‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫الو؟
‫آره، خودمم.
‫بسیارخب.
‫باشه، متوجه شدم.
‫- چی شده؟ ‫- چه خبر شده؟
‫توی مصاحبه قبول شدم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫- ایول! تو هم کارآموزی گرفتی. ‫- چیه؟
‫- چه کاریه؟ ‫- چیزه...
‫پس یعنی...
‫نمی‌تونم باهاتون به مهمونی بیام.
‫نمیشه! قول دادی!
‫فورا حاضر شو.
‫مصاحبه‌ت باهاش چطور پیش رفت؟
‫خب، مثل روزای عادی بود.
‫یعنی چطوری؟
‫اتفاق خاصی نیفتاد.
‫گمونم وقتشه یکم راه و چاه رو نشونت بدم.
‫اول...
‫وایسا. لطفا نصیحت نکن.
‫راه و چاه رسیدن تو به چیگ شیانگ
‫برای همه قابل‌ استفاده نیست.
‫وانگ‌وانگ باید...
‫به خودش متکی باشه.
‫مرسی.
‫بسیارخب! پس موفق باشی!
‫امُیدوارم موفق بشم.
‫برای قیاس با نتایج موردنظر،
‫می‌تونیم جزئیات رو بهبود بدیم؟
‫جاشو، نظرت چیه؟
‫به نظر من،
‫بنظرم مورد خوبیه
‫چون طراحی صحنه قبل رو بازسازی می‌کنه
‫و توابع کد بهینه میشه.
‫در مورد نورپردازی،
‫می‌تونیم کمی بیشتر
‫اصلاح و بهینه‌ش کنیم؟
‫بنظرم نورپردازیش کمی غیرعادیه.
‫سیستم آب و هوایی بازی ما
‫باید به صورت آنی آپدیت بشه.
‫الان روزهاش خوبه.
‫ولی با اینحال فکر می‌کنم
‫می‌تونیم شب‌هاشو کمی بهتر کنیم.
‫اونا رو نگاه کن...
‫سیون.
‫- حالت خوبه، سیون؟ ‫- چی شده؟
‫سیون، چت شده؟
‫بشین.
‫حالت خوبه؟
‫جاشو، برم یه لیوان آب براش بیارم.
‫باشه، برو.
‫می‌خوای بریم بیمارستان؟
‫چیزیم نیست.
‫یه مشکل مزمن معده‌س.
‫سیون، بنظرم باید بری بیمارستان
‫- وگرنه بدتر میشه. ‫- چیزی نیست. دیگه بهش عادت کردم.
‫- عزیزم. ‫- لی شیون.
‫- حالت خوبه؟
‫بازم درد معده؟
‫پاشو بریم بیمارستان.
‫بیمارستان نمیرم.
‫به حرفم گوش کن. ‫بیا.
‫الان زمان حیاتیه. ‫باید اینجا بمونم.
‫- همه اینجا هستیم. ‫- سلامتی تو مهمتره.
‫- آره. ‫- همه دارن میگن که برو به بیمارستان.
‫مگه کار از سلامتی خودت مهمتره؟
‫- آره، پاشو برو. ‫- بعدا می‌تونی سر کارت برگردی.
‫- برو. ‫- بهش کمک کن بلند بشه.
‫- بریم. ‫- پاشو بریم، سیون. جدی میگم.
‫جاشو، اینجا رو به خودت می‌سپارم.
‫اینجا بمون. ‫من ببرمش بیمارستان.
‫- لی شیون، من ماشین رو میارم. ‫- باشه.
‫- لی شیون، مراقب باش. ‫- باشه.
‫خدای من، نینگ وی.
‫داری وسایل زیادی می‌بری.
‫مگه داری به مسابقه زیبایی میری؟
‫این اولین سفرم با چنگ شیانگه.
‫لوازم آرایشی و لباس زیاد لازمم میشه.
‫خودت رو ببین.
‫مجرد بودنم خوبیای خودشو داره.
‫لازم نیست وسایل زیادی ببری.
‫من دارم برای کارآموزی میرم،
‫مسابقه‌ی زیبایی که نمیرم.
‫می‌خواستم لباس رسمی‌تر بپوشم
‫تا رئیسم فکر نکنه آدم عجیب و غریبی هستم.
