه میگفتی عاشق کریسمس ‫در کنار خانواده ی من بودی...
‫ولی آخه تقریباً هر سال؟
‫و بعدش که چند بار دخترها رو تنهایی آوردم اینجا،
‫فقط با خودم گفتم که احتمالاً سرت گرمِ کار کردنه. ‫ولی...
‫- صبر کن. بابام باهات صحبت کرده؟ ‫- لازم نبود اون چیزی بگه.
‫اینجا یه شهر پر از مردمی هستن که ‫بیشتر از من، درباره ی شوهرم اطلاعات دارن.
‫وقتی که گفتی یه بچه از شهری که ‫توش بزرگ شدی، دزدیده شده...
‫یه جوری میگفتی انگار اصلاً نمیشناختیش.
‫چرا بهم نگفتی وقتی اتفاق افتاد دقیقاً بغلش بودی؟
‫و اینکه اون بهترین دوستت بود! ‫
‫سلام، مامان. سلام، بابا.
‫- سلام. ‫- خداحافظ مامان، خداحافظ بابا.
‫ببخشید. کجا داری میری؟ کل روز کجا بودی؟
‫- توی صحنه ی جرم. ‫- صحنه ی جرم؟
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- آره.
‫- ولی باید خودت بری بخونیش. ‫- بیخیال!
‫هیلدی! حتماً شوخیت گرفته.
‫سلام، شام چی داریم؟
‫تو کجا بودی؟ و چه بلایی سر شلوارت اومده؟
‫با یه پسره رفتم توی جنگل ولی بعدش یه گرگ ‫اونو ترسوند و اون فرار کرد، پس...
‫- صبر کن ببینم، یه گرگ؟ ‫- یه پسره؟
‫منظورم اینه که صبر کن ببینم. یه پسره؟
‫آره. یه فرد مذکر!
‫- باشه. حله...حله. ‫- چی...
‫بابایی تو هم خونه ای! ‫بابابزرگ هنوز اینجاست؟
‫نه، عزیزم. بابابزرگ دیگه اینجا نیست. اون رفته.
‫گوش کن. میدونی چیه؟ ‫اگه بخوای می تونم یه چیزی بپزم.
‫- کوچولوترینمون که قبلاً غذا خورده. ‫- چی؟
‫- تو قبلاً غذا خوردی؟ بدون ما؟ ‫- اوهوم. آره.
‫- چون مامان منو گُم کرد. ‫- چرا؟ چی شد؟ اون گُمت کرد؟
‫منظورش چیه گُمش کردی؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫من میرم. من میرم.
‫- بیا اینجا. بیا اینجا. ‫- من میرم.
‫- من اینو میگیرم. تو برو در رو باز کن. ‫- خیلی خب.
‫چرا اون حرف رو زدی؟
‫من میرم.
‫کیم!
‫- کیم؟ ‫- کیم؟
‫متاسفم که همینجوری یهویی سر زده اومدم...
‫چند بار زنگ زدم ولی کسی تلفن رو جواب نمیداد.
‫- آره، خیلی سرمون شلوغ بوده... ‫- آره، اوضاع دیوونه وار بوده.
‫دوباره میگم، متاسفم. ‫فقط اینکه این موضوع خیلی مهم ـه.
‫هیلدی یه چیزی رو از من دزدیده.
‫تو از مدیر دزدی کردی؟
‫اونموقع که توی دفترم بود!
‫می خواستم امروز صبح بهتون نشون بدم ‫ولی بابابزرگ اینجا بود،
‫و تو گفتی «صبر کن» و ایزی گفت: ‫«هر حرفی رو باید سر وقت خودش زد»...
‫حتی با وجود اینکه اون اساساً داره ‫مانع اجرای عدالت میشه...
‫چون مدیر، مظنون اصلی این پرونده ست!
‫مظنون؟
‫صبر کن. چی گفتی؟ هیلدی، همین الان برو طبقه ی بالا!
‫- مت، بسپارش به من. بسپار به من. ‫- همین الان طبقه ی بالا!
‫- ولی... ‫- همین الان!
‫اوه، خدایا! من...من متاسفم.
‫نه، من متاسفم.
‫گمان میکنم که هنوز نوار ویدیویی رو ندیدی، آره؟
‫ میتونیم دوچرخه ی مامانت رو استفاده کنیم؟
‫ این واسه مامانته؟
‫ هی! بس کن! کمک!
‫ ریچی فرار کن!
