‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫میرم حوله رو بشورم.
‫چرا قبل از اینکه چشم‌هاش رو باز کنه،
‫یه خبر بهم نداد؟
‫می‌تونست بگه،
‫می‌خوام چشم‌هام رو باز کنم،
‫بعد چشم‌هاش رو باز می‌کرد.
‫یهو بازشون کرد.
‫چه کاریه آخه؟
‫منو ترسوند.
‫تموم شد؟
‫جاشو.
‫فکر کنم بهتره یه کم استراحت کنی.
‫کار رو بذار برای فردا.
‫باشه، الان تموم میشه.
‫ببخشید، سانگ ژی.
‫به خاطر من این همه داری اذیت میشی.
‫اذیت نمیشم
‫تو تکون نخور.
‫خودم می‌تونم.
‫الان چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم.
‫باشه.
‫بیا.
‫این بالشت رو بذار زیر سرت.
‫پالتوم هم اونجاست.
‫بندازش روت.
‫یه وقت سرما نخوری.
‫دیگه بخوابیم.
‫[ویوی]
‫[اون یکی مهمونی کنسل شد.]
‫[گروه دخترانه خوابگاه 202]
‫[سانگ سانگ، حالت خوبه؟]
‫[هروقت پیامم رو دیدی، بهمون خبر بده.]
‫[سانگ سانگ، حالت خوبه؟]
‫[من اینجام]
‫راستش، دوستِ برادرم
‫راستش، یکی از فامیل‌هامون
‫مریض شده.
‫امشب نمیام خوابگاه.
‫نگران من نباشید.
‫[جیانگ مینگ]
‫سانگ ژی، من دم در سینما وایسادم.
‫نمیای؟
‫خوابت نمیره؟
‫می‌خوای پیام صوتی‌ات رو تا آخر گوش بدی؟
‫جاشو، چرا تظاهر کردی که خوابی؟
‫من فقط ساکت بودم
‫تظاهر به خوابیدن نکردم
‫همین یعنی تظاهر به خوابیدن
‫حتی فال‌گوش هم وایسادی
‫فال‌گوش؟
‫خودت پیام صوتی رو پخش کردی.
‫با این سن کم، ‫خوب به آدم تهمت می‌زنی.
‫دیگه باهات حرف نمی‌زنم.
‫می‌خوام بخوابم. شب بخیر.
‫می‌تونی بخوابی؟
‫وقت خوابه، چاره‌ای ندارم.
‫بیخیال.
‫باهام حرف بزن.
‫درمورد چی؟
‫اون پیام صوتی رو تا آخر پخش کن.
‫بذار ببینم
‫کی می‌خواسته ببرتت سینما.
‫تو نمی‌شناسیش.
‫وقتی درموردش بگی، می‌شناسمش.
‫بهت میگم چجور آدمیه.
‫چرا؟ ما فقط می‌خواستیم بریم فیلم ببینیم.
‫آخه تو خیلی ساده‌ای، ‫می‌ترسم با احساساتت بازی کنه.
‫خب، می‌تونم تا صبح
‫درمورد دوستام حرف بزنم.
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫انگار سانگ ژیِ ما خیلی طرفدار داره.
‫اوهوم. چون خیلی خوشگلم.
‫چرا هیچی نگفت؟
‫جاشو.
‫ببین.
‫آدم‌های هم سن و سال تو
‫باید این ساعت بخوابن.
‫انقدر هم تو زندگی جوون‌ترها فضولی نکن.
‫تو دنیای ما رو درک نمی‌کنی.
‫حتی اگه برات توضیح بدم هم
‫نمی‌تونی درکش کنی.
‫باشه.
‫راستی میگی، نمی‌تونم درک کنم.
‫تموم شد.
‫ممنون، سانگ ژی.
‫جاشو، من باید برم سر کلاس.
‫اگه چیزی لازم داشتی، بهم خبر بده.