‫میگما،
‫توی خوابگاه تنها می‌مونی.
‫نمی‌ترسی؟
‫طوریم نمیشه.
‫نگران نباش. ‫از چیزی نترس.
‫محل کارآموزی من فقط دو ساعت
‫با خوابگاه فاصله داره.
‫اگه ترسیدی، باهام تماس بگیر. ‫فورا خودم رو می‌رسونم.
‫کی آخه می‌خواد تو همدمش باشی؟
‫اون خودش دلبر داره.
‫بیا باهات مصاحبه کنم.
‫داری زودتر به کارآموزی میری
‫تا بتونی اینجا بمونی و وقت بیشتری رو ‫با نامزد آینده‌ت بگذرونی؟
‫راستش این کارآموزی...
‫باشه، دیگه چیزی نگو.
‫خودمون درکت می‌کنیم.
‫بوی ادکلنت خیلی زیاده.
‫بوش خوبه؟
‫یکم زیاد زدی.
‫واقعا؟
‫بنظر من که خوبه.
‫چیه؟
‫سلام، شیطون کوچولو.
‫سرم شلوغه فعلا.
‫راستی،
‫بلیط هواپیما گرفتی؟
‫خودم دنبالت میام.
‫مگه بهت نگفتم قراره به کارآموزی برم و برنمی‌گردم؟
‫مامان و بابا بهت نگفتن؟
‫دوباره بگو.
‫بالاخره تونستم
‫دوره کارآموزی بگیرم.
‫اینجا پیدا کردن کارآموزی کار آسونی نیست.
‫بالاخره تونستم یکی پیدا کنم. ‫باید برم کارآموزی.
‫بعدشم، مامان و بابا قبول کردن.
‫یه فرصت دیگه بهت میدم.
‫اول فکر کن، بعد حرف بزن.
‫من از قبل...
‫فکر کردم...
‫قبل حرف زدن، فکر کردم.
‫من که کار بدی انجام نمیدم.
‫چرا اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫باشه.
‫هرکاری دلت خواست، انجام بده.
‫گوش کن، اگه باز سرت کلاه گذاشتن
‫نیای سر منو بخوریا.
‫دوباره واسه چرندیات تو وقت ندارم.
‫چرا باید سرم کلاه بذارن؟
‫دیگه کله‌‎شقیت دردسرساز شده.
‫از کلاس یازدهم سرکش شدی.
‫تو اولش یه خل و چل احمق بودی.
‫وقتی با کسی قرار می‌ذاری، احمق‌ترم میشی.
‫من احمقم؟
‫من...
‫من بهتر از تو هستم.
‫ازبس بدبختی باید به کل دنیا اعلام کنی
‫که با کسی قرار گذاشتی.
‫می‌خوای یه بلیط بگیرم و بیام اونجا؟
‫خودت شروع کردی.
‫اگه یکم عاقل بودی، لازم نبود خودمو وسط بندازم.
‫بهش فکر کن.
‫باشه. اصلا هرکاری دلت خواست، انجام بده.
‫برو هر کاری دوست داری، بکن.
‫فقط باز سراغ من نیا.
‫برادرت بود؟
‫برادر نابالغ منه.
‫برادرت بدجور سختگیره.
‫تو دیگه یه دختر بالغ شدی.
‫یعنی میگم،
‫فقط بخاطر اینکه خونه نمیری اینقدر عصبانی شده.
‫اگه بفهمه با یکی که سنش بالاست قرار می‌ذاری،
‫یهو دندون‌هاتو نمی‌ریزه توی دهنت؟
‫فکر نکنم.
‫اونا باهم دوستای صمیمی هستن.
‫مطمئنی؟
‫موفق باشی.
‫اون دوان جاشو رو خوب می‌شناسه.
‫بیخیال.
‫صادقانه بهش میگم.
‫مطمئنم به دوان جاشو اعتماد می‌کنه.
‫[سانگ ژی]
‫سانگ یان.
‫نباید نگران من باشی.
‫فقط می‌خوام در طول تابستان به کارآموزی برم
‫تا در صنعت انیمیشن‌سازی ‫کمی تجربه کسب کنم.
‫هفته‌ی طلایی میام خونه. ‫[هفته‌ای که با روز ملی چین شروع میشه]
‫قبلا بهت دروغ گفتم.
