‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫فراموشش کن. ‫دیگه منتظر نمی‌مونم.
‫انگار دیگه نمیاد.
‫دروغگو.
‫کمک نمی‌کنه،
‫درست مثل سانگ یانه.
‫دروغگو.
‫سانگ ژی؟
‫پاشو.
‫حالت خوبه؟
‫صدمه دیدی؟
‫پس چرا حرف نمی‌زنی؟
‫هیچکس اینقدر دیر نمیاد.
‫کِی باید می‌اومدم؟
‫کلاسم ساعت 4:20 تموم شد.
‫خیلی ازش گذشته.
‫اطلاع نداشتم.
‫پس...
‫ازت عذر می‌خوام.
‫عوضش...
‫می‌ذارم معلمت منو بجای تو سرزنش کنه.
‫- باشه؟ ‫- نیازی نیست.
‫بیا بریم.
‫امروزم میاد؟
‫سلام، جاشو.
‫بیدار شدی؟
‫اگه همش دیر بیای،
‫اونوقت...
‫نمی‌تونی با کسی قرار بذاری.
‫تو...
‫من خیلی وقته رسیدم.
‫رفتم برات شیر بخرم.
‫دختره نمک‌نشناس.
‫نمی‌تونی همچین حرفی بهم بزنی.
‫اگه نتونم با کسی قرار بذارم،
‫پوستت رو می‌کَنَم.
‫بیا بریم.
‫توی مغازه صبحانه بخور و تکلیفت رو بنویس.
‫زودباش.
‫اینم از کتاب تمرینت.
‫[کتاب تمرین]
‫شروع کن.
‫فکر نکنم خونده باشه.
‫صبحانه خوردی؟
‫من صبحونه بخرم.
‫[کیک فروشی]
‫خوراکی خوشمزه چی دارین؟
‫این جدیدترین نان لوبیای قرمزمونه.
‫- از این بدم؟ ‫- حتما.
‫یه شیشه از اونم بدید.
‫شربت عسل؟
‫تو چیزی نمی‌خوای؟
‫بازم چیزی می‌خواین؟
‫اینم خوشمزه‌س.
‫بله، یکی از اینام بدید.
‫خب. چقدر شد؟
‫اینجا رو اسکن کن.
‫بعدا...
‫از خودتم شاکی میشه.
‫فقط باید حرفاشو قبول کنی.
‫من توی این چیزا تجربه دارم.
‫درضمن، بعدا چیزی نگو.
‫اگه موقع دروغ گفتن گیر بیفتیم،
‫کارمون تمومه.
‫بنظر خیلی بد میاد.
‫شجاع باش.
‫اینجاس؟
‫طوری نمیشه.
‫من می‌تونم.
‫آقا معلم.
‫برادرم اومده.
‫سلام، آقا.
‫من سانگ یان، برادر سانگ ژی هستم.
‫برادر سانگ ژی؟
‫از خوشتیپیش مشخصه که
‫این برادر منه.
‫چرا امروز اینجا اومدید؟
‫پدر و مادرم...
‫متاسفم آقا. ‫قضیه از این قراره که،
‫پدر و مادرم امروز برای ملاقات با یک
‫تامین کننده باید به محل کار می‌رفتن،
‫برای همین منو فرستادن.
‫این اواخر،
‫متوجه شدیم که سانگ ژی
‫وقتی به خونه میاد،
‫خیلی تکالیفش رو انجام نمیده،
‫برای همین اومدم در مورد وضعیت ‫درس و مشقش خبر بگیرم.
‫باید بهمون کمک کنین.
‫آره.
‫بیا بشین.
‫اسمتون چیه، آقا؟
‫من آقای چن هستم.
‫نمرات تحصیلی سانگ ژی
‫مشکل خاصی نداره.
‫نمرات اون...
‫همیشه جزو نمرات بالای کلاس بوده.
‫پایه دانش اون...
‫خیلی خوب و عالیه.
‫با اینحال بازم
‫دانش‌آموز باید رفتارش درست باشه.
‫نباید اینقدر خود سر باشه.
‫- درسته. ‫- همینو میگم.
‫در ریاضیات...
‫برادرت خیلی قد بلنده. ‫پس تو چرا کوچولویی؟
‫چی؟ مشکلی داره؟
‫تمام اینا بهم ربط دارن.