‫شب برات میارم.
‫باشه. عالیه.
‫برو خونه‌ام و
‫لپ‌تاپم رو از تو اتاق مطالعه‌ بیار.
‫کلیدهام تو جیب پالتومه.
‫آدرس رو هم بعدا برات می‌فرستم.
‫لپ‌تاپ رو واسه چی میخوای؟
‫واسه کار دیگه.
‫ولی تو تازه جراحی کردی.
‫فعلا باید استراحت کنی.
‫اگه الان هم کار کنی که
‫رئیست بهت اضافه حقوق نمیده.
‫خب کار تو زمینه فناوری همینه دیگه.
‫فهمیدم.
‫ولی بازم لپ‌تاپت رو نمیارم.
‫وسایل دیگه‌ت رو میارم.
‫چی شده؟
‫وقتی می‌شنوم نصیحتم می‌کنی،
‫باعث میشه بفهمم
‫سانگ ژیِ ما دیگه بزرگ شده.
‫معلومه که بزرگ شدم.
‫دیگه بچه نیستم.
‫تازه فهمیدی؟
‫من رفتم.
‫[فصل دهم - شوخی]
‫[یه دلیل برای فراموشی بهم بده]
‫من رسیدم. تو کجایی؟
‫اینجام.
‫دیدمت.
‫صبح‌بخیر، بچه‌ها.
‫خوشحالم که دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫کجا بودی؟
‫باورم نمیشه.
‫برات صبحونه خریدم.
‫بعدا بخور.
‫ممنون.
‫حال فامیل‌تون چطوره؟
‫عمل جراحیش تموم شد.
‫فکر کنم
‫چند روز دیگه هم مرخص میشه.
‫بعد از کلاس میرم ملاقاتش.
‫دوباره؟
‫می‌خوای پیشش بمونی؟
‫خب، باید ازش مراقبت کنم.
‫آخه تو ایها فقط منو داره.
‫نمی‌تونم به یکی دیگه بسپارمش.
‫جیانگ مینگ خیلی ‫ناراحت شد که نیومدی سینما
‫مدام هم سراغت رو می‌گرفت.
‫چن شیانگ درمورد بلیط‌ها بهم گفت.
‫- اونا... ‫ نینگ وی.
‫خب، تکالیفی که هفته پیش ‫تعیین کردم رو باید تحویل بدین.
‫تکمیلش کردین؟
‫گرفتن اون بلیط‌ها خیلی سخت بود.
‫دو، دو، سه، چهار.
‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫سه، دو، سه، چهار.
‫- سانگ ژی! ‫- پنج، شش، هفت، هشت.
‫چهار، دو، سه، چهار.
‫پنج، شش، هفت. بسه.
‫صبح بخیر.
‫چشم‌های تیزی داری.
‫آره، چرا دیروز باهامون نیومدی
‫بریم سینما؟
‫دیروز یکی از فامیل‌هامون یهو مریض شد.
‫داشتم تو بیمارستان ازش مراقبت می‌کردم.
‫الان حالش خوبه؟
‫آره، بهتره.
‫ببخشید که نتونستم بیام.
‫ولی می‌تونیم یه روز دیگه که وقت آزاد داشتی
‫بریم فیلم ببینیم.
‫حتما.
‫آخر هفته دیگه وقتم آزادـه.
‫پس،
‫آخر هفته‌ی دیگه یه فیلم مهمون من.
‫باشه، پس آخر هفته‌ی دیگه می‌بینمت.
‫آره. من دیگه میرم خودم رو گرم کنم.
‫- خداحافظ. ‫ خداحافظ.
‫[122 ناهنجاری]
‫[67.5 ناهنجاری]
‫بعد کل کاراکترها طراحی می‌شن و
‫- کل صحنه... ببخشید، یه لحظه.
‫الو، جاشو؟
‫سلام، سیون.