‫کسی که باهاش قرار می‌ذارم، ‫از دانشجوهای ارشد اینجا نیست.
‫تو هم اونو می‌شناسی.
‫جاشو هست.
‫آدم بدی نیست.
‫[پیغام توسط گیرنده رد شد]
‫[فصل نوزدهم - بیا نزدیکتر]
‫[ریتم خوشبختی]
‫تو اولین کارآموز مایی
‫که دانشجوی سال اولیه.
‫چرا اینقدر زود دنبال کارآموزی هستی؟
‫فقط می‌خوام کمی تجربه کسب کنم.
‫عالیه. پس یعنی پیش‌فعالی.
‫این اولین کار‌آموزیته.
‫تمرکز اصلی شرکت ما روی طراحی و مدیریت انیمیشن هست.
‫بعضی از مشتریان ما موسسات تبلیغاتی
‫یا از رسانه‌ها هستن.
‫بقیه مشتریان آژانس یا شرکت‌های دیگه‌ن.
‫اینجا واحد برنامه‌ریزی هست.
‫سانگ ژی، صندلی تو اونجاست.
‫وان ژی، صندلی تو اونجاست.
‫وانگ یون کجاست؟
‫مشتری دیشب باهام تماس گرفت و گله کرد.
‫اگه نیازمندی‌های اونو نمی‌تونی درک کنی،
‫اونقدر باهاش تماس بگیر و بپرس تا متوجه بشی، خب؟
‫شیائویو، با آقای چن یه قرار ملاقات گذاشتم.
‫امروز نظرش رو جلب می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫ایشون شی شیائویو هستن، ‫رئیس واحد برنامه‌ریزی.
‫خوشوقتم، خانم شیائویو.
‫تو کی هستی؟
‫چه مرگته؟
‫خودت چه مرگته؟
‫به تو ربطی نداره.
‫می‌دونی چرا اینکارو کردم؟
‫دلیلش اهمیتی نداره.
‫شیائویو، من وان ژی، کارآموز جدید هستم.
‫من...
‫- منم کارآموزم. ‫- واحد ما...
‫کانون طراحی شرکته.
‫تمام پروژه‌ها از واحد برنامه‌ریزی شروع میشن.
‫بعد اینکه پروژه رو گرفتیم،
‫رابط بین بخش طراحی و مشتریان میشیم.
‫حوزه‌ی کاری شما
‫کمک به توسعه پروژه هست.
‫سانگ ژی، این برای تو.
‫مرسی.
‫اینم مال تو، وانگ ژی.
‫- ممنونم. ‫- تو با من کار می‌کنی.
‫سانگ ژی، تو با شیائویو کار می‌کنی.
‫بریم.
‫کجا کارآموزی دیدی؟
‫توی چندتا شرکت کارآموزی رفتم.
‫بسیارخب، شروع کنیم.
‫این یکی...
‫یکم رنگ بهش اضافه کن ببینیم چی میشه.
‫یکم تغییرش بده.
‫سلام، شیائویو.
‫من سانگ ژی، کارآموز جدید هستم.
‫اگه چیزی لازم...
‫از این سه فایل، ده بار کپی بگیر.
‫پشت و رو بگیر. ‫سوالی هست؟
‫نه.
‫کپی‌ها رو ساعت ده صبح در اتاق جلسه می‌خوام.
‫و برای مشتری‌ها چای آماده کن.
‫بسیارخب.
‫پس چرا هنوز اینجایی؟
‫هنوزم باید اصلاحش کنیم.
‫سرش خیلی بزرگه.
‫با هم تناسب ندارن.
‫اصلاحش می‌کنم.
‫مشکل داری؟
‫اگه چیزی رو بلد نیستی، فقط بپرس.
‫برای ما در اینجا بازدهی اولویت داره.
‫- بهش کمک کن. ‫- باشه.
‫ممنونم. ‫ببخشید.
‫چیزی نیست.
‫[اولین روز کارآموزی ژی‌ژی]
‫[پاکت قرمز از طرف بابا ‫خالی]
‫[سگ احمق]
‫[پاکت قرمز از طرف بابا ‫خالی]
‫[سگ احمق]
‫موضوع چیه؟
‫[سانگ ژی]
‫[ارسال به سانگ یان]
‫[پاکت قرمز از طرف بابا]
‫[خیلی دیره، خالی]
‫[بابا]
‫ای احمق، فقط بلدی واسه خواهرت قلدری کنی.
