‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫وایسا سر جات!
‫اینجا چیکار می‌کنین؟!
‫دنیل، کمک!
‫من اشتباهی نکردم!
‫توماس، فرار کن!
‫کاری به کار بچه‌هام نداشته باشین!
‫کشیش کول، خواهش می‌کنم.
‫وقتش رسیده، هنری،
‫که گناه برده‌داری از این سرزمین پاک بشه.
‫همونطور که خدا خواسته،
‫خون رو از دست تو پاک می‌کنیم.
‫خدایا... رحم کن.
‫تا وقتی برده‌ای هست، منم همراه اونا ‫در قید و زنجیرم.
‫از اینجا برید! شما آزادید!
‫نه، اونا... مال منن!
‫من قانونی رو زیر پا نذاشتم.
‫قانون؟
‫من انسان‌ها رو ارباب نمی‌بینم.
‫اونا هم نباید ببینن!
‫ولی اگه بهم بگن برای رسوندن اونا به عدالت ‫از زندگیم بگذرم،
‫از خدامه که خونم با خونی که امشب ‫قراره بریزم... همراه بشه!
‫- نه! ‫- بابا!
‫- بذارید تموم بشه! ‫- نه!
‫روث؟
‫چیکار کردی؟
‫اوه، زد ناقصم کرد.
‫- بهش رسیدگی می‌کنم. ‫- این حرفت کافی نیست.
‫- بانوی کلیسا چه هدف گیری خوبی داره. ‫- خفه. یکی بیاد کمک کنه ببریمش!
‫- بذار بمیره! ‫- سالمز؟ دیلینی؟ بیاید.
‫- بلندش کنین. ‫- ولش کنین. لیاقت زنده موندن نداره.
‫اگه بمیره، روث میشه قاتل.
‫- میز پشتی رو خالی کن! ‫- صبحونه تموم شد، دوستان.
‫آروم، یواش. اه!
‫گفتم یواش.
‫- به چی نیاز دارین، آقای بوهانن؟ ‫- ایوا هست. شما برگردین سر کار.
‫دیلینی؟ برید دستگاه حفر بخار رو بسازید.
‫- سالمز. ‫- گلوله درست از بدنش رد شده.
‫این یکی هنوز داخل بدنشه.
‫- خب، می‌دونم قرار نیست درش بیاری. ‫- هیچی حالیت نیست.
‫داره خونریزی می‌کنه. ‫اگه گلوله رو درنیاریم، می‌میره.
‫تفاله قهوه می‌خوایم. هر چقدر بود بیار.
‫- به دکتر نیاز داره. ‫- خب، جاش ما بالا سرشیم.
‫نگهش دار.
‫آشغال... اگه دکتر نمیاری، پس باید بری یه ‫کشیش بیاری!
‫کشیش ما بود که بهت تیراندازی کرد.
‫خدا جون میده و خدا می‌کشه.
‫روث.
‫می‌دونی چی شد؟
‫می‌دونی کجایی؟
‫ازرا زیر خاکه...
‫و من تو دفتر روزنامه‌م.
‫باروت پاک میشه.
‫دستم شبیه دست بابامه.
‫ببین.
‫بیا... من برم یه پارچه خیس بیارم.
‫- بیا. ‫- به دردم نمی‌خوره.
‫سیدنی داره خونریزی می‌کنه. ‫به دکتر نیاز داره.
‫- باید بکشیمش. ‫- در این حد؟
‫- به صلاحه. ‫- به صلاح همه جز روث.
‫خدا لعنتت کنه، بوهانن.
‫هی، هی. تا حالا رفتی مکزیک؟ ‫ها؟
‫پنج دلار توی چکمه‌م دارم.
‫یه اسلحه می‌خوام با اسب.
‫شاید دوتا اسب.
‫اوه...
‫پنج هزار دلار هم داشته باشی برام مهم نیست.
‫تو این شهر می‌میری، چه با طناب دار چه با گلوله.
