‫پنجاه نفر آماده‌ی کارن.
‫- مثل کارگرهای چانگ هستن؟ ‫- باید آموزش ببینن.
‫همه سوار بشید!
‫تو مناسب این کاری. ‫اول شما، آقای تائو.
‫سوار بشید!
‫ما تو تراکی نیستیم، آقای بوهانن.
‫صرفاً مسافر قطاریم.
‫در یه گوشه‌ی دنج از تمدن.
‫مطمئناً می‌تونیم اختلافاتمون رو کنار بذاریم ‫و از سفرمون لذت ببریم.
‫اوهوم.
‫«تین هاو دان»،
‫فستیوال ملکه آسمانی پیش رومونه.
‫هر سال من جشن می‌گیرم
‫چون افرادم از خونه خیلی دورن،
‫و دلتنگ چین هستن و رسم و رسوم ماست.
‫خرید از سانفرانسیسکو ‫هزینه‌ی ناچیزی برای مهیا کردن این جشنه.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫به نظرم برای خرید مواد آتیش‌بازی ‫سانفرانسیسکو خیلی دوره، چانگ.
‫خودم هیچ وقت اهلش نبودم.
‫یه مفهوم غربیه که گذشته اهمیتی نداره.
‫گذشته رو میشه فراموش کرد.
‫با ثور گاندرسن چی کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونستم حواست به مشتریای من هست.
‫فقط دیوونه‌های تشنه به خون.
‫بهش برنج می‌فروشم که شکم افرادش رو سیر کنه. ‫نه چیز بیشتر.
‫اگه باهوش باشی، ‫ثور گاندرسن رو می‌سپری به گذشته.
‫فراموشش می‌کنی.
‫آقای بوهانن، شاید این توئی
‫که باید بیخیال گاندرسن بشی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |
‫خیلی‌خب.
‫واگن‌های مخصوص سرخپوست‌ها اونطرفن.
‫از حالا به بعد خط‌آهن دستمزد کارگرها رو میده.
‫چرا به من اطلاع ندادن؟
‫الان دادم.
‫آقای هانتینگتون موافقت کرده؟
‫هانتینگتون مسئول پرداخت دستمزد نیست، ‫من هستم.
‫آقای تائو، حواست باشه سکه‌ها تا شب توزیع بشن.
‫بله، رئیس.
‫به لارامی خوش اومدید، رفقا. ‫از این طرف بفرمایید.
‫خوش اومدی. چطوریا بودی؟
‫برایان لینچ.
‫روباه مکار.
‫- وای خدا، سفرت چطور بود؟ ‫- همش به خودم می‌پیچیدم.
‫یه هفته‌ست که درست نخوابیدم.
‫چند ساعت بیا کافه من ردیف میشی.
‫دمت گرم.
‫خانم پالمر!
‫هیچ وقت تصور نمی‌کردم ‫شما رو تو لارامی ببینم.
‫خیلی زیبا شدید.
‫تو که خیلی داغونی، مک‌گینز. ‫درست مثل این شهر پر از کثافت.
‫آقای دلینی!
‫می‌خوام تایید کنی که ساموئل آمرمن ‫کارمند یونیون پسفیک ـه.
‫من مهندس ارشدم، خانم الیسون.
‫اسامی همه‌ی کارمندامون رو نمی‌دونم.
‫پس منکر چیزی نمیشی.
‫می‌دونم نقشه‌بردار نیست. ‫با چندتا نقشه از تراکی اومد.
‫منابع خودمو دارم.
‫فکر می‌کنی جاسوس استخدام کردیم؟
‫معلومه، مارتی، ‫خودتو به کوچه علی چپ نزن.
‫دورنت بهت نگفته بود، نه؟
‫- شرمنده. ‫- از همه جا بی‌خبرم.
‫فرستادنم دنبال نخود سیاه.
‫حداقل پل‌های فرسوده‌ای که ‫روشون کار کردم تو کانکتیکت ساخته شدن.
‫ولی،
‫پل 20 کیلومتری که از دریاچه گوگرد می‌گذره؟
‫- تو خواب ببینن! ‫- کدوم پل؟
‫- مهم نیست. ‫- منظورت کدوم دریاچه‌س، مارتی؟
‫حرفی نمی‌زنیم، لوییس.