‫دیگه چه کاری ازت برمیاد؟
‫همینو بگو!
‫[عصبانی]
‫ژی‌ژی، اولین روز کارآموزی چطور بود؟
‫[برای صحبت، نگه دارید]
‫امروز اولین روز کارآموزیم بود.
‫خیلی خوشحالم
‫چون همکارهام با مهربونی باهام برخورد کردن.
‫درضمن،
‫کارش اونقدرا که انتظار داشتم حوصله‌سربر نیست.
‫یجورایی جالبه.
‫می‌دونستم زود می‌رسی.
‫دیر که نیومدم، نه؟
‫نه.
‫چی آوردی؟
‫بذار ببینم.
‫چیه؟
‫این برای توئه.
‫بعد اولین روز کاریت باید خسته شده باشی.
‫گل آفتابگردون؟
‫- دوست داری؟ ‫- چرا گل آفتابگردان؟
‫گل‌ آفتابگردان یعنی...
‫اُمیدوارم که روزهای کاریت
‫مثل اونا درخشان باشه.
‫خوشم اومد.
‫خوبه.
‫بریم. باید گرسنه شده باشی.
‫نه.
‫اینو می‌خوری؟
‫خوشمزه‌س؟
‫خوشمزه‌س.
‫از اولین روز کاریت لذت بردی؟
‫خسته‌کننده بود؟
‫بهت حجم کاری
‫قابل‌مدیریت دادن؟
‫همکارهات چطورن؟
‫چرا می‌خندی؟
‫رفتارت درست مثل...
‫- مثل چی؟ ‫- پدرها هست.
‫بنظرت نق نمی‌زنی؟
‫واقعا خیلی پرحرفی.
‫کلی سوال می‌پرسی.
‫الان دیگه فکر می‌کنی نق‌نقو هستم؟
‫بیخیال پس.
‫بیا.
‫نیازی نیست نگران من باشی.
‫دیگه دارم کار می‌کنم.
‫من یه آدم بالغ هستم.
‫دیگه بچه نیستم.
‫آدم بالغی.
‫بسیارخب.
‫خب،
‫واسه این کوچولوی بالغ‌مون یه هدیه خریدم.
‫خیلی بامزه‌س.
‫قیافه‌ش شبیه تو نیست؟
‫این...
‫خوکه؟
‫خرگوشه بابا! ‫چطور میگی خوکه؟!
‫گوش‌هاش خیلی درازه.
‫ولی شبیه خوکه
‫شبیه سانگ یانه.
‫اینو برات خریدم
‫چون یاد اولین روزی افتادم
‫که خودم کارآموزیم رو شروع کردم.
‫سردرگم بودم و نمی‌دونستم دارم چیکار می‌کنم.
‫هر روز کلی استرس داشتم.
‫داشتم به خودم شک می‌کردم.
‫برای همین اُمیدوارم همچین چیزی رو تجربه نکنی.
‫اُمیدارم خوشحال باشی و همه‌چی ‫بر وفق مُرادت پیش بره.
‫و اینم می‌دونم
‫که برای کارآموزی موندی
‫تا بتونی کمی بیشتر باهام وقت بگذرونی.
‫اگه ناراحتی،
‫می‌تونی رو سرش خالی کنی.
‫واسه کاهش استرس عالیه.
‫برو به جهنم، سانگ یان.
‫باهاش دعوا کردی؟
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫چون هنوز کور نشدم.
‫منو بلاک کرد.
‫چرا؟
‫نمی‌خواد اینجا بمونم.
‫می‌خواد برم خونه.
‫از این گذشته،
‫درباره‌ی خودمون بهش گفتی؟
‫هنوز بهش نگفتم.
‫برنامه داشتم تابستون با تو برگردم
‫و بهش بگم.
‫بهتره رودر رو بهش بگم،
‫ولی الان،
‫باید تا هفته‌ی طلایی صبر کنم
‫تا باهم برگردیم.
‫باید باهاش روراست باشیم.
‫نگرانش نباش.
‫بسپارش به خودم.
‫خیلی بچه‌س.
