‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫هیس، هیس.
‫سلام، سلام. به چی نگاه می‌کنی، ها؟
‫باید از اینجا بری.
‫صبح تو هم بخیر.
‫برای تو، خانم و بچه به درگاه عیسی ‫مسیح دعا کردم.
‫ولی برای اتفاقی که بعدش ‫قراره بیافته اونقدر قوی نیستم.
‫انگار یه روح دیدی.
‫من و اونا، می‌تونن ما رو در ‫اون کوه منفجر شده دفن کنن.
‫- آره، خب، یه فکری در مورد اون دارم ‫- اون اصلا مهم نیست.
‫تو و اون زن و بچه...
‫هنوز فرصت داری.
‫برو.
‫باشه.
‫زود باش.
‫دورنت، باز کن. باید حرف بزنیم.
‫دورا...
‫سلام؟
‫دکتر؟ دکتر؟
‫هی، وای. هی، آروم باش. ‫منم، بوهانن.
‫بیا. بیا، اینو بخور.
‫یکی ولت کرده با بمیری. دیدیش؟
‫یکی از افراد کمبل بود.
‫خب، سرت باید بخیه بخوره. ‫بهتره برم برات دکتر بیارم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫یه جعبه توی کشوی میز هست.
‫خودت چند تا گره برام بزن، باشه؟
‫از کمبل تعجب می‌کنم.
‫بدجوری درد داره.
‫عدالت می‌خوام.
‫ای لعنتی، گندش بزنن، بوهانن! خدایا!
‫دنیا به شکل دولت ایالات متحده ‫داره روی سرمون خراب میشه.
‫من رفتم و در برابرشون ایستادم و همه چیزو ‫از دست دادم، تو هم باید آماده باشی.
‫ای کثافت، چقدر درد داره!
‫کارمون اینجا تموم شده، دورنت. ‫هم تو می‌دونی و هم من.
‫فقط باید از اون کوه رد بشیم.
‫از روش رد بشیم.
‫فقط من می‌تونم این کار رو بکنم. ‫نه تو، نه دیلینی
‫هیچکس به جز من.
‫و اگه اشتباه کنم...
‫می‌تونن ما رو زیر اون ‫تپه سنگی دفن کنن...
‫چون به هر حال که به همون سمت میریم.
‫به جای کارگر راه‌آهن باید جراح می‌شدم.
‫کارگر راه‌آهن؟
‫ظاهرش که همینه.
‫از من چی می‌خوای؟
‫اونو امضا کن.
‫اینکه سفیده.
‫شاید بهش نیاز داشته باشم. ‫بهم اعتماد کن.
‫برمی‌گردن، برای کشتنت هم برمی‌گردن.
‫نه اگه من اول بکشم‌شون.
‫همه‌شونو.
‫بهتره این افکار رو بذاری کنار.
‫وگرنه همه چیزو روی سرمون خراب می‌کنی.
‫یه سری آدم‌ها رو باید کشت.
‫هم من می‌دونم و هم تو، بوهانن.
‫آره...
‫منم این حس رو تجربه کردم.
‫سیری‌ناپذیره.
‫از روی کوه میریم و از اینجا رد میشیم. ‫من خودمونو به اونجا می‌رسونم.
‫وقتی قورباغه‌ها رو سرخ می‌کنی ‫پاهاشون از دیگ می‌پره بیرون.
‫مگه نه، پسر؟
‫بهش میگن حفرکننده بخار. ازشون برای ‫کندن راه‌آب در شرق استفاده می‌کنن.
‫- یه چیزی شبیه اینه ‫- خیلی جالبه
‫ولی حفرکننده بخار به درد ‫من نمی‌خوره، آقای بوهانن.
‫به درد من می‌خوره.
‫- قصد ندارم از اونا به شما بفروشم ‫- قصد داری چی رو بهم بفروشی؟
‫خب، می‌دونم شما برای خرید این ‫به دورنت پول قرض نمیدین
‫ترجیح میدم برم جهنم.
‫برای همین امیدوار بودم که حاضر بشین ‫با یه پیش‌پرداخت پول رو به ما قرض بدین.
‫- وثیقه‌ای داری؟ ‫- نه، خانم.
‫- اینقدر حس پیر بودن بهم نده ‫- نه، مگی، ندارم.