‫کدنویسی این بخش خیلی اشکال داره.
‫برنامه اجرا نمیشه.
‫الان هم کامپیوتر همراهم نیست.
‫میشه به یکی از بچه‌ها یه لپ‌تاپ
‫از شرکت بدی برام بیاره؟
‫بعضی کدها رو اینجا می‌نویسم.
‫نمی‌خواد.
‫تو فقط استراحت کن که زود خوب شی.
‫از بچه‌ها می‌خوام ‫فعلا رو بخش‌های دیگه کار کنن.
‫اشکالی نداره.
‫منم که اینجا بیکارم.
‫جاشو.
‫اگه یه وقت زخمت باز شه،
‫اونوقت کی می‌خواد برام کار کنه؟
‫خوب استراحت کن، باشه؟
‫[جیانگ یینگ]
‫[پیام صوتی از طرف جیانگ یینگ]
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم زیادی احساساتی برخورد کردم.
‫ببخشید. قول میدم این دفعه رفتارم رو تغییر بدم.
‫از این به بعد خودم رو کنترل می‌کنم.
‫پلاک 158.
‫هر دو به دوربین نگاه کنید.
‫این باید مامانش باشه.
‫سلام.
‫من سانگ ژی هستم.
‫فکر کنم
‫لباس راحتی هم لازم داره.
‫صبر کنید!
‫می‌خوام برم داخل!
‫ممنون.
‫جاشو، منم، جیانگ یینگ.
‫جاشو؟
‫جاشو، خونه‌ای؟
‫در رو باز کن!
‫جاشو.
‫اومدی؟
‫نمی‌دونستم رفتی دستشویی.
‫اشکال نداره. خودم می‌تونم.
‫تخت بغلی رو دادن به یه پیرمردـه.
‫رفته طبقه پایین قدم بزنه.
‫آب گرم‌ـه.
‫- ممنون. ‫- مراقب باش، داغ‌ـه.
‫چقدر وسیله آوردی برام.
‫زیاد نیست.
‫فقط دو دست لباس‌ـه.
‫یکیش برای وقتی که مرخص شدی.
‫یکیش هم می‌تونی نگه داری وقتی
‫درضمن،
‫چیزهایی که لازم داشتی رو هم آوردم.
‫ممنون.
‫جاشو.
‫به خاطر کار تا دیروقت بیدار نمونیا.
‫هنوز باید استراحت کنی.
‫باشه، قول میدم.
‫ساعت 10 خاموشش می‌کنم. خیالت راحت.
‫پس یه ساعت مونده.
‫سلام.
‫- سلام. سلام.
‫شام خوردی؟
‫- بیا. بشین.
‫نه هنوز. بعدا یه چیزی می‌خورم.
‫هنوز نخوردی؟
‫- بشین اینجا. ‫ ساعت از 8 گذشته.
‫هنوز گرسنه‌م نشده.
‫اونا رو ولش کن. ‫برو یه چیزی بخور.
‫چند دقیقه دیگه میرم.
‫الان برات سفارش میدم.
‫من بلافاصله بعد از کلاسم
‫رفتم وسایلت رو آوردم.
‫هنوز وقت نکردم بشینم،
‫اونوقت هی میگی برو شام بخور.
‫چرا انقدر به غذا خوردن من گیر میدی؟
‫پسرم،
‫این زنته؟
‫عموجان،
‫چرا فکر کردید که ایشون زنمه؟
‫خب چون خوشگله.
‫- بگیر، بابا. ‫ باشه.
‫ممنون.
‫عموجان،
‫ایشون خواهرمه.
‫زنم نیست.
‫می‌دونم، زنت خیلی خوشگله.
‫ببخشید،
‫بابام گوش‌هاش سنگینه.
‫بابا، خواهرشه.
‫زنش نیست.
‫خواهر و برادر که نمی‌تونن ازدواج کنن.