‫جدا رفتارش بچگانه‌س.
‫فکر کنم بزودی باید یکی دیگه از اینا بخری.
‫[دوشنبه، دوم جولای]
‫[به خودت شک نکن]
‫[چالش چهره‌ی شاد]
‫برای یه تبلیغ خلاقانه لوازم آرایشی،
‫می‌خوام ایده‌ی همه رو بشنوم.
‫ولی دوتا نیازمندی دارم.
‫باید تاثیرگذاریش زیاد باشه.
‫ایده‌ی دیگه‌ای داریم؟
‫شاید بتونیم از رنگ‌های سرد مثل آبی و سبز استفاده کنیم.
‫باشه.
‫اینو بنویس. ‫اینم بعدش درست کن.
‫ترتیب اینا رو بده.
‫شیووان، گزارشات رو تموم کردی؟
‫- آره. ‫- بذار یه نگاه بهشون بندازم.
‫خب. کارت خوب بود.
‫- شام مهمون خودمی. ‫- باشه.
‫سانگ ژی، چرا اول نمیری غذاتو بخوری؟
‫بعدا می‌تونی کارت رو ادامه بدی.
‫وقت ندارم.
‫باشه. موفق باشی.
‫الو؟
‫برای غذا بیرون نمیای؟
‫هنوز نه. ‫بعد اتمام کارم میرم.
‫تو غذا خوردی؟
‫یکم دیگه جلسه دارم.
‫متاسفانه وقت نمی‌کنم بهت زنگ بزنم.
‫بعد کارت باهام تماس بگیر.
‫باشه.
‫هنوز تموم نکردی؟
‫اگه کارت تموم نشده، پس چرا پای تلفنی؟
‫بعدا باهات تماس می‌گیرم.
‫متاسفم.
‫در ساعات کاری، کارهای شخصی رو بذار کنار.
‫باشه.
‫جاشو.
‫لی شیون تو رو صدا زد.
‫سیون تماس تصویری گرفته.
‫- زودباش بیا. ‫- باشه، تو برو، منم اومدم.
‫زودباش بیا بریم دیگه.
‫یاون، من دیگه میرم.
‫شوهرم اومده دنبالم. ‫خداحافظ.
‫امروز می‌تونی زودتر کارتو تموم کنی؟
‫فکر کنم.
‫قراره سر کار برم دنبال دوستم و سورپرایزش کنم.
‫باشه، پس من برم.
‫- خداحافظ. فردا می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫شیائویو.
‫فاکتورها رو منظم کردم. ‫کجا بذارمشون؟
‫بذارشون روی میز من.
‫یه جعبه دیگه اینجاست.
‫قبل رفتن اینا رو تموم کن.
‫داری میری؟
‫- بریم. ‫- ما رفتیم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫سانگ ژی، تا دیروقت نمونی.
‫خداحافظ.
‫سانگ ژی، ماشالله خیلی سخت‌کوشی.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫باز چرا خطا میده؟
‫چرا اینقدر بدشانسم؟
‫همش به خطا می‌خورم.
‫فکر نکنم تا روز ریلیز زنده بمونم.
‫جاشو.
‫به من نگاه نکنین.
‫هنوز کلی کار دارم.
‫حتما بخاطر شما دوتاس
‫که سیون از کار و زندگی افتاده.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫شارژ میشی.
‫بیا، اینو بخور.
‫بگو ببینم مشکل چیه؟
‫پیغام خطا چیه؟
‫پیغام خطا؟
‫- بذار ببینم. ‫- ناهار رسید.
‫همگی خیلی سخت کار کردین.
‫مرسی.
‫جاشو، برای تو هم غذا اومده.
‫من چیزی سفارش ندادم.
‫اسم توئه.
‫چی؟
‫از طرف کیه؟
‫- چی برات سفارش داده؟ ‫- پسرک خوش‌شانس.
‫بذار ببینم توش چیه.
‫- زودباش. ‫- به ما هم بده.
‫می‌خواین کمکتون کنم؟
‫پس غذای خودتونو بخورین.
‫- زودباشین. ‫- بریم ناهار.
‫غذای خودمونو بخوریم.
‫زودباش.
‫الو؟
‫سلام.
‫تو برام غذا سفارش دادی؟
‫معلومه. پس کی سفارش می‌داد؟
‫خوردی؟
‫هنوز نه.
