‫[گوانگ‌ژو، چین، سال ۱۸۶۳]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- می‌خوام با دخترتون ازدواج کنم. ‫- وی‌لینگ، بیا اینجا.
‫دویست و پنجاه. کمتر قبول نمی‌کنم.
‫- شاید اگه محصولاتمون بیشتر بود قبول می‌کردم. ‫- خشکسالی، قحطی، یا جنگ...
‫دختر من ارزشش زیاده.
‫به علاوه چای سیاه. دوتا جعبه.
‫[سان فرانسیسکو، سال ۱۸۶۴]
‫ارزش تو ده برابر بیشتر از عوضی‌های کانگ چوئه.
‫فرصت شغلی تو راه‌آهن آمریکایی... ‫افراد رو میاره به شرق.
‫- اونایی که کار می‌کنن پول دارن که بخوان خرج کنن. ‫- مصرف مواد و زن گرفتن، بعد یه روز کاری مرد رو آروم می‌کنه.
‫زن گرفتن؟
‫آماده نیستی.
‫قبل اینکه به شانگهای حمله کنیم، ‫فرمانده‌م همین رو گفت.
‫وقتی اون کشته شد، من با ده‌تا گیسی که از ‫سر ماچویی‌ها کنده بودم برگشتم.
‫ما هم شانگهای رو از دست دادیم، ‫هم جنگ رو باختیم.
‫بذار امپراتور شهر لعنتی خشکسالش رو نگه داره.
‫میوه‌های آمریکا رو ما می‌بریم و شیره‌شون ‫رو می‌کشیم.
‫ساده بخوام بگم، این میوه آماده‌ی ‫چیده شدنه، ژنرال.
‫ما به نام سینگ لی، و توسط سوگندی قانونی ‫باید کنار هم بمونیم.
‫چه لباس قشنگی.
‫یه هدیه‌ست.
‫از طرف کی؟
‫از الان به بعد،
‫حقوق عقب افتاده تائو رو بده به دفتر راه‌آهن.
‫چای سیاه، آقای بوهانن؟
‫خودم حقوق فانگ رو میدم.
‫تحسین برانگیزه که اینقدر فکر کارگرهاتون هستین.
‫حقوق‌ها رو بفرست دفتر خودم.
‫هر هفته بدون استثناء.
‫یه روز باید مثل تاجرهای محترم، موقع نوشیدن ‫چای درباره این چیزها بحث کنیم.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫چانگ خبر داره، نه؟
‫تو اولین کالسکه‌ای که قراره بره یه جا برات گرفتم.
‫بیست دقیقه دیگه راه میفته، سوارش شو.
‫من نمیرم.
‫هیچکس بهتر از کالسکه‌رون مری زمین‌ها ‫رو نمی‌شناسه.
‫صحیح و سالم می‌بردت شایان.
‫- شایان؟ ‫- یه خانمی اونجاست، به اسم مگی پالمر.
‫دوستمه. اونجا جات امنه.
‫همینجا جام امنه!
‫اگه ما رو توی چادر ببینه...
‫زنش لباس مادرت رو پوشیده بود.
‫خودم اون لباس رو بهش دادم.
‫خب، چانگ بو برده.
‫ردش رو میزنه به قراردادت با شرکت سی‌آپ.
‫کارم که با چانگ تموم شد میام دنبالت.
‫می‌مونیم و با هم با چانگ می‌جنگیم.
‫با جنگ نمیشه از اینجا در رفت.
‫چانگ رو بکشیم، با شرکت سی‌آپ جنگ ‫راه میفته.
‫من می‌خوام با تو زندگی کنم.
‫هی، هی، هی، هی.
‫جات اینجا امن نیست.
‫دوستت دارم.
‫درک نمی‌کنی.
‫هی! گوش بده.
‫باید از اینجا فرار کنی،
‫با تمام سرعت از اینجا دور شو
‫تا شتر دم خونه‌ت ننشسته. شنیدی؟
‫می‌شینه.
‫شتره دم خونه همه می‌شینه.
‫چای هنوز تو جعبه‌ست.
‫فقط یه کالسکه سواریه.
‫هیچوقت فقط یکی نیست.
‫وقت رفتنه.
‫شب نشده میرسی نوادا.
‫از رینو بهم خبر بده.
‫می...
‫باید به برنامه‌م برسم، آقای راه‌آهنی.
‫مراقبش باش، مری.
‫این غذا از اونی که تو شیفت شب تو مغازه ‫بغلی می‌فروشین اعتیادآورتره.
‫این غذایی که داری ازش لذت می‌بری ‫تر و تازه با بار
‫کشتی‌های پنج دکله و ده کشتی شرکتیم اومده.
‫منتظر نشستن ما مصرفشون کنیم.
‫کوچکترین شکی به منابعی که در اختیار دارین ندارم، قربان.
‫به خودم شک داری.
‫به کسب و کارم.
‫تا الان چشم پوشی کردم.
‫اگه قراره از آسیا واسه سنترال پاسیفیک وسیله بیاری،
‫باید بیشتر و بهتر نماینده‌م رو بشناسم.
‫من دلم می‌خواد اخبار کسب و کارم رو ‫تو روزنامه‌ای بخونم
‫که اخبار شما چاپ میشه، آقای هانتینگتون.
‫شما آدم شیطونی هستی، جناب،
‫و فروشنده مواد.
‫و یه سرآشپز ماهر.
‫بزرگترین تجارت آسیا
‫با انتقال قاچاقی تریاک به چین شروع شد.
‫روزی که به اندازه شرکت جاردین ماتسون اسم در کنی، ‫زبونم رو می‌برم
‫که واسه غذای ویژه‌ت سرو کنی.
‫دیروز فروشنده بیل مکانیکی، ‫امروز کله گنده‌ی راه‌آهن.
‫نظام سرمایه داری آمریکا نردبون محکمیه.
‫نردبونی که نمی‌تونه از دیوارهای محله چینی‌ها رد بشه.
‫پس دیوارها رو خراب می‌کنم.
‫می‌دونی، یه اصطلاح درباره اولین نفری که ‫از دیوار رد شد هست.
‫من از خون و خونریزی نمی‌ترسم.
‫بازم اردک می‌خوام، آقای چانگ.
‫چرا که نه.
‫- اینجا. ‫- اینجا؟
‫آدم فضولی هستی، نه؟
‫دفعه بعدی،
‫بیا از خودم بپرس.
‫کرایه‌ت رو دادن.
‫دو دلار واسه لباس.
‫تو شایان یه خانم منتظرته؟
‫پنج دلار.
‫- من ده دلار دادم. ‫- به کی؟
‫فروشی نیست.
‫همه چی فروشیه.
‫بیست دلار.
‫بپر بالا.
‫رینو منتظره.
‫- همین الانش هم زیادی صبر کرده. ‫- بشین بریم.
‫وقتشه به کارگرهای آینده فکر کنیم.
‫از اخراج کردن خوشت میادا، می‌خوای یکی ‫دیگه رو اخراج کنی؟
‫رئیس ماندارینی.
‫یکی از آشناهام تو شرق به اسم ‫میکی مک‌گینز
‫می‌تونه تا می‌خوریم به صحرا، هزارتا ‫ایرلندی برامون نیرو بفرسته.
‫آقای چانگ خدمات باارزشی برای راه‌آهن ‫فراهم می‌کنه.
‫حقوق نمیده، باعث اعتصاب میشه،
‫سرکارگر من رو می‌کشه. ‫آره، راست میگی. خیلی...
‫اینجور خدمات قیمت ندارن.
‫تجارت چینی.
‫چانگ هیچوقت به من رکب نزده.
‫به چانگ نیاز نداری.
‫ازش خوشت میاد.
‫از غذاهاش، لباس‌هاش، لهجه‌ش.
‫- برات جالبه. ‫- پررو بازی درنیار، جناب.
‫آینده در چینه، آقای بوهانن.
‫ما قرار نیست راه‌آهن بسازیم، آقای بوهانن.
‫داریم یه پل می‌سازیم.
‫بین سرزمین بزرگ خودمون
‫که بشه وسیله ارتباطی بین اروپا و کشورهای شرقی.
‫یا عادت کن و سود کن،
‫یا بجنگ و نابود شو.
‫تکمیل راه‌آهن به ما بستگی داره، قربان.
‫واسه آینده برنامه ریزی کن،
‫واسه اتفاقی که قراره بعد تکمیل شدن ‫راه‌آهن بیفته.
‫چانگ بعد ساخته شدن راه‌آهن ‫هم می‌مونه،
‫واسه برنامه‌های آینده رو من حساب نکن.
‫خبر دارم می‌خوای قرارداد شرکت سی‌آپ رو ‫با می فانگ پس بگیری.
‫اومدم به قیمت بازار اون قرارداد رو بخرم.
‫به هر قیمت منطقی، آقای چانگ.
‫شما نام ببر.
‫یه کارگر بی‌ارزش هم می‌تونه سالانه چهار ‫هزار دلار واسه من دربیاره.
‫یه کارگر باارزشی مثل وی‌لینگ،
‫سالی شش هزار دلار.
‫شش هزار دلار، نقد، همین فردا.
‫سالانه.
‫وی‌لینگ تو پنج سال سی هزار دلار واسه ‫من درآورده.
‫چهل هزار دلار.
‫این پنج هزار دلاره، بقیه‌ش رو ‫تا آخر هفته میدم.
‫ده‌تا اضافه میدم که دستت به فانگ نخوره.
‫عاشقشی؟
‫- اگه قیمت مناسب نیست، قیمتت رو بگو. ‫- من چند ماه پیش گفتم چی می‌خوام.
‫دو درصد سهم تو راه‌آهن.
‫وقتی گفتم، بهم خندیدی.
‫سهمت رو بهم نفروختی.
‫منم دارایی خودم رو بهت نمی‌فروشم.
‫اون جزو داراییت نیست، چانگ.
‫کارگرهاتون با بار کشتی میان و تو تابوت برمی‌گردن.
‫بگو ببینم، دقیقاً چطوری غرامتِ
‫تبخیر شدن توسط نیتروگلیسرین رو ‫حساب می‌کنی؟
‫هر تاجر یه ارزشی واسه جون آدمی قائله.
‫من امروز زنده‌م چون درست و دقیق فهمیدین
‫چه ارزشی واسه راه‌آهنتون دارم.
‫دیگه قرار نیست پیداش کنی.
‫مطمئنم حاضر نیستی همه چی رو
‫به خاطر یه زن بی‌ارزش تلف کنی.
‫هوم؟
‫منتظر بودم بیای.
‫تا الان که
‫ناامیدم کردی.
‫من رو به اشتباه قضاوت نکن.
‫تو هم به اشتباه قضاوت نکن که شرکت من ‫برای به دست آوردن
‫داراییش حاضره دست به چه کارهایی بزنه.
‫هی!
‫بی‌اجازه وارد شدین.
‫یکی از کارگرهای شرکت سی‌آپ ما فرار کرده. ‫فکر کنم اینجا قایم شده.
‫جای آشغال‌های سی‌آپ اینجا نیست.
‫دختره جزو اموال منه. خودش رو شبیه کارگرهای ‫مردِ راه‌آهن کرده...
‫راه‌آهن؟ تو همون آشغالی هستی که داری ‫کارگرهای ما رو کش میری.
‫فقط بگو امروز آدم جدیدی اینجا دیدی یا نه... ‫منم راهم رو می‌کشم میرم.
‫بی‌اجازه وارد ملک ما شدین. اینجا ملک شخصی ماست. ‫صاحبش هم سم یاپه!
‫کمکی از دستم برمیاد، قربان؟
‫گفتم کمکی از دستم برمیاد یا نه.
‫دنبال یه مرد جوون به اسم فانگم.
‫ممکنه یک ساعت گذشته اومده باشه اینجا.
‫اینجا دیگه از رونق افتاده.
‫شهر یک هفته‌ای هست خالی شده.
‫نمی‌خوام آسیبی بهت بزنم، جناب.
‫یه کارگر راه‌آهن با دارایی من فرار کرده
‫و منم می‌خوام چیزی که واسه خودمه ‫رو پس بگیرم.
‫یه مرد یک ساعت پیش اومد،
‫غذا خرید،
‫زود هم رفت.
‫کدوم سمتی؟
‫فکر کنم رفت شرق.
‫از در پشتی برو بیرون.
‫بذارش زمین.
‫افرادم همه جا هستن.
‫اگه من رو بکشی، دخلت اومده. ‫اسلحه رو بذار زمین، فانگ.
‫می. اسم من مِیِه.
‫آقای بوهانن.
‫چه عجب.
‫تشریف آوردی.
‫آشغال.
‫آقای بوهانن، من...
‫همینجا وایسا.
‫باید استراحت کنی.
‫نه. نباید وایسیم.
‫یه قطار از تراکی من رو می‌بره سان فرانسیسکو.
‫با کشتی کوه گولد واسه ماموریت میرم
‫نینگپوی چین.
‫همراه من می‌مونی.
‫از تونل رد میشیم و با هم از تراکی میریم.
‫- اگه از اینجا دور بشم جام امنه... ‫- همینجا جات امنه.