‫شرمنده.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫بزرگ‌ترین کلکسیون دوا، معجون، عطر
‫در این سوی می‌سی‌سی‌پی براتون فراهمه.
‫راه علاج هر درد و مرضی که دارید
‫داخل چمدون شگفت‌انگیزمه.
‫بارتالامه تی گیبونز هستم.
‫از اون فروشنده‌های روغن ماری نیستم که ‫به جاش ادرار میدن دست مردم و ثابت می‌کنم.
‫اگه یه نفر داوطلب می‌شد. هر کسی.
‫شما، قربان.
‫آقای یانگ.
‫آقا؟ ببخشید، آقا؟
‫قربان، میشه اسمتون رو بپرسم؟
‫ثور گاندرسن.
‫آقای گاندرسن،
‫در ازای دارویی که
‫فراتر از انتظارات ‫باعث سلامتی و سرزنده‌گی میشه چقدر میدید؟
‫اکسیر حیات که در برابر ناملایمات ‫زمان ازتون محافظت می‌کنه،
‫سرزنده‌گی و خوشی طولانی مدت ‫و زندگی سالمی براتون تضمین می‌کنه؟
‫چقدر بابتش می‌دید، آقا؟
‫- ده دلار می‌دید؟ ‫- آره...
‫- پنج دلار می‌دید؟ ‫- خب...
‫جناب، چی می‌گفتید ‫اگه الان به شما می‌گفتم
‫که فقط بابت دو دلار ‫آینده از آن شما میشه؟
‫شما چی می‌گفتی ‫اگه بهت می‌گفتم زندگی جاودان مجانیه؟
‫هیچ هزینه‌ای براتون نداره؟
‫می‌گفتم، «کجا برم ثبت‌نام کنم، جناب.»
‫رسیدن به رستگاری
‫بواسطه‌ی کلیسای قدیسان آخرالزمان.
‫یکشنبه‌ها گرد هم جمع می‌شیم.
‫قدوم همه روی چشم.
‫اسلو، بیا.
‫هر چی تو کوهستان لازم دارید مهیاست؟
‫بهمون خوب رسیدگی شده.
‫به لطف برادر گاندرسن.
‫منظورت به لطف معاملاتش با چانگ ـه.
‫برادر گاندرسن غذا و آذوقه از چینی‌ها می‌خره.
‫که از صیهون یا شما دریافت نمی‌کنیم.
‫خودت این خرده‌ ریزها رو دیدی؟
‫اولین کسی نیستی که از سوئدی ‫رو دست می‌خوری، آقای یانگ.
‫برادر گاندرسن نروژیه.
‫خیلیا رو گول زده.
‫بیشترشون الان مُردن.
‫گفت این حرف رو می‌زنید.
‫اعتراف رو با پیشگویی اشتباه نگیر، پسر.
‫گاندرسن دروغگوئه.
‫و قاتل.
‫به من گفت پدرت پیامبر دروغینه.
‫به منم گفت شما زن و فرزندت رو ترک کردی.
‫هر سِر و سرّی با چانگ داره، ‫آخر و عاقبت نداره.
‫به نفعته بندازیش بیرون.
‫برادر گاندرسن یه قدیس وفاداره، آقای بوهانن.
‫با راهنمایی‌های ایشون ‫خیلی سریع داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫اگه گله و شکایت دیگه‌ای ندارید...
‫روز خوش.
‫خب...
‫قیمت برنج تغییر نکرده، آقای گاندرسن.
‫ولی شرایط عوض شده.
‫اگه بودجه کم دارید...
‫شرایط شما منظورمه،
‫اگه اشتباه نکنم...
‫اعتصاب اخیر کارگردان ‫سودتون رو کاهش داده،
‫و حالا،
‫که دیگه مسئول پرداخت حقوق نیستید...
‫شاید نیازتون به طلا بیشتر از نیاز من برای...
‫برنجـه.
‫یه دشمن مشترک داریم، آقای چانگ.
‫آقای بوهانن منو هم خوار و خفیف کرده.
‫دیر یا زود، ‫شیطان مجبورمون می‌کنه تقاص پس بدیم.
‫این دفعه...
‫شما رو انتخاب کرده.
‫باشه. ردیف شد.
‫آره، بیا، بیا.
‫هی، زود باش، بیا.
‫بپر بالا، بالا.
‫آره، پسر خوب.
‫آره، بشین، بشین.
‫اول صخره‌ها رو سوراخ می‌کنم، ‫از بالا شروع کنید.
‫تا پایین با فاصله‌ی 60 سانتی از همدیگه.
‫آروم و یکنواخت...
‫همونطور که رئیس میگه، آروم و یکنواخت.
‫رئیس.
‫وقتی سوراخ‌ کردیم، ‫توشون رو با باروت پر می‌کنیم.
‫فتیله رو...
‫این طوری می‌ذارید اینجا.
‫با دقت...
‫اگه خودتون رو منفجر کنید، ‫به درد راه‌آهن نمی‌خورید.
‫اگه منو منفجر کنید...
‫به درد پسرم نمی‌خورید.
‫فانگ، یادشون بده چطور سوراخ کنن.
‫- چرا اومدیم اینجا، برادر ثور؟ ‫- بهم وحی شد، پسرم.
‫فرشته مارونی نزدم اومد.
‫همونطور که به نزد جوزف اسمیت رفت ‫تا پرده از حقیقت برداره.
‫چه حقیقتی؟
‫روی...
‫یه لوح طلایی نوشته بود،
‫که پدر آسمانی تو رو، فینیس
‫به عنوان پیامبر جدیدمون برگزیده.
‫من؟
‫باید این لوح رو ببینم، برادر.
‫بنا به خواسته‌ی فرشته مارونی،
‫این لوح برای چشمان منه ‫و فقط من می‌تونم ببینمش.
‫پذیرش پیامش، برادر
‫آزمونیه که ثابت می‌کنه ارزش
‫این جایگاه خاص رو داری.
‫حالا...
‫باید یه چیزی نشونت بدم.
‫تفنگ؟
‫به چه هدفی، برادر؟
‫بعضیا تو سالت لیک سیتی ‫این وحی رو می‌پذیرن.
‫یه عدّه...
‫پذیراش نیستن.
‫اون چیه که هر چی بخری بازم کمه؟
‫چیزی که هیچ وقت پولت سرش حروم نمیشه؟
‫- زمین. ‫- آره. زمین!
‫نمی‌تونم توصیف کنم چقدر مسرت‌بخشه
‫که بالاخره با یه آدم حسابی صحبت می‌کنم.
‫فکرشو بکن
‫چندتا آدم احمق
‫جواب اساسی‌ترین سوال‌ها نمی‌دونن.
‫وقتی لارامی شهر جدید ‫راه‌آهن یونیون پسفیک بشه،
‫زمینی که امروز بخری فرداش
‫قیمتش ده برابر میشه.
‫خانم پالمر!
‫چه غافلگیری غیرمنتظره و خوشایندی.
‫امیدوارم زیاد به این پیراهن دلبسته باشید، ‫چون قراره از دستش بدید.
‫آقای دورنت، این زن کیه؟
‫مگی، گوش کن...
‫بهتون گفته لارامی شهر ‫راه‌آهن یونیون پسفیک میشه، نیست؟
‫آره.
‫خب می‌دونید، تا دیروز می‌گفت شایان اینطور میشه.
‫فردا میگه راک اسپرینگز.
‫روز بعدش رو فقط خدا می‌دونه؟
‫یه شیاد تمام‌عیاره،
‫و احمق باشید اگه چیزی ازش بخرید.
‫یه کم تند بود.
‫نمی‌خوای که شیره سرم بمالی، نه، دورنت؟
‫آقای بادیل. یه زن ملعون...
‫ممنون از وقت‌تون، آقای دورنت.
‫خانم.
‫این دیگه چی کاری بود کردی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫تو هتلم قو بر نمی‌زنه.
‫املاکم تو شایان بی‌ارزشه!
‫به‌خاطر دروغات و کلاهبرداریات باید برم گداخونه.
‫بهم اعتماد کن، از ته قلبم صلاحت رو می‌خواستم.
‫اگه اصلاً قلب داشته باشی.
‫مگی، لااقل بذار توضیح بدم.
‫امشب سر شام.
‫تو...
‫دیگه نمی‌تونم اینطور ادامه بدم.
‫همراهم بیا.
‫چند وقتته؟
‫حدود سه ماه.
‫فکر کنم.
‫من حلش می‌کنم.
‫ممنون.
‫این وضع به مزاق چانگ خوش نمیاد.
‫اینکه تو مسئول پرداخت حقوق شدی، ‫کارگر میاری.
‫اون پولمو می‌دزده، من بیشتر در میارم.
‫اگه کتکم بزنه، بلند میشم.
‫اگه دوباره کتکم بزنه، دوباره بلند میشم.
‫سفیدپوست‌ها،
‫اونایی که خواستن چانگ رو دار بزنن.
‫کالسکه‌شون به سیسکو نرسیده.
‫توانایی هر کاری رو داره.
‫شاید تونسته تو چین پیروز بشه. ‫اینجا پیروز نمیشه.
‫از چانگ نمی‌ترسم.
‫آره، شاید بهتره بترسی.
‫امشب شب جشن تین هاو دان ـه.
‫جشن بزرگ و مهمیه.
‫لطفاً مهمون ما باشید.
‫باشه.
‫باعث افتخاره.
‫فانگ.
‫موهات خیس آبه.
‫آره.
‫حالا...
‫امیدوار بودم
‫بتونی از این مراقبت کنی.
‫بابام گفته به بطرهای مخصوصش دست نزنم
‫وگرنه تا یه هفته نمی‌تونم بازی کنم.
‫این مثل بطری بابات نیست.
‫بوش کن.
‫آب اقیانوس آرامه.
‫- اقیانوس؟ ‫- آره.
‫نرفتی بابا.
‫چرا باید بخوام دروغ بگم؟
‫قشنگ بود؟
‫مثل خوابی که نمی‌خوای ازش بیدار بشی.
‫بگذریم...
‫خوب ازش نگهداری کن.
‫و تا وقتی لازمم بشه پیشت باشه.
‫به نظرت می‌تونی؟
‫خوبه. برو بذارش کنار.
‫...اردک کبابی با دستورپخت پکینیگ،
‫برنج از شالیزارهای گوانگ‌دونگ،
‫شمال یا جنوب، غنی یا فقیر، ‫تنها یه حقیقت باقی می‌مونه...
‫که ما چینی هستیم.
‫تین هاو دان زمان ایده‌آلیه ‫برای ادامه دادن رسم و رسوم اجدادمون،
‫حتی در سرزمین بیگانه.
‫خیلی خوشحالم که می‌تونم ‫این جشن رو برگزار کنم.
‫یه نفر دیگه هست ‫که استحقاق تعریف و تمجید داره.
‫تائو، لطفاً بایست.
‫تائو با مذاکره با راه‌آهن این امر رو میسر کرد
‫که پیکر هم‌وطنانمون به زادگاهشون فرستاده بشه.
‫دیگه روح‌شون بر روی زمین سرگردان نمی‌مونه.
‫چانگ چی میگه؟
‫از پدرم برای پایان دادن به اعتصاب تشکر کرد.
‫برای مهمان افتخاری‌مون، تائو.
‫و در نهایت مدیون کالن بوهانن هستیم.
‫یه نفر گفت که تو آمریکا،
‫برای در آغوش کشیدن آینده، ‫باید گذشته رو فراموش کنی.
‫پس میگم وقتشه کینه‌ها و رقابت‌های پیشین
‫همراه با برف زمستانی آب بشن،
‫و گل‌های جدید به‌جاشون شکوفه بزنن.
‫بریم غذا بخوریم.
‫این دردت رو تسکین میده.
‫بهش میگن نارون آمریکایی.
‫به دخترها هم میدم.
‫وارد بدنت میشه، و باد می‌کنه.
‫باعث خونریزی و تب میشه.
‫اگه درست قرار بگیره، ‫تا چند روزه دیگه سقط می‌کنی.
‫الان شروع می‌کنم.
‫بذار.
‫آقای سالمز.
‫سالمز اسم مستعارمه، آقای دورنت.
‫اسمم جکسونه.
‫پس آقای جکسون.
‫هر مشکلی داری ‫می‌تونی به آقای دلینی بگی. ممنون.
‫مسئله کاری نیست، آقای دورنت.
‫برای خرید زمین خدمت رسیدم.
‫آقای جکسون،
‫مطمئن نیستم که تو...
‫بتونی تو لارامی زمین خریداری کنی.
‫فقط من نیستم.
‫با بچه‌ها پولامون رو روی هم گذاشتیم.
‫بشمرید، درسته.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫نصیحت می‌کنم پولتون رو نگه دارید.
‫آقای دورنت، چهار ساله که براتون کار می‌کنم.
‫حرفاتون رو شنیدم.
‫اگه امروز زمین بخری ‫فردا قیمتش ده برابر میشه.
‫به شرط اینکه آدم درستش ‫با زحمت و تلاش ارزشش رو بالا ببره،
‫ازش پول در بیاره، مثل شما.
‫اگه نمی‌خواید به ما بفروشید،
‫بهتره دلیلتون اون چیزی نباشه که فکر می‌کنم.
‫حرفی ندارم بگم
‫که مانع فروختن زمینم به شما میشه.
‫خریدم، پسرها. خریدمش.
‫- آره! ‫- زمین رو صاحب شدیم! آره!
‫آره!
‫ایوا!
‫ایوا، کدوم گوری هستی؟
‫هی! در رو ببند!
‫ایوا! کجا رفتی؟
‫مشتریا صف بستن.
‫نمی‌بینی کار دارم؟
‫باز پسرعموم دردسر درست کرده؟
‫نه، کار شی نیست. ‫ولی همه‌ی آقایون محترم محترم نیستن.
‫و کاری که من می‌کنم به تو مربوط نیست، میک.
‫همش به من مربوطه. ‫حالا نظم رو بر قرار کن
‫وگرنه به همون سرعت که شی رو بیرون کردم ‫باز برش می‌گردونم. شنیدی؟
‫باشه، پسرها، چطوره جبران کنم.
‫یه دور نوشیدنی مجانی به انتخاب خودتون.
‫میای ببینی؟
‫جشن خوبیه.
‫می‌دونی، تو تایسان،
‫آرزو داشتم زنم یه پسر بهم بده.
‫سه تا دختر زایید...
‫همیشه میگم دختر نعمته.
‫می فانگ نعمت بود. یه نعمت خاص.
‫فقط اون برام مونده، آقای بوهانن.
‫پسرمه، دخترمه، دار و ندارمه.
‫می‌دونم چه خبره.
‫چطور بهش نگاه می‌کنی.
‫اگه من متوجه شدم، ‫چانگ هم متوجه میشه...
‫این طور نیست.
‫می هیچ وقت نمی‌تونه یه زن باشه، می‌فهمی؟
‫هیچ وقت.
‫- آقای بوهانن. ‫- عصر بخیر.
‫چه شگفت‌انگیزه.
‫همینطوره. جیم کجاست؟
‫فرستادمش روی پشت بوم بخوابه.
‫از بطری مخصوصش زیادی خورده بود.
‫- بیا اینجا. ‫- چی؟
‫نگران نباش، بطریت رو ‫یه جا قایم کردم که پیدا نمی‌کنه.
‫ممنون.
‫جینی، مطمئنم آقای بوهانن کلی ‫کار دارن تا بچه‌داری ما رو بکنن.
‫زود باش، جینی. ‫آقا رو اذیت نکن.
‫آقای بوهانن.
‫خانم استروبریج.
‫شیطون کوچولو.
‫بیا بریم.
‫زود باشید، بچه‌ها.
‫آقای چانگ کارت داره.
‫خیلی فوریه.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫یه مرد دانا پیشنهاد داد دیگه
‫با ثور گاندرسن معامله نکنم.
‫برنج؟
‫- چقدر؟ ‫- برای یه ارتش کافیه.
‫چرا الان اینو بهم میگی؟
‫به امید اینکه گذشته‌ رو فراموش کنیم، آقای بوهانن.