‫اگه تو برام سفارش داده باشی،
‫پس می‌خورم.
‫پس برو بخور.
‫خیلی سفارش دادی.
‫خوشمزه‌س.
‫عالیه.
‫بعد اینکه تموم شد، ‫یادت باشه ازش عکس بگیری
‫تا ببینم چقدرش رو خوردی.
‫باشه.
‫سانگ ژی، هنوز اینجایی؟
‫چرا برگشتی؟
‫اومدم یه چیزی بردارم.
‫یادت باشه لامپ‌ها رو خاموش کنی.
‫باشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سر کارم.
‫هنوز چندتا از کارهام تموم نشده.
‫غذا خوردی؟
‫غذا خوردم.
‫امروز سرم خیلی شلوغه.
‫فکر کنم برای تموم کردن
‫این کارها...
‫حدود دو ساعت دیگه زمان لازم دارم.
‫الان میام پیشت.
‫منتظرم باش.
‫مگه سرت شلوغ نیست؟ ‫پس چرا میای؟
‫نه، کارم تموم شده.
‫الان راه می‌افتم.
‫اول غذاتو بخور.
‫- بعدشم، من هنوز کار دارم. ‫- یکم دیگه می‌رسم.
‫خداحافظ.
‫می‌تونی بیای نزدیکتر.
‫چطوره؟
‫کل روز رو کار کردی.
‫خسته شدی؟
‫یه سوالی دارم.
‫تو جدا...
‫تا حالا با کسی قرار نذاشتی؟
‫گذاشتی؟
‫نه.
‫صبر کن.
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫خب،
‫یهویی به ذهنم اومد.
‫وایسا.
‫کسی پشت سرم حرفی زده؟
‫همه جا چشم و گوش دارم.
‫هر کاری بکنی، متوجه میشم.
‫چشم و گوش داری؟
‫گرفتم.
‫کیه که همه جا چشم و گوش نداشته باشه؟
‫اون پسری که سمت چپ تو می‌شینه
‫و موهای کوتاه داره و عینک می‌زنه.
‫درست حدس زدم؟
‫البته که نه.
‫دیوونه.
‫خل و چل.
‫داشتم گولت می‌زدم.
‫مراقب باش.
‫حواسم به...
‫همکارهات هست.
‫الان باید...
‫احساس متفاوتی داشته باشی.
‫توی مدرسه
‫گرچه همکلاسی‌های زیادی داشتی،
‫ولی دایره ارتباطات کوچک و صاف و ساده‌تر بودن.
‫حالا که توی شرکت کار می‌کنی،
‫هر واحدی برنامه‌ی کاری خودش رو داره.
‫تو هم رئیس و مافوق داری.
‫مهم نیست چی بگن،
‫حرفاشون رو نشنیده بگیر.
‫وظیفه‌ی تو اینکه نظاره‌گر باشی و یاد بگیری.
‫حرفاشونو به دلت نگیر.
‫بهرحال هنوزم یه کارآموزی.
‫باشه؟
‫خیلی عجیب و غریب هستی.
‫امروز بخاطر کارم خیلی خسته بودم.
‫ولی بعد دیدن تو،
‫کامل شارژ شدم.
‫الان شارژ شارژی؟
‫خب،
‫منم می‌خوام شارژ بشم.
‫رئیسته؟
‫سلام، شیائویو.
‫باشه، امشب انجامش میدم.
‫باشه.
‫فردا میارمش.
‫جاشو، لی شیون توی دفتره.
‫[جیا یانگ]
‫بریم.
‫می‌رسونمت.
‫باشه.
‫کارآموز.
‫کارآموزها اینقدر کار می‌کنن؟
‫تو موقع کارآموزی کار نمی‌کردی؟
‫خب، کارآموزی...
‫همیشه یه منحنی یادگیری داره.
‫[سانگ ژی]
‫می‌خوای بخوابی؟
‫[دوان جاشو]
‫آره. تو چی؟
‫کارت تموم شد؟
‫دیگه استراحت کن.
‫[سانگ ژی]
‫هنوز کمی کار دارم.
‫تو می‌تونی بخوابی.
‫بعد اتمام کارم می‌خوابم.
‫شب‌بخیر.