‫هان؟ هنوز ازدواج نکردین؟
‫پسرم،
‫دیگه سن و سالت داره میره بالا.
‫چرا هنوز ازدواج نکردین؟
‫انقدر این دختر خانم زیبا رو منتظر نذار.
‫عموجان،
‫تو رو خدا منو نخندونید.
‫شکمم کلی بخیه داره.
‫پسرم، شوخی نمی‌کنم.
‫یه تکونی به خودت بده.
‫ماشالا هم خوشگله
‫هم دلسوز.
‫ببین تنهایی
‫کلی وسایل برات آورده.
‫باید امروز قدرش رو بدونی،
‫وگرنه پس فردا پشیمون میشی.
‫چشم، متوجه شدم.
‫اون گوشش سنگینه.
‫ناراحت نشو.
‫فکر کن داره باهات شوخی می‌کنه.
‫شوخی؟
‫با این جور چیزا که شوخی نمی‌کنن.
‫عموجان.
‫اون شوهرم نیست.
‫اون خیلی پیرـه،
‫شوهرم نیست.
‫جای بابای منه.
‫بابا شدن خیلی خوبه!
‫هروقت ازدواج کردید،
‫سریع بچه دار شید.
‫اینجوری زندگی‌تون سر و سامون می‌گیره.
‫بچه دار شدن از همه چی مهم‌ترـه.
‫من میرم شام بخورم.
‫زیاد بخور.
‫زیاد سفارش بده.
‫چرا زنت داره میره؟
‫زنم داره میره شام بخوره.
‫شام بخوره.
‫با این جور چیزا اصلا نباید شوخی کرد.
‫جاشو.
‫صبح بخیر.
‫نگو که تا صبح داشتی کار می‌کردی.
‫اشتباه کردم لپ‌تاپت رو برات آوردم.
‫جاشو.
‫تو ناسلامتی اینجا بستری هستیا.
‫چرا یه ذره استراحت نمی‌کنی؟
‫نکنه واقعا فکر کردی سوپرمنی؟
‫عه، هویت مخفیم رو کشف کردی.
‫هویت مخفی دیگه چیه؟
‫چرا تا صبح بیدار موندی؟
‫هنوز صبح نشده ‫دعواهای عاشقانه‌‌تون شروع شد؟!
‫کی ازدواج می‌کنید؟
‫عموجان،
‫ما با هم نامزد نیستیم.
‫قرار نیست ازدواج کنیم.
‫نمی‌خواید ازدواج کنید؟
‫آخه چرا پسرم؟
‫ببین، اون هم خوشگله
‫هم ازت مراقبت می‌کنه.
‫چطور دلت میاد با احساساتش بازی کنی؟
‫باشه، هر چی شما بگی.
‫ازدواج می‌کنیم.
‫این شد حرف حساب.
‫شما دو تا خیلی به هم میاید.
‫مطمئنم خوشبخت می‌شید.
‫میرم یه کم آب برات بیارم.
‫عموجان، اون هنوز خیلی بچه‌ست.
‫هنوز به سن ازدواج نرسیده.
‫- کی این شوخی تموم میشه؟ ‫- شاید دو سال دیگه.
‫پسرم، مرخص شدی؟
‫بله، عموجان.
‫لطفا خوب استراحت کنید، ‫تا زودتر خوب بشید.
‫باشه. شما دو تا هم زودتر ازدواج کنید، باشه؟
‫- عموجان. ‫ چشم، عموجان.
‫ما خیلی زود ازدواج می‌کنیم.
‫خیلی خوبه! عالیه!
‫شما هم زودتر خوب بشید.
‫مراقب همدیگه باشید.
‫- مراقب هم باشید. بریم.
‫با اجازه، عموجان.
‫مراقبش باش.
‫ خیلی زود ازدواج می‌کنیم؟
‫خودت اول این شوخی رو شروع کردی.