‫چانگ مُرده.
‫افراد شرکت سی‌آپ میان دنبالم.
‫اونام مثل چانگ می‌میرن.
‫حالا دیگه منِ واقعی رو دیدی.
‫آدمی که هستم رو.
‫تو خیلی وقت پیش من واقعی رو دیدی.
‫همینجا وایسا.
‫خواهر کوچولو. ‫نمی‌خواستم بلایی سرت بیاد...
‫چانگ مُرده. دیگه آزادی، وی‌لینگ.
‫امروز یه قطار میره سان فرانسیسکو. ‫از اونجا با کشتی برو نینگپو.
‫یه مرد مسیحی به اسم پدر بیکر به ‫پدرم آموزش داده بود.
‫بهت پناه میده. از دست سی‌آپ در امانی.
‫از اینجا فرار کن... تا دیر نشده.
‫اینجا خونه منه.
‫خونه جاییه که بتونی تابش آفتاب رو روی ‫پوستت حس کنی.
‫نور بیرون اون درها گرمه، خواهر.
‫آزادی با یه قدم کوچیک شروع میشه.
‫رفتی دیدن زن چانگ.
‫وی‌لینگ برده‌ی چانگ بود.
‫تو رو تحویلش داد.
‫چانگ زندگیش رو،
‫آزادیش و شرفش رو ازش گرفت.
‫اون چیزهای بیشتری از من از دست داده بود.
‫من قبلاً برده داشتم.
‫این حس ولم نمی‌کنه، می.
‫من ذات واقعیت رو می‌بینم.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫تا من برنگشتم از این اتاق نرو بیرون.
‫می؟
‫شنیدی؟
‫هیچوقت تموم نمیشه.
‫حالا دیگه تموم میشه.
‫این زندگی منه.
‫نمی‌خوام زندگی تو هم این شکلی بشه.
‫می...
‫گفتم من همه عزیزانم رو از دست دادم.
‫خب. دروغ گفتم.
‫کسایی که دوست داشتم رو
‫از دست ندادم.
‫ازشون دست کشیدم.
‫همین که تلگرافت رو گرفتم، فهمیدم...
‫می...
‫دوستت دارم.
‫آقای بوهانن،
‫ایشون ژنرال لی یانگ هستن، از شعبه سان فرانسیسکوی ‫شرکت سی‌‌آپ.
‫بهم خبر داد آقای چانگ به قتل رسیده.
‫آقای چانگ رفته بود شهر واشو دنبال
‫یه فراری که با افرادش با سنگدلی به قتل رسید.
‫یه قاتل سفیدپوست.
‫فکر کنم قاتلش رو می‌شناسم.
‫یه قاتل سفیدپوست چند ماه پیش اومد ‫شهر و سرکارگرم رو کشت،
‫تو محله چینی‌ها کشتش.
‫شاید همون یارو باشه.
‫واسه نگه داشتن کارگرهاتون به زمین و زمان ‫میزنین، نه؟
‫شاید مرگ چانگ سر دعوا درباره ارزش ‫این زن بوده.
‫لطفاً به ژنرال بگید سنترال پاسیفیک ‫امیدواره که مرگ
‫آقای چانگ مانعی برای این همکاری طولانی مدت ‫بین شرکت‌هامون نباشه.
نمیخواین واسه خاطر یه نفر تجارتتون رو خراب ‫کنین که، نه؟
‫ژنرال میگن خدمات سی‌آپ بدون وقفه ‫ادامه پیدا می‌کنن.
‫یکی از بهترین کارمندهای شرکتشون، ‫لینگ لی رو می‌فرستن.
‫انگلیسی بلده صحبت کنه؟
‫ایشون هم مثل آقای چانگ آدم باارزش و مفیدی هستن.
‫اه، حیف شد. ‫آقای چانگ تاجر آینده نگری بود.
‫چانگ یه آشغال بود.
‫یه شورشی تایپینگ.
‫همین.
‫ممکن بود با خودشون نصف کارگرهامون ‫رو هم ببرن.
‫- ژنرال میگه می‌تونه یکی رو جای چانگ بفرسته. ‫- آره.
‫تو هم سه روز پیش همین رو گفتی.
‫حالا اینجا وایسادیم
‫و شنیدیم چانگ مُرده.
‫سه روز بود رفته بودی بیرون شهر.
‫اگه سوالی داری بپرس.
‫دخلی به قتل چانگ داشتی؟
‫می، باز کن، منم.
‫می؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»