‫ - ریچی! کمک! ‫ - برو، متی!
‫ ریچی! ریچی!
‫ ریچی. بهم کمک کن.
‫کیم! کیم!
‫کیم!
‫اینو از کجا آوردی؟
‫پنی.
‫اون میخواست بدش به تو.
‫ولی ازم خواست یه کپی براش بگیرم.
‫میدونست که من می تونم از ‫امکانات صوتی تصویری مدرسه استفاده کنم.
‫پس من بهش گفتم این کار رو میکنم.
‫بعدش رفتم.
‫اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫اون از کجا آورده بودش؟
‫و چطوریه که این هیچوقت تا حالا مطرح نشده؟
‫توی دادگاه هم، نواری در کار نبود.
‫نمی دونم. اون چیزی بهم نگفت.
‫ولی میدونی که پنی چطور بود.
‫چرا میخواست من داشته باشمش؟
‫میدونست که نمی تونه ببرتش پیش پلیسا.
‫آخه پنی تمام عمرش رو صرف این کرد ‫که برادرش رو تبرئه کنه.
‫شاید با خودش فکر کرده بوده که ‫تو میتونی توی این قضیه کمکش کنی.
‫فکر میکنی هیلدی درست میگفت؟
‫فکر میکنی یه نفر پنی رو بخاطر اون نوار کُشته باشه؟
‫نه.
‫نه، اصلاً منطقی به نظر نمیاد.
‫اصلاً چیز خاصی توش پیدا نیست.
‫نه، به هیچ وجه سم با اون نوار تبرئه نمیشد. خیلی خب؟
‫خیلی خب.
‫میدونستم که اون مظنون ـه.
‫هیلدی، ما مردم رو یواشکی دید نمیزنیم.
‫- ولی مامان، من... ‫- حالا برو داخل اتاقت. برو توی اتاقت.
‫میدونم خیلی حس بدی داشت که پدرت باورت نداشت.
‫ولی پنی باور داشت.
‫آره، کاش بدردم میخورد.
‫سه تا بچه! خیلی زیادن!
‫میدونم زیادن. اونا عالین.
‫- هیلدی قشنگ مثل توئه. ‫- اوه، جداً؟
‫- اوهوم. ‫- چی؟ یه آدم رو مُخ؟
‫اون باهوش ـه. خیلی خیلی باهوشه.
‫- آره. ‫- و روی مُخ هم هست!
‫درسته.
‫چشماش اونقدرا هم آبی نیستن.
‫تق، تق!
‫می تونم بیام داخل؟
‫هی، متاسفم که سرت داد زدم.
‫ببین، بخاطر این نیست که نمیخوام به ‫حرفهات گوش کنم یا اینکه باورشون ندارم.
‫فقط، درباره ی این موضوع...
‫تو اشتباه میکنی.
‫وای، الان این یه عذرخواهی ـه؟ ‫چون واقعاً بد ـه!
‫انگار یه عذرخواهی بخاطر این عذرخواهی ‫بهم بدهکار باشی.
‫درسته.
‫خیلی خب. گوش کن ببین چی میگم. باشه؟
‫ببین، کیم کالینز، پنی رو نکُشته.
‫اونا بهترین دوستای هم بودن.
‫- ولی ردپای کفش ها، توی ... ‫- ...صحنه ی جرم! میدونم.
‫کیم اونشب قبلش رفته بود پیش پنی. ‫اون، دستگاه ضبط رو ندزدیده بود.
‫پنی خودش قبل از مرگش بهش داده بود.
‫اوه!
‫آره. «اوه»!
‫میدونی، تو اطلاعات کافی نداشتی.
‫تو منابع کافی نداشتی.
‫ولی با این وجود رفتی یه داستانی رو چاپ کردی ‫که اونقدر بد بابابزرگت رو ترسونده بود که...
‫نصف شب بلند شده بود تا یه سر به خونه ش بزنه.
‫بخاطر همین بابابزرگ اینجا بود؟ ‫و پاش اون همه زخمی شده بود؟
‫آره.
‫تو حتی نیومدی پیش من تا بررسیش کنم.
‫کیم کالینز از زمان مهد کودک یکی از دوست های من بوده.
‫اون دوست پنی هم هست. به این فکر کرده بودی؟
‫میدونی، به این میگن روزنامه نگاریِ بد، هیلدی.
‫ایالت، مت لیسکو رو احضار میکنه.