‫و با همدیگه آینده رو در آغوش بگیریم.
‫اوهوم.
‫یعنی از وقتی اومدم لارامی
‫قیمت زمین تو شایان اینقدر سقوط کرده؟
‫دو زار هم نمی‌ارزه.
‫خوبه.
‫مابقی زمین‌ها رو هم بخر.
‫با پولی که از هتل خالیم در میارم؟
‫هر چقدر پول می‌خوای بهت میدم.
‫چه نقشه‌ای زیر سرت داری، نیویورک؟
‫لارامی قرار نیست شهر ‫راه‌آهن یونیون پسفیک بشه، مگی.
‫شایان میشه.
‫هر روزنامه‌ای که خوندم ‫خلاف این حرفت رو زدی.
‫آره، برای یه بارم شده به نفعم شد.
‫اخبار جابه‌جا شدن شهر راه‌آهن
‫باعث شده ارزش زمین‌های اینجا سر به فلک برسه.
‫حالا که بالاست می‌فروشیمشون.
‫و حالا که قیمت زمین ‫تو شایان پایینه، می‌خریم.
‫وقتی از آب کره گرفتیم،
‫اعلام می‌کنم تغییر عقیده دادم.
‫شایان شهر راه‌آهن یونیون پسفیک می‌مونه
‫و تو کلی سود می‌کنی.
‫با شراکت من.
‫چرا خطر می‌کنی؟
‫چه سودی برات داره.
‫همین الانم مالک اراضی باارزشی هستی.
‫کم کم دارم فکر می‌کنم ‫که خودت می‌خوای گیر بیفتی.
‫نه بابا.
‫نزدیک باشه گیرت بندازن.
‫می‌خوای مزه‌ی مرگ رو بدون قورت دادن بچشی.
‫میشه بگم
‫این استیک کوفتی رو برام زهره‌مار کردی.
‫من و تو سیری‌ناپذیریم.
‫وقتی کسی دنبالمونه بیشتر کامروا می‌شیم. ‫این تغذیه‌مون می‌کنه.
‫ما؟
‫از همون لحظه که چشمم بهت افتاد،
‫می‌دونستیم زن خوش‌اشتهایی هستی.
‫حاشا نکن.
‫غذاتو بخور.
‫کلیسا جای اسلحه نیست، آقای بوهانن.
‫برگرد.
‫ببرم پیش مابقی تفنگ‌ها.
‫قسم به نام پدر آسمانی، نمی‌دونم...
‫کشید سمت چپ.
‫اصلاً دلت نمی‌خواد باز ‫شانست رو امتحان کنی، بهتره راه بیفتی.
‫و... میشه؟
‫نمایش رو از دست دادی، آقای بوهانن.
‫جعبه‌های برنج رو نشونم بده.
‫بازشون کن.
‫آروم.
‫برو اونجا.
‫کنار ستون.
‫دستات رو بذار روش.
‫کجان؟ چی کجاست، آقای...
‫تفنگ‌ها رو بده من، پست‌فطرت...
‫برو عقب.
‫فرمایشی دارید، آقا؟
‫تائو؟
‫تفنگت رو بذار زمین.
‫نیازی به خون ریختن نیست، برادرانم.
‫- تفنگ‌ها رو می‌خوام، سوئدی. ‫- تفنگی در کار نیست، آقای بوهانن.
‫- چانگ خودش بهم گفت. ‫- چانگ دروغگوئه.
‫سوئدی دروغگوئه.
‫من هیج وقت بهت دروغ نگفتم، آقای بوهانن.
‫چرا به اون چینی اعتماد می‌کنی نه من؟
‫مرد چینی که تحقیرش کردی.
‫که کارش رو مختل کردی.
‫شاید حق با پسره‌ست.
‫آقای چانگ فرستادت دنبال نخود سیاه.
‫دوستانم تائو صدام می‌زنن. چطور می‌تونم...
‫برو کنار!
‫کار تو بود.
‫آدمکش یه مرد سفیدپوست بود، آقای بوهانن.
‫از هر کسی می‌خوای بپرس.
‫حیف که تنها شاهدان عینی چینی بودن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫| ترجمه از مریــم |