‫اگه این درس...
‫معلمت خیلی وراجی می‌کنه.
‫همیشه همین سخنرانی رو می‌کنه.
‫کیفیت مطالعه
‫و ذهنیت اون...
‫نگاهش کن.
‫ببین برادرت چطور سر به زیره.
‫موقع مطالعه،
‫باید هر دو جنبه رو...
‫درک و ملاحضه کنیم.
‫سانگ یان، لطفا بشین.
‫صندلی رو میارم.
‫ممنونم آقای چن.
‫سانگ یان.
‫راستشو بگم،
‫قصد نداشتم شما رو به زحمت بندازم
‫و تا مدرسه بکشونم‌تون.
‫نه، شما بجاش توی زحمت افتادین.
‫لیکن، سانگ ژی
‫همش دردسر درست می‌کنه.
‫وقتی من تدریس می‌کنم،
‫اون نقاشی می‌کشه.
‫بلندش کردم تا جواب سوالات رو بده
‫چون می‌خواستم که
‫حواسش رو به درس بده.
‫درسته.
‫ولی اون...
‫بلند شد و ازم می‌پرسه ‫«پس کجا رو می‌خوندین؟»
‫فکر کرده حق داره ازم سوال بپرسه.
‫درکل رفتار اون
‫روی درس بقیه هم تاثیر می‌ذاره.
‫واقعا این اتفاق افتاده، آقای چن؟
‫بله.
‫سانگ ژی.
‫بیا اینجا.
‫چطور می‌تونی با آقای چن اینطور حرف بزنی؟
‫این کار اشتباهه.
‫باید به معلمت احترام بذاری.
‫فعلا بیاین اینو فراموش کنیم.
‫بار آخره که...
‫بخاطر مشکلات سانگ ژی
‫ازش خواستم پدر و مادرتون اینجا بیاد.
‫درسته.
‫بار قبلی...
‫مادرت اومد یا پدرت؟
‫- فکر کنم... ‫- مادرت بود.
‫- درسته. ‫- آره، مادرت بود.
‫آره.
‫کلی وقت مادرت رو گرفتم.
‫درست می‌فرمایید.
‫در آخر، فقط وقتمون حروم شد.
‫درسته.
‫ولی سانگ ژی عوض نشد.
‫سانگ یان.
‫وقتی خونه رفتی،
‫بدون هیچ کم و کاستی،
‫حرفای امروزمون رو
‫به مادرت منتقل بکن.
‫و همینطور به پدرت!
‫به پدرت بگو
‫تا بتونه روی ذهنیت سانگ ژی کار کنه.
‫البته.
‫سانگ ژی دختر خیلی باهوشیه.
‫نمراتش...
‫خیلی عالی هستن.
‫نه بابا. آخه چیه این باهوشه؟
‫اون شاگرد اول کلاس شده
‫چون شما خوب تدریس کردید.
‫همه‌مون اینو می‌دونیم.
‫آقای چن، شما معلم بی‌نظیری هستین.
‫خیلی تعریف از شما شنیدم.
‫سانگ ژی خیلی براتون دردسر درست کرده.
‫اگه لازم شد، بزنین و تنبیه‌ش کنین.
‫نه، نمی‌تونم بزنمش.
‫مشکلی نیست. ‫اگه سختگیر باشید،
‫خیال ما هم راحت میشه.
‫آره.
‫اون دختر باهوشیه.
‫ما بهترینا رو براش می‌خوایم.
‫- درسته. ‫- درسته؟
‫اگه خوب درس بخونه،
‫مطمئنم که می‌تونه مستقیما
‫به دبیرستان برتر بره.
‫منم باور دارم
‫که آینده‌ی سانگ ژی
‫با تدرس شما، کاملا روشنه.
‫البته.
‫گفت و گوی...
‫خیلی خوبی داشتیم.
‫دیگه برید خونه.
‫مرسی.
‫از آقای چن عذرخواهی کن.
‫آقای چن، خدانگه‌دار.
‫عذر می‌خوام.
‫متاسفم.
‫خوب بنویسیا.
‫کارت تموم شد، کیک جایزه می‌گیری.
‫[آیزاک آسیموف : پایان ابدیت]
‫حواست به تکلیف خودت باشه.
‫الو شیر بخور.
‫گرمش خوشمزه‌س.
