‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگرفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫من معمولا زیاد نوشیدنی نمی‌خورم.
‫- خب... ‫- با کی رفتی؟
‫هم اتاقی‌هام.
‫من فقط اون‌ها رو می‌شناسم.
‫هم اتاقی‌هات؟
‫پس اون پسره که دیروز ‫باهات اومده بود بیرون کافه چی؟
‫همونی که قدش ۱۹۵ئه
‫و الان بهت همبرگر داد.
‫اونم هم اتاقیته؟
‫نه، دوست هم اتاقیمه.
‫همونه؟
‫منظورت چیه؟
‫همونی که ازش خوشت میاد.
‫اونه؟
‫آره؟
‫نه.
‫نیست؟
‫خب بهم بگو.
‫اگه اون سلیقه‌ات نیست، پس سلیقه‌ات چیه؟
‫نمی‌خوام بگم.
‫جاشو.
‫مردی که بانمک
‫و خوش‌قیافه باشه؟
‫نه.
‫اون...
‫رفتار و قیافه‌اش مردونه‌ست.
‫مردونه؟
‫پس...
‫تو...
‫از مردهای هیکلی خوشت میاد.
‫درسته؟
‫نه.
‫عضله‌ای نباشه ولی مردونه باشه.
‫تازه، اون با همه مهربونه.
‫ولی مردی که تو توصیف کردی
‫به نظر میاد عوضی باشه.
‫اون عوضی نیست.
‫- هست. ‫- نیست.
‫خیلی فضولی.
‫من فضولم؟
‫تو عمرم همچین مردی رو ندیدم.
‫- خدای من. ‫- فقط کنجکاوم.
‫خیلی فضولی.
‫میشه انقدر منو سین‌جیم کنی؟
‫باشه.
‫دیگه هیچی نمی‌پرسم.
‫اگه کنجکاوی،
‫به آینه نگاه کن.
‫جاشو؟
‫بله.
‫تو...
‫الان تو دهه ۲۰ سالگی زندگیت هستی.
‫چرا با یکی وارد رابطه نمیشی
‫جای اینکه منو اذیت کنی...
‫از کجا یه دختر پیدا کنم؟
‫چرا تو...
‫یکیو بهم معرفی نمی‌کنی؟
‫نمیشه.
‫من فقط دخترهای همسن و سال خودمو می‌شناسم.
‫همسن و سال خودت؟
‫من راضی‌ام.
‫منظورت چیه؟
‫واضح گفتم دیگه.
‫داره اذیتم می‌کنه؟
‫تا حالا از این حرف‌ها بهم نزده بود.
‫ژی‌ژی.
‫ژی‌ژی!
‫خیلی دلم واست تنگ شده بود.
‫بالاخره اومدی خونه.
‫چرا انقدر طول کشید؟ ‫پروازت تاخیر داشت؟
‫نه.
‫به خاطر سانگ یان دیر شد.
‫سانگ یان مجبورم کرد ‫تو فرودگاه منتظر بمونم.
‫چرا؟
‫چرا ژی‌ژی رو مجبور کردی منتظر بمونه؟
‫نه، مامان. ‫خودت بهم گفتی...
‫اردک سوخاری که دوست داره رو واسش بخرم.
‫- آره. ‫- نیم ساعت تو صف منتظر بودم.
‫باید زودتر می‌رفتی.
‫- راست میگه. ‫- مجبورش کردی تنها منتظر بمونه.
‫- ماهی بخارپز شده. ‫- همین یکی که نیست.
‫- واست توت‌فرنگی خریدم. ‫- توت‌فرنگی؟
‫توت‌فرنگی‌های بزرگ!
‫- توت‌فرنگی سفید. ‫- چمدون رو بیار تو.
‫- من... ‫- همه وسایلو بیار.
‫وقتی پرنسس کوچولو بیاد خونه،
‫منِ بدبخت میشم کارگر.
‫در!
‫پرنسس کوچولو اومده خونه.
‫واسه من خریدی؟
‫خوشت میاد. بازش کن.
‫مراقب باش، داغه.
‫خودشه؟
‫آره.
‫اینم هست.
‫دو تا خریدی.
‫پس انداز کردم واست بخرم.
