‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫وای.
‫سانگ
‫فکر کنم
‫بهتر باشه با خودم ببرمش.
‫باشه.
‫چه عالی. هر دومون یکی گرفتیم.
‫نظرت چیه بریم یه چیزی بخوریم؟
‫دیروقته.
‫چطوره دیگه برگردیم دانشگاه.
‫باشه. بریم.
‫بریم.
‫امروز خیلی خوش گذشت.
‫سانگ ژی.
‫میای بریم سالن غذاخوری، شام بخوریم؟
‫نه، من از بیرون یه چیزی سفارش میدم.
‫برگشتین.
‫- سلام. سلام.
‫ما داشتیم می‌گفتیم ‫شب سال نو بریم
‫سِنتر پلازا.
‫فالورهام پیشنهاد دادن. ‫می‌تونیم کلی عکس قشنگ بگیریم.
‫سِنتر پلازا؟
‫- آره. ‫ اونجا خیلی شلوغ میشه.
‫دیدی؟ منم همینو میگم.
‫ولی گوش نمیده.
‫پس
‫چطوره جیانگ مینگ رو هم ببریم؟
‫شب سال نوـه.
‫هر چی بیشتر باشیم، بهترـه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫من باید برگردم به خوابگاه.
‫شما ادامه بدین.
‫خداحافظ.
‫اون، این عروسک رو
‫برات گرفته؟
‫نخیر خودم گرفتم.
‫ببینم، نظرت درمورد جیانگ مینگ چیه؟
‫به نظر من که پسر خوبیه.
‫هم خوشتیپه هم مهربون.
‫عمرا اگه دوست برادرت به پاش برسه.
‫سانگ‌سانگ، برای بار آخر می‌پرسم.
‫مطمئنی شب سال نو با ما نمیای؟
‫مطمئنم.
‫اون بیرون سرده.
‫ولی اگه
‫انقدر اصرار نکن دیگه.
‫دلش نمی‌خواد بیاد.
‫تازه، اونجا خیلی شلوغ میشه.
‫به جای آتیش‌بازی هم ‫باید کله‌ی مردم رو ببینیم!
‫راست میگه. ویوی
‫شما برید خوش بگذرونید.
‫- بریم. ‫ باشه.
‫وانگ‌وانگ.
‫می‌خوای از من خوشگل‌تر بشی؟
‫قبول نیست. میرم لباسم رو عوض کنم.
‫نه، ویوی. لازم نیست لباست رو عوض کنی.
‫تو از همه‌مون خوشگل‌تری.
‫تو هم خوشگل شماره دویی.
‫خب دیگه. عالیه. بریم.
‫فکر کنم زیادی کوتاهه. ‫بهتره برم عوض کنم.
‫کوتاه نیست. خیلی هم خوبه.
‫واسه این مناسبت عالیه. ‫بزن بریم.
‫- پس بذار پالتوم رو بردارم. ‫- باشه، بردار.
‫بجنب.
‫- سانگ‌سانگ. بزن بریم.
‫یادت نره غذا بخوری.
‫باشه. یه چیزی سفارش میدم.
‫برات خوراکی‌های خوشمزه هم میاریم.
‫زیاد دلت برامون تنگ نشه‌ها.
‫سانگ‌سانگ.
‫- سال نو مبارک! سال نو مبارک!
‫- بریم دیگه. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ. غذا یادت نره.
‫مراقب باشید.
‫- باشه. اونجا جمعیت زیاده.
‫باشه. خداحافظ.
‫اومدی.
‫دلم می‌خواد ویوی رو غافلگیر کنم،
‫ولی دلم نمی‌خواد دوباره عصبانی بشه.
‫چرا؟ خب روراست بهش بگو.
‫دفعه پیش که ‫خوراک سیب‌زمینی سفارش دادم
‫تا سه روز از دستم عصبانی بود.
‫اشکالی نداره. ‫همیشه دفعه بعدی هم هست.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫پس ویوی کجاست؟
‫هی!
‫- سلام. ‫ سلام.
‫امروز عینکت رو نزدی.
‫نطرت چیه؟
‫بدون عینک خوشگل‌تر نشده؟
‫خیلی.