‫چیه؟
‫یجور رفتار می‌کنی که انگار خواستم ازت بگیرم.
‫دخترجون.
‫نکنه بخاطر شوخیم ازم دلخوری؟
‫تا الان هیچی نگفتی.
‫باید تکالیفم رو بنویسم.
‫باشه. بنویس.
‫جاشو.
‫تو اهل نانوو هستی؟
‫نه.
‫اهل ایها هستم.
‫ایها؟
‫پس...
‫موقع تعطیلات تابستون
‫به ایها برمی‌گردی؟
‫نه.
‫چرا برنمی‌گردی؟
‫تو چرا کنجکاوی؟
‫- خب... ‫- سرت به درس و مشقت باشه.
‫باشه.
‫[فصل دوم - نزدیکتر]
‫[چی باعث شد با کسی مثل تو آشنا بشم]
‫[مدرسه ژوری]
‫من میرم مدرسه.
‫صبر کن.
‫این چیه؟
‫یه نگاه دزدکی به کتابت کردم،
‫و بعنوان جبران اینو برات نوشتم.
‫تو...
‫کتاب تمرینم رو خوندی؟
‫واسه شوخی نوشتم.
‫[سگ ولگرد]
‫وقتی این صحنه رو دیدم،
‫در مسیرم توقف کردم.
‫حالم مثل هوای اون روز بد شد.
‫وقتی صورت سگ رو دیدم،
‫حتی بدتر ناراحت شدم.
‫کاری ازم برنمی‌اومد جز اینکه ‫برم و باهاش حرف بزنم.
‫وقتی دیدمش،
‫منو یاد برادرم انداخت
‫مثل این بود که
‫صورت سگ رو با همون قالب ‫صورت برادرم درست کردن.
‫حتی می‌تونست پسر برادرم باشه.
‫بخواب دیگه.
‫- خداحافظ. ‫- چی؟
‫دیشب...
‫[کمک به اسباب‌کشی برادرم]
‫«کمک به اسباب‌کشی برادرم»
‫سانگ ژی، این چیه؟
‫هیچی.
‫هیچی؟ نامه‌ی عاشقانه‌‎س؟
‫نه، تکالیف دیروزه.
‫تکالیف؟
‫جدی میگم.
‫یک، دو، سه، چهار
‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫سانگ ژی.
‫شروع کنین.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫کافیه، فو ژنگشو. ‫دیگه کافیه.
‫چه تصادفی.
‫کدوم تصادف، فو ژنگشو؟
‫تو که هر روز کارت همینه.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫پدرم دراومده تا وارد این مدرسه بشم
‫تا بتونم هر روز تو رو ببینم.
‫البته هر دوتونو ببینم.
‫سانگ ژی.
‫امروز رقصم خوب نبود؟
‫بهتون که گفتم!
‫یک، دو، سه، چهار.
‫یک، دو، سه، چهار. با ریتم برقصین.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫سه، چهار...
‫شنیدم هفته‌ی آینده یه روز مهم داریم.
‫می‌دونی چه روزیه؟
‫نمی‌دونم.
‫هفته دیگه...
‫تولد منه.
‫سانگ ژی!
‫هفته‌ی آینده تولدمه. ‫باید بیای.
‫تولدت هفته‌ی دیگه‌‎س؟
‫یه راهی پیدا می‌کنم
‫تا سانگ ژی رو راضی کنم که بیاد.
‫واقعا؟
‫بسپارش به خودم.
‫- پس من... ‫- تو هم بیا، یین ژینرو.
‫هر چی خواستی سفارش بده.
‫باشه.
‫سانگ‌سانگ، حدس بزن چی شده؟
‫فو ژنگشو همین الان...
‫مگه تو به شیر حساسیت نداری؟
‫پس چرا می‌خوریش؟
‫- نمی‌خورم. ‫- صبح‌بخیر.
‫- پس چرا خریدیش؟
‫کلاس رو شروع می‌کنیم.
‫برپا.
‫صبح‌‎بخیر، آقای معلم.
‫بشینید.
‫همه صفحه هفده از کتاب رو باز کنین.
‫[سانگ یان یه خوکه]
‫کمک به اسباب‌کشی برادرم.
‫امروز برای جابجایی اسباب و اثاثیه برادرم کمک کردم.