‫بیداری، جاشو.
‫جاشو.
‫شما کجا بودین؟
‫یه سر رفتیم خرید.
‫نمی‌خواستیم بیدارت کنیم.
‫جاشو، شام رسید.
‫- بیا. ‫- زودباش. بیا باهامون بخور.
‫- بهمون ملحق شو. ‫- بیا.
‫بعد شام کار می‌کنیم.
‫- بریم. ‫- زودباش.
‫[زنگ هشدار]
‫تو چرا اینجا اومدی؟
‫سر کار می‌رسونمت.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫بپر بالا.
‫صبحانه.
‫بریم.
‫دیروز خوب خوابیدی؟
‫چی شده؟
‫لباست همونه.
‫چهره‌ت خسته‌س.
‫دیشب چیکار کردی؟
‫مگه بهمدیگه شب‌بخیر نگفتیم؟
‫ببینم.
‫اگه بعد شب‌بخیر گفتن
‫بازم رفتی سر کارت
‫باید بهم بگی وگرنه برات بد میشه.
‫چون اگه بفهمم به من میگی شب‌بخیر
‫و دوباره سر کار میری، اونوقت ممکنه ‫یه کاری بکنم که فکرشم نمی‌کنی.
‫نه. سانگ ژی، من...
‫من یه دست کامل از این پیراهن دارم.
‫بعدشم، من عمرا
‫بخوام رو حرف تو حرفی بزنم.
‫سعی نکن موضوع رو عوض کنی.
‫باهام روراست باش.
‫شب تا صبح کار کردی؟
‫نه.
‫اضافه‌کاری کردم،
‫ولی شب تا صبح نبود.
‫خوابیدم.
‫نمی‌خواستم نگران من بشی،
‫برای همین بهت نگفتم.
‫می‌دونم.
‫از الان به بعد، از قبل بهت خبر میدم.
‫- خوبه؟ ‫- موضوع این نیست.
‫می‌تونستی بهم بگی.
‫لازم نبود بیای دنبالم.
‫می‌تونستی بجاش بخوابی.
‫محاله.
‫بهرحال باید تو رو تا محل کارت برسونم.
‫گوش کن.
‫باید قبل رفتن به سرکارت، یه چرتی بزنی، باشه؟
‫باشه.
‫موفق باشی، کارآموز.
‫باید هر روز بهم یادآوری کنی
‫که وعده‌های غذاییم رو از یاد نبرم.
‫بهتره سر حرفت بمونی.
‫وگرنه ازدستت عصبانی میشم.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫- وایسا. ‫- باشه.
‫سلام شیائویو، چه خبر؟
‫خبری نیست.
‫یه سوالی داشتم.
‫هنوزم با دوان جاشو
‫در ارتباط هستی؟
‫چرا در مورد اون می‌پرسی؟
‫همین الان بیرون از دفترمون اونو دیدم.
‫بیرون دفتر شماست؟
‫هنوزم شام اون شب رو یادته؟
‫پیش یه دختره بود.
‫دختره روت آب پاشید.
‫الان توی شرکت من کارآموزه.
‫متوجه شدم که...
‫خیلی بهمدیگه نزدیک هستن.
‫یه لحظه ببخشید.
‫باهم قرار می‌ذارن؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫الان بیام پیشت؟
‫واقعا خوبم. ‫برو به کارت برس، شیائویو.
‫باشه.بعدا باهات حرف می‌زنم.
‫خداحافظ.
‫شیائویو در مورد کارت بهت بازخورد داد؟
‫دیشب براش فرستادم،
‫ولی هنوز جوابی نداده.
‫خیلی طول میده تا جواب بده.
‫خب، خدا رو چه دیدی؟
‫شاید باهاش مشکلی نداشت و تاییدش کرد.
‫سانگ ژی.
‫لطفا بیا اینجا.
‫این طرح اولته؟
‫مشتری امروز اینو می‌بینه.
‫اساسی‌ترین پیش‌نیاز یه طرح
‫داشتن سادگی و درعین حال مقاعدکنندگی هست
‫تا با کمترین جزئیات، سریع‌ترین فهم رو برسونه.
‫به فونت تیترها نگاه کن.
‫بزرگه ولی محتوا ریزه.
‫گرفتم.
‫شما گفتین که اندازه فونت باید در راستای...
