‫[نیویورک، سال ۱۹۸۵]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫از این انگشتر فقط سه‌تای دیگه رو زمینه.
‫فکر کن چقدر باارزشه.
‫جناب، این بدل نیست.
‫یه قطعه از تاریخه،
‫که با میخ طلایی ساخته شده.
‫- چی چی طلایی؟ ‫- میخ!
‫راه‌آهن میان قاره‌ای بزرگ؟
‫تو مدرسه هیچی یاد نگرفتی؟
‫من نرفتم مدرسه.
‫ترکیب شرکت یونیون پاسیفیک بسیار قدرتمند
‫و شرکت بی‌اهمیت‌ترِ
‫راه‌آهن سنترال پاسیفیک
‫که منجر به وصل شدن شرق و غربِ این ‫کشور بزرگ شد.
‫اینم یه درس تاریخی...
‫مجانی.
‫می‌تونم نرخ فعلی رو بهت بدم.
‫۳۷.۲۷ دلار.
‫ولی بهت ۳۷.۳۰ دلار میدم...
‫بابت درس تاریخی که بهم دادی.
‫باشه.
‫داشتم میومدم اینجا،
‫مردم یه جوری رفتار می‌کردن انگار تا حالا ‫تو زمستون توت فرنگی ندیدن.
‫دست بردارین بابا!
‫حتی بلدرچین شکاری هم دیگه به آدم نمی‌چسبه.
‫- نیاز نیست من بگم. ‫- اوه، من عاشق بلدرچینم!
‫اون شکاری بود، چی بود گفتی.
‫غذای عروسی ما بلدرچین بود.
‫آره، ناراحت شدیم نتونستی بیای، توماس.
‫آره. خب، اروپا بودم.
‫اه، الان دیگه تو لندن نمیشه دست رو دست گذاشت.
‫جناب، کاری که ما کردیم رو نباید خراب کنن.
‫و باید بگم، خوشحالم می‌بینم اوضاعت خوبه.
‫ترسیدم ورشکستگی سال هفتاد و سه از ‫پا درت آورده باشه.
‫نه بابا. نه، نه.
‫فقط یه احمق با گسترش کارش مخالفه.
‫بلا وکیل مدافع گسترده سازیه.
‫مگه نه، عزیزدلم؟
‫مچم رو گرفتی، عشقم!
‫جلوی خانم آدم باش حداقل.
‫به من توهین نکن.
‫اگه خانم اینجا نبود،
‫هر چی لایقت بود بارت می‌کردم.
‫چی می‌گفتین؟
‫می‌گفتم یه عوضیه، خانم.
‫خیلی خب، تو بردی.
‫شما محبت داری، قربان.
‫آقای دورنت، ممنونم. ‫غذا فوق العاده بود.
‫این چه حرفیه. نوش جان.
‫خانم پالمر؟ مگی؟ ‫شنیدی چی گفتم؟
‫دویست و پنجاه هزار دلار یا ‫توماس دورنت می‌میره.
‫یادداشته میگه با هیئت مدیره یونیون پاسیفیک ‫تماس بگیریم.
‫ما هم همین کار رو می‌کنیم.
‫نه، باید به دژ خبر بدیم.
‫یه مامور دولت رو کشتن.
‫مارتین دیلینی کارمند راه‌آهن بود و ‫توماس دورنت هم رئیسش.
‫بهتره مشکل راه‌آهن رو خود کارکنانش ‫حل کنن.
‫الان تنها سهام دار شهر که اجازه تصمیم گیری ‫داره منم.
‫هر کاری گفتن می‌کنیم. ‫با هیئت مدیره تماس می‌گیریم.
‫هیئت مدیره پول رو میده. ‫مجبورن بدن.
‫یادداشت رو بده بهش، ‫به هیئت مدیره راه‌آهن تلگراف میزنه،
‫اونا هم پول رو میدن و پول میره تو ‫جیب ما.
‫یه نقشه ساده بود، جان.
‫آره، یه نقشه ساده که شکست خورد. ‫منم درستش کردم.
‫با کشتن مهندس ارشد یونیون پاسیفیک
‫جلو چشم یه خبرنگار؟
‫حالا که خون ریخته شده، راه‌آهن دو برابر ‫سریع‌تر از قبل پول میده.
‫خونریزی باعث میشه اسلحه بیاد سراغمون، ‫نه پول.
‫اعداممون می‌کنن!
‫من رو، نه تو رو!
‫من سوار قطار بودم. نه تو!
‫جون من در خطره، خب؟
‫مرگ دیلینی یه فاجعه بود، ‫یه اتفاق غیرقابل پیشبینی.
‫ولی گذشته‌ها گذشته، دیگه کاری از دستمون ‫ساخته نیست.
‫باید کنترلش کنیم، و منظورم...
‫اتفاق بعدیه.
‫بین خودمون.
‫فکر می‌کنی مقصر مزرعه‌دارها بودن؟
‫نه، نه. توماس بهشون پول داده بود.
‫امکان نداشت اتفاقی که قرار بود بیفته رو ‫بتونیم پیشبینی کنیم، خانم پالمر.
‫دورنت با کلاهبرداری‌های زمینش کل این شهر رو ‫به آتیش کشید و منم کمکش کردم...
‫کمک کردم بیش از حد دشمن تراشی کنه.
‫هیئت مدیره پول رو میده، مگی.
‫وقتی چیزی که خواستن گیرشون اومد، ‫دورنت آزاد میشه.
‫به زودی تموم میشه.
‫از یونیون پاسیفیک نیویورک اومده...
‫هیئت مدیره یونیون پاسیفیک باج نمیده.
‫مسئله رو به دولت فدرال گفتن.
‫واگن خوش آمدگویی لارامی، با مدیریت ‫یه خلافکار...
‫اصلاً سورپرایز نشدم.
‫من دیگه سهام دار یونیون پاسیفیکم، ‫فرماندار.
‫امیدوارم به خاطر دورنت هم که شده، ‫با کلی پول اومده باشین.
‫من با اطاعت کردن از لات‌ها و باجگیرها ‫فرماندار نشدم.
‫وقتی مسئول این کار رو پیدا کنیم،
‫عدالت رو برقرار می‌کنیم.
‫پول نمیدن، ایوا. ‫و وقتی پول ندن...
‫- کمبل به کشتن میدتش. ‫- اوه، گور بابای کمبل.
‫گلریزان می‌کنیم.
‫من هزار دلار دارم.
‫ارزشش کمتر از پول دولت نیست.
‫تازه یه اسب هم دارم. ‫می‌تونم بفروشمش.
‫اسبت رو نگه دار، عزیزم.
‫تو این شهر واسه گلریزان زیاد وسیله نداریم.
‫کار کی می‌تونسته باشه؟
‫رهبرشون از لهجه‌ش معلوم بود ایرلندیه.
‫چی بهت گفت؟
‫«پاشو. تکون بخور.»
‫کلماتش کوتاه بود. اون...
‫سعی می‌کرد صحبت نکنه.
‫و وقتی مارتی سعی کرد جلوش رو بگیره...
‫نیاز نبود بهش شلیک کنه.
‫و وقتی رهبرشون آقای دیلینی رو کشت؟
‫دوتا اسب‌سوار بودن که جلوی کارگرهای ‫راه‌آهن رو گرفته بودن.
‫دورنت رو سوار اسب کردن و رفتن.
‫ببینین، دورنت همیشه به مردم بدهکاره.
‫اگه بشه یه نگاه به حساب کتاب‌های راه‌آهن بندازیم...
‫- حساب کتاب‌ها؟ ‫- بله.
‫رد بدهی‌های دورنت رو میزنیم، ‫بعد میفهمیم مقصر کیه.
‫خیلی خب، دفتر دستک‌ها رو میارم.
‫هر کاری واسه کمک لازم باشه می‌کنم.
‫اول باید از اعضای هیئت مدیره اجازه بگیرم.
‫نمی‌تونیم سر هیئت مدیره کوفتی ‫وقت تلف کنیم!
‫روز سختی داشتین، خانم الیسون.
‫نمی‌خواد واسه من دلسوزی کنی.
‫شانس آوردی زنده موندی.
‫- کدوم سمتی رفتن؟ ‫- بله؟
‫حتی مسیر شروعشون هم می‌تونه کمکمون ‫کنه، خانم.
‫شمال.
‫رفتن سمت شمال.
‫- همین هم کافیه. ‫- برید سر کار، سرگرد.
‫- باید تمومش کنیم. ‫- امکان نداره.
‫من خطر اعدام رو به جون نخریدم که آخر ‫جیبم خالی بمونه.
‫پولی در کار نیست، جان. ‫کمبل پول نمیده.
‫جان کمبل نمی‌تونه نتایج سیاسی مرگ من رو ‫به جون بخره.
‫- پول میده. ‫- سواره نظام رو برداشته آورده.
‫و ردیاب‌های سرخپوست هم دارن که ‫می‌تونن ما رو پیدا کنن.
‫- و وقتی پیدامون کردن... ‫- اگه پیدامون کردن.
‫باید شر شاهد رو کم کنیم، مایکل.
‫اوه، می‌خوای من رو بکشی، آقای شی؟
‫آره. فکر کردی می‌تونی جلوم رو بگیری، پیرمرد؟
‫کسی قرار نیست کسی رو بکشه.
‫من چون کارم رو بلدم پام رو ‫کشیدی وسط.
‫باید بهم اعتماد کنی، دکتر.
‫میگی کمبل پول میده.
‫نباید راه دیگه‌ای جز پول دادن براش بذاریم.
‫خوبی؟
‫مارتی مرد خوبی بود.
‫دوستم بود.
‫و حالا واسه چی مُرده؟
‫یه مقدار پول، همین.
‫اوه، خوب میشم. ‫نگران من نباش.
‫- خانم الیسون. ‫- فرماندار.
‫زخمت خوب میشه.
‫ممنون.
‫صورت‌ حساب‌های راه‌آهن. ‫رسیدگی دولتی.
‫اوه.
‫ممنون.
‫- لوییز. ‫- جان.
‫از صحبت آخرمون پشیمونم.
‫از تموم شدن دوستیمون...
‫قبل رفتن راه‌آهن از شایان.
‫من اتفاقات شایان رو پشت سر گذاشتم.
‫گذاشتم به جایی که بهش تعلق دارن.
‫امیدوارم یه چیزی پیدا کنی.
‫برید داخل! برید! حالا!
‫این چیه؟
‫اگه پول نگیرن، جنازه بعدی که تحویلمون ‫میدن جنازه توماس دورنته.
‫به وزیر مک‌کالو پیغام بفرستین.
‫بگید دویست و پنجاه هزار دلار...
‫همین الان بفرسته به لارامی سنترال.
‫چشم، قربان.
‫ممنون.
‫اون آشغال باید کارش رو تموم کنه.
‫هم من و هم گرنت دوست داریم ‫راه‌آهن تموم بشه.
‫حالا هر دلیلی می‌خوای داشته باش. ‫ممنون، جان.
‫می‌دونستن داریم میایم، سرگرد.
‫و لهجه ایرلندی که خانم گزارشش رو داد.
‫بیفت دنبال مک‌گینز.
‫جالبه.
‫چی گفتی، خپل؟
‫من رو یاد گوریلی می‌اندازی
‫که تو سیرک دوره گرد دیدم.
‫ولی شعور گوریله از تو بیشتر بود.
‫دهنت رو نبندی یه
‫گلوله می‌خوابونم تو مغزت.
‫مطمئنم بچه که بودی مامانت دو سه بار ‫انداختت زمین
‫و رو سرت فرود اومدی.
‫می‌دونی که، انگشت‌های یه آدم معتاد سُره.
‫تو جز یه مرد باد کرده هیچی نیستی.
‫باید همینجا بکشمت!
‫عجب احمقی هستی!
‫یه احمق به درد نخور و حقیر.
‫اگه دهنت رو نبندی،
‫تو همین باتلاق می‌کشمت...
‫میشه تنهامون بذاری؟
‫اوه.
‫فکر کنم می‌دونم دنبال کی هستین.
‫از وقتی این ماجرا شروع شد دیگه پسرخاله‌م ‫رو ندیدم.
‫ناراحتم از گفتنش،
‫ولی فکر کنم همه چی زیر سر اونه.
‫هم خونت.
‫دیلینی رو کشت.
‫دورنت رو هم می‌کشه.
‫جفتمون می‌دونیم از پس چه کارهایی برمیاد.
‫خودت دیدی زد یکی رو کور کرد.
‫آره.
‫جانی هیچوقت آدم صبوری نبود.
‫بهتره باج رو زودتر جور کنی.
‫هوم...
‫دوستان.
‫کمبل فکر می‌کنه مقصر تو بودی.
‫چرا اونوقت؟
‫خب، یه تهدید معتبر واسه جون دورنت ‫می‌خواستیم، من گفتم مقصر تویی.
‫تموم شد جان، ما هم باید از این کشور ‫لعنتی بریم.
‫- پول رو برمی‌داریم میریم خونه. ‫- ایرلند؟
‫خل شدی؟
‫حس می‌کنم چند سال پیش تو قطار ‫خوابم برد.
‫من یه برادر داشتم، یه خانواده...
‫تو رویای پیدا کردن طلا بودم.
‫ولی انگار بیدار که شدم دیدم تنهام...
‫تو جهنم.
‫تنها نیستی. ‫من رو داری.
‫آمریکا کشور مزخرفیه. خسته شدم ازش.
‫می‌فهمی چی میگی؟
‫تو اینجا آدم حسابی هستی.
‫اعتبار داری، پول داری. ‫رستوران داری.
‫بابا تو راه‌آهن هم سهم داری.
‫تو خونه جز قحطی و انگلیسی‌ها هیچی ‫پیدا نمیشه.
‫حداقل می‌تونیم اونجا نفس بکشیم.
‫با پولی که از این کارمون گیر میاریم، ‫می‌تونیم یه کاره‌ای بشیم، جان.
‫می‌دونی چیه؟
‫راست میگی.
‫پولمون رو میدن.
‫پس چی.
‫نمی‌تونیم بذاریم راهزن‌ها مهم‌ترین تاجر ‫کشور رو ببرن.
‫و صداش رو درنمیارن.
‫به روش آمریکایی‌ها!
‫آره.
‫حتماً مهم بودن خیلی خسته کننده‌ست.
‫پول رو بدین. ولی اول
‫- توماس دورنت رو بگیرین. ‫- چشم.
‫سرگرد بندیکس و افرادش کار آقای شی ‫رو تموم می‌کنن.
‫مگی... بیا.
‫دیر کردی، خانم الیسون.
‫جانی شی آقای دیلینی رو کشته و ‫دورنت رو ربوده.
‫مک‌گینز لوش داد.
‫چرا؟
‫آشغال‌ها وفاداری نمی‌شناسن.
‫مگی،
‫دورنت گفت براش پول فرستادن که بده ‫به مزرعه‌دارها؟
‫آره.
‫دفاتر رو گشتم. ‫خبر از پول نیست.
‫سهام شخصیش رو فروخته.
‫نه.
‫ورشکسته شده.
‫با خودت باج بگیر.
‫- اینم یه روش برای حل مشکلاته. ‫- یکی رو کشتن.
‫دوستت به قتل رسید.
‫آره، و من کشته نشدم.
‫از خوش شانسیم کشته نشدم.
‫فکر کنم توماس دورنت به شی گفته بود ‫من رو تو قطار نکشه.
‫مزخرف داری میگی.
‫فیلم سینمایی که نیست.
‫تو که نمی‌دونی چه اتفاقی تو قطار افتاد، لوییز.
‫اونجا بودی، ولی نمی‌دونی.
‫باور کن، مگی.
‫شی داشت از یه دستور اطاعت می‌کرد.
‫پول رو دربیار.
‫من نه پول رو به باد میدم، نه جون کسی رو.
‫- منتظر می‌مونیم. ‫- منتظر موندنتون به کشتنش میده.
‫- همه‌ش چند ساعت... ‫- گوش کن...
‫ممکنه حق با خانم الیسون باشه.
‫دورنت آدمیه که همچین کاری بکنه،
‫ترتیب ربوده شدن خودش رو بده.
‫نه.
‫اگه اشتباه کنه، اگه اشتباه کنیم...
‫دیگه وضعیت دورنت از الان که بدتر نمیشه.
‫اگه درست بگیم،
‫به زودی میاد اینجا.
‫البته باید بابت بلایی که سر
‫مهندس ارشد تو قطار اومد دادگاهی بشه.
‫باشه.
‫هر کاری می‌خواین بکنین.
‫میکی مک‌گینز رو برام بیار.
‫جان کمبل نمی‌ذاره قاتل
‫مهندس ارشد یونیون پاسیفیک ‫واسه خودش ول بچرخه.
‫تا آخرین نفس میفته دنبال پسرخاله‌ت.
‫و وقتی پیداش کرد...
‫فکر کردی می‌تونیم به این جونور اعتماد کنیم؟
‫درستش اینه که کار رو جمع کنی.
‫نذار کار ناتموم بمونه.
‫راست میگی.
‫کار محتاطانه همینه.
‫پس وقتی آشغال‌ها اومدن،
‫و پول رو آوردن،
‫من و اون جونور پول رو برمی‌داریم
‫و از این خراب شده میریم.
‫از این خبرها نیست.
‫چرا اتفاقاً. ‫کاری هم از دستت برنمیاد،
‫پس ببند دهنت رو.
‫سوارکار داره میاد!
‫مگی؟ تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کسی فکر نمی‌کرد تو ارزش نجات داده شدن ‫داشته باشی.
‫پول می‌خوایم، عزیزم.
‫یالا.
‫این داخل پنجاه هزار دلاره. ‫بردارین و برین.
‫باید پول رو برداریم و همین الان بریم!
‫پول لعنتی رو بردار. ‫بردارید و برید.
‫دویست و پنجاه هزار دلار. نه پنجاه هزار دلار. ‫کافی نیست.
‫- واسه زندگی که می‌خوایم کافیه. ‫- شاید واسه زندگی که تو دنبالشی کافی باشه.
‫خدا لعنت کنه، جان. ‫میشه حرفم رو گوش بدی؟
‫مک‌گینز؟
‫نه.
‫مگی...
‫وای خدا... مگی!
‫مگی...
‫من...
‫مگی، مگی.
‫کار ناتمومی نباید بمونه.
‫قطار که متوقف شد،
‫مرد ماسک‌دار وارد واگنم شد.
‫بعدش فهمیدم یارو دندی جانی شیه.
‫بی‌دلیل به مهندس ارشدم شلیک کرد،
‫و به زور اسلحه مجبورم کرد راه بیفتم.
‫با اسب چند کیلومتر رفتیم به یه انبار متروکه ‫سمت شمال،
‫که ته یه جاده فرعی درب و داغون بود.
‫یه کم که گذشت، شاید نصف روز،
‫دوباره راه افتادیم.
‫من از خانم پالمر خوشم میومد.
‫زن خوبی بود.
‫تاجر موفقی بود.
‫بگذریم،
‫وقتی این اتفاق افتاد، رفته بودم سودا اسپرینگز ‫دیدن کسی.
‫از اینا می‌فروشه.
‫گریپ‌فروت.
‫از اونی که فکر می‌کردم تلخ‌تره.
‫بخور.
‫اه!
‫عجیب غریبه، نه؟
‫وقتش که شد...
‫خب؟
‫وقتش که شد،
‫مگی پالمر اومد لب مرز.
‫یه کیف پول داشت.
‫و دندی جانی شی...
‫کیف رو برداشت،
‫بهش تیراندازی کرد
‫و فکر کنم رفت.
‫یعنی کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫چه می‌دونم.
‫اه...
‫هر جا که نوشیدنی فروشی داشته باشه.
‫ممکنه هنوز وایومینگ باشه.
‫یا نیویورک.
‫یا کالیفرنیا...
‫یا ایرلند.
‫هر جایی ممکنه باشه.
‫نمی‌دونم.
‫یه سوال برام مونده.
‫تو رو چرا نکشت؟
‫نمی‌دونم، جان.
‫شاید از اینهمه مرگ و میر خسته شد.
‫من که خسته شدم.
‫گمونم دیگه می‌تونم برم.
‫من می‌دونم اون بیرون چی شد.
‫کل قضیه رو می‌دونم.
‫نمی‌تونم ثابتش کنم.
‫ولی می‌دونم چی شد.
‫من کل داستان رو برات گفتم.
‫چیز دیگه‌ای در جریان نیست.
‫اون پنجاه هزار دلار...
‫هتلش رو فروخت که تو رو نجات بده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»