‫برادرم وسایل زیادی داره.
‫واقعا متوجه نمیشم
‫چرا پسری مثل اون
‫اینقدر وسایل بدردنخور داره.
‫نقطه، نقطه، نقطه.
‫خوشبختانه من برای کمک بهش اونجا بودم.
‫خیلی بچگانه‌س،
‫انگار که یه بچه‌ی دبستانی اینو نوشته.
‫خوشبختانه
‫جای اُمیدوارکننده‌ش این بود
‫هم‌اتاقی برادرم که سال‌ها ندیده بودم رو،
‫دوباره دیدم.
‫گرچه اون موقع دیدنم
‫منو دزد خطاب کرد،
‫ولی می‌دونم
‫که فقط داشت باهام شوخی می‌کرد.
‫مچتو گرفتم، دزد کوچولو.
‫نظر به اینکه
‫قبلا بهم کمک کرده بود
‫و می‌خواست
‫دوباره بهم کمک کنه
‫باعث میشه این بار کینه به دل نگیرم.
‫از این لحظه به بعد،
‫منم بهش پیرپسر نمیگم؟
‫بازم همینو میگم.
‫درضمن روباه مخملی که بهم داد
‫اصلا هم زشت نیست.
‫با اینحال،
‫هنوزم دلم می‌خواد
‫برادری مثل اون داشته باشم.
‫و برادر خودم...
‫می‌تونه هرجا که خواست، بره.
‫اگه کسی خواست،
‫می‌تونه برادرم رو برداره.
‫پی‌نوشت:
‫اون پسر بهم گفت
‫که از دیدن دوباره‌ی من
‫خیلی خوشحاله.
‫[از دیدن دوباره سانگ ژی خیلی خوشحالم]
‫[من سانگ ژی هستم]
‫[تنظیم نام گیرنده: دوان جاشو]
‫[دوان ایکس ایکس]
‫[درحال ذخیره کردن]
‫[دوان ایکس ایکس]
‫[من سانگ ژی هستم]
‫ژی‌ژی
‫ژی‌ژی، یکم انگور بخور.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫نقاشی می‌کشی؟
‫تو...
‫نمی‌تونی شیر بخوری.
‫نمی‌خوام بخورمش.
‫پس برای چی داریش؟
‫خب...
‫بطریش خوشگله.
‫می‌خوام نقاشیش رو بکشم.
‫نمی‌تونی شیر رو نگه داری.
‫شیرش رو خالی می‌کنم.
‫نمی‌خورمش.
‫عزیزم، اینجایی.
‫عزیزم، برگشتی.
‫اون...
‫یه بطری شیر توی اتاقش بود.
‫نمی‌دونم از کجا آورده.
‫ژی‌ژی.
‫ژی‌ژی، این آخر هفته، من و پدرت
‫به عروسی یکی از دوستان میریم.
‫- می‌خوای باهامون بیای؟ ‫- نه.
‫پس سانگ یان رو می‌فرستم پیشت باشه.
‫محاله.
‫نمی‌خوام با سانگ یان بمونم.
‫اگه تنها خونه بمونی نگران میشم.
‫اونو نمی‌خوام.
‫ژی‌ژی، من همیشه چی میگم؟
‫«به حرف مادرت گوش کن.»
‫«مادرت رو نگران نکن.»
‫من با برادرت حرف می‌زنم.
‫نگران نباش. ‫اجازه نمیدم بهت قلدری کنه.
‫وگرنه پول ماهیانه‌ش رو قطع می‌کنم.
‫به حرفت گوش نمیده.
‫پس من باهاش حرف می‌زنم.
‫باشه.
‫من مشکلی ندارم.
‫نقاشی بسه. ‫بیا شام.
‫[آیزاک آسیموف : پایان ابدیت]
‫[شیر خالص]
‫[هفدهم سپتامبر، پنج‌شنبه]
‫[اون پسر بهم گفت]
‫که از دیدن دوباره‌ی من خیلی خوشحال بود]
‫شیطون کوچولو.
‫چرا درب رو نبستی؟
‫شیطون کوچولو!
‫مامان گفت با تو ناهار بخورم.
‫شیطون کوچولو!
‫رفته اتاق من؟
‫شیطون کوچولو!