‫چه بدجنسی.
‫خوشم اومد.
‫- چطوره؟ ‫- هنوز نمرده.
‫اوه، دست بردار.
‫من دکتر می‌خوام، نه یه بی‌عرضه رو.
‫گوش بده ببینم، شپشوی کوچولو.
‫امشب فقط به کمک من می‌تونی ‫زنده بمونی،
‫پس پیشنهاد میدم اعصابم رو بهم نریزی.
‫خدای من، این قهوه‌ست؟
‫- تو جنگ باهاش جلوی خونریزی رو می‌گرفتیم. ‫- اوه. پس واسه همین باختین.
‫چقدر اوضاع وخیمه؟
‫گلوله رفته تو قسمت پایین شکمش.
‫سرخرگ شکمش رو شکافته.
‫اوه! اوه!
‫اگه بخیه نزنم...
‫و جلوی خونریزی رو نگیرم...
‫واسه مُردن دیگه به کمک من نیاز نداری.
‫- خیلی خب، درستش کن. ‫- من جادوگر نیستم.
‫بیاین شروع کنیم.
‫گفتم که زنده نمی‌مونم.
‫اوه، سید، تو که قبلاً هم تیر خوردی.
‫خودت گفتی چند بار.
‫دروغ گفتم. تا حالا تیر نخوردم.
‫آره.
‫- اه! اه! ‫- نگهش دارین!
‫دارم سعی می‌کنم.
‫زود باش، یالا.
‫- گرفتمش. ‫- درش بیار، درش بیار.
‫ایوا، یه ظرف بیار.
‫مُرده؟
‫نه هنوز.
‫چی دیدی، روث؟
‫بگو ببینم!
‫چی دیدی، روث؟
‫متاسفم، بابا!
‫ببخشید!
‫دیگه نمی‌زنمت.
‫بگو ببینم چی دیدی.
‫دیدم... چه بلایی...
‫سر اون مردها اومد.
‫چیکار کردی.
‫خواست خداست، روث.
‫چون اون افراد گناهکار بودن، برده‌دار بودن.
‫شرارتشون رو توی کانزاس پیاده می‌کردن.
‫خداوند از طریق من قضاوتشون می‌کنه،
‫من نماینده خدام.
‫خواست خداست.
‫خواست خدا؟
‫- چی؟ ‫- خواست خدا.
‫درسته. دختر خوب.
‫یه جوری شده.
‫مطمئنم همچین حالی رو تو جنگ دیدی.
‫آب... نمی‌تونه طعم فلز رو از دهنت پاک کنه.
‫به خاطر تپش قلبته.
‫وقتی به یکی شلیک می‌کنی اینجوری میشی.
‫و دستت سرد میشه.
‫می‌گذره.
‫من اون مرد رو کشتم.
‫نکشتی.
‫دورنت گلوله رو از بدن سیدنی درآورد.
‫داره بخیه‌ش می‌زنه.
‫به خاطر کاری که کرده اعدام میشه.
‫باید تشریفات قانونی طی بشن، آقای بوهانن.
‫همونطور که توافق کردیم، به دست خودت، ‫چون اون نشون رو زدی به لباست.
‫اگه شرایطمون شبیه هم بود، ما هم جاش بودیم
‫همین کار رو می‌کردیم.
‫می‌خوام بیفته زندان و قبل دادگاه بازخواست بشه.
‫سیدنی اسنو باید بیفته زندان.
‫همین که سر پا شد، بابت قتل میره دادگاه،
‫محکوم میشه، اعدام میشه و فراموش میشه.
‫اگه اول بمیره، روث باید مسئول شناخته بشه.
‫اگه بانوی کلیسا رو بابت شلیک به سیدنی اسنو ‫دستگیر کنی،
‫ممکنه آخرین تصمیمی باشه که به عنوان ‫فرماندار می‌گیری.
‫اینقدر برات عزیزه؟
‫برای کل شهر عزیزه.