‫کار درست رو انجام بده، متی!
‫ متاسفم ولی...
‫اون سم گیلیس نبود.
‫نمی دونم کی بود،
‫ولی مطمئنم که اون نبود.
‫یالا!
‫لعنتی!
‫این دیگه چیه؟
‫نمی دونم.
‫میدونی مت، وقتی اومدیم اینجا...
‫قرار بود تو کمتر قایم بشی. نه بیشتر!
‫- بریج، من قایم نشدم...باشه؟ ‫- گاو صندوق چی؟
‫قبلاً توی عمرم ندیده بودمش.
‫- جداً ‫- آره. منظورم...
‫میدونی، از بابام درباره ش پرسیدم ولی...
‫عالیه.
‫- بازم راز! ‫- بریج، بیخیال!
‫فقط آرزو داشتم که میتونستم بهت کمک کنم.
‫بخاطر همین بود که اینقدر توی ‫اون داستان نیویورک غرق شده بودی؟
‫دختر گمشده!
‫چیزی نیست. ببین، میدونم که حتماً واست ‫یه جور ضربه ی روحی بوده. ولی اگه...
‫- ولی اگه این چیزا رو با من در میون نذاری... ‫-بریج، بریج.
‫خیلی خب، گوش کن. اون شب...
‫مثل بدترین چیزی بود که میتونی تصورش رو بکنی.
‫ولی بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫همه ازم میخواستن بگم سم گیلیس این کار رو کرده.
‫اونا یه آدم بد میخواستن. میدونی؟
‫و من نتونستم اونشب درست بهش نگاه بندازم.
‫ولی صداش رو شنیدم...و میدونم که اشتباه بود.
‫اون سم نبود.
‫پس همین رو گفتم.
‫ولی اونا...در هر صورت فرستادنش زندان.
‫خدایا!
‫دیگه اهمیتی نداره. ‫هیچکدوم از اینا ریچی رو برنمی گردونه.
‫سلام، خوشگله!
‫هی، میدونی...فکر کنم یه عذرخواهی بهت بدهکار باشم.
‫و ایندفعه یه دونه واقعیش!
‫میدونی، علت اینکه موفق نشدی ‫درست انجامش بدی، این بود که... ‫ا
‫خب، بخاطر این بود که کل ماجرا رو واست نگفتم.
‫میدونی، بهترین دوست من...
‫درست جلوی چشمام دزدیده شد.
‫و اون ویدیویی که دیدی،
‫آره، اون منم که توی اون نوارم.
‫آره. میدونم.
‫فکر کنم فقط نمی خواستم بدونی که دنیا ‫میتونه اینقدر ترسناک باشه.
‫بابا، چیزی که ترسناکه، ندونستن ـه.
‫آره.
‫فقط بهم قول بده که یه مقدار وقت میذاری...
‫تا فقط یه بچه ی ساده باشی.
‫باشه، بابایی. اینکار رو میکنم.
‫«منبعی ناشناس، تایید کرده که...
‫بعضی ها در کلانتری بخش هولمز...
‫معتقد هستند که تحقیقات باید همچنان در جریان باشه.»
‫ما اینو پاک میکنیم.
‫«مرکز انتشار روزنامه»
‫حداقل من توی این یکی یه قاتل نیستم.
‫اینو بگیر. بخورش.
‫بابا، چرا دوربین باید دست هیلدی باشه؟ ‫اگه من بخوامش چی؟
‫اصلاً چرا اون اینقدر باید خاص باشه؟
‫خب، من میخواستم دوربین برای روزنامه باشه...
‫پس شاید تو بتونی عکاس باشی.
‫بشقابت!
‫بس کن، باشه؟ داری میری رو اعصابم.
‫- الو؟ ‫- شام خانوادگی!
‫ببخشید.
‫- الو؟ ‫ - سلام.
‫ هزینه ی این تماس باید پیش پرداخت شود ‫ و مخاطب شما:
‫ سم گیلیس می باشد.
‫ زندانیِ کانون اصلاحات "نورثفیلد".
‫ این تماس ضبط و بررسی میشود.
‫ - هزینه ی تماس رو تقبل می کنید؟ ‫ - آره، آره، آره. قبول می کنم.
‫ تماس شما الان برقرار میشه.
‫چرا بهم زنگ زدی؟
‫ به تو نزدم.
‫ به هیلدی لیسکو زنگ زدم.
‫بابا؟
‫ یه چیز برای گفتن دارم.