‫ولی در شیکاگو شروع کردن به ‫انبار کردن سیم خاردار.
‫می‌تونیم یه نامه بنویسم نذاریم ‫یونیون پسیفیک به غرب بفرستش.
‫اینکه وثیقه نیست.
‫ولی همینو قبول می‌کنم.
‫هر طور که دوست دارین پرش کنین. ‫وام چی میشه؟
‫فقط به خاطر زن و پسرت این کار رو می‌کنم.
‫باید از اینجا ببریشون.
‫دومین آدمی هستین که امروز ‫اینو بهم گفتین.
‫اوهوم.
‫خدایا، پسر، مگه اسب بهت لگد زده؟
‫کار یکی از افرادت بود.
‫گمونم اسمش هکارد باشه.
‫چی کار کردی که عصبانی شده؟
‫عصبانی؟!
‫زورکی اومد توی واگنم، منو ‫متهم به کشتن رفیقش کرد...
‫و بعدش سعی کرد منو بکشه.
‫اوه.
‫بله، به خاطر فوت جساپ ناراحته.
‫خیلی با هم صمیمی بودن.
‫من هیچ ربطی به قتل جساپ نداشتم.
‫و منم لذت می‌برم راه‌آهن‌تو ازت بگیرم...
‫ولی کشتن تو لذتش رو ‫برام از بین می‌بره.
‫دیشب من هکارد رو به واگنت نفرستادم.
‫بهت قول میدم.
‫می‌خوام عدالت اجرا بشه.
‫در این صورت، متوجهم.
‫امروز بعد از ظهر هکارد رو با ‫اولین قطار به شرق می‌فرستم.
‫امروز بعد از ظهر؟
‫بیشتر از این می‌خوام.
‫خب، همین باید کفایت کنه.
‫طرف عزاداره.
‫شانس اوردی که زنده موندی.
‫روز خوش.
‫دیگه بیشتر از این تحمل ندارم، ابی. ‫برو اونجا، با دورنت روبه‌رو شو و تمومش کن.
‫قدرتش رو ندارم. منو می‌ترسونه.
‫قدرتش رو نداری یا مجاب نشدی؟
‫هنوزم شک و تردید داری.
‫فکر خودم حالمو بهم می‌زنه. ‫اگه اشتباه کنم چی؟
‫هیچوقت نمی‌دونیم، ابی.
‫هیچوقت ردی از پدرت وجود نداشته.
‫- کارآگاه خیلی مطمئن بود. ‫- کارآگاه یه روز اینجا بود.
‫برو خونه، با مادرت سوگواری کن، ‫یکم آرامش پیدا کن.
‫اینجا فلاکت‌بار شدی.
‫و این تو رو هم فلاکت‌بار می‌کنه.
‫اگه چیزی پیدا کردم بهت تلگراف می‌زنم.
‫برام نامه بنویس.
‫زیادی جسورانه نباشه، شاید ‫مادر نامه رو باز کنه.
‫چی شده؟
‫برات سخت‌تره دورنت رو ‫ول کنی تا منو.
‫ولی برو.
‫می‌دونم برای من و ما دعا می‌کنی...
‫و فکر کنم دعاهات اجابت شده.
‫همین الان پول دستگاهی رو ‫جور کردم که ما رو از اون کوه رد می‌کنه...
‫و از اینجا میریم.
‫تا چند هفته دیگه، خبری از دیدن شایان ‫یا قلمروی وایومینگ نیست.
‫یا خونواده‌ی من؟
‫دوباره اونا رو می‌بینم؟
‫- اگه واقعا بخوای، آره ‫- واقعا دلم می‌خواد.
‫پس باشه.
‫با قطار میریم.
‫تا اون موقع، یه واگن خصوصی برای خودم دارم.
‫واگن خودت؟
‫من و بچه هم اونجا میایم؟
‫منظورم همین بود.
‫کالن!
‫ایلم!
‫پناه بر خدا، پسر.
‫ایلم؟
‫منم، کالن. منو که می‌بینی، آره؟
‫تو رو سر راهم می‌بینم.
‫انگار یه چیزی بهت حمله کرده. خرس بوده؟
‫من خرس‌کش هستم.
‫آره.
‫آره، از ظاهرت معلومه که ‫باید همینطور باشه.
‫اینا زنهاتن؟ ها؟
‫هی، منم زن گرفتم.