‫اعتماد به نفس داشته باش. ‫سرت رو بگیر بالا.
‫انقدر اذیتم نکن.
‫بس کنید. امروز قراره خیلی شلوغ بشه.
‫اگه الان نریم، دیگه جا گیرمون نمیاد.
‫- بیاید بریم. سانگ ژی کجاست؟
‫مگه اونم باهاتون نمیاد؟
‫نه.
‫- اون نمیاد. نه.
‫آهان، نمیاد؟
‫سانگ‌سانگ از جاهای شلوغ خوشش نمیاد.
‫گفت می‌مونه تو خوابگاه و ‫انیمه تماشا می‌کنه، مگه نه؟
‫- آره. آره.
‫بیاید بریم دیگه.
‫- دیرمون میشه. ‫ راست میگه.
‫- بیاید بریم. ‫ بیاید بریم.
‫- بریم چن شیانگ. ‫ بریم.
‫زودباش، جیانگ مینگ. بیا بریم.
‫باشه، منم اینجا چغندرم!
‫جاشو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫امشب با بچه‌های شرکت قراره شام بخوریم.
‫می‌تونیم خونواده‌هامون رو هم ببریم.
‫می‌خوام باهام بیای.
‫من که خونواده‌ت نیستم.
‫نمی‌تونم بیام.
‫همین الان می‌خواستم ‫غذایی که سفارش دادم رو بخورم.
‫تو شب سال نو ‫می‌خوای غذای بیرونی بخوری؟
‫اگه از شلوغی خوشت نمیاد،
‫می‌تونیم دوتایی شام بریم بیرون.
‫حوصله بیرون رفتن ندارم.
‫هنوزم یه شام بهم بدهکاریا.
‫می‌خوای از زیرش در بری؟
‫من همین الان جا رزرو می‌کنم.
‫زود آماده شو که بریم.
‫- ولی... من نزدیک دانشگاهم.
‫باشه، الان آماده میشم.
‫خوبه. رسیدم بهت زنگ می‌زنم.
‫[فصل یازدهم - رفتن]
‫[اگه این عشقه]
‫اینو امتحان کن.
‫چرا با هم اتاقی‌هات نرفتی بیرون؟
‫رابطه‌تون با هم خوب نیست؟
‫نه.
‫اتفاقا خیلی هم با هم صمیمی هستیم.
‫ولی اونا می‌خواستن ‫برای تماشای آتیش‌بازیِ
‫شب سال نو، برن سنتر پلازا.
‫اونجا خیلی شلوغ میشه.
‫ایها هم که خیلی سردـه.
‫دوست نداشتم برم بیرون.
‫پس چرا قبول کردی با من بیای بیرون؟
‫چون من
‫چون من یه شام بهت بدهکار بودم.
‫اگه قبول نمی‌کردم،
‫اونوقت فکر می‌کردی
‫می‌خوام از زیرش قسر در برم.
‫ولی من داشتم شوخی می‌کردم.
‫راستی،
‫اون موقع تو بیمارستان،
‫نمی‌خواستم اذیتت کنم.
‫برای همین
‫می‌خواستم امروز رسما ازت عذرخواهی کنم.
‫لازم به این کار نبود.
‫قضیه مهمی نبود.
‫تازه، این قضیه مال خیلی وقت پیش‌ـه.
‫درسته.
‫بیشتر بخور.
‫مهمون من.
‫به عنوان عذرخواهی در نظر بگیر.
‫مگه قرار نشد مهمون من باشی؟
‫به هر حال من یه شام بهت بدهکارم.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی میگی بعد از شام امشب
‫دیگه قرار نیست همدیگه رو ببینیم؟
‫یه کم برای این پیرمرد تنها دلسوزی کن.
‫حتی حاضر نیستی ‫یه شام با برادر بزرگ‌ترت بخوری؟
‫جاشو.
‫غذات رو بخور.
‫امروز خیلی داری پرحرفی می‌کنی.
‫هر روز که با هم غذا نمی‌خوریم.
‫چی میشه یه کم حرف هم بزنیم؟
‫بیا درمورد تو حرف بزنیم.
‫کلاس‌هات چطورن؟
‫به مبحث‌هاش علاقه داری؟
‫استادمون میگه
‫دانشجوهای سال اول ‫زیاد دروس تخصصی ندارن.
‫ولی سال دوم بیشتر میشه.
‫اینجا عالیه.
‫بیا همینجا بشینیم.
‫باشه، بشینیم.
‫استادمون که اینجوری میگه.
‫چرا جواب تماس‌هام رو نمیدی؟
‫دلیلش رو قبلا بهت گفتم.
‫دیگه لزومی نداره در تماس باشیم.
‫جیانگ یینگ!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خودت داری چه غلطی می‌کنی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫اصلا می‌دونی چرا این کار رو کردم؟
‫دلیلش برام مهم نیست.
‫گوش کن، اگه بخوای اذیتش کنی،
‫حقت رو می‌ذارم کف دستت.
‫جیانگ یینگ!
‫داری چیکار می‌کنی، جیانگ یینگ؟
‫اون کیه، دوان جاشو؟
‫جیانگ یینگ، ولش کن. بیا بریم!
‫ببخشید، خانم. لطفا برید بیرون.
‫فکر کردی دیگه بدهیت باهام صاف شد؟
‫تو تا آخر عمرت بهم مدیونی!
‫- لطفا برید بیرون. ‫- بیا بریم.
‫- فکر کردی دیگه بهم بدهکار نیستی؟ ‫- برید بیرون!
‫- دوان جاشو! ‫ بیرون!
‫من به این راحتی ولت نمی‌کنم!
‫ولم کنید!
‫جاشو
‫حالت خوبه؟
‫بیا بریم، جاشو.
‫سرده، پالتوت رو بپوش.
‫ببینم، جاشو.
‫اون زنه کی بود؟
‫آدم مهمی نبود.
‫دقیق بخوام بگم،
‫یه جورایی طلبکار سابق پدرمه.
‫صبر کنید!
‫می‌خوام برم داخل.
‫قبلا هم یه بار دیده بودمش.
‫دیده بودیش؟
‫همون موقع که تو بیمارستان بستری بودی و
‫رفتم خونه‌ت وسایلت رو بیارم.
‫از کنار هم رد شدیم.
‫کاری که بهت نداشت؟
‫فکر کنم اون
‫اومده اونجا که
‫تو رو ببینه.
‫هر دفعه که تو رو می‌بینه، ‫همین‌جوری باهات برخورد می‌کنه؟
‫هر دفعه نه.
‫جاشو.
‫خودت گفتی که
‫اون طلبکار سابق پدرت بوده.
‫پس ربطی به تو نداره.
‫نباید اجازه بدی اینجوری اذیتت کنه.
‫نمی‌ذارم
‫آخه اذیتی در کار نیست.
‫چی شده؟
‫من خوبم.
‫لازم نیست
‫درد می‌کنه؟
‫نه.
‫یادم رفت زودتر بهت بگم.
‫ممنون، سانگ ژی.
‫آرزو می‌کنم همه اتفاقات بد
‫از جاشو دور بشن.
‫آرزو می‌کنم یه نفر کنارش باشه.
‫آرزو می‌کنم
‫اون یه نفر من باشم.
‫تو نمی‌خوای آرزو کنی؟
‫این اولین برف سال‌ـه.
‫تو ایها معمولا برف نمیاد.
‫آخرین باری که برف اومد
‫من کلاس دهم بودم.
‫پس فکر کنم
‫من خیلی خوش‌شانسم.
‫منم خیلی خوش‌شانسم.
‫چون تونستم بارش برف رو با تو ببینم.
‫میگن آرزو موقع اولین بارش برف
‫زود برآورده میشه.
‫آرزو می‌کنم
‫سانگ ژی همیشه شاد و سلامت باشه.
‫منم همینطور.
‫چه آرزویی کردی؟
‫اگه بگم که برآورده نمیشه.
‫خودت چه آرزویی کردی؟
‫اگه بگم که برآورده نمیشه.
‫آرزو می‌کنم
‫نه، نمی‌خوام شماها بشنوید.
‫شماها چه آرزویی کردین؟
‫خب معلومه،
‫اینکه تا ابد کنار هم بمونیم.
‫وای خدا، من آرزو می‌کنم که
‫هیچوقت مجبور نشم حرف‌های
‫عاشقانه این دوتا رو گوش بدم.
‫خب اگه انقدر حسودیت میشه،
‫تو هم برو با یکی قرار بذار.
‫راست میگه.
‫وانگ‌وانگ.
‫تو چه آرزویی کردی؟
‫من؟
‫خب
‫من آرزوی خاصی ندارم.
‫آرزوی خاصی نداری؟
‫بعد از چند سال ‫این اولین برفیه که تو ایها می‌باره.
‫تونوقت هیچ آرزویی نداری؟
‫فیلم‌های عاشقانه رو که می‌بینی؟
‫تو اونوقت فیلم‌ها میگن
‫موقع بارش اولین برف سال هر آرزویی کنی
‫برآورده میشه.
‫واقعا؟
‫خب معلومه.
‫چرت و پرت نگو.
‫موقع بارش اولین برف سال ‫فقط کباب و نوشیدنی می‌چسبه.
‫همینجوری اینجا واینستید. بیاید بریم.
‫امان از دست تو!
‫تو اصلا بویی از عشق و عاشقی نبردی!
‫واسه همین مجرد موندی دیگه، یو شین.
‫- بیاید کباب درست کنیم. کی پایه‌ست؟ ‫- ببین نامزدم می‌خواد برام کباب درست کنه.
‫بیخیال!
‫بذار امسال هم به خیر و خوشی تموم بشه.
‫جیانگ مینگ.
‫تو چه آرزویی کردی؟
‫من؟
‫اشکالی نداره.
‫اگه دوست نداری بگی،
‫مجبور نیستی بگی.
‫اشکالی نداره.
‫آرزو کردم دختری که دوستش دارم،
‫امروز یه آرزو کنه و
‫آرزوش برآورده بشه.
‫خوش به حال اون دختری که دوستش داری.
‫بچه‌ها کباب‌ها آماده‌ست.
‫شما هم می‌خورید یا نه؟
‫- الان میایم! بدوئید.
‫بیا بریم پیش بچه‌ها.
‫جاشو، معذرت می‌خوام.
‫امروز خیلی زیاده‌روی کردم.
‫از طرف من از دوستت عذرخواهی کن.
‫معذرت می‌خوام
‫چه فایده؟
‫معذرت می‌خوام، دیگه تکرار نمیشه.
‫لطفا برو کنار.
‫من که معذرت‌خواهی کردم، دوان جاشو!
‫قبلا هم که بهت گفتم
‫دیگه سراغ من نیا.
‫یعنی بعد از دادن بدهیت، ‫می‌خوای ولم کنی؟
‫آخه واسه چی؟
‫مگه نمی‌دونی که بهم بدهکاری،
‫دوان جاشو؟
‫دیگه چی بهت بدهکارم؟
‫بابات، بابای منو کشت!
‫تو بهم بدهکاری!
‫خودت می‌دونی چی بهم بدهکاری!
‫تو بهم بدهکاری.
‫من بدهی که باید می‌دادم رو پرداخت کردم.
‫بابام هم بهاش رو با جونش داد.
‫چیز دیگه‌ای بهت بدهکار نیستم!
‫دوان جاشو!
‫یادت نره مامانت چه قولی بهمون داد!
‫اون گفت تو همیشه ازم مراقبت می‌کنی.
‫برید بیرون! دیگه هم اینجا نیاید!
‫خانم جیانگ، معذرت می‌خوام!
‫برید بیرون. برید.
‫زودباشید برید!
‫- خانم جیانگ، معذرت می‌خوام! ‫- برید بیرون!
‫- خانم جیانگ. ‫- واسه چی اومدین اینجا؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اون دیگه مُرده! ‫این چیزا به چه درد ما می‌خوره؟
‫شماها خونواده خواهرم رو نابود کردین!
‫معذرت می‌خوام.
‫همه‌ش تقصیر ماست.
‫معذرت خواهی شما به چه درد ما می‌خوره؟
‫پدر شیائوینگ زنده میشه؟
‫حالا اون دختر بیچاره و مادرش چیکار کنن؟
‫من بابامو می‌خوام.
‫من فقط بابامو می‌خوام.
‫شیائوینگ.
‫معذرت می‌خوام، شیائوینگ!
‫مامان!
‫مامان، چیکار می‌کنی؟
‫ما در حقت بدی کردیم.
‫مطمئن باشید
‫- مامان. ‫- ما مسئولیتش رو قبول می‌کنیم.
‫ما هر دیه‌ای که دادگاه ‫تعیین کنه رو پرداخت می‌کنیم.
‫حتی اگه لازم بشه خونه‌مون رو می‌فروشیم،
‫وام می‌گیریم،
‫قرض می‌کنیم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم.
‫قول میدم به موقع دیه رو پرداخت کنیم.
‫من و پسرم
‫تا آخر عمر از شما و دخترتون
‫مراقبت می‌کنیم.
‫[معذرت می‌خوام]
‫جیانگ یینگ.
‫چند وقتی میشه که مدرسه نیومدی.
‫اگه کمک خواستی حتما بهم بگو.
‫می‌دونستید پدر جیانگ یینگ مُرده؟
‫آره، شنیدم.
‫ظاهرا پدر دوان جاشو با ماشین زده بهش.
‫- واقعا؟ ‫ آره.
‫از چی حرف می‌زنید؟
‫پدر دوان جاشو با ماشین زده
‫به پدر جیانگ یینگ و اونو کشته.
‫میگن بعد از تصادف زنده بوده.
‫چون بابای دوان جاشو فرار کرده، اونم مُرده.
‫یعنی الان اون پسرِ یه قاتل‌ـه؟
‫درسته.
‫یعنی الان اون پسرِ یه قاتل‌ـه؟
‫چجوری روش میشه بیاد مدرسه؟
‫اگه من جاش بودم،
‫دیگه نمی‌اومدم مدرسه.
‫متاسفم، مامان.
‫من نمی‌تونم.
‫جاشو.
‫خودت گفتی که
‫اون طلبکار سابق پدرت بوده.
‫پس ربطی به تو نداره.
‫نباید اجازه بدی اینجوری اذیتت کنه.
‫سانگ ژی،
‫ازت ممنونم.
‫[سانگ ژی]
‫سال نوت مبارک، جاشو
‫امیدوارم هر روز شاد باشی.
‫[برادر شماره 2]
‫سال نو مبارک.
‫من دارم آتیش‌بازی رو تماشا می‌کنم.
‫تو چی؟
‫[برادر شماره 2]
‫منم همینطور.
‫خیلی قشنگه.
‫[ویرایش مخاطب]
‫[سانگ ژی]
‫[ژی‌ژی]
‫ببینم، جاشو.
‫اون زنه کی بود؟
‫دیگه چی بهت بدهکارم؟
‫بابات، بابای منو کشت!
‫تو بهم بدهکاری!
‫خودت می‌دونی چی بهم بدهکاری!
‫صداتون جوون‌ـه،
‫ولی من که می‌دونم چندسالتونه.
‫شما دیگه جوون نیستین.
‫اون شوهرم نیست.
‫اون خیلی پیرـه،
‫جای بابای منه.
‫[تغییرات ذخیره شوند؟]
‫[ذخیره شد]
‫[مدت طولانی یه جا نشین]
‫[گاهی بلند شو و راه برو. خداحافظ]
‫[مدت طولانی یه جا نشین ‫گاهی بلند شو و راه برو. خداحافظ]
‫بچه‌ها یه خبر براتون دارم.
‫من دارم ازدواج می‌کنم!
‫قراره متاهل شم!
‫[چینگ فی]
‫شرط می‌بندم کف کردین!
‫پس کجایین؟
‫همه‌تون خوابیدین؟
‫حالا که انقدر هیجان‌زده‌م، ‫نادیده‌م می‌گیرین؟
‫نه.
‫[دوان جاشو]
‫چیه؟
‫هنوز بیداری؟
‫چیه؟ دلت برام تنگ شده؟
‫قطع می‌کنم.
‫نه، نه، نه!
‫اگه هنوز بیداری، باهام حرف بزن.
‫حدس بزن چی شده؟ ‫امروز از یکی خواستگاری کردم.
‫می‌دونی چجوری؟
‫امروز وقتی داشتم می‌رسوندمش خونه،
‫بهش گفتم تشنمه،
‫برو از صندوق عقب ‫یه بطری آب برام بیار.
‫اونم رفت آب بیاره.
‫همون لحظه که در صندوق عقب رو باز کرد،
‫دید یه عالمه گل رز تو صندوقه.
‫منم رفتم پیشش و گفتم:
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫حدس بزن چی جواب داد؟
‫گفت: یعنی بعدش من میشم خانم چینگ؟
‫به نظرت بانمک نیست؟
‫آفرین.
‫ولی ناراحت شدم که شنیدم
‫قراره ازدواج کنی.
‫همیشه می‌گفتی ‫تا آخر عمر مثل من مجرد می‌مونی.
‫اینو می‌گفتم که حال تو بهتر بشه.
‫واقعا باور کردی؟
‫باشه.
‫تبریک میگم، رفیق.
‫حرف زدن درمورد من بسه. ‫از خودت چه خبر؟
‫مگه نگفتی یه قرار از پیش تعیین شده داری؟
‫آره؟
‫کدوم قرار از پیش تعیین شده؟ عمرا.
‫چشمت کسی رو نگرفته؟
‫حتما یه حسی به یه نفر داری.
‫جاشو.
‫فکر کنم از این سکوت چند ثانیه‌ایت
‫یه چیزایی دستگیرم شد.
‫قضیه چیه؟
‫طرف کیه؟
‫آخه تو
‫زود بگو.
‫تو آروم بشو نیستی، نه؟
‫برو بخواب دیگه.
‫ناسلامتی قراره متاهل بشی.
‫- نه، اول بگو کیه؟ ‫ قطع می‌کنم.
‫آخه این چه فکری بود؟
‫[شیر و تخم‌مرغ ممنوع]
‫از دست این بچه.
‫ویوی، اینا چیه که خریدی؟
‫جعبه‌ش خیلی بزرگه.
‫دو جفت کفش‌ـه.
‫حراج کرده بودن.
‫دلم طاقت نیاورد.
‫- جاشو. تو چی خریدی؟
‫- یه چیزی برات گرفتم. ‫- لوازم تحریر.
‫لوازم تحریر؟
‫- میام شرکت‌تون، بهت تحویل میدم. ‫- چقدر حوصله سر بری!
‫آخه چرا لوازم تحریر؟
‫- ویوی؟ ‫- تو چی خریدی، سانگ‌سانگ؟
‫من
‫چن شیانگ.
‫- کمک می‌خوای؟ بده من بیارم. ‫- خودم میارم.
‫تو کلاس داری. خودم می‌برم.
‫اشکالی نداره.
‫بیا بعد از کلاس بریم یه چیزی بخوریم.
‫باشه.
‫سانگ ژی.
‫شب سال نو همراه ما نیومدی.
‫آخر این هفته وقت داری؟
‫بریم بیرون یه کم بگردیم.
‫ولس امتحانات نزدیک‌ـه.
‫شاید بعد از تموم شدن امتحانات رفتیم.
‫امتحان؟
‫درسته.
‫من یه دوست دارم که تازگی‌ها یه کافه زده.
‫چطوره همه‌مون بعد از امتحانات ‫بریم اونجا جشن بگیریم؟
‫بذار بعد از امتحانات درموردش حرف می‌زنیم.
‫به نظرت شام چی بخوریم؟
‫آهان، راستی!
‫شنیدم یه جای جدید این اطراف باز شده.
‫بیاید بریم یه امتحانی کنیم.
‫شنیدم جای خیلی خوبیه.
‫امشب؟
‫شماها برید.
‫من باید برم جایی.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫یه دوربین چشمی دیجیتال خریدم،
‫باید بدم به فامیل‌مون.
‫باشه.
‫پس من دیگه میرم.
‫- خداحافظ. خداحافظ.
‫مراقب باش. زودی برگرد.
‫مراقب خودت باش.
‫برای بازخورد اِن‌پی‌سی،
‫اگه به همین شکل کدنویسی کنیم،
‫هر بار که بازیکن باهاشون برخورد می‌کنه،
‫تشخیص رویدادهای زیادی رو فعال می‌کنه.