‫یه نگهبان براش بذار... ‫تا ببینیم چی میشه.
‫آخرین ایستگاه، دوستان! شایان!
‫آخرین ایستگاه!
‫اگه با خودتون دردسر آوردین، اینجا وانسین.
‫ما به اندازه کافی بدبختی داریم.
‫من دنبال دردسرم، خانم. ‫دنبال مایکل مک‌گینزم.
‫امکانش هست بدونین کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫شنیدم از شهر رفته.
‫خب...
‫اگه پسرخاله‌ی عزیزش دنبالش باشه چی؟
‫اونموقع دیدینش؟
‫اگه خود مسیح هم دنبالش باشه برام مهم نیست.
‫من مک‌گینز رو ندیدم، قرار هم نیست ببینم.
‫زن شجاعی هستی، نه؟
‫پس بریم رستوران.
‫خب، می‌بینم بی‌ریخت‌ترین خلافکار غرب کانال اینجاست.
‫- جانی! ‫- مایکل!
‫- چطوری؟ اوه! ‫- گشنمه، خسته‌م، تنم واسه جنگ می‌خاره.
‫یه ذره هم عوض نشدی. گفتم دیگه نمیای.
‫اه، بین اینجا و نیویورک کم رستوران نیست، مایکل.
‫ولی هیچکدومشون به قشنگی اینجا نبودن.
‫خانم‌ها! ایشون پسرخاله منه، دندی جانی شی،
‫و این گروه بلغارهای بی‌نظیر، خرگوش‌های مُرده هستن.
‫خوش اومدین رفقا. خوش اومدین.
‫ببین چی میگم.
‫نظرتون چیه ببرینشون بالا و درست و حسابی ورودشون ‫رو به شایان خوش آمد بگین؟
‫بریم. بله، قربان. بیاید بریم.
‫برید بالا. من با پسرخاله‌م صحبت می‌کنم.
‫قراره از چند نفر اخاذی کنیم،
‫یه چند نفر رو بکشیم و یه فرماندار رو خفت کنیم.
‫یا خدا.
‫- خوشحالم می‌بینمت، مایکل. ‫- همچنین، داداش.
‫- بگین قرار نیست بمیره. ‫- جلوی خونریزی رو گرفتم.
‫شرایطش ثابت شده.
‫یه فرصت بهت دادم، خانمی. ‫یادت باشه.
‫- اسلحه رو بذار زمین، سید. ‫- خداحافظ، بوهانن.
‫من رو بهتر از اینا می‌شناسی.
‫بیا. پاشو.
‫سرخرگ پاره شد. اگه نتونم درستش کنم، ‫خونریزی بند نمیاد.
‫نباید بذاری بمیرم، دکتر. ‫اینقدر برام زحمت کشیدی.
‫کار بیشتری ازم برنمیاد. ‫تموم شد.
‫لعنتی!
‫خیلی خب، قطعش کن. ‫بالای زخمش رو دوباره بخیه بزن.
‫- شوخی می‌کنی دیگه. ‫- عمراً نمی‌ذارم پام رو قطع کنین!
‫نمی‌تونم بذارم بمیری، سید. ‫پات باید قطع بشه.
‫بوهانن!
‫دیگه داری عوضی بازی درمیاری، بوهانن. ‫بذار بمیره.
‫اگه بمیره، کمبل روث رو اعدام می‌کنه.
‫- خل نشو. نمی‌تونه یه زن رو اعدام کنه. ‫- قبلاً همچین کاری کرده.
‫هیچ هیئت منصفه‌ای تو کشور نیست که محکومش کنه.
‫آره، خب، من نمیام ریسک کنم. ‫تیغه قطع عضو داری؟
‫نه، تا حالا هم پای کسی رو قطع نکردم.
‫من راهنماییت می‌کنم.
‫- حتماً اون رو آوردی باهاش چیزی بسازی. ‫- می‌خوای بمیری؟
‫حداقل اگه بمیرم با دوتا پای سالم می‌میرم.
‫وقتی همه جا رو آتیش زدی این گزینه رو ‫از دست دادی.
‫نگهش دارین.
‫هی، هی، هی. نه، نه. ‫با اون چاقو نزدیک پای من بشی،
‫به خدا میشه آخرین کار زندگیت!
‫اه! نه! نه! نه!
‫ببین! هی، بوهانن! بوهانن! ‫من رو باش!
‫ولم کن! من رو سوار یه اسب کنین برم!
‫برم و دیگه برنگردم!
‫دیگه من رو نمی‌بینین. ‫نه، نه! پام رو قطع نکنین!
‫من رو سوار یه اسب کنین، دیگه برنمی‌گردم، ‫دیگه من رو نمی‌بینین.
‫به خدا قسم! پام رو قطع نکنین!
‫دلم نمی‌خواد بانوی کلیسا رو بفرستم ‫بالای طناب دار.
‫ولی اگه مجبور باشیم... انجامش میدیم.
‫باید حواست به دوستت خانم الیسون باشه.
‫روزنامه‌ش رو همه می‌خونن و خیلی به ‫سیاست‌های ما گیر میده.
‫قانون واسه همه اجرا میشه، قاضی.
‫اجرا کردنش کار عذاب آوریه.
‫من آدم سنگدلی نیستم.
‫اگه خوب درباره‌مون بنویسه ممنونش هم هستم.
‫به خانم الیسون رسیدگی می‌کنم.
‫کمبل! اول گوش کن به حرفم، بعد بنوش.
‫ایشون دندی جانی شیه.
‫مرد پوست کلفتیه. اهل دعواست.
‫و پسرخالمه.
‫از امروز به بعد،
‫ایشون مالک جدید این ساختمونه،
‫و هر کس با این قضیه مشکل داره...
‫بیاد پیش من،
‫یا پیش جانی
‫یا یکی از دوستان خوبمون.
‫این همون بزدلیه که با دست بسته کتکت زد، مایکل؟
‫آره.
‫می‌خوای با هم اجرا کنیم، آقا پسر؟
‫دیگه نمی‌تونه نجاتت بده.
‫رستوران واسه شما، آقای مک‌گینز.
‫اه!
‫- آقای مک‌گینز، رستوران رو بهتون واگذار می‌کنیم. ‫- جانی، کافیه.
‫مغزت رو با همین زمین یکی می‌کنم!
‫آقای مک‌گینز، جلوی رفیقت رو بگیر!
‫جانی! میگم بس کن!
‫شنیدم، میک!
‫ببین من دوستت دارم، ولی تو رئیسم نیستی!
‫روانی.
‫به بابام می‎گفتن روانی.
‫- کی؟ ‫- روزنامه‌ها.
‫من از خبرنگارها متنفر بودم.
‫من هنوز هم متنفرم. گاهی اوقات.
‫وقتی از خونه رفت...
‫که یک بار برای همیشه از حق سرخپوست‌ها ‫دفاع کنه...
‫هر مقاله‌ای که درباره کارش نوشتن رو خوندم.
‫بهش می‌گفتن جان باخته.
‫من جان باخته نیستم.
‫به نظرت چی هستی؟
‫من یه مادرم.
‫بدجور قراره دردت بگیره.
‫نه، نه، نه! نه، وایسین، وایسین!
‫اه! نه!
‫حالا، بوهانن.
‫- ولم کنید. ‫- تکون نخور.
‫زمان سریع‌تر می‌گذره.
‫تسلیت میگم، خانم روث.
‫بابت فوت شدن ازرا.
‫ممنون، سالمز.
‫چی نیاز دارین؟ من براتون می‌گیرم.
‫- می‌خوام رد بشم. ‫- من رو گذاشتن نذارم جایی برین.
‫دستور آقای بوهاننه.
‫میشه بگی آقای اسنو چطوره؟
‫شنیدم آقای بوهانن هر کاری تونست برای ‫نجاتش کرد.