‫پس کجاست؟
‫پس چرا جوابم رو ندادی؟
‫می‌خوای کیو بترسونی؟
‫چرا باید جوابت رو بدم؟
‫بده من.
‫پسش بده.
‫یکم دیگه می‌خوام برم هات‌پات بزنم. میای؟
‫نه.
‫چی می‌خوری؟
‫حدس بزن.
‫شیطون کوچولو.
‫وقتی همسن تو بودم،
‫زمانی که مامان و بابا خونه نبودن
‫خودم مجبور میشدم
‫برای هر دومون غذا درست کنم.
‫اون فرق داشت.
‫چه فرقی داشت؟
‫چون تو اون موقع برادر نداشتی،
‫ولی من دارم.
‫چرت نگو.
‫بدش من.
‫الو؟
‫توی خوابگاه نیستی؟
‫باشه.
‫به محل کارت میام.
‫نیم ساعت دیگه.
‫نگران نباش. ‫فراموشت نمی‌کنم.
‫خداحافظ.
‫سانگ یان.
‫با کی می‌خوای غذا بخوری؟
‫تو رو سنه‌نه؟
‫به تو باید التماس کنم باهام چیزی بخوری.
‫بدون تو میرم. ‫خداحافظ.
‫سلام، مامان.
‫خر خودتی.
‫سلام، بابا.
‫خودتو خسته نکن.
‫اشتباه کردم.
‫آفرین!
‫خب؟
‫بجای شیطون بازی درآوردن
‫باید همینکارو می‌کردی.
‫بهت گفته باشم.
‫اگه درست رفتار کنی، ‫هرچی بخوای، برات میخرم.
‫بریم.
‫برم لباس بپوشم.
‫دو دقیقه.
‫سه دقیقه.
‫باشه، نیم ساعت وقت داری. ‫برو.
‫تلفن منو بیار.
‫داخل دژمه.
‫توی این سن بازم دژ می‌سازی؟
‫بذار ببینم چطور شده.
‫شیطون کوچولو، چرا اینقدر ساکتی؟
‫سانگ ژی.
‫از دیدنم خوشحالی؟
‫منم همینطور.
‫مزخرف نگو.
‫چی می‌خوریم؟
‫توی فروشگاه هات‌پات می‌زنیم؟
‫برای تو یکم گرون حساب نمیشه؟
‫فکر کردی با پولش مشکل دارم؟
‫همیشه از قیمتش گله می‌کنی.
‫کِی گله کردم؟
‫معلوم شد هم‌اتاقیش
‫چینگ فی بوده.
‫دوان عزیز و گرامی!
‫- بیدار شو. ‫- دوان جاشو.
‫زودباش. ‫سانگ یان می‌خواد ما رو مهمون کنه.
‫مگه نگفتی تا ده دقیقه میای؟
‫ترافیک بود بابا.
‫- یه نگاه به ساعت بنداز. ‫- مگه گرسنه‌ت نیست؟ بدو بیا بالا دیگه.
‫چرا اینقدر خوابالو هستی؟
‫باز روی شکم من خوابید.
‫خوابالو.
‫داری واسه خاطر پول خودتو به کشتن میدی؟
‫زودباش، دارم از گشنگی می‌میرم.
‫به سختی کار می‌کنه،
‫ولی بازم من همش توی دردسر می‌اندازمش.
‫باید وزنم رو کم کنم.
‫مگه شده تا الان یه کیلو کم کرده باشی؟
‫جدی میگم. خودمو وزن کردم. ‫یکم لاغر شدم.
‫چرا از وقتی سوار شدم، بهم سلام نکردی؟
‫هی.
‫هی چی؟
‫هی تو.
‫«تو چقدر خوشتیپی.»
‫نخیر، نیستی.
‫خوشتیپ نیستم؟
‫پس چرا وقتی منو دیدی
‫لپ‌هات گل انداخت؟
‫خجالت بکش بابا!
‫همیشه رفتارت اینطوریه!
‫سانگ یان.
‫امتحان ورزش رو یادته که یه کیلومتر دویدم؟
‫توی خط پایان نفسم بریده بود.
‫بعد یه یارویی اومد و گفت
‫«چرا وقتی منو دیدی، لپ‌هات گل انداخت؟»
‫می‌خواستم همونجا یکی بخوابونم زیر گوشش.
‫حتی به سگ‌های خیابونی هم اینو میگه،
‫فقط آدما نیستن.
‫سانگ ژی، نادیده‌ش بگیر.
‫پسر خوبی نیست.
‫واقعا پسر خوبی نیست.
‫چرا داری ساز مخالف می‌زنی؟
‫ساز مخالف زدم؟
‫سانگ ژی، ساز مخالف زدم؟
‫بنظر منم پسر خوبی نیست.
‫من پسر خوبی نیستم؟
‫باشه.
‫من پسر خوبی نیستم.
‫خودت نمی‌دونستی؟
‫حداقل خودش می‌دونه سگ بدیه.
‫کدوم پسر خوب اینقدر قویه.
‫خیلی‌خب. اول شما پیاده بشین.
‫من ماشین رو پارک می‌کنم.
‫باشه. دارم از گشنگی هلاک میشم.
‫میشه یکم بمونم؟
‫برای چی؟
‫فقط یکم پیش تو بمونم.
‫نه، نمی‌تونم اینجا نگه دارم.
‫پیش تو می‌مونم.
‫تو می‌خوای جریمه‌ش رو بدی؟
‫- نه، می‌خوام که... ‫- میای؟
‫ببرش.
‫بیا بریم.
‫زودباش. واقعا نمیشه اینجا نگه داشت.
‫خیلی روی مخی.
‫جدا نمی‌تونم اینجا نگه دارم.
‫چیه؟ حالت خوب نیست؟
‫چنگ فی، رزور ما رسیده.
‫- تو برو. ‫- باشه.
‫برای پیدا کردن دستشویی کمکت می‌کنم.
‫نیازی نیست. ‫خودم میرم.
‫باهات میام.
‫صبر کن.
‫دستمال داری؟
‫اشکال نداره.
‫داخل منتظر باش. ‫برات می‌خرم و میارم.
‫برو.
‫پس یعنی...
‫متوجه شد؟
‫[زیر کرکره چیزی نذارید]
‫باز مغز خوک سفارش دادی؟
‫همه‌ش رو تیک بزن.
‫- قبلا خوردی؟ ‫- آره.
‫دفعه قبل چن جوون نتونست بخوره.
‫الو.
‫سفارش دادیم. ‫پس چرا نیومدی؟
‫خواهرت...
‫خواهرم چشه؟
‫یکم حالش بد بود.
‫چیکار کنم؟
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫رفیق، یه لطفی بهم بکن.
‫براش قرصی، چیزی بخر.
‫من؟ ‫رفیق، اون خواهر توئه یا من؟
‫لزوما قرار نیست فقط برادر آدم ‫بهش کمک کنه.
‫من الان غذا سفارش دادم.
‫مزخرف نگو.
‫من الان توی سوپرمارکتم.
‫فورا بیا اینجا.
‫باشه. وایسا تا بیام.
‫این یکی...
‫خب، برو.
‫به خیر گذشت.
‫با استفاده از این، احساس نمی‌کنید که...
‫صداتو بیار پایین.
‫پس یدونه از اینا برداریم.
‫باشه.
‫اینجا نوشته 42.
‫- سایزشون فرق داره؟ ‫- والا اگه بدونم.
‫- نوشته 42. ‫- پس 42 از 35 درازتره؟
‫یه بسته ازشون بردار.
‫بریم.
‫صبر کن.
‫چیه؟
‫یه دامن هم بخر.
‫کثیف شده؟
‫آره.
‫باشه، پس اینو برمی‌دارم.
‫صبر کن.
‫اون لباس سیاه و تیره می‌پوشه.
‫این بهتره.
‫باشه.
‫همه‌شون عین هم هستن. ‫بیا بریم.
‫چقدر خجالت‌آور شد.
‫اونم دید.
‫سلام، سانگ ژی اینجاس؟
‫بله.
‫یه نفر بیرون ازم خواست اینا رو بهت بدم.
‫مرسی.
‫خواهش می‌کنم.
‫برای همه پیش میاد. ‫برو عوض کن.
‫ممنونم، خانم.
‫بعدا چطور توی صورتش نگاه کنم؟
‫چی شده؟
‫خجالت‌آوره.
‫کی گفته؟
‫خجالت‌آوره دیگه.
‫بیا بریم. ‫وقت ناهاره.
‫زودباش.