‫دستت درد نکنه.
‫بابا، هدیه سال جدید شما.
‫- ممنون. ‫- کرم دسته.
‫میری سر ساختمون ازش استفاده کن.
‫دیگه دستت تو زمستون‌ها پوست‌پوست نمیشه.
‫ممنون، ژی‌ژی.
‫- دختر خوب. ‫- خیلی با ملاحظه‌ست.
‫- من بزرگ شدم. ‫- فقط خودش این‌جوری فکر می‌کنه.
‫بالغ شدم.
‫ممنون.
‫نگران من نباشید.
‫- نگران نباشید. ‫- خیلی بهش پول تو جیبی می‌دین.
‫ترم بعد بهش پول ندید.
‫کادوی من کجاست؟
‫حالا شد.
‫خیلی بهت میاد.
‫- واقعا؟ ‫- خیلی خفن شدی.
‫مامان، نگاهش کن.
‫دروغ میگم؟
‫- چی شده؟ ‫- این چیه؟ نمی‌خوام. واسه خودت.
‫چرا؟
‫- خیلی زشته. ‫- زشت نیست.
‫دوستش ندارم!
‫بابا، از نظر تو قشنگ نیست؟
‫احمقانه‌ست.
‫قشنگه.
‫می‌دونم سلیقه‌ی خوبی داری.
‫امسال عینک‌های نامتقارن مُد شده.
‫- دوستش نداری؟ ‫- نه، ندارم.
‫- نداری؟ ‫- نه.
‫- دوستش داری؟ ‫- نه!
‫بگو دوستش داری!
‫دوستش دارم!
‫بگو از ته دل دوستش داری.
‫از ته دل دوستش ندارم!
‫- پس نزن. ‫- کافیه
‫- بشین. ‫- خوشمزه نیست؟
‫شیطون کوچولو.
‫بذار بگم.
‫نیم ساعت تو صف وایستادم
‫تا این اردک سوخاری رو واست بخرم.
‫به نفعته بخوری و...
‫ممنون، سانگ یان.
‫عینکمو پس بده.
‫چون مجانیه قبولش می‌کنم.
‫خوشمزه‌ست؟
‫ژی‌ژی.
‫آخرین بار بهم گفتی
‫که شیائو دوان آپاندیشو عمل کرده.
‫الان حالش چطوره؟
‫خوب شده.
‫دکتر گفته بود به خاطر این بوده ‫که ساعت‌های نامتعارف غذا خورده.
‫درست غذا نمی‌خورد.
‫پس تو هم شنیدی.
‫نباید از غذات بزنی.
‫زندگی سختی داشت.
‫زیاد کار می‌کرد.
‫احتمالا روی سلامتیش تاثیر گذاشته.
‫الان سر کار چطوره؟
‫خیلی خوبه.
‫خیلی از هم‌کلاسی‌های من ‫بازی‌های که طراحی کرده رو می‌شناسن.
‫خیلی محبوبه.
‫خوشحالم عاقبت بخیر شده.
‫پسر خیلی خوبیه.
‫سانگ یان رو نگاه کنید. ‫مثل احمق‌ها شده.
‫گوش کن، سانگ یان.
‫یه نگاه به شیائو دوان بنداز،
‫بعد یه نگاه به خودت بنداز.
‫با دختر خانم ژانگ واست قرار گذاشتم.
‫بعد از ظهر رو چشم انتظارت بود ‫و به خودت زحمت ندادی بری.
‫همون موقع گفتم.
‫نمیرم.
‫من واست اون قرار رو جور کردم. ‫چرا نرفتی؟
‫باید از روی ادب و احترام می‌رفتی
‫و با اون دختر آشنا می‌شدی.
‫بابا، مامان.
‫به نظرتون من نیاز دارم؟
‫ابدا.
‫پس واسه من دختری رو پیدا نکنید.
‫من نمیرم.
‫قرار بدون آشنایی قبلی بود؟
‫باشه.
‫من دیگه کاری به کارت ندارم.
‫از صبح تا شب فقط می‌خوری و می‌خوابی.
‫فکر می‌کردم وقت داشته باشی ‫یه لیوان چایی بخوری.