‫نجاتش؟
‫چرا؟
‫برای نجات شما، خانم روث.
‫به نظرم بهتره برگردین داخل.
‫امیدوارم خودم ناقصت کرده باشم.
‫ایلم تو تابوت نبود.
‫خودت گفتی.
‫ایلم من رو می‌خواست.
‫می‌خواست از اینجا بریم که با هم در آرامش ‫زندگی کنیم.
‫تو اون آرامش رو از ما گرفتی.
‫- ایوا، واسه حفاظت از خودت بود. ‫- کی ازت حفاظت خواست.
‫تبریک میگم.
‫نمُردی.
‫اینهمه جون کندی که اعدام بشم؟
‫نه.
‫اول قراره بانوی کلیسا رو نجات بدی.
‫یه کار خیر نمیاد گناهانم رو پاک کنه.
‫چه بلایی سر مردهایی مثل ما میاد، بوهانن؟
‫به نظرت کارمون به کجا می‌رسه؟
‫یه جای بد.
‫آشغال زنده می‌مونه؟
‫آره... پای کوفتیش رو قطع کردیم.
‫- از قبل هم بدجنس‌تر میشه. ‫- زیاد قرار نیست زنده بمونه.
‫تو واسه‌م نگهبان گذاشتی؟
‫پاش رو قطع کردیم.
‫زنده می‌مونه.
‫تقاص قتل ازرا رو میده، روث.
‫ولی من تقاص شلیک کردن بهش رو میدم؟
‫آزاد میشی.
‫کلیسات رو بازسازی می‌کنیم.
‫نمی‌تونی چیزی که از دست دادم رو بازسازی کنی.
‫جراحیت از کشاورز بودن من بهتره.
‫خب، با شناخت کمی که ازت دارم، ‫پس یعنی جراح افتضاحیم.
‫دلم می‌خواست چشم پزشک بشم. ‫چشم پزشکی خونده بودم.
‫ولی نتونستم از دانشکده پزشکی فارغ التحصیل بشم. ‫می‌دونستی؟
‫دکتر بودنم یه جور ظاهر سازیه،
‫یه لقب افتخاری که واسه پیشبرد کارهای راه‌آهن ‫واسه خودم گذاشتم.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه.
‫لعنتی.
‫به نظرت چه بلایی...
‫سر آدم‌هایی مثل ما میاد؟
‫بعد ساخته شدن راه‌آهن.
‫خب، همه من رو به عنوان مردی به خاطر میارن که ‫راه‌آهن میان قاره‌ای رو ساخت.
‫کسی تو رو به خاطر نمیاره. ‫حتی من.
‫- ممنون که ماست مالی کردی. ‫- خب حقیقت رو گفتم.
‫وقتی به سن من برسی می‌بینی حق با من بود.
‫آره.
‫هوم.
‫فکر کردم دلم می‌خواد قبل مُردنم یه بار دیگه ‫دنیا رو ببینم.
‫نمی‌تونی دور بشی.
‫ای خدا.
‫یه بار یه کارگر یونیون رو دیدم که حدود ‫هشت متر رو سینه خیز رفت.
‫پا نداشت.
‫فکر نکنم بیشتر از هفده سالش بوده باشه.
‫دلم براش شکست.
‫یه مرد بدون پا که داره سینه خیز میره.
‫رفتم دنبالش...
‫تا دیگه خسته شد و با پاهام به زمین میخش کردم.
‫گفتم، «کجا با این عجله، پسر؟»
‫تو ژاکتش دنبال یه عکس گشت.
‫می‌دونی، می‌خواست قبل مُردن یه بار دیگه ‫مامانش رو ببینه.
‫یادمه کل کتش رو گشت.
‫داشت عذاب می‌کشید.
‫هی التماس می‌کرد کمک کنم عکسه رو پیدا کنه.
‫گفتم، «خب، پسر جون، احتمالاً عکسه ‫تو جیب شلوارته.»
‫ترکیدم از خنده.