‫بهت گفتم خودسر انجام ندی.
‫من بهت گفتم یه احمق انعطاف‌ناپذیر باش؟
‫شیائویو.
‫کمکم کن پیش‌نویس‌های جیجا رو بررسی کنم.
‫خیلی ضروریه.
‫فورا اصلاح بشن.
‫طبق الگوی اصلی اصلاح بکن.
‫یادت باشه، ساده و منظم باشن.
‫شیرفهم شدی؟
‫چت شده؟
‫اون فقط یه کارآموزه.
‫چرا اینقدر بهش سخت می‌گیری؟
‫شیائویو.
‫بنظر میاد با سانگ ژی حال نمی‌کنی.
‫ببین، بالاخره دوتا کارآموز داریم.
‫سانگ ژی بنظر دختر باهوش و سر به زیری هست.
‫کاری نکن زیر یه ماه بترسه و فرار کنه.
‫سر به زیر؟
‫تو نمی‌دونی وقتای دیگه چجور آدمیه.
‫از حرفت اینطور برداشت می‌کنم
‫که باهاش مشکل بزرگی داری.
‫اون هیچی نمی‌دونه ولی تظاهر به دونستن می‌کنه.
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫سلام، شیائوینگ.
‫سلام، شیائویو.
‫بیا امشب باهم شام بخوریم.
‫امشب؟ امشب نمی‌تونم بیام.
‫شرکت رویداد تیم سازی داره.
‫کجا؟
‫در کی‌تی‌وی که زیاد میریم.
‫بعدا باهات حرف می‌زنم.
‫باید برم. ‫یه روز دیگه باهم شام می‌خوریم.
‫باشه. به کارت برس.
‫- پانزده! ‫- ده!
‫- پنج!
‫- پانزده! ‫- دوازده.
‫زودباش. بیا.
‫چیزی خوردی؟
‫[دوان جاشو]
‫نه زیاد. گرسنه نیستم.
‫[سانگ ژی]
‫حوصله‌م سر رفته.
‫می‌خوام از اینجا برم.
‫یه بهونه پیدا کن.
‫میام دنبالت.
‫باشه.
‫♪ - منتظرت می‌مونم. ♪
‫♪ تا بی‌خبر از من نگذری ♪
‫♪ فقط بعدش می‌تونم یه خواب آروم داشته باشم ♪
‫خاموشی خوابگاهم داره می‌رسه.
‫باشه.
‫من دیگه میرم.
‫- خداحافظ. ‫- بزن آهنگ بعدی.
‫- یه آهنگ انتخاب کن. ‫- میکروفن رو بده من.
‫میگ‌مینگ، میکروفن رو بده من.
‫این نزدیکیا رستوران خوب نیست.
‫- الان همه جا تعطیله. ‫- از کجا خریدی؟
‫از یکی از رستوران‌ها.
‫بذار ببینم.
‫- بخورین. ‫- شروع کنین.
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫فقط یکم دیگه تحمل کنین.
‫شروع کاری همیشه سخته.
‫اون قدیما، من و لی شیون
‫همیشه تا کله‌ی سحر کد می‌نوشتیم.
‫بخورین.
‫واقعا دلم واسه تخت‌خوابم تنگ شده.
‫همش میگم
‫یعنی ماهی‌هام هنوز زنده هستن.
‫بعد این کار،
‫یه گردش میرم
‫و از مناظر طبیعی دیدن می‌کنم
‫و نهایت لذت رو می‌برم.
‫حتما برو.
‫رسیدشونم بفرست تا پولت رو بازپرداخت کنیم.
‫واقعا؟ ‫ممنونم، جاشو.
‫جاشو.
‫تو بعد این می‌خوای چیکار کنی؟
‫میرم یه خونه‌ی جدید.
‫بعدشم...
‫می‌خوام رسما نامزد کنم.
‫منم می‌خوام متاهل بشم.
‫خب،
‫باید صبر کنین تا بازی جوابش رو پس بده.
‫راست میگی.
‫بیاین فورا شام رو تموم کنیم و برگردیم سر کد زنی.
‫وقتی دیگه خطا نده، عشق خودش سراغم میاد.
‫بخورین.
‫نگو که جدی هستی.
‫بخورین.
‫سریع بخورین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»