‫نمی‌دونستم انقدر سرت شلوغه.
‫نزدیک بود.
‫خیلی کله‌شقی.
‫آخرش پیر میشی و تنها می‌مونی.
‫کافیه. ‫توت‌فرنگی‌ها رو حروم نکنید.
‫حس کردم رابطه‌مون سرد شده.
‫وایسا من یکی بنداز. ‫دهنتو باز کن.
‫توت‌فرنگی‌ها رو حروم نکنید.
‫- ژی‌ژی، ماهی‌ بخارپز بخور. ‫- وایسا کاسه رو بدم.
‫ژی‌ژی، ماهی بخارپز.
‫زود باش بخور.
‫زود باش. سرد میشه.
‫- باشه. ‫- زود باش بخور.
‫زود باش.
‫نمی‌خوام. بذار سر جاش.
‫نمی‌خوام!
‫می‌خوای منو بکشی؟
‫ببر اونور.
‫تو چه‌ت شده؟
‫حتما یه چیزی می‌خوای.
‫میری سر قرار از پیش نشناخته؟
‫چرا واسه تو مهمه؟
‫تعجب نداره یه دفعه با من مهربون شدی.
‫پس سر قرار از پیش نشناخته نرفتی؟
‫به نظرت من باید سر این قرارها برم؟
‫نیاز نداری؟
‫اگه سر قرار از پیش نشناخته نری
‫می‌خوای با زندگیت چیکار کنی؟
‫خجالت می‌کشی بری؟
‫اگه خجالت می‌کشی،
‫می‌تونی
‫از دوان جاشو بخوای باهات بیاد.
‫با خودت ببرش.
‫مجرده.
‫یه سال از تو بزرگ‌تره
‫و اونم مجرده.
‫تازه...
‫تازه، فکر می‌کنم شاید...
‫دنبال یه نفر باشه.
‫شاید بتونی بیای ایها.
‫یا اون بیاد نانوو پیشت.
‫می‌تونید با همدیگه برید.
‫این‌جوری خجالت نمی‌کشی.
‫چرا؟
‫دوان جاشو اذیتت کرده؟
‫فکر می‌کنم
‫که دیگه اون جوون نیست.
‫اگه کسی نیاد تو زندگیش، ممکنه...
‫عاقبت خیلی تنها بشه.
‫اگه تک و تنها باشه،
‫به خودش مربوطه.
‫اونو با من مقایسه نکن.
‫حالا میری سر این قرارهای ناشناخته یا نه؟
‫نیازی ندارم برم.
‫در این صورت...
‫ولی مامان بهت گفت برو.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون الان یه دختری هست
‫که سعی می‌کنه نظرمو جلب کنه.
‫فهمیدی؟
‫چرا قیافه‌تو این‌جوری کردی؟ ‫جدی میگم.
‫خب...
‫می‌تونی به دوان جاشو بگی
‫تنها بره
‫و از قرار ناشناخته
‫با تیکه‌های عهد بوقیش لذت ببره.
‫در رو باز کن.
‫باز کن.
‫بپر.
‫در رو باز کن! خیلی بچه‌ای!
‫بگو خوشتیپم تا باز کنم. زود باش.
‫بگو.
‫خوشتیپی.
‫بلندتر.
‫تو خوشتیپی.
‫بلندتر.
‫چرا اذیت می‌کنی؟
‫خوشتیپی. ‫حالا بیا در رو باز کن.
‫حالا شد.
‫خواهر خوبی هستی.
‫لطفا تشریف بیارید.
‫اصلا خوشتیپ نیستی.
‫بعدا باید برم بیرون.
‫مامان!
‫ژی‌ژی، اینو بو کن.
‫بوی آفتاب نگرفته؟
‫چرا باید نور آفتاب بده؟
‫از صبح ملافه رو زیر نور آفتاب گذاشتم.
‫واسه همین الان روکش تخت رو می‌کشم.
‫باشه.
‫برو ملافه‌ی خرسی رو بیار.
‫هنوز تو کمده؟
‫آره، همون جاست.
‫باشه.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره.
‫- می‌ذارمش اینجا. ‫- من می‌ندازم.
‫مامان، برو استراحت کن.
‫دیر وقته.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫باشه. اول اینو می‌شورم.
‫- برو. ‫- باشه. شب بخیر.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[سانگ ژی، تولد ۱۸ سالگیت مبارک]
‫از کجا یه دختر پیدا کنم؟
‫چرا تو...
‫یکیو بهم معرفی نمی‌کنی؟
‫نمیشه.
‫من فقط دخترهای همسن و سال خودمو می‌شناسم.
‫همسن و سال خودت؟
‫من راضی‌ام.
‫جدی گفت؟
‫[سانگ ژی]
‫جاشو.
‫فکر کنم سانگ یان با یه دختره‌ست.
‫واقعا؟
‫[برادر ۲]
‫فکر می‌کنم دختره کوچیک‌تره.
‫[سانگ ژی]
‫نگو از یه دختر کوچیک‌تر خوشش اومده.
‫بزرگ باشه ایرادی نداره؟
‫بزرگ میشه دانشجو.
‫میشه آدم بالغ، درسته؟
‫خب چرا که نه؟
‫فقط داره در مورد ‫سانگ یان حرف می‌زنه، درسته؟
‫وقتی برای بقیه پیش بیاد قابل قبوله.
‫اما اگه واسه اون پیش اومده بود،
‫احتمالا قبول کردن این مسئله واسش دشوار بود.
‫هر چی نباشه، برای اون،
‫من صرفا برادر بزرگش هستم.
‫اگه تا الان منو نمی‌شناخت،
‫من ۱۹ سالمه و اون ۲۴ سال،
‫منو هم‌سن خودش می‌دید.
‫متاسفانه، این‌جوری نشد.
‫شاید از دید اون،
‫من همیشه یه دختر ۱۴ ساله باشم
‫که خواهر دوست صمیمیشه.
‫[نگو از یه دختر کوچیک‌تر خوشش اومده.] ‫[بزرگ باشه ایرادی نداره؟]
‫[فصل سیزدهم - حرف دلتو فهمیدم، ‫فکر کنم تو هم داری عاشق میشی]
‫مشغول برنامه ریزی واسه جشن عروسیم بودم
‫و همین‌طور باید واسه کار میومدم .
‫اگه بهم زنگ نزده بودی،
‫امروز انقدر غذا نمی‌خوردم.
‫پس بیشتر بخور.
‫اگه می‌خوای بازم سفارش بده.
‫نمی‌خوام وقتتو بگیرم.
‫گوش کن، دوان جاشو.
‫نمی‌خوام به تو و سانگ یان بگم ‫ساقدوش من باشید.
‫چرا؟ با من مشکل داری؟
‫با تو و سانگ یان مشکل دارم.
‫جشن عروسی‌مو تصور کن.
‫اگه من و تو و سانگ یان
‫کنار همدیگه بایستیم،
‫مردم ممکنه فکر کنن ‫اونجایید تا عروس منو بدزدید.
‫چرت نگو.
‫دوان جاشو.
‫اخیرا زیاد تلفنی حرف نزدیم.
‫چرا بهم زنگ نمی‌زنی؟
‫درگیر چه کاری بودی؟
‫مگه جز کار چیز دیگه‌ای هست؟
‫تازگی‌ها از دختری که دلتو برده چیزی نگفتی.
‫بیا حرف بزنیم.
‫چیزی نبوده.
‫حرفی نیست.
‫به کسی نمیگم. تعریف کن. ‫خیلی کنجکاوم بدونم.
‫تو رو خدا. چه‌جور دختریه؟
‫یه خانم جوونه.
‫یه‌کم کوچیک‌تره.
‫نمی‌شناسیش.
‫چه ایرادی داره کوچیک‌تر باشه
‫البته تا وقتی که زیر سن قانونی نباشه.
‫اگه سنش قانونیه برو دنبالش
‫وگرنه اونوقت یعنی من از تو بهترم ‫که یکیو توی زندگیم دارم.
‫این‌جوری نیست.
‫به نوعی احساس گناه می‌کنم.
‫احساس گناه؟ ‫نگران نیستی یکی دیگه دلشو ببره؟
‫عادیه.
‫اگه با پسر خوبی آشنا بشه،
‫خوشحال میشم.
‫یعنی...
‫از یکی دیگه خوشش میاد؟
‫چه دختر جالبیه
‫که به تو علاقه‌ای نداره.
‫دوان جاشو، ناراحت نباش.
‫از چه‌جور مردی خوشش میاد؟
‫تحلیل می‌کنم و بهت توصیه میدم. ‫بهم بگو.
‫خب، این پسره...
‫خیلی طنازه.
‫با دخترها راحت ارتباط می‌گیره ‫و با همه مهربونه.
‫ممکنه حتی یه‌کم بی حیا باشه.
‫خودت نیستی؟
‫داری بهم توهین می‌کنی؟
‫نه.
‫احیانا...
‫تو رو نمیگه؟
‫غیر ممکنه.
‫اون پسره رو دیدم.
‫قیافه‌اش با توصیفی که ازش گرفتم ‫کاملا مطابقت داره.
‫پسره خیلی گرم می‌گیره.
‫عوضیه.
‫شاید هم نه.
‫می‌دونی، آدم‌ها جلوی ‫اونی که ازشون خوششون میاد
‫برعکس صحبت می‌کنن.
‫دانشگاه که بودم، ‫از یه دختره خوشم میومد،
‫اسمش وان لینگ بود ‫و زبان خارجه می‌خوند.
‫وقتی جدا شد، اومد سمت من.
‫وقتی دوباره آشتی کردن، ‫بهم گفت،
‫«چینگ فی، تو از چه دختری خوشت میاد؟
‫می‌تونم یکیو بهت معرفی کنم.»
‫می‌تونستم بهش چی بگم؟
‫یه دختری رو براساس اون از خودم ساختم.
‫یه دختر براساس اون از خودت درآوردی؟
‫بعیده.
‫ولی ممکنه.
‫درست میگم؟
‫گوش کن، به جونت قسم.
‫مردهای زیادی رو ندیدم که این توصیفات ‫بیشتر از تو بهشون بخوره.
‫خانم، بازم سفارش دارم!
‫من اون مردی‌ام که خوشش میاد؟
‫آقا، چی میل دارید؟
‫- بال مرغ. ‫- باشه.
‫- و این. ‫- باشه، الان.
‫من رسیدم نانوو.
‫بعدا می‌بینمت.
‫باشه.
‫چرا بهم خبر داد؟
‫رفیق!
‫چاق شدی؟
‫- یه‌کم. ‫- نه زیاد.
‫خوبه، خوشحالی.
‫- سلام، سانگ ژی. ‫- چینگ فی.
‫تبریک میگم.
‫نذاشتم دم در پاکت قرمز تحویل بده.
‫- قبول نمی‌کنی، درست میگم؟ ‫- درسته.
‫یه چیز کوچیکه. قبول کن.
‫نمی‌تونم قبول کنم. ‫همین که اومدین خیلی ارزشمنده.
‫لازم به هدیه نیست.
‫لطفا قبول کن.
‫نه.
‫امروز دست و دلباز شدی.
‫جدی؟ ‫توقع دارم تو دو تا پاکت بهم بدی.
‫تنها نوشیدنی نخور.
‫دو تایی بعد جشن...
‫نوشیدنی می‌خوریم، باشه؟
‫- بشینید. ‫- آره، بشینید.
‫- اینجا بشین. ‫- اینجا بشین.
‫بیا، سانگ ژی.
‫- بشین. ‫- مراقبشون باش.
‫- اینجا بشین. ‫- بشین.
‫اگه نمی‌خوادش، بده به من.
‫جاشو!
‫- جاشو، بیا اینجا! ‫- اینجا!
‫چرا انقدر دیر اومدی؟
‫دور سر خودم می‌چرخیدم.
‫امروز شیک و پیک کردی.
‫خوشتیپ شده، نه؟
‫رفیق. می‌دونی ساعت چنده؟
‫نزدیک بود عروسی‌مو از دست بدی.
‫گم شده بودم.
‫- خیلی‌خب، من میرم حاضر بشم. ‫- همون کراواتیه که من بهش دادم؟
‫نهایت تلاشتو کن.
‫- میرم آماده بشم. ‫- برو.
‫- اینجا بشین. ‫- بسپر به من.
‫- زود باش، بشین. ‫- بشین.
‫این پاکت قرمز رو واسه سال جدید بهت میدم.
‫سخت میشه از تو تعریف کرد.
‫نظرت چیه بهت بگم: «داداش عزیز؟»
‫بگو «داداش.»
‫با داداش راحتم.
‫داداش عزیز.
‫هیچی نشده نوشیدنی خورده؟
‫می‌خوای حالمونو بهم بزنی؟
‫جاشو، شما دو نفر ‫از زمان دانشگاه هم حال‌بهم‌زن‌تر شدین.
‫دقیقا.
‫داداش عزیز، دارن اذیتم می‌کنن.
‫حالم بد شد!
‫الان واسه منه.
‫از امروز به بعد،
‫سانگ یان داداش عزیز منه.
‫دیوونه شدی؟
‫سانگ یان، تسلیم شو. ‫ایرادی نداره.
‫حتما، باشه.
‫چندشم شد.
‫مورمورم شد.
‫- بیا نوشیدنی بخوریم. ‫- نوش جان.
‫داداش.
‫نگو داداش.
‫این‌جوری صدام می‌زنن حالم بد میشه.
‫پس...
‫چیه؟
‫اون...
‫چیزیش شده؟
‫امروز عجیب شده.
‫حالا بهت میگم چی شده.
‫اینجا رو ببین.
‫بیمارستان روانی ایها.
‫وقتی برگشتی برو خودتو اینجا بستری کن.
‫داداش عزیز، خیلی به فکرمی
‫که واسم بیمارستان پیدا کردی.
‫رفیق، این‌جوری نگو. باشه؟
‫چرا، داداش عزیز؟
‫برو اونور، سانگ ژی. ‫بیا جامونو عوض کنیم.
‫قبل اینکه نوشیدنی بخورم بالا میارم.
‫برو اونور بشین.
‫باشه؟ ‫تو رو خدا، التماست می‌کنم.
‫تو چه‌ت شده؟
‫برو اونور.
‫- خیلی وقته ندیدمت! ‫- شاید واسه شما خیلی وقت باشه.
‫ما همین هفته پیش همدیگه رو دیدیم!
‫- بعد، به داماد خوش آمد میگیم، ‫- باید چی بگم؟
‫که از خوراک عشق چاق و چله شده،
‫ولی هنوز خوشتیپه،
‫چینگ فی،
‫و عروس زیبای اون، شیون!
‫ورود اون‌ها رو به سالن خوش آمد بگید!
‫کنجکاوم بدونم آیا این پله‌ها
‫تحمل سنگینی عشق اون‌ها رو داره!
‫یه کف مرتب!
‫زود باش، فیفی!
‫به این پله‌های محکم نگاه کنید.
‫مثل مسیر آینده‌ی اون‌هاست.
‫با هر قدمی که برمی‌دارن،
‫به سوی خوشبختی
‫و ثبات میرن.
‫و در این لحظه
‫لایق تشویق و دست
‫همه‌ی شما هستن!
‫چینگ فی.
‫از این عشق خیلی تپل شدی.
‫می‌دونم
‫باید تشکر و قدردانی زیادی داشته باشی.
‫نظرت چیه میکروفون رو بگیری
‫و صحبت کنی؟
‫من...
‫اول از همه، از همه‌تون ممنونم ‫که واسه عروسی من تشریف آوردید.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫که به این زودی ازدواج کنم.
‫من...
‫مطمئنم دوست‌های منم انتظار نداشتن که
‫انقدر زود ازدواج کنم.
‫همین‌طور می‌خوام از زنم تشکر کنم.
‫چهره و قد من
‫برای اون مشکل نداره.
‫حتی یکی مثل من
‫می‌تونه زنی به این زیبایی داشته باشه.
‫من...
‫دوستان، زن گرفتم!
‫آفرین!
‫کمکم کن عکس بگیرم.
‫مهمانان عزیز،
‫لیوان‌هاتون رو بلند کنید!
‫چیکار می‌کنید؟
‫لیوان‌هاتونو بیارید بالا!
‫آره، درسته! ‫لیوان‌هامونو بیاریم بالا.