‫همه ما مادر داریم.
‫هر مردی که تا حالا کشتم مادر داشته.
‫خدا لعنتت کنه، سید.
‫به بانوی کلیسا بگو نمی‌خواستم بلایی ‫سر پسرش بیارم.
‫خفه شو.
‫می‌دونم چه بلایی سر مردهایی مثل ما میاد، بوهانن.
‫دور از خونه...
‫سر تا پا خونی...
‫می‌میریم.
‫تنها می‌میریم.
‫گفتم ببند دهنت رو.
‫«ببند دهنت رو.»
‫بامزه بود.
‫سید؟
‫خیلی خوشحالم می‌کنه.
‫داشتن بچه‌ای که... برای سخنان خدا ‫ارزش قائل باشه...
‫یه برکته.
‫تو دختر...
‫خوب و عزیز منی.
‫«نباید کسی را بکشید.»
‫افراد دیشبی...
‫خدا من رو فرستاد سراغشون که انتقام ‫گناهانشون رو بگیرم.
‫«انتقام از آن من است.
‫خداوند می‌گوید، من تقاص پس می‌گیرم.»
‫آره، پول تو انجیل رومیان گفت.
‫اهریمن هم گاهی اوقات از کتاب مقدس ‫نقل قول می‌کنه.
‫یکی از بدترین حقه‌هاشه.
‫«انتقام نگیرید و تسلیم خشم نشوید.»
‫بسه!
‫معنیش چیه، بابا؟
‫بزرگتر که شدی، معنی واقعیش رو می‌فهمی.
‫واسه همین خداوند میگه احترام بزرگتر واجبه.
‫روث؟
‫خدا از طریق بندگانش انتقام گناهان ما رو نمی‌گیره.
‫ما رو برای قتل خلق نکرده.
‫من مردهای زیادی رو دیدم که به این حرفت ‫باور نداشتن.
‫شما آدم مذهبی نیستی...
‫نه، خانم الیسون؟
‫نه.
‫چرا؟
‫اینقدر کثافت‌ کاری‌های انسان‌ها رو ‫به اسم خدا دیدم
‫که دیگه باور نمی‌کنم حواسش به من باشه.
‫خانم الیسون.
‫مطمئنی می‌خوای انجامش بدی؟
‫مطمئنی می‌خوای روث کول رو محکوم کنی؟
‫دنیا بدون مردهایی مثل سیدنی اسنو جای بهتریه.
‫و با وجود زن‌هایی با ارزش‌های اخلاقی مثل خانم کول...
‫و تو جای بهتریه.
‫جان، این جواب حرف من نبود.
‫یه باور عمومیه.
‫من احمق نیستم، لوییس،
‫ولی فرماندارم و وظیفه‌م ایجاب می‌کنه.
‫- میشه این حرفت رو نقل قول کنم؟ ‫- نه.
‫در واقع...
‫پیشنهاد می‌کنم تا وقتی این قضیه حل بشه،
‫درباره‌ش چیزی تو روزنامه ننویسی.
‫این حرفت درخواسته... یا تهدید؟
‫وحشت عمومی دردی رو از خانم کول دوا نمی‌کنه.
‫یا دردی از تو رو.
‫هوم.
‫بهتر شد مُرد.
‫همچین مردی...
‫مردهایی مثل ما...
‫هنوز یه کاری واسه انجام دادن داریم.
‫تو می‌دونی وظیفه‌ت چیه.
‫- گاری کود رو میارم. ‫- منظورم این نبود.
‫می‌دونم منظورت چی بود.
‫مُرد، نه؟
‫متاسفم، روث.
‫تقصیر تو نبود.
‫خواست خدا هم نبود.
‫یه راهی واسه آزادیت پیدا می‌کنم.
‫من خوبم، آقای بوهانن.
‫تنها چیزی که بیشتر از تیراندازی به آقای اسنو ‫خوشحالم کرد،
‫وقتی بود که گفتی مُرده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»