‫چرا اینقدر عصبانی هستی. ‫تو که بچه نیستی.
‫سانگ یان.
‫اینجاییم.
‫چرا اینقدر دیر کردین؟
‫می‌ترسیدم تا بیاین همشو تموم کنم.
‫رفت با ماشین چنگالیا بازی کنه
‫و دیگه برنمی‌گشت.
‫چیزی برنده نشدی؟
‫نه. تازه گریه هم کرد.
‫گریه کردی؟
‫بعد ناهار خودم کمکت می‌کنم.
‫برنده شدن کاری نداره.
‫فقط کافیه چنگال رو بچرخونی.
‫فراموشش کن.
‫وقتی نشونت دادم، خودت می‌بینی.
‫بازم سفارش میدم.
‫سانگ ژی، یه چیزی سفارش بده.
‫سفارش بده. ‫مهمون منی.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫معمولا چی می‌خوری؟
‫غذای خوب چی داریم؟
‫اینو سفارش بده.
‫پاستای میگو؟
‫اونو ولش. ‫قبلا سفارش دادم.
‫- می‌خوری یا نه؟ ‫- نه، یجوریه.
‫آخه کی با هات‌تاپ، مرغ می‌خوره؟
‫یه چیز گرون سفارش بده.
‫با هات‌پات مرغ هم می‌خورن،
‫توی بازی‌ها هم هست.
‫[کوفته گاو]
‫حد و حدودت رو بدون.
‫نیازی نیست بهت یادآوری کنم.
‫خوردن یکی‌شون مشکلی نداره.
‫اگه چیزی بشه، من نمی‌تونم مراقبت باشم.
‫چه اشکالی داره چیزی که می‌خواد رو سفارش بده؟
‫من پولشو میدم، نه تو.
‫خفه شو.
‫اون به گوشت گاو و برّه حساسیت داره.
‫پس محظ احتیاط
‫اینا رو سفارش ندیم.
‫بدش من.
‫پیشخدمت.
‫بیا. کمک کن سفارش بدم.
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫- یه لیوان آب گرم بخور. ‫- مرسی.
‫بیا.
‫نوشابه بخوریم؟
‫نوشابه ضرر داره. ‫من نمی‌خورم.
‫پس ما هم نمی‌خوریم.
‫وقتی شما نخورین، چطور از گلوی ما پایین بره؟
‫مگه اینو نمی‌بینی؟
‫آیس‌تی بهترین ترکیب با هات‌پات هست. فهمیدی؟
‫باشه، باشه.
‫بهم بگم.
‫من لب به نوشابه نمی‌زنم.
‫صد بار گفتی.
‫حالمو بهم زدی.
‫باشه. آیس‌تی می‌خوریم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اون روز که تو به خوابگاه نیومده بودی،
‫تنهایی اجرا کردم.
‫هم‌تیمی احمقم خیلی بی‌مصرف بود.
‫می‌دونی چقدر بد اجرا کردن؟
‫- صبر کن. ‫- نمیشد تحملشون کرد.
‫بذار اول من شروع کنم.
‫چی؟
‫ما سه نفر در رنک‌بندی بودیم.
‫بعدش باهام تماس گرفتن.
‫تو حتی منو سرزنش کردی.
‫- روزی که نزدیک بود برنده بشیم؟ ‫- آره، همون روز.
‫عذر می‌خوام.
‫میشه لطفا اینو به دستشویی زنانه تحویل بدید؟
‫یه دختری اونجاس که بهشون نیاز داره.
‫- البته. ‫- اسمش سانگ ژی هست.
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همینجا منتظر خواهرت بمون.
‫من برم پیش چینگ فی.
‫چرت نگو.
‫همینجا باهام منتظر بمون.
‫خواهر من مثل خواهر خودته.
‫خل شدی؟
‫بعد این اتفاق،
‫اگه خواهرت موقع بیرون اومدن
‫بازم منو ببینه، حس بدی پیدا می‌کنه.
‫راست میگی.
‫بهتره یه بهونه هم جور کنی.
‫اگه چینگ فی پرسید،
‫خواهرت نمی‌دونه چی بگه.
‫فقط بگو بعد از دستشویی
‫رفت با دستگاه چنگال‌دار بازی کنه.
‫باشه.
‫آدامس‌هات.
‫برام نگه‌ش دار.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»