‫اگه اینجوری باشه، ‫گوشی‌هایی که مدلشون پایین‌ترـه
‫نمی‌تونن پردازشش کنن و
‫بازی لگ می‌ندازه.
‫می‌تونیم به جاش کدها رو ‫با برنامه‌ی "سی" بنویسیم؟
‫توروخدا برنامه "سی" رو ول کن.
‫جاوا بهتره.
‫اشکالی نداره. ‫موضوع مهمی نیست.
‫روز طولانی داشتیم.
‫بهتره دیگه جلسه رو تمومش کنیم.
‫- خسته نباشی، جاشو. ‫- خسته نباشید.
‫بریم.
‫واقعا کار سختیه.
‫اینجا رو خودت تمیز کن.
‫[سرت شلوغه؟ می‌تونم بسته رو ‫به قسمت پذیرش شرکت تحویل بدم.]
‫کجایی؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫برو طبقه پایین و جلوش رو بگیر.
‫- باشه. شیائو دوان.
‫یه لحظه بیا.
‫چی شده؟
‫جیانگ یینگ دوباره اومده ‫طبقه پایین شلوغ کرده.
‫از حراست خواستم جلوش رو بگیرن.
‫همه چی درست میشه.
‫نمیشه برید داخل.
‫صبر کنید. همینجا منتظر باشید.
‫- گوش کنید. من دنبال دوان جاشو می‌گردم. ‫- همینجا وایسید.
‫- اون اینجا کار می‌کنه. ‫- می‌دونم چی می‌گید، خانم.
‫ولی نمیشه برید داخل.
‫- من دوستش هستم. ‫- خب بهتون کمک می‌کنم.
‫ما الان بهشون خبر میدیم.
‫- اگه اجازه دادن... ‫- باید باهاش حرف بزنم.
‫لطفا اینجا منتظر باشید. آروم باشید.
‫همکارم الان
‫- صبر کنید. نمیشه برید داخل! ‫- خیلی مهمه!
‫نمیشه برید داخل. ‫می‌دونم چی میگید.
‫- توروخدا‍! ‫- خانم، نمیشه برید داخل.
‫- صبر کنید. نمیشه. ‫- فقط می‌خوام یه چیزی بهش بگم.
‫الان مشغول کار هستن. ‫نمیشه همینجوری برید داخل.
‫- توروخدا! ‫ جاشو.
‫نمیشه برید داخل.
‫آخه من دوستش هستم.
‫رئیسم گفته نذارم برید داخل.
‫- دنبالم بیا. ‫- حتما طبقه بالاست.
‫آقای دوان تو شرکت نیست.
‫هولم نده!
‫چرا گوشیت رو جواب ندادی؟
‫ببخشید، شارژش تموم شده.
‫دیشب یادم رفت بزنم به شارژ.
‫چرا بهم نگفتی که داری میای اینجا؟
‫گفتم.
‫بهت پیام دادم. پیامم رو ندیدی؟
‫سرم شلوغ بود. ندیدم.
‫اشکالی نداره.
‫سانگ ژی.
‫دیگه همینجوری به شرکت و خونه‌م نیا.
‫اگه خواستی بیای، قبلش بهم خبر بده، باشه؟
‫غذا خوردی؟
‫فقط می‌خواستم اینو بهت بدم.
‫یه چشمی دیجیتال‌ـه.
‫اون زنه همه‌ش مزاحمت میشه.
‫می‌تونی اینو روی در خونه‌ت نصب کنی.
‫میتونی به گوشیت هم وصلش کنی.
‫یه دوربین هوشمند هم داره.
‫می‌تونی برای تماس با ‫پلیس هم ازش استفاده کنی.
‫گفتم شاید به دردت بخوره.
‫فقط همین.
‫ممنون.
‫تو برو به کارت برس.
‫منم باید برم، کلاس دارم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫اون زنه همه‌ش مزاحمت میشه.
‫[چشمی دیجیتال]
‫می‌تونی اینو روی در خونه‌ت نصب کنی.
‫گفتم شاید به دردت بخوره.