‫دوستان!
‫بخورید و بنوشید!
‫نوش جان!
‫- خیلی‌خب! ‫- نوش جان!
‫از سه می‌شمریم
‫و واسشون ازدواج خوبی رو آرزو می‌کنیم!
‫سه، دو، یک!
‫- ازدواج خوبی داشته باشید! ‫- ازدواج خوبی داشته باشید!
‫خیلی‌خب، می‌بینیم که عروس و داماد عزیز
‫از روی صحنه عروسی پایین میان،
‫این یعنی شروعِ...
‫ضیافت عروسی چینگ فی و شیون!
‫- زود باشید. ‫- هر چقدر می‌خواید بخورید
‫- بخورید. ‫و مثل چینگ فی چاق و چله بشید!
‫من اینو می‌خوام.
‫بهت نزدیکه.
‫باشه.
‫همه ذرت‌ها...
‫واسه تو.
‫[چرا سلام نکردی؟]
‫راضی شدی؟
‫دیگه جا ندارم.
‫[برادر ۲]
‫چرا سلام نکردی؟
‫ژی‌ژی،
‫واست کیک شکلاتی خریدم.
‫تو یخچاله.
‫یادت باشه بخوری.
‫مهم نیست.
‫ژی‌ژی کیه؟
‫خودتو نزن به اون راه که نمی‌دونی.
‫لقب منه.
‫چرا داداشت این‌طوری صدات نمی‌زنه؟
‫هر از گاهی بهم میگه.
‫وقت‌هایی که رو مخش نیستم.
‫دیگه کی با این اسم صدات می‌کنه؟
‫بابام، مامانم، خاله‌ام، داییم،
‫خاله بزرگم.
‫آدم‌هایی که باهاشون نزدیکم.
‫و جریانِ «برادر ۲» چیه؟
‫برادر ۱ و برادر ۲.
‫مشکلیه؟
‫چرا من برادر ۲ هستم؟
‫تو از سانگ یان بزرگ‌تری.
‫پس...
‫یک و دو.
‫باشه.
‫اون مردی که به دلت نشسته چند سالشه؟
‫چرا دوباره این بحث رو پیش کشید؟
‫چرا اهمیت میدی؟
‫بهم بگو.
‫هم دانشگاهیته
‫و ورودیش با تو یکیه؟
‫نه.
‫دیگه چه آدم‌هایی رو می‌شناسی.
‫آدم‌های بیرون از دانشگاه رو هم می‌شناسم.
‫چطوری باهاش آشنا شدی؟
‫بیرون بودیم آشنا شدیم.
‫کجا؟
‫تو کافه.
‫الکی نگو.
‫وقتی نوشیدنی خورده بودی، ‫بهم گفتی
‫اونو توی کارائوکی دیدی.
‫من گفتم؟
‫چی گفتم؟
‫آره.
‫توی کارائوکی آشنا شدیم.
‫آخه آدم‌های زیادی رو می‌شناسم،
‫واسه همین گیج شده.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫فقط فکر می‌کنم...
‫که چینگ فی خیلی باهوشه.
‫چینگ فی چه ربطی به این موضوع داره؟
‫چطوری عاشقش شدی؟
‫تو رو خدا بس کن.
‫چرا باید بهت بگم؟
‫- اونو ببین. ‫- بیا جامونو عوض کنیم.
‫نه، نمی‌خوام.
‫- تو... ‫- اینجا بشین.
‫همون جا بشین.
‫داداش عزیز، غذا بخور. ‫بیشتر بخور.
‫حرفشم نزن.
‫همین جا بشین.
‫[ما پیوند ازدواج بستیم، ‫یک ازدواج شاد و ابدی]
‫بالاخره.
‫یعنی چی؟
‫نوشیدنی نمی‌خوری؟
‫این‌جوری جوابِ...
‫چالش پنج سال پیشتو میدی؟
‫بذار منم یه لقمه بخورم. زود باش.
‫دارم ضعف می‌کنم.
‫بیا.
‫- خیلی گرسنه‌ام. ‫- یه چیزی بخور.
‫- بعدش نوشیدنی می‌خوریم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، نگران نباش.
‫- مشکلی نداره. ‫- یه قلپ هم نخوردی.
‫- واست می‌ریزم. ‫- باشه.
‫چینگ فی کجاست؟
‫داره مهمون‌ها رو بدرقه می‌کنم.
‫چه زوج قشنگی‌ان.
‫خدای من. ‫خیلی بهش حسودیم میشه.
‫حسودیت میشه؟
‫سرتو بالا بگیر. چی شده؟
‫کِی میریم؟
‫خیلی وقته ندیدمشون.
‫- می‌خوام باهاشون نوشیدنی بخورم. ‫- باشه.
‫بگیر. بیا انقدر نوشیدنی بخوریم ‫تا از حال بریم.
‫سانگ یان، بس کن.
‫پس من میرم خونه.
‫باشه. تو اول برو خونه. ‫می‌خوای برسونمت؟
‫نه، تنهایی میرم.
‫تحمل این دو تا رو ندارم.
‫- فکر خوبیه. ‫- باشه.
‫زود باشید.
‫بیاید بخوریم.
‫جاشو، اول من میرم خونه.
‫بیا، به افتخار تو بخوریم.
‫من دارم میرم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، شیطون کوچولو.
‫مراقب خودت باش.
‫شیطون کوچولو.
‫خداحافظ.
‫زیاد نخور.
‫نگران نباش. ‫من حواسم بهش هست.
‫باز شروع کرد.
‫سانگ ژی.
‫چرا تند تند راه میری؟
‫تو هم داری میری؟
‫نه.
‫اما دیر وقته.
‫با ماشین داداشت می‌رسونمت.
‫مگه تو نوشیدنی نخـ...
‫کل شب رو کنار من نشسته بودی.
‫نمی‌دونی نوشیدنی خوردم یا نه؟
‫می‌دونم نخوردی.
‫اما مجبور نیستی منو برسونی خونه.
‫خودم می‌تونم برگردم.
‫بخوای منو برسونی و دوباره برگردی اذیت میشی.
‫نه بابا.
‫اگه یکی دیگه می‌خواست تو رو برسونه
‫شاید اذیت می‌شدم.
‫چی؟ به من میدی؟
‫پاکت قرمز رو...
‫به ژی‌ژی‌مون برمی‌گردونم.
‫صبر کن.
‫الان چی صدام زدی؟
‫ژی‌ژی.
‫گفتی آدم‌هایی که بهت نزدیک هستن ‫تو رو این‌طوری صدا می‌زنن.
‫پاکت واسه خودت باشه.
‫چون به سانگ یان گفتی داداش...
‫باید واسش یه چیزی بگیری.
‫واسه ژی‌ژیه.
‫ضرری نداره.
‫بگیرش.
‫بریم.
‫فردا صبح.
‫ساعت چند؟
‫بلیتم ساعت ۸ صبحه.
‫توی یه هواپیما هستیم.
‫فردا صبح،
‫میام می‌رسونمت فرودگاه.
‫ممنون، جاشو.
‫برو دیگه.
‫هدیه‌ات واسه سال جدید.
‫ممنون، جاشو.
‫بازش کن.
‫اول اسم و فامیل منه؟
‫دوستش داری؟
‫خب...
‫برو خونه و زود بخواب.
‫باشه.
‫شب بخیر، جاشو.
‫شب بخیر.
‫دستبند با اول اسم و فامیلم.
‫یعنی چی؟
‫دستبند گرفتن به عنوان هدیه ‫چه معنایی دارد؟
‫«دستبند به معنی عشق ارزنده است
‫هدیه‌ای است برای عشاق»
‫عشق؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[سوپر میوه]
‫چقدر میشه؟
‫لطفا اینجا رو اسکن کنید.
‫باشه.
‫پرداخت شد.
‫واسه منه؟
‫انگاری از این‌ها دوست داری بخوری.
‫بریم.
‫نمی‌خوای بخوری؟
‫یکی می‌خوای؟
‫حالا می‌خورم.
‫بیا نزیک‌تر.
‫چیه؟
‫سانگ ژی.
‫حواست باشه.
‫از من سوء استفاده نکن.
‫چشم سفید.
‫[هنرمند ناشناخته - موسیقی ماشین ۶]