‫- بدش به من. ‫ بهت که گفتم.
‫خودم میارم.
‫واقعا ناراحت شدی؟
‫دیگه از این جور شوخی‌ها نکن.
‫راستش،
‫خیلی وقت بود تو بیمارستان بودم.
‫حوصله‌م سر رفته بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫یعنی وقتی حوصله‌ت سر میره
‫باید با من شوخی کنی؟
‫واقعا باورم نمیشه.
‫می‌تونی دمپایی‌های منو بپوشی.
‫بدش به من.
‫نه، خودم میارم.
‫بشین.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه، ممنون.
‫نمی‌خواد زحمت بکشی.
‫خودم بعدا انجامش میدم.
‫بیا امشب شام بریم بیرون.
‫بعدش می‌رسونمت خوابگاه.
‫من میرم دستشویی.
‫وقتی از برادرت شنیدم که
‫برای دانشگاه میای اینجا،
‫خیلی خوشحال شدم.
‫احساساتی که توی این دوسال
‫ازش مخفی کردم
‫احتمالا
‫هیچ معنایی براش نداره.
‫مگه چقدر بزرگ شدی؟
‫هنوزم برام بچه‌ای.
‫هروقت کلاس نداشتی، بیا.
‫من یه آدم بالغم.
‫خودتو به خاطر من تو زحمت ننداز.
‫عموجان، اون خیلی بچه‌ست.
‫هنوز به سن ازدواج نرسیده.
‫شاید دو سال دیگه.
‫اون گوشش سنگینه.
‫ناراحت نشو.
‫فکر کن داره باهات شوخی می‌کنه.
‫شاید تو قلبش،
‫منو فقط به عنوان خواهرش می‌دونه.
‫برای همین تونست همچین شوخی باهام کنه.
‫[داروهات رو سر وقت بخور.]
‫چی داری می‌نویسی؟
‫جاشو.
‫باید یه مدت حواست به رژیم غذاییت باشه.
‫نباید شیر و تخم‌مرغ بخوری.
‫ولی می تونی غذاهایی که فیبر دارن بخوری،
‫تا زودتر هضم بشن.
‫درضمن، وقتی میری سرکار
‫سعی کن زیاد یه جا نشینی.
‫گاهی بلند شو یه کم راه برو.
‫ولی ورزش سنگین نکن.
‫وسایل سنگین هم بلند نکن.
‫و
‫تا دیروقت بیدار نمون.
‫می‌دونم. بشین یه کم استراحت کن.
‫فعلا تو خونه بمون تا حالت بهتر بشه.
‫اگه چیزی هست که باید بخری،
‫بگو، خودم میرم می‌خرم و
‫برات میارم.
‫و اینکه،
‫من کلی تکلیف برای انجام دادن دارم.
‫باید برگردم و روشون کار کنم،
‫برای همین ممکنه ‫نتونم زیاد بیام بهت سر بزنم.
‫و یه چیز دیگه.
‫تو
‫می‌خوام یه شب به شام دعوتت کنم.
‫می‌تونیم صبر کنیم
‫تا حالت یه کم بهتر بشه.
‫لازم نیست این کار رو کنی.
‫الان من باید به شام دعوتت کنم.
‫باشه.
‫بعدا درموردش حرف می‌زنیم.
‫من دیگه میرم.
‫من می‌رسونمت.
‫نه، نمی‌خواد، جاشو.
‫- خودم میرم. ‫- بذار تا مترو برسونمت.
‫گفتم نمی‌خواد.
‫خودم می‌تونم برگردم.
‫خداحافظ، جاشو.
‫اشکالی نداره.
‫به هر حال که
‫من فقط خواهر کوچیکشم.
‫[جاشو]
‫[ویرایش جزئیات تماس]
‫[برادر شماره 2]
‫[تا دیروقت بیدار نمون]
‫[این یه کم سخته]
‫[داروهات رو به موقع بخور]
‫[خوردم]
‫[شیر و تخم‌مرغ ممنوع]
‫[غذاهای فیبردار بخور]
‫[مدت طولانی یه جا نشین]
‫[گاهی بلند شو و راه برو. خداحافظ]
‫[بازی‌های رویایی]
‫پس قضیه اینجوری بوده؟
‫فکر کنم واقعا ناراحتش کردم.
‫ولی دلیلش رو
‫نمی‌دونم چیه.
‫مگه مهمه؟
‫تو فقط با اون پیرمرده
‫یه کم شوخی کردی.
‫سیون، نظر تو چیه؟
‫شما مردها عقل تو کله‌تون نیست؟
‫اون یه دخترـه.
‫طبیعیه که ناراحت بشه.
‫بهش فکر کن.
‫تو گفتی همیشه یه دختر مغرور بوده.
‫خیلی حساس‌ـه.
‫اونوقت درمورد رابطه‌ش با خودت شوخی کردی.
‫خب معلومه که ناراحت میشه.
‫حتی گفتی
‫اون قبلا یه پسری رو دوست داشته.
‫خب طبیعیه که حتی عصبانی هم بشه.
‫من که سر شوخی رو باز نکردم.
‫تصیر اون پیرمرده بود.
‫ولی داره تلافیش رو سر من درمیاره.
‫خب تو هم شریک جرمی دیگه!
‫اون ازت مراقبت کرد.
‫ولی تو و اون پیرمرده دستش انداختین.
‫شانس آوردی که تا مرخص بشی
‫ازت مراقبت کرد.
‫من فقط می‌خواستم پیرمرده رو خوشحال کنم.
‫به نظرت اونم خوشحال شد؟
‫ببخشید حرف‌تون رو قطع می‌کنم.
‫تو من و سیون رو تا اینجا کشوندی،
‫تا فقط درمورد همین باهامون حرف بزنی؟
‫آخه این که چیز مهمی نیست.
‫فکر کردم واقعا
‫تو رابطه‌ت دچار مشکل شدی.
‫برو خدا رو شکر کن که مشکلم این نیست.
‫وگرنه کی می‌خواست ‫تو توسعه بازی کمک‌تون کنه؟
‫پس واقعا خدا رو شکر.
‫هی، این چطوره؟
‫یه وقتی بذار و
‫شام ببرش بیرون.
‫همینا رو بهش بگو و
‫ازش عذرخواهی کن.
‫درضمن، باید بیشتر مراقب باشی.
‫اون دیگه الان بزرگ شده.
‫دیگه نباید مثل قبل زیاد باهاش شوخی کنی.
‫فهمیدم.
‫سیون راست میگه.
‫پایان مشاوره.
‫برگردیم سرکار.
‫من لیوانت رو برات میارم، عزیزم.
‫ببینم تو
‫[جیانگ یینگ]
‫الو؟
‫مگه نگفتم دیگه بهم زنگ نزن؟
‫جاشو، بیا همدیگه رو ببینیم.
‫من بهت زنگ زدم، ولی تو
‫همین که گفتم.
‫بهتره دیگه در تماس نباشیم.
‫پس می‌خوای همینجوری منو ول کنی؟
‫دوان جاشو.
‫من سرم شلوغه. قطع می‌کنم.
‫[جیانگ یینگ]
‫بازم می‌خوای؟
‫ترسیدی؟
‫نه، از این فیلم‌ها خوشم میاد.
‫ببخشید.
‫نمی‌دونستم از پرنده‌ها می‌ترسی.
‫اشکالی نداره.
‫من از هیچی نمی‌ترسم.
‫فقط از پرنده‌هایی که منقار تیز دارن، می‌ترسم.
‫عجب.
‫واقعا خیلی بزرگ بود.
‫می‌خوای عرقت رو پاک کنی؟
‫من یه لحظه میرم دستشویی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین