‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫منو چی صدا زدی؟
‫یعنی میگم، الان چیکار کردی؟
‫با توجه به رابطه‌ی فعلی‌مون،
‫بهتره منو دوان جاشو صدا نزنی.
‫تو...
‫نخوابیده بودم.
‫می‌دونستم چیکار می‌کنی.
‫پس نخوابیده بودی، نه؟
‫پس من چیکار کردم؟
‫بگو ببینم.
‫بیا جلوتر. ‫با صدای بلند نمیگم.
‫به معنی داشتن احساس به من نیست.
‫این یعنی ازم سوءاستفاده کردی.
‫خب، تو اول ازم سوءاستفاده کردی.
‫پس داری میگی
‫هر کاری که من باهات انجام بدم،
‫تو هم دقیقا همونو سر خودم میاری؟
‫منظورم این نبود.
‫اگه بازم کارتو تکرار کنی،
‫به داداشم میگم.
‫باشه.
‫برو بگو.
‫هرچی باشه،
‫دیر یا زود باید به بقیه بگیم.
‫هرچی زودتر، بهتر.
‫من هنوز قبول نکردم.
‫به طرز موفقیت‌آمیز شستشوی مغزیت دادم.
‫جاشو...
‫جاشو، بهتره بری.
‫اگه بمونی، نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫سلام به همگی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من دانش‌آموخته اینجام.
‫- اسمم وانگ لینه. ‫- سخنگو اومد.
‫موضوع کلاس امروز، اشتراک‌گذاری
‫برنامه‌ی شغلی آینده‌ست.
‫ایول!
‫می‌دونم بنظر میاد برای این موضوع یکم زوده
‫چون شما تازه وارد دانشگاه شدید.
‫با اینحال، بنظرم آدم باید آمادگیش رو داشته باشه.
‫الان مخصوصا اومده
‫تا از دلش دربیاره.
‫قدم زدن باهم در حیاط دانشگاه
‫حال میده.
‫مگه وقتی خودت دانشگاه می‌رفتی،
‫توی حیاطش قدم نزدی؟
‫نه.
‫چرا قدم می‌زدم؟ کسی رو نداشتم.
‫داداشم باهات قدم نمی‌زد؟
‫برادر تو با من قدم بزنه؟
‫یعنی اینقدر بدبخت بودم؟
‫بهش میگم چی گفتی.
‫اگه از قدم زدن خوشت میاد
‫می‌تونم امروز همراهیت کنم.
‫چن شیانگ، برو!
‫چن شیانگ، تو می‌تونی!
‫تو حرف نداری، چن شیانگ!
‫- ویوی هست. ‫- آفرین، چن شیانگ.
‫می‌خوای بریم تماشای بازی؟
‫باشه، بریم.
‫آفرین!
‫آفرین، چن شیانگ.
‫- منو ترسوندی. ‫- شمام اومدین.
‫- سلام. ‫- سلام، دخترا.
‫- سلام. ‫- شمام اومدین بازی رو ببینید؟
‫گفت می‌خواد بازی رو ببینه.
‫چن شیانگ رو ببین.
‫دوستته؟
‫آره.
‫بازیش عالی نیست؟
‫- خوبی؟ ‫- طوریت نشد؟
‫- حالت خوبه، جیانگ مینگ؟ ‫- جیانگ مینگ!
‫می‌تونی ادامه بدی؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫چیزیم نیست.
‫زخمی شدی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- ساق پات رگ به رگ شد؟
‫آره.
‫پاتو بالا ببر.
‫- این آیس‌تی رو بذار روش. ‫- بذارش اینجا.
‫مرسی.
‫باید بری بهداری.
‫چیزی نیست.
‫یه زخم قدیمیه.
‫بعد استراحت خوب میشه.
‫حالا یه بازیکن کم داریم.
‫چطوره یه نفر دیگه رو
‫جای من پیدا کنین؟
‫هی.
‫می‌تونی جاش بازی کنی؟
‫می‌تونم؟
‫بلدی؟
‫زودباشین. بیاین بازی.
‫بریم.
‫یکم استراحت کن.
‫اینو برام نگه دار.
‫تو در مقابل اون دفاع کن.
‫بازیش خوبه.
‫هی! پرتاب خوبی بود!
‫سانگ‌سانگ، دوستت بازیش خیلی خوبه.
‫به این نمیگن خیلی خوب، باشه؟
‫بازیش بی‌نقصه.
‫سانگ‌سانگ شخص خیلی خوبی پیدا کرده.
‫خیلی خوش‌شانسه.
‫آفرین!
‫بازی خوبیه!
‫بیا!
‫باشه.
‫آره! عالی بود!
‫واقعا عالیه!
‫- ایول. ‫- تحسین برانگیزه.
‫گل شد.
‫کارش درسته.
‫اون برادر سانگ ژی نیست؟
‫اشتباه فهمیدی.
‫نسبتی باهم ندارن.
‫بعد بازی یه آیس‌تی می‌چسبه.
‫مرسی.
‫- بیا. ‫- می‌خوری؟
‫[فصل هفدهم - عاشق شدم]
‫[می‌خوام باهم باشیم]
‫دخترا!
‫واسه تابستون برنامه‌ای دارین؟
‫می‌رین خونه یا مسافرت؟
‫من تعطیلات رو خونه نمیرم.
‫نه؟
‫پس کجا میری؟
‫من و چن شیانگ باهم برنامه ریختیم.
‫در طول تعطیلات تابستانی
‫قراره باهم به مسافرت بریم.
‫واقعا؟
‫چه رمانتیک.
‫- عالی. ‫- از قبل یه نمونه اولیه ساختم.
‫شرکت طراحی بهش علاقه نشون داد.
‫قراره این تابستون
‫توی شرکت‌شون کارآموز بشم.
‫- واقعا؟ ‫- تبریک میگم.
‫سال اول قراره کارآموز بشی؟
‫درسته!
‫شرکت خیلی بزرگیه!
‫باید موقعیت رو بقاپم.
‫سانگ‌سانگ، تعطیلات رو میری خونه؟
‫من...
‫یا اینکه می‌خوای اینجا بمونی و خوش بگذرونی؟
‫تنها بمونم چیکار.
‫فکر نکنم جاشو هم وقت داشته باشه.
‫منم نمی‌خوام تابستون به خونه برم،
‫واسه همین قراره با مامانم درباره‌ش حرف بزنم.
‫بنظرم کارآموزی در تابستون
‫بهتر از موندن توی خونه‌س.
‫موافقم. ‫کاملا موافقم.
‫یو شین.
‫توی رزومه‌‎م...
‫باید چیا رو بنویسم؟
‫خیلی مهمه
‫تخصص‌هات رو بزرگ نشون بدی.
‫بذار یادداشت برداری کنم.
‫و یادت نره.
‫مگه تو مهارت خوبی در تعمیر و نگهداری سیستم نداری؟
‫سابقه تعمیر و نگهداری خودت رو بنویس.
‫- صفحه اول؟ ‫- آره.
‫- بخشی که بیشترین دید رو داره. ‫- آره. و بعدش...
‫[سانگ ژی]
‫سانگ یان.
‫[سانگ ژی]
‫بذار یه چیزی بپرسم.
‫دوست ارشدت قراره بره خونه‌شون؟
‫گوش کن، تابستون رو میای خونه.
‫خودت ببین چی میگی.
‫منو از پشت موبایل هم خجالت دادی.
‫[سگ احمق]
‫بهم زنگ نزن. ‫الان سرم شلوغه.
‫سانگ یان.
‫بهت گفتم.
‫برای کارآموزی اینجا می‌مونم.
‫برای کار می‌مونم.
‫واسه عشق و حال که نیست.
‫بعدشم،
‫کسی که بهش علاقه دارم
‫از تو بزرگتره،
‫ولی از بابا که بزرگتر نیست.
‫اینقدر کوته‌‎فکر نباش.
‫چون تو زمان دانشگاه با کسی قرار نذاشتی
‫و نتونستی عشقت رو پیدا کنی،
‫دلیل نمیشه به من حسادت کنی.
‫باید یکم بخشنده‌تر باشی.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫اصلا هم حسادت نمی‌کنم.
‫من آدم حسودی نیستم.
‫درضمن بذار بهت بگم.
‫بعد عاشق شدن یهو خر نشی.
‫وقتی زمان دبیرستان اون دوست اینترنتی رو پیدا کردی،
‫فقط جوان بودی و جاهل.
‫ختم کلام، باید تابستون بیای خونه.
‫گوش کن.
‫جرات داری برنگرد.
‫خودم میام و برت می‌گردونم.
‫کی...
‫کی آخه باور می‌کنه تو بخوای تا اینجا بیای؟
‫داری بهم دروغ میگی.
‫و درضمن...
‫درضمن اینجا می‌مونم
‫تا برای کارم برم کارآموزی.
‫اگه تو قبول نکنی،
‫با مامان حرف می‌زنم.
‫دیگه داری پررو میشی.
‫چرا چن شیانگ رو دعوت نکردی؟
‫پروفسور بهش گفت
‫بره و دوباره امتحان بده.
‫- بیاین بریم باز کوفته بخوریم. ‫- نودل بخوریم.
‫- کوفته بخوریم. ‫- بریم نودل.
‫- فقط همین یه بار. ‫- نودل واقعا خوشمزه‌س.
‫یه لحظه صبر کنین.
‫فقط یه دقیقه.
‫کجا میری؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫جیانگ مینگ.
‫سلام، وانگ‌وانگ.
‫این برای توئه.
‫مامانم گفت این برای
‫رگ به رگ شدن و کبودی معجزه می‌کنه.
‫مرسی.
‫چه خبر شده؟
‫دیروز توی زمین بسکتبال،
‫در مورد برادر سانگ‌سانگ پرسیدی.
‫مهم نیست.
‫سانگ ژی یکی رو پیدا کرده ‫که ازش خوشش میاد.
‫باید براش خوشحال باشم.
‫خوشحالم که حالت بهتره.
‫دارن حرف می‌زنن و می‌خندن.
‫برای پماد ممنونم.
‫وقتی کارم تموم شد، بهت برمی‌گردونم.
‫راحت باش.
‫من دیگه میرم.
‫باشه.
‫- بای بای. ‫- بای بای.
‫- اون دیگه چه کاری بود؟ ‫- جریان چیه؟
‫- چه خبره؟ ‫- قضیه چیه؟
‫می‌دونستم!
‫اون روز توی حیاط مشخص بود.
‫وقتی زخمی شد، فورا دویدی سمتش.
‫مشخصه یه چیزی هست.
‫برنامه‌ت چیه؟
‫خب...
‫چیه؟ ‫اگه ازش خوشت میاد، برو سراغش.
‫- دودل نباش. ‫- یو شین، داری یاد می‌گیریا.
‫برو گمشو.
‫استاد کلاس ویرایش ویدیو
‫ازمون خواسته یه مصاحبه‌ای انجام بدیم.
‫می‌خواستم با جیانگ مینگ مصاحبه کنم.
‫بنظرتون...
‫قبول می‌کنه؟
‫خودش همینجاست. ‫برو ازش بپرس دیگه.
‫- آره. ‫- فرصت خیلی خوبیه.
‫می‌تونین باهم وقت بگذرونین.
‫خوش بحالت.
‫باید یه حرکتی بزنی.
‫- محشره. ‫- کارت درسته.
‫مسخره‌م نکنین.
‫[بازی‌های رویایی]
‫هنوز سر کلاسی؟
‫بریم یه نودل بخوریم.
‫باشه.
‫[سانگ ژی]
‫کارت تموم شده؟
‫آره.
‫[دوان جاشو]
‫امروز عصرم کلاس داری؟
‫[دوان جاشو]
‫امشب برنامه دارم.
‫چه برنامه‌ای؟
‫گفتی که امشب برنامه داری.
‫دارم دیگه.
‫می‌خوام تولد یکی رو جشن بگیرم.
‫تولدت مبارک.
‫یادم رفت که تولدمه.
‫درک می‌کنم.
‫آدمای پیر دوست ندارن تولد بگیرن.
‫بابای منم اینطوریه.
‫آره، دارم پیر میشم.
‫برای همین...
‫اُمیدوارم کمکم کنی قبل ‫بیست و هفت سالگی ازدواج کنم.
‫وقتی تو بیست و هفت سالت بشه،
‫من هنوز فارغ‌التحصیل نشدم.
‫پس با کی می‌خوای ازدواج کنی؟
‫با توجه به جوابت،
‫فکر نکنم رد کنی.
‫پس اینو به عنوان جواب آره درنظر می‌گیرم.
‫خیلی چشم‌سفیدی.
‫آره.
‫افتادم دنبال یه دختر
‫جوان و سرسختی مثل تو.
‫بایدم چشم‌سفید باشم.
‫پس میگی من سرسختم.
‫راستی،
‫برادرم، چینگ فی و بقیه،
‫برات آرزوی خوب کردن؟
‫اونا حتی تولد خودشونم یادشون نیست.
‫چرا باید تولد منو یادشون باشه؟
‫پس تبریک نگفتن؟
‫همکارهات چی؟
‫امروز تولدت رو جشن گرفتن؟
‫سرشون شلوغه.
‫برای این کارها وقت ندارن.
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫[سگ احمق]
‫[ارشد]
‫یادت باشه که طرح‌ رو برام بفرستی.
‫به کی داری پیام میدی؟
‫همکلاسی ارشدم.
‫همکلاسی ارشدت؟
‫چی می‌خواد؟
‫در مورد رویداد دانشگاهه.
‫خوشتیپه؟
‫آدم با اخلاقیه؟
‫از من قدبلندتره؟
‫خودش نامزد داره.
‫گفتم بپرسم دیگه.
‫[سانگ یان]
‫چرا یهو برادرم به تو زنگ می‌زنه؟
‫عجیبه.
‫آره. بذار رد تماس بزنم.
‫جوابش رو بده.
‫سلام.
‫سلام، دوان جاشو.
‫الان یهو یادم افتاد که امروز تولدته.
‫آره. خب؟
‫تبریک میگم، رفیق.
‫با این سنت، هنوزم مجرد موندی.
‫راستی، بذار یه چیزی ازت بپرسرم.
‫می‌خوام قطع کنم.
‫نه، وایسا.
‫خواهرم بهت کادو داد؟
‫آره.
‫از طرف من بود.
‫همین دیگه.
‫زنگ زدم که آرزوی بهترینا رو برات بکنم.
‫راستی، بذار یه چیزیم ازت بپرسم.
‫دوست خواهرم رو دیدی؟
‫دوستش؟
‫بهت گفتم. ‫همون دانشجوی ارشد.
‫الان یادم اومد.
‫فکر کنم دیدمش.
‫چجور پسریه؟
‫شیطون کوچولو رسما دیوونه شده.
‫می‌خواد توی ایها بمونه و خونه نیاد.
‫- نمی‌دونم مگه پسره چه... ‫- سانگ یان.
‫خواهر من بود؟
‫الان پیش هم هستین؟
‫آره.
‫تو...
‫تولدش رو تبریک گفتی
‫دیگه می‌تونی قطع کنی.
‫نگو که شما دوتا...
‫نه.
‫فکرت رو درگیر نکن.
‫حتی نذاشتی جمله‌م رو کامل کنم.
‫چرا یهو عصبی شدی؟
‫می‌دونم می‌خواستی چی بگی.
‫کافیه.
‫می‌تونی دیگه قطع کنی.
‫می‌خواین باهم شام بخورین؟
‫آره.
‫من نمی‌تونم مثل تو یه دوست بی‌عاطفه باشم.
‫درضمن،
‫چرا گفتی که
‫هدیه از طرف تو بود؟
‫من براش هدیه خریدم.
‫بنظرت جشن تولد گرفتن واسه یه مَرد بالغ
‫یکم ضایع نیست؟
‫شیطون کوچولو،
‫تا دیروقت بیرون نمون.
‫دیگه قطع می‌کنم.
‫قطع کن دیگه.
‫شب بخیر، رفیق.
‫شب خوش.
‫دوست؟
‫کدوم دوست؟
‫من بهش گفتم
‫که می‌خوام با یکی قرار بذارم،
‫نگفتم که الان قرار می‌ذارم.
‫اشتباه فهمیده.
‫دانشجوی ارشد؟
‫برام دیره که برای ارشد ثبت‌نام کنم؟
‫غیر این چطور قراره به سانگ یان توضیح بدیم؟
‫شاید بتونیم بهش بگیم
‫که با اون دانشجوی ارشد ‫رابطه‌ت بهم خورد
‫و الان باهم هستیم.
‫شاید جواب بده.
‫ما کی وارد رابطه شدیم؟
‫خیلی عجیب میشه.
‫تو الانشم به برادرت گفتی.
‫و هنوزم نمی‌خوای اعتراف کنی ‫که ازم خوشت میاد؟
‫از قبل می‌دونی؟
‫چیو می‌دونم؟
‫باشه، شوخی به کنار،
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫بپرس.
‫واقعا هیچ احساسی به من نداری؟
‫شاید یه کوچولو داشته باشم.
‫باشه.
‫پس چرا غافلگیر نشدی؟
‫برات عجیب نیست
‫که من نسبت به تو احساساتی دارم،
‫ولی از طرفی قبول ندارم
‫و باعث میشم بیفتی دنبالم؟
‫گفتی فقط یکم.
‫احتمالا اونقدری نیست
‫که بخوای باهام قرار بذاری.
‫چی میشه اگه هیچوقت
‫قبول نکنم؟
‫اونوقت هر روز دنبالت می‌افتم.
‫از طرفی،
‫احتمالا این تنها رابطه‌ای که توی تمام زندگیت ‫قراره نصیبت بشه.
‫پس هرچی که بقیه دخترای جوان تجربه می‌کنن،
‫ژی‌ژی،
‫تو هم باید تجربه کنی.
‫خانم سانگ، همه چی براتون آماده شده.
‫از این طرف، لطفا.
‫- تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫اینا چیه؟
‫- تولدت مبارک. ‫- چه خبره؟
‫- تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫مرسی.
‫[تولدت مبارک]
‫یکم دیگه کار اونا تموم میشه.
‫از اینجا به بعدش با خودمه.
‫همینجا منتظرم بمون.
‫برات یه مهمونی مرموزی
‫تدارک دیدم.
‫منم باهات میام.
‫نیازی نیست.
‫خودم میرم.
‫قراره خیلی اسرارآمیز بشه.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫[تولدت مبارک]
‫بابت کمکتون ممنونم.
‫دیگه برید خونه.
‫موفق باشی.
‫[دستور پخت نودل مامانی]
‫قارچ.
‫دو بار بُرش بده.
‫از چاقوی تزئینی استفاده بکن.
‫و بعدش...
‫پس این مهمونی تولدمه؟
‫تو...
‫چرا اینجا اومدی؟
‫بیرون منتظر باش.
‫بزودی تموم می‌کنم. ‫زودی تموم میشه.
‫مطمئنی که تنهایی از پسش برمیای؟
‫خیلی ساده‌س.
‫- نیاز به کمک نداری؟ ‫- واقعا نیاز ندارم. برو بیرون.
‫موفق باشی.
‫خیلی آسونه.
‫چیزی نیست. ‫نگران من نباش.
‫اینا رو اضافه می‌کنیم.
‫نودل رو اضافه می‌کنیم.
‫چطوره؟
‫[تولدت مبارک]
‫بذار اول بخورم.
‫نخور.
‫می‌تونی...
‫واسه یادگاری یه عکس بگیری.
‫خودم هنوز مزه‌ش نکردم،
‫پس فکر کنم...
‫قابل خوردنه؟
‫خوبه.
‫خوشمزه‌س؟
‫آره.
‫محاله.
‫بذار منم امتحان کنم.
‫- نه. ‫- چرا؟
‫واسه من درست کردی.
‫باید خودم همه‌ش رو بخورم.
‫باید طعم خیلی بدی داشته باشه.
‫واقعا خوشمزه‌س.
‫دیگه نخور.
‫امسال می‌تونی سه تا آرزو کنی.
‫دوتا از آرزوهاتو می‌تونی بهم بگی.
‫سومی رو پیش خودت نگه دار.
‫اگه آرزوهات زیاد باشه، برآورده نمیشن.
‫فقط یه آرزو دارم.
‫اینم مشکلی نداره.
‫تولدت مبارک.
‫- مرسی. ‫- چه آرزویی کردی؟
‫خودت می‌دونی.
‫خب...
‫آرزوت راحت برآورده میشه.
‫جوابم آره هست.
‫یعنی میگی که...
‫قبول می‌کنی نامزدم بشی؟
‫فقط واسه اینکه
‫می‌خوام در تولدهای آینده‌ت....
‫کنارت باشم.
‫می‌تونم؟
‫البته که می‌تونی.
‫پس...
‫من کیک رو می‌بُرم.
‫اول صاحب مجلس باید بخوره.
‫چرا همش بهم زل زدی؟
‫فقط انتظارش رو نداشتم
‫به این زودی جواب آره بدی.
‫بنظرم امروز، روز بخصوصیه.
‫چطور مگه؟
‫اولا این اولین تولدیه
‫که با تو جشن گرفتم.
‫و همینطور اولین روزیه که باهم هستیم.