‫فکرشو می‌کنی؟ پسر هم دارم.
‫ایلم؟
‫چی بهت بگم؟
‫می‌خوای این برده‌ها رو بخری؟
‫- لطفا کمک‌مون کن ‫- نباید حرف بزنی مگه اینکه باهات حرف بزنن.
‫می‌خوای بخری‌شون؟
‫ایلم، نمی‌دونم چی درب و داغونت کرده...
‫ولی اینطوری نمی‌تونی وارد شایان بشی.
‫مستقیم ازش رد میشم.
‫آره...
‫آره، یه جا برای مزایده داریم.
‫بازار برده‌هاست؟
‫آره، چرا همینجا اتراق نمی‌کنین؟
‫وقتی بازار باز بشه میام ‫تو و برده‌ها رو می‌برم.
‫به نظرت خوبه؟
‫اوهوم.
‫بسیار خب.
‫این بلیت درجه سه‌س، قربان.
‫با دو جفت دست تو رو می‌برم.
‫و تو، دوست من، داری بلوف می‌زنی.
‫پولتو بریز روی میز.
‫زود باش. نمیشه منتظر موند. میز رو ول کن.
‫منو از یه دست بد نجات میدی، ‫ولی جامو از دست میدم!
‫ایلم برگشته.
‫صبر کن.
‫یه اتفاقی براش افتاده.
‫- یه اتفاق بد. حالش خوب نیست. ‫- خب، منو ببر پیشش.
‫خب، بهم خوب گوش کن، ایوا.
‫بدجوری بهم ریخته. به خصوص ذهنش.
‫- برام مهم نیست ‫- چنین چیزی رو توی جنگ دیدم.
‫- از برخی زخم‌ها نمی‌خوای زنده بمونی ‫- چی داری میگی؟ ایلم ـه
‫می‌دونم. من...
‫منظورم اینه که باید آروم پیش بریم، باشه؟
‫خاطراتش بهم ریخته.
‫انگار منو نمی‌شناسه، ‫ولی ممکنه تو رو بشناسه.
‫- باورم نمیشه برگشته ‫- شاید برنگشته باشه.
‫ابی!
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- میرم خونه، به بوستون.
‫این قطار به بوستون نمیره.
‫یه قطار خصوصیه. ‫باید پیاده‌ت کنیم.
‫عمو توماس، لطفا.
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫چرا مردم میگن تو یه ربطی ‫به ناپدید شدن پدر داشتی؟
‫مردم چنین فکری نمی‌کنن.
‫حتی میگن تو کشتیش.
‫بله.
‫من پدرتو کشتم، ابی.
‫دوست داری بدونی چطور و چرا؟
‫ایلم؟ این ایواست.
‫منم.
‫با اون آراپاهو‌ها بودی؟
‫تو مال کی هستی؟
‫قبلا مال همدیگه بودیم.
‫هیچ برده‌ای نمی‌تونه برده داشته باشه.
‫برو اربابت رو پیدا کن، ‫وگرنه فراری میشی.
‫- به خاطر این کار پاشنه پاهاتو می‌بُره. ‫- ایلم...
‫چطوره که می‌خوام بهت آسیب بزنم؟
‫به خاطر کاری که من باهات کردم.
‫تو رو می‌خوام.
‫و بدجور می‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫سرزنشت نمی‌کنم.
‫- حالا کی صاحبته؟ بگو ‫- هیچکس.
‫- دروغگو! ‫- هی، ایلم.
‫اگه اون زنها رو آزاد کنی من باهات میام!
‫- ایوا، نمیشه این کار رو کرد. ‫- ایلم!
‫ایلم، بهم گوش کن. بهم گوش کن.
‫خریدن، داد و ستد، فروش رو ‫نمیشه اینجا انجام داد، باشه؟
‫زمونه عوض شده. اجازه‌شو نمیدن
‫- منم اجازه‌شو نمیدم. ‫- دست تو نیست.
‫حتی تو رو نمی‌شناسم.
‫بلند شین! بلند شین!
‫زود باشین، بیاین بریم! میریم بازار!
‫زود باشین!
‫به توصیه‌ی من...
‫ثروت بسیار زیادی از ارثیه تو ‫رو روی سهام یونیون پسیفیک سرمایه‌گذاری کرد
‫وقتی مجبور شدیم قرارداد ببندیم...
‫بیچاره شد.
‫تقصیرش رو گردن می‌گیرم.
‫همونطور که می‌دونی، ابی، ‫پدرت مستعد افسردگی بود.
‫التماس‌کنان برای کمک اومد ‫پیش من. نتونستم.
‫یه شب، یهو ناپدید شد.
‫فقط می‌تونیم بدترین اتفاقات رو تصور کنم.
‫جون خودشو گرفت؟ ‫می‌خوای اینو باور کنم؟
‫یه بار این کار رو کرده بود. ‫از مادرت بپرس، ابی.
‫ولی زندگی کرد.
‫شب‌های تیره و تار زندگیم ‫منو بیدار نگه داشت.
‫داری بهم دروغ میگی، عمو توماس؟
‫نه، ابی. نه.
‫پدرت رو با اوردنش به رویاهای ‫راه‌آهنم کشتم؟
‫تا آخر عمر از این کارم پشیمونم؟ صد در صد.
‫من قاتلم؟
‫البته که نه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫میرم یه سر بزنم، بی. تو اینجا بمون.
‫برای این برده‌ها چه پیشنهادی میدین؟!
‫نژاد خوبی دارن.
‫چرا برنمی‌گردی خونه‌ت، ‫مرد سیاهپوست دیوونه؟
‫یکی جلوی این کار رو بگیره!
‫باید یه قیمت بهم بدین!
‫- یکی بهم یه قیمتی بده ‫- لعنتی! همینجا وایستا.
‫زود باشین!
‫نژاد خیلی خوبی دارن. ‫بچه‌های خوبی به دنیا میارن.
‫سخت کار می‌کنن.
‫از طلوع تا غروب، سخت کار می‌کنن.
‫وقتی کاکاسیاه رو از ‫زندانی‌هاش جدا کردین...
‫و حاضر به تسلیم شدن نشد، بکشینش.
‫نقشه‌ت چیه؟
‫سیاه رو از زنها جدا کنیم.
‫اگه امتناع کنه، اونوقت ‫چاره‌ای نداریم به جز...
‫صبر کن ببینم. فکر نکنم راهش این باشه. ‫حتی نمی‌دونیم جریان چیه.
‫دیگه هیچوقت بهم دست نزن.
‫در شهر من هیچ انسانی ‫خرید و فروش نمیشه...
‫نه زن سرخپوست، نه زن سفید ‫و نه سیاه کثافت.
‫باشه، اون که کاری نکرده.
‫درست برعکس، قصدش رو برای انجام ‫شنیع‌ترین جرم بیان کرده...
‫و حداقل متهم به آدمرباییه.
‫نگاش کن. برای اموال عمومی هم خطرناکه.
‫آقای کمبل...
‫شما یه سرباز ارتش بودین. ‫می‌دونین خشونت چه بلایی سر آدم میاره.
‫بیشتر سر آدم‌های ضعیف و ‫کسانی که مستعد خشونت هستن.
‫این کاکاسیاه یه نژاد پسته، ‫ولی با اینجال بازم انسانه.
‫برای همین در جنگ شما جنگیدیم، آقای بوهانن.
‫اعلامیه آزادی...
‫قانون اساسی.
‫اینا حقوق اساسیش هستن.
‫عقلش سرجاش نیست. ‫اگه گیر بیافته با شما می‌جنگه.
‫پس انتخاب خودشه.
‫وقتی پا به فرار گذاشت محوطه رو ببندین.
‫مردی که اونجاست...
‫دوست منه.
‫باشه، ۱۵ دقیقه وقت داری تا ‫این نمایش مسخره رو جمع کنی.
‫- هی، باز چی شده؟ ‫- ایستگاه شماست!
‫ایستگاهی وجود نداره.
‫هی، چی کار می‌کنی؟! ‫به من دست نزن!
‫کارت ساخته‌س! ‫می‌دونی من کیم؟!
‫- می‌دونی من کیم؟ ‫- من می‌دونم.
‫آه!
‫- خانم دیلینی چطور سوار قطار شد؟ ‫- ندیدیمش، آقای دورنت.
‫بعد از این یه راست میری سمت شایان.
‫نگاش کنین. براتون بچه خوبی میاره!
‫زده به سرش.
‫هر چی بخواین داره، خوب بچه میاره.
‫و خوب براتون کار می‌کنه.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫بیا اینجا. نگاش کنین.
‫- میرم بهش بگم کیه. ‫- بیا اینطرف.
‫برو اونطرف.
‫ایلم!
‫خوب به من نگاه کن، باشه؟ ‫کالن بوهانن هستم.
‫اسمتو شنیدم.
‫خیلی وقته با هم دوستیم.
‫برده‌ای برای فروختن داری؟ ‫اونی که اونجاست مال توئه؟
‫اینجا بازار برده نیست.
‫اینجا چارلزتون نیست. ‫نیواورلئان هم نیست.
‫شایان ـه.
‫اصلا می‌دونی کجایی؟
‫می‌خوای گولم بزنی؟
‫نه.
‫سعی دارم جون لعنتی‌تو نجات بدم.
‫زود باش.
‫همگی برین خونه. نمایش که نیست.
‫- سالم و سرحال! ‫- بزن به چاک، بچه.
‫- آقای کمبل. ‫- پاشو!
‫گذاشتی آقای بوهانن به تنهایی ‫این وضعیت رو حل کنه؟
‫جالبه که آقای بوهانن رو تماشا کنم با ‫هیولایی که خودش درست کرده روبه‌رو میشه.
‫جالبه؟
‫- جون اون زنها در خطره. ‫- خیلی خوب می‌دونم.
‫به افرادم دستور دادم سیاه رو نترسونن.
‫اسمش ایلم فرگوسن ـه.
‫یه مرد باشرفه
‫حداقل زمانی که می‌شناختمش بود
‫زود باش، سرتو بالا بگیر. طوری ‫رفتار کن که انگار یکم وقار داری
‫می‌خوای برای من مغرور باشی؟ ‫می‌خوای برای من سیاه مغرور باشی؟
‫هیچی در گذشته‌ش از ‫سرنوشت امروزش نجاتش نمیده.
‫و کشتن یه سیاه یکم ‫بیشتر تو رو ترسناک می‌کنه، مگه نه؟
‫جون اون زنها در خطره. در این مورد ‫با هم موافقیم یا نه؟
‫همین الان برای این برده‌ها ‫باید یه قیمت بهم بدین!
‫ارزش اونا بیشتر از این حرفهاست!
‫فقط حواست باشه دارین ‫جلوی پنج تا اسلحه به دست میرین.
‫زود باشین دیگه. برای این زنها یه ‫قیمتی بدین؟ بلند شو. بهم نگاه کن.
‫- پناه بر خدا. ‫- نگاشون کنین. صورتتو نشون بده.
‫- چی کار می‌کنی؟ چی کار می‌کنی؟! ‫- ایلم!
‫برادرم.
‫می‌دونستم که منو می‌شناسی. شنیدم که برگشتی.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم خوشحالم. کارت اینجا تمومه؟
‫- ازت می‌خوام یه چیزی برام بیاری. ‫- هر چی باشه.
‫برو توی خونه بزرگ و به مامان بگو برای ‫سرم یه چیزی بهت بده.
‫- داره درد می‌گیره. بدو سریع باش ‫- حتما، ایلم.
‫به احتمال زیاد الان ‫توی آشپزخونه‌س. برو دیگه.
‫- چرا با من نمیای؟ سریعتر میشه. ‫- نه، نمیشه، پسر.
‫می‌دونی اگه خانم منو توی ‫خونه بزرگ ببینه چی میشه.
‫خب، حالا برو. کار دارم.
‫ایلم. خدایا، لطفا به حرفم گوش کن.
‫این مردها می‌خوان تو رو بکشن، ‫چون سعی داری این زنها رو بفروشی.
‫می‌دونم.
‫سعی‌شونو می‌کنن.
‫کسی نمی‌تونه منو بکشه، مو.
‫- هیچکس. ‫- اسم من چیه؟
‫موزز دیگه. برو دیگه، پسر.
‫برو. زود باش.
‫وقت تمومه.
‫ایلم؟ ایلم! ایوام.
‫فقط بذار یه بار دیگه ‫باهاش حرف بزنم، خواهش می‌کنم!
‫می‌دونم از اعماق وجود منو می‌خواد. ‫خودم می‌دونم. بذار برم باهاش حرف بزنم!
‫- ایوا، ممکنه تو رو بکشه. ‫- مهم نیست. شانس‌مو امتحان می‌کنم.
‫قوانین نه تنها برای محافظت از ما در ‫برابر بقیه بلکه در برابر خودمون وضع شدن.
‫آقایون، یه نفر با تفنگ ‫روی پشت بام ایستاده.
‫نه! خانم الیسون، یه کاری بکن!
‫- کاری از دست من ساخته نیست، ایوا. ‫- وقت تمومه، بوهانن.
‫با فرماندار حرف می‌زنی! ‫لطفا یه چیزی بهش بگو.
‫یه خبرنگارم. هیچ قدرتی ندارم.
‫- ولی ایلم ـه! ایلم منه! ‫- جون این زنها در خطره، ایوا.
‫فکر می‌کنی بهتره کشته بشه، مگه نه؟ مگه نه؟
‫حالا باید به حرفم گوش بدی. ‫هی! باید بذاری این زنها برن.
‫این مردها آماده شدن بهت شلیک کنن.
‫ایلم!
‫اسم من پا دو آ و تو کوه نوهه
‫یعنی خرس‌کش.
‫جادوی خرس رو دارم.
‫اسم تو ایلم فرگوسن ـه.
‫پلیس راه‌آهنی.
‫مرد قانونی.
‫تو و من دورانی با هم داشتیم.
‫آدم‌های بدی رو از بین بردیم...
‫بچه گمشده‌تو پیدا کردیم. یادته؟
‫حتی یه بار همدیگه رو حسابی کتک زدیم.
‫همیشه دوست بودیم.
‫صاحب برده بودی.
‫آره. خیلی وقت پیش.
‫خودتم برده بودی، ‫ولی الان آزادی. همه آزادن.
‫حتی این زنانی که اینجان آزادن.
‫ایلم، بذار کمکت کنم، باشه؟ ‫بذار کمکت کنم.
‫هی، هی، هی. چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫به حرفم گوش کن. چرا اون چاقو ‫رو نمیدی به من، ها؟
‫چیزی نیست. هی، هی.
‫فقط بذار این زن‌ها برن. چی میگی؟
‫بیا.
‫نه!
‫اسم من پا دو آ و تو کوه نوهه.
‫یعنی خرس‌کش.
‫جادوی خرس رو دارم!
‫کالن! از اونجا بیا کنار!
‫کالن!
‫صد دلار!
‫صد دلار میدم. پول دارم.
‫برده که نمی‌تونه برده بخره. بهت که گفتم.
‫پس بیا عوض بدل‌شون کنیم؟ لطفا، ایلم.
‫منو بگیر و من مال توام!
‫- محض رضای خدا، خودشه! ‫- ساکت باش، زن!
‫همون ایوایی که دنبالشی اونجا وایستاده!
‫اون نیست!
‫بهت گفتم اون نیست! اون نیست! بهت گفتم!
‫ایلم!
‫زود باشین، بلند بشین.
‫زود باشین برین.
‫از دست من فرار نکنین! فرار نکنین!
‫بدو بریم. زود باشین.
‫مال منن!
‫باید سوار اسبت بشی و بری. ‫قول نمیدم بهت شلیک نکنن...
‫- ولی هر طور شده هواتو دارم. ‫- رییس من نیستی.
‫- نه، دوستتم. ‫- تو شیطان سفیدی.
‫هیچ کاری به جز گرفتن چیزی ‫که مال من بود نکردی.
‫- نه. ‫- امروز جزاشو میدی! جزاشو میدی!
‫آه!
‫این کار رو نکن، ایلم. باهات نمی‌جنگم.
‫اوه!
‫یکی بره اسب لعنتیش رو بیاره!
‫بلند شو، ایلم!
‫بیدار شو!
‫زود باش.
‫متاسفم.
‫آه!
‫رفته بود دنبال تو بگرده.
‫کی این حق رو بهت داد؟
‫هی!
‫خودت دیدی.
‫کی این حق رو بهت داد؟!
‫لطفا...
‫آقای فرگوسن رو توی این گاری بذارین.
‫هه!
‫می‌خوای بیای؟
‫توی اون جعبه نیست.
‫کالن.
‫لطفا از اینجا برو.
‫لطفا.
‫آه...
‫آه!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»