‫از الان به بعد،
‫همیشه کنارت هستم.
‫راستی،
‫یه چیزایی هست
‫که احساس می‌کنم باید بدونی.
‫فکر نکنم در مورد
‫وضعیت خانواده‌م بهت گفته باشم.
‫موضوع اینکه...
‫مادرم فوت شده.
‫و پدرم...
‫توی کما هست.
‫با یکی تصادف کرد و طرف کشته شد.
‫ولی من دیه‌ش رو دادم.
‫الان...
‫من...
‫خونه ندارم،
‫ولی یه ماشین دارم.
‫همینطور یکم پس‌انداز دارم.
‫متاسفم که
‫یهویی اینا رو گفتم.
‫لطفا ناراحت نشو.
‫ناراحت نشدم.
‫فقط نگران بودم که صحبت درباره این چیزا
‫ممکنه تو رو ناراحت کنه.
‫چرا منو باید ناراحت کنه؟
‫ولی...
‫اعتراف می‌کنم که کمی مضطربم.
‫چرا؟
‫نگرانم که باهاشون کنار نیای.
‫من مشکلی نمی‌بینم.
‫الو.
‫عزیزم، یکم بعد بیکاری؟
‫بیا باهم ناهار بخوریم.
‫برای مطالعه به کتابخونه میرم.
‫روز بعد چطوره؟
‫کتابخونه؟
‫نمیشه منو همراهی کنی؟
‫یه روز دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برق قطع شده. ‫جایی برای مطالعه نیست.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫الان داشتم به کتابخونه می‌رفتم.
‫می‌دونم کدوم کتابخونه رو میگی.
‫همون که این نزدیکیاست.
‫صندلی‌هاش محدوده.
‫تا الان صندلی‌هاش پُر شده.
‫پس...
‫- یه کافی‌شاپ همین نزدیکیاست. ‫- بریم خونه‌ی من.
‫خونه‌ی تو؟
‫اونجا مطالعه کن.
‫هنوز ناهار نخوردی، نه؟
‫عالیه.
‫یه چیز خوشمزه برات درست می‌کنم.
‫آشپزی هم بلدی؟
‫من کلی مهارت دارم.
‫مثلا؟
‫مثلا...
‫کفش‌هاتو عوض کن.
‫می‌تونی توی اتاق من درس بخونی.
‫میز مطالعه داره.
‫من...
‫می‌تونم همینجا بخونم.
‫نیازی نیست به اتاق تو برم.
‫من اینجا غذا می‌پزم.
‫مزاحم درس خوندنت نمیشم؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫از قبل میز رو برات آماده کردم.
‫تو درس بخون.
‫جاشو، موقع درس خوندن من،
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫منم...
‫همینجا می‌شینم.
‫همینجا می‌شینی؟
‫می‌خوام بیشتر ببینمت.
‫[قنادی لوکا]
‫می‌تونین همچین چیزی درست کنین؟
‫بله، می‌تونیم.
‫برای کِی می‌خواین؟
‫دوشنبه هفته بعد.
‫باشه. بذارید یادداشت کنم.
‫خانم، فامیلی‌تون چیه؟
‫سانگ.
‫یه کیک بیست سانتی‌متری میشه.
‫خانم، موبایل‌تون داره زنگ می‌خوره.
‫عکس گرفتین؟
‫بله. شما جواب بدید.
‫سلام، مامان.
‫سلام، ژی‌ژی.
‫بیرون بودم.
‫تازه رسیدم خونه.
‫در مورد دستور پخت نودل ازم پرسیده بودی؟
‫تولد کسیه؟
‫تولد جاشو هست.
‫دوان جاشو؟
‫من توی ایها درس می‌خونم
‫و جاشو هم هوای منو داشت.
‫اینجا تک و تنهاست.
‫برای همین گفتم
‫خوب میشه براش نودل درست کنم.
‫ولی...
‫مطمئنم نودل تو خیلی خوشمزه‌تره.
‫خیلی باملاحظه شدی.
‫باشه، یکم دیگه دستور پخت نودل رو می‌نویسم
‫و برات می‌فرستم.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫خانم، ببینید.
‫پس یه کیک بیست سانتی شد
‫که برای دوشنبه‌‎ی هفته آینده می‌خواین.
‫خودتون کیک رو می‌گیرین؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫همه‌ش رو نوشتم